درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: با گسترش آموزش مجازی به ویژه در دوران همه گیری کووید-۱۹، شناسایی چالش های پیشِ روی معلمان برای بهینه سازی این نظام آموزشی ضروری است. این پژوهش با هدف واکاوی موانع آموزش مجازی از دیدگاه معلمان شهر یزد، با تأکید بر ابعاد زیرساختی، مدیریتی، محتوایی و فرهنگی طراحی شد. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و از طریق تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ مشارکت کننده که به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انتخاب شدند، گردآوری شد. مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافته و داده ها با استفاده از رویکرد شش مرحله ای براون و کلارک مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها: تحلیل داده ها به شناسایی نه مضمون اصلی منجر شد: 1. ضعف زیرساخت دیجیتال؛ 2. فقدان برنامه ریزی راهبردی تحول دیجیتال؛ 3. عدم تناسب محتوای آموزشی با فضای مجازی؛ 4. تحول در فرهنگ سازمانی؛ 5. دوگانگی ادراک ذی نفعان از آموزش مجازی؛ 6. رهبری دیجیتال؛ 7. راهبردهای ارتباطی تعاملی؛ 8. سازگاری و انعطاف پذیری؛ 9. پیامدهای فردی و سیستمی نتیجه گیری: آموزش مجازی در یزد به دلیل چالش های درهم تنیده زیرساختی، مدیریتی و فرهنگی، نتوانسته جایگزین مؤثری برای آموزش حضوری باشد. موفقیت این تحول مستلزم بازطراحی محتوا مبتنی بر اصول یادگیری الکترونیکی، تدوین برنامه راهبردی با مشارکت ذینفعان، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و رهبری دیجیتال، توجه به ابعاد عاطفی اجتماعی یادگیری و تحقق عدالت آموزشی در گرو رفع نابرابری های دسترسی است.

چالش مهم کارورزی در دانشگاه فرهنگیان نبود چارچوب نظری مشخص و نقشه عملی آن است؛ بدین منظور، نظریه، ابعاد و مراحل آن ترسیم می گردد. کارورزی برنامه ای برای پرورش حرفه ای معلمان مبتنی بر نظریه و نظارت است و بر آن است تا میان نظر و عمل پل بزند. هدف از این پژوهش نیز بررسی مبنا، منطق و مهارت های کارورزی 1 تا 4 در دانشگاه فرهنگیان است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی است و رویکرد آن کیفی و نوع تحقیق نیز اسنادی است. در این بررسی، سرفصل هر کارورزی، معرفی درس و منطق آن، فرصت های یادگیری، محتوای درس و ساختار آن، راهبردهای تدریس و یادگیری، منابع آموزشی و راهبردهای ارزشیابی یادگیری بررسی شده است. سپس شیوه نامه برنامه کارورزی دانشگاه فرهنگیان شامل شایستگی ها، مهارت ها و سطوح مختلف مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کارورزی دانشگاه فرهنگیان دارای مبانی نظری و کاربردی قدرتمندی است و مبنای حرکت آن نیز بازاندیشی و تربیت معلم فکور است اما تبیین نظری آن قوی نیست و مهارت های لازم برای انجام این امر مهم چندان فراهم نشده است.

سلامت روان یکی از مهم ترین جنبه های سلامت انسان محسوب می شود و امروزه ارزیابی عوامل مرتبط با آن در دانشجو معلمان یک ضرورت حیاتی است. هدف از پژوهش، پیش بینی سلامت روانی دانشجو معلمان بر اساس تنظیم شناختی- هیجانی، حمایت اجتماعی و تاب آوری تحصیلی با توجه به نقش میانجی کیفیت خواب بود. روش پژوهش همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﺷﺎﻣﻞ کﻠیﻪ دانشجو معلمان مشغول به تحصیل دانشگاه فرهنگیان کردستان در سال 1402-1401 بودند که از میان آن ها تعداد 400 نفر، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده، پرسشنامه تنظیم شناختی - هیجانی، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی، پرسشنامه کیفیت خواب و فرم کوتاه پرسشنامه سلامت روان استفاده شد. داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری از طریق نرم افزار Spss-21 و Amos-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل نشان داد که متغیرهای تنظیم شناختی-هیجانی، حمایت اجتماعی، تاب آوری تحصیلی و کیفیت خواب بر سلامت روان در دانشجویان اثر مستقیم و معنادار (01/0P>) داشتند. همچنین تنظیم شناختی-هیجانی، حمایت اجتماعی و تاب آوری تحصیلی از طریق کیفیت خواب بر سلامت روان تأثیر غیرمستقیم و معنادار (01/0P>) داشتند. با توجه به اهمیت موضوع سلامت روان، هدف قرار دادن این چهار مؤلفه در فرایند تحصیل دانشجویان دانشگاه فرهنگیان می تواند در افزایش سلامت روان آنان تأثیر بسزایی داشته باشد.

