درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف از این پژوهش؛ بررسی تأثیر تحریک فراجمجمه ای با جریان مستقیم بر تصمیم گیری ریسک پذیر دانش آموزان شطرنج باز، با توجه به ویژگی های شخصیتی آن ها بود. مواد و روش ها: در این پژوهش، تعداد 28 دانش آموز متوسطه دوم که در ورزش شطرنج فعالیت داشته و در مسابقات لیگ استانی و کشوری شطرنج حضور داشتند، شرکت نمودند که بر اساس پرسش نامه 5 عاملی ویژگی های شخصیتی نئو به دو گروه؛ 14 دانش آموز برون گرا (88/0±17) و 14 دانش آموز درون گرا (02/1±5/16) تقسیم شدند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات در آزمایشگاه حضور یافت. آزمودنی ها در هر جلسه، قبل از هر نوع تحریک، تکلیف شرط بندی آیووا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. سپس، تحت یکی از 3 شرط؛ آنودال راست/کاتودال چپ، کاتودال راست/آنودال چپ و شَم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر بر روی قشر خلفی جانبی پیش پیشانی مورد تحریک الکتریکی قرار گرفتند. آزمودنی ها، پس از اتمام تحریک، مجدداً تکلیف شرط بندی آیووا و بازی رایانه ای لیچز را انجام دادند. یافته ها: تحلیل داده ها با استفاده از آنوای دو راهه مرکب نشان داد که در تکلیف شرط بندی آیووا، بین تحریک آنودال راست/کاتودال چپ و کاتودال راست/آنودال چپ براساس ویژگی های شخصیتی تفاوت معناداری وجود داشت (001/0p=). نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که تحریک فراجمجمه ای با جریان مستقیم براساس ویژگی های شخصیتی بازیکنان شطرنج تأثیر متفاوتی بر روی تصمیم گیری آن ها دارد. به طوری که؛ نتایج پژوهش نشان داد بازیکنان برون گرا ریسک پذیرتر و بازیکنان درون گرا محتاطانه تر عمل می کردند.

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تداومی با شدتهای مختلف بر سطح پلاسمایی پروتئین فسفوریله تائو و مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بوده است. 30 بیمار زن با دامنه سنی 50 تا 60 سال که حداقل سه سال سابقه ابتلا به دیابت را داشتند، به روش در نمونه گیری دسترس انتخاب و در سه گروه شامل (1) تمرین تداومی با شدت بالا، (2) تمرین تداومی با شدت متوسط و (3) کنترل، قرار داده شدند. گروههای تمرینی بهمدت هشت هفته به -تمرین پرداختند. پروتکل تداومی با شدت بالا شامل 30 دقیقه دویدن با شدت 80% ضربان قلب ذخیره بود و پروتکل تمرین تداومی با شدت متوسط نیز به صورت 50 دقیقه دویدن با شدت 50% ضربان قلب ذخیره انجام شد. نتایج نشان داد که میزان مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع 2 در پس آزمون گروه های تمرین با شدت بالا و متوسط نسبت به پیش آزمون کاهش معناداری وجود دارد (مقادیر P به ترتیب 001/0 و021/0). همچنین سطح پروتئین فسفوریله تائوی پلاسما در گروه تمرین با شدت بالا کاهش معناداری وجود داشت (026/0(P= سطح پروتئین تائوی پلاسما در گروه تمرین با شدت بالا نسبت به گروه کنترل به طور معناداری پایین تر بود (008/0P=). احتمالاً تمرین ورزشی تداومی با شدت بالا می تواند از طریق بهبود مقاومت انسولین، کاهش سطح پروتئین فسفوریله تائو را در پی داشته باشد و از عوارض جانبی دیابت در CNS جلوگیری کند.

هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر تدوین الگوی فرایند بکارگیری منتورینگ جهت توسعه حرفه ای مدیران باشگاه های ورزشی استان آذربایجان شرقی بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر بر مبنای هدف از نوع کاربردی و بر مبنای روش از نوع آمیخته می باشد. در بخش کیفی نمونه آماری شامل 16 نفر از متخصصین (اساتید حوزه مدیریت ورزشی و مسئولین باشگاه ها) بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند و معیار اشباع نظری در این روش به تعداد مصاحبه ها پایان داد. جامعه آماری بخش کمی، کارشناسان اداره کل ورزش و جوانان و مدیران باشگاه های ورزشی استان آذربایجان شرقی به تعداد 1200 نفر بود که به روش تصادفی منظم با توجه به جدول کرجسی – مورگان تعداد 300 پرسشنامه سالم و بدون مخدوش به عنوان نمونه بدست آمد. از مصاحبه در بخش کمی و از پرسشنامه محقق ساخته بر مبنای نتایج کدبندی های بخش کیفی به عنوان ابزار تحقیق استفاده گردید. برای استخراج نتایج از آزمون معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS و آموس نسخه 21 استفاده گردید. یافته ها: نتایج بدست آمده نشان داد که عوامل علّی متشکل از 3 مولفه، عوامل زمینه ای متشکل از 4 مولفه، عوامل مداخله گرمتشکل از 5 مولفه، راهبردها متشکل از 3 مولفه و پیامدهای فرایند بکارگیری منتورینگ جهت توسعه حرفه ای مدیران باشگاه های ورزشی استان آذربایجان شرقی متشکل از 3 مولفه شناسایی شدند. نتیجه گیری: الگوی بدست آمده از فرایند بکارگیری منتورینگ جهت توسعه حرفه ای مدیران باشگاه های ورزشی استان آذربایجان شرقی از برازش مطلوبی برخوردار بود.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات آمیخته کیفی- کمی با رویکرد اکتشافی است. بدین منظور جامعه آماری پژوهش دو بخش است. در بخش کیفی شامل مدیران و خبرگانی است که در زمینه مدیریت ورزشی تخصص علمی، اجرایی و یا هر دو را دارند. در بخش کمی نیز شامل مدیران میانی ستادی وزارت ورزش و جوانان (150 نفر)، رؤسای فدراسیون های ورزش های المپیکی (33 نفر)، رؤسای هیأت های ورزشی های المپیکی (1023 نفر) است. نمونه آماری در بخش کیفی به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی نیز به تعداد قابل کفایت جهت مدلسازی معادلات ساختاری در محیط نرم افزار PLS از فرمول کوکران استفاده شد که تعداد 384 نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده های خام در بخش کیفی از پرسشنامه های محقق ساخته دیپلماسی ورزشی، کسب کرسی های بین المللی کشاورز و همکاران (1396) و رفتار سیاسی تانا (2016) استفاده شد. در بخش کیفی، برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش تجزیه وتحلیل داده ها به شیوه گلیزر استفاده شد. برای بررسی و پاسخ به پرسش های پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای SPSS نسخه 26، Smart PLS نسخه 0/2 استفاده شد. یافته ها: در بخش کیفی، شاخص های دیپلماسی فرهنگی استخراج شد، در بخش کمی نیز مدل پژوهش به تأیید رسید، بنابراین نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه گیری: استفاده از نمایندگان ورزشی به عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه ای از روابط ورزش و محیط بین المللی است که می توانند نقش سازنده ای در روابط بین المللی کشورها بازی کنند. یافته ها: نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه گیری: بنابراین پیشنهاد می شود استفاده از نمایندگان ورزشی به عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه ای از روابط ورزش و محیط بین المللی می باشند که می توانند نقش سازنده ای در روابط بین المللی کشورها بازی کنند.

اخیراً گردشگری ورزشی در رشته کوه نوردی رونق قابل توجهی در ایران داشته است. در راﺳﺘﺎی بهره گیری ﻣﻄﻠﻮب از ظرفیت های ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی، می بایست گروه های ﻫﺪف به درستی شناسایی شوند. بنابراین، در این پژوهش ﺷﻨﺎﺧﺖ دقیق بخش بندی ﺑﺎزار ﮔﺮدﺷﮕﺮی به عنوان ﯾﮑﯽ از ارﮐﺎن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در زمینه ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﮔﺮدﺷﮕﺮی مورد بررسی قرارگرفته است. هدف کلی این تحقیق، بخش بندی بازار گردشگری کوه نوردی ایران بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی و انگیزه ها است. این مطالعه بر اساس اهداف، جزو تحقیقات کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه ای شامل سه بخش و در چارچوب طیف پنج گزینه ای لیکرت است. جامعه آماری پژوهش، کوه نوردان داخلی شهرهای مختلف ایران بوده و نمونه ها به صورت داوطلبانه و غیرتصادفی انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ اﮐﺘﺸﺎﻓﯽ، تحلیل عاملی تأییدی و ﺗﺤﻠﯿﻞ خوشه ای استفاده گردید. نتایج نشان داد که افراد از نظر میزان تحصیلات، میانگین درآمد ماهیانه، نوع فعالیت ورزشی و منابع اطلاعاتی مورد استفاده در چهار خوشه به دست آمده، تفاوت معنی داری دارند. همچنین، تمامی زیرمقیاس های انگیزه و نمرات کل در خوشه ها، تفاوت معنی داری داشته و کلیه تفاوت های دو به دوی خوشه ها از نظر مقیاس های انگیزه معنی دار بودند. بر اساس نتایج به دست آمده، متغیر انگیزه تأثیر مثبت و معنی داری بر بازار گردشگری داشت؛ اما تأثیر متغیر جمعیت شناختی بر بازار گردشگری معنی دار نبود.

