درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیسته ذینفعان کلیدی فدراسیون کبدی ایران در مسئله درک و کاربرد سواد ارتباطی بود که با یک روش کیفی و با استراتژی پدیدارشناسانه، صورت پذیرفت. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 17 نفر از ذینفعان اصلی به عنوان مشارکت کننده انتخاب گردیدند. شیوه جمع آ وری داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. این پژوهش دیدگاه پدیدارشناسی توصیفی هوسرل را به کار گرفت. برای تجزیه و تحلیل پاسخ به سؤالات باز از روش تحلیل داده های کولایزی (1978) استفاده شد. ذخیره سازی و مدیریت داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo 11.0 انجام شد. بر اساس تجزیه و تحلیل انجام شده، پنج دامنه یا مضمون اصلی بدست آمد که عبارتند از: 1. درک محدود از سواد ارتباطی؛ 2. وضع نه چندان مناسب شایستگی تکوینی؛ 3. وجود شکاف دیجیتالی؛ 4. تفکر محاسباتی پایین تر از انتظار و 5. شناخت محدود از سطوح ارتباط. مشخص گردید که ذینفعان اصلی ورزش کبدی، از لحاظ درک سواد ارتباطی در جایگاه خوبی می باشند، اما این درک درست، منجر به بکارگیری و کاربرد سواد ارتباطی در آنها نگردیده است. ایجاد برنامه های توسعه شایستگی های تکوینی مانند توسعه مهارت های تکوینی، تفکر انتقادی، حل مسائل، و تفکر الگوریتمی، ارتقاء اهمیت شایستگی های تکوینی از طریق ترویج، انتقال اطلاعات و آموزش به دیگر ذینفعان و افراد مرتبط، پیشنهاد گردید. این منابع باید برای تمام ذینفعان اصلی در دسترس باشند.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل درآمدزایی روز مسابقه در باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران با تأکید بر نقش رسانه بود. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی بود که با رویکرد پژوهش، آمیخته بود. در بخش کیفی از روش تحلیل تم و در بخش کمی از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. در بخش کیفی، مشارکت کنندگان شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران، متخصصان و ...) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (16 نفر). در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه مدیران و مسئولین بخش رسانه ای باشگاه های فوتبال ایران (تیم های حاضر در لیگ حرفه ای و دسته یک) بودند که به صورت تمام شمار در نظر گرفته شدند(68 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند و در بخش کمی شامل پرسشنامه برگرفته از بخش کیفی بود(25 سؤال).  براساس چارچوب مفهومی استخراج شده، در کدگذاری باز 25 کد مفهومی شناسایی شدند. در کدگذاری محوری، 5 کد محوری(آموزشی، آسیب شناسی، اطلاع رسانی، بلیط فروشی و تبلیغات) و در کدگذاری انتخابی مشخص شد که عوامل آموزشی بر اطلاع رسانی، آسیب شناسی، بلیط فروشی و تبلیغات تأثیرگذار است و عوامل اطلاع رسانی و تبلیغات بر بلیط فروشی تأثیرگذارند. در بخش کمی مشخص شد که رابطه تبلیغات بر بلیط فروشی (779/2)، اطلاع رسانی بر بلیط فروشی(003/4)، آموزشی بر تبلیغات(834/3) و بلیط فروشی(858/12) و اطلاع رسانی(699/8) و آسیب شناسی(887/8)، بیش از 96/1 است و تأیید می گردد. با توجه به نقش پررنگ رسانه های مختلف بر توسعه درآمدزایی در باشگاه های ورزشی، می بایست رفع چالش های آن، از اهداف اصلی برنامه های توسعه رسانه ها باشد که توصیه می شود رسانه های مختلف از نتایج پژوهش حاضر بهره گیرند.

