درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: درک وابستگی متقابل زوج ها و هویت متقابل همسر سازه ای کلیدی در تحقیق پیرامون خانواده و زوج درمانی می باشد. در همین راستا، نیاز به ابزاری خود - سنجی که ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری درک زوج ها از وابستگی متقابل ایشان که ماشدگی نامیده می شود را بسنجد کاربردی به نظر می رسد.هدف پژوهش حاضرارزیابی پایایی و روایی پرسشنامه ماشدگی در جامعه ایران می باشد.   روش: در پژوهشی توصیفی - همبستگی از نوع انطباق یابی، تعداد نمونه در دسترس 623 نفر انتخاب شده و پرسشنامه های ماشدگی، راهبردهای مقابله ای زوج ها، آزار عاطفی، سازگاری زناشویی و طرح واره در اختیار ایشان قرار گرفت.   یافته ها: میزان همسانی درونی در نمونه نهایی 0/95 و میزان نسبت روایی محتوایی و شاخص روایی محتوایی به ترتیب 0/87و 0/85  به دست آمد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، وجود یک عامل که تبیین کننده 58/06 واریانس بود را نشان داده و 17 گویه پرسشنامه ماشدگی، بار عاملی در بازه 0/63 تا 0/83 داشته اند. همچنین بین پرسشنامه ماشدگی با مقیاس سبک های مقابله با استرس مشترک از پرسشنامه راهبردهای مقابله ای زوج ها و مقیاس توافق دونفره پرسشنامه سازگاری زناشویی همبستگی مثبت و معنادار به میزان 0/68 و 0/71 و بین پرسشنامه ماشدگی با پرسش نامه های آزار عاطفی و طرح واره بی اعتمادی، همبستگی منفی و معنادار به میزان 0/63- و 0/20- به دست آمد که تأیید کننده روایی همگرا و واگرای این پرسشنامه می باشد.   نتیجه: با توجه به نتایج به دست آمده پرسشنامه ماشدگی در جامعه ایرانی، انطباق یابی شده و قابلیت استفاده پژوهشی و بالینی را دارد.      

  پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش احساس کهتری و تحمل پریشانی در پیش بینی تمایل به اعتیاد با توجه به نقش میانجی گر اجتناب تجربی در دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش حاضر از نوع پژوهش های همبستگی به روش مدل یابی معادلات ساختاری است و از لحاظ هدف، در زمره پژوهش های بنیادی قرار دارد. در این پژوهش مقطعی، 250 نفر دانشجوی دانشگاه آزاد خوی شرکت و پرسشنامه های گرایش به اعتیاد، احساس کهتری، پذیرش و عمل و مقیاس تحمل پریشانی را تکمیل کردند. تحلیل آماری داده ها به کمک نرم افزارهای SPSS  و Amos انجام شد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری حاکی از آن بود که هر دو متغیر احساس کهتری و تحمل پریشانی به طور مستقیم و نیز به طور غیرمستقیم و با میانجی گری اجتناب تجربی، به طور معنادار پیش بینی کننده گرایش دانشجویان به اعتیاد هستند. متغیرهای تحمل پریشانی، اجتناب تجربی و احساس کهتری به ترتیب 28، 17 و 14 درصد از واریانس متغیر گرایش به اعتیاد را به عنوان متغیر ملاک پیش بینی کردند؛ از این رو، می توان نتیجه گیری کرد به منظور اتخاذ تمهیداتی برای کاهش گرایش به اعتیاد در دانشجویان باید بر بهبود احساس کهتری و تحمل پریشانی تمرکز داشت و بهبود اجتناب تجربی را مدنظر قرار داد.  

