درخت حوزه‌های تخصصی

هدف کلی پژوهش تحلیلی توصیفی از نقش خصوصی سازی در عملکرد اماکن وفضاهای ورزشی خصوصی شده بود. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و رویکرد پژوهش، آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی علاوه بر مصاحبه از اسناد، نتایج تحقیقات و کتب مرجع موجود فارسی و لاتین مرتبط با خصوصی سازی استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ متخصصان خصوصی سازی، مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و مشتریان بودند. برای ساخت الگو از روش کیفی تحلیل محتوا و برای آزمون الگو از روش کمی، توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 45 کد مفهومی و 7 مقوله اصلی شامل، ارتقای کیفیت خدمات ورزشی، فرایندهای اداری مؤثر، برنامه ریزی اثر بخش، امکانات و سخت افزار، رضایت مشتری، توسعه روابط اجتماعی و در نهایت ایمنی و امنیت بود. یافته های حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که خصوصی سازی بر شاخص های عملکرد اماکن و فضاهای خصوصی شده از دیدگاه کاربران تأثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. پیشنهاد می گردد دولت وظیفه پشتیبانی و نظارت و سیاست گذاری را به عهده داشته باشد و برای سرمایه گذاران بخش خصوصی، قوانین حمایتی شفاف، تسهیلات ارزان قیمت و تشویقی  مهیا کند.

اهداف: بدین منظور هدف از پژوهش حاضر، تاثیر تمرینات هوازی برسطوح سرمی اسپکسین و نیمرخ لیپیدی مردان میانسال چاق می باشد. مواد و روش ها: نمونه آماری پژوهش 30 مرد چاق (با شاخص توده بدنی، به ترتیب گروه کنترل و تمرین 97/1 ± 20/34 و 48/1 ± 39/34kg/m 2) و میانگین سن 24/3 ± 18/40 ساله بودند که به طور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). فعالیت ورزشی هوازی با شدت 70-55 درصد ضربان قلب بیشینه با توالی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته متوالی اجرا گردید. قبل و بعد از شروع پروتکل، از آزمودنی ها اندازه گیری قد، وزن، حداکثراکسیژن مصرفی و همچنین خون گیری از سیاهرگ وریدی- بازویی به منظور ارزیابی میزان اسپکسین و نیمرخ لیپیدی انجام گرفت. برای اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها، از آزمون شاپیروویلک و برای بررسی تغییرات درون گروهی، از روش آماری تی همبسته، و برای بررسی تغییرات بین گروهی، از روش آماری تی مستقل استفاده گردید. یافته ها: پس از هشت هفته مداخله تمرینی، متغیرهای اسپکسین (04/0P=) و HDL-c (045/0P=) به طور معنی داری در گروه تمرین افزایش داشتند. ولی سطح تری گلیسیرید (001/0P=)، کلسترول (001/0P=) و WHR (001/0P=) در گروه تمرین به طور معنا داری کاهش پیدا کردند ( 05/0 ≥p ). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر بیانگر بهبود در وضعیت شاخص مرتبط با چاقی (اسپکسین) و پروفایل چربی و شاخص های ترکیب بدنی می باشد که میتواند سبب کاهش بروز بسیاری از بیماری ها از جمله دیابت و پرفشاری خون، بیماری های قلبی- عروقی و بیماری های متابولیکی گردد.

