درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش پیش رو با روش توصیفی پیمایشی و با هدف واکاوی باورهای دانش آموزان پایه های چهارم و هشتم درباره «امتحان ریاضی» و «حل سؤالات سخت ریاضی» با استفاده از استعاره انجام شده است. جامعه آماری دربردارنده دانش آموزان پایه های چهارم و هشتم شهرکرد بوده و 361 دانش آموز پایه چهارم و 360 دانش آموز پایه هشتم با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای واکاوی باورها از دانش آموزان خواسته شد، با ذکر دلیل، درباره امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی استعاره ای بیان کنند. با بررسی استعاره های دانش آموزان و دلایل آن ها، مقوله هایی مانند «لذت بخش»،«نیازمند تلاش و هوش زیاد» و «آزاردهنده» به دست آمد. با بررسی دقیق تر، برخی از باورهایی که در استعاره ها پنهان بود استخراج شد. اغلب دانش آموزان درباره امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی به مقوله های «آزاردهنده» و «دشوار» اشاره کردند و درباره آن ها باورهایی منفی داشتند. برخی از دانش آموزان باور داشتند امتحان ریاضی برای آن ها اضطراب ایجاد می کند و عده ای نیز حل سؤالات سخت ریاضی را غیرممکن می دانستند. برخی باور داشتند که هرچند امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی چالش برانگیز است، اگر نتیجه مطلوبی به دست آید لذت بخش خواهد بود. برخی دیگر موفقیت در امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی را نیازمند استعداد ذاتی و تلاش زیاد توصیف کردند. همچنین، دانش آموزان پایه چهارم، درباره امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی، باورهای منفی تری از دانش آموزان پایه هشتم داشتند. دانش آموزان پایه هشتم هوش فراوان و تلاش زیاد را برای موفقیت در امتحان ریاضی و حل سؤالات سخت ریاضی ضروری تر می دانستند و آن ها را لذت بخش تر توصیف کردند. نتایج آزمون مجذور خی نشان می دهد که تفاوت بین استعاره های دختران و پسران هر دو پایه معنادار نیست.

پرورش خلاقیت نگارشی به مثابه فعالیتی با انگیزه زیبایی شناختی، که از طریق درک متقابل و برقراری تجارب مشترک بین نویسنده و خواننده برقرار می شود، به آموزشی متناسب و بدون ساختارهای قالبی نیاز دارد تا زمینه بروز استعدادها و قابلیت های مرتبط را فراهم کند. بررسی های پژوهشگران نشان می دهد که تاکنون ملاک ها و نشانگرهای مناسب برای سنجش کیفیت خلاقیت نگارشی ارائه نشده است. پژوهش حاضر با هدف ارائه نظام نشانگرهای سنجش خلاقیت نگارشی دانش آموزان انجام شده است. بدین منظور از طرح سازاگرای روش نظریه برخاسته از داده ها در سطح نظم دهی مفهومی استفاده شده است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختارمند با 18 نفر از معلمان موفق در آموزش انشا، که مبتنی بر نمونه گیری ملاکی انتخاب شدند، گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از شیوه کُدگذاری آغازین و متمرکز به شناسایی 80 نشانگر انجامید و در قالب 11 ملاک دسته بندی شد که عبارت اند از: خیال پردازی، فضاسازی، شخصیت پردازی، سیالیت، انعطاف پذیری، بسط، اصالت نوشتاری، به کارگیری آرایه ادبی، طرح نوشتاری، سازمان نوشتاری و جذابیت نگارشی. برای رواسازی داده ها ضمن استفاده از راهبرد مرور اعضا از نظرات سه کارشناس حوزه خلاقیت و نویسندگی استفاده شد. با توجه به جامعیت نظام نشانگرهای تدوین شده می توان از آن ها برای سنجش خلاقیت نگارشی دانش آموزان استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سواد دیجیتال و یادگیری فعال در مدیریت حواس پرتی دیجیتال با نقش میانجیگری توانمندسازی روان شناختی است. بدین منظور، از روش توصیفی همبستگی به کمک الگو سازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه پژوهش شامل 1800 نفر از دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان البرز بود. نمونه پژوهش بر اساس جدول گرجسی مورگان و به روش سهمیه ای 325 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها چهار پرسش نامه بود: 1. خودراهبریِ یادگیری چِنگ و همکاران (2010)؛ 2. سواد دیجیتالی توحیدی اصل و نیک اقبال زاده (2015)؛ 3.  توانمندی روان شناختی اسپریتزر (1996)؛ 4. حواس پرتی دیجیتال صادقی (2020). برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار اس پی اس اس26 و اسمارت پی ال اس 3 استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد یادگیری فعال با متغیر حواس پرتی دیجیتال با ضریب بتای 324/0- در سطح اطمینان 95درصد اثر مستقیم و منفی می گذارد. همچنین، سواد دیجیتال نیز با متغیر حواس پرتی دیجیتال با ضریب بتای 180/0- در همان سطح اطمینان اثر مستقیم و منفی می گذارد. افزون براین، توانمندی روان شناختی دانشجومعلمان نیز با متغیر حواس پرتی دیجیتال با ضریب بتای 315/0- در سطح اطمینان 95درصد اثر مستقیم و منفی نشان می دهد. یافته ها بیانگر آن است که یادگیری فعال از طریق میانجی توانمندسازی شناختی با ضریب بتای 211/0- در حواس پرتی دیجیتال اثر غیرمستقیم و منفی می گذارد. همچنین، سواد دیجیتال از طریق میانجیگری توانمندسازی روان شناختی در حواس پرتی دیجیتال بی اثر است. به طورکلی، نتایج نشان می دهد باید برای کاهش حواس پرتی دیجیتال متربیان زمینه لازم برای تقویت یادگیری فعال، سواد دیجیتال و توانمندسازی روان شناختی آنان فراهم شود.