  نشخوار فکری و آشفتگی شناختی از چالش های شایع در ورزشکاران آسیب دیده محسوب می شوند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر نشخوار فکری و آشفتگی شناختی ورزشکاران آسیب دیده انجام شده است. در این پژوهش نیمه آزمایشی، 40 ورزشکار آسیب دیده به صورت تصادفی در دو گروه (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 8 هفته، هر هفته دو جلسه 90دقیقه ای، درمان ACT دریافت کردند. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. هر دو گروه در سه مرحله پیش آزمون (یک روز قبل از مداخله)، پس آزمون (یک روز بعد از مداخله) و پیگیری (دو هفته بعد از پس آزمون) بررسی شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های نشخوار فکری (RRS) و آشفتگی شناختی ماسون (MCQ) جمع آوری شدند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری های مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 23 تحلیل شدند و سطح معنا داری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد درمان ACT به طرزی معنادار باعث کاهش نشخوار فکری (296/0= η2، 001/0=sig، 973/7=F) و آشفتگی شناختی (709/0=η2، 001/0=sig، 278/46=F) در گروه آزمایش شد و این اثر مثبت در طول دوره پیگیری نیز حفظ شده است. درمان ACT به عنوان یک رویکرد درمانی مؤثر برای کاهش نشخوار فکری و آشفتگی شناختی در ورزشکاران آسیب دیده پیشنهاد می شود. این درمان با کمک به ورزشکاران در پذیرش افکار و احساسات ناخوشایند و افزایش انعطاف پذیری روان شناختی، می تواند به بهبود کیفیت زندگی آنها کمک کند.  

هدف این مطالعه تعیین نقش میانجیِ سریالی تاب آوری فردی و خودشفقت ورزی بین تاب آوری خانواده و رشد پس از ضربه بود. این مطالعه، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل بیماران جسمانی شدید بستری شده در بیمارستان های استان خراسان جنوبی در سال های 1399 تا 1403 بود. تعداد 269 نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و پرسشنامه های تاب آوری خانواده، تاب آوری فردی، خودشفقت ورزی و رشد پس از ضربه را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر سریالی هایز تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار است (R=0/73 ،F (3,235) = 89/13 ،p<0/0001 ،R 2 =0/53). همچنین اثر مستقیم تاب آوری خانواده (0/38=β)، تاب آوری فردی (0/41=β) و خودشفقت ورزی (0/26=β)  بر رشد پس از ضربه معنادار بود. بعلاوه، اثرات غیرمستقیم تاب آوری خانواده بر رشد پس از ضربه با میانجی گری تاب آوری فردی و با میانجی گ ری سریالی تاب آوری فردی و خودشفقت ورزی معنادار بود. درحالی که، میانجی گری خودشفقت ورزی بین تاب آوری خانواده و رشد پس از ضربه معنادار نبود. تاب آوری خانواده به عنوان یک سیستم حمایتی عمل می کند که فرصت های رشد را افزایش می دهد. تاب آوری فردی و خودشفقت ورزی نیز به عنوان راهبردهای فردی به پردازش سالم تر تجارب آسیب زا کمک می کنند. در واقع، این عوامل شرایط بهینه ای را برای رشد پس از ضربه فراهم می کنند.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه درسی پروژه محور مبتنی بر STEM در ارتقای ادراک حل مسئله و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۱۲۰ نفر به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۶۰ نفر) تقسیم شدند. برای گردآوری داده ها از آزمون پیشرفت تحصیلی معلم ساخته و پرسشنامه ادراک حل مسئله هپنر و پترسون (1982) استفاده شد. روایی ابزارها از طریق بازآزمائی  و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 0/94 تأیید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و (MANCOVA) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد برنامه درسی پروژه محور مبتنی بر STEM تأثیر معناداری  (p<0/05) بر افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، تمرکز این برنامه بر فعالیت های عملی و ارزشیابی تکوینی، موجب تقویت ادراک حل مسئله در موقعیت های واقعی شده است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل یابی ساختاری کیفیت زندگی بر اساس تاب آوری با نقش میانجی ناگویی هیجانی در بیماران پسوریازیس انجام شده است. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری بیماران مبتلا به پسوریازیس مراجعه کننده به کلینیک ها و بیمارستان های شهر تهران در سال 1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (2023) و با روش نمونه گیری هدفمند 260 نفر انتخاب شد. با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی (WHOQOL-BRIEF) سازمان بهداشت جهانی (2004)، مقیاس تاب آوری (RISC) کانر و دیویدسون (2003) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS) بگبی و همکاران (1994) داده ها جمع آوری شد. با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS نسخه 29، داده ها تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم تاب آوری بر روی کیفیت زندگی معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که ناگویی هیجانی در رابطه بین تاب آوری با کیفیت زندگی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (RMSEA=0/06, SRMR=0/05, p<0/05) و 73 درصد از واریانس کیفیت زندگی تبیین می شود. می توان نتیجه گیری کرد که باید به نقش میانجی ناگویی هیجانی در رابطه بین تاب آوری با کیفیت زندگی توجه شود و روان شناسان سلامت این مؤلفه را در کاربست درمانی در کار با افراد مبتلا به پسوریازیس بگنجانند.

