تأثیر هشت هفته تمرین راه رفتن با تحریکات موزون حسی- پیکری بر فعالیت عضلانی اندام تحتانی سالمندان (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه: مقدمه: هدف این پژوهش، تعیین تأثیر هشت هفته تمرین راه رفتن با تحریکات موزون حسی- پیکری بر فعالیت عضلانی اندام تحتانی سالمندان بود. روش پژوهش: در این مطالعه نیمه تجربی از 29 نفر سالمند ( (سن (سال): 4/35 ± 71/68) به شیوه نمونه گیری در دسترس و هدفمند استفاده شد. که به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (16 نفر؛ تمرین راه رفتن با تحریک موزون حسی- پیکری) و کنترل (13 نفر بدون هرگونه تمرین) قرارگرفتند. تمرینات به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه30 دقیقه انجام شد. اطلاعات فعالیت عضلات؛ چهارسر (پهن داخلی و خارجی)، همسترینگ (دوسر رانی و نیم وتری)، ساقی-قدامی و دوقلو با دستگاه الکترومایوگرافی در مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شد. و نتایج بااستفاده از روش آماری کوواریانس در سطح معناداری 0/05 تحلیل شد. یافته ها: فعالیت الکتریکی عضله پهن خارجی در مرحله پاسخ بارگیری و نوسان کاهش معناداری یافت (0/05> P). همچنین، عضلات ساقی- قدامی در مرحله پاسخ بارگیری و سکون میانی و دوقلو در مرحله پیشران تحت تأثیر تمرین با تحریکات موزون حسی- پیکری افزایش معناداری را در جهت بهبود عملکرد راه رفتن نشان دادند (0/05> P). نتیجه گیری: افزایش فعالیت عضله دوقلو احتمالا، به بهبود دینامیک مفاصل مچ پا و زانو کمک می کند. همچنین، افزایش فعالیت عضله ساقی- قدامی در نیمه ابتدایی مرحله استقرار می تواند، بیانگر افزایش ثبات مچ پا و کاهش بارگیری زانو از طریق کاهش فعالیت عضله پهن خارجی باشد. لذا تمرینات موزون حسی- پیکری می تواند، به عنوان روشی سودمند در بهبود راه رفتن سالمندان لحاظ شوند.The Effect of Eight Weeks of Gait Training with Somatosensory Rhythmic Stimulation on the Muscle Activity of the Lower Limbs of the Elderly
Introduction : The aim of this study was to investigate the effect of eight weeks of gait training with Somatosensory rhythmic stimulation on the muscle activity of the lower limbs of the elderly. Methods: In this semi-experimental study, 29 elderly individuals (mean age: 71.68 ± 4.35; mean weight: 69.2 ± 5.74; mean height: 166.2 ± 6.52) were selected using available and targeted sampling. They were randomly assigned to two groups: an experimental group (16 individuals receiving walking training with Somatosensory rhythmic stimulation) and a control group (13 individuals without any training). The training sessions were conducted for 8 weeks, with 3 sessions per week lasting 30 minutes each. Muscle activity data was collected using electromyography in pre-test and post-test stages. The results were analyzed using SPSS software and covariance statistical method at a significance level of 0.05. Findings: The activity of the vastus lateralis muscle significantly decreased during the loading response and swing phase (P<0.05). Additionally, the Tibialis anterior muscles showed a significant increase in the loading response phase and mid-stance, while the Gastrocnemius muscle showed increased activity in the propulsive phase following training with Somatosensory rhythmic stimulation to enhance walking performance (P<0.05). Conclusion: The increased activity of the Gastrocnemius muscle likely contributes to improving ankle and knee joint dynamics. Moreover, the enhanced activity of the Tibialis anterior muscle in the first half of the stance phase suggests improved ankle stability and reduced knee loading by decreasing vastus lateralis muscle activity. Therefore, Somatosensory rhythmic stimulation exercises can be considered an effective method for enhancing elderly gait.
تبلیغات