خستگی یکی از متغیرهایی است که تاثیر منفی بر عملکرد ورزشکاران دارد. بنابراین، غلبه بر خستگی یکی از اهداف مهم تمرین ورزشکاران است. برای رسیدن به این هدف، مداخله های مختلف از جمله مکمل های گیاهی مورد استفاده ورزشکاران قرار گرفته است. رزماری مکملی گیاهی است که اثرات آنتی اکسیدانی آن تایید شده است. هدف از این پژوهش، مطالعه تاثیر حاد مکمل رزماری بر توان هوازی، لاکتات خون و شاخص خستگی در دختران ورزشکار بود. در این پژوهش نیمه تجربی، 12 دختر ورزشکار به صورت داوطلب از بین 30 نفر در رده سنی20 تا 30 سال و با شاخص توده بدنی بین 18 تا 24 از باشگاه های ورزشی شهرستان مریوان که دارای حداقل 5 سال سابقه تمرین منظم بودند، انتخاب شدند. این افراد بر اساس حداکثر اکسیژن مصرفی و به صورت زوج های همتا به دو گروه تجربی (6 نفر) و کنترل (6 نفر) تقسیم شدند. به مدت دو هفته، آزمودنی ها، 960 میلی گرم عصاره رزماری و دارونما را در دو وهله صبح و بعد از ظهر استفاده کردند. در مراحل پیش آزمون و پس آزمون در قبل و بعد از فعالیت وامانده ساز، نمونه های خون گرفته شد. توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک بررسی شد. آزمون تحلیل واریانس مکرر و تی وابسته برای تحلیل داده ها در سطح معنی داری 05/0p< استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که مصرف مکمل رزماری به همراه تمرین، تاثیر مضاعف معنی داری بر ظرفیت هوازی نداشت. پاسخ لاکتات خون به فعالیت در اثر مکمل دهی رزماری تضعیف شد و شاخص خستگی نیز به طور معنی داری کاهش یافت. این نتایج نشان داد که اگرچه مکمل دهی رزماری تاثیر معنی داری بر ظرفیت هوازی نداشت، اما توانست مقادیر لاکتات را کاهش دهد که می تواند در به تاخیر انداختن خستگی موثر باشد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه بین سبک های مدیریت تعارض با اثربخشی کارکنان در ادارات ورزش و جوانان استان همدان است. این پژوهش از نوع تحقیقات توصیفی – همبستگی و از نظر هدف جزء تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان همدان تشکیل می دهند (140 N=) که براساس جدول مورگان 103 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه مدیریت تعارض رابینز[1] (1991) و پرسشنامه اثربخشی کارکنان ندایی (1391) استفاده شد (15). پایایی پرسشنامه ها از طریق آزمون آلفای کرونباخ برای پرسشنامه مدیریت تعارض 0/88 و پرسشنامه اثربخشی کارکنان 0/67 محاسبه شد. در آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سبک های مدیریت تعارض رقابت و همکاری با اثربخشی کارکنان رابطه معناداری وجود دارد (0/05 P<). ولی بین سبک مدیریت تعارض اجتناب با اثربخشی کارکنان در ادارات ورزش و جوانان استان همدان رابطه معناداری وجود ندارد (0/05<P). همچنین نتایج نشان داد که سبک های مدیریت تعارض پیشگوی مناسبی برای اثربخشی کارکنان است. [1] . Robbins

هدف از انجام این پژوهش، بررسی راهبردهای ورزش قهرمانی کشورهای منتخب با تأکید بر بازیهای المپیک و مقایسه آن با کشور جمهوری اسلامی ایران بود. روش گردآوری اطلاعات مورد نیاز، مطالعات کتابخانه ای بوده و با توجه به ماهیت مطالعه از روش تطبیقی چهار مرحله ای؛ توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه برای توصیف و تحلیل اطلاعات استفاده شد. کشورهای منتخب بررسی شده در پژوهش شامل انگلستان، استرالیا، کره جنوبی، کانادا، قزاقستان و آفریقای جنوبی می باشد. کشورها از پنج قاره مختلف انتخاب شده و علت انتخاب کشورها، سیر صعودی بی نظیر و چشمگیر انگلستان از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا تاکنون، حضور مستمر استرالیا و کره جنوبی در جمع ده کشور برتر جدول رده بندی توزیع مدال در شش دوره اخیر المپیک، قرار گرفتن کانادا در جایگاهی نسبتاً ثابت و قزاقستان و آفریقای جنوبی با وضعیتی تقریباً مشابه شرایط کشورمان در این جدول بوده است. یافته های پژوهش نشان داد که درکشورهای منتخب برای ورزش قهرمانی راهبردهای مدوّنی تدوین شده و تا حدودی در رسیدن به اهداف خود موفق بوده اند. نظام ورزش قهرمانی کشورمان نیز دارای راهبردی مدوّن بوده ولی برخی ارکان مهم توسعه ی ورزش قهرمانی مانند میزبانی از رویدادهای بزرگ ورزشی در آن مدنظر قرار نگرفته و بعضی از اهداف محقق نشده و سبب آن شده اند که ورزش قهرمانی کشور به شکل مطلوبی توسعه نیابد.