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال کاری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون– پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر دوره متوسطه دوم ناحیه 5 تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. از طریق روش نمونه گیری هدفمند 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی سولومن و راث بلوم (1984)، مقیاس خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران (1995) و عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) بود. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای، یک روز در هفته، برنامه آموزش پذیرش و تعهد را دریافت کردند. داده های حاصل از پژوهش از طریق تجزیه و تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد بررسی قرارگرفت. سطح معنی داری در کلیه آزمون ها 0/05 در نظر گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال کاری تحصیلی (0/001>p)، خودتنظیمی تحصیلی (0/001>p) و عملکرد تحصیلی (0/001>p) دانش آموزان موثر است. با توجه به یافته های حاصل از پژوهش، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد  تا حد زیادی می تواند موجب کاهش اهمال کاری تحصیلی و بهبود خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان شود.

ﻣﻘﺪﻣﻪ: این پژوهش با هدف تحلیل تأثیر ابعاد مشارکت اجتماعی (سیاسی، مدنی، مذهبی و فرهنگی) بر سلامت عمومی و ابعاد آن (علائم جسمانی، اضطراب-بی خوابی، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی) در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر خرم آباد انجام شد. روش: پژوهش حاضر از لحاظ روش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه ساکن خرم آباد در بهار سال 1401 بود که از بین آن ها با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، 210 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسش نامه سلامت عمومی ( GHQ ، گلدبرگ و هیلر، 1979) و پرسش نامه محقق ساخته مشارکت اجتماعی دانش آموزان ( SSPQ ) بودند. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه وتحلیل شدند. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: مشارکت در فعالیت های سیاسی، مدنی، مذهبی و فرهنگی، با سلامت عمومی بالاتر و علائم جسمانی کمتر و سطوح پایین تر اضطراب- بی خوابی و افسردگی، همبستگی معنادار داشتند ( p<0/01 ). با این حال، همبستگی معناداری بین ابعاد مشارکت و اختلال در کارکرد اجتماعی مشاهده نشد. مدل های رگرسیون نشان دادند که مشارکت مدنی و مذهبی پیش بینی کننده های معناداری برای افزایش سلامت عمومی، کاهش علائم جسمانی، اضطراب- بی خوابی و افسردگی در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه هستند ( p<0/05 )، اما مشارکت سیاسی و فرهنگی در مدل های رگرسیونی نقش پیش بینی کننده معناداری نداشتند. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮی: مشارکت مدنی و مذهبی، پیش بینی کننده های اصلی سلامت عمومی دانش آموزان پسر بودند و بر اهمیت ویژه این دو نوع مشارکت در ارتقای سلامت نوجوانان دلالت دارند.

  مقدمه: در عصر حاضر خودکشی به عنوان یکی از جدی ترین معضلات اجتماعی شناخته می شود که هر ساله بخش اعظمی از اقدام کنندگان به آن را به کام مرگ می کشاند؛ به همین دلیل شناخت عوامل مؤثر بر آن از اهمیت بسزایی برخوردار است. بنابراین هدف پژوهش حاضر آزمون مدل افکار خودکشی دانشجویان براساس آزاردیدگی هیجانی اولیه و ویژگی های تاریک شخصیت: نقش میانجی نشخوارگری خشم بود. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش انجام نیز توصیفی- همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری مورد پژوهش تمام دانشجویان دختر و پسر دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که از بین آن ها تعداد 305 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات مقیاس های افکار خودکشی (بک و همکاران، 1979)؛ نشخوار خشم (ساخادولسکی و همکاران، 2001) و پرسشنامه های آزاردیدگی هیجانی اولیه (برنستاین و همکاران، 2003) و ویژگی های تاریک شخصیت (جوناسون و وبستر، 2010) بود. برای توصیف یافته ها از میانگین و انحراف استاندارد و برای استنباط اطلاعات نیز از آزمون های همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری به کمک نرم افزارهای SPSS-27 و AMOS-24 استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که مدل پژوهشی از برازش مطلوبی برخوردار بود. هم چنین دیگر نتایج پژوهش نشان داد، آزاردیدگی هیجانی اولیه به صورت مستقیم (01/0> P ) و غیرمستقیم (05/0> P ) و از طریق میانجی گری نشخوار خشم و ویژگی های تاریک شخصیت تنها به صورت مستقیم (01/0> P ) بر افکار خودکشی اثرگذار هستند. نتیجه گیری: از این نتایج می توان برای طراحی مداخلات آموزشی و درمانی با هدف پیشگیری از بروز افکار و اقدام به خودکشی استفاده نمود.

