درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: رسانه های اجتماعی به عنوان یکی از اثربخش ترین و گسترده ترین ابزار برای کمک کردن به توسعه شخصی و ایجاد یک برندشخصی عمل می کنند. هدف از این پژوهش نحوه استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان ابزار برندسازی شخصی دانشجویان ورزشکار بود. روش پژوهش: روش تحقیق به صورت کیفی از نوع تحلیل پدیدارشناسی هرمنوتیکی با هدف کاربردی و ماهیت اکتشافی بود. مشارکت کنندگان تحقیق دانشجویانی بودند که از رسانه های اجتماعی برای برندسازی شخصی استفاده می کردند و در یکی از انواع ورزش های رزمی حداقل 5 سال سابقه و تجربه تمرین داشتند که از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و بر اساس روش نمونه-گیری هدفمند مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه نقطه اشباع داده ها 11 مصاحبه بود. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار MAXQDA صورت گرفت. یافته ها: 5 مفهوم اصلی و 19 مفهوم فرعی از تبیین تجربیات شرکت کنندگان در پژوهش استخراج شد. ایجاد تمایز، جذابیت، سواد رسانه ای، مزایا و فرصت ها و مضررات و محدودیت ها مؤلفه های شناسایی شده در استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان ابزاری برای برندسازی شخصی دانشجویان ورزشکار در پژوهش حاضر بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد استفاده صحیح از رسانه های اجتماعی توسط دانشجویان ورزشکار برای ارائه اطلاعات مربوط به برند خود و تعامل با طرفداران حائز اهمیت است. مطالعه حاضر، بینش و دانش جدیدی را در مورد بهبود مدیریت برند از طریق رسانه های اجتماعی در زمینه برند شخصی دانشجویان ورزشکار ارائه می دهد.

هدف: توجه به ویژگی های شخصیتی و استرس افراد در عملکرد شغلی آنان ضروری است. هدف پژوهش نقش ویژگی های شخصیتی در عملکرد شغلی ورزشکاران با میانجی گری استرس شغلی بود. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پرستاران ورزشکار دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران بود. 220 نفر از بین بیمارستان های منتخب بصورت نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی، عملکرد شغلی و استرس شغلی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS مورد بررسی گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد اثر مستقیم روان نژندی بر استرس شغلی (39/0)، اثر مستقیم اشتیاق به تجربه بر استرس شغلی (30/0-) و اثر مستقیم وظیفه شناسی بر استرس شغلی (21/0-) معنادار بود. اثر مستقیم روان نژندی بر عملکرد شغلی (66/0-)، اثر مستقیم اشتیاق به تجربه بر عملکرد شغلی (23/0) و اثر مستقیم وظیفه شناسی بر عملکرد شغلی (15/0) نیز معنادار بود. همچنین اثر مستقیم استرس شغلی بر عملکرد شغلی (35/0)، نیز معنادار بود. نتایج آزمون سوبل نشان داد که مسیرهای غیرمستقیم ویژگی های شخصیتی و عملکرد شغلی نیز از طریق استرس شغلی معنادار بود(05/0≥P ). نتیجه گیری: این نتایج بر ضرورت بازشناسی نقش میانجی استرس شغلی در بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی با عملکرد شغلی تأکید می کند.

هدف: با توجه به مشکل کودکان کم توان ذهنی در اجرای برخی از مهارت های حرکتی و اهمیت اثرات آن در زندگی روزمره، معرفی برنامه های ورزشی مناسب به منظور کمک به این کودکان مهم است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی لیوان چینی بر ادراک بینایی و مهارت-های حرکتی ظریف دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. روش ها: مطالعه حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه تجربی و کنترل بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند، 20 دانش آموز کم توان ذهنی در رده سنی 7 تا 11 سال، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری آزمون برونینکس اوزرتسکی و آزمون ادراک بینایی فراستیگ بودند. مداخله تمرینی در 16 جلسه 45 دقیقه ای در گروه تجربی اجرا گردید. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل، حاکی از بهبود معنادار مهارت های حرکتی ظریف و برخی از مولفه های ادراک بینایی بر اثر بازی لیوان چینی در گروه تجربی بود. نتیجه گیری: براساس این نتایج بازی لیوان چینی، می تواند در جهت بهبود ادراک بینایی و مهارت های حرکتی کودکان کم توان ذهنی در برنامه های ورزشی و برنامه های روزانه مراکز آموزش و پرورش، آموزشی و توانبخشی کودکان موثر باشد.