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل توسعه منابع انسانی با رویکرد اسلامی-ایرانی پیشرفت در ادارات کل ورزش و جوانان، با بهره گیری از تکنیک ISM بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی بود و داده ها به صورت آمیخته اکتشافی متوالی با روش داده بنیاد جمع آوری شد. هم زمان با گردآوری داده های کیفی، داده ها با استفاده از مراحل سه گانه کدگذاری باز، محوری و گزینشی مورد تحلیل قرار گرفت. به منظور شناسایی عوامل از تکنیک تحلیل محتوا در نرم افزار Maxqda استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل مدیران و خبرگان منابع انسانی وزارت ورزش و جوانان و اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه بودند که به صورت غیرتصادفی و هدفمند تعداد 17 تن به عنوان نمونه انتخاب شدند و در بخش کمی مدیران، معاونان و کارشناسان ادارات کل ورزش و جوانان استان ها برابر با 1573 تن بود که به صورت تصادفی طبقه ای، بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 310 تن با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسش نامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. برای ساختاردهی عوامل از تکنیک ISM و MICMAC استفاده شد. یافته ها مشتمل بر شناسایی 9 بعد، 23 مؤلفه و 92 شاخص بود. همچنین، ابعاد در شش سطح ساختاردهی شدند و عواملِ جذب و توسعه منابع انسانی منطبق با معیارهای اسلامی و ویژگی های رفتاری و شخصیتی مدیران با تأکید بر ارزش های دینی در پایین ترین سطح مدل قرار گرفتند. می توان گفت تعیین معیارهای گزینش افراد اصلح، توناسازی کارکنان و انتصاب افراد با تقوا و مجرب به توسعه منابع انسانی در ادارات کل ورزش و جوانان کمک خواهد کرد.

هدف: اهمیت انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران ازآنجایی مشخص می شود که بسیاری از آسیب های روانی و ناهنجاری های رفتاری ورزشکاران با آن ارتباط دارند و به این دلیل علاقه مندی برای اعمال مداخلات پذیرش و ذهن آگاهی در بین ورزشکاران افزایش می یابد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف برررسی روایی و پایایی پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران به منظور استانداردسازی این ابزار در داخل کشور انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر ازجمله پژوهش های کاربردی و توسعه ابزار محسوب می شود که به لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات، میدانی و از نظر کنترل متغیرها، غیرآزمایشی بود. تعداد 319 نفر از ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی به صورت تصادفی ساده (دردسترس) انتخاب شدند و به تکمیل پرسش نامه پرداختند. بعد از تکنیک ترجمه-بازترجمه و تأیید روایی صوری پرسش نامه توسط سه متخصص، بررسی اولیه پرسش نامه برای رفع اشکالات جزئی انجام شد. به منظور تعیین روایی سازه عاملی پرسش نامه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ و به منظور تعیین ثبات آن از ضریب همبستگی با استفاده از آزمون-بازآزمون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی با هشت عامل تأیید شد. همچنین پرسش نامه شاخص های برازندگی مطلق، همسانی درونی و ثبات قابل قبولی داشت که بیانگر روایی و پایایی مطلوبی بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه ابزاری مفید، روا و پایا رابرای اندازه گیری انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران برای پژوهشگران و روانشناسان ورزش ارائه می نماید.

هدف پژوهش شناسایی فرصت ها و چالش های ورزش دانش آموزان دختر بود. روش پژوهش حاضر کیفی است. جامعه آماری متخصصین مرتبط با موضوع بودند که از بین این افراد 13 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و بعد از رسیدن به اشباع نظری به عنوان نمونه انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل مضمون و نرم افزار مکس کیودا نسخه 18 انجام شد. جهت بررسی روایی و پایایی نتایج حاصل از بخش کیفی از معیارهای گوبا و لینکلن (1989) استفاده شد.  نتایج نشان داد که فرصت ها، چالش ها و راهکارهای ورزش دانش آموزان دختر دارای 227 مفهوم، 26 مضمون فرعی و سه مضمون اصلی شاملِ فرصت ها (9آیتم)، چالش ها (9آیتم) و راهکارها (8آیتم) می باشد. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود مدیران و معاونان آموزش و پرورش، کارشناسان، دبیران و آموزگاران تربیت بدنی جهت بهبود وضعیت ورزش دانش آموزان دختر از نتایج پژوهش جهت رفع چالش ها و بکارگیری فرصت ها استفاده نمایند.