مقدمه: بحران یک چهارم زندگی مرحله ای از زندگی میان نوجوانی و بزرگسالی است که با سردرگمی ،اضطراب ،ضعف در کنترل هیجانات و کاهش بهزیستی روانشناختی همراه است. بنابر این هدف از پژوهش حاضر پیش بینی بحران یک چهارم زندگی بر اساس سهل انگاری اجتماعی، هویت اجتماعی و نظم جوئی شناختی هیجانی با میانجی گری حمایت اجتماعی-خانواده بود. روش: جامعه ی آماری تمامی دانشجویان رشته های روانشناسی دانشگاه پیام نورشهر سمنان درسال تحصیلی1404- 1403 بودند که 259 نفر از آنان با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه بحران یک چهارم زندگی افندی (2023)، سهل انگاری اجتماعی صفاری نیا (1389)، هویت اجتماعی صفاری نیا و روشن (1390)، نظم جوئی شناختی هیجانی گارنفسکی (2001)، حمایت اجتماعی-خانواده پروسیدانو و هلر (1983) بود.داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد میزان واریانس تبیین شده متغیر درونزای اصلی مدل از طریق چهار متغیر برابر749/0 بود. اثر مستقیم سهل انگاری اجتماعی(392/0 β=)، هویت اجتماعی(407/0-0 β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش یافته (345/0-0 β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش نیافته (367/0 β=)، بر بحران زندگی در سطح (001P< ) معنی دار بود. حمایت اجتماعی در رابطه میان سهل انگاری اجتماعی(278/0 β=)، هویت اجتماعی(249/0- β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش یافته (258/0-β=)، نظم جوئی شناختی هیجانی سازش نیافته (292/0 β=) با بحران زندگی در سطح (001P<) نقش واسطه ای داشت. نتیجه گیری:یافته های این پژوهش چارچوبی مفهومی و نظری برای شناسایی پیشایندها احتمالی بحران یک چهارم زندگی فراهم می کند که می تواند پیش از بروز بحران یک چهارم زندگی به شناسایی عوامل پیش بینی کننده و محافظ به منظور کاهش آسیب های روانشناختی کمک کند.

مقدمه: در سال های اخیر، مسئله گونه پرستی و حقوق حیوانات به عنوان چالش های پیچیده و میان رشته ای در عرصه های مختلف علمی از جمله اخلاق، روان شناسی اجتماعی، جامعه شناسی و مطالعات جنسیتی مطرح شده است. این پژوهش به طور خاص به بررسی نقش میانجی همدلی در رابطه بین ابعاد جهت گیری سلطه اجتماعی و اقتدارطلبی با گونه پرستی در زنان و مردان پرداخت. روش: روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری و جامعه پژوهش شامل تمامی افراد ۱۸ تا ۷۰ سال ساکن شهر یزد در سال ۱۴۰۳ بود که حداقل مدرک تحصیلی دیپلم را دارا بودند. از این جامعه تعداد ۴۴۲ نفر (۲۲۸ نفر زن؛  ۱۹۹ نفر مرد و ۱۵ نفر ذکر نشده) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های گونه پرستی کاویولا (۲۰۱۹)، اقتدارطلبی محقق ساخته (۱۴۰۳)، جهت گیری سلطه اجتماعی هو و همکاران (۲۰۱۵) و همدلی دیویس (۱۹۸۳) پاسخ دادند. در تحلیل داده ها از شاخص های برازش مدل سازی معادلات ساختاری، ضرایب استاندارد و همچنین روش های آمار توصیفی و ضرایب همبستگی استفاده شد. در نهایت برای بررسی نقش میانجی همدلی از آزمون بوت استراپ استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد، همدلی به عنوان متغیر میانجی، رابطه اقتدارطلبی و ابعاد جهت گیری سلطه اجتماعی با گونه پرستی را تحت تأثیر قرار می دهد (001/0 p< ).   نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش می توان گفت ویژگی های شخصیتی می توانند، تأثیر مهمی بر همدلی و به تبع آن نگرش های گونه پرستانه داشته باشند.

