درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: کیفیت زندگی به اندازه کمیت اهمیت دارد. در این پژوهش رابطه ساختاری کارکرد خانواده و سواد سلامت با کیفیت زندگی بیماران دیابتی با نقش میانجی تنظیم هیجان بررسی شد. روش: طرح پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در نیمه اول سال 1403 بود. نمونه شامل تعداد 620 نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند نمونه گیری شدند. ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه های؛ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، سنجش خانواده اپشتاین و همکاران (1983)، سواد سلامت واهل و همکاران (2021) و تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (2001) بود. داده های با نرم افزار spss23 و Lisrel8.8 و به روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها: تمامی متغیر های نشانگر بر متغیر های مکنون (در هر چهار متغیر کیفیت زندگی، تنظیم هیجان، کارکرد خانواده و سواد سلامت) به طور معناداری بار شده اند (96/1t>). تنظیم هیجان بر کیفیت زندگی اثر مستقیم و معناداری داشت (0.186 = β)، کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی اثر معناداری داشت (0.223 = γ)، سواد سلامت بر کیفیت زندگی (0.511 = γ)، کارکرد خانواده بر تنظیم هیجان اثر معناداری داشت (0.415 = γ)، سواد سلامت بر تنظیم هیجان اثر معناداری نداشت (1.96t>0, 023/0  = γ)، اثر غیر مستقیم کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی معنادار بود (1.96t>0 , 077/0=IE)، اثر غیر مستقیم سواد سلامت بر کیفیت زندگی معنادار نبود (1.96t>0, 077/0=IE). نتیجه گیری: بهبود کارکرد خانواده و ارتقای سواد سلامت می تواند به شکل مؤثری کیفیت زندگی بیماران دیابتی را افزایش دهد.

پیشینه و اهداف: به نسخه جدید برنامه شاد [v3.7.8 (universal arm64-v8a)] قابلیت های جدیدی افزوده شده است. با توجه به این که شبکه آموزشی شاد، پرکاربرترین شبکه آموزش مجازی کشور ایران است، بررسی میزان عملکرد و این که تا چه اندازه با استانداردهای جهانی فاصله دارد و نیز بررسی کیفیت برنامه شاد از جنبه های مختلف توسط کاربران اصلی آن (معلمان، دانش آموزان و والدینشان و کادر مدرسه) و مقایسه کارایی آن با یکی از شبکه های آموزش مجازی به روز دنیا Google Classroom از اهداف این پژوهش است. روش ها : این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمّی است.در ابتدا عملکرد خود شاد را به روش نظرسنجی تستی با ۳۲ گویه، با داده های کمی و همچنین داده های کیفی از طریق بازخورد و مصاحبه نگاری از تجربه های گوناگون کاربران شادرو در استفاده از قابلیت های شاد، به ویژه قابلیت های جدید، به طور دقیق بررسی کردیم. در مرحله دوم، قابلیت های مختلف سرویس آموزش جهانی (Google Classroom) را نیز بررسی کردیم. در نهایت، نتایج تحلیلی مرحله اول با مرحله دوم مقایسه شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که نسخه جدید شبکه شاد (v3.7.8) با افزودن قابلیت های بصری و آموزشی و ماهیت رایگان بودن، رضایت کاربران، به ویژه در «قابلیت های چندگانه کلاس» و «کاربری قابلیت های جدید» را افزایش داده است. با این حال، ضعف هایی مانند سرعت پایین ارسال فایل و محدودیت در کیفیت محتوا، همچنان مشکل زا هستند. مقایسه شبکه شاد با Google Classroom این نکته را برجسته می سازد که رفع موانعِ مذکور برای رقابت در سطح جهانی ضروری است. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد شبکه شاد با بهبود قابلیت ها و دسترسی رایگان، رضایت کاربران و عدالت آموزشی را افزایش داده است. با این حال، سرعت پایین سرویس رسانی و محدودیت های فنی، به ویژه در ارسال فایل، مانع اصلی کارایی آن محسوب می شود.شاد در مقایسه با Google Classroom از نظر سرعت، ثبات و ابزارهای ارزشیابی عقب تر است.

