درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر بازی هوش مصنوعی وردوال بر درگیری عاملانه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی در درس ریاضی بود. پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و در قالب پژوهش کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم آموزشگاه اندیشه سازان برتر شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان آنان، ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه درگیری عاملانه (ماملی و پاسینی، ۲۰۱۹) و آزمون معلم ساخته عملکرد ریاضی بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزشی از پروتکل طراحی شده با فعالیت های تعاملی وردوال استفاده کرد و گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری بررسی شد. نتایج نشان داد استفاده از رسانه هوش مصنوعی وردوال موجب بهبود درگیری عاملانه دانش آموزان و ارتقای یادگیری ریاضی می شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود از ابزارهای تعاملی هوش مصنوعی در آموزش ریاضی بهره گرفته شود.

هدف از انجام این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی الگوی تشویق دانش آموزان دوره ابتدایی بود که از نظر هدف کاربردی و با آمیخته ای، از روش های کیفی پدیدارنگاری و سنتزپژوهی و کمی با طراحی پرسشنامه، انجام شد. جامعه آماری ، عوامل آموزشی شهرستان مریوان(20نفر)، با مصاحبه های نیمه ساختاریافته و با تحلیل محتوای استقرایی؛ منابع معتبر و مرتبط (115مورد)،  به صورت هدفمند و با ابزار چک لیست و روش استنتاج؛ و متخصصان حوزه علوم تربیتی(10 نفر)، با ابزار پرسشنامه و مصاحبه بود. در پایان، الگوی سه بعدی تشویق،عبارت از بعد اول،(چیستی)، شامل مقولات چهارگانه بازخورد واطلاع، آرامش واحترام، علاقه واشتیاق، و اعتمادوارتباط؛ بعد دوم(چرایی)، شامل مقولات استقلال، شایستگی، رضایت و ارتباط؛ بعد سوم(چگونگی)، شامل دو مقوله، نخست،طراحی آموزشی که خود مشتمل بر مقولات فرعی شش گانه بهبود انگیزه معلمان، رویکردهای نوین طراحی آموزشی، ایجاد شور و نشاط در کلاس، ارائه اهداف و انتظارات، استفاده از روش های فعال و اکتشافی، و طراحی تکالیف هدفمند و چالشی؛ و دوم، شیوه های ارتباطی در دو بخش سلبی، مشتمل بر مقولات فرعی شش گانه بازخوردهای مبتنی بر قضاوت و انتقاد، تحسین و تمجید مبتنی بر کنترل و استعداد، جایزه و پاداش، مقایسه و رقابت، ترس و اضطراب، اسنادهای غیرقابل کنترل، و ایجابی شامل مقولات هفت گانه که در مقابل مقولات سلبی و جایگزین آنها، اسنادهای قابل کنترل، حق انتخاب، همکاری و رفاقت، مسئولیت یادگیری، تحسین و تمجید مبتنی بر تلاش و استدلال،  بازخوردهای توصیفی مبتنی بر فرایند و القای لذت یادگیری طراحی شد.

پیشینه و اهداف: هدف مقاله حاضر ساخت و اعتبارسنجی الگوی شایستگی مدیران پردیس های دانشگاه های فرهنگیان بود. روش ها : روش تحقیق ترکیبی، شامل دو مرحله کیفی وکمّی بود. جامعه آماری در مرحله کیفی مدیران و مرحله کمّی مدیران، معاونین وکارشناسان دانشگاه های فرهنگیان در سال تحصیلی 401-1400بود. حجم نمونه ی کیفی 15 نفر و کمّی100 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای بود. برای گردآوری داده-های بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و بخش کمّی از پرسشنامه ی محقق ساخته استفاده شد. اعتبار پرسشنامه ها از اعتبار محتوایی و سازه ای و برای سنجش پایایی از پایایی بازآزمون و آلفای کرون باخ استفاده شد. برای تحلیل داده های کیفی از روش «تحلیل مضمون» و برای تحلیل داده های کمّی از «تحلیل عاملی اکتشافی» استفاده شد. یافته ها: در بخش کیفی از بین256 کد اولیه، 57 کد طبقه بندی شده، 14مضمون فرعی و پنج مضمون اصلی برای شایستگی مدیران شناسایی شد. این پنج مضمون شامل شایستگی: 1. فردی 2. مدیریتی و اجرایی 3. سازمانی 4. ارتباطی 5. حرفه ای، شناسایی و الگوی مورد نظر طراحی شد. در بخش کمّی نیز اعتبار سازه ای و عامل بندی گویه های عوامل شناسایی شده با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی انجام و در نهایت الگوی شایستگی مدیران پردیس های دانشگاه های فرهنگیان اعتبارسنجی و تایید شد.. نتیجه گیری: در نتیجه، جهت سنجش شایستگی مدیران مؤسسات آموزش عالی ابزار بومی سازی شده طراحی شد.

