درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: این پژوهش با هدف مدل سازی عوامل مؤثر بر سرمایه فرهنگی کارکنان وزارت ورزش و جوانان انجام شد.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- همبستگی بود که به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان وزارت ورزش و جوانان بود. 387 نفر به عنوان نمونه و بر اساس 5 گویه به ازای هر سوال انتخاب شد. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته در دو بخش مشخصات توصیفی و سؤالات تخصصی بود. پرسش نامه نهایی با روش لیکرت و با ارزش گذاری پنج گزینه ای تهیه شد. روایی صوری و محتوایی آن توسط 17 نفر از متخصصین بررسی و پایایی پرسشنامه نیز با روش آلفای کرونباخ تأیید شد.یافته ها: بر اساس یافته ها، شاخص Q2 برای مولفه های سرمایه اجتماعی، مدیریت بدن و هویت یابی در محدوده متوسط تا قوی و برای سایر مولفه ها در محدوده قوی قرار دارد. همچنین شاخص R2 به جز دو مؤلفه هویت یابی و سرمایه اجتماعی که در محدوده ضعیف تا متوسط قرار دارد، برای مابقی مولفه ها در محدوده قوی می باشد. برازش مدل از مقدار قابل قبولی برخوردار بود.نتیجه گیری: در راستای تحقق سرمایه فرهنگی، ابتدا باید انگیزه های افراد را شناسایی کرد سپس از طریق فرهنگ سازی مطلوب و تاکید بر مؤلفه های شناسایی شده، برنامه ریزی در جهت استقرار سرمایه فرهنگی متناسب با سازمان های ورزشی را پیاده سازی کرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی فرصت ها و چالش های بازاریابی رسانه های اجتماعی باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی بود و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته بدست آمد. جامعه آماری شامل 14 نفر از اساتید حوزه بازاریابی ورزشی و مدیران ورزشی و کارشناسان رسانه اجتماعی بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و مصاحبه ها تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. از روش تحلیل مضمون برای استخراج مضامین پایه، سازنده و فراگیر استفاده شد.یافته ها: تجزیه و تحلیل مصاحبه ها نشان داد باشگاه های فوتبال ایران می توانند از قابلیت های بالقوه رسانه های اجتماعی به عنوان فرصت های ارتباطی و بازاریابی با هواداران خود استفاده کنند. فرصت های بازاریابی رسانه های اجتماعی شامل ویژگی های منحصربه فرد رسانه های اجتماعی، آگاهی و ترویج برند باشگاه، تجارت رسانه اجتماعی، تعامل با هواداران، حمایت و پشتیبانی آنلاین هواداران می باشند. علاوه بر فرصت های موجود باشگاه های فوتبال با چالش هایی در رسانه های اجتماعی به عنوان ابزار بازاریابی مواجه هستند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج، به مدیران باشگاه های فوتبال پیشنهاد می شود با استفاده از ویژگی تعاملی بودن رسانه های اجتماعی بسترهای افزایش فعالیت هواداران را فراهم کنند. با افزایش درگیرسازی هواداران در رسانه های اجتماعی دستیابی به درآمدهای تجاری و تبلیغاتی باشگاه تسهیل می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه چهار هفته تمرین هوازی و تمرین قدرتی بر مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز سرمی زنان غیرفعال دارای اضافه وزن، با محدوده سنّی 25 تا 40 سال بود. روش: تعداد 36 نفر آزمودنی از میان زنان غیرفعال دارای اضافه به عنوان نمونه پژوهش، و به صورت هدفمند براساس معیارهای ورود به پژوهش که دارای شرایط حضور در پژوهش بودند، به صورت هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی به سه گروه تمرین هوازی (12 نفر)، تمرین قدرتی (12 نفر)  و گروه کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه تمرین هوازی شامل 12 جلسه تمرین (4 هفته و هر هفته سه جلسه تمرین) با شدت 65 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره به مدت 16 الی 22 دقیقه جلسه تمرینی در هفته بود. برنامه تمرین قدرتی شامل چهار هفته و هر هفته سه جلسه با شدت 50 تا 65 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) بود. در دو مرحله، قبل از شروع تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی چهار هفته ای، نمونه های خونی از آزمودنی ها در وضعیت ناشتایی و پایه، جهت اندازه گیری مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز سرمی 6 میلی لیتر نمونه خونی از ورید بازویی جهت جداسازی سرم گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی جهت بررسی تفاوت های بین گروهی، در صورت معنی داری، و همچنین از آزمون t همبسته جهت بررسی تفاوت های درون گروهی در سطح معنی داری 05/0  استفاده شد. یافته ها: نتایج مطالعه حاکی از تفاوت معنی داری در مقادیر بین گروهی کورتیزول و کراتین کیناز سرمی زنان غیرفعال پس از چهار هفته تمرین هوازی و قدرتی بود (000/0 P=). تفاوت معنی داری در مقادیر درون گروهی کورتیزول بین مراحل پیش آزمون و پس آزمون در گروه های تمرینی هوازی و قدرتی بدست آمد (05/0P<). تفاوت معنی داری در مقادیر درون گروهی کراتین کیناز بین مراحل پیش آزمون و پس آزمون در گروه تمرینی هوازی نیز حاصل شد (05/0P<). نتیجه گیری: چهار هفته تمرین قدرتی و هوازی منجربه کاهش در مقادیر کورتیزول و کراتین کیناز در زنان غیرفعال دارای اضافه وزن شد. لذا، می توان از هر دو روش تمرینی با شدت متوسط، جهت کاهش استرس و آسیب در زنان غیرفعال دارای اضافه وزن استفاده کرد.