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر امید به تحصیل بر سرزندگی تحصیلی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر فولادشهر بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر را همه دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر فولادشهر در سال تحصیلی 1404-1403 به تعداد 476 نفر تشکیل داد که از بین آن ها تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه آزمایش طی 8 جلسه آموزش برنامه آموزشی مبتنی بر امید به تحصیل را دریافت کردند، در حالی که آزمودنی های گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. قبل و پس از آموزش همه آزمودنی ها پرسشنامه سرزندگی تحصیلی جاری دهقانی زاده (1391) و پرسشنامه خوش بینی تحصیلی تسانن - موران و همکاران (2013) را تکمیل کردند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره و آزمون اثرات آزمون بین گروهی در SPSS-27 انجام گرفت. یافته ها: یافته های تحلیل داده ها نشان داد که در مرحله پس آزمون آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، افزایش نمره معناداری را در سرزندگی تحصیلی (001/0>P) و خوش بینی تحصیلی (001/0>P) تجربه کردند و نتایج پژوهش: نتایج پژوهش نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر امید به تحصیل در ارتقای سرزندگی تحصیلی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی با مشکلات تحصیلی تأثیر مثبت دارد و ازطریق آموزش این راهبردها امکان بهبود شرایط تحصیلی این دسته از دانش آموزان وجود دارد.

با توجه به اهمیت مسائل مربوط به سلامت روان در بین دانشجویان و فراگیران پلیس، پژوهش حاضر با هدف تبیین پدیدارشناختی عوامل موثر بر سلامت روان دانشجویان و فراگیران مجتمع آموزش عالی زنان پلیس انجام شد. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، و به لحاظ ماهیت داده ها از نوع کیفی بود، که با روش تحلیل مضمون انجام شد. جامعه مشارکت کننده، دانشجویان و فراگیران مجتمع آموزشی زنان پلیس در سال 1402-1401 بودند. از بین آنان با استفاده از نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه دانشجویان و فراگیرانی که نمره بالایی از پرسشنامه (scl-90) کسب کرده بودند، انتخاب شدند. پس از مصاحبه با 22 نفر پاسخ ها به اشباع رسید. اطلاعات با استفاده از مصاحبه نیمه ساخت یافته جمع آوری شد. جهت سنجش پایایی داده های کیفی، نه تنها به ضبط مصاحبه ها و پیاده کردن دقیق مصاحبه ها توجه شد، بلکه در طول مصاحبه مفاهیم دریافت شده به طور مداوم با خود پاسخگویان کنترل شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از رویکرد تحلیل مضمون براون و کلارک ( 2006) انجام شد و داده ها جمع آوری، ثبت و سپس کدگذاری شد و حداکثر مقوله ها و مضامین مشترک جمع آوری گردید. ا

جنگ شناختی به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد نبردهای آینده، ماهیت سیستم های فرماندهی و کنترل را متحول کرده و با بهره گیری از فناوری های نوین، بر فرآیندهای تصمیم گیری و ادراک انسانی تأثیر می گذارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین پیشران های جنگ شناختی که مؤثر بر سیستم های فرماندهی و کنترل در نبردهای آینده هستند، انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی از مطالعات اسنادی، کتابخانه ای و نشست های تخصصی بوده که طی آن 80 عامل کلیدی مرتبط با جنگ شناختی از طریق مرور سیستماتیک شناسایی شد. سپس، این عوامل با استفاده از نظرات تخصصی 21 خبره و صاحب نظر در حوزه نظامی و آینده پژوهی مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت به 12 پیشران اصلی دسته بندی شد و استفاده از روش کداس فازی و تعیین هفت معیار ارزیابی پیشران های نهایی اولویت بندی شدند. نتایج نشان داد که "جنگ شناختی مبتنی بر تعاملات سایبری فرد به فرد" با نمره 0.60 رتبه نخست و پس از آن "جنگ شناختی مبتنی بر شبیه سازی های اخلاقی و روانی" و "استفاده از هوش جمعی در تصمیم گیری جنگ شناختی" به ترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفت. همچنین، پیشران هایی مانند "سیستم های فرماندهی مبتنی بر پردازش های کوانتومی" و "ترکیب جنگ شناختی با داده های بیومتریک" در رتبه های پایین تر جدول قرار گرفتند. یافته های این پژوهش نشان داد فناوری های نوظهور، خصوصاً هوش مصنوعی، بلاک چین و پردازش های کوانتومی، نقش تعیین کننده ای در آینده جنگ شناختی و سیستم های فرماندهی و کنترل خواهند داشت. این نتایج می تواند به سیاست گذاران و فرماندهان نظامی در اتخاذ راهبردهای نوین برای مقابله و بهره گیری از جنگ شناختی در میدان نبردهای آینده کمک کند.