پیشرفت های سریع در فناوری، سازمان ها را بر آن داشته تا از ابزارهای دیجیتال بهره برداری کنند و کارکنان را توانمند سازند تا بتوانند به طور مؤثری در فرآیندهای نوآورانه مشارکت کنند. هدف از پژوهش حاضر تأثیر قابلیت های فناوری اطلاعات کارکنان ادارات ورزش و جوانان بر نوآوری آنها با نقش میانجی توانمندسازی بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان ادارت ورزش و جوانان خراسان رضوی بودند که با استفاده از روش نمونه-گیری تصادفی- خوشه ای تعداد 180 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد قابلیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات مائو (2020)، پرسشنامه نوآوری سازمانی آناسانکوسا (2013) و پرسشنامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995) بود. برای آزمون فرضیه های پژوهش از معادلات ساختاری با رویکرد واریانس محور استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS23 و Smart-PLS 3.2.8 بهره برده شد. نتایج تحقیق نشان داد که فناوری اطلاعات بر نوآوری سازمانی (19/0) و توانمندسازی کارکنان (59/0) تأثیر مستقیم و معناداری دارد. همچنین، توانمندسازی کارکنان تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سازمانی (57/0) دارد. نقش میانجی توانمندسازی کارکنان در اثر قابلیت های فناوری اطلاعات بر نوآوری سازمانی (34/0) نیز تأیید شد. با توجه به نتایج پژوهش، می توان بیان کرد که توسعه و به کارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات به طور مستقیم سبب افزایش نوآوری سازمانی می شود؛ اما شرایطی مانند توانمندسازی کارکنان اثر آن را افزایش می دهد. در این راستا، هدفمندسازی استراتژی های آموزش و توسعه در جهت بهبود مهارت های به کارگیری فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی می تواند زمینه توسعه نوآوری سازمان را فراهم آید.

پس از پیچ خوردگی جانبی مچ پا، حس موقعیت مفصل و توانایی سیستم عصبی مرکزی جهت کنترل عضلات اطراف مفصل مچ پا مختل می شود. تحقیقات گذشته تاثیر انواع کفی و ارتفاع پاشنه را بر تعادل و عملکرد ورزشکاران با ناپایداری مزمن مچ پا بررسی کرده اند، اما مطالعات کمی به بررسی تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات پرداخته اند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات اندام تحتانی ورزشکاران مرد با و بدون ناپایداری مزمن مچ پا در حین اجرای آزمون های تعادلی بود. در یک مطالعه نیمه تجربی تعداد 28 ورزشکار مرد (14 نفر با ناپایداری مزمن مچ پا، 14 نفر بدون ناپایداری مزمن مچ پا) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تشخیص ناپایداری مزمن مچ پا از پرسشنامه کامبرلند استفاده شد. فعالیت الکتریکی هشت عضله درشت نی قدامی، نازک نی طویل، دوقلو داخلی و خارجی، نعلی، پهن داخلی و خارجی و دو سر رانی در سه حالت با پای برهنه، با کفش ساق کوتاه و بلند در حین اجرای آزمون زمان ایستادن روی یک پا و آزمون تعادلی Y جهت محاسبه نسبت هم انقباضی اندازه گیری شد. نتایج مطالعه نشان داد که ارتفاع ساق کفش تاثیر معنا داری بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی ایستا دارد (P=0.001) همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد در حین اجرای آزمون تعادل ایستا نسبت هم انقباضی در وضعیت پای برهنه بیشتر از کفش ساق کوتاه و بلند بود و نسبت هم انقباضی در کفش ساق کوتاه بیشتر از کفش ساق بلند بود. علاوه بر این، نتایج نشان داد که تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی ایستا بین دو گروه متفاوت نبود (P=0.57). از طرف دیگر، ارتفاع ساق کفش تاثیر معنا داری بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی Y داشت (P= 0.001). همچنین نسبت هم انقباضی در جهت خلفی خارجی بیشتر از جهت خلفی داخلی و قدامی بود و نسبت هم انقباضی در جهت قدامی بیشتر از خلفی داخلی بود. علاوه بر این، تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی Y بین دو گروه متفاوت نبود (P=0.31). با توجه به اینکه کفش ساق بلند باعث کاهش نسبت هم انقباضی در حین اجرای آزمون زمان ایستادن روی یک پا و آزمون تعادل Y شد، توصیه می گردد جهت کاهش خستگی و پیشگیری از آسیب های ورزشی از این نوع کفش ها در تمرین و مسابقه استفاده گردد.