این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی مهارت های نرم ضروری در حرفه معلمی، با اتخاذ رویکرد آمیخته از نوع اکتشافی انجام شده است. بخش کیفی با روش پدیدارشناسی توصیفی اجرا شد؛ مشارکت کنندگان با راهبرد ملاکی، از میان معلمان باتجربه و متخصصان موضوعی انتخاب شده و پس از 14 مصاحبه اشباع داده ها حاصل شد. داده ها با استفاده از فن مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش کلایزی تحلیل شد. پس از دسته بندی یافته های مرحله قبل با مراجعه به کارشناسان در قالب مراحل فن دیمتل میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری هریک از ملاک ها محاسبه شد. در نهایت 19 زیرمضمون شناسایی و در قالب هفت مضمون اصلی شامل مسئولیت پذیری، بهسازی، برون گرایی، تطبیق پذیری، عاملیت فردی، کاراندیشی و عاملیت تربیتی طبقه بندی شد. 5 ملاک اول به ترتیب میزان تأثیرگذاری شامل حساسیت اخلاقی، پاسخگویی، مربیگری، تعهد و وظیفه شناسی است. نتایج بیانگر گستره وسیع مهارت های نرم ضروری برای حرفه معلمی است و ضرورت تدوین سازوکاری علمی، شواهدمحور برای سنجش دقیق آنها پیش از ورود به حرفه معلمی آشکار است.

هدف از این مطالعه، ساخت و اعتباریابی مقیاس ارزیابی رفتار کاری نوآورانه معلمان تربیت بدنی بود. روش ها : نخست با بررسی پیشینه رفتار کاری نوآورانه، پرسشنامه ای مقدماتی حاوی 33 سؤال تهیه شد و در اختیار 9 نفر از خبرگان قرار گرفت. برای بررسی روایی، سازگاری درونی و تکرارپذیری پرسشنامه از نسبت روایی محتوایی، شاخص روایی محتوایی، ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. همچنین در جریان بررسی و تحلیل گویه ها، 9 گویه از پرسشنامه مقدماتی دارای (75/0>CVR) بودند که از لیست سؤالات حذف گردید؛ و شاخص روایی محتوا پرسشنامه نهایی (88/0S-CVI/Ave=) حاصل گردید. سپس یک مطالعه بر روی 155 معلم تربیت بدنی انجام شد؛ تا بازخورد آنان در مورد وضوح، درک و قابلیت اطمینان پرسشنامه دریافت شود. تحلیل عاملی اکتشافی 21 گویه را در سه عامل (ایده پردازی، ترویج و ارتقای ایده، پیاده سازی و اجرای ایده) مبتنی بر مدل جانسن (2000) و هلمن و همکاران (2012) شناسایی کرد؛ که 73/61 درصد از کل واریانس توسط این مدل تأیید شد. تحلیل عامل تأییدی برای بررسی روایی سازه پرسشنامه رفتار کاری نوآورانه معلمان تربیت بدنی انجام شد؛ و نتایج نشان داد که شاخص های برازش در دامنه قابل قبول قرار دارند؛ و شاخص RMSEA نیز کمتر 05/0 بود؛ بنابراین روایی سازه مورد تأیید است. همچنین یافته ها نشان دهنده همسانی درونی بالا (938/0=آلفای کرونباخ) و همبستگی مثبت معنادار بین تمام ابعاد سه گانه پرسشنامه بود. پرسشنامه حاضر می تواند به عنوان ابزاری مناسب برای سنجش رفتار کاری نوآورانه معلمان تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد؛ و حتی می توان از آن، جهت ارزیابی و گزینش معلمان نوآور تربیت-بدنی استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی تبیین کننده از هیجانات تحصیلی دانشجویان دوره های آموزش الکترونیکی (دوران کرونا) بود. بدین منظور از رویکرد کیفی و روش داده بنیاد از نوع سیستماتیک اشتراس و کوربین استفاده شد. جامعه آماری، دانشجویان دانشگاه پیام نور استان خوزستان و مشارکت کنندگان 43 نفر بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزار و روش جمع آوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش کدگذاری باز، محوری و منتخب و برای تأمین روایی و پایایی از معیارهای گوبا و لینکلن استفاده شد. یافته ها نشان دهنده 52 کد محوری و 23 کد منتخب بود که در قالب یک الگوی تبیینی از هیجانات تحصیلی دانشجویان سازماندهی شدند. بدین شرح که مقولات محوری شامل بازنمایی هیجانات تحصیلی مثبت و منفی دانشجویان در موقعیت های مختلف یاددهی– یادگیری (نسبت به دوره، در فرایند کلاس، در زمان آزمون ها، در تعاملات با مدرس و در تعاملات با همتایان) بود. به علاوه هفت عامل علی (مسائل دوره، مسائل فناوری سامانه آموزشی، مسائل اقتصادی، مسائل سلامت جسمی، مسائل اجتماعی، مسائل یادگیرنده و مسائل استاد) و چهار راهبرد (خودتنظیمی، دریافت حمایت اجتماعی از مدرسان و همتایان، حفظ سلامت جسمی، مذهبی) و دو عامل زمینه ای محیطی (وضعیت زیر ساخت های فناوری اینترنت در کشور و در محل سکونت دانشجو و تورم اقتصادی کشور) و دو عامل مداخله گر (استفاده از شبکه های اجتماعی و فضای منزل برای آموزش و یادگیری) و سه پیامد (تحصیلی شناختی، فکری و روانی) شناسایی شد. در نتیجه یافته ها نشان داد، الگوی هیجانات تحصیلی دانشجویان دوره های آموزش الکترونیکی یک الگوی تعاملی و چند عاملی است.