پیشینه و اهداف: اقدام پژوهی و برنامه معلم پژوهنده، موضوعی مورد توجه در نظام های آموزش و پرورش جهان است که در ایران به طور محدودتری به آن پرداخته شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی برنامه کشوری معلم پژوهنده انجام شد. روش: روش این مطالعه ارزشیابی بر اساس الگوی پروواس بود که در چهارمرحله از پنج مرحله الگو، به بررسی عملکرد واقعی با معیارهای برنامه و در قالب مقایسه وضع موجود با مطلوب پرداخت. مراحل مورد بررسی شامل طراحی، استقرار، فرایند، و برون داد برنامه بود. وضعیت مطلوب از طریق معیارهای مصرّح در اسناد فرادست نظام آموزش و پرورش، سیاست ها و راهبردهای آموزشی در کشورهای پیشرو، و مرور مقاله ها و کتاب های مرتبط استخراج شد و وضعیت موجود، از طریق استفاده از پرسشنامه، مصاحبه با ذی نفعان، کارگزاران و ارزیابان برنامه تعیین شد. یافته ها: در کلیت مطالعه، در فرایندهای هریک از چهار مرحله، همسویی ها و ناهمسویی هایی میان وضعیت موجود و مطلوب مشاهده شد. نتیجه گیری: در معیارهایی چون دسترسی به منابع علمی، گواهی و تقدیر، ارزشیابی سالانه، حمایت مدیران، و پوشش معلمان تحت برنامه؛ میان دو وضع موجود و مطلوب برنامه همسانی وجود دارد و در مولفه های تخصیص فضای مناسب پژوهشی، هماهنگی درون سازمانی، و انتخاب محتوای مناسب؛ ناهمسویی وجود دارد. تغییر در برنامه آموزشی دانشگاه فرهنگیان، تقویت برنامه های اجرایی برای حمایت حداکثری از معلمان پژوهنده، تهیه امکانات آموزشی لازم، تغییر محتوا و فرایند ارزشیابی کلاسی، و نظارت بر عملکرد مدیران؛ از جمله پیشنهادهای این مطالعه بود.

فلسفه هستی با تأکید بر مفاهیمی چون آزادی، مسئولیت، انتخاب و معنایابی فردی، چشم انداز منحصربه فردی را در تعلیم و تربیت مطرح می سازد که بر این اساس معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش فراتر رفته و به عاملی محوری در تسهیل خودشناسی و تحقق وجودی دانش آموزان بدل می شود. هدف اصلی این پژوهش، ارائه تحلیلی جامع از ابعاد، ویژگی ها، کارکردها و مسئولیت های معلم در کلاس درس مبتنی بر اصول فلسفه هستی، با استناد به مجموعه ای از مطالعات پژوهشی منتخب است. این پژوهش با رویکرد مرور روایتی و تحلیل محتوای کیفی، به تجزیه و تحلیل یافته های مطالعات پرداخته است. یافته های کلیدی نشان می دهد که معلم وجودگرا در وهله نخست، تسهیل گر خودآگاهی و اصالت فردی است و با طرح پرسش های وجودی و ایجاد فضایی برای انتخاب آزاد، دانش آموزان را در مسیر معنایابی یاری می کند. بنای رابطه ای اصیل و دیالوگی "من-تو"، از دیگر کارکردهای اساسی این معلم است که بر صداقت، حضور و احترام متقابل استوار است. معلم همچنین بعنوان الگوی وجودی و عامل رهایی بخش، دانش آموزان را برای مواجهه با اضطراب های زندگی و فراروی از محدودیت ها توانمند می سازد و با بهره گیری از هنر و تجارب زیبایی شناختی، به توسعه تخیل و خلاقیت آنان کمک می کند. مدیریت اخلاقی کلاس درس نیز از طریق ایجاد نظمی مبتنی بر آزادی و مسئولیت پذیری متقابل و با تکیه بر خودآگاهی فلسفی و تعهد درونی معلم صورت می پذیرد. این نقش چالش برانگیز، مستلزم آمادگی بالای فلسفی و شخصیتی معلم است و با ساختارهای آموزشی رایج تضادهایی دارد.