مواد و روش ها:  این مطالعه به روش تحقیق کیفی انجام شد. به این منظور داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختارمند با 24 مصاحبه شونده شامل 12 ورزشکار پسر و 8 ورزشکار دختر نوجوان و 4 نفر از مربیان آن ها در شهر یزد جمع آوری شد. همه مصاحبه ها ضبط و سپس به صورت متن پیاده سازی شد و با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شد. یافته ها: نتایج تحقیق در سه سطح کدهای باز، تم های فرعی و تم های اصلی شناسایی شد که حاوی حمایت های اجتماعی و روان شناختی شامل تأثیر والدین (پشتیبانی روان شناختی، حمل و نقل، الگو بودن، حمایت مالی و تماشاگر بودن)، تأثیر مربیان (تخصص، اخلاق و شخصیت، تعامل با والدین)، تأثیر دوستان (دوستیابی، با دوستان بودن)، تأثیر رسانه و شبکه های اجتماعی (انگیزه دادن، الگوبرداری و یادگیری) بود. شایستگی حرکتی شامل شایستگی حرکتی واقعی (استعداد داشتن، پیشرفت کردن، فیزیک بدنی مناسب) و ادراک شده (باور به توانمندی های خود، تأیید مربی، آگاهی از نقاط ضعف و قوت خود) و انگیزش نیز شامل انگیزه درونی (علاقه، لذت و تفریح) و بیرونی (حرفه ای شدن و هدف داشتن، سلامتی و تناسب اندام) بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که پایبندی به فعالیت های ورزشی در نوجوانان به طیفی از عوامل اجتماعی و روان شناختی، شایستگی های حرکتی و انگیزش بستگی دارد که با در نظر گرفتن این عوامل می توان در راستای پایبندی نوجوانان به فعالیت های بدنی گام برداشت.

هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اکتشافی است؛ که به صورت کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین و به روش نظام مند صورت پذیرفت. جامعه آماری تحقیق متخصصان و صاحب نظران حوزه ورزش بانوان، مسئولین ورزش در حوزه بانوان و همچنین زنان شاغل و خانه-دار در مناطق مختلف شهر تهران بودند. روش نمونه گیری به صورت غیرتصادفی و هدفمند با استفاده از روش گلوله برفی بود و مصاحبه های عمیق تا رسیدن به اشباع نظری (پس از 36 مصاحبه) ادامه یافت. برای تجزیه و تحلیل داده های کیفی از روش کد گذاری باز، محوری و گزینشی بهره گرفته شد. در نتیجه تجزیه و تحلیل داده ها 714 کد باز شناسایی شد که پس از بررسی و تجزیه وتحلیل کدها، 161 مفهوم در 22 مقوله دسته بندی گردید. در نهایت به نهادها و سازمان های متولی در زمینه ترویج و توسعه ورزش و فعالیت بدنی پیشنهاد می شود با استفاده از نتایج این تحقیق با آگاهی از شرایط علی ، ایجاد شرایط زمینه ای ، تقویت عوامل مداخله گر مثبت و کنترل عوامل مداخله گر منفی و اجرای راهبردها ، مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران را عملیاتی کنند تا ورزش و بانوان شهر تهران از دستاوردهای آن بهره مند شوند .

 تصمیم گیری درباره ی موقعیت مکانی یک مرکز ورزشی تأثیر بسیاری در موفقیت یا شکست بالقوه آن دارد. عوامل موثر بر این گونه تصمیم ها باید به دقت مطالعه و اولویت بندی شوند. هدف این پژوهش، ارائه شیوه ای برای انتخاب بهترین محل برای اماکن ورزشی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع کاربردی است. برای جمع آوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و پرسش نامه استفاده شد. این پژوهش، یک چارچوب هفت مرحله ای را برای انتخاب یک موقعیت مکانی از بین چندین گزینه، ارائه می دهد. ابتدا با مرور پیشینه تحقیق، عوامل مؤثر بر انتخاب بهترین موقعیت مکانی تعیین شد. سپس با استفاده از مراحل تحلیل سلسله مراتبی و پرسش هدفمند از 4 تن از مدیران با تجربه کشور که در ساخت و مدیریت اماکن ورزشی سابقه بالای 10 سال داشتند، معیارهای با اهمیت ارزیابی شد. انتخاب این 4 مدیر با معرفی و پیشنهاد اساتید متخصص مدیریت ورزشی انجام شد. برای نشان دادن چارچوب استفاده از تحلیل سلسله مراتبی، سه مکان تصادفی در جنوب، مرکز و شمال شهر تهران به عنوان گزینه انتخاب شدند و بر اساس وزن معیارهای محاسبه شده به آنها امتیاز داده شد تا بهترین مکان شناسایی شود. این پژوهش، سرمایه گذارن خصوصی و سیاست گذاران دولتی در بخش اماکن ورزشی را در جهت انتخاب مکان مناسب، هدایت می کند. یافته های تحقیق، بیانگر این است که معیارهای اصلی و موثر در انتخاب بهترین موقعیت امکان ورزشی، (دسترسی آسان)، (ویژگی های مکان)، (مسائل مالی)، (همسایگی)، (بازار) و زیر معیارهای آنها می باشند.