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی بازی سازی رایانه ای بر انگیزه و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش حاضر شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را تمامی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان فنوج در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل دادند که از بین آن ها تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جای دهی شدند. پس از انجام پیش آزمون، بازی سازی رایانه ای طی 12 جلسه 60 دقیقه ای (یک بار در هفته) برای گروه آزمایش اجرا شد. همه شرکت کنندکان قبل و پس از آموزش براساس انگیزه یادگیری ریاضی نعمتی و نوری (1388) و پرسشنامه خودکارآمدی ریاضی لیو و کویرالا (2009) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و روش تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار SPSS-27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون در ارتقا انگیزه ریاضی و خودکارآمدی ریاضی وجود داشت (001/0p<) و آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون از انگیزه ریاضی و خودکارآمدی ریاضی بالاتری در مقایسه با گروه کنترل برخوردار بودند. براساس نتایج پژوهش حاضر، بازی سازی رایانه ای تاثیر مثبتی بر انگیزه و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان دارد و می توان از این شیوه آموزشی برای بهبود انگیزه و خودکارآمدی ریاضی استفاده کرد.

هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی موانع خط مشی گذاری در نظام آموزش عالی از راه دور با استفاده از تکنیک ویکور فازی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی و مشارکت کنندگان اعضای هیئت علمی دانشگاه پیام نور در رشته های مرتبط با موضوع بودند که از این تعداد 8 نفر از آنها با استفاده از نمونه گیری هدفمند و ملاک محور انتخاب شدند. ابزار پژوهش محقق ساخته بر مبنای خط مشی گذاری که با مطالعه مبانی نظری و پیشینه تجربی پژوهش در قالب 25 گویه تهیه و تنظیم گردید و روایی صوری و محتوایی آن بر اساس نظر صاحب نظران به تایید رسیده و برای تحلیل داده از روش ویکور فازی استفاده گردید. یافته های پژوهش منجر به شناسایی موانع خط مشی گذاری در نظام آموزش عالی از راه دور در سه بعد طراحی و تدوین، اجرا و ارزیابی و 25 مولفه در این ابعاد گردید و موانع فراهم نبودن پایگاه اطلاعاتی جامع و منابع و مبانی علمی به روز و در دسترس برای خط مشی گذاری و غفلت از میزان تأثیر گذاری وابستگی بودجه نظام آموزش عالی از راه دور در خط مشی گذاری به ترتیب بیشتر و کمترین اهمیت را از بین موانع خط مشی گذاری را در نظر متخصصان به خود اختصاص دادند. بر این اساس پیشنهاد می شود دست اندکاران نظام آموزش عالی از راه دور جهت برطرف کردن موانع احصاء شده از نتایج این تحقیق در سه بعد طراحی و تدوین، اجرا و ارزیابی خط مشی ها اهتمام بیشتری مبذول دارند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل مدل حکمرانی خوب در آموزش عالی مبتنی بر زیست بوم دانشگاه انجام شد. بدین منظور از رویکرد پژوهش آمیخته استفاده گردید. در بخش کیفی، از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مؤلفه های اصلی مدل شناسایی شدند و در مرحله کمی، اعتبار مدل پیشنهادی با استفاده از داده های جمع آوری شده از طریق پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفت. جامعه آماری بخش کیفی این پژوهش را متخصصان، خبرگان و مدیران مرتبط