هدف پژوهش حاضر، سبب شناسی شکست عاطفی در متون اسلامی و بررسی میزان اعتبار آن بود. با توجه به هدف، ابتدا با رویکردی کیفی با استفاده از روش حوزه های معنایی به وسیله 142 واژه مرتبط جمع آوری شده، 1053 گزاره دینی با استفاده از نمونه گیری هدفمند بر اساس اصل اشباع جمع آوری و در دو مرحله غربالگری صورت گرفت؛ سپس متون برگزیده با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بنگستون در چهار مرحله از متن گیری، به متن دهی، مقوله بندی و یکپارچه سازی مورد تحلیل قرار گرفت؛ مرحله بعد به منظور حصول قابلیت اطمینان از نتایج منابع اسلامی با استفاده از معیارهای لینکن و گابا، چهار ملاک «اعتمادپذیری»، «تأییدپذیری»، «انتقال پذیری» و «اتکاپذیری» مورد بررسی قرار گرفت. جهت حصول معیار «اتکاپذیری» از 10 متخصص خواسته شد تا یافته های برگرفته از منابع اسلامی را با محاسبه «شاخص روایی محتوایی» مورد ارزیابی قرار دهند. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد سبب شناسی شکست عاطفی دارای 21 زیرمقوله، 4 مقوله (خصوصیات عشق انسانی، نادیده انگاری معشوق حقیقی، شیفتگی به زندگی دنیا و شناخت های تداوم بخش) و 2 درون مایه (عوامل علّی و عوامل تداوم بخش) است. نتایج حاصل از سبب شناسی این مطالعه، بستر مناسبی برای طراحی مداخله های درمانی و بسته های آموزشی با رویکرد بومی جهت کاهش نشانگان بالینی ناشی از آن فراهم کرده است.

طلاق عاطفی به وضعیتی اطلاق می شود که در آن پیوندهای عاطفی زوجین تضعیف شده و رابطه علی رغم تداوم زندگی مشترک، فاقد صمیمیت و محبت متقابل است. این پژوهش با هدف تبیین مدل فرایندی طلاق عاطفی در روابط زناشویی مبتنی بر منابع اسلامی و شناسایی عوامل زمینه ساز، مؤلفه های هسته ای و پیامدهای آن انجام شد. مطالعه حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و نمونه گیری هدفمند متون اسلامی صورت پذیرفت. جامعه پژوهش شامل ۱۸۱۲ آیه و روایت بود که پس از ارزیابی اعتبار، ۳۷۶ منبع معتبر انتخاب شدند. داده ها طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. روایی محتوایی مؤلفه های استخراج شده با نظر ۹ خبره در حوزه های روان شناسی خانواده و علوم اسلامی تأیید شد. یافته ها نشان داد ۹ عامل زمینه ساز (شامل اختلاف سنی، ارتباط با نامحرم، ازدواج تحمیلی، دخالت دیگران، عدم کفویت، ویژگی های شخصیتی، سهل انگاری، مشکلات اقتصادی و مشکلات فیزیولوژیکی)، ۶ مؤلفه هسته ای (ناسازگاری، تزلزل عاطفی، روی گردانی، عدم تعهد، نافرمانی و ناکارآمدی جنسی) و ۴ پیامد (نفرت، خیانت، طلاق رسمی و اختلال در کارکرد اجتماعی) شناسایی شدند. همه مؤلفه ها از روایی محتوایی مطلوب برخوردار بودند. نتایج حاکی از آن است که طلاق عاطفی در چارچوب اسلامی، فرایندی تدریجی و چندبعدی است.