هدف: هدف این تحقیق طراحی مدل ارزیابی عملکرد مدیران مراکز آموزش علمی کاربردی غرب کشور است که بهبود کیفیت، افزایش کارایی و ارتقای پاسخگویی سازمانی را در پی دارد . روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های توسعه ای و از نظر نوع گردآوری داده ها کیفی از نوع تئوری زمینه ای بود. میدان پژوهش شامل روسا، معاونین و کارشناسان بخش های مختلف مراکز علمی کاربردی و سایر بخشهای ستادی مرتبط دانشگاه جامع علمی کاربردی واحدهای استانی غرب کشور و مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل 12 نفر از روسا و معاونین مراکز علمی کاربردی غرب کشور استان کردستان، همدان، کرمانشاه و ایلام بودند. ابزار مورد استفاده گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل زمینه ای و روایی محتوایی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل ارایه شده ارزیابی عملکرد روسای مراکز آموزش علمی کاربردی شامل شرایط علّی (ضعف در شایسته سالاری، نارسایی در نظام ارزیابی موجود، فشار برای بهبود کیفیت)، شرایط زمینه ای شامل (فرهنگ سازمانی حاکم، محدودیت منابع، ساختار دانشگاه جامع علمی کاربردی)، شرایط مداخله گر شامل (سیاست های کلان دولتی، ویژگی های شخصیتی مدیران، میزان استقلال مراکز)،  راهبردها شامل (طراحی نظام ارزیابی بومی، توانمندسازی مدیران، تقویت نظارت و بازخورد)، پیامدها شامل( پیامدهای کوتاه مدت: بهبود عملکرد مراکز، پیامدهای میان مدت: ارتقای کیفیت آموزش، پیامدهای بلندمدت: توسعه پایدار منطقه ای ) و پدیده محوری تحت عنوان ارزیابی عملکرد یکپارچه و توسعه محور نامگذاری شدند. نتیجه گیری و پیشنهادها:  از این مدل می توان جهت ارزیابی عملکرد مدیران آموزش مراکز علمی کاربردی استفاده کرد. نوآوری و اصالت : این مقاله یک چارچوب عملی و بومی برای بهبود عملکرد مدیریتی و توسعه پایدار منطقه ای ارائه می دهد

هدف:  دانشجویان به عنوان نیروهای خلاق، نقش مهمی در پیشرفت جامعه دارند. این پژوهش به بررسی تأثیر اجتماعات اکتشافی بر هویت آکادمیک و نوآوری دانشجویان پرداخته و به بهبود سیاست های آموزشی کمک می کند. روش شناسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 2170 دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شده و 404 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های هویت آکادمیک و رفتارهای نوآورانه جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که اجتماعات اکتشافی به طور مستقیم بر هویت آکادمیک (ضریب مسیر 695/0، 01/0p<) و رفتارهای نوآورانه (ضریب مسیر 306/0، 01/0p<) تأثیر معنادار دارد. همچنین، هویت آکادمیک به صورت غیرمستقیم، رفتارهای نوآورانه را پیش بینی می کند (ضریب مسیر 238/0، 05/0p<). به عبارتی، اجتماعات اکتشافی هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق هویت آکادمیک) بر رفتارهای نوآورانه دانشجویان اثر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری و پیشنهادها:  نتایج نشان داد که تقویت مشارکت در اجتماعات اکتشافی در محیط های دانشگاهی می تواند به توسعه هویت آکادمیک قوی تر و ارتقای رفتارهای نوآورانه دانشجویان منجر شود.. پیشنهاد اصلی به مدیران، برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی این است که برنامه های جامع برای تشکیل و حمایت از اجتماعات اکتشافی بین رشته ای در دانشگاه ها اجرا شود، تا دانشجویان را به سمت فعالیت های خلاقانه هدایت کرده و کیفیت کلی آموزش عالی را بهبود بخشد. نوآوری و اصالت:  این رویکرد نوآورانه، با ادغام تئوری های یادگیری اجتماعی و نوآوری، چارچوبی عملی برای محیط های دانشگاهی ارائه می دهد که می تواند به سیاست گذاران در طراحی برنامه های آموزشی کمک کند.  