با سیاستگذاری آموزش عالی ایران تشکیل دادند که با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. این فرآیند تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در بخش کمی نیز جامعه آماری شامل اعضاء هیات علمی دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران بود از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند؛ در این مرحله، 183 نفر در تکمیل پرسشنامه ها مشارکت نمودند. داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها با بهره گیری از روش پدیدارشناسی و تکنیک کدگذاری تحلیل شدند. نتایج تحلیل کیفی، مؤلفه های سیاست گذاری و حکمرانی، نهادهای آموزش دهنده (دانشگاه ها)، نوآوری و فناوری، پژوهش و تولید علم، سرمایه انسانی، ارتباط با صنعت و جامعه، منابع مالی و پشتیبانی، تعاملات بین المللی و زیرساختهای دیجیتال و فناوری اطلاعات به عنوان اصلی ترین عناصر حکمرانی خوب مبتنی بر زیست بوم دانشگاه در آموزش عالی ایران شناسایی شد. همچنین در بخش کمی، تحلیل داده ها از طریق مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از نرم افزار PLS انجام گرفت. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که به ترتیب، سیاستگذاری و حکمرانی، ارتباط صنعت و جامعه، منابع مالی و پشتیبانی،تعاملات بین المللی و سرمایه انسانی بیشترین بار عاملی را در تأثیرگذاری بر کارآمدی سیستم حکمرانی خوب آموزش عالی ایران دارا می باشند.

هدف این پژوهش بررسی چالش های معلمان در اجرای برنامه های درسی چندفرهنگی در مدارس چندقومیتی استان خراسان رضوی بود. از منظر فلسفه پژوهش، این مطالعه در چارچوب پارادایم تفسیری قرار دارد و از رویکرد استقرایی بهره می برد و در دسته تحقیقات کیفی جای می گیرد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی در مناطق چندقومیتی استان خراسان رضوی بود که ۸ نفر از آن ها (۴ زن و ۴ مرد) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شد و ابتدا به صورت کلمه به کلمه پیاده سازی گردید. فرآیند تحلیل داده ها در دو مرحله انجام شد: در مرحله ی باز، داده ها به واحدهای معنایی تقسیم و مفاهیم اولیه بدون پیش فرض استخراج شدند و در مرحله ی محوری، این کدها بر اساس شباهت ها و روابط مفهومی در قالب مقوله های گسترده تر سازمان دهی شدند. سپس مضامین استخراج شده به توصیفی جامع و منسجم از تجربه های مشارکت کنندگان تبدیل شد. مهم ترین چالش های معلمان در این مدارس در قالب ۱۰ شاخص اصلی شناسایی شد: ناهماهنگی زبانی، کمبود محتوای چندفرهنگی، موانع ساختاری و سیاست های آموزشی، نیاز به توانمندسازی حرفه ای معلمان، توجه به هویت فرهنگی دانش آموزان، ضرورت بازنگری سیاست های مدرسه، بهره گیری از منابع محلی، نگاه به تنوع فرهنگی به عنوان فرصت، گسترش فعالیت های مشارکتی و مشارکت فعال خانواده ها و جامعه. یافته ها نشان داد که موفقیت در اجرای برنامه های درسی چندفرهنگی مستلزم رفع چالش های زبانی، محتوایی و ساختاری، ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان، حمایت سیاستی و بهره گیری از فرصت های فرهنگی و اجتماعی است. نتایج پژوهش به سیاست گذاران آموزشی نشان می دهد که برای تحقق برنامه های چندفرهنگی، لازم است اصلاحات متمرکز بر زبان، محتوای آموزشی و آموزش تخصصی معلمان انجام شود، سیاست های ساختاری مدرسه بازنگری گردد، هویت فرهنگی دانش آموزان به رسمیت شناخته شود و مشارکت خانواده ها فعالانه گسترش یابد تا محیط آموزشی فراگیر ایجاد شود.