هدف: هدف از این پژوهش تدوین مدل معادلات ساختاری سبک های دلبستگی با رضایت از زندگی از طریق میانجی گری سلامت جسمانی در بانوان شاغل استان قم بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان شاغل استان قم در سال 1404-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه با استناد به فرمول کوکران تعداد 384 نفر می باشد. جهت انتخاب افراد نمونه نیز با توجه به ناهمگن بودن جامعه آماری بر اساس متغیر جنسیت از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد.برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سبک های دل بستگی هازان و شیور(۱۹۸۷)، پرسشنامه رضایت از زندگی دینر، آمونس، لارسن و گریفن(1985) و پرسشنامه سلامت جسمانی لعلی زاده و همکاران(1391) استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد، سبک های دل بستگی اثر مستقیم و معنادار بر رضایت از زندگی دارد. سلامت جسمانی اثر مستقیم و معنادار بر رضایت از زندگی دارد. اثرغیر مستقیم متغیر سبک های دل بستگی با متغیر رضایت زندگی از طریق متغیر میانجی سلامت جسمانی 34/0 است. همچنین اثر میانجی سلامت جسمانی در رابطه بین سبک های دل بستگی با متغیر رضایت زندگی معنادار است. نتیجه گیری: سبک های دلبستگی به عنوان بازتابی از الگوهای عاطفی و رفتاری فرد در روابط بین فردی و روش های مقابله با استرس، تأثیر قابل توجهی بر سلامت روانی و جسمانی افراد دارند. بانوانی که سبک دلبستگی ایمن دارند، معمولاً با مهارت های مقابله ای مؤثرتر به مواجهه با چالش های محیطی و روانی می پردازند، استرس را بهتر کنترل می کنند و از سلامت جسمانی بهتری برخوردارند. این ارتقای سلامت جسمانی به نوبه خود نقش مهمی در افزایش رضایت کلی از زندگی ایفا می کند.

تحول دیجیتال به عنوان یک روند کلیدی در تغییر و بهبود روش های سنتی در صنایع مختلف، به ویژه در صنعت ورزش، اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است. هدف پژوهش حاضر، مرور نظام مند مقالات مرتبط با تحول دیجیتال در ورزش، منتشرشده در نشریات علمی پژوهشی کشور، به منظور دسته بندی جامع این مطالعات بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش تحقیق توصیفی است و از روش تحلیل محتوا برای بررسی مقالات استفاده شده است. جامعه آماری شامل 375 مقاله مرتبط با حوزه فناوری و تحول دیجیتال تا سال 2024 بود که با جست وجوی کلمات کلیدی مانند: دیجیتال، فناوری، رسانه های مجازی، پلتفرم، وب سایت ، نرم افزار، در نشریات علمی پژوهشی مدیریت ورزشی و پایگاه های علمی گردآوری شد. نتایج نشان می دهد که دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه پیام نور بیش ترین فعالیت را در این حوزه دارند و دانشگاه های تهران، فردوسی و تبریز نیز به طور قابل توجهی به این موضوع پرداخته اند. همچنین، در استناددهی به این مقالات، بیشتر از منابع لاتین استفاده شده و روش تحقیق کمّی در بیش از 57 درصد پژوهش ها به کار رفته است. با توجه به اهمیت این مطالعات، پیشنهاد می شود که تحقیقات در حیطه تحول دیجیتال در ورزش با تمرکز بر شناسایی چالش ها و فرصت ها، ارائه راهکارهای عملی و افزایش همکاری بین دانشگاه ها و نهادهای ورزشی انجام شود تا به بهبود کیفیت خدمات ورزشی و افزایش رضایت مخاطبان منجر گردد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل سازنده اکوسیستم استارتاپهای ورزشی در ایران انجام شد. تحقیق از نوع اکتشافی و با ماهیت کیفی بود که با روش تحلیل تم اجرا شد. 16 نفر از خبرگان حوزه کارآفرینی و استارتاپهای ورزشی از بنیانگذاران استارتاپ های ورزشی، پارک های علم و فناوری، مراکز رشد، اساتید دانشگاه و نخبگان حوزه کارآفرینی ورزشی به شیوه هدفمند و گلوله برفی مورد مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. الگوی پنج مرحله ای کسلبری و نولن (2018) برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد اجزای اصلی یک اکوسیستم استارتاپ ورزشی شامل آموزش و پژوهش، سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی، سیاست های دولت، ارزش های فرهنگی، زیرساخت ها و عوامل حمایتی، عوامل اقتصادی، عوامل بازار و فناوری است.

