ژابیز گلزار مقدم

باتوجه به چالش های آموزشی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ناشی از کاربرد هوش مصنوعی، مقاله حاضر ضمن بازخوانی نظریه های برنامه درسی در عصر هوش مصنوعی، به ارائه چارچوبی تلفیقی مبتنی بر انسان محوری اجتماعی، عدالت آموزشی و داده ای، تحلیل قدرت و حکمرانی الگوریتمی، و اخلاق ساختاری فناوری می پردازد. ، این چارچوب در صدد است فرایند یادگیری را انسانی، معنادار و مشارکتی حفظ کند و هم زمان زمینه ای برای تصمیم گیری مسئولانه و آگاهانه در نظام آموزشی فراهم آورد. خروجی های این رویکرد شامل عاملیت و خودراهبری یادگیری، عدالت و شمول آموزشی، سواد انتقادی داده و هوش مصنوعی، کنش اخلاقی و مسئولانه با فناوری، و مشارکت آگاهانه در تصمیم گیری و زندگی اجتماعی است. این مطالعه نشان داد که بازتعریف برنامه درسی بدون توجه به این چالش ها و خروجی ها، امکان شکل گیری آموزشی انسانی و عدالت محور در عصر هوش مصنوعی را محدود می کند. باتوجه به چالش های آموزشی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ناشی از کاربرد هوش مصنوعی، مقاله حاضر ضمن بازخوانی نظریه های برنامه درسی در عصر هوش مصنوعی، به ارائه چارچوبی تلفیقی مبتنی بر انسان محوری اجتماعی، عدالت آموزشی و داده ای، تحلیل قدرت و حکمرانی الگوریتمی، و اخلاق ساختاری فناوری می پردازد. ، این چارچوب در صدد است فرایند یادگیری را انسانی، معنادار و مشارکتی حفظ کند و هم زمان زمینه ای برای تصمیم گیری مسئولانه و آگاهانه در نظام آموزشی فراهم آورد.