مقاله حاضر با هدف سنتز پژوهی شایستگی های معلمان برای کلاس معکوس شکل گرفت.داده ها بر اساس روش کیفی از نوع سنتز پژوهی جمع آوری شد. انتخاب مقالات بر مبنای واژه های کلیدی بر اساس ساختار روبرتس انجام و تعداد 44 مقاله خارجی بر اساس پایش موضوعی، اشباع نظری و بصورت هدفمند انتخاب و وارد تحلیل شدند. یافته ها نشان داد شایستگی های معلمان در اجرای معکوس شامل 7 بعد و 24مولفه بود.ابعاد شامل بعد اجتماعی( نقش حمایتگری معلم، مهارت های ارتباطی یادگیری مشارکتی و فعال)، فردی(انگیزش درونی، مهارت های فنی،مهارت های آموزشی)، مدیریتی(مدیریت دوره، مدیریت زمان، مدیریت یادگیری)، تعهدات(تعهد حرفه ای، ایجاده انگیزه، راهبردهای یادگیری) شایستگی های فناورانه(ذهنیت و نگرش نسبت به فناوری در آموزش،شناخت و انتخاب رسانه،کاربرد رسانه در آموزش،سواد رسانه ای، تولید منابع و محتوای چند رسانه ای ، ارزیابی و نظارت(خور ارزیابی و نظارت، نحوه ارزشیابی و ساخت ابزار، ارزشیابی از دوره، نظارت بر یادگیری دانش آموزان)، و شایستگی های مرتبط با طراحی در عناصر برنامه درسی( طراحی اهداف، محتوا، راهیردهای یادگیری) شناسایی ودسته بندی شدند. با توجه به نتایج بدست آمده از یافته ها ، پیشنهاد می شود تدابیر عملی مشخصی در راستای توسعه حرفه ای معلمان در خصوص ارتقاء سواد فناورانه ،نظارت و ارزیابی دانش آموزان در محیط های مجازی و چگونگی مدیریت دانش آموزان در کلاسداری معکوس مورد توجه قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه و درک مدیران مدارس از رهبری پایدار آموزشی و نقش آن در پرورش یادگیرندگان فناورمحور طراحی شد. از رویکرد کیفی و راهبرد پدیدارشناسی بهره گرفته شد. مشارکت کنندگان تحقیق ۲۰ مدیر مدارس شهرستان سنندج بودند که با نمونه گیری هدفمند و روش گلوله برفی انتخاب شدند و معیارهای ورود به پژوهش شامل حداقل سه سال سابقه مدیریت، تجربه یا آشنایی با رهبری پایدار، تسلط بر فناوری و توانایی بیان شفاف تجربه ها بود. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته گردآوری و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها بر اساس روش تحلیل مضمون براون و کلارک انجام شد و شامل سه مرحله استخراج مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر بود. یافته ها نشان داد که مدیران رهبری پایدار آموزشی را به عنوان یک رویکرد چندبعدی و معناگرا تجربه می کنند که شامل هدایت تحول فناورانه، توانمندسازی معلمان، ایجاد فرهنگ حرفه ای و انسجام زیست بوم دیجیتال مدرسه است. از منظر مؤلفه ها، رهبری پایدار آموزشی شامل هدایت تحول پایدار در یادگیری فناورانه، توانمندسازی حرفه ای معلمان، تقویت عدالت آموزشی و انسجام بخشی زیست بوم دیجیتال است. پیامدهای این رهبری نیز در ارتقای کیفیت یادگیری فناورانه، توانمندسازی معلمان در جهت تسهیل یادگیری دانش آموزان در محیط های فناورانه، شکل گیری هویت حرفه ای دیجیتال برای معلمان و توسعه مهارت های فناورانه و خودراهبری در یادگیرندگان و ایجاد عدالت و انسجام سازمانی مشهود است. در نتیجه، رهبری پایدار آموزشی فراتر از تصمیمات کوتاه مدت عمل می کند و زمینه ساز یادگیری مستمر، مشارکت فعال و توسعه حرفه ای در مدارس است که به طور خاص، یادگیرندگان را برای مواجهه با چالش ها و فرصت های عصر دیجیتال آماده می کند.