این پژوهش با هدف طراحی الگوی مفهومی «تعامل خردورزانه همسران» بر پایه آموزه های قرآن کریم و با محوریت تفسیر المیزان انجام شد. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی آیات مرتبط با روابط زناشویی و خرد بود که از طریق کدگذاری نظام مند، مضامین اصلی استخراج شد. روایی مؤلفه های شناسایی شده با استفاده از شاخص های CVR و CVI و نظر ۹ خبره در حوزه های روان شناسی، مشاوره و علوم قرآنی تأیید گردید. یافته ها نشان داد الگوی تعامل خردورزانه از چهار سطح مرتبط تشکیل می شود: شرایط علّی (شامل آموزش مهارت محور، پشتیبانی نهادی، نگرش دینی و توانمندسازی متخصصان)؛ عوامل زمینه ای (مانند خودتنظیمی، خویش - رابطه آگاهی، امنیت اقتصادی و آینده نگری مشترک)؛ مؤلفه های هسته ای (شامل پیوند عاطفی مبتنی بر مؤدت و رحمت، تعادل نقش ها، تصمیم گیری مشارکتی، بازنگری فراشناختی، مدیریت تعارض و تعهد مسئولانه)؛ و عوامل تعدیل گر (شامل توکل، تاب آوری، بخشش و رضایت درونی). در این چارچوب، شرایط علّی بستر فعال سازی عوامل زمینه ای را فراهم می کنند. عوامل زمینه ای نیز تحقق مؤلفه های هسته ای را ممکن می سازند؛ درحالی که عوامل تعدیل گر به طور هم زمان بر پایداری زمینه ها و کارآمدی مؤلفه های اصلی تأثیر گذاشته و از فرسودگی رابطه در شرایط تنش جلوگیری می کنند. برآیند این سطوح به پیامدهای زنجیره ای منجر می شود که از تعالی معنوی خانواده آغاز شده، به عدالت رابطه ای و هم گرایی عاطفی - اخلاقی می رسد، تاب آوری مبتنی بر توکل را تقویت می کند و در نهایت پایداری پیوند زناشویی را به ارمغان می آورد. این الگو گویای آن است که آموزه های قرآنی ظرفیت ارائه چارچوبی منسجم برای تبیین و ارتقای تعاملات زناشویی را دارا هستند.

این پژوهش باهدف مدل سازی معادله ساختاری هیجان پذیری در تدریس بر اساس سبک های اسنادی و سرمایه اجتماعی با نقش تعدیل کننده فرسودگی شغلی انجام شد. این پژوهش به روش توصیفی- همبستگی و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری این پژوهش متشکل از تمامی معلمان مقطع متوسطه اول و دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1403- 1402 بود که از بین آنها ۳۴۱ نفر شرکت کننده به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از فهرست هیجان های معلم چن (۲۰۱۶)، پرسشنامه سبک های اسنادی پترسون و همکاران (1982)، پرسشنامه سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998) و فهرست فرسودگی شغلی ماسلاخ و همکاران (1997) جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزارهای 25-SPSS و 4-Smart-PLS انجام شد. نتایج تحلیل مسیر و بارهای عاملی در این پژوهش نشان داد که سبک های اسنادی بدبینانه و فرسودگی شغلی تأثیر مستقیم معنادار مثبت و سرمایه اجتماعی تأثیر مستقیم معنادار معکوس بر هیجان پذیری منفی در تدریس یعنی تجربه غم، خشم و ترس دارند (01/0 P<). همچنین، نتایج محاسبه اثرات متقابل نشان داد که تمام مؤلفه های مشاهده شده فرسودگی شغلی بر شدت رابطه بین سبک های اسنادی و سرمایه اجتماعی با هیجان پذیری در تدریس در دو جهت مختلف اثر مثبت و معکوس معنادار دارد (01/0 P<). نتایج این پژوهش دارای پیامدهای کاربردی برای ارزیابی و تدوین پروتکل های ارتقاءبخشی و آموزش ضمن خدمت در جهت اصلاح سبک های اسنادی، توسعه سرمایه اجتماعی، بهیود هیجان پذیری تدریس و کاهش فرسودگی شغلی در معلمان است.

هدف پژوهش بررسی تأثیر آموزش توانمندی های منش بر بهزیستی روان شناختی و عواطف مثبت و منفی کودکان بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دبستانی در سال تحصیلی 1403-1404 بودند. 78 دانش آموز پایه پنجم (39 نفر در گروه آزمایش و 39 نفر در گروه کنترل) از منطقه چهار تهران با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای برنامه و یک ماه پس از آموزش به پرسشنامه بهزیستی روا ن شناختی PWBS)) و عواطف مثبت و منفی برای کودکان (PANAS-C- SF) پاسخ دادند. برنامه آموزش توانمندی های منش به شیوه گروهی در نه جلسه نود دقیقه اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها با t مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها نشان داد که آموزش توانمندی های منش بر بهزیستی روان شناختی و عواطف مثبت و منفی کودکان به طور معناداری تأثیر دارد. این تأثیر در پیگیری یک ماه پایدار مانده بود. بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که آموزش توانمندی های منش، بهزیستی روان شناختی و عواطف مثبت کودکان را افزایش و عواطف منفی آنان را کاهش می دهد. لذا، مربیان برای افزایش بهزیستی و تقویت عواطف مثبت کودکان و کاهش عواطف منفی آنها می توانند مداخلات توانمندی های منش را در مدرسه طراحی و توسعه دهند.