هدف: هدف از این پژوهش بررسی برخی عوامل آمادگی جسمانی پس از هشت هفته تمرینات قدرتی و سرعتی در کاراته کاران جوان بود. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی، به صورت دوسو کور و با تعداد 33 کاراته کاران مرد، با میانگین سنی 2/2±2/22 سال به طور تصادفی در سه گروه مساوی(گروه تمرین مقاومتی، سرعتی و کنترل) تقسیم شدند. تمرینات قدرتی و سرعتی، سه جلسه در هفته، و به مدت هشت هفته بود. قبل و پس دوره تمرینی، از آزمودنی ها اندازه گیری انعطاف پذیری بر حسب سانتیمتر، قدرت عضله همسترینگ بر حسب کیلوگرم، به عمل آمد. برای توصیف آماری داده ها از میانگین و انحراف معیار استفاده شد. پس از تعیین نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنف، برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش t مستقل برای مقایسه متغیرهای یک گروه و از آزمون تحلیل واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. در سطح معناداری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شد. نتایج: یافته ها تفاوت معنی داری بعد از تمرینات قدرتی و سرعتی در فاکتورهای انعطاف پذیری و قدرت را نشان داد (0036/0 =p) هم چنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین این دو نوع تمرین از نظر انعطاف پذیری اختلاف معنی داری وجود ندارد (75/0= p)، اما این تفاوت در قدرت معنی دار بود (0024/0 =p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، تمرینات قدرتی و سرعتی می توانند به بهبود انعطاف پذیری و قدرت عضلات همسترینگ کمک کنند. با این حال، به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی به عنوان یک روش مؤثرتر برای تقویت این عضلات عمل می کنند.

مقدمه و هدف: احتمالاً انجام تمرینات ورزشی به صورت وهله های مختلف، تاثیرات متفاوتی بر شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی ورزشکاران داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر چهار برنامه تمرینی مختلف کاراته بر برخی از شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی کاراته کاها انجام شد.مواد و روش ها: تعداد 32 آزمودنی در قالب 4 گروه 8 نفری به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه شامل تمرین با وهله کوتاه مدت، وهله بلندمدت، وهله متوسط مدت و تمرین معمول کاراته مورد آزمون قرار گرفتند. آزمودنی ها در هر چهار گروه تکنیک های کاراته را در 9 ایستگاه انجام دادند. ایستگاه ها در وهله های 10، 20، 30، 45، 60، 90 و 180 ثانیه تعریف شدند. در برنامه تمرین با وهله های کوتاه مدت، آزمودنی ها بیشتر از وهله های 10 و 20 ثانیه استفاده کردند. در برنامه میان مدت، از وهله های 30، 45 و 60 ثانیه و در برنامه طولانی مدت آزمودنی ها بیشتر از وهله های 90 و 180 ثانیه برای تمرین استفاده کردند. گروه چهارم هم از برنامه های معمول کاراته که غالبا ترکیب های متفاوتی از همین وهله های تمرینی بود استفاده نمودند. آزمودنی ها تمرینات را به مدت 8 هفته و دو بار در هفته انجام دادند. داده ها با روش های آماری آنووا یک طرفه، آنالیز کوواریانس و تی همبسته در سطح معنی داری 0.05>P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که بین چهار برنامه تمرینی از لحاظ اثرگذاری بر چابکی، سرعت پا، تعادل پویا، توان بی هوازی و سرعت جابجایی دست تفاوت معنی داری وجود ندارد (0.05˃P) برنامه تمرینی با وهله های میان مدت از لحاظ اثرگذاری بر توان هوازی، توان انفجاری، استقامت عضلات شکم، زمان عکس العمل و قدرت ضربه دست نسبت به سه برنامه دیگر برتری داشت (0.05˂P). برنامه های تمرینی با وهله های میان مدت و کوتاه مدت از لحاظ اثرگذاری بر استقامت عضلانی بالاتنه، سرعت ضربه پا، سرعت ضربه دست و قدرت ضربه پا نسبت به دو برنامه سنتی و طولانی مدت برتری داشتند (0.05˂P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد که برنامه های تمرینی مختلف می تواند تأثیرات متفاوتی بر شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی در کاراته کاها داشته باشد، با این حال احتمالاً برنامه تمرینی با وهله های کوتاه و میان مدت نسبت به دو برنامه دیگر می تواند تأثیرگذاری بیشتری بر کاراته کاها داشته باشد. 