پژوهش با هدف شناسایی شاخص های فعالیت های یادگیری دانشجومعلمان در برنامه درسی دانش فناوری رشته آموزش ابتدایی و میزان توجه به آنها انجام شد. طرح ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی از روش پدیدارشناسی و در بخش کمی از روش توصیفی – پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی اساتید و متخصصان حوزه فعالیت های یادگیری مبتنی بر فناوری و در بخش کمی دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی است. در بخش کیفی با نمونه گیری هدفمند ۱۵ نفر و در بخش کمی با روش تصادفی طبقه ای نسبی ۲۲۷ نفر انتخاب شد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. برای تعیین روایی سؤال های مصاحبه و پرسشنامه از روایی صوری و محتوایی و برآورد پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تحلیل داده های بخش کیفی از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد. یافته های پژوهش در بخش کیفی نشان داد شاخص های فعالیت های یادگیری در برنامه درسی دانش فناوری رشته آموزش ابتدایی شامل مضامین یادگیری مستقل، انجام تکالیف، مشارکت فعال در فرایند آموزش، تعامل با اساتید، دسترسی به محتوای مختلف درسی، اشتراک گذاری و مهارت و توانایی دانشجومعلمان در تدریس با استفاده از فناوری های نوین آموزشی می باشد. نتایج بخش کمی نیز نشان داد میزان توجه به شاخص های فعالیت های یادگیری دانشجومعلمان در برنامه درسی دانش فناوری در سطح پایینی است. بنابراین توجه به دانش فناوری به صورت تلفیقی در انجام فعالیت های یادگیری ضروری می باشد.

مقاله حاضر با هدف سنتز پژوهی شایستگی های معلمان برای کلاس معکوس شکل گرفت.داده ها بر اساس روش کیفی از نوع سنتز پژوهی جمع آوری شد. انتخاب مقالات بر مبنای واژه های کلیدی بر اساس ساختار روبرتس انجام و تعداد 44 مقاله خارجی بر اساس پایش موضوعی، اشباع نظری و بصورت هدفمند انتخاب و وارد تحلیل شدند. یافته ها نشان داد شایستگی های معلمان در اجرای معکوس شامل 7 بعد و 24مولفه بود.ابعاد شامل بعد اجتماعی( نقش حمایتگری معلم، مهارت های ارتباطی یادگیری مشارکتی و فعال)، فردی(انگیزش درونی، مهارت های فنی،مهارت های آموزشی)، مدیریتی(مدیریت دوره، مدیریت زمان، مدیریت یادگیری)، تعهدات(تعهد حرفه ای، ایجاده انگیزه، راهبردهای یادگیری) شایستگی های فناورانه(ذهنیت و نگرش نسبت به فناوری در آموزش،شناخت و انتخاب رسانه،کاربرد رسانه در آموزش،سواد رسانه ای، تولید منابع و محتوای چند رسانه ای ، ارزیابی و نظارت(خور ارزیابی و نظارت، نحوه ارزشیابی و ساخت ابزار، ارزشیابی از دوره، نظارت بر یادگیری دانش آموزان)، و شایستگی های مرتبط با طراحی در عناصر برنامه درسی( طراحی اهداف، محتوا، راهیردهای یادگیری) شناسایی ودسته بندی شدند. با توجه به نتایج بدست آمده از یافته ها ، پیشنهاد می شود تدابیر عملی مشخصی در راستای توسعه حرفه ای معلمان در خصوص ارتقاء سواد فناورانه ،نظارت و ارزیابی دانش آموزان در محیط های مجازی و چگونگی مدیریت دانش آموزان در کلاسداری معکوس مورد توجه قرار گیرد.