مقاله حاضر در راستای هدف تبیین اهمیت شناخت مغالطات در تربیت اجتماعی و شکل گیری اخلاق شهروندی با نظر به پیامدهای ناشی از عدم شناخت آنها تدوین شده است. این مقاله با روش تبیینی- تحلیلی انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آگاهی از مقوله مغالطه در کسب شناخت صحیح از جریانات اجتماعی و دور شدن از نتیجه گیری های عجولانه و زمینه سازی تربیت اجتماعی مطلوب شهروندان نقش مهمی دارد؛ همچنین شناخت مغالطات می تواند به تقویت تفکر انتقادی و مستقل، بهبود ارتباطات و گفت وگوهای سازنده، و افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی منجر شود. با شناسایی و تحلیل مغالطات، افراد قادر خواهند بود استدلال های نادرست را شناسایی و از پذیرش اطلاعات نادرست پرهیز کنند که این امر به ارتقای آگاهی اجتماعی و بهبود کیفیت بحث ها کمک می کند. همچنین، با کاهش تعصبات و تقویت هم بستگی اجتماعی، جامعه ای آگاه تر و مسئول تر شکل می گیرد که در آن افراد با احترام به یکدیگر به حل مسائل مشترک می پردازند. در نهایت، این فرایند به ایجاد فضایی مثبت و سازنده در جامعه منجر می گردد. شناخت مغالطات و خطاهای شناختی ناشی از آن می تواند به بهبود رفتارهای اجتماعی و پیشگیری از سوءتفاهم ها کمک کند.

پیشینه و اهداف: امروزه کاربرد هنر در آموزش سایر حوزه های یادگیری مطرح بوده و نظام های آموزشی می کوشند از آن بهره مند شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان بهره گیری معلمان از هنر در آموزش دروس غیرهنری دوره ابتدایی انجام گردیده است. روش ها : این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی-توصیفی بوده که با روش پیمایشی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش، معلمان دوره ابتدایی شهر کرج بوده که نمونه ای به تعداد ۲۵۴ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای در آن مشارکت نمودند. گردآوری داده ها با ابزار پرسشنامه ی محقق ساخته انجام گرفته و تجزیه و تحلیل داده ها با شاخص های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون T و رتبه بندی فریدمن) و پایایی پرسشنامه نیز با آزمون آلفای کرونباخ انجام و مقدار آن 83/0 برآورد شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که 71 درصد نمونه آماری دارای تجربه به کارگیری هنر در آموزش دروس غیرهنری هستند. در بین ۱۳ رشته هنری، میزان کاربرد رشتههای کاردستی، نقاشی، قصه گویی و فیلم بالاتر از حد متوسط و رشتههای شعر، خوشنویسی، موسیقی، آواز و سرود، حجم سازی، عکاسی و آثار هنری تاریخی کمتر از متوسط بود. تحلیل وضعیت میزان استفاده از رشته های هنری به تفکیک 9 حوزه یادگیری نشان داد در دو درس فارسی و فناوری میزان بهره گیری از رشته های هنری بالاتر از حد متوسط، در درس علوم در حد متوسط و در سایر دروس یعنی ریاضی، مطالعات اجتماعی، تربیت بدنی، تفکر و پژوهش، هدیه های آسمان و قرآن کمتر از حد متوسط بوده است. نتیجه گیری: به صورت کلی میزان استفاده معلمان از رشته های هنری به جز سه درس فارسی، فناوری و علوم کمتر از متوسط است.

