نقش امامت و امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی (بازخوانی وقایع سال 61 ه.ق تا 64ه.ق)
آرشیو
چکیده
در عاشوراپژوهی دو رکن مهم و اساسی دین اسلام، یعنی امامت و امر بهمعروف و نهی از منکر مورد توجه است. یزید بهعنوان خلیفة معاصر امام حسین، این دو فریضه را مانع پیشبرد اهداف خویش میدانست؛ زیرا ضمانت اجرایی در اصول دین به امامت و قوام شریعت بر پایة امر بهمعروف و نهی از منکر استوار است. براین اساس، یزید در آغاز حکومت بهبهانة بیعت، نقشة حذف امامت را از جامعة اسلامی طراحی نمود. حادثة عاشورا بهمثابة نماد امامت است. یزید بهظاهر توانست با حذف و انزوای امامت، سپس با ایجاد خفقان شدید، امر بهمعروف و نهی از منکر را تضعیف نماید. سپس بهسراغ گام دوم، یعنی حذف آثار و احکام اسلامی و هتک حرمت نبوی برود؛ از اینرو فاجعة حره را که بهمثابة نماد نبوت است، رقم بزند. در نهایت بهسراغ هدف غایی خود، یعنی حذف اسلام و باورهای توحید رفت؛ زیرا هتک حرمت مکه بهمثابة نماد توحید است. اثرگذاری حکومت سهسالة یزید چنان شد که حاکمان جائر توانستند ائمه را از آغاز امامت امام سجاد تا شروع غیبت صغری در انزوا و حاشیه نگه دارند و خود در قدرت بمانند.The Religio-Social Roles of Imamate: A Re-appraisal of the Events of 61-64 AH/ 680-684
In Ashura studies, it is understood that the Umayyad tyrant ruler Yazid viewed the two principles of imamate and encouraged people to do good and prohibiting them from committing evil as obstacles on his way. For removing these two principles, he imposed on people to pay allegiance to him in the first year of his reign. He committed the Ashura massacre for imposing more suffocating suppression and intimidating the public in his reign. Then, he proceeded to wipe out any mark of the genuine version of Islam. He aimed to obliterate whatever might pertain to the Islamic religion
تبلیغات