زمینه: در عصر تحولات دیجیتال، مدیریت منابع انسانی به سمت بهره گیری از داده ها و تحلیل های پیشرفته هدایت شده است. استفاده از داده های کلان و ابزارهای تحلیلی می تواند به بهینه سازی تصمیم گیری، افزایش دقت در جذب و نگهداشت کارکنان، توسعه اثربخش تر منابع انسانی و ارزیابی دقیق تر عملکرد منجر شود. هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل مدیریت منابع انسانی در آموزش داده محور در شهرداری های استان هرمزگان است. روش: این پژوهش از نوع کاربردی است که با هدف کشف ماهیت پدیده ها، روابط بین متغیرها و توسعه مرزهای دانش در حوزه علمی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، اکتشافی بوده و درصدد طراحی مدل مدیریت منابع انسانی داده محور در شهرداری های استان هرمزگان می باشد. با توجه به استفاده همزمان از پژوهش های کتابخانه ای و روش میدانی از جمله مصاحبه های نیمه ساختاریافته، این پژوهش از نظر روش گردآوری داده ها، یک پژوهش کیفی اکتشافی محسوب می شود. بر اساس ملاک های ورود به پژوهش، 20 نفر از خبرگان به صورت هدفمند انتخاب شده و مورد مصاحبه نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. فرآیند نمونه گیری تا رسیدم به اشباع نظری ادامه یافت، داده های حاصل از مصاحبه ها، با استفاده از نرم افزار MAXQDA تحلیل و بررسی شدند. یافته ها: نتایج حاصل از دسته بندی مفاهیم و کدها نشان داد که مدل مدیریت منابع انسانی داده محور، شامل 43 مضمون پایه، 14 مضمون سازمان دهنده و 6 مضمون فراگیر (اصلی) است. نتیجه گیری: مدیریت منابع انسانی داده محور، نه تنها یک ضرورت فناورانه، بلکه رویکردی انسانی و راهبردی در مدیریت سرمایه انسانی به شمار می رود. اتکا به داده های دقیق و قابل تحلیل به سازمان ها این امکان را می دهد تا به درک عمیق تری از عملکرد، انگیزش، نیازها و ظرفیت های کارکنان دست یابند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اجرای این مدل در شهرداری های استان هرمزگان، علاوه بر افزایش اثریخشی فرآیندهای منابع انسانی، موجب بهبود عدالت سازمانی، ارتقای شفافیت، افزایش رضایت کارکنان و بهینه سازی هزینه ها می شود.