مقدمه و هدف: مربیان فوتبال همواره در پی یافتن کارآمدترین روش ها برای ارتقای آمادگی جسمانی بازیکنان هستند. در این میان، دو روش محبوب شامل تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و بازی در ابعاد کوچک (SSG) است. هدف این مطالعه مقایسه تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا در مقابل بازی در زمین های کوچک بر شاخص های عملکردی بازیکنان جوان نخبه فوتبال بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون، ۳۴ بازیکن فوتبال نخبه جوان (میانگین سنی: ۱۷/۴ سال؛ قد: ۱۷۴/۸ سانتی متر؛ وزن: ۶۸/۹ کیلوگرم؛ شاخص توده بدنی: ۲۲/۵ کیلوگرم/مترمربع) به صورت تصادفی به سه گروه تجربی HIIT، SSG و کنترل تقسیم شدند. گروه های تجربی به مدت شش هفته (سه جلسه در هفته) در پروتکل های مربوطه شرکت کردند. گروه HIIT شامل چهار نوبت چهار دقیقه ای دویدن با شدت 80 درصد ضربان قلب بیشینه بود، در حالی که گروه SSG به بازی شش در مقابل شش در زمین ۳۰×۴۰ متر پرداختند. برای تحلیل داده ها از آزمون تی وابسته جهت ارزیابی تغییرات درون گروهی و از تحلیل کوواریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه بین گروهی استفاده شد. سطح معناداری P<0.05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد هر دو گروه تجربی SSG و HIIT در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد استقامتی، بیشینه اکسیژن مصرفی و چابکی داشتند. تحلیل های درون گروهی نشان داد پروتک HIIT تأثیرات مؤثرتری داشته و تنها گروهی بود که سرعت ۳۶ متر (۰/۰۱ = P) و مسافت یویو (007/0=P) را به شکل معناداری بهبود بخشید. هیچ یک از پروتکل ها تأثیر معناداری بر توان انفجاری بالاتنه و پایین تنه نداشتند. نتیجه گیری: هر دو پروتکل HIIT و SSG روش های مؤثری برای بهبود عملکرد استقامتی و چابکی در بازیکنان جوان فوتبال هستند. با این حال، برای بهبود همزمان سرعت و استقامت هوازی، HIIT روش بهتری به نظر می رسد، در حالی که SSG برای تقویت چابکی در یک محیط تخصصی و انگیزشی، انتخابی کارآمد است. برای توسعه توان انفجاری، افزودن تمرینات قدرتی اختصاصی به برنامه ها ضروری است.