میوکین ها مولکول هایی هستند که توسط عضلات اسکلتی تولید و ترشح می شوند. این مولکول ها می توانند به صورت پاراکرین و اندوکرین عمل کنند و عملکرد فیزیولوژیکی بافت های هدف را تغییر دهند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه ی 12 هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی مایونکتین و FGF-21 مردان و زنان میانسال غیرفعال بود. مواد و روش ها: در مطالعه ی نیمه تجربی، 40 نفر از مردان و زنان میانسال شهر اراک (20 مرد با میانگین سنی 02/6±27/38 سال و 20 زن با میانگین سنی 12/1±31/38 سال) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (20 نفر (10 مرد و 10 زن)) و کنترل 20 نفر (10 مرد و 10 زن)) قرار گرفتند. گروه تمرینی 12 هفته تمرینات مقاومتی را به صورت 3 جلسه در هفته و با شدت 65 تا 80 درصد قدرت بیشینه اجرا کردند. 48 ساعت قبل و پس از مداخله از تمامی آزمودنی ها خونگیری انجام شد. پس از بررسی نرمال بودن داده ها، به ترتیب از آزمون t همبسته و t مستقل در سطح معنی داری کمتر از 05/0 استفاده شد.یافته ها: سطح سرمی مایونکتین مردان در گروه تمرین مقاومتی نسبت به زنان گروه تمرین مقاومتی با افزایش معناداری همراه بود (002/0=P). علاوه بر این سطح سرمی FGF-21 مردان در گروه تمرین مقاومتی نسبت به زنان گروه تمرین مقاومتی افزایش یافت، اما این افزایش معنادار نبود (005/0=P). نتیجه گیری: از جمله مکانیسم های احتمالی که باعث افزایش سطح سرمی مایونکتین و FGF-21 در مردان نسبت به زنان می شود، می توان به ویژگی های هورمونی و برخورداری از حجم بالای عضلات اسکلتی مردان، اشاره کرد.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر ورزش بر سرمایه اجتماعی کارگران کارخانجات منتخب تبریز به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش، کارگران این کارخانه ها به تعداد 960 نفر و بر اساس فرمول کوکران 274 نفر که به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شده اند. برای جمع آوری داده ها در مورد متغیر سرمایه اجتماعی و میزان فعالیت بدنی از پرسشنامه محقق ساخته با ضریب پایائی 81/0 در قالب لیکرتی 5 گزینه ای استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss و روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید. برای توصیف متغیر های کیفی به محاسبه درصد و توزیع فراوانی و برای توصیف متغیرهای کمی به محاسبه شاخص های مرکزی و پراکندگی اقدام شده است. در ارتباط با آمار استنباطی و آزمون فرضیه ها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و رگرسیون چندگانه استفاده شده است.نتایج تحقیق نشان داد میانگین سرمایه اجتماعی کارگران در حد پایینی است و همچنین همبستگی معنادار، مثبت و مستقیمی بین اعتماد اجتماعی، حمایت اجتماعی و در کل سرمایه اجتماعی با میزان فعالیت های ورزشی وجود دارد. یعنی افرادی که برنامه زمانی منظمی برای ورزش اختصاص می دهند، از سرمایه اجتماعی بالایی برخوردارند.

