مطالعات مدیریت ورزشی

سرمربیان نقش کلیدی در عملکرد ورزشی باشگاه فوتبال دارند و به صورت مستقیم در بقا و موفقیت باشگاه ها در جنبه های مختلف دخیل اند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کوتاه مدت انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل بر عملکرد ورزشی باشگاه های ایران انجام شد. جامعه آماری پژوهش تمامی 16 تیم فعال در 17 فصل اخیر لیگ برتر ایران (فصول 87-86 تا 1402-1403) بودند که در میانه فصل اقدام به انتصاب سرمربی جدید خارجی کرده بودند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و روش آن علّی-مقایسه ای بود. از میانگین امتیازات کسب شده در بازه زمانی پنج بازی قبل و بعد از انتصاب سرمربی برای بررسی تأثیر استفاده شد. آزمون تی زوجی برای بررسی تأثیر انتصاب به کار رفت. نتایج نشان داد، انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل تأثیر کوتاه مدت مثبت و معناداری بر عملکرد ورزشی نداشت. این پژوهش نشان می دهد، مدیران باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران برای اهداف کوتاه مدت عملکرد ورزشی تیم خود نباید بدون برنامه راهبردی دقیق اقدام به انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل کنند

هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوب نظری برای آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی بود. این مطالعه از نوع کیفی اکتشافی با رویکرد گلیزری تئوری داده بنیاد بود و 21 نفر از خبرگان این حوزه، به صورت هدفمند ملاک مدار انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با آن ها انجام شد. داده های کیفی جمع آوری شده در سه مرحله باز، محوری و انتخابی کدگذاری و یک چارچوب نظری براساس دیدگاه سیستمی طراحی شد. یافته ها نشان داد، در چارچوب آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی با نگرش سیستمی، دو عامل به نام های یاددهنده-یادگیرنده و الزامات زیرساختاری به عنوان درونداد و سه عامل با عناوین محتوا و روش آموزش، تعامل و مشارکت و نیز ارزشیابی و نظارت به عنوان فرایندها، منجر به بروندادی با عنوان توسعه رویکرد آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی می شود. بی شک در چارچوبی مناسب و واقع گرایانه، در نظر گرفتن فرصت ها و ظرفیت های آموزش مجازی و نیز نیازها و ضرورت های آموزش حضوری در مدراس، بیشترین بهره وری را در دستیابی به اهداف اختصاصی درس تربیت بدنی خواهد داشت. در راستای تحقق چارچوب ارائه شده، لازم است دو رویکرد آموزشی با توجه به امکانات و موقعیت جغرافیایی مدارس مدنظر قرار گیرد: اولین رویکرد پیشنهادی روش غنی شده با فناوری بدون کاهش زمان کلاس سنتی درس تربیت بدنی است. دومین رویکرد، یادگیری ترکیبی همراه با کاهش زمان کلاس درس سنتی است که در آن معلم می تواند از روش یادگیری ترکیبی انعطاف پذیر با توجه به شرایط و طرح درس و زمان بندی ارائه شده استفاده کند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل سیاست گذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش گرندد تئوری با رویکرد استراوس و کوربین بود. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه ها، مدیران ورزشی و مدیران و عوامل اجرایی دفتر توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش بود که 16 نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی و با در نظر گرفتن اشباع نظری انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و در تجزیه و تحلیل داده ها، ابتدا ویژگی های جمعیت شناختی شرکت کنندگان و پس از آن کدگذاری سه مرحله ای داده ها (باز، محوری و گزینشی) ارائه شد. در این پژوهش رفع ضعف ها، اهمیت زیاد ورزش، نیاز به تغییر و جذابیت ورزش به عنوان شرایط علی، عوامل مدیریتی به عنوان شرایط زمینه ای، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی-فرهنگی و عوامل سیاسی به عنوان شرایط مداخله گر، سیاست های توسعه ورزش ایران به عنوان پدیده محوری، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای اقتصادی، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی به عنوان راهبردها و توسعه ورزش همگانی، توسعه ورزش تربیتی و توسعه ورزش قهرمانی به عنوان پیامدهای سیاست گذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی شناسایی شدند. براساس نتایج، مسئولان و مدیران مربوط می توانند در کنار توجه به عوامل مؤثر، با به کارگیری راهبردهای مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی موجب توسعه ورزش کشور در هر سه حوزه ورزش قهرمانی، همگانی و تربیتی شوند.