در این پژوهش هدف مطالعه اول طراحی و ارزیابی پست های ورزشی اینستاگرامی با زیرنویس های فواید عاطفی و جسمانی ورزش همراه با تصاویر در هشت شرایط مجزا بود،که نتایج به دست آمده از مطالعه اول حاکی از آن بود که پست های طراحی شده برای هر شرایط مناسب است. مطالعه دوم نیز طرح آزمایشی 2 × 4 بود، که شرکت کنندگان در 8 شرایط مجزا به صورت آنلاین پست های ورزشی اینستاگرامی طراحی شده در مطالعه اول را مشاهده کردند. نتایج نیز حاکی از آن بود  که در قصد ورزشی پیگیری نسبت به پایه در شرایط آموزنده عاطفی (t(71) = -5.45, P < 0.001) و شرایط آموزنده جسمانی (t(55) = -3.26, P < 0.002)  افزایش معناداری وجود دارد. همچنین پست های ورزشی آموزنده عاطفی و جسمانی رضایت عاطفی و نمرات یادآوری بیشتری نسبت به پست های دیگر داشتند. بنابراین مشاهده پست های ورزشی اینستاگرام آموزنده با زیرنویس های جسمانی و عاطفی در مقایسه با پست های ورزشی خنثی، اغواکننده و متنی در ترغیب به فعالیت های ورزشی مؤثرتر بوده است. این مطالعه شواهدی را برای استفاده از محتوای تصویری عاطفی و جسمانی مرتبط با زیرنویس در پست های ورزشی اینستاگرامی در جهت ترغیب افراد به ورزش ارائه می کند.

این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند پویایی های حوزه نوظهور ورزش های الکترونیک، از طریق به کارگیری روش شناسی علم سنجی انجام شده است. هدف اصلی، شناسایی روندهای غالب پژوهشی، کنشگران کلیدی (شامل محققان، نشریات و نهادهای اثرگذار) و کانون های تحقیقاتی فعال در بدنه دانش کنونی این حوزه است. داده ها از پایگاه استنادی اسکوپوس جمع آوری و با استفاده از ابزار بیبلیوشاینی (مبتنی بر پکیج R) تحلیل شده اند. یافته ها حاکی از توسعه چشمگیر و شتابان حوزه ورزش های الکترونیکی با نرخ رشد 42/25 است. این یافته، با میانگین پایین سن مدارک (94/2 سال) و متوسط بالای استناد به هر مدرک (3/15)، بر تازگی و اهمیت پژوهش های این حوزه صحه می گذارد. تنوع موضوعی (بیش از ۴۹۰۰ کلیدواژه)، همکاری های گسترده بین المللی (۲۷/۱۹) و تعامل بالای محققان (۳/۶۳)، مؤید ماهیت مشارکتی و جهانی این قلمرو نوظهور است. بررسی روندهای انتشار مقالات نیز افزایش چشمگیر تولیدات علمی از سال ۲۰۱۷ به بعد را آشکار می سازد. تحلیل ۱۰ مقاله پراستناد نشان می دهد که پژوهش های هیلوِرت-بروس و همکاران (۲۰۱۸) «پیرامون رفتارهای کاربران در پلتفرم توییچ» و سئو (۲۰۱۶) در خصوص تحولات هویتی در اکوسیستم ورزش های الکترونیکی، از برجستگی ویژه ای برخوردارند. تحلیل ساختار همکاری بین دانشگاه ها نیز نقش کلیدی برخی از مؤسسات (مانند دانشگاه کراس ساوتر) در تسهیل ارتباطات بین المللی را نشان می دهد. این مطالعه با ارائه یک دیدگاه نسبتاً جامع و داده محور، زمینه را برای شناخت دقیق تر وضعیت کنونی و جهت دهی تحقیقات آتی در حوزه ورزش های الکترونیکی هموار می سازد.

مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال دو نهاد مهم هستند که به توسعه و رشد بازیکنان جوان می پردازند. مدارس فوتبال در تربیت و آموزش بازیکنان جوان در سطوح پایه فوتبال فعالیت می کنند؛ در حالی که فدراسیون فوتبال مسئولیت راهبردی توسعه فوتبال را بر عهده دارد که برای دستیابی به اهداف مشترک، مدیریت روابط شرکا بین این دو نهاد بسیار اهمیت دارد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای مؤثر بر مدیریت روابط شرکا در بین مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال ایران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی بود و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. مشارکت کنندگان در پژوهش، 23 نفر از خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی بود. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و در نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 مراحل کدگذاری انجام شد. برای تعیین روایی و پایایی از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأیید پذیری استفاده شد. راهکارهای مؤثر بر مدیریت روابط شرکا در بین مدارس فوتبال پایه و فدراسیون فوتبال شامل 62 مضمون فرعی در قالب هشت مضمون اصلی قوانین و مقررات، نظارت و ارزیابی، ابعاد آموزشی، ابعاد انگیزشی، تقویت و پشتیبانی، حمایت مالی، توسعه اطلاعات و توسعه ارتباطات بود. براساس نتایج پژوهش، با ایجاد روابط مؤثر و تسهیل همکاری و هماهنگی بین این دو نهاد، مدارس فوتبال پایه قادر خواهند بود بهترین فرصت ها را برای توسعه بازیکنان جوان فراهم کنند؛. فدراسیون فوتبال نیز از توانمندی ها و ظرفیت های مدارس فوتبال بهره مند می شود که درنهایت این امر سبب رضایت ذی نفعان مجموعه فوتبال می شود.