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (CER) در قیاس با آموزش راهبردهای تنظیم رفتاری هیجان (BER) در کاهش اضطراب آزمون دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان بود. طرح پژوهش مورد استفاده در این مطالعه از نوع آزمایشی کامل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو-معلمان مقطع کارشناسی دانشگاه فرهنگیان استان تهران بود که نمونه ای مشتکل از 400 نفر به صورت داوطلب و به شیوه دسترس به پرسشنامه های مورد پژوهش به شیوه آنلاین پاسخ دادند. ملاک ورود به پژوهش کسب نمره اضطراب امتحان بالای 20 (دارای اضطراب امتحان شدید) بود؛ که 80 نفر تفکیک شدند. ملاک خروج از پژوهش غیبت بیش از دو جلسه در آموزش و عدم پاسخ به بیش از 5 سئوال بود. در نهایت 36 نفر به صورت داوطلبانه برای همکاری در پژوهش انتخاب شدند و پس از جایگزینی تصادفی در گروه ها، این افراد برای اجرای آموزش دعوت شدند و در گروه های آزمایشی در 10 جلسه 150 دقیقه ای آموزش دیدند. قابل ذکر است که افراد نمونه 23 نفر دختر (88/63 درصد) و 13 نفر پسر (11/36 درصد) بودند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون استفاده شد. بمنظور تحلیل داده های گردآوری شده از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج این پژوهش حاکی از آن بود که اضطراب آزمون شرکت کنندگان در هر دو گروه CER و BER در مرحله پس آزمون و پیگیری در مقایسه با مرحله پیش آزمون کاهش پیدا کرده بود. به علاوه آموزش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در مرحله پیگیری در مقایسه با آموزش راهبردهای تنظیم رفتاری هیجان کاهش بیشتری داشته است

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر شفقت ورزی بر خود و مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اصلاح شاخص های روانی، اجتماعی و زیستی،  زنان مبتلابه لوپوس بود. روش: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان بیمار دارای بیماری لوپوس (45 نفر) که در زمان مطالعه ساکن تهران بودند و برای درمان به  بیمارستان های دولتی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران مراجعه داشتند. نمونه آماری به حجم 45 نفر از بین زنان بیمار دارای بیماری لوپوس، به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی با روش قرعه کشی در سه گروه 15 نفری شامل دو گروه آزمایش (آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر شفقت ورزی و گروه گواه) گمارده شدند. سپس آزمودنی های دو گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر شفقت ورزی قرار گرفتند و در طول دوره مداخله گروه گواه تحت آموزشی قرار نگرفتند و صرفاً در جلسات مشاوره با پزشک معالج خود بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه های  کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996)  و پرسشنامه مقیاس اضطراب و افسردگی هاسپیتال [1] (1983) بود که قبل، بلافاصله بعد از آموزش و دو ماه بعد از آموزش توسط هر سه گروه تکمیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین دو گروه آزمایش (مداخله آموزشی مبتنی بر شفقت ورزی با آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد) ازنظر بهبود شاخص روانی بلافاصله بعد از مداخله (974/0=P) و دو ماه بعد (995/0=P)، بهبود شاخص اجتماعی بلافاصله بعد از مداخله (216/0=P)و دو ماه بعد از مداخله (851/0=P)  و بهبود شاخص زیستی بلافاصله بعد از مداخله (458/0=P)  و دوماه بعد از مداخله (951/0=P)  تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به طورکلی نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد هر دو روش مداخله آموزشی در زنان موثر بوده است و هر دو روش مداخله موجب بهبود میانگین زیستی، بهبود شاخص روانی شاخص اجتماعی شده است.