زمینه: سلامت روان زنان، سنگبنای اساسی برای جامعه ای پویا و پایدار است. زنان، نه تنها قلب تپنده خانواده ها، بلکه معماران آینده از طریق تربیت نسل های نو هستند. کم توجهی به سلامت روان آنها، زنگ خطری برای پویایی و بقای کل جامعه است. هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مرتبط با احساس تنهایی زنان انجام شد. روش: مرور نظام مند اسناد، در بازه زمانی فروردین ۱۳۹۳ تا مردادماه ۱۴۰۳ در چهار پایگاه داده های داخلی و بین المللی Magiran ,SID , PubMed و Scopus انجام شد. از بین ۵۵۹ مقاله اولیه بازیابی شده، در نهایت ۱۹ پژوهش، وارد مطالعه گردید. یافته ها: عوامل مرتبط با احساس تنهایی زنان در سه طبقه فردی (شامل نشانه های جسمانی، هیجانی، معنایی اعتقادی)، عامل خانوادگی(شامل موارد ارتباطی،عاطفی، جنسی) و عامل محیطی اجتماعی (شامل مسائل فرهنگی، حمایتی، شغلی و تحصیلی) دسته بندی کرد. دربخش نشانه های جسمانیِ عامل فردی مواردی نظیر بروز و تشدید نشانه های بیمارهای جسمانی، خستگی مفرط، بی اشتهایی، خواب ناکافی، در بخش علائم هیجانی (مواردی نظیر پرخاشگری، زودرنج بودن، اضطراب، نشخوار ذهنی) و در بخش علائم معنایی اعتقادی (مواردی نظیر بی هدفی، بی معنایی در زندگی؛ فقدان احساس خودارزشمندی؛ نداشتن اعتقاد به ارزش های الهی؛ نبود معنویت و باورهای دینی در زندگی)، بودند که نبود معنویت و بی معنایی در زندگی در این بین، برجسته تر بود و در اکثر کشور های جهان مثل ایران، هند، ژاپن، چین، کانادا و کشور های اروپایی، بررسی ها نتایج مشترکی را نمایان می ساخت. در بخش علائم خانوادگی، مسائل ارتباطی تأثیر عمیق تری دارد و این مؤلفه، در کشور های درحال توسعه مانند ایران و شیلی بیشتر دیده می شود. در بخش علائم اجتماعی، مسائل شغلی در کشور های توسعه یافته همچون: نروژ، کانادا، ایتالیا و اسپانیا، نقش پررنگ تری در احساس تنهایی ایفا می کردند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که عوامل مرتبط با احساس تنهایی زنان اولاً بر حسب شرایط فرهنگی و اجتماعی و جغرافیایی متفاوت است؛ثانیاً زنان برحسب شرایط و نقش هایی که دارند می توانند احساس تنهایی را از زوایای متفاوتی تجربه کنند. به نظر می رسد درسطح کلان، شکل گیری و تشدید احساس تنهایی بیمارگونه، و به تبع آن انزوای اجتماعی، به عنوان یکی از بحران های پردامنه بشر امروز، قابل ارزیابی است؛ این امر را می توان برهم کنشِ علل و عوامل متعددی نظیر گرایش به فردگرایی افراطی، رواج اندیشه های مادّی گرایانه و به ویژه غفلت از ارتباط معنادار با خداوند و رویکردهای ایمانی و الهیاتی دانست.

زمینه: عشق پدیده ای است که برخی نوجوانان آن را تجربه می کنند؛ این سازه پیچیده از اهمیت انکارناپذیری در زندگی انسان برخوردار است و طی دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران به خود جلب کرده است. هدف: هدف پژوهش حاضر، مرور نظام مند تحلیل درون مایه و برون مایه تجربه عشق در دوران نوجوانی بود. روش: این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند انجام شد، مقالات چاپ شده در زمینه عشق در دوران نوجوانی، در مجلات داخلی و خارجی که در بازه زمانی سال 2000 به بعد در پایگاه های Science Direct, Ensani ,Magiran, SID و موتور جستجو Scholar Google جست وجو گردید، کلید واژه هایی نظیر عشق دوران نوجوانی، روابط رمانتیک در دوران نوجوانی ، Adolescent love، Adolescent romantic relationships مورد استفاده قرار گرفت و نهایتاً 14 مقاله مرتبط و غیرتکراری شناسایی و وارد پژوهش شدند. فرآیند انتخاب و ارزیابی مقالات مطابق بیانیه PRISMA انجام شد. و تحلیل اسناد منتخب براساس راهبرد تحلیل محتوای اولزاید صورت گرفت. یافته ها: مرور نظام مند نشان داد که پدیده عشق در نوجوانی در دو دسته کلی قابل تبیین است: درون مایه شامل تأثیرات درون فردی، تجربه تغییرات پی درپی، ترجیحات نوجوانان در روابط عاشقانه و تفاوت ها در نگرش به عشق؛ برون مایه شامل تأثیر افسانه های عشق، احتمال تجربه عشق موفق، تأثیر خانواده، مسیرهای رشد روابط والد- فرزندی، تأثیر ارتباط با محیط و اثرگذاری بر روابط آینده دسته بندی شدند. نتایج حاکی از آن است که درون مایه مانند تغییرات هورمونی، میزان تکانشگری، تغییرات پی در پی نوجوانان، می تواند زمینه ساز بروز روابط عاشقانه در نوجوانان باشد، اما احساس کنترل شخصی بر رفتارها، عاملی قوی در خودمدیریتی نوجوانان است. میزان عشق دو سویه در نوجوانان پسر بیشتر از دختران است. نوجوانان درگیر در عشق پراگما که به مرور به تکامل می رسد، نسبت به بقیه انواع عشق، شادکامی بیشتری را تجربه می کنند. داستان های عاشقانه، محیط اجتماعی از جمله خانواده، شکل روابط والدگری بر پدیده عشق در دوران نوجوانی موثرند. مرور سیستماتیک نشان داد، در روابط عاشقانه نوجوانان، ارتباطات جنسی در اولویت قرار ندارد. نتیجه گیری: فرهنگ سازی درباره توجه به پدیده عشق در دوره نوجوانی و آگاه سازی والدین، مربیان و نوجوانان، از طریق سیاست گذاری های کلان در کتاب های درسی نوجوانان و آموزش نحوه مواجهه با این پدیده، از پیشنهادهای پایانی پژوهش حاضر است.