سابقه و هدف: یکی از مهم ترین پیامدها و عوارض چاقی، تهدید سلامت روان و اختلالات تغذیه ای می باشد. از طرفی، تمرینات ورزشی عاملی موثر در بهبود سلامت روان و اختلالات تغذیه ای محسوب می شود، اما تاثیر تمرینات مقاومتی کل بدن (TRX) بر سلامت روان و اختلالات تغذیه ای در نوجوانان چاق هنوز مشخص نیست. بنابراین، هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرین TRX بر سلامت روان و نگرش اختلال خوردن در پسران نوجوان چاق بود. روش کار: در این مطالعه 20 پسر 15 تا 17 ساله چاق شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در دو گروه یکسان کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 6 هفته تمرینات TRX را انجام دادند. گروه کنترل در این مدت هیچ گونه فعالیت ورزش نداشتند. قبل و پس از تمرینات TRX هر دو گروه پرسشنامه سلامت روان و پرسشنامه نگرش اختلال خوردن را پاسخ دادند. یافته ها: سطوح خرده مقیاس های سلامت روان در گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل پس از مداخله تمرینی به طور معناداری کمتر بود. همچنین، خرده مقیاس های اختلال خوردن (کم اشتهایی عصبی، پر اشتهایی عصبی و کنترل دهانی) در قبل و پس از مداخله تحقیق بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: به طور کلی می توان اظهار داشت که تمرین TRX یکی روش تمرینی موثر در ارتقای سلامت روان در نوجوانان چاق می باشد، اما این روش تمرینی علی رغم تمایل به کاهش، تاثیری بر اختلالات تغذیه ای نوجوانان چاق نداشت. پیشنهاد می شود که این نوع تمرین ورزشی در مدارس جهت کاهش شیوع چاقی و همچنین ارتقای سلامت عمومی در مدارس اجرا گردد.

زمینه و هدف: تمرینات هوازی و مصرف امگا-۳ به عنوان مداخلات غیردارویی مؤثر در مدیریت دیابت شناخته می شوند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرینات تناوبی هوازی با شدت متوسط (MIIT) همراه با مصرف امگا-۳ بر مقاومت به انسولین در رت های ویستار چاق مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. مواد و روش: در این مطالعه تجربی، ۱۵ سر رت ویستار نر سه ماهه با وزن ۲۰۰ تا ۲۲۰ گرم به صورت تصادفی در پنج گروه کنترل (رژیم غذایی استاندارد)، دیابت، دیابت + ورزش، دیابت + مکمل و دیابت + ورزش + مکمل تقسیم شدند. چاقی با رژیم غذایی پرچرب و فروکتوز بالا القا گردید و دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین ایجاد شد. پروتکل تمرین شامل هشت هفته MIIT بود و مکمل امگا-۳ به صورت روزانه ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم روغن ماهی به مدت شش هفته مصرف شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: ایجاد دیابت موجب افزایش معنادار سطوح گلوکز، انسولین ناشتا و شاخص HOMA-IR نسبت به گروه کنترل شد (001/0>P). در گروه دیابت + مکمل کاهش معناداری در سطح گلوکز و مقاومت به انسولین نسبت به گروه دیابت مشاهده گردید (05/0>P). همچنین، گروه دیابت + ورزش + مکمل به طور معناداری کاهش سطوح گلوکز، انسولین ناشتا و HOMA-IR را نسبت به گروه دیابت نشان داد (05/0>P). نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد که استفاده از مکمل امگا-۳ بخصوص با تمرین MIIT می تواند اثرات مثبتی بر کنترل متابولیک دیابت نوع ۲ داشته باشد.