هدف: ورزش به عنوان یک روش غیردارویی می تواند به کاهش علائم افسردگی با کارایی قابل مقایسه با دارودرمانی و سایر مداخلات روان شناختی کمک کند؛ بنابراین این مطالعه با هدف بررسی تأثیر برنامه یوگای خنده بر افسردگی و امید به زندگی زنان شهر اصفهان انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه شامل زنان شرکت کننده در کلاس های مراکز هلال احمر اصفهان بود که به صورت نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته/هر جلسه 45 دقیقه) در کلاس های یوگای خنده شرکت کردند؛ درحالی که گروه کنترل فعالیت ورزشی خاصی انجام ندادند. داده ها از طریق پرسش نامه های افسردگی و امید به زندگی جمع آوری و با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که برنامه آموزش یوگای خنده تأثیر معناداری بر کاهش افسردگی و افزایش امید به زندگی داشت (05/0P<). نتیجه گیری: به نظر می رسد برنامه یوگای خنده می تواند به عنوان یک روش درمانی مؤثر و کم هزینه برای بهبود افسردگی و افزایش امید به زندگی در زنان به کار رود.

این پژوهش به شناسایی عوامل موثر بر مدیریت هواداران مسابقات فرمول یک در ایران پرداخته و عوامل تغییرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و فناوری مؤثر بر این پدیده را تحلیل کرده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدار شناسی توصیفی انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های مصاحبه از شیوه کلایزی استفاده گردید. جامعه شرکت کننده در پژوهش، خبرگان مرتبط با موضوع به تعداد 23 نفر بودند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و به منظور بررسی و دسته بندی اطلاعات، از نرم افزار مکس کیودا نسخه20 استفاده گردید. جهت تعیین روایی و پایایی از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تایید پذیری استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش دسترسی به فناوری های دیجیتال، گسترش شبکه های اجتماعی، و تأثیر رسانه های جهانی مانند مستندهای فرمول یک باعث رشد علاقه مندی به این ورزش در ایران شده است. بااین حال، موانعی مانند محدودیت های اقتصادی، شکاف فناوری، و ناهماهنگی فرهنگی ممکن است رشد پایدار جامعه هواداران را کند کند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که با تقویت زیرساخت های فناوری، ترویج دانش عمومی درباره فرمول یک، و جذب حمایت های مالی، می توان این ورزش را در میان گروه های گسترده تری از جامعه گسترش داد. نتایج این تحقیق زمینه ای برای برنامه ریزی و توسعه هواداری فرمول یک در ایران فراهم می کند و نقش مهمی در پیش بینی و بهبود آینده این پدیده ایفا می کند.

هدف از این پژوهش، طراحی الگوی اقتصادی فدراسیون های ورزشی ایران بود. روش تحقیق از نوع کیفی بود. این تحقیق در 6 مرحله با محوریت روش "گروه متمرکز" انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات از مصاحبه های کیفی و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از سه مرحله کدگذاری استفاده گردید. مدل پژوهش نیز بر اساس روابط شناسایی شده به صورت یک چارچوب سیستمی مفهومی ترسیم شد. در نهایت الگوی پژوهش در کارگروه متمرکز تحقیق با روش تحلیل محتوای کیفی به دست آمد (11 نفر). با توجه به مصاحبه های صورت گرفته مشخص شد که 6 چالش اصلی بازاریابی، برندسازی، ارتباط، سیاست، امکانات و قوانین در حوزه درآمدزایی فدراسیون های ورزشی وجود دارد. همچنین فدراسیون های ورزشی می توانند از راهبرهای تأمین مالی در سه بخش عمومی (عامل بازاریابی، برندسازی، رسانه و ایجاد واحد صنعت و دانشگاه)، کلان (ساختاری، رویدادی و قوانین) و اختصاصی استفاده کنند. با توجه به یافته های تحقیق می توان گفت که فدراسیون های ورزشی ایران 3 راه کار عمده برای تأمین منابع مالی خود دارند. راهکارهای عمومی که برای تمامی فدراسیون ها ثابت و قابل اجرا می باشد، راهکارهای اختصاصی که با توجه به ویژگی هر فدراسیون متفاوت است و راهکارهای کلان که در حیطه کنترل فدراسیون ها نیست و نهادهای بالادستی توان تأثیرگذاری بر آن ها را دارند.

