نقش امامت و امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی (بازخوانی وقایع سال 61 ه.ق تا 64ه.ق)
منبع:
پژوهشنامه معارف حسینی سال ۱۱ بهار ۱۴۰۵ شماره ۴۱
93 - 110
حوزههای تخصصی:
در عاشوراپژوهی دو رکن مهم و اساسی دین اسلام، یعنی امامت و امر بهمعروف و نهی از منکر مورد توجه است. یزید بهعنوان خلیفة معاصر امام حسین، این دو فریضه را مانع پیشبرد اهداف خویش میدانست؛ زیرا ضمانت اجرایی در اصول دین به امامت و قوام شریعت بر پایة امر بهمعروف و نهی از منکر استوار است. براین اساس، یزید در آغاز حکومت بهبهانة بیعت، نقشة حذف امامت را از جامعة اسلامی طراحی نمود. حادثة عاشورا بهمثابة نماد امامت است. یزید بهظاهر توانست با حذف و انزوای امامت، سپس با ایجاد خفقان شدید، امر بهمعروف و نهی از منکر را تضعیف نماید. سپس بهسراغ گام دوم، یعنی حذف آثار و احکام اسلامی و هتک حرمت نبوی برود؛ از اینرو فاجعة حره را که بهمثابة نماد نبوت است، رقم بزند. در نهایت بهسراغ هدف غایی خود، یعنی حذف اسلام و باورهای توحید رفت؛ زیرا هتک حرمت مکه بهمثابة نماد توحید است. اثرگذاری حکومت سهسالة یزید چنان شد که حاکمان جائر توانستند ائمه را از آغاز امامت امام سجاد تا شروع غیبت صغری در انزوا و حاشیه نگه دارند و خود در قدرت بمانند.