پیشینه و اهداف: جشنواره های فرهنگی-اجتماعی دانشگاه فرهنگیان به عنوان یکی از مهم ترین فعالیت های غیردرسی در سازماندهی و مدیریت امور فرهنگی و آموزشی دانشجویان عمل می کنند. این نوع جشنواره ها، که شامل مسابقات هنری، فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و علمی است، نقش برجسته ای در ترویج ارزش های فرهنگی، تعزیز هویت ملی و اسلامی، و ایجاد محیطی پویا و انرژی ساز در میان دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ایفا می کنند. پژوهش حاضر، به بررسی و طراحی الگوی آسیب شناسی جشنواره های فرهنگی- اجتماعی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پرداخته است. هدف از این تحقیق، شناسایی چالش ها و موانع موجود در برگزاری این نوع جشنواره ها و ارائه راهکارهای مناسب برای بهبود کیفیت و مؤثرتر شدن این رویدادهاست. روش ها : رویکرد پژوهش کیفی بوده و با استفاده از مصاحبه با دانشجومعلمان دوره ابتدایی و زبان انگلیسی مصاحبه انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون صورت گرفت. یافته ها: یافته ها نشانگر این بودند که در چهار حیطه شغلی، مهارتی، ارزشی و آموزشی نقصان هایی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرند.نتیجه گیری: باتوجه به یافته ها علیرغم اهمیت این موضوع توجه آن چنانی بدان نشده است که ضروری است اقداماتی در حیطه انجام شوند.

زمینه و هدف: ارتقاء، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان همواره یکی از مهم ترین مباحث آموزشی و نگرانی های اصلی روانشناسان پژوهشی است که از جمله عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی موفقیت تحصیلی، اشتیاق تحصیلی، فرسودگی تحصیلی می باشد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش خودراهبری یادگیری بر موفقیت تحصیلی، اشتیاق تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس شهر اصفهان در سال 1403 بود که به روش نمونه گیری هدفمند، 30 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه 15 نفر جایدهی شدند. گروه آزمایش تحت آموزش 16 جلسه 90 دقیقه ای آموزش خود راهبری یادگیری جعفری، نادی و منشئی(1400) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه موفقیت تحصیلی ولز(2010)، مقیاس اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران(2004) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی سالملا – آرو و همکاران(2009) بودند. یافته ها: یافته ها نشان داد آموزش خودراهبری یادگیری بر موفقیت تحصیلی، اشتیاق تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دختران نوجوان اثر بخش بود(01/0>p) و این اثر بخشی در دوره پیگیری 2 ماهه نیز تداوم داشت. نتیجه گیری: طبق یافته های پژوهش، آموزش خودراهبری یادگیری در مدارس توسط مشاوران و معلمان و نیز قرار دادن اصول و فرآیندهای و شیوه به کارگیری آن در کتب اصول و شیوه های یادگیری مهم و ضروری است.

هدف پژوهش حاضر که به روش توصیفی از نوع زمینه یابی انجام شده، بررسی درک و فهم و بدفهمی های دانشجومعلمان دوره کارشناسی رشته آموزش ابتدایی در مبحث احتمال است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجومعلمان دوره کارشناسی رشته آموزش ابتدایی در سه استان تهران، مرکزی و خراسان شمالی بودند که در نیم سال دوم سال تحصیلی 1402-1401 تحصیل می کردند. نمونه مورد مطالعه 122 نفر از افراد جامعه بودند که به عنوان نمونه در در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش، ابتدا بدفهمی های شناسایی شده در حوزه احتمال مطالعه و طبقه بندی شد. سپس، با توجه به هدف پژوهش و بر اساس نظر تعدادی از معلمان با تجربه، 6 بدفهمی رایج تر انتخاب و بر اساس آن ها به طراحی یا اقتباس سؤالات آزمون برای گروه نمونه اقدام شد. بنابراین، ابزار اندازه گیری در این پژوهش، آزمونی محقق ساخته شامل 10 سؤال از مبحث احتمال بود. روایی این آزمون توسط تعدادی از اساتید آموزش ریاضی و معلمان ریاضی مجرب تأیید شد. پایایی این آزمون با روش آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت و ضریب 7/0 به دست آمد. یافته های پژوهش نشان داد که هر شش بدفهمی مورد مطالعه در این پژوهش، در بین دانشجومعلمان گروه نمونه وجود داشته است. این موارد به ترتیب میزان شیوع بیشتر به کمتر، در میان دانشجومعلمان، عبارتند از: 1. عدم توانایی نوشتن تمام حالات ممکن و مطلوب، 2. معرف بودن، 3. عدم درک مفهوم جزء به جزء و جزء به کل، 4. رویکرد نتیجه، 5. عدم درک نسبت و تناسب و 6. استفاده از شهود (اثر بصری) در مقایسه احتمال.

پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر باهدف دستیابی به مؤلفه های برنامه درسی بر اساس نظریه شناخت موقعیتی، به عنوان یکی از متأخرترین نظریه های حوزه یادگیری که یادگیری را موقعیتی و وابسته به زمینه می داند؛ انجام پذیرفته است. در این مقاله مؤلفه های اصلی برنامه درسی (4 عنصر هدف، راهبردهای یاد دهی یادگیری، تجارب یادگیری و ارزشیابی) بر اساس این نظریه به دست آمده است. روش ها: روش پژوهش کیفی و از نوع سنتز پژوهی است. کتب و پژوهش های علمی فارسی و انگلیسی نمایه شده و مرتبط از سال 1993 با استفاده از ترکیب کلیدواژه های فارسی و انگلیسی نظریه شناخت موقعیتی و هریک از عناصر برنامه درسی جستجو، بررسی و مطالعه شد. از جستجوی اولیه، 120 مقاله به دست آمد و با انجام مراحل شش گانه گاف، غربالگری سطح 1 و 2 انجام پذیرفت و 40 پژوهش، انتخاب شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از چارچوب الو و کینگاس استفاده و با تعیین واحدهای معنایی کدگذاری صورت گرفت و بر اساس تقسیم بندی فاسیونه، 170 کد به دست آمد. یافته ها: با استفاده از روش سنتز پژوهی تعداد 170 کد در 42 طبقه/ مقوله، سازمان دهی گردید و مؤلفه های هدف، راهبردهای یاددهی - یادگیری، تجارب یادگیری و ارزشیابی به دست آمد. بر اساس مؤلفه های به دست آمده، 10 درون مایه حاصل و مدل طراحی گردید. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش چارچوب برنامه درسی منعطفی را با تأکید بر ویژگی های فرهنگی و ملاحظات محیطی جهت آموزش ارائه می دهد. این چارچوب فرصتی برای فعالیت اجتماعی فراهم می کند که عواملی چون زمینه، ذهن، بدن و تعاملات در آن دخیل هستند.

در سرفصل های درسی مصوب، اهمیت لازم به یادگیری ترکیبی با بهره مندی از فناوری های نوین تاکید نشده و بیشتر از راهبردهای تدریس سنتی یاد می شود. وجود چالش هایی مانند افت تحصیلی در آموزش کاملا مجازی در حین کرونا و از سوی دیگر چالش های تدریس کاملا حضوری مانند منفعل بودن یادگیرنده، ضرورت اجرای یادگیری ترکیبی را در مدارس و دانشگاه ها تایید می نماید. هدف از این تحقیق ارایه چارچوبی برای یادگیری ترکیبی در قالب سرفصل های مصوب است. روش تحقیق، بصورت مرور نظام مند برای انتخاب منابع و تحلیل محتوای آنها با روش استقرایی با واحد تحلیل تم یا مضمون می باشد. با استفاده از برنامه مکس کیودا مضامین باز، محوری و مولفه ای استخراج، دسته بندی و در نهایت چارچوب پیشنهادی برای طراحی سرفصل با رویکرد یادگیری ترکیبی، ارایه گردید. کلمات کلیدی تحقیق عبارتند از یادگیری ترکیبی و سیلابس درسی و کلید واژه های مرتبط با عنوان تحقیق است. پایگاه های اطلاعاتی انتخاب شده با دو زبان انگلیسی و آلمانی عبارتند از: گوگل اسکالر، اریک، الزویر و سای اسپیس از 2020 در منابع خارجی و 1390 در منابع فارسی است. با توجه به منابع و تجارب جهانی پیشنهاد می شود اساتید در یک ترم تحصیلی، حداقل بیست درصد از ساعات آموزشی دروس نظری یا دروس نظری-عملی را براساس مدل های ترکیبی یادگیری معکوس، ایستگاهی، آزمایشگاهی تلفیق شده و پروژه محور تدریس نمایند. به منظور پویا بودن سرفصل ها، ایجاد سامانه در وزارت عتف به منظور اشتراک گذاری آخرین تغییرات براساس نظرات متخصصین، ضروری است.

