طراحی مدل اجرای خط مشی گزارشگری مالی در بخش عمومی ایران: رویکردی مبتنی بر مدل ادواردز (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش، طراحی مدلِ اجرای خط مشی گزارشگری مالی، در بخشِ عمومی ایران، با استفاده از رویکردِ مدلِ ادواردز است. مدلِ ادواردز، با تأکید بر چهار بُعد کلیدی (ارتباطات، ساختار سازمانی، منابع و گرایشِ مجریان)، به عنوانِ چارچوبِ نظری، برای تحلیل و ارائه مدلِ اجرای مؤثر خط مشی ها، در نظر گرفته شده است. روش شناسی/ رویکرد: پژوهشِ حاضر به روشِ کیفی، و با رویکردِ تحلیلِ مضمون، انجام شده است. داده ها، از طریقِ مصاحبه های نیمه ساختاریافته، با ۱۸ نفر از نخبگان، و متخصصانِ حوزه گزارشگری مالی، در بخشِ عمومی ایران، گردآوری و با نرم افزار MAXQDA تحلیل شده اند. یافته ها: نتایج پژوهش، نشان داد که برای اجرای موفقِ خط مشی گزارشگری مالی، در بخشِ عمومی، توجه به عواملِ متعددی، الزامی است. این عوامل، شاملِ ساختارِ سازمانی منعطف، و غیرمتمرکز، ارتباطاتِ مؤثر و چندسطحی، تأمینِ منابعِ مالی، انسانی و فناورانه، گرایشِ مثبت مجریان، استفاده از ابزارهای تشویقی و تنبیهی، عواملِ انگیزشی، آموزش و توانمندسازی مجریان و توسعه فرهنگِ شفافیت، و پاسخگویی هستند. این ابعاد، با یکدیگر، تعاملِ سیستماتیک داشته، و موفقیتِ اجرای خط مشی را، تقویت می کنند. ارزش/ اصالت پژوهش: این پژوهش، با تلفیقِ مدلِ ادواردز و شرایطِ بومی ایران، برای نخستین بار، مدلی جامع، بومی شده و سیستمی را، برای اجرای خط مشی های مالی، در بخشِ عمومی ایران، پیشنهاد می دهد. پژوهشِ مزبور با تمرکزِ همزمان، بر عواملِ ساختاری، فرهنگی و انگیزشی، شکاف های نظری پژوهش های پیشین را پوشش داده، و الگویی کاربردی، برای سیاست گذارانِ مالی ارائه می کند. پیشنهادهای اجرایی/پژوهشی: برای بهبودِ گزارشگری مالی در بخشِ عمومی ایران، پیشنهاد می شود، ساختارِ سازمانی، چابک و غیرمتمرکز، ایجاد شود، نهادهای نظارتی مستقل، تشکیل گردد، ارتباطاتِ شفاف، توسعه یابد، سرمایه گذاری، در آموزش و فناوری، افزایش یابد و نظامِ انگیزشی عملکردی، اجرا شود. در حوزه پژوهشی، انجامِ مطالعاتِ کمی گسترده، پژوهش های تطبیقی و بررسی تأثیرِ عواملِ سیاسی-اقتصادی پیشنهاد می گردد.متن
Designing a Financial Reporting Policy Implementation Model in Iran's Public Sector: An Edwards Model-Based Approach
Purpose: The primary objective of this study was to design a financial reporting policy implementation model for Iran's public sector using the Edwards model approach. Edwards’s model, emphasizing four key dimensions (communications, organizational structure, resources, and implementers' orientation), serves as the theoretical framework for analyzing and presenting an effective policy implementation model.
Methodology: This qualitative research employed the thematic analysis approach. Data were collected through semi-structured interviews with eighteen experts and specialists in financial reporting within Iran's public sector and analyzed using MAXQDA software.
Findings: Results indicate that successful implementation of financial reporting policies in the public sector requires attention to multiple factors. These include: a flexible and decentralized organizational structure; effective multi-level communications; provision of financial, human, and technological resources; positive implementer orientation; use of incentive and disciplinary tools; motivational factors; implementer training and empowerment; and development of a transparency and accountability culture. These dimensions interact systematically to enhance policy implementation success.
Originality: By integrating the Edwards model with Iran's specific conditions, this study presents for the first time a comprehensive, localized, and systemic model for financial policy implementation in Iran's public sector. Simultaneously addressing structural, cultural, and motivational factors, this research fills theoretical gaps in previous studies and provides policymakers with a practical framework.
Recommendations: To enhance financial reporting in Iran's public sector, it is recommended that organizations establish agile and decentralized organizational structures, form independent regulatory bodies, develop transparent communication channels, increase investment in training and technology, and implement performance-based incentive systems. For future research, conducting extensive quantitative studies, comparative analyses with successful countries, and examining political-economic impacts are suggested.
تبلیغات