تحقیق پیشرو، با هدف مصورسازی تولیدات علمی حوزه توسعه حرفه ای معلمان انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع علم سنجی است که با نرم افزارهای اکسل، وی.او.اس ویوور و بیبلیو متریکس صورت گرفته است. جامعه پژوهشی تحقیق شامل 5923 مقاله علمی از پایگاه علمی اسکوپوس بین سال های 1891 تا 2023 بود که استخراج و مورد تحلیل قرار گرفتند. پس از استخراج داده ها با استفاده از نرم افزار بیبلیومتریکس اطلاعات مورد تجزیه وتحلیل آماری قرارگرفته و نمودارها و جداول شناسایی شدند. یافته های پژوهش نشان داد که روند انتشار مقالات در این حوزه صعودی بوده و در میان دانشگاه ها؛ دانشگاه فنی نانیانگ و در میان مجلات، مجله آموزش و تربیت معلم، در میان تحقیقات نیز مقالات پژوهشی دارای بیشترین تعداد مقالات بودند. از نظر تکرار کلیدواژه های: تدریس، توسعه حرفه ای معلم، توسعه حرفه ای، جنبه های حرفه ای، آموزش و در رابطه همکاری این نوع تحقیقات آمریکا و چین سرآمد بودند. چهار حوزه در نقشه موضوعی مشاهده شد که شامل: موضوعات محرکه، تخصصی، پایه و نوظهور بودند. در نتیجه توجه به پژوهش در حوزه توسعه حرفه ای معلمان هنوز جای کار بسیار داشته و موضوعات نوظهور و داغ می توانند مورد توجه پژوهشگران این حوزه قرار گیرند.

هدف اصلی بازدید علمی، افزایش دانش و درک بهتر از جهان در برگیرنده دانشجویان می باشد. بنابراین افزایش بینش و تغییر تفکر را در پی خواهد داشت ازاین رو پژوهش رویکردی کیفی(پدیدارشناختی) داشته، و در چارچوب تحقیقات کاربردی قرار دارد.. جامعه آماری پژوهش، گزارش بازدیدهای علمی(30 مورد) ارائه شده از سوی دانشجویان این دانشگاه بوده.است. یافته های پژوهش نشان میدهد در بین 30 گزارش ارائه شده، بیشترین فراوانی در بین گزارشات، مربوط به جنوب(27 درصد) و شمال(23 درصد) کشور بوده. فراوانی و درصد فرمولبندی معانی در قالب موضوعات شرکت کنندگان در بازدیدهای علمی حاکی از فرمول بندی بازتابی موضوعات است. توصیف جامع بازدیدهای علمی از دید شرکت کنندگان کسب و به خاطر سپردن دانش را نشان داده. فراوانی و درصد تشریح ساختار بنیادی بازدیدهای علمی شرکت کنندگان در بازدیدهای علمی تمرکز بر مفاهیم بوده. نهایتاً در رصد نتایج بازگشت به شرکت کنندگان در بازدیدهای علمی پژوهش، آمارها نشان از تأیید اعتبار یافته های پژوهش با تأکید بر طی مراحل پدیدارشناختی کولایزی داشته است. به این صورت که 64 درصد از شرکت کنندگان در بازدیدها، یافتههای به دست آمده از پژوهش را تأیید کرده اند.در نتیجه بازدیدهای علمی صورت گرفته، مشخص شده که به میزان بسیار کمی فرایند یادگیری اثربخش بروز پیدا کرده. به نحوی که یادگیری اثربخش، در یک الی سه مورد از کل گزارشات(30 مورد) ارائه شده از سوی دانشجویان دیده شده. به این معنی که تأکید بر استفاده از دانش قبلی یعنی بازیابی و تطبیق آموخته ها بوده. بازدید علمی برای دانشجو بیشتر جنبه ی تفریحی داشته است..

برگزاری جشنواره سراسری قرآن و عترت دانشجویان کشور، به عنوان ابزاری مؤثر در ترویج فرهنگ قرآنی، می تواند نقش به سزایی در زندگی نسل جوان و جوامع اسلامی ایفا کند. تحلیل دقیق این جشنواره ها همچنین می تواند نیازها و انتظارات دانشجویان را بهتر شناسایی کرده و به آنها پاسخ دهد. با بررسی نقاط ضعف و قوت، می توان راهبردهای مؤثری برای برگزاری بهتر جشنواره ها در آینده تدوین کرد. از این رو، پژوهش کاربردی حاضر مبتنی بر پارادایم تفسیری (برساختی) با رویکردی کیفی به بررسی نقاط ضعف و قوت جشنواره سراسری قرآن و عترت دانشجویان کشور پرداخت. در این راستا با استفاده از از طریق نمونه گیری هدفمند و نظری، با 23 نفر از صاحب نظران این حوزه و دانشجویان شرکت کننده در این جشنواره ها مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت. با اشباع داده، مصاحبه ها متوقف و مضامین آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تجزیه و تحلیل مصاحبه ها با استفاده از روش تحلیل مضمون در ابتدا به صورت پاراگراف و در نهایت کل متن مورد بررسی و مقوله بندی قرار گرفت.بر اساس تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از طریق مصاحبه ها، پنج عامل ضرورت های برگزاری جشنواره سراسری قرآن و عترت دانشجویان کشور، نقاط قوت، نقاط ضعف، راهبردهای افزایش تأثیرات مثبت و پیامدهای اجرای راهبردهای مذکور با مجموع 134 زیرمقوله، 22 مقوله فرعی و 5 مضمون شناسایی شد. الگوی نهایی پژوهش بر این اساس رسم شد. به دلیل تنوع و تکثر بالای یافته ها، برنامه ریزان دینی، فرهنگی و آموزشی بایستی در تعامل با یکدیگر، با تمهید ملزومات به مواجهه منطقی با این پدیده و بهبود برگزاری جشنواره سراسری قرآن و عترت دانشجویان کشور بپردازند.