پیشینه و هدف: با توجه به نقش محوری مربیان مدارس در ارتقاء کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری، توسعه حرفه ای آن ها به یکی از دغدغه های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. در این میان، کانون های توسعه شایستگی با بهره گیری از تمرین های شبیه سازی شده و تمرکز بر رفتارهای قابل مشاهده، چارچوبی اثربخش برای شناسایی و ارتقاء شایستگی های حرفه ای فراهم می آورند. با این حال، طراحی مؤثر چنین کانون هایی مستلزم در اختیار داشتن مدلی دقیق، بومی سازی شده و رفتارمحور از شایستگی ها است. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل شایستگی مربیان مدارس متوسطه اول برای استفاده در کانون توسعه انجام شده است. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و بر اساس نظریه داده بنیاد در قالب الگوی نظام مند اشتراوس و کوربین اجرا شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مربیان، تحلیل شغل و بررسی مستندات حرفه ای گردآوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. اعتبار تحلیل ها از طریق بازبینی مشارکت کنندگان، بررسی همتایان و مثلث سازی داده ها تأیید گردید. یافته ها: در نتیجه تحلیل، شش بعد اصلی شایستگی شامل رهبری حرفه ای، تفکر تحلیلی، حل مسئله، مهارت های تعاملی، برنامه ریزی آموزشی–تربیتی، و خلاقیت و نوآوری استخراج شد. برای هر بُعد، شاخص های رفتاری مثبت و منفی قابل سنجش تعریف گردید. نتیجه گیری: مدل نهایی با تأکید بر رفتارهای عینی، قابل مشاهده و نظریه های روان شناسی شغلی، می تواند مبنایی علمی برای طراحی تمرین های توسعه، ارائه بازخورد حرفه ای و برنامه ریزی مسیر رشد مربیان در نظام آموزشی ایران فراهم آورد.

هدف این پژوهش، مطالعه عمیق حسادت آکادمیک در دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان مشهد است. طرح پژوهش ترکیبی و از نوع هم زمان موازی است. در بخش کیفی، از روش پدیدارشناسی توصیفی استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل کلیه دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان مشهد بودند که با رویکرد نمونه گیری هدفمند و روش نمونه گیری گروه بارز، دانشجومعلمانی انتخاب شدند که در سال چهارم تحصیل می کردند. روش گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته و برای تحلیل داده ها، از روش تحلیل مضمون مبتنی بر مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر استفاده شد. در بخش کمی نیز از روش توصیفی پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری شامل دانشجویان سال چهارم بودند که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ساده، 85 نفر از دانشجومعلمان گروه های تحصیلی مختلف به منزله نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، مقیاس حسادت آکادمیک بود که پس از محاسبه روایی و پایایی، بین گروه نمونه توزیع شد. داده ها با استفاده از روش های آماری آزمون تی تک نمونه ای، تحلیل واریانس و اندازه گیری های مکرر تحلیل شدند. یافته های بخش کیفی مربوط به تجارب زیسته دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان نشان داد که احساسات غالب آنان در مواجهه با حسادت آکادمیک شامل احساس کینه توزی، خودخوری و بلوغ و رشد است. نتایج بخش کمی نیز نشان داد که حسادت آکادمیک در میان دانشجومعلمان وجود دارد و کینه ورزی غالب ترین احساس در این زمینه است؛ بنابراین بر اساس یافته های بخش کمی و کیفی، حسادت آکادمیک چالشی جدی برای دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان است و لازم است با شناخت دقیق احساسات و تجربیات آنان، برای کاهش حسادت آکادمیک و بهبود سلامت روان دانشجویان، برنامه های مداخله ای مؤثرتر طراحی شده و سیاست های دانشگاهی در زمینه های مختلف از جمله ارزیابی عملکرد، رقابت تحصیلی و حمایت از دانشجویان اصلاح شود.

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی و شایستگی اجتماعی هیجانی بر استرس انتظارها و رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون پس آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه مراجعه کننده به مرکز مشاوره وابسته به سازمان آموزش وپرورش شهر گرگان در سال 1402 بودند. با روش نمونه گیری هدفمند، 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش پرسش نامه های استرس انتظارات تحصیلی آنگ و هوان (2006) و رفتارهای خودشکن تحصیلی کانینگهام (2007) بود. داده های پژوهش با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی ال اس دی توسط از طریق اس پی اس اس نسخه 26 تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد بین اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی و شایستگی اجتماعی هیجانی بر استرس انتظارات و رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان تفاوت معنادار وجود دارد (05/0>P). همچنین آموزش شایستگی اجتماعی هیجانی به نسبت کفایت اجتماعی بر کاهش استرس انتظارات و رفتارهای خودشکن تحصیلی تأثیر بیشتری دارد. نتایج حاکی از آن است که آموزش شایستگی اجتماعی هیجانی با تغییر نگرش ها، ارزش ه ا، رفت ار و ارتقای سطح عزت نفس و تع املات اجتم اعی موجب کاهش استرس انتظارات و رفتارهای خودشکن تحصیلی دانش آموزان می شود. باور به توانمندی و شایستگی های اجتماعی و هیجانی و نیز نگرش درباره رخدادها، پیش بینی کننده خوبی برای مقاومت در برابر عوامل استرس زا و چالش ها در زمینه های تحصیلی است و مانع از کاهش عملکرد می شود و دانش آموز با بینش بیشتر به مقابله مطلوب با استرس می پردازد.

هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستانی می باشد. پژوهش حاضر بر حسب هدف یک تحقیق کاربردی است و روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل نوآموزان پیش دبستانی (5 الی 6 ساله) ناحیه 2 شهرستان شهریار در سال 03-1402 می باشد.روش نمونه گیری هدفمند است که 24نفر تعیین شد. به منظور شناسایی عوامل از آمار استنباطی و نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد نمرات میانگین یادگیری خودراهبر و خرده مقیاس های آن در بین افراد گروه آزمایشی که آموزش دیده اند، افزایش قابل ملاحظه ای پیدا کرده است. اثرات بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان معنی دار بوده است (05/0p<) در ضمن میزان این تفاوت؛ یعنی ضریب کل تغییر اتا برابر 811/0 شده است یعنی حدود 1/81 درصد از افزایش یادگیری خودراهبر در کودکان پیش دبستانی گروه آزمایش در اثر استفاده از بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بوده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که اثر بازی آموزشی به شیوه چند رسانه ای بر یادگیری خودراهبر مهارت های زندگی کودکان پیش از دبستان اثر دارد.

هدف: هدف این تحقیق طراحی مدل ارزیابی عملکرد مدیران مراکز آموزش علمی کاربردی غرب کشور است که بهبود کیفیت، افزایش کارایی و ارتقای پاسخگویی سازمانی را در پی دارد . روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های توسعه ای و از نظر نوع گردآوری داده ها کیفی از نوع تئوری زمینه ای بود. میدان پژوهش شامل روسا، معاونین و کارشناسان بخش های مختلف مراکز علمی کاربردی و سایر بخشهای ستادی مرتبط دانشگاه جامع علمی کاربردی واحدهای استانی غرب کشور و مشارکت کنندگان بخش کیفی شامل 12 نفر از روسا و معاونین مراکز علمی کاربردی غرب کشور استان کردستان، همدان، کرمانشاه و ایلام بودند. ابزار مورد استفاده گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل زمینه ای و روایی محتوایی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل ارایه شده ارزیابی عملکرد روسای مراکز آموزش علمی کاربردی شامل شرایط علّی (ضعف در شایسته سالاری، نارسایی در نظام ارزیابی موجود، فشار برای بهبود کیفیت)، شرایط زمینه ای شامل (فرهنگ سازمانی حاکم، محدودیت منابع، ساختار دانشگاه جامع علمی کاربردی)، شرایط مداخله گر شامل (سیاست های کلان دولتی، ویژگی های شخصیتی مدیران، میزان استقلال مراکز)،  راهبردها شامل (طراحی نظام ارزیابی بومی، توانمندسازی مدیران، تقویت نظارت و بازخورد)، پیامدها شامل( پیامدهای کوتاه مدت: بهبود عملکرد مراکز، پیامدهای میان مدت: ارتقای کیفیت آموزش، پیامدهای بلندمدت: توسعه پایدار منطقه ای ) و پدیده محوری تحت عنوان ارزیابی عملکرد یکپارچه و توسعه محور نامگذاری شدند. نتیجه گیری و پیشنهادها:  از این مدل می توان جهت ارزیابی عملکرد مدیران آموزش مراکز علمی کاربردی استفاده کرد. نوآوری و اصالت : این مقاله یک چارچوب عملی و بومی برای بهبود عملکرد مدیریتی و توسعه پایدار منطقه ای ارائه می دهد