زمینه: شناخت را می توان براساس موقعیت هیجانی، به شناخت سرد و شناخت داغ تقسیم کرد. شناخت سرد منطقی، تحلیلی و غیرهیجانی و شناخت داغ هیجانی و انگیزشی است. تمایز این دو نوع شناخت دارای ضرورت است و تنظیم آن ها در کارکردهای روزمره و موقعیت های پیچیده زندگی نقش قابل توجهی دارد. هدف: این پژوهش با هدف تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی تنظیم شناخت سرد و داغ برای نوجوانان و جوانان انجام شد. روش: این پژوهش در دو مرحله انجام شد. مرحله اول به تدوین بسته آموزشی تنظیم شناخت سرد و داغ اختصاص داشت. باتوجه به هدف، برای تدوین بسته آموزشی از پژوهش کیفی به روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. بدین منظور مبانی نظری و پژوهشی مرتبط، با هدف استخراج مفاهیم و مؤلفه های پرتکرار مورد تحلیل قرار گرفت. در مرحله دوم، اعتبار بسته آموزشی به روش دلفی مورد آزمون قرار گرفت و شاخص روایی محتوایی بسته آموزشی بر مبنای نظر متخصصان محاسبه شد. یافته ها: بسته آموزشی حاضر در 8 جلسه تدوین شد و شامل 3 مؤلفه حل مسئله، تصمیم گیری و حافظه فعال است. مدت زمان هر جلسه 60 دقیقه در نظر گرفته شد. برای بررسی روایی بسته از دو شاخص نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) بر اساس نظر 15 متخصص روان شناسی محاسبه شد. نتایج نشان داد، شاخص CVR برای اهداف 88/0 و برای محتوا 72/0 و میانگین شاخص CVI برابر با 97/0 است که حاکی از روایی بالای بسته آموزشی تنظیم شناخت سرد و داغ است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت، تدوین این بسته گامی مهم در جهت تقویت حل مسئله، تصمیم گیری و حافظه فعال به عنوان مؤلفه های مهم فرآیند یادگیری در موقعیت های شناختی و هیجانی است. نتایج نشان داد، بسته آموزشی تنظیم شناخت سرد و داغ از روایی لازم برخوردار است و می تواند در محیط های آموزشی و مداخلات بالینی مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می شود، اثربخشی این بسته در پژوهش های بعدی بررسی شود.

شیوع و تجربه افسردگی در میان نوجوانان و تأثیر عوامل خانوادگی هدف پژوهش حاضر را پایه ریزی نمود. این پژوهش ارتباط سبک های فرزندپروری و نشانه های افسردگی با نقش میانجی تنظیم عاطفه منفی را مورد بررسی قرار داد. نمونه ای به تعداد ۳۰۰ نفر از نوجوانان سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ با نمونه گیری تصادفی خوشه ای فرم کوتاه پرسشنامه تنظیم عاطفه، پرسشنامه افسردگی و پرسشنامه فرزندپروری را پر کردند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که سبک های مقتدرانه و سهل گیرانه به طور غیرمستقیم از طریق تنظیم عاطفه منفی بر نشانه های افسردگی تأثیرگذار هستند. بیش ترین اثر مستقیم مربوط به سبک مقتدرانه بر نشانه های افسردگی و بیش ترین اثر غیرمستقیم مربوط به سبک مقتدرانه از طریق تنظیم عاطفه منفی بر افسردگی بود. سبک مقتدرانه به طور غیرمستقیم، نشانه های افسردگی را کاهش و سبک سهل گیرانه به طور غیرمستقیم، نشانه های افسردگی را افزایش می دهد. آموزش تنظیم عواطف و آگاهی بخشی درباره سبک های فرزندپروری می تواند به کاهش افسردگی در نوجوانان کمک کند