آسیب، بخش جدایی ناپذیر ورزش و رویدادی مهم در زندگی ورزشکاران محسوب می شود که جنبه روان شناختی آن کمتر مدنظر قرار گرفته است. تصویر بدنی به عنوان یکی از ویژگی های روان شناختی ممکن است ورزشکاران آسیب دیده را تحت تأثیر قرار دهد؛ ازاین رو هدف مطالعه حاضر مقایسه تصویر بدنی و خرده مقیاس های آن در ورزشکاران سالم و آسیب دیده بود. آزمودنی ها شامل 403 ورزشکار ( 282 ورزشکار سالم و 121 ورزشکار آسیب دیده) در رشته های فوتبال، فوتسال، والیبال، بسکتبال، کاراته، تکواندو، ژیمناستیک و بدنسازی در دامنه سنی 14-30 سال بودند که داوطلبانه شرکت کردند. در این تحقیق، از فرم کوتاه شده پرسشنامه خودتوصیفی بدنی مارش (2010) برای ارزیابی تصویر بدنی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون t مستقل و تحلیل واریانس چند متغیره یک طرفه استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تصویر بدنی ورزشکاران سالم و آسیب دیده اختلاف معناداری وجود داشت. همچنین بین خرده مقیاس های قدرت، استقامت، انعطاف پذیری، هماهنگی، فعالیت بدنی، لیاقت ورزشی، سلامتی، عزت نفس و وضعیت بدنی عمومی ورزشکاران سالم و آسیب دیده تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0>P). همچنین با افزایش شدت آسیب دیدگی، تصویر بدنی کاهش یافت؛ بنابراین با توجه به یافته های مطالعه می توان گفت که آسیب ورزشی اثر منفی بر تصویر بدنی ورزشکاران دارد و بی تمرینی ناشی از آسیب ورزشی می تواند تغییرات جسمانی و روانی ایجاد کند و تصویر بدنی درک شده در ورزشکاران را تغییر دهد.

مقدمه : گذار و تحولات ناشی از تغییرات در زندگی اجتناب ناپذیر و حتی پیش بینی ناپذیر است. تغییرات حرفه ای، جابه جایی، گرفتن پست، مهاجرت و ازدواج نمونه هایی از رویدادهای انتقالی اند. هر گذار با توجه به ادراک فرد از موقعیت می تواند به بحران، آرامش یا ترکیبی از هر دو تبدیل شود. روش پژوهش: هدف از تحقیق حاضر درک تجربه زیسته انتقال به دوران بازنشستگی بازیکنان فوتبال است که با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناختی انجام گرفت. از طریق روش نمونه گیری هدفمند (در دسترس) با رویکرد حداکثر تغییرات بیشینه مشارکت کنندگان در این تحقیق انتخاب شدند (11=n). ابزار اصلی جمع آوری داده ها مصاحبه بود. مصاحبه ها به منظور انعطاف پذیری و امکان بازتاب مداوم تکراری، به شکل نیمه ساختاریافته بودند. یافته ها: بر این اساس نه دسته معانی فرعی شناسایی شدند که عبارت اند از: واکنش های اولیه، آونگ بین بازی کردن و بازنشستگی (بودن یا نبودن) (برزخ)، درک نهایی، نشانگان ضعف عملکرد، حذف ناگهانی و کنار گذاشته شدن ناگهانی، پاسخ های روانشناختی، رسیدن به نقطه ای از تحقق در مورد آینده، چالش مهم از دست دادن اجماع لیگ برتر و چهار عامل پشتیبان. نتیجه گیری: به صورت کلی می توان گفت که فرایند بازنشستگی در بازیکنان فوتبال با چالش های مختلفی همراه است و برای اینکه بتوان بازنشستگی مطلوبی داشت، باید برنامه ریزی قبلی داشت و از طرف دیگر بازیکنان باید بپذیرند که خروج از نقشی که سالیان سال با آن زندگی کرده اند و الآن باید از آن خارج شوند، نیازمند زمان است.  