پیشینه و اهداف: سازگاری، دستیابی به درک مناسب از رفتارها، اندیشه ها و احساسات خود و دیگران و کنارآمدن با انتظارات جامعه و مشکلات را فراهم می سازد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر رفتار جامعه پسند بر سازگاری اجتماعی معلمان انجام گرفت. روش ها : طرح پژوهش نیمه-آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان شاغل در مدارس شهر سنندج بود که 32 نفر از آنان به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در برنامه آموزشی مبتنی بر رفتار جامعه پسند در 10 جلسه یک و نیم ساعته شرکت کردند. هر دو گروه پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-22 در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات سازگاری اجتماعی معلمان پس از مداخله در پس آزمون در گروه آزمایش (06/4±43/16) نسبت به گروه کنترل (50/3±37/11) افزایش یافته است و این افزایش از لحاظ آماری معنادار است (01/0P<). نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که برنامه آموزشی مبتنی بر رفتار جامعه پسند می تواند به عنوان مداخله مناسبی در جهت افزایش و ارتقاء سازگاری اجتماعی معلمان مدنظر قرار گیرد.

پیشینه و اهداف : هر نظام آموزشی که در محیطی خلاق، دانش محور، مهارت آموز، تحول گرا و مشارکتی گام برمی دارد، مستلزم حضور معلمی متخصص و متعهد است. اجماع بین المللی همه جانبه ای وجود دارد، مبنی بر این که کیفیت یک نظام آموزشی نمی تواند از کیفیت معلم آن فراتر رود. لذا نیاز به معلم با کیفیت، توجه دولت ها را به آموزش آنان معطوف کرده است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف، بررسی تطبیقی روش های آموزش معلم تربیت بدنی در ایران با کشورهای ژاپن، کانادا و مالزی انجام شده است. روش ها : روش پژوهش حاضر کیفی – کاربردی و از نوع تطبیقی بود که در آن از روش "جرج بردی" در قالب 4 مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه استفاده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات این پژوهش از نوع کتابخانه ای بوده و از طریق بررسی 12 مقاله پژوهشی و مروری از مجلات داخلی و خارجی و همچنین 4 کتاب مرتبط با پژوهش حاضر، مطالب گردآوری شدند. یافته ها : بر اساس یافته های به دست آمده، در کشورهای ژاپن ، کانادا و مالزی ، مسئول آماده سازی معلم تازه کار تربیت بدنی ، دانشگاه ها، مراکز آموزشی و نهادهای اجتماعی و خصوصی هستند در حالی که در ایران این مسئولیت در انحصار دانشگاه فرهنگیان است . کسب گواهی صلاحیت تدریس در کشورهای مذکور به جز ایران الزامی است . دانشجو معلمان ایرانی ، با شروع تحصیل به استخدام دولت در می آیند در حالی که در دیگر کشورهای مورد مقایسه ، چنین نیست . وضعیت دستمزد در کشورهای مذکور از سایر کارمندان مناسب تر است ، در حالی که در ایران، شرایط مناسبی ندارد . نتیجه گیری : تدوین مسیرهای متفاوت آموزش معلم ، توجه بیشتر به مهارت های تدریس در شرایط واقعی و ارزیابی ها، ارتقای تسهیلات سخت افزاری و نرم افزاری نو معلمان، ترمیم وضعیت اقتصادی و معیشتی آنان و انتفاع از ویژگی ِ استخدام دائم معلمان و همچنین آموزش دانشجو معلمان جهت کسب مهارت معلمی در شرایط واقعی مدرسه و بر اساس نیازهای به روز مدارس در درس تربیت بدنی تکمیل و پایان یابد و در پایان دوره تحصیلی آزمون صلاحیت تدریس در نظر گرفته شود.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش های آموزشی نسل آلفا که ازنظر هدف کاربردی و از نظر روش گرد آوری داده ها، کیفی با روش داده بنیاد بوده است.جامعه آماری پژوهش معلمین مدارس ابتدایی شهرکرج بوده که نمونه آماری با استفاده از روش گلوله برفی تا رسیدن به حد کفایت(15 نفر ) انتخاب شده است. ابزار پژوهش شامل مصاحبه نیمه ساختار یافته از نمونه آماری بوده که پس از انجام مصاحبه ها وآماده سازی در سه مرحله (کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کد گذاری انتخابی ) کدگذاری شده است. نتایج پژوهش نشان داداین نسل آلفا با سه چالش اصلی روبه رو می باشد که به ترتیب عبارتند از، آموزشی ، شخصیتی و اجتماعی که هر کدام در بردارنده بخش هایی از ویژگی ها و ابعادی وجودی این نسل است. لذا توصیه می شود معلمین و نظام آموزشی و همچنین والدین با شناسایی و مطالعه ویژگی ها و چالش های این نسل، به آنها کمک کرده تا بتوانند از ظرفیت های بالقوه خود استفاده نموده و به جایگاه والای علمی انسانی دست یابند.