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی گروه درمانی متمرکز بر هیجان بر تحمل پریشانی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان پسر دارای مشکلات رفتاری برونی سازی شده انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰4-۱۴۰3 در شهر خرم آباد بود که از بین آنها تعداد نمونه 30 نفر که در فرم گزارش معلم از پرسشنامه رفتاری کودکان و نوجوانان (TRF، آخنباخ و رسکورلا، 2001) نمره بالایی را کسب کردند، به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری (گروه آزمایش و کنترل) جای گذاری شدند. ابتدا هر دوگروه به وسیله ابزار پرسشنامه های تحمل پریشانی (DTS، سیمونز و گاهر، 2005) و شایستگی اجتماعی ادراک شده (PSCS، آندرسون-بوچر، 2008) مورد سنجش قرار گرفتند و سپس گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان متمرکز بر هیجان قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چند متغیری داده ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون تحمل پریشانی و شایستگی اجتماعی در دو گروه تفاوت معناداری در سطح 001/0 وجود داشت. لذا می توان نتیجه گرفت که گروه درمانی متمرکز بر هیجان بر تحمل پریشانی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان پسر دارای مشکلات رفتاری برونی سازی شده موثر بوده است.

پیشینه و اهداف: برنامه های درسی، نقش مؤثری در شکل دهی صلاحیت های حرفه ای معلمان دارند. هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان تناسب برنامه درسی دوره کارشناسی علوم تربیتی با صلاحیت های حرفه ای معلمان ابتدایی شهر اصفهان بود. روش ها: این پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد کمّی بود که با استفاده از روش توصیفی-پیمایشی انجام گرفت . جامعه آماری شامل 257 معلم دارای مدرک کارشناسی علوم تربیتی در مقطع ابتدایی شهر اصفهان بود که از این جامعه، ۱۵۲ نفر به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته بر اساس نظریه هانتلی در سه بعد دانش، عمل و تعهد حرفه ای جمع آوری شد. برای بررسی روایی محتوایی، از نظر متخصصان علوم تربیتی و برای تعیین پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزا های  SPSS22 وAMOSS22  انجام گرفت. یافته ها: ابتدا ساختار عاملی مدل ارزیابی دانش، عمل و تعهد حرفه ای معلمان با روش تحلیل عاملی تأییدی در چارچوب مدل یابی معادلات ساختاری، مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج شاخص های برازش مدل نشان داد که مدل مورد نظر، دارای برازش مناسبی است. همچنین به منظور پاسخ به سؤالات پژوهش درباره میزان تناسب برنامه درسی با دانش، عمل و تعهد حرفه ای معلمان، از آزمون t تک نمونه ای استفاده شد. نتایج نشان داد میانگین تناسب برنامه درسی با صلاحیت های حرفه ای معلمان مورد مطالعه در ابعاد دانش حرفه ای، عمل حرفه ای و تعهد حرفه ای، بالاتر از حد متوسط است. میانگین تناسب برنامه درسی در بعد دانش حرفه ای برابر با 021/4؛ در بعد عمل حرفه ای برابر با 996/3 و در بعد تعهد حرفه ای برابر با 226/4 بود. نتیجه گیری: برنامه درسی دوره کارشناسی علوم تربیتی با مؤلفه های صلاحیت حرفه ای معلمان ابتدایی، تناسب دارد و در برنامه درسی مورد نظر به ابعاد دانش، عمل و تعهد حرفه ای معلمان ابتدایی، توجه شده است؛ بنابراین جهت تربیت معلمان شایسته، توجه به برنامه های درسی آن ها، ضرورتی اساسی است.