داستان منعکس کننده نگاه انسان به جهان هستی و محیط پیرامون اوست و به همین دلیل قصه گویی،راهی برای انتقال و آموزش آداب و رسوم و سنن از نسلی به نسل دیگر است و میل ذاتی کودک به شنیدن قصه موجب شده است تا قصه گویی به عنوان یکی از روش های آموزشی و تربیتی درطول عصر های مختلف مورد توجه باشد.پژوهش حاضر بررسی تأثیر استفاده از داستان بر میزان یادگیری ساحت های شش گانه دانش آموزان در سند تحول آموزش و پرورش است.به منظورتحقق هدف پژوهش، مقاله حاضر از سویی به معرفی و تبیین بازنمودهای تأثیر داستان بر یادگیری و شیوه های داستان گویی و تمرین بیان شفاهی داستان درفرایند یادگیری ساحت های شش گانه سند تحول نزد دانش آموزان می پردازد و از سویی دیگر، داستان های جمع آوری شده در این مقاله به صورت طبقه بندی شده آمده است. جامعه آماری این تحقیق کتاب داستان هایی از سال 1388تا1402و مقالات بین سا ل های 1388تا 1400 مورد مطالعه قرار گرفت. 19 کتاب و10 مقاله به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده های این پژوهش با روش کیفی به روش تحقیق موردی و کتابخانه ای و جمع آوری داده ها از طریق منابع و کتاب و سایت های معتبر علمی انجام شده است. در این پژوهش داستان هایی که مناسب ساحت های آموزشی شش گانه باشدمورد بررسی قرار گرفت و با توجه به یافته ها،داستان تأثیر بسزایی بر یادگیری دارد.همچنین داستان باعث افزایش جذابیت محتوای مورد نظر ما یعنی آموزش ساحت های تربیتی شش گانه میشود و کمک به بخاطر سپاری آن موضوع می کند. نتایج نشان میدهد بهترین روش های قصه گویی این است که کودک زمان برای تحلیل داشته باشد و از نمایش های خلاق و تخلیلی استفاده شود.

پیشینه و اهداف: هدف پژوهش حاضر واکاوی تجارب زیسته پذیرفته شدگان آزمون استخدامی آموزش وپرورش از به کارگیری آموخته های دوره مهارت آموزی معلمی در مدارس بود. روش ها: رویکرد پژوهش، کیفی و به روش پدیدارشناسی بود. شرکت کنندگان در پژوهش، تمامی معلمان پذیرفته شده در آزمون استخدامی آموزش وپرورش استان یزد در طول سال های (1401-1399) بودند که با استفاده از شیوه نمونه گیری هدفمند و ملاک محور ترجیحی و با درنظر گرفتن ملاک های ورود، چهارده نفر از آنان در پژوهش شرکت کردند. نمونه گیری تا مرحله اشباع داده ها ادامه یافت و ابزار پژوهش، مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند بود. روش تجزیه وتحلیل داده ها کدگذاری و روش تعیین اعتبار داده ها سه سوسازی بود. یافته ها: تجارب پذیرفته شدگان از چالش های به کارگیری دوره مهارت آموزی معلمی در دو مضمون شامل: عدم آمادگی مهارت آموزان (عدم آمادگی برای کلاس های چندپایه و روستایی، تدریس، پایه تخصصی و متناسب با جنسیت) و احساس استرس و سردرگمی در شروع فعالیت معلمی (استرس، اضطراب و سردرگمی آغاز سال تحصیلی) قرار گرفت. مجموعه عواملی که زمینه های شکل گیری تجارب پذیرفته شدگان از چالش های به کارگیری دوره مهارت آموزی معلمی را فراهم آورده شامل دو مضمون اصلی زمینه های نرم و رفتاری (کوتاه و نامناسب بودن زمان دوره، کیفیت دوره، حرفه-مندی اساتید، جو دوره مهارت آموزی، برنامه ریزی و نظارت و ارزشیابی) و زمینه های سخت و تجهیزاتی (جمعیت کلاس ها، عدم تفکیک مهارت آموزان با تجربه و مبتدی و امکانات و تجهیزات) بود. نتیجه گیری: دوره مهارت آموزی پذیرفته شدگان ماده 28 نتوانسته آنچنان که از این دوره انتظار می رود، مهارت آموزان را برای شروع تدریس آماده سازد و این امر سبب استرس و سردرگمی آنان در شروع به کار معلمی شده است.