مقدمه:امروزه با حضور اینترنت در محیط کاری، وسوسه پرسه زنی اینترنت برای بسیاری از کارکنان وجود دارد. پژوهش حاضر به بررسی این موضوع در بین معلمان تربیت بدنی استان بصره می پردازد و پاسخ می دهد آیا بین پرسه زنی اینترنت و عملکرد شغلی این معلمان رابطه وجود دارد؟ روش شناسی:این پژوهش کاربردی و توصیفی-همبستگی از نوع پیمایشی است که به صورت میدانی و با پرسشنامه انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان تربیت بدنی استان بصره در سال ۲۰۲۲ بود. پرسشنامه پرسه زنی اینترنت اسکیو برای اندازه گیری پرسه زنی اینترنتی و پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون برای ارزیابی عملکرد شغلی استفاده شدند نتایج:نتایج نشان داد بین پرسه زنی اینترنتی و عملکرد شغلی معلمان رابطه منفی و معنادار وجود دارد (r = -0.14؛ p < 0.05)؛ افزایش پرسه زنی اینترنتی باعث کاهش معنادار عملکرد شغلی می شود. همچنین، رابطه منفی و معناداری بین نگرش کارکنان (r = -0.12؛ p < 0.05) و موانع ادراک شده (r = -0.13؛ p < 0.05) با عملکرد شغلی مشاهده شد، اما بین هنجارهای توصیفی و عملکرد شغلی رابطه معنادار نبود (r = 0.08؛ p > 0.05). تحلیل رگرسیون با VIF کمتر از 2.5 و Tolerance بالای 0.4 پیش فرض ها را تأیید کرد. تحلیل گام به گام نشان داد تنها نگرش کارکنان، 1.6 درصد از عملکرد شغلی را پیش بینی می کند و با افزایش یک واحد در نگرش، 0.12 واحد عملکرد شغلی کاهش می یابد. نتیجه گیری:پژوهش تأکید می کند استفاده نامناسب از اینترنت در ساعات کاری باعث کاهش عملکرد شغلی می شود و نگرش مثبت کارکنان عامل مهمی در بهبود عملکرد است. مدیریت بهینه استفاده از اینترنت در محیط آموزشی ضروری است.

بحث حضور زنان در ورزشگاه های ایران مدت هاست که به موضوع گفتگو و اختلاف نظر میان اهالی ورزش، سیاست و جامعه شناسی بدل شده است. ازاین رو هدف پژوهش حاضر شناسایی راهکارها و عوامل تسهیلگر چالش های حضور بانوان در ورزشگاه های ایران بود. روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوای کیفی بود. جامعه آماری پژوهش را صاحب نظران (اعضای هیئت علمی دانشگاه ها، حقوقدانان، اعضای فدراسیون ها، مدیران وزارت ورزش و جوانان، مدیران کمیته ملی المپیک و ورزشکاران) تشکیل دادند. ابزار جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبه بود. پس از انجام 20 مصاحبه، کدها به حد اشباع نظری رسیدند. پس از کدگذاری مرحله به مرحله تعداد 21 کد اولیه در قالب 5 زیر مقوله راهکارهای حضور بانوان در ورزشگاه ها، تعداد 11 کد اولیه در قالب 3 زیر مقوله عوامل تسهیلگر حضور بانوان در ورزشگاه ها، به دست آمد. در خصوص نتایج به دست آمده می توان گفت برای رسیدن به توسعه پایدار و متعادل باید مسئولان و برنامه ریزان توجه ویژه ای به مشارکت بانوان در فعالیت ها داشته باشند و نقش سازنده آن ها را نادیده نگیرند در نتیجه کارکرد های حضور زنان با حفظ شئونات شرعی در میدان ها متعدد از جمله ورزشی و تفریحی بیش از پیش تبیین شود، بستر های فرهنگی و عقیدتی فراهم می شود تا دریافت متناسب و به روزتری از حضور مطلوب بانوان در اجتماع درک شود.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انتخاب شد. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل اساتید مدیریت ورزشی فعال در زمینه موضوع پژوهش، اساتید متخصص در زمینه معماری سازمانی، مدیران سازمان های ورزشی متولی در ورزش زنان (وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، رؤسای فدراسیون های ورزشی، ورزش کارگری، ورزش دانش آموزی و دانشجویی) که بیش از پنج سال سابقه مدیریتی داشتند می باشد که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند (20 نفر). ابزار پژوهش شامل مصاحبه اکتشافی (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل مضمون با روش پیشنهادی اترید-استرلینگ (2001) استفاده شد. تحلیل ها با استفاده از برنامه مکس کیودی ای نسخه پرو انجام شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده، 7 مضمون فراگیر ارتباطی، فناوری، زیرساخت ها، منابع انسانی، مدیریتی، ساختاری و معماری داده و 12 مضمون سازمان دهنده از جمله ابعاد تشکیل دهنده مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران می باشد. بر اساس یافته های پژوهش می توان بیان کرد که؛ با ایجاد برنامه های مؤثر در بهره برداری مطلوب تر از زیرساخت های ورزشی زنان، تمرکز بر توسعه کیفی ظرفیت ها و توزیع عادلانه امکانات در سطح کشور برای ورزش زنان و بهره گیری منطقی هر چه بیشتر از ظرفیت های موجود در ورزش زنان درروند توسعه ورزش زنان ایران کمک کرد.