هدف : مروزه مفهوم برنامه درسی و برنامه ریزی درسی وسیع تر از تهیه و تدوین رئوس مطالب درسی است و آن عبارت است از پیش بینی کلیه فعالیت هایی است که دانش آموزان تحت رهبری و هدایت معلم در مدرسه (آگاهی خارج از آن) برای رسیدن به هدف های معین باید انجام دهند. از این رو هدف از انجام این پژوهش مطالعه انگاره، فهم و ادراک معلمان از مفهوم «برنامه درسی» و «برنامه ریزی درسی» و ارائه یک مدل مفهومی بود. روش : رویکرد پژوهش کیفی و راهبرد آن پدیدارنگاری است. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته و میدان پژوهش شامل معلمان ابتدایی شهرستان بوکان بودند. مشارکت کنندگان 12 نفر از معلمان زن و مرد بودند که به شیوه نمونه هدفمند انتخاب انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق بود. جهت تحلیل داده ها از فرآیند سه مرحله ای کدگذاری، باز، محوری و اصلی (انتخابی) استفاده به عمل آمد. یافته ها : یافته های تحقیق حاکی از آن بود که ادراک و انگاره معلمان نسبت به مفهوم «برنامه درسی» شامل برنامه درسی به عنوان یک چارچوب رسمی و الزام آور؛ برنامه درسی به عنوان یک راهنمای کلی و قابل انعطاف؛ برنامه درسی به عنوان یک چالش اجرایی؛ برنامه درسی به عنوان یک تجربه زیسته در کلاس درس؛ برنامه درسی به عنوان سند رسمی (محتوا و اسناد رسمی مصوب)، برنامه درسی پنهان، برنامه درسی به عنوان یک سازه فلسفی و اجتماعی و برنامه درسی به عنوان یک سازه شناختی و یادگیری بود. همچنین انگاره و ادراک آن ها نسبت به مفهوم برنامه ریزی درسی شامل فهم برنامه ریزی درسی به عنوان یک فرایند ساختاریافته؛ برنامه ریزی درسی بعنوان تجربیات عملی و یادگیری کسب شده، برنامه ریزی درسی بعنوان نقشه راه آموزشی، برنامه ریزی درسی بعنوان فرایند سازماندهی محتوا، برنامه ریزی درسی به عنوان طراحی راهبردهای تدریس، برنامه ریزی درسی بعنوان مدیریت زمان و منابع، برنامه ریزی درسی بعنوان توجه به نیازهای یادگیرندگان، برنامه ریزی درسی بعنوان فرایندی پویا و با نگرش، برنامه ریزی درسی بعنوان یک فرایند شناختی و تصمیم گیری و برنامه ریزی درسی بعنوان یک فرایند تعاملی و اجتماعی بود. نتیجه گیری : در نتیجه باید اذعان داشت معلمان با توجه به تجربیات عملی و تعاملات خود در محیط آموزشی، درک عمیق و چندبعدی از مفاهیم برنامه درسی و برنامه ریزی درسی دارند. این درک ها نه تنها بر اساس اسناد و چارچوب های رسمی، بلکه بر پایه تجربیات زیسته و نیازهای واقعی کلاس درس شکل گرفته است.