این تحقیق به بررسی تأثیر بازتاب های عصبی روانشناختی فعالیت های تبلیغی باشگاه ملوان بر تصمیم به خرید، قصد حضور و حمایت هواداران می پردازد. این پژوهش به روش نیمه تجربی از طریق تحلیل واکنش های عصبی و روان شناختی انجام شد. چارچوب نظری تحقیق مبتنی بر مدل "محرک-ارگانیسم-پاسخ" (S-O-R) طراحی شد که در آن تبلیغات باشگاه (محرک) منجر به تغییرات روانی و عصبی (ارگانیسم) و در نهایت رفتارهای حمایتی و تصمیمات خرید (پاسخ) می شود. ابزار جمع آوری داده شامل دستگاه EEG برای ثبت امواج مغزی و پرسشنامه استاندارد برای ارزیابی متغیرهای وابسته بود. جامعه آماری هواداران مرد باشگاه ملوان در بازه زمانی تیرماه تا دی ماه 1402 بودند و نمونه گیری هدفمند 50 نفر از آن ها با معیارهای مشخص انجام شد. داده های EEG در حالت خط پایه و هنگام مشاهده سه کلیپ تبلیغاتی ثبت گردید و پس از هر کلیپ، آزمودنی ها پرسشنامه هایی را تکمیل کردند. داده ها با نرم افزار MATLAB و SPSS26 تحلیل شدند و از آزمون های تی زوجی و رگرسیون لجستیک برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها نشان داد نمایش کلیپ ها تأثیر مثبت و قابل توجهی بر افزایش امواج مغزی هواداران داشته است. بررسی ضرایب نشان می دهد که امواج آلفا در هر سه کلیپ تأثیر مثبت بر تصمیم خرید دارند. همچنین امواج آلفا در کلیپ دوم و سوم تأثیر مثبت بر قصد حضور و حمایت دارند، ولی در کلیپ اول این تأثیر معنادار نبود. بازاریابی عصبی می تواند ابزار مؤثری برای ارتقای ارتباط باشگاه های ورزشی با هواداران و افزایش تعاملات مثبت باشد. استفاده از این رویکرد در طراحی تبلیغات می تواند نتایج مطلوبی به همراه داشته باشد.

هدف : این پژوهش با هدف تدوین الگوی توسعه بازاریابی در ورزش بانوان ایران انجام شد. روش شناسی : روش پژو هش به صورت کیفی و با رویکرد داده بنیاد و تکنیک اشتراوس و کوربین بود. جامعه این پژوهش اساتید هیأت علمی دانشگاه ها و خبرگان شاغل در سازمان های ورزشی بودند. روش نمونه گیری هدفمند و با تکنیک گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری بود (21 نفر). داده های حاصل از مصاحبه ها به صورت سه مرحله ای کدگذاری شدند. در نهایت با انتخاب مقوله اصلی و ارتباط آن با سایر مقوله ها در محورهای شرایط علّی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها، مدل پژوهش ارائه شد. یافته ها : بر اساس یافته های پژوهش، عوامل علی شامل اهمیت فرهنگی و اهمیت اقتصادی؛ عوامل زمینه ای شامل پشتیبانی و اجرایی؛ عوامل مداخله گر شامل محدودیت های اطلاعاتی و محدودیت های زیرساختی و راهبردها شامل توسعه منابع، یاددهی و فرهنگ سازی و توسعه اقتصادی یودند. هم چنین، توسعه بازاریابی، توسعه مالی و توسعه اجتماعی به عنوان پیامدهای توسعه بازاریابی ورزش بانوان ایران شناخته شدند. نتیجه گیری : ورزش بانوان در حوزه بازاریابی دارای ظرفیت و قابلیت های بالایی است اما همچنان نیازمند اقدامات جدی در راستای زدودن محدودیت ها و موانع ورزش بانوان از سوی مدیران و سیاست گذاران درکشور می باشد. با سرمایه گذاری در بخش ورزش بانوان کشور می توان، از پیامدهای حاصل از توسعه ورزش و توسعه بازاریابی ورزش بانوان بهره مند شد که این مهم نیازمند بکارگیری راهبردهای مناسب توسعه بازاریابی ورزش بانوان می باشد.

مقدمه و هدف: در شرایط پاتولوژیک مانند بیماری دیابت نوع 2، سطح سرمی GDF-15 افزایش می یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی+هوازی) بر سطح سرمیGDF-15 و شاخص های مرتبط با دیابت در مردان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 16 نفر سالمند دیابتی (41/1 ± 50/66 سال) در دو گروه تمرینات ترکیبی (هوازی + مقاومتی) و گروه کنترل وارد مطالعه شدند. در مرحله اول، وزن و قد آزمودنی ها با استفاده از ترازوی مدل سکا، BMI بر حسب وزن تقسیم بر مجذور قد اندازه گیری و در نهایت درصد چربی بدن توسط کالیپر از طریق معادله هفت نقطه ای جکسون و پولاک ارزیابی و ثبت شد. پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته و شامل 10 دقیقه گرم کردن، 30-10 دقیقه تمرین هوازی و 40-30 دقیقه مقاومتی بود. سطح سرمیGDF-15 در همه آزمودنی ها قبل و بعد از تمرین ورزشی اندازه گیری شد. اطلاعات با استفاده از آزمون هایt همبسته و کوورایانس در سطح معناداری کمتر از ۵ درصد بررسی شد. یافته ها: نتایج بین گروهی با استفاده از آزمون آماری کوواریانس، نشان داد بین دو گروه، در مقادیر شاخص های GDF-15(001/0=P)، گلوکز (001/0=P)، انسولین (001/0=P) و مقاومت به انسولین (001/0=P) اختلاف معنی داری وجود داشت. نتایج یافته های درون گروهی نشان دهنده ی افزایش معنادار در سطح سرمی GDF-15و کاهش معنی دار در سطوح گلوکز، انسولین و مقاومتت به انسولین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بود (05/0>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد این نوع تمرین بتواند با تأثیرگذاری بر فاکتور GDF-15 در کاهش میزان شاخص های مرتبط با دیابت و عوامل ترکیب بدن مؤثر باشد.

هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوب نظری برای آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی بود. این مطالعه از نوع کیفی اکتشافی با رویکرد گلیزری تئوری داده بنیاد بود و 21 نفر از خبرگان این حوزه، به صورت هدفمند ملاک مدار انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با آن ها انجام شد. داده های کیفی جمع آوری شده در سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری و یک چارچوب نظری براساس دیدگاه سیستمی طراحی شد. یافته ها نشان داد، در چارچوب آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی با نگرش سیستمی، دو عامل به نام های یاددهنده-یادگیرنده و الزامات زیرساختاری به عنوان درونداد و سه عامل با عناوین محتوا و روش آموزش، تعامل و مشارکت و نیز ارزشیابی و نظارت به عنوان فرایندها، منجر به بروندادی با عنوان توسعه رویکرد آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی می شود. بی شک در چارچوبی مناسب و واقع گرایانه، در نظر گرفتن فرصت ها و ظرفیت های آموزش مجازی و نیز نیازها و ضرورت های آموزش حضوری در مدراس، بیشترین بهره وری را در دستیابی به اهداف اختصاصی درس تربیت بدنی خواهد داشت. در راستای تحقق چارچوب ارائه شده، لازم است دو رویکرد آموزشی با توجه به امکانات و موقعیت جغرافیایی مدارس مدنظر قرار گیرد: اولین رویکرد پیشنهادی روش غنی شده با فناوری بدون کاهش زمان کلاس سنتی درس تربیت بدنی است. دومین رویکرد، یادگیری ترکیبی همراه با کاهش زمان کلاس درس سنتی است که در آن معلم می تواند از روش یادگیری ترکیبی انعطاف پذیر با توجه به شرایط و طرح درس و زمان بندی ارائه شده استفاده کند.

هدف پژوهش حاضر، مفهوم سازی و تحلیل سازه «شجاعت تحصیلی اصیل» در جوانان ایرانی بر مبنای مطالعه کیفی بود.  در انجام پژوهش، از روش تحلیل محتوا و تجزیه وتحلیل داده ها به شیوه کُلایزی و همچنین رویکرد نظریه رویه بر مبنای روش تجزیه وتحلیل فضاهای کوچک رویه ای، استفاده شد.  نتایج، به کشف معنی واقعی شجاعت تحصیلی در نسل جوان کشور شامل رویه های: هدف، حوزه های پاسخ، تکرار و اصالت پاسخ، منتهی شد. طبق این تعریف: به رفتار بهینه (ناشی از ظرفیت شخصیتیِ) یادگیرنده در مواجهه با چالش تحصیلی آسیب زا، برای دستیابی به هدفی متعالی، شجاعت تحصیلی اصیل گویند. همچنین نتایج نشان داد: شجاعت تحصیلی اصیل را، می توان شکل بهینه رفتار اخلاقی در حوزه تحصیل و از شاخص های مهم ارزیابیِ کیفیت عملکرد فراگیران بر مبنای ظرفیت شخصیتی آنان دانست. نتایج بدست آمده علاوه برافزایش دانش بنیادی، یافته های حاصل قادرند در تهیه ابزار سنجش شجاعت تحصیلیِ فراگیران به ویژه دانشجویان تحصیلات تکمیلی، همچنین جذب و پرورش نیروی انسانیِ مؤثر و کارآمد در محیط های تحصیلی باهدف افزایش بهره وری نظام آموزش عالی کاربرد داشته باشند.