هدف: با افزایش ازدواج های بین فرهنگی، شکل گیری هویت زوجی به عنوان سازه ای روانی اجتماعی پیچیده تر شده است؛ زیرا این فرایند حاصل تعامل عاملیت زوجین و ساختارهای اجتماعی است. با توجه به خلأ پژوهشی در ایران، این مطالعه با هدف بررسی تجربه زیسته زوج های بین فرهنگی و تبیین چگونگی شکل گیری، تحول و تثبیت هویت زوجی در این روابط انجام شد. روش: پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل زنان و مردان متأهل ساکن تهران بود که بین سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ تجربه ازدواج بین فرهنگی داشتند. با نمونه گیری هدفمند و حداکثر تنوع، ۳۳ مشارکت کننده انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و بر اساس پروتکل اسمیت و همکاران (۲۰۰۹) تحلیل شد. یافته ها: تحلیل داده ها به استخراج ۷۰ مفهوم اولیه، ۲۰ زیرمقوله و چهار مقوله اصلی انجامید: مواجهه با تفاوت های فرهنگی، پدیداری هویت زوجی سیال، تحول هویت زوجی و خلق روایت مشترک، و راهبردهای مدیریت تعارض و تحکیم انسجام هویت زوجی. نتایج نشان داد زوج ها در مواجهه با تفاوت های فرهنگی، از طریق گفت وگوی دیالکتیکی، بازآفرینی روایت زندگی، خلق زبان نمادین و مرزبندی روانی، جهان زیست مشترکی را شکل می دهند. نتیجه گیری: هویت زوجی در ازدواج های بین فرهنگی سازه ای ایستا نیست، بلکه فرایندی سیال و زمینه مند است که در تعامل مستمر با تفاوت ها ساخته و بازسازی می شود. چارچوب تحلیلی ارائه شده، مبانی نظری مشاوره و آموزش خانواده را تقویت کرده و بر ضرورت مداخلات فرهنگ محور با تأکید بر گفت وگوی بین فرهنگی، انعطاف پذیری و تاب آوری رابطه ای تأکید دارد.

مقدمه و هدف :  آموزش هنر به عنوان یکی از عوامل مهم در توسعه شخصیت و رشد خلاقیت دانش آموزان همواره مورد توجه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. هنر، به ویژه در دوران نوجوانی که شخصیت و توانمندی های فردی در حال شکل گیری است، نقش مهمی در پرورش تفکر انتقادی، توانایی حل مسئله و تقویت خلاقیت ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش هنر در میزان خلاقیت دانش آموزان دختر متوسطه اول انجام گردید. روش شناسی پژوهش : روش ﺗﺤﻘﯿﻖ این پژوهش از ﻧﻮع ﻃﺮح ﺗﺠﺮبی پیش آزﻣﻮن و پس آزﻣﻮن اﺳﺖ. جامعه آماری شامل 1253دانش آموز دختر مقطع متوسطه اول شهرستان سلسله انتخاب شده است که 170 نفر از دانش آموزان به روش تصادفی خوشه ای در پنج گروه شامل سه گروه آزمایش و دو گروه کنترل تقسیم شدند. یافته ها : در بخش آمار توصیفی از شاخص های میانگین، انحراف استاندارد و خطای استاندارد استفاده شد. در بخش آمار استنباطی، آزمون های تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS-21 استفاده شد . که هر سه متغیر مورد بررسی در این تحقیق—مدت زمان کلاس های هنر(F=19.483)، تنوع محتوای آموزشی (F=117.436)و تخصص معلم(F=32.792)—تأثیر معناداری بر خلاقیت دانش آموزان دختر متوسطه اول داشته اند بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده اهمیت حیاتی آموزش هنر در مدارس و تأثیر مستقیم آن بر پرورش خلاقیت دانش آموزان است همچنین آموزش هنر به دانش آموزان فرصت می دهد تا در فعالیت های خلاقانه شرکت کنند، حس کنجکاوی خود را تقویت کنند و مهارت هایی مانند سیالی ذهن، دقت و اعتماد به نفس را توسعه دهند. این امر می تواند به شکوفایی استعدادهای فردی و پرورش خلاقیت در زمینه های مختلف کمک کند.

هدف : بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) شایع ترین بیماری خودایمنی و پیش رونده دستگاه اعصاب مرکزی است که اثرات منفی زیادی بر کارکردهای اجرایی بیماران دارد. هدف این پژوهش بررسی اثر طرحواره درمانی بر کارکردهای اجرایی بیماران مبتلا به ام اس بود.   روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی بوده و در قالب طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و پیگیری 2 ماهه انجام شد. جامعه آماری این پژوهش عبارت بود از کلیه افراد مبتلا به بیماری ام اس در تهران که در پاییز سال 1400 شمسی به یکی از مراکز درمانی شهر تهران مراجعه کرده اند. از میان این جامعه 30 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگذاری شدند. گروه آزمایش به مدت یک ماه و طی 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت طرحواره درمانی هیجانی قرار گرفت و پیش و پس از مداخله و 2 ماه بعد از مداخله، هر دو گروه توسط مجموعه آزمون های ویننا (آزمون CORSI، آزمون INHIB و آزمون WAFV) مورد سنجش کارکردهای اجرایی قرار گرفتند.   یافته ها: نتایج تحلیل واریانس آمیخته نشان داد طرحواره درمانی به طور معناداری فراخنای حافظه فعال را افزایش داد (F=3.9, P<0.05)، خطای کنترل مهاری را کاهش داد (F=6.51, P<0.005) و توجه پایدار را بهبود بخشید (F=8.21, P<0.001).   نتیجه گیری: این نتایج حاکی از این است که اصلاح طرحواره های ناسازگار باعث بهبود معنادار کارکردهای اجرایی بیماران مبتلا به ام اس می گردد.