هدف این پژوهش مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه مشارکت در ورزش محیط زیستیِ پلاگینگ با میانجیگری سرمایه فرهنگی بوده است. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی بوده است. جامعه آماری شامل پلاگرهای فعّال در برنامه های پلاگینگ بودند که تعداد 65 نفر به صورت هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش ترکیبی از پرسشنامه بوده است که پایایی آن با استفاده اَز روش آلفای کرونباخ و روایی آنها نیز با استفاده از روایی محتوا، روایی صوری و روایی سازه تأیید گردید. چارچوب این پژوهش را یک مدل فرضی تشکیل می داد که شامل سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی، و مشارکت در پلاگینگ بود و جهت سنجش روائی و برازش مدل و آزمون فرضیه ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرم افزار پی آل اس استفاده گردید. یافته ها نشان داد که "سرمایه اجتماعی" تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" و "سرمایه فرهنگی" افراد دارد. "سرمایه فرهنگی" نیز تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" داشته است. نتایج همچنین نشان داد که "سرمایه اجتماعی" به صورت غیرمستقیم و از طریق "سرمایه فرهنگی" بر "مشارکت در پلاگینگ" مؤثر می باشد. یافته ها بیانگر این واقعیت است که افزایش سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی جامعه می تواند نقش مهمی در فرایند مشارکت در پلاگینگ به عنوان یک فعالیت ورزشی دوستدار محیط زیست داشته باشد. این مطالعه می تواند در راستای اشاعه فرهنگ ورزش و برنامه های حمایت از محیط زیست از اهمیّت قابل توجّهی برخوردار باشد.

هدف از این پژوهش شناسایی چالش ها و ارائه راهکارهای تأثیرگذار بر مدیریت سالمندان در مشارکت به ورزش و فعالیت بدنی بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و اکتشافی بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل پژوهشگران و صاحب نظران و متخصصان علوم ورزشی، پزشکان و مدیران مربوط به سازمان های مربوط به حوزه سالمندی بودند. نمونه ها به صورت هدفمند برای مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته انتخاب شدند و مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت، اشباع نظری پس از مصاحبه با 35 نفر به دست آمد. تحلیل داده ها براساس روش کیفی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که 27 کدباز برای چالش ها در قالب 4 مؤلفه اصلی تعریف شدند که شامل: موانع اجتماعی و فرهنگی، موانع منافع درک شده و موانع پزشکی و موانع اطلاع رسانی بودند. همچنین 28 کد باز برای ارائه راهکارها در قالب 3 مؤلفه اصلی تعریف شد که شامل: راهکارهای برنامه ریزی و آموزشی، راهکارهای اجتماعی- فرهنگی و راهکارهای پزشکی اطلاع رسانی می باشند. با توجه به تحقیق حاضر این گونه نتیجه گیری می شود که چالش های تأثیرگذار به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم سبب گرایش کمتر سالمندان به ورزش و فعالیت بدنی در کشور می گردد. بنابراین اقداماتی ازجمله راهکارهای برنامه ریزی و آموزش، اجتماعی و فرهنگی، پزشکی و اطلاع رسانی می تواند در مشارکت بیشتر سالمندان کشور به ورزش و فعالیت بدنی تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد.