این پژوهش با هدف شناسایی شایستگی های موردنیاز دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان در زمینه آموزش ترکیبی به اجرا درآمد. برای تحقق این هدف از روش پژوهش کیفی عام استفاده شد. جامعه آماری شامل مطالعات، کتاب ها و مقالات، اسناد و متخصصان دانشگاه فرهنگیان بود که حداکثر ممکن مطالعات، دو سند و 25 نفر از متخصصان به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از فرم های تحلیل محتوا و مصاحبه استفاده شد.داده های پژوهش از طریق تحلیل محتوای کیفی و با استفاده از نرم افزارمکس کیودی ای تحلیل شد. در این پژوهش در مرحله اول تعداد 110 کد باز شناسایی و در قالب 12 کد محوری تنظیم شد. در نهایت کدهای محوری به 4 کد انتخابی بازآرایی گردید. براساس یافته های این پژوهش، شایستگی های آموزش ترکیبی موردنیاز دانشجومعلمان شامل شایستگی های شناختی، پداگوژیکی، حرفه ای و فناوری است. شایستگی های شاختی خود از زیرمجموعه یادگیری، تفکر و خردمندی، خلاقیت و نوآوری و روانی تشکیل می شود.زیرمجموعه شایستگی های پداگوژیکی شامل شایستگی های راهبردها و روش های آموزش،مدیریت کلاس ترکیبی و ارزیابی و بازخورد ترکیبی است.شایستگی های حرفه ای دربرگیرنده شایستگی های خودتوسعه ای، دانشی و حرفه ای و ارتباطی و اجتماعی است و زیرمجموعه شایستگی های فناوری شامل شایستگی های دیجیتال و شبکه سازی است.

پیشینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی تجارب زیسته معلمان ابتدایی از تولید محتوای مجازی در شهر شیراز انجام شد. روش ها : این پژوهش در پارادایم تفسیرگرایی، به شیوه کیفی و با استفاده از روش توصیفی هوسرل و الگوی-کلایزی انجام شد. برای انتخاب مشارکت کنندگان در این تحقیق از نمونه گیری هدفمند ملاکی و معیاراشباع نظری استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با استفاده از «راهنمای مصاحبه» جمع آوری شدند. اعتبار داده ها با استفاده از تکنیک های تاییدپذیری از طریق بازبینی توسط محققین موضوعی و اعتمادپذیری و خودبازبینی پژوهشگر تعیین شد. برای تعیین میزان -پایایی از آلفای کریپندورف استفاده شد. یافته ها: عناصر و مولفه های موثر بر تولید محتوا شامل مضامین سازمان دهنده شیوه های ارائه محتوا و نوع محتوا در کلاس مجازی، کمبودها و چالش ها و خلاقیت و ابتکار معلمان در ارائه ی محتوا و تولید آن بودند. نتیجه گیری: معلمان با استفاده از محتواهای متنوع در تدریس، سرعت انتقال اطلاعات را افزایش دادند و امکان بازخوانی محتوای درسی بدون محدودیت مکانی و زمانی را برای دانش آموزان فراهم کردند. معلمین از فضای مجازی به عنوان خودآموز استفاده کردند و با تشکیل گروه همتایان، به اشتراک تجربیات با یکدیگر پرداختند. معلمان برای انتقال محتوا از طریق نرم افزارها و رسانه های آموزشی نیاز به مهارت های لازم دارند.آنان تجهیزات کافی برای تهیه و ساخت محتواهای متنوع آموزشی ندارند و زیرساخت های فضای مجازی مطلوب نیست و محتوای مجازی موجود برای دانش آموزان جذابیت ندارد. با شناسایی دیدگاه معلمان در مورد تولید محتوای مجازی و تحلیل و بازنمایی این ادراکات، در خصوص کیفیت محتوای مجازی، شیوه های ارائه ی آن، مزایا، چالش ها و مشکلات استفاده از آموزش مجازی مشخص شد.