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه اتصالات عملکردی امواج مغز در حالت استراحت و مواجهه تصوری با موقعیت برانگیزاننده وسواس در زیرگروه اختلال وسواسی-جبری با انگیزه اجتناب از آسیب انجام شد. روش: طرح پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و درون گروهی با مقایسه در دو وضعیت عملکردی (استراحت و مواجهه تصوری) بود. نمونه پژوهش، ۴۵ بیمار مبتلا به اختلال وسواسی-جبری با انگیزه اجتناب از آسیب مراجعه کننده به مرکز مشاوره پیوند شهر کرمان در سال ۱۴۰۲ بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و با مقیاس وسواس جبری ییل-براون (۱۹۸۶)، مصاحبه ابعاد اصلی وسواسی-جبری (۲۰۱۴)، پرسشنامه ابعاد اصلی صفت وسواسی-جبری (۲۰۱۴) و ثبت امواج الکتریکی مغز مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تی زوجی انجام گرفت. یافته ها: نتایج افزایش اتصال عملکردی موج دلتا در فرونتال و فرونتو-سنترال، و موج تتا در فرونت و -س نترال و فرونت و –تمپورال، کاهش اتصال عملکردی موج آلفا در نواحی درون نیمکره ای فرونتو-تمپورال، فرونتو-پاریتال و فرونتو-اکسیپیتال به ویژه سمت راست و بین نیمکره ای در لوب های فرونتال و تمپورال، و موج بتا در فرونتال، فرونتو-تمپورال و فرونتو-اکسیپیتال را در وضعیت مواجهه تصوری نسبت به حالت استراحت نشان داد (۰۱/۰>p). نتیجه گیری: بنابراین نتایج تغییرات قابل توجهی را در اتصالات عملکردی تمام امواج و به طور گسترده در کل شبکه مغز در وضعیت مواجهه تصوری نسبت به حالت استراحت نشان دادند. این یافته ها تحقیقات بیشتر درباره الگوی اتصالات عملکردی امواج مغز سایر زیرگروه های همگن اختلال وسواس و مقایسه آن ها با یکدیگر را تشویق می کند.

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی بسته مداخلاتی برای کاهش فرسودگی شغلی مشاوران، مبتنی بر تجارب زیسته آن ها بود. روش: مطالعه حاضر بخشی از یک پژوهش ترکیبی اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی، از روش پدیدارشناسی برای کاوش تجارب زیسته استفاده شد و در بخش اعتبارسنجی، تحلیل محتوا و ضریب توافق بین ارزیابان به کار رفت. جامعه آماری شامل 575 نفر از مشاوران شهر یزد و متخصصان روان شناسی و مشاوره بود. 16 مشاور برای مصاحبه های کیفی و 11 متخصص برای اعتبارسنجی انتخاب شدند. روش نمونه گیری هدفمند و دردسترس بود. ابزارها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و جلسات گروه کانونی بود. داده ها با روش کلایزی و ضریب روایی محتوا (CVR) تحلیل شدند.یافته ها:مضامین اصلی شامل علائم (اضطراب، خستگی)، عوامل (فشار عاطفی، کمال گرایی)، پیامدها (کاهش کیفیت کار) و راهکارهای مقابله (خودمراقبتی، سوپرویژن) بود. برنامه ای مداخلاتی مبتنی بر ترکیب رویکردهای مؤثر روان درمانی طراحی گردید.این برنامه مداخلاتی شامل 10 جلسه می باشد.. میانگین CVR جلسات 83/0 بود.نتیجه گیری: بسته پیشنهادی از اعتبار بالایی برخوردار بوده و ابزاری مؤثر برای کاهش فرسودگی شغلی می باشد. پیشنهاد می شود اثربخشی آن در پژوهش های آینده بررسی شود.