ایجاد تغییرات در دستگاه های درگیر در تعادل و جابه جایی، از تبعات گریزناپذیر افزایش سن است. کاهش توانایی حفظ تعادل و تغییر در الگوی راه رفتن از پیامدهای سالمندی است که افزایش ترس از افتادن در این قشر از جامعه، افزایش هزینه نگهداری و درمان آن ها را به همراه دارد؛ بنابراین هدف اصلی مطالعه حاضر، بررسی اثر تحریک الکتریکی عضلات بر بهبود تعادل، ایستا، تعادل پویا، خودکارآمدی تکلیف و ترس از افتادن در سالمندان بود. مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی و طرح پژوهش شامل پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه تمرین و کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق، زنان سالمند در دامنه سنی 65 تا 70 سال شهرستان مشهد بودند. از این جامعه، 20 نفر از سالمندان زن به صورت داوطلبانه و دردسترس انتخاب شدند. افراد پس از انتخاب به طور تصادفی به دو گروه تمرینات تحریک الکتریکی عضلانی و گروه کنترل تقسیم شدند. از پرسشنامه بین المللی کارآمدی افتادن برای اندازه گیری ترس از افتادن، از آزمون بلندشدن و رفتن زمان دار و فولرتون برای اندازه گیری تعادل پویا، از پرسشنامه خودکارآمدی برای اندازه گیری خود کارآمدی تکلیف و از دستگاه بایودکس و شارپند رومبرگ برای اندازه گیری تعادل ایستا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. تمرینات تحریک الکتریکی به مدت هشت هفته و هر هفته دو جلسه 20 دقیقه ای انجام شد. این دوره تمرینی در سه فاز تمرینی شامل مراحل سازگاری (دو هفته)، تمرینات اولیه (دو هفته) و تمرینات اصلی (چهار هفته) انجام شد. گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام دوره تمرینی هر دو گروه در پس آزمون همانند پیش آزمون شرکت کردند. برای بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) در سطح معنا داری کمتر از 05/0 با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافته ها نشان داد، تمرینات تحریک الکتریکی عضلات بر بهبود تعادل ایستا و پویای سالمندان تأثیر معنا دار داشت (05/0≥P). همچنین تأثیر تمرینات تحریک الکتریکی عضلات بر خودکارآمدی تکلیف و ترس از افتادن سالمندان معنا دار نبود (05/0≤P). با توجه به یافته های حاضر، مربیان و مراقبان می توانند به منظور ارتقای تعادل و استقلال حرکتی بانوان سالمند از روش تحریک الکتریکی عضلانی به عنوان روشی سالم و ایمن استفاده کنند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل مدیریت زنجیره تأمین سبز خدمات اماکن ورزشی ایران انجام شد. این پژوهش از نوع تفسیری، کاربردی و کیفی از نوع داده بنیاد با رویکرد گلیزر بود که به شکل میدانی-کتابخانه ای انجام شد. جامعه هدف این پژوهش اساتید، متخصصان، خبرگان و فعالانی که در زمینه مدیریت زنجیره تأمین و مدیریت اماکن ورزشی سابقه پژوهشی یا اجرایی داشتند، بود که با روش گلوله برفی و با در نظر گرفتن اصل اشباع نظری، 19 نفر از آنان در مصاحبه شرکت داده شدند. برای جمع آوری داده ها در این پژوهش از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و تجزیه و تحلیل داده ها نیز به دو صورت انجام گرفت. در بخش اول از آمار توصیفی جهت بررسی و توصیف اطلاعات جمعیت شناختی استفاده شد و در بخش دوم با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی به تجزیه و تحلیل نتایج پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت زنجیره تأمین سبز خدمات اماکن ورزشی ایران از 4 عامل خدمات سبز (خدمات حین فروش و خدمات پس از فروش)، منابع سبز (تجهیزات و امکانات سبز، انرژی سبز و منابع دانشی)، نیروی انسانی سبز (کارکنان سبز و مشتریان سبز) و بازاریابی سبز (شیوه اطلاع رسانی و کانال های ارتباطی) تشکیل می شود که این 4 عامل در نهایت منجر به موفقیت سبز پایدار (سودآوری بالا، افزایش مشتریان، پایبندی به مسئولیت زیست محیطی، کسب محبوبیت و کسب مزیت رقابتی) می شوند. بنابراین پیشنهاد می شود مدیران اماکن ورزشی مسئولیت های زیست محیطی خود را شناخته و بر آن استوار بمانند و از کارکنانی استفاده کنند که بر اصول زیست محیطی پایبند باشند.