هدف: هدف این مطالعه، مقایسه سیستم های مغزی-رفتاری و تمایزیافتگی خود بین دانش آموزان دختر ورزشکار و غیرورزشکار بود. مواد و روش ها: پژوهش از نوع علّی-مقایسه ای بود و جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر اردبیل بود (تعداد=7477). تعداد 200 نفر به روش نمونه گیری تمام شمار برای ورزشکاران و تصادفی خوشه ای چندمرحله ای برای غیرورزشکاران، انتخاب شده و در دو گروه جایگزین شدند. ملاک انتخاب دانش آموزان ورزشکار، داشتن مقام، حداقل در مسابقات استانی و سه سال سابقه فعالیت ورزشی منظم با حداقل سه جلسه تمرین در هفته بود. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه های استاندارد تمایز یافتگی اسکورون و فریدلندر (1998) و مقیاس سیستم های مغزی/رفتاری کارور و وایت (1994) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) نشان داد که دختران ورزشکار در مقایسه با غیرورزشکاران، سیستم فعال ساز رفتاری غالب و فعال تری داشتند و میزان تمایزیافتگی در گروه ورزشکار بیشتر از گروه غیرورزشکار بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، به نظر می رسد سیستم های مغزی و رفتاری و میزان تمایز یافتگی با سطح مشارکت ورزشی مرتبط است؛ بنابراین شناخت این مفاهیم می تواند مؤلفه های مناسبی در تحلیل های روان شناختی و عملکردی ورزشی افراد باشد.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل کیفی مدیریت موارد سوءمصرف داروها و مکمل های ورزشی در ورزشکاران  غیرحرفه ای بود. تپژوهش حاضر یک پژوهش کیفی بود. برای جمع آوری داده ها، از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شد. جامعه آماری در این پژوهش شامل 450 نفر از مربیان، پژوهشگران، صاحب نظران، متخصصان علوم ورزشی، پزشکان، مدیران باشگاه های ورزشی و ادارات کل ورزش و جوانان استان های منتخب کشور بودند. نمونه ها از روش نمونه گیری هدفمند و با تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند و تا رسیدن به اشباع نظری پس از مصاحبه با 50 نفر به دست آمد. براساس تحلیل تماتیک، داده ها کدگذاری و تجزیه و تحلیل شدند. سپس در دو مرحله به تولید مفاهیم اولیه اقدام شد که در مرحله اول 46 مفهوم درزمینه موارد سوءمصرف مواد نیروزا از مصاحبه با خبرگان استخراج شد. این مفاهیم در مرحله دوم، جهت انسجام بیشتر و تحلیل و تفسیر بهتر در قالب 8 مفهوم انتزاعی تر تحت عناوین رسانه های سمعی بصری، دسترسی، عوامل مادی و مالی، نگرش ورزشکاران، آموزش و پژوهش، اخلاقی و فرهنگی، نظارت و پیشنهاددهندگان، کدگذاری شدند در مرحله بعد 8 مفهوم تم در فرایند کدگذاری ثانویه در قالب 3 تم، طبقه بندی شدند. به طوری که این مقولات عمده (تم) از نظر انتزاعی بودن در سطح بالاتری نسبت به مفاهیم مرحله قبل قرار گرفتند. با توجه به نتایج پژوهش مسئولین و برنامه ریزان زیرخط در ورزش می توانند با توجه به عوامل ساختاری، زمینه ای و محتوایی شناسایی شده در برنامه ریزی های آتی خود جهت پیشگیری از سوءمصرف داروها و مکمل های ورزشی توسط ورزشکاران غیرحرفه ای کشور استفاده نمایند.

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سازه نگرشی دلبستگی شغلی از طریق ویژگی های اصلی شغل داوری فوتبال طراحی شده است. 157 داور و کمک داور شاغل در لیگ برتر و دسته اول فوتبال ایران به پرسشنامه های استاندارد ویژگی های شغل (مورگسون و هامفری، 2006) و تعلق شغلی (کانونگو، 1982) پاسخ دادند. با توجه به تعداد داوران، حجم نمونه برابر با حجم جامعه آماری در نظر گرفته شد. روایی صوری پرسشنامه ها را 17 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی و داوران فوتبال تأیید کردند. مهم ترین نتایج توصیفی پژوهش حاصل از آن بود که داوران لیگ دسته اول تعلق شغلی بیشتری را نسبت به داوران لیگ برتر گزارش کردند. همچنین نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که مهم ترین ویژگی های شغلی اثرگذار بر تعلق شغل داوران فوتبال، استقلال در کار، هویت وظیفه و بازخورد است. با اینکه مدل های هویت وظیفه و استقلال شاخص های برازش مناسبی داشتند، شاخص های برازش مدل مسیر بازخورد به تعلق شغلی تأیید نشدند. این یافته ها ضرورت واگذاری اختیارات بیشتر به داوران و بازبینی قوانین شغلی را یادآور می شوند. در نهایت، به مدیران داوری فوتبال پیشنهاد می شود که در طراحی مجدد شغل داوری، علاوه بر بازبینی و تغییرات وظایف کمک داوران، فشارها و مسئولیت های کاذب را از داوران بزدایند.