مقدمه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی رهبری مثبت گرا بر خلاقیت سازمانی آموزگاران با نقش واسطه گری توانمند سازی روانشناختی آنان در آموزش و پرورش شهرستان کازرون بود. روش شناسی پژوهش: در این پژوهش با توجه به هدف کاربردی و از لحاط گردآوری اطلاعات از نوع تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی آموزگاران ابتدائی شهرستان کازرون بود که طبق آمار گرفته شده از آموزش و پرورش 411 نفر بود. که با استفاده از جدول مورگان 198 نفر را از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد.ابزار این پژوهش سه پرسشنامه رهبری مثبت گرا کامرون (2018)، پرسشنامه خلاقت آمابیل (2001) و پرسشنامه استاندارد توانمند سازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا (1992) بود.. که روایی بصورت صوری توسط استاد راهنما مورد تایید قرار گرفت و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه رهبری مثبت گرا 75/0، برای پرسشنامه خلاقیت سازمانی 81/0 و توانمند سازی روانشناختی 82/0 بدست آمد. داده های استخراجی با استفاده از آزمون تحلیل مسیر در نرم افزار Amos مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . .یافته ها: نتایج نشان می دهد توانمند سازی روانشناختی با توجه به ضریب بتای 871/2 نقش واسطه گری در بین رهبری مثبت گرا و خلاقیت سازمانی دارد.همچنین رهبری مثبت گرا بر خلاقیت سازمانی با ضریب بتای 313/0 تاثیر دارد و رهبری مثبت گرا بر توانمند سازی روان شناختی با ضریب بتای 131/0 تاثیر دارد . نتیجه گیری: رهبری مثبت گرا هم به صورت مستقیم بر خلاقیت سازمانی اثرگذار است و هم از طریق توانمندسازی روان شناختی این تأثیر را تقویت می کند. به عبارت دیگر، توانمندسازی روان شناختی نقش واسطه ای مهمی میان رهبری مثبت گرا و خلاقیت سازمانی ایفا می کند و موجب می شود اثرگذاری رهبری مثبت گرا بر خلاقیت کارکنان در سطح بالاتری ظاهر شود.

پژوهش حاضر با هدف عرضه الگوی پویای تربیت اقتصادی- حرفه ای براساس سند تحول بنیادین در برنامه درسی دوره ابتدایی و به روش آمیخته (اکتشافی متوالی) انجام شده است. در بخش کیفی، داده ها با استفاده از روش فراترکیب گردآوری و با رویکرد تحلیل مضمون تحلیل شده اند. محدوده پژوهش، مشتمل بر تمام مقالات علمی داخلی مرتبط با موضوع طی سال های 1390 تا 1401 در بستر پایگاه های اطلاعاتی علمی الکترونیکی داخلی، شامل بانک اطلاعات نشریات کشور، پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، مجلات تخصصی نور، مگیران، سیویلیکا و علم نت است؛ بدین شرح که براساس معیارهای ورود و خروج برای انتخاب پژوهش های منتخب، ازمیان 28 مطالعه شناسایی شده و مرتبط، چهارده مقاله برگزیده و داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل مضمون توسط نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند. حاصل تحلیل داده ها در بخش کیفی، شناسایی 74 مضمون اولیه و سی مضمون پایه بود که ذیل شش شاخص ساحت تربیت اقتصادی- حرفه ای سند تحول بنیادین مقوله بندی شدند. در بخش کمّی با هدف الگوسازی سیستمی تربیت اقتصادی- حرفه ای از روش الگوسازی پویایی سیستم استفاده شد که روشی برای تجزیه وتحلیل رفتار متغیرها در سیس تم های پیچیده است. براساس مراحل الگوسازی پویایی سیستم، ابتدا حلقه های علی مضامین و شاخص ها با استفاده از داده های حاصل شده از بخش کیفی پژوهش ترسیم و سپس با طراحی الگوی پویایی برنامه درسی تربیت اقتصادی- حرفه ای، رفتار متغیرهای کلیدی در افق زمانیِ ده ساله (1398-1408) تحلیل شد. دستاورد پژوهش، ابزاری مناسب را برای ارتقا و بهبود سناریوهای سنتی برنامه درسی تربیت اقتصادی دوره ابتدایی پیشنهاد می دهد.