زمین ه و ه دف: یافتن تمرین ورزشی که دارای اثربخشی زیاد و سریع باشد، می تواند افراد چاق را برای انجام فعالیت ورزشی ترغیب کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات 12 هفته تمرین مقاومتی دایره ای و سنتی همراه با تمرین هوازی بر اینترلوکین-6 (IL-6)، عامل نکروزی تومور آلفا (TNF-α) و قدرت عضلانی در مردان چاق بود. روش تحقیق: تعداد 36 مرد چاق (با میانگین سنی 22/3 ± 75/25 سال و شاخص توده بدنی 3/1 ± 13/35 کیلوگرم بر متر مربع) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی (12 نفر) شامل کنترل، تمرین مقاومتی سنتی + هوازی و تمرین مقاومتی دایره ای + هوازی تقسیم شدند. شرکت کنندگان در گروه های تمرینی، ابتدا تمرین مقاومتی و سپس تمرین هوازی را به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته به اجرا درآوردند. تمرین مقاومتی با شدت 55 تا 75 درصد یک تکرار بیشینه و تمرین هوازی با شدت 45 تا 65 درصد ضربان قلب ذخیره در طول 12 هفته اجرا شد. خونگیری در دو مرحله پیش و پس آزمون جهت سنجش شاخص های IL-6 و TNF-α صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تعقیبی شفه در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: سطوح IL-6 و TNF-α در گروه های تمرینی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری  داشتند (001/0>p)، اما بین دو گروه تمرینی تفاوت معنی داری  مشاهده نشد (05/0<p). قدرت عضلانی بالاتنه و پایین تنه در هر دو گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری  داشت (001/0>p)، اما این تغییرات بین دو گروه تمرینی معنی دار نبود (05/0<p). وزن بدن فقط در گروه تمرین مقاومتی دایره ای نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافت (01/0>p). نتیجه گیری: انجام 12 هفته تمرینات مقاومتی سنتی و دایره ای همزمان با تمرین هوازی، سبب تعدیل سطوح آدیپوکاین های التهابی و بهبود قدرت عضلانی در مردان چاق می شود؛ اما پیشنهاد می شود برای کاهش وزن بیشتر از تمرینات مقاومتی دایره ای استفاده گردد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۸ هفته تمرینات تسهیل عصبی-عضلانی گیرنده عمقی (PNF) و تمرینات قدرتی ایزومتریک (IST) بر عضلات خلفی ساق، تیلت لگن، کمردرد مزمن و گیت در زنان میانسال اصفهان بود. در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۰ زن میانسال (۴۵ تا ۵۵ سال) به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته، تمرینات PNF و IST را انجام دادند. متغیرهای وابسته شامل قدرت و طول عضلات خلفی ساق، تیلت لگن، شدت کمردرد (مقیاس VAS) و کیفیت گیت (تحلیل سه بعدی) اندازه گیری شدند. نتایج تحلیل آماری (t-test و ANCOVA) نشان داد که تمرینات مداخله ای به طور معناداری باعث بهبود تیلت لگن، کاهش شدت کمردرد، و ارتقاء پارامترهای گیت در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل شد (P<0.05). این یافته ها نشان دهنده اثربخشی تمرینات اصلاحی عضلات خلفی ساق در بهبود عملکرد حرکتی و کاهش درد در زنان میانسال است. پیشنهاد می شود این تمرینات به عنوان بخشی از برنامه های توانبخشی در کلینیک های حرکات اصلاحی و فیزیوتراپی مورد استفاده قرار گیرد

مطالعه حاضر با هدف طراحی مدل خلق ارزش ویژه برند برای باشگاه های ورزشی خصوصی با استفاده از نظریه داده بنیاد انجام شده است. این پژوهش به لحاظ هدف توسعه ای و به لحاظ روش گردآوری در زمره پژوهش های کیفی است و با استفاده از رویکرد نظریه داده بنیاد انجام شد. مشارکت کنندگان این پژوهش را کارشناسان و خبرگان حوزه بازاریابی و بازاریابی ورزشی (مطلعین کلیدی) تشکیل میدادند. جهت نمونهگیری از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد، بر این مبنا تعداد 15 مصاحبه انجام گرفت. برای جمعآوری اطلاعات، از مصاحبه نیمه ساختاریافته و برای تجزیه و تحلیل دادهها از سه فرایند همپوش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری گزینشی استفاده شد. در مرحله کدگذاری باز تعداد 84 مفهوم اولیه، در مرحله کدگذاری محوری با در نظر گرفتن قرابت معنایی مفاهیم شناسایی شده 24 مفهوم ثانویه و 11 مقوله فرعی شناسایی و ایجاد شد و در شرایط، راهبردها و پیامدهای مدل نظاممند اشتراوس و کوربین جاگذاری شدند. نتایج این تحقیق میتواند آگاهی مدیران باشگاههای ورزشی خصوصی را در سطوح کلان، میانی و خرد در مورد خلق ارزش ویژه برند افزایش دهد.