پژوهش حاضر جهت تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت بر هیجان های تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانشجویان دارای اضطراب امتحان انجام گردید. مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام دانشجویان دارای اضطراب امتحان در دانشگاه یزد در سال تحصیلی 1401-1400 بود.در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 28 نفر از دانشجویان که در پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون نمره بالاتر از 21 کسب کرده بودند و دارای اضطراب امتحان بالا بودند، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل (14 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه آزمایش در یک دوره 10 جلسه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت(هر هفته سه جلسه، هر جلسه به مدت 1 ساعت) شرکت کردند و اعضای گروه کنترل در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. شرکت کنندگان هر دو گروه قبل از شروع مداخله و در پایان دوره، به پرسشنامه هیجان تحصیلی پکران(2002) و انگیزش تحصیلی والراند(1992) پاسخ دادند. تحلیل داده ها با استفاده از کوواریانس چند متغیری در نرم افزار Spss 20 نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت، تاثیر مثبتی در ارتقای هیجانات تحصیلی مثبت و انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی و کاهش هیجانات تحصیلی منفی و بی انگیزگی دانشجویان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل داشته است 01/0 > p). بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت با بهره گیری از فنون مختلف روش قابل قبولی برای کمک به یادگیرندگان دارای اضطراب امتحان می باشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر بر احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دچار تعلّل ورزی تحصیلی انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره اوّل متوسطه منطقه 18 شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که از میان آنها با روش نمونه گیری دردسترس 40  نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه 20 نفره  (20 نفر گروه آزمایش و 20  نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های احساس پیوستگی آنتونوسکی (1987)، امید به تحصیل خرمایی و کمری (1395) و خودپنداره ی تحصیلی یی یسن چن (2004) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 8 هفته تحت آموزش روانشناسی مثبت نگر مبتنی بر بسته کوئیلیام (2003) قرار گرفت. این بسته در قالب 8 جلسه 60 دقیقه ای به صورت هفته ای دو جلسه بود. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS.24 استفاده شد. یافته ها نشان داد که مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر منجر به افزایش احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی شود (01/0>p) و نتایج این تاثیر در بازه زمانی 3 ماهه نیز پایدار بود (01/0>p). مداخله مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر با تمرکز بر شناسایی و تقویت نقاط قوت، معنا بخشی به تجربه های یادگیری و پرورش هیجانات مثبت، به طور مؤثری توانست احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی را ارتقا دهد. این اثرگذاری نشان می دهد که رویکردهای پیشگیرانه و توانمندساز، به جای صرفاً اصلاح رفتارهای مشکل دار، می توانند از طریق ایجاد نگرش های مثبت، تقویت ارتباطات معنادار با مدرسه و ارتقای ادراک توانایی های فردی، چرخه منفی تعلل ورزی را بشکنند. بر این اساس، به کارگیری برنامه های ساختارمند مثبت نگر در مدارس، به ویژه برای دانش آموزان در معرض افت تحصیلی، می تواند به عنوان راهبردی عملی برای افزایش انگیزش، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری مورد استفاده قرار گیرد و در نهایت، مسیر رشد تحصیلی و روان شناختی آن ها را هموار سازد.

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش آگاهی مغزی مبتنی بر طب مکمل بر بهبود کارکردهای اجرایی کودکان دبستانی انجام شد. روش پژوهش: طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با گروه کنترل و پیش آزمون–پس آزمون بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان 9 تا 12 ساله یکی از مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. نمونه پژوهش شامل 60 دانش آموز بود که به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) گماشته شدند. گروه آزمایش طی هشت هفته در قالب 15 جلسه آموزش آگاهی مغزی ساختارمند شرکت کرد. محتوای مداخله شامل چهار بخش اصلی تمرکز، تقویت حواس، نگرش آگاهانه و رفتار آگاهانه بود. ابزار پژوهش پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف والدین و آزمونهای عملکردی کارکردهای اجرایی بود که توسط والدین در دو مرحله پیش و پس از مداخله تکمیل شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته، تحلیل کوواریانس و محاسبه اندازه اثر تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش آگاهی مغزی موجب بهبود معنادار شاخص های تنظیم شناختی، تنظیم هیجان و تنظیم رفتار در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p<0.01). اندازه اثر به ویژه در شاخص تنظیم شناختی چشمگیر بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، آموزش آگاهی مغزی می تواند رویکردی مؤثر، کم هزینه و قابل اجرا در محیط های آموزشی باشد و به ارتقای کارکردهای اجرایی و توانمندسازی کودکان دبستانی کمک کند.