هدف: miR-146a، miR-21 و TLR-2 در فرایندهای ضد التهابی، میلین سازی مجدد و تنظیم پاسخ های خود ایمنی نقش دارند که ممکن است تحت تأثیر تمرینات ورزشی قرار گیرند. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی بر بیان miR-146a، miR-21 و TLR-2 در زنان مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس عودکننده- فروکش کننده (RRMS) انجام شد. مواد و روش ها: بیست و سه زن (سن: 3/5±1/33 سال، وزن: 9/8±1/64 کیلوگرم و BMI: 4/9±3/33 کیلوگرم بر متر مربع) مبتلا به RRMS به طور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی های گروه تمرین به مدت هشت هفته در تمرین ترکیبی تحت نظارت، شامل سه جلسه تمرین هوازی و یک جلسه تمرین مقاومتی شرکت کردند. بیان miR-146a، miR-21 و TLR-2 در خون قبل و بعد از هشت هفته تمرین ترکیبی با استفاده از تکنیک RT-PCR اندازه گیری شد. داده ها با آزمون آنوآ دو طرفه با اندازه گیری های مکرر و در سطح معناداری کم تر از 05/0 آنالیز شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که بیان نسبی miR-146a در زنان مبتلا به RRMS پس از هشت هفته تمرین ترکیبی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر کاهش یافت (001/0P=) و بر عکس، بیان نسبی miR-21 و TLR-2 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر افزایش یافت (001/0P=). نتیجه گیری: تمرین ترکیبی ممکن است با تاثیر مطلوب بر miR-146a، miR-21 و TLR-2 نقش موثری در پیش برد فرایند های ضد التهابی، میلین سازی مجدد و تنظیم پاسخ های خود ایمنی در بیماری RRMS داشته باشد و در نتیجه، این بیماری را بهبود بخشیده و احتمال عود آن را کاهش دهد. بنابراین، استفاده از تمرین ترکیبی این تحقیق برای زنان مبتلا به RRMS توصیه می شود.

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان انجام گرفت.روش شناسی: روش پژوهش کمی-توصیفی بود که به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل همه کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان بود (800=N). طبق جدول مورگان، حجم نمونه 260 نفر تعیین شد و نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی انجام گرفت. ابزار اندازه گیری شامل دو پرسشنامه اثربخشی مدیریت راهبردی نیک نژاد (2015)، پرسشنامه آزادی بیان امرالهی (2017) بود که بعد از تأیید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای آماری SPSS و PLS نسخه 3 استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان به طور معنی داری در وضعیت نامناسب و میانگین آزادی بیان به طور معنی داری پایین تر از حد متوسط قرار دارد. همچنین، رابطه مثبت و معنی داری بین آزادی بیان و اثربخشی مدیریت راهبردی وجود دارد (0/01=Sig). در نهایت، نتیجه مدل معادلات ساختاری نشان داد که اثر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی مستقیم و معنی دار است.نتیجه گیری: برای دستیابی به سازمانی اثربخش، توجه به عوامل مرتبط با منابع انسانی مانند آزادی بیان، در سازمان ضروریست. بنابراین افزایش میزان آزادی بیان کارکنان می تواند زمینه ساز ارتقای خلاقیت و نوآوری کارکنان شده و احتمال دستیابی به اهداف سازمانی را افزایش دهد.

هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثر 12 هفته تمرین HIIT بر بیان ژن GLUT4 در عضله دوقلو، گلوکز و مقاومت انسولین در رت های دیابتی نوع 2 انجام گرفت. روش کار: جامعه آماری را همه رت های نر ویستار انستیتو پاستور ایران تشکیل می دهند که از بین آنها 14 رت 10 هفته ای در دامنه وزن 20 ± 220 گرم انتخاب شدند و توسط تزریق درون صفاقی نیکوتین آمید + STZ دیابتی نوع 2 شدند. سپس به شیوه تصادفی به گروه های HIIT (12 هفته، 5 جلسه در هفته، 7 = n) و کنترل (7 = n) تقسیم شدند. سطوح ناشتایی گلوکز، انسولین، مقاومت انسولین و بیان ژن GLUT4 در عضله دوقلو دو گروه بعد از آخرین جلسه تمرینی اندازه گیری و توسط آزمون تی مستقل بین دو گروه مقایسه شدند. نتایج: تمرین HIIT به کاهش معنی دار گلوکز ناشتا و افزایش بیان GLUT4 در عضله دوقلو در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. در مقایسه با گروه کنترل، شاخص مقاومت انسولین تغییر معنی داری پیدا نکرد. نتیجه گیری: اجرای تمرینات HIIT مستقل از مقاومت انسولین، سطوح گلوکز رت های دیابتی نوع 2 را بواسطه افزایش بیان GLUT4 در عضلات اسکلتی متاثر می کند. با این وجود، اجرای مطالعات بیشتر با هدف شناخت دیگر مکانیسم های عهده دار هموستاز گلوکز پیشنهاد می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی کانال های اثرگذاری شیوع بیماری کرونا (کووید-19) بر اقتصاد ورزش استان گیلان بود. روش شناسی: روش پژوهش از نوع کیفی بود و از استراتژی نظریه داده بنیاد به شیوه گلیزر (1992) استفاده شد. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود و جهت نمونه گیری از روش هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. در مجموع 19 مصاحبه انجام شد و نمونه گیری تا جایی تداوم یافت که پژوهش به اشباع نظری و کفایت رسید. یافته ها: نتایج کدگذاری باز پس از غربالگری نهایی حاکی از آن بود که 47 نشان می تواند از مصادیق کانال های اثرگذار بیماری کرونا (کوید-19) بر اقتصاد ورزش استان گیلان باشد. سپس در مرحله کدگذاری محوری، نشان ها در 14 مفهوم طبقه بندی شد. در نهایت 6 مقوله شناسایی شده حاصل از کدگذاری انتخابی شامل مقوله اختلال در طرف عرضه، اختلال در طرف تقاضا، اختلال در بازار نیروی کار (اشتغال)، اختلال در بازار کالا و خدمات ورزشی بخش خصوصی، اختلال در بخش دولتی و شبه دولتی، اختلال در سرمایه گذاری طبقه بندی شدند. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، پیشنهاد می شود متولیان ورزش با در نظر گرفتن کانال های اثرگذاری شناسایی شده، به سرعت راهکارهای حمایتی و برنامه های جبرانی را برای صاحبان کسب وکارهای ورزشی تدوین و اجرا کنند. این اقدامات می تواند از تعطیلی و ورشکستگی گسترده در این حوزه جلوگیری و به پایداری اقتصادی ورزش کمک کند. همچنین، حمایت های دولتی و ایجاد مشوق های سرمایه گذاری می تواند مسیر ورود سرمایه گذاران جدید را هموار کند و زمینه رشد و توسعه خدمات ورزشی را در شرایط بحران و پس از آن فراهم سازد.

هدف: مطالعه حاضر به بررسی نقش اضطراب رقابتی و استرس روانشناختی در بروز آسیب های ورزشی در فوتبالیست های نوجوان پرداخته است. مواد و روش ها: تعداد 122 فوتبالیست نوجوان استان لرستان در فصل 1399-1400 با دامنه سنی 14 تا 17 در یک مطالعه هم گروهی آینده نگر مشارکت داشتند. اضطراب ویژه رقابتی با استفاده از مقیاس اضطراب رقابتی و استرس روانشناختی با استفاده از مقیاس پریشانی روانی کسلر ارزیابی شد. از آزمون های تی مستقل و رگرسیون لجستیک برای تحلیل داده های آماری استفاده شد. یافته ها: میانگین اضطراب رقابتی به طور معنی داری برای فوتبالیست های آسیب دیده بیشتر از فوتبالیست های سالم بود (01/0=p). افزایش اضطراب رقابتی با افزایش خطر بروز آسیب های ورزشی همراه بود و به ازای هر امتیاز افزایش اضطراب رقابتی بر اساس مقیاس اضطراب ورزشی-2، احتمال بروز آسیب های ورزشی به میزان 13 درصد افزایش داشت. میانگین استرس فوتبالیست های آسیب دیده به طور