هدف: تبلیغات توصیه ای یک متغیر تاثیرگذار قوی در فرایند تصمیم گیری خرید مشتریان است و به دلیل دردسترس بودن نسبت به تبلیغات دیگر کارآمدتر می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تبلیغات توصیه ای بر قصد خرید مشتریان ورزشی با تاکید بر نقش میانجی ارزش ویژه برند می باشد.

هدف این پژوهش مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه مشارکت در ورزش محیط زیستیِ پلاگینگ با میانجیگری سرمایه فرهنگی بوده است. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی بوده است. جامعه آماری شامل پلاگرهای فعّال در برنامه های پلاگینگ بودند که تعداد 65 نفر به صورت هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش ترکیبی از پرسشنامه بوده است که پایایی آن با استفاده اَز روش آلفای کرونباخ و روایی آنها نیز با استفاده از روایی محتوا، روایی صوری و روایی سازه تأیید گردید. چارچوب این پژوهش را یک مدل فرضی تشکیل می داد که شامل سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی، و مشارکت در پلاگینگ بود و جهت سنجش روائی و برازش مدل و آزمون فرضیه ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرم افزار پی آل اس استفاده گردید. یافته ها نشان داد که "سرمایه اجتماعی" تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" و "سرمایه فرهنگی" افراد دارد. "سرمایه فرهنگی" نیز تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" داشته است. نتایج همچنین نشان داد که "سرمایه اجتماعی" به صورت غیرمستقیم و از طریق "سرمایه فرهنگی" بر "مشارکت در پلاگینگ" مؤثر می باشد. یافته ها بیانگر این واقعیت است که افزایش سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی جامعه می تواند نقش مهمی در فرایند مشارکت در پلاگینگ به عنوان یک فعالیت ورزشی دوستدار محیط زیست داشته باشد. این مطالعه می تواند در راستای اشاعه فرهنگ ورزش و برنامه های حمایت از محیط زیست از اهمیّت قابل توجّهی برخوردار باشد.

ویژگی های شخصیتی نقش بسزایی در عملکرد مربیان ورزشی دارند و می توانند بر سبک مربی گری، کیفیت تعامل با ورزشکاران و موفقیت حرفه ای آنان تأثیر بگذارند. با توجه به تفاوت های ماهیتی بین ورزش های گروهی و انفرادی، شناخت ویژگی های شخصیتی مربیان ضروری است. از این رو، هدف پژوهش حاضر مقایسه ویژگی های شخصیتی مربیان حرفه ای ایران بر اساس مدل پنج عاملی شخصیت در دو حوزه ورزش های گروهی و انفرادی بود. این مطالعه با روش علی-مقایسه ای و به صورت مقطعی (شش ماهه) در سال 1403 انجام شد. نمونه پژوهش شامل 28 مربی حرفه ای (14 مربی ورزش های گروهی و 14 مربی ورزش های انفرادی) شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای ارزیابی ویژگی های شخصیتی، از نسخه کوتاه پرسشنامه نئو (NEO-FFI) استفاده شد. داده ها نیز با آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS-21 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مربیان ورزش های گروهی به طور معناداری از سطح بالاتری برون گرایی، تجربه پذیری، سازگاری و وظیفه شناسی برخوردار بودند. این در حالی است که مربیان ورزش های انفرادی سطح پایین تری از روان رنجوری داشتند (0.05 >p). تفاوت های مشاهده شده بین دو گروه، با محاسبه اندازه اثر کوهن و توان آزمون بالا نیز تأیید شد. از یافته ها می توان استنباط کرد که مربیان حرفه ای ورزش های گروهی برای ایفای نقش مؤثر خود از ویژگی های شخصیتی اجتماعی تر و سازگارتر استفاده می کنند، درحالی که مربیان حرفه ای ورزش های انفرادی، پایداری هیجانی بیشتری از خود نشان می دهند. این نتایج می تواند به عنوان مبنای علمی در فرآیند انتخاب، آموزش و توسعه مهارت های مربیان به کار گرفته شود و منجر به بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران شود