باتوجه به چالش های آموزشی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ناشی از کاربرد هوش مصنوعی، مقاله حاضر ضمن بازخوانی نظریه های برنامه درسی در عصر هوش مصنوعی، به ارائه چارچوبی تلفیقی مبتنی بر انسان محوری اجتماعی، عدالت آموزشی و داده ای، تحلیل قدرت و حکمرانی الگوریتمی، و اخلاق ساختاری فناوری می پردازد. ، این چارچوب در صدد است فرایند یادگیری را انسانی، معنادار و مشارکتی حفظ کند و هم زمان زمینه ای برای تصمیم گیری مسئولانه و آگاهانه در نظام آموزشی فراهم آورد. خروجی های این رویکرد شامل عاملیت و خودراهبری یادگیری، عدالت و شمول آموزشی، سواد انتقادی داده و هوش مصنوعی، کنش اخلاقی و مسئولانه با فناوری، و مشارکت آگاهانه در تصمیم گیری و زندگی اجتماعی است. این مطالعه نشان داد که بازتعریف برنامه درسی بدون توجه به این چالش ها و خروجی ها، امکان شکل گیری آموزشی انسانی و عدالت محور در عصر هوش مصنوعی را محدود می کند. باتوجه به چالش های آموزشی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ناشی از کاربرد هوش مصنوعی، مقاله حاضر ضمن بازخوانی نظریه های برنامه درسی در عصر هوش مصنوعی، به ارائه چارچوبی تلفیقی مبتنی بر انسان محوری اجتماعی، عدالت آموزشی و داده ای، تحلیل قدرت و حکمرانی الگوریتمی، و اخلاق ساختاری فناوری می پردازد. ، این چارچوب در صدد است فرایند یادگیری را انسانی، معنادار و مشارکتی حفظ کند و هم زمان زمینه ای برای تصمیم گیری مسئولانه و آگاهانه در نظام آموزشی فراهم آورد.

در این تحقیق، به بررسی تأثیر یادگیری هوش مصنوعی بر مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت و هویت در کودکان ۷ تا ۱۲ سال پرداخته شده است. این مطالعه با استفاده از روش تحقیق تجربی و طراحی شبه تجربی انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان ۷ تا ۱۲ سال در مدارس ابتدایی منطقه ای خاص بود. برای جمع آوری داده ها از ابزارهای مختلف از جمله پرسشنامه های استاندارد، آزمون های تحلیلی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد. همچنین، یک برنامه آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل برنامه آموزشی سنتی را دریافت کرد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی به طور معناداری بر مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و خلاقیت کودکان تأثیر مثبت داشته است. همچنین، کودکان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از هویت قوی تری برخوردار بودند. این یافته ها نشان می دهد که یادگیری هوش مصنوعی می تواند بهبود قابل توجهی در این مهارت ها و جنبه های هویتی کودکان ایجاد کند. بر اساس نتایج تحقیق، پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی به طور گسترده تری در مدارس و محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد تا از مزایای آن بهره مند شوند.

پژوهش حاضر با هدف اصلی بررسی اثربخشی برنامه سرگرمی بدون تلفن همراه بر خلاقیت، خود اتکایی، مسئولیت پذیری و خود نظم دهی کودکان 8-6 ساله، انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و دوره پیگیری 45 روزه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی کودکان بازه سنی 8-6 ساله در شهر اصفهان، در سال تحصیلی1403-1402 بود که به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انجام شد؛ به طوری که تعداد 40 کودک 8-6 ساله انتخاب گردید و به صورت تصادفی 20 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش پروتکل کلاس های آموزشی برنامه سرگرمی بدون تلفن همراه متیو جریس (2015) را طی ده جلسه دریافت کردند اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خلاقیت عابدی (1372)، چک لیست سنجش میزان عزت نفس کودکان پیش دبستانی عزیزی مقدم (1386)، پرسشنامه مسئولیت پذیری دانش آموزان (1393) و پرسشنامه خودنظم دهی مارک دیویس (1983) بود. داده ها به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با استفاده از نسخه 26 نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بیانگر تفاوت معنادار بین گروه آزمایش و گروه کنترل در خلاقیت، خوداتکایی، مسئولیت پذیری و خودنظم دهی بود؛ همچنین در آزمون پیگیری نیز تفاوت معناداری در خلاقیت، خوداتکایی، مسئولیت پذیری و خودنظم دهی، نسبت به نمرات پیش آزمون، به دست آمد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که کلاس های آموزشی برنامه سرگرمی بدون تلفن همراه بر خلاقیت، خوداتکایی، مسئولیت پذیری و خودنظم دهی کودکان 8-6 ساله موثر است.