آتاکسی مخچه ای نوعی اختلال عصبی رایج در کودکی است که باعث نقص در تنظیم حرکات بدن می شود. کودکان مبتلا به این اختلال، معمولاً دچار ضعف کنترل حرکتی و تعادل هستند. توانایی حفظ تعادل به جهت اینکه پیش نیاز سایر مهارت های حرکتی است، از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش به منظور تعیین تأثیر هشت هفته حرکت درمانی با لباس فضایی بر تعادل ایستا و پویای کودکان آتاکسی مخچه ای انجام شد. در این پژوهش نیمه تجربی،30 کودک مبتلا به آتاکسی مخچه ای با رده سنی شش تا ده سال به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (گروه تمرین با لباس فضایی و کنترل) تقسیم شدند. گروه تمرین با لباس فضایی و گروه کنترل، حرکت درمانی را به مدت هشت هفته، سه جلسه 60 دقیقه ای در هفته با کمک مربیان و تحت نظر متخصص کاردرمانی انجام دادند. از دستگاه فوت اسکن و آزمون راه رفتن پاشنه به پنجه به ترتیب برای ارزیابی تعادل ایستا و پویا استفاده شد. داده های پژوهش از طریق آزمون کوواریانس در سطح معناداری (05/0>P) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با کنترل پیش آزمون، بین گروه تجربی و کنترل در مورد مؤلفه های تعادل ایستا: ناحیه نوسانات مرکز فشار )039/0 (P= و سرعت جابجایی مرکز فشار )015/0 (P= تفاوت معناداری مشاهده شد. همچنین در مورد تعادل پویا نیز اختلاف معناداری بین میانگین گروه ها مشاهده شد )002/0 (P=. این مطالعه می تواند به عنوان پایه ای برای تحقیقات بیشتر در زمینه اثرات حرکت درمانی با لباس فضایی برای کودکان آتاکسی مخچه ای مورد استفاده قرار گیرد.

هدف از انجام تحقیق حاضر، تبیین مدل موانع ساختاری رشد و توسعه جایگاه زنان در ورزش ایران بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان، اساتید و دانشجویان دکتری رشته مدیریت ورزشی، مربیان و داوران بین المللی و ورزشکاران حرفه ای بود. نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند بود که تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و در بخش کمی به صورت در دسترس انجام شد و بر اساس منابع معتبر که به ازای هر سوال 5 تا 10 نفر نمونه توصیه می شود، 394 نفر از افراد جامعه به صورت آنلاین در تکمیل پرسش نامه مشارکت داشتند. نحوه گردآوری اطلاعات به صورت میدانی و به طور مشخص مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود که با استفاده از نرم افزارSPSS  نسخه 25 و نرم افزار LISREL نسخه 8/8 صورت گرفت. ابزار تحقیق شامل پرسش نامه محقق ساخته ای بود که پس از تایید روایی صوری و روایی سازه(91/0=KMO)و نتیجه آزمون بارتلت(0001/0=p، 1/20107=2χ) مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تحلیل عاملی از طریق تحلیل مؤلفه های اصلی و تحلیل موازی نشان داد که موانع ساختاری رشد و توسعه جایگاه زنان در ورزش ایران حاوی هفت عامل بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم با نرم افزار لیزرل نیز شان داد، همه بارهای عاملی از قدرت تبیین خوبی برخوردار هستند و عامل های برنامه ریزی و سازماندهی؛ منابع مالی و بازاریابی؛ امکانات و تجهیزات؛ قوانین و مقررات؛ منابع انسانی؛ نظارت و کنترل وعامل اطلاع رسانی به عنوان موانع ساختاری شناسایی شده اند. لذاپیشنهاد می شود مسئولان با جلب مشارکت همگانی برای ایجاد تحول جایگاه زنان در ورزش ایران، به تدوین برنامه های اجرایی توسعه ای و نظام مند نمودن ساختار بپردازند و رویکردهای بنیادی و زیرساختی سایر جوامع را مد نظر قرار دهند.

باتوجه به نقش چشمگیر خانواده در حوزه ی حقوق بشر موضوع حق ازدواج می تواند از جمله مسائل مهم برای داشتن جامعه ای با ثبات باشد. پژوهش حاضر که بر اساس روش توصیفی انجام شده است، به مطالعه تطبیقی حق برتشکیل خانواده از نظر حقوق بین الملل بشر و اسلام می پردازد. اولین تفاوت این دو نظام قید «بالغی» در ماده ۱۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و به معنای این است که تنها زنان و مردان بالغ در حق بر ازدواج آزادند که در سند اسلامی چنین قیدی نیست. مهمترین تمایز این دو، شناسایی نهاد خانواده در چارچوبی قدسی در اعلامیه حقوق بشر اسلامی است. قیود مذکور در سند اسلامی (نژاد، رنگ، قومیت) و قیود مذکور در اعلامیه جهانی حقوق بشر (نجات، ملیت، تابعیت) و هر قید دیگری به استثنای دین و مذهب با اصل آزادی از ازدواج مخالف نیستند. قید مذهب در اعلامیه جهانی حقوق بشر به