معنی داری بیشتر از فوتبالیست های سالم است (02/0=p). افزایش استرس با افزایش احتمال بروز آسیب های ورزشی همراه بود و به ازای هر امتیاز افزایش استرس بر اساس مقیاس پریشانی روانی کسلر، احتمال بروز آسیب های ورزشی به میزان 22 درصد افزایش پیدا می کند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان می دهد افزایش استرس و اضطراب در رقابت های ورزشی احتمال بروز آسیب های ورزشی را افزایش می دهد. بنابراین مدیریت این دو متغیر در فوتبالیست های نوجوان ضروری بنظر می رسد و برنامه های هدفمند می تواند بر سلامت روانی و پیشگیری از آسیب برای ورزشکاران، به ویژه برای افرادی که علائم اضطراب و استرس را نشان می دهند، تمرکز کند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین چشم آرام بر تثبیت خیرگی در یادگیری مهارت دریافت و ارسال سرویس والیبال در کودکان بود. نمونه آماری شامل 20 دانش آموز دختر مبتدی با میانگین سنی 10 الی 12 سال بود که بصورت در دسترس انتخاب و پس از انجام پیش آزمون به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفره (تمرین چشم آرام و تمرین تکنیکی) جایگزین شدند. پس از پیش آزمون، شرکت کنندگان در 9 جلسه آموزشی جداگانه (3 جلسه در هفته) شرکت کردند و 48 ساعت پس از آخرین جلسه آموزشی، آزمون یادداری اول و یک ماه بعد آزمون یادداری دوم انجام شد. جهت سنجش عملکرد ، از آزمون دریافت سرویس والیبال با ساعد در زمین مینی والیبال و برای ثبت داده های بینایی از ردیابی چشم Ergoneers)) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب 3×2 نشان داد عملکرد دریافت سرویس والیبال در گروه تمرین چشم آرام نسبت به گروه تکنیکی از پیش آزمون تا یادآوری اول و دوم به شکل معنی داری افزایش یافت 0/05)>(p. نتایج آزمون تحلیل واریانس طول تثبیت خیرگی دریافت کننده به نقطه تماس دست سرویس زننده به توپ تفاوت معنی داری را بین دو گروه در سه مرحله نشان نداد (p=0/065). نتایج آزمون یومن ویتنی در دو گروه تفاوت معنی داری را در تعداد کوشش های همراه با تثبیت خیرگی دریافت کننده به پاسور در یادداری اول(0/1650=p) و یادداری دوم (0/052=p) نشان نداد.. بنظر می رسد تمرین چشم آرام نسبت به تمرین تکنیکی تاثیر قابل توجهی بر یادگیری تکلیف مهاری و اثر مشابهی بر تثبیت خیرگی کودکان داشته باشد

این پژوهش کیفی با هدف بررسی نقش فناوری های نوین در مشارکت افراد در فعالیت بدنی اوقات فراغت انجام شد. 13 نفر از متخصصان این حوزه با رعایت اصول روش قدرت اطلاعات به صورت هدفمند برای مصاحبه های نیمه ساختاریافته انتخاب شدند. تجزیه وتحلیل مضمون، با استفاده از چارچوب شش مرحله ای براون و کلارک (2006)، برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها سه نقش متمایز فناوری های نوین را در فعالیت بدنی اوقات فراغت نشان دادند: «تسهیل گر»، «کاهنده» و «بازدارنده». نقش «تسهیل گر» که توسط ۱۰۰ کد استخراج شده حمایت می شود، جنبه تسهیل کنندگی فناوری های نوین در ارتقای فعالیت بدنی را نشان می دهند. برعکس، نقش «کاهنده» که شامل 19 کد استخراج شده است، نشان می دهد که فناوری های نوین افراد را سمت رفتار بی تحرک و کاهش سطح فعالیت بدنی سوق می دهند. درنهایت، نقش «بازدارنده» که شامل 29 کد است، نشان می دهد که فناوری های نوین با تأثیرگذاری بر سایر جنبه های زندگی افراد، به طور غیرمستقیم آنها را از مشارکت در فعالیت بدنی باز می دارند. بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که فناوری های نوین نقش های چندوجهی در شکل دهی به مشارکت افراد در فعالیت بدنی اوقات فراغت دارند. درحالی که آن ها با تسهیل و افزایش فرصت های فعالیت بدنی به عنوان تسهیل گر عمل می کنند، نقش کاهنده ای نیز دارند و به طور بالقوه ترویج دهنده رفتارهای کم تحرک نیز هستند. علاوه بر این، فناوری های نوین می توانند به عنوان بازدارنده عمل کرده و از طریق تأثیرات مختلف بر تفکرات، ترجیحات و سبک زندگی افراد، به طور غیرمستقیم افراد را از مشارکت در فعالیت بدنی بازدارند.