رشد فزاینده شهرنشینی، چالش های متعددی را در زمینه توسعه پایدار شهری به وجود آورده است. در این راستا، ورزش به عنوان ابزاری کارآمد می تواند در راستای نیل به توسعه ای پایدار، فراگیر و پویا در شهرها ایفای نقش کند؛ بنابراین پژوهش کنونی با هدف ارائه الگوی بازآفرینی شهری پایدار مبتنی بر ورزش انجام شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های کیفی بود و با به کارگیری رهیافت نظریه داده بنیاد و رویکرد ظاهرشونده (گلیزر) صورت گرفت. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی در حوزه ورزش و برنامه ریزی شهری، کارشناسان سازمان شهرداری ها در بخش ورزش و توسعه شهری و کارشناسان ورزشی بود. در این پژوهش از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. مصاحبه با 16 نفر از جامعه پژوهش انجام گرفت و پس از اشباع نظری، مصاحبه ها متوقف شد. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود که داده ها با استفاده از کدگذاری های سه مرحله ای تجزیه و تحلیل شدند. از معیارهای قابلیت اعتماد تحقیقات کیفی برای بررسی روایی و از روش توافق دو کدگذار برای بررسی پایایی استفاده شد. نتایج نشان داد که ورزش از طریق چهار سطح پیشایندها، بسترها، مقتضیات و پسایندها، توسعه شهری را فراهم می کند. براساس این مدل، شرایط علّی شامل (توسعه آموزشی، توسعه سرمایه گذاری و توسعه فرصت های برابر)، عوامل زمینه ای (شامل توسعه فرهنگی و رسانه و تبلیغات)، عوامل مداخله گر (شامل توسعه گردشگری و توسعه سلامت عمومی)، راهبردها (شامل توسعه استراتژی ها و توسعه اقتصادی) و پیامدهای توسعه شهری از طریق ورزش (شامل توسعه اجتماعی، توسعه سیاسی، توسعه محیط زیست و بازآفرینی شهری) بود.

نظر به تأثیری که برنامه درسی برای ارتقای سطح دانش، مهارت و نگرش دانشجومعلمان دارد، بررسی آن ضروری است؛ ازاین رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی الگوی برنامه درسی تربیت بدنی در دانشگاه فرهنگیان با توجه به آسیب های موجود انجام شد. برای دس تیابی ب ه هدف بیان شده، مطالعه کیفی با روش داده بنیاد از طریق اجرای مصاحبه های عمیق با صاحب نظران انجام شد. جامعه آماری پژوهش، اساتید هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان بودند. تعداد افراد نمونه با معیار اشباع نظری تعیین شد. بعد از مصاحبه با 15 استاد هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان، داده ها به حد اشباع رسیدند. داده های حاص ل از مصاحبه ها با رویکرد کیفی ب ه روش داده بنیاد و از طریق سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. به منظور افزایش روایی، یافته های حاصل از کدگذاری سه مرحله ای در اختیار اساتید راهنما و مشاور و همچنین دو نفر از صاحب نظران برنامه درسی قرار گرفت و براساس بازخورد آنان، قسمت هایی از فرایند کدگذاری بازنگری شد. برای محاسبه پایایی بین کدگذاران، سه مصاحبه به صورت تصادفی به یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان رشته برنامه درسی داده شد و از وی خواسته شد تا آن ها را کدگذاری کند. پایایی این بخش 79 درصد به دست آمد. از بین مصاحبه های انجام گرفته، سه مصاحبه پس از گذشت یک ماه مجدد کدگذاری شد و پایایی این بخش 90 درصد به دست آمد. یافته های مربوط به راهبردها بیانگر پنج حیطه اصلی بود که شامل شرایط علّی، زمینه ها، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بود. یافته های حاکی از آن است که از نظر جامعه هدف، راهبردهای تدریس، اهداف، محتوا، فعالیت های یادگیری مهم ترین عناصر برنامه درسی هستند که با مقادیر مختلفی در زمره مهم ترین آسیب های برنامه درسی تربیت بدنی محسوب می شوند. همه مصاحبه شوندگان خواهان تغییر برنامه درسی و ایجاد گرایش های متناسب با نیازهای جدید بودند. پیشنهاد می شود تصمیم گیرندگان برنامه درسی تربیت بدنی، عناصر را با اهداف هماهنگ کنند، محتوای برنامه درسی را بهبود بخشند تا ضعف های شناسایی شده برطرف شود.

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش های اخلاقی یکی از پدیده های مهمی است که در بیشتر سازمان ها مدنظر قرار می گیرد. هدف تحقیق حاضر، مطالعه عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی مربیان زن باشگاه های ورزشی استان تهران بود و نمونه آماری پژوهش 398 نفر تعیین شد که به صورت هدفمند و دردسترس از بین جامعه پژوهش انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که پس از اعتبارسنجی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنف و آزمون t تک نمونه ای و برای طراحی مدل از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل عامل تأییدی مدل پژوهش نشان داد که عوامل حرفه ای، اخلاق شخصی، عوامل محیطی، عوامل انحرافی، معنویات و مادیات و عوامل روحی-روانی به ترتیب بیشترین اثر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران داشتند. با توجه به بارهای عاملی به دست آمده، سه عامل طفره رفتن از مسئولیت، چارچوب های اخلاقی و محیط های اجتماعی، دولتی و قانونی، بیشترین نقش را داشتند. همچنین، تفاوت معناداری بین عوامل مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران در ورزش های تیمی و انفرادی مشاهده نشد. براساس یافته های تحقیق، لازم است به عوامل حرفه ای، شخصی و محیطی که بیشترین تأثیر را بر تصمیم گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران دارند، توجه بیشتری شود.