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی دیدگاه دانشجویان در خصوص الگوی توانمندسازی آن ها از مجرای جشنواره های فرهنگی-اجتماعی صورت گرفت. روش: رویکرد این پژوهش کیفی و روش نظریه برخاسته از داده ها بود. جامعه پژوهش شامل دانشجومعلمان پردیس الزهرا (س) زنجان در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که با روش هدفمند و براساس اصل اشباع نظری با 14 نفر از آنان مصاحبه شد. جهت گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختارمند استفاده شد. صحت داده های کیفی با استفاده از ملاک قابل قبول بودن، انتقال پذیری و قابلیت اطمینان به دست آمد. اعتبارپذیری داده ها از طریق ضبط نوار با کیفیت و مستندسازی، ثبت، نوشتن و تفسیر آنها، دست نویس کردن آن، کدگذاری کور و توافق میان کدگذاران متخصص در زمینه پژوهش های کیفی انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از رهیافت نظام مند کوربین و اشتراوس (2008) استفاده شد. یافته ها: عوامل اثرگذار بر توانمندسازی دانشجومعلمان برای شرکت در جشنواره های فرهنگی- اجتماعی مختلف در 4 مقوله (مهارت شغلی، مهارت شناخی، انگیزش و منابع) و 8 مفهوم (توسعه حرفه ای، توسعه فناوری، سرمایه روانشناختی، کنش شناختی، آمادگی سازمانی، فرایندها و اقدامات انگیزشی، بهره گیری از منابع انسانی و مدبریتی و ارتباط با منابع) شناسایی شد. نتیجه گیری: توانمندسازی دانشجومعلمان از طریق جشنواره های فرهنگی- اجتماعی می تواند به تقویت هویت حرفه ای و اجتماعی آنان کمک کند و از آنان معلمانی با مهارت های لازم به وجود بیاورد.

هدف پژوهش، طراحی الگوی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی با رویکرد ساختاری تفسیری بود. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی است و داده ها به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع آوری شد. جامعه آماری در بخش کیفی 18 نفر از خبرگان و در بخش کمی اساتید دانشگاهی و دانشجویان دکتری رشته برنامه ریزی درسی و کارشناسان و مربیان دوره پیش دبستانی بودند که بر اساس فرمول کوکران تعداد 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. یافته ها نشان داد که در الگوی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی 9 مؤلفه و 44 زیر مؤلفه وجود دارد و مؤلفه ها در شش سطح قرار گرفتند و مؤلفه های محتوای آموزشی و مواد، منابع و ابزار یادگیری در سطح زیربنایی مدل قرار گرفتند. می توان گفت که تمرکز مدیران بر مؤلفه های محتوای مناسب آموزشی و ایزار و مواد آموزشی بیشترین تأثیر را در کیفیت بخشی برنامه درسی تربیت هنری دوره پیش دبستانی دارد و باید در اولویت های اقدام قرار گیرد.

پیشینه و اهداف: نمره دهی به عنوان شاخصی مهم در سنجش تحصیلی به طور گسترده توسط معلمان استفاده می شود و نقش حیاتی در تصمیم گیری های آموزشی دارد. پیامدهای نمرات فراتر از کلاس بوده و با انگیزه تحصیلی و آینده شغلی دانش آموزان پیوند می خورند. با این وجود، نمرات به عنوان معیاری برای سنجش تحصیلی چندان قابل اتکا نیستند. این پژوهش با هدف بررسی دلایل استفاده گسترده از فاکتورهای غیرآکادمیک در نمره دهی معلمان و تأثیر این عوامل بر معنا و تفسیر نمرات انجام شد. روش: در این پژوهش کیفی، با اجرای مصاحبه های نیمه ساختارمند با 10 معلم زبان انگلیسی مدارس متوسطه، دلایل استفاده گسترده از فاکتورهای غیرآکادمیک در نمره دهی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در جریان مصاحبه ها، معلمان به دلایلی چون تلاش برای بهبود یادگیری و انگیزه دهی، فقدان معیارهای مشخص برای نمره دهی، فشار از طرف ذینفعان و نیاز به نمره دهی چندوجهی برای رعایت انصاف در ارزیابی اشاره کردند. همچنین تحلیل داده ها نشان داد که معلمان تحت تأثیر فشارهای درونی و بیرونی متعددی قرار دارند که اثرات منفی بر معنای نمرات و تصمیمات آموزشی نمره محور آنها می گذارند. نتیجه گیری: امید است یافته های این پژوهش به دانشجو معلمان در درک بهتر عوامل اثرگذار بر نمره دهی و ایجاد شفافیت در ارزیابی کلاسی کمک نماید و برای برنامه ریزی آموزشی در مراکز تربیت معلم همچون دانشگاه فرهنگیان در جهت تبیین فرایند سنجش و ارزیابی کلاسی مثمر ثمر باشد.

هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستانی می باشد. پژوهش حاضر بر حسب هدف یک تحقیق کاربردی است و روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل نوآموزان پیش دبستانی (5 الی 6 ساله) ناحیه 2 شهرستان شهریار در سال 03-1402 می باشد.روش نمونه گیری هدفمند است که 24نفر تعیین شد. به منظور شناسایی عوامل از آمار استنباطی و نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد نمرات میانگین یادگیری خودراهبر و خرده مقیاس های آن در بین افراد گروه آزمایشی که آموزش دیده اند، افزایش قابل ملاحظه ای پیدا کرده است. اثرات بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان معنی دار بوده است (05/0p<) در ضمن میزان این تفاوت؛ یعنی ضریب کل تغییر اتا برابر 811/0 شده است یعنی حدود 1/81 درصد از افزایش یادگیری خودراهبر در کودکان پیش دبستانی گروه آزمایش در اثر استفاده از بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بوده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان اثر دارد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی نشانگرهای عنصر ارزشیابی در برنامه درسی توانمندساز در راستای اشتغال زایی دانش آموختگان و میزان توجه به نشانگرها انجام شد. این پژوهش با هدف کاربردی، ماهیت عمل گرایی، رویکرد آمیخته از نوع اکتشافی متوالی صورت پذیرفت. در بخش کیفی پژوهش از روش پدیدارشناسی و در بخش کمی از روش توصیفی - پیمایشی استفاده شد. مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل خبرگان و متخصصان آموزش عالی بودند که با بهره گیری از رویکرد نمونه گیری هدفمند از نوع موارد مطلوب و گلوله برفی و معیار کفایت نظری، 23 نفر انتخاب شدند. در بخش کمی پژوهش با استفاده روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی 275 نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسش نامه مستخرج از بخش کیفی پژوهش بود. اطلاعات به دست آمده در بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی با استفاده از روش های تحلیل آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون t تک نمونه ای و آزمون مانوا) تجزیه و تحلیل شدند. یافته های بخش کیفی پژوهش نشان داد مهم ترین نشانگرها شامل موقعیتی بودن ارزشیابی، توجه به آزمون های عملکردی به جای آزمون های کتبی، تأکید بر فعالیت های عملی و تیمی، تناسب نوع ارزشیابی با اهداف و محتوای دروس، ارائه بازخورد مستمر و دوره ای به دانشجویان برای تقویت عملکرد آنها، ارزشیابی یادگیری دانشجویان بر اساس مسئولیت آنها در گروه های یادگیری، شفافیت و عدالت در معیارها و طراحی ارزشیابی ها، تأکید بر یادگیری از ارزشیابی ها، توجه به تفاوت های فردی دانشجویان و ارزشیابی بر مبنای توانمندی های شغلی بود. یافته های بخش کمی نشان داد میزان توجه به نشانگرها در رشته های علوم تربیتی و روان شناسی مطلوب نیست و نیاز به توجه بیشتری دارد. در نهایت می توان گفت تحقق برنامه درسی توانمندساز مستلزم عبور از ارزشیابی های سنتی و توجه به روش های متنوع، عادلانه و یادگیری محور است تا زمینه ارتقای کیفیت آموزش و افزایش قابلیت اشتغال دانش آموختگان فراهم شود.

هدف اصلی این پژوهش ارزشیابی اثربخشی درس کارورزی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان بر اساس مدل چهارسطحی کرک پاتریک بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی-پیمایشی اجرا شد. جامعه آماری شامل 394دانشجو معلم شاغل به تحصیل در پردیس های دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی در سال تحصیلی 1404-1403بود که با استفاده از جدول کرجسی مورگان و نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۹۴ نفر به عنوان نمونه برگزیده شدند. داده ها در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار جمع آوری شدند. سطح چهارم به دلیل پیچیده بودن و زمان بر بودن انجام نشد. برای گردآوری داده ها در سطوح واکنش و رفتار از پرسش نامه استاندارد ارزشیابی دوره های آموزشی کرک پاتریک (2000) استفاده شد. برای جمع آوری داده در سطح یادگیری از آزمون عملکردی بهره گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته تحلیل گردید. نتایج نشان داد میانگین نمره واکنش شرکت کنندگان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره بالا بوده و بیانگر رضایت بالا از دستیابی به اهداف، محتوا و مدرس است. در سطح یادگیری یافته های پژوهش نشان داد میانگین نمرات ارزشیابی یادگیری در پایان دوره کارورزی به طور معناداری (p<0/05) ارتقاءیافته است. در سطح رفتار نیز یافته ها حاکی از آن بود رفتار دانشجو معلمان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره به طور معناداری متفاوت بوده (p<0/05) و در پایان دوره کارورزی میانگین نمرات این سطح ارتقاءیافته است. به طورکلی نتایج نشان می دهد دوره کارورزیِ دانشجو معلمان ابتدایی در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار به طور معنادار اثربخش است و اجرای برنامه کارورزی، دانش و مهارت های تدریس فراگیران را بهبود می بخشد.