چارچوب حکمرانی یادگیرنده: همگرایی تفکرات فلسفی با تکیه بر قابلیت ها و نقش های دستگاه های نظارتی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
حکمرانی و توسعه دوره ۵ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۴
5 - 29
حوزههای تخصصی:
این پژوهش با هدف طراحی مدل چندلایه حکمرانی یادگیرنده، بر ترکیب اصول فلسفی گوناگون برای توسعه نظام های حکمرانی و تقویت عملکرد دستگاه های نظارتی تمرکز دارد. ابتدا، با مرور فلسفه هایی نظیر اسلامی، اگزیستانسیالیسم، داده محوری، سیستمی، پدیدارشناسی، سودگرایی، پساساختارگرایی و انتقادی، مفاهیم کلیدی همچون عدالت، شفافیت، مشارکت، خوشبختی و رفاه، و یادگیری مستمر استخراج شد. سپس، این مفاهیم از طریق تحلیل تطبیقی مقایسه و نقاط تقابل و هم افزایی میان آن ها شناسایی گردید. تحلیل سیستمی، این مفاهیم را در قالب مدلی پنج لایه سازماندهی کرد: 1) ارزش های بنیادین، شامل عدالت و کرامت انسانی؛ 2) ابزار تحلیل، مبتنی بر داده محوری و بازخوردهای سیستمی؛ 3) انتقادی و بازاندیشی، برای کنترل قدرت؛ 4) تعامل و مشارکت، جهت بازتاب نیازهای مردمی؛ و 5) نتیجه گرایی و پیامدها، برای ارزیابی تأثیرات سیاست ها. هر لایه، نقش و وظایف دستگاه های نظارتی در تحقق اهداف حکمرانی یادگیرنده را مشخص می کند. یافته ها نشان می دهد مدل چندلایه حکمرانی یادگیرنده، با ادغام ارزش های اخلاقی مانند عدالت و کرامت انسانی و ابزارهای نوین تحلیل داده محور، چارچوبی انعطاف پذیر و پویا برای طراحی نظام های حکمرانی ارائه می دهد. این مدل با تکیه بر شفافیت، بازخوردهای اجتماعی و نظارت بازاندیشانه، حکمرانی را از حالت ایستا به نظامی تطبیق پذیر و پویاتر ارتقا داده و ظرفیت مدیریت پیچیدگی های مدرن و پیش بینی پیامدهای سیاست ها را از طریق فناوری های نوین و مشارکت شهروندان فراهم می کند.