بازیافت به عنوان یک استراتژی مؤثر برای کاهش خستگی و حفظ عملکرد ورزشی در حین و پس از فعالیت های شدید شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر انواع آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر عوامل آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران نوجوان و جوان است. جامعه آماری این پژوهش شامل 12 نفر تکواندوکار نوجوان و جوان شهر بجنورد با حداقل پنج سال سابقه تمرین در رشته تکواندو است. آزمودنی ها به مدت چهار جلسه با فاصله زمانی یک هفته پروتکل پژوهش را اجرا کردند. تکواندوکارها فرآیند تمرینات را به همراه مصرف دو نوع نوشیدنی در جلسات مختلف تمرین، با وقفه 20 دقیقه ای برای جذب نوشیدنی ها طبق برنامه تمرینی از قبل طراحی شده انجام داده و سپس آزمون های آمادگی جسمانی و عملکردی را به انجام رساندند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. ماحصل نتایج مطالعه حاضر شامل تفاوت معنادار بین گروهی در فاکتور های چابکی، سرعت عکس العمل و توان عضلانی پا با مصرف نوشیدنی های نوع 1 و 2 بوده است (p < 0.05). ضمناً تنها در متغیر چابکی هوازی - بی هوازی ویژه تکواندو تفاوت معناداری بین گروه ها مشاهده نشد .(p > 0.05)به بیان دیگر استفاده از محلول ها با ترکیب غالب کربوهیدرات (نوشیدنی نوع 1) و ترکیب غالب الکترولیت ها (نوشیدنی نوع 2)، بهبود فاکتورهای آمادگی جسمانی و عملکردی تکواندوکاران را در پی دارد. بر این اساس تمرکز بر تقویت آبرسانی مجدد در دوره بازیافت بر فاکتورهای اشاره شده تأثیرگذار است و موجب ارتقاء آن ها خواهد شد.

ناپایداری مزمن مچ پا منجر به افزایش عدم تقارن در اندام تحتانی می شود. با این حال عدم تقارن قدرت و سرعت تغییر مسیر بازیکنان فوتبال دارای ناپایداری مزمن مچ پا مورد تجزیه وتحلیل قرار نگرفته است. هدف مطالعه حاضر ارزیابی عدم تقارن قدرت عملکردی و سرعت تغییر مسیر بازیکنان فوتبال دارای ناپایداری مزمن مچ پا می باشد. سی و دو بازیکن حرفه ای مرد فوتبال دارای ناپایداری مزمن مچ پا در این مطالعه شرکت کردند. از آزمون های هاپ یک گانه-و-سه گانه تک پا برای ارزیابی عدم تقارن قدرت افقی و از آزمون های چرخشo180و برشo90 برای ارزیابی عدم تقارن سرعت تغییر مسیر پای آسیب دیده-سالم و غالب-غیرغالب استفاده شد. نتایج نشان داد به ترتیب 25(78%) و 7(22%) بازیکن در پای غالب و غیرغالب به آسیب مبتلا بودند. بین عدم تقارن هاپ یک گانه و عملکرد چرخش °180 در پای غیرغالب (0.027P=؛0.392r=)، آسیب دیده (0.019P=؛0.413r=)، و عدم تقارن پای آسیب دیده و سالم (0.009P=؛0.452-r=) ارتباط معناداری مشاهده شد. ارتباط معناداری نیز بین عدم تقارن هاپ سه گانه و عملکرد برش °90 در پای غالب (0.042P=؛0.362r=) و پای آسیب دیده (0.036P=؛0.373r=) مشاهده شد. با این حال، بین سایر متغیرها ارتباط معناداری مشاهده نشد (0.05 P>). توافقات کم برای تشخیص مشابه بین آزمون های سرعت تغییر مسیر با هاپ (25- 63.%15) و بین آزمون های سرعت تغییر مسیر (5.%12) نشان داده شد. با توجه به اینکه پای غالب مسئول انجام مهارت های فوتبال است، می تواند توانایی بازیکنان فوتبال دارای ناپایداری مزمن مچ پا را حین فعالیت های عملکردی فوتبال کاهش دهد؛ بنابراین با توجه به ارتباط بین عدم تقارن قدرت افقی و سرعت تغییر مسیر چندجهته، پیشنهاد می شود در برنامه های آماده سازی و توانبخشی، تمریناتی با هدف کاهش عدم تقارن قدرت افقی به منظور بهبود عملکرد سرعت تغییر مسیر طراحی شود.