مقدمه: مقدمه: هدف این پژوهش،  تعیین تأثیر هشت هفته تمرین راه رفتن با تحریکات موزون حسی- پیکری بر فعالیت عضلانی اندام تحتانی سالمندان بود. روش پژوهش: در این مطالعه نیمه تجربی از  29 نفر سالمند ( (سن (سال): 4/35 ± 71/68) به شیوه نمونه گیری در دسترس و هدفمند استفاده شد. که به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (16 نفر؛ تمرین راه رفتن با تحریک موزون حسی- پیکری) و کنترل (13 نفر بدون هرگونه تمرین) قرارگرفتند. تمرینات به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه30 دقیقه انجام شد. اطلاعات فعالیت عضلات؛ چهارسر (پهن داخلی و خارجی)، همسترینگ (دوسر رانی و نیم وتری)، ساقی-قدامی و دوقلو  با دستگاه الکترومایوگرافی در مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شد.  و نتایج بااستفاده از روش آماری کوواریانس در سطح معناداری 0/05 تحلیل شد. یافته ها:  فعالیت الکتریکی عضله پهن خارجی در مرحله پاسخ بارگیری و نوسان کاهش معناداری یافت (0/05> P). همچنین، عضلات ساقی- قدامی در مرحله پاسخ بارگیری و سکون میانی و دوقلو در مرحله پیشران تحت تأثیر تمرین با تحریکات موزون حسی- پیکری افزایش معناداری را در جهت بهبود عملکرد راه رفتن نشان دادند (0/05> P). نتیجه گیری: افزایش فعالیت عضله دوقلو احتمالا، به بهبود دینامیک مفاصل مچ پا و زانو کمک می کند. همچنین، افزایش فعالیت عضله ساقی- قدامی در نیمه ابتدایی مرحله استقرار می تواند، بیانگر افزایش ثبات مچ پا و کاهش بارگیری زانو از طریق کاهش فعالیت عضله پهن خارجی باشد. لذا تمرینات موزون حسی- پیکری می تواند، به عنوان روشی سودمند در بهبود راه رفتن سالمندان لحاظ شوند.

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدلی به منظور تامین مالی نوآورانه در صنعت ورزش با تمرکز بر نقش فین تک ها انجام شده است. در این پژوهش، از دو روش کمی دلفی فازی و تحلیل اثرات متقابل برای شناسایی، غربال و ارزیابی عوامل مؤثر تامین مالی نوآورانه در صنعت ورزش استفاده شده است. ابتدا، با مرور نظام مند ادبیات اخذ نظر از خبرگان که ۱۰ نفر از متخصصان حوزه تامین های مالی نوآورانه و صنعت ورزش بودند، 30 عامل اصلی شناسایی گردید. سپس این عوامل با استفاده از روش دلفی فازی غربال شده و 10 عامل برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. در مرحله میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری این پیشران ها مورد بررسی قرار گرفت تا مهم ترین عوامل مؤثر بر تامین مالی نوآورانه در بخش ورزش مشخص شوند. این مطالعه از نوع کمّی و کاربردی است و نمونه پژوهش به صورت هدفمند و قضاوتی انتخاب شده است. نتایج تحقیق نشان داد که پیشران های توانمندسازی استارتاپ های ورزشی، جذب سرمایه از طریق فین تک هوشمند، مدل های نوین درآمدزایی با تحلیل داده ها، قراردادهای هوشمند در نقل و انتقالات یا اسپانسری و کاربرد بلاک چین در شفاف سازی مالی به ترتیب پنج عامل اثرگذار بر موضوع هستند. پیشنهادات سیاستی ارائه شده بر پیشران های کلیدی موثر تمرکز داشته و شامل زیرساخت های حمایتی مانند شتاب دهنده های تخصصی در حوزه ورزش و فین تک، دسترسی به سرمایه اولیه و معافیت های مالیاتی برای نوآوران در صنعت ورزش، تشویق به استفاده از هوش مصنوعی در تحلیل داده های ورزشی. ... می باشد. نتایج این تحقیق می تواند مبنای سیاست گذاری برای حمایت از استارتاپ های ورزشی، جذب سرمایه مشارکتی و توسعه اقتصاد ورزش دیجیتال باشد.