هدف  این پژوهش، طراحی مدل اولویت های راهبردی توسعه منابع انسانی در ادارات کل ورزش و جوانان بود. روش پژوهش، توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی بود. داده های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) گردآوری شد. نمونه گیری در بخش کیفی بر اساس پنل تخصصی و هدفمند و برابر با 18 نفر از خبرگان منابع انسانی ادرات کل ورزش و جوانان و اساتید مدیریت ورزشی بود. جامعه آماری در بخش کمی شامل مدیران و معاونان ادارات کل ورزش و جوانان استان ها برابر با 155 نفر بود. به دلیل محدودیت اعضا، جامعه با نمونه برابر شد. ابزار تحقیق پرسش نامه عوامل درونی و بیرونی و فرم خودتعاملی ساختاری بود. با استفاده از تحلیل SWOT راهبرد ها تدوین و با بهره گیری از تکنیک ISM اولویت های اقدام در اجرای راهبرد ها تعیین شد. یافته های پژوهش نشان داد که در ادارات کل ورزش و جوانان 8 قوت، 7 ضعف، 7 فرصت و 6 تهدید وجود دارد و تعداد 8 راهبرد برای توسعه منابع انسانی این سازمان تدوین شد. براساس یافته ها، راهبرد های توسعه شغلی و استقرار نظام جانشین پروری در مدیریت منابع انسانی و توسعه سنجیده نظام توانمندسازی مدیران و کارکنان در قاعده مدل ساختاری تفسیری تحقیق قرار گرفتند. می توان گفت که افزایش تحقیق و توسعه در مدیریت منابع انسانی، همایش ها و کنگره های علمی، کارگاه های آموزشی و توجیهی، استفاده از تجربیات کارکنان با سابقه و مدیریت استعداد به توسعه منابع انسانی در ادارات کل ورزش و جوانان کمک خواهد کرد.

زمینه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی مقایسه دو روش کاهش تدریجی حجم تمرین پس از چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی بر روی عامل استرسی کورتیزول و پروتئین واکنشی-سی مردان سالم غیر فعال است. روش تحقیق: تعداد 30 نفر دانشجوی پسر سالم غیر فعال کارشناسی دانشگاه قم به صورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در سه گروه شامل: کاهش50 درصد حجم تمرین، کاهش 75 درصد حجم تمرین و کنترل قرار گرفتند. متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی شامل دوی رفت و برگشتی به مدت 5/2 ساعت دو جلسه در هفته، یک هفته تعدیل تمرین اجرا گردید. نمونه خونی در سه مرحله، پیش از شروع تمرینات، قبل و بعد از تعدیل تمرین گرفته شد. جهت بررسی تفاوت درون گروهی از آزمون اندازه گیری های مکرر و برای بررسی تفاوت های بین گروهی از اختلاف عددی مقدار پیش آزمون - پس آزمون و پس آزمون - پیگیری و روش آماری MANOVA در سطح معنی داری (05/0=α) استفاده شد. یافته ها: نتایج بین گروهی تفاوت معنی داری برای مقادیر کورتیزول و پروتئین واکنشی- C نشان نداد. اما نتایج درون گروهی مقادیر کورتیزول در سه مرحله زمانی در گروه های 50 درصدکاهش حجم تمرین و 75 درصد معنی دار بود (03/0p= و02/0p=). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از تفاوت معنی داری فقط بین مرحله پیش آزمون و پیگیری در هر دو گروه بود (01/0p= و 03/0p=). نتیجه گیری: بنظر می رسد، تعدیل تمرین یک هفته ای متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی نمی تواند بر میزان کورتیزول و پروتئین واکنشی-سی مردان غیرفعال اثر بخش باشد

هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش ها و فرصت های تامین مالی فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین می باشد. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نوع پژوهش های میدانی است که در دسته تحقیقات کیفی قرار می گیرد. جامعه آماری تحقیق حاضر، صاحب نظران آگاه به موضوع تحقیق که در این تحقیق شامل خبرگان آگاه در حوزه ورزش جانبازان و معلولین و اساتید دانشگاه و همچنین فعالین بخش بازاریابی می باشند که بر اساس روش نمونه گیری گلوله برفی و هدفمند تا حد رسیدن به اشباع نظری، تعداد 20 نفر به عنوان نمونه تحقیق مشخص گردیدند. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه های کیفی بود. به منظور گردآوری و تحلیل داده های تحقیق حاضر، فرایند کدگذاری مصاحبه-های انجام گرفته در مجموع تعداد 321 نشان شناسایی گردید که با توجه به نزدیکی موضوعی و مفهومی در 7 مفهوم دسته بندی شدند که شامل شیوه های معمول تامین مالی ، ارتباطات و رسانه ،منابع، مدیریت و برنامه ریزی، ، شهرت و رقابت بین المللی (مدال های دریافت شده)، فرهنگ سازمانی و قشر مخاطبین خاص می باشد. این عوامل در دو بخش چالش ها و فرصت ها طبقه بندی شدند. در نهایت، پیشنهاد می گردد نسبت به ایجاد سازوکار و تدوین آیین نامه ها ومقدمات مربوط به راه اندازی کمیته بازاریابی و بهره گیری از متخصصین بازاریابی با استفاده از نتایج تحقیق در راستای رسیدن به اهداف تامین مالی این فدراسیون گام های موثری برداشته شود.

پژوهش حاضر به بررسی و ارائه راهکارهای توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی پرداخته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، و از نظر ماهیت و روش، توصیفی همبستگی می باشد که به صورت آمیخته در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. جامعه آماری در بخش کیفی، افراد آگاه به موضوع پژوهش و خبرگان و صاحب نظران حیطه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی بودند که تعداد 8  نفر با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند و در بخش کمی، کارکنان معاونت توسعه ورزش ادارات کل ورزش و جوانان استان ها ، ادرات ورزش و جوانان شهرستان ها، هیئت های ورزش های روستایی و بازی های بومی محلی استان های ایران و همچنین برخی اساتید دانشگاهی صاحب نظر بودند که تعداد 100 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس به روش 20 برابر تعداد سوالات متغیری با بیشترین تعداد سوال، جهت کفایت نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کیفی، مصاحبه عمیق نیمه ساختارمند بود که از طریق آن مولفه های اصلی موثر بر توسعه ورزش روستای و بازی های بومی محلی مشخص شد. ابزار پژوهش در بخش کمی، پرسش نامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی پژوهش (مطالعه اکتشافی نظام مند با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه) با مقیاس 5 ارزشی لیکرت بود (67 سوال). تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس جهت تحلیل داده ها استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود که اولویت سازه های مدل به ترتیب شامل تأمین امکانات مشارکت ورزشی، نیازسنجی ورزشی روستاییان، نقش های ذینفع، نوآوری و تنوع بخشی ورزشی، احیا و ترویج بازی های بومی سنتی، دستاورد و بازخورد مشارکت ورزشی، هدفمندسازی و استمرار مشارکت ورزشی، نهادهای متولی، مشارکت ورزش و بازی روستاییان، توسعه پایدار ورزش روستایی و بازی بومی سنتی، فرهنگ سازی مشارکت ورزشی، تقسیم کار میان بخشی و فرابخشی و آموزش همگانی فعالیت ورزشی بودند. در نهایت نتایج نشان داد که مدل معادلات ساختاری عوامل تعیین کننده توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی برازش مطلوبی دارد و تامین امکانات و زیرساخت ها در کنار نوآوری، فرهنگ سازی و تنوع بخشی از نقش تعیین کننده ای در توسعه ورزش روستایی و بازی های بومی محلی ایران برخوردار است. مدل نهایی پژوهش، شناختی جامع و کلان بر پایه شناسایی عوامل کلیدی موثر بر توسعه ورزش بومی محلی و چگونگی تعامل آن ها با یکدیگر را فراهم می آورد و چارچوبی مناسب و بومی برای مطالعات بیشتر و دقیق تر در این حوزه است و می تواند برای توسعه ورزش بومی محلی مبنای عمل قرار گیرد.