بایسته های اخلاقِ کاربردیِ حکمرانی اسلامی در مناسبات خانواده(مقاله پژوهشی حوزه)
منبع:
مطالعات اخلاق کاربردی سال ۱۶ بهار ۱۴۰۵ شماره ۱ (پیاپی ۸۳)
78 - 113
حوزههای تخصصی:
حکمرانی اسلامی، برخلاف بسیاری از نظام های مبتنی بر قانون گرایی صرف، بر تلفیق اصول اخلاقی با سازوکارهای حکومتی تأکید دارد؛ به ویژه در حوزهٔ خانواده که نهادی ارزش محور و اخلاق مدار تلقی می شود. گزاره های اخلاقی، قضایایی هستند که ابعاد وجودی انسان را در ارتباط با مفاهیم «خوب»، «بد»، «باید»، «نباید»، «درست»، «نادرست» و «وظیفه یا مسئولیت» تبیین می کنند و همچون روحی در کالبد حکمرانی اسلامی جریان دارند. این پژوهش با روش اسنادی، به بررسی این پرسش پرداخته است که: «حکمرانی اسلامی بر کدام گزاره های اخلاقی در تعاملات خانوادگی تأکید دارد؟» یافته ها نشان می دهد که حکمرانی اسلامی در سه سطح اصلی به اخلاق کاربردی توجه دارد: 1) گزاره های زمینه ساز که ناظر به تربیت اخلاقی کارگزاران و شهروندان اند؛ 2) گزاره های منظومهٔ خانواده که بر روابط درون خانوادگی مانند تعاملات زوجین و والدینی تمرکز دارند و 3) گزاره های مرتبط با تعاملات حاکمیت و خانواده که راهبردهای اخلاقی در سیاست گذاری و حمایت از خانواده را شامل می شوند. این سه سطح در کنار یکدیگر، منشور اخلاقی حکمرانی اسلامی در حوزهٔ خانواده را شکل می دهند و در منابع دینی دارای شواهد و مصادیق متعدد هستند. تلفیق این سطوح در قالب یک نظام یکپارچه، شرط تحقق خانواده ای پایدار در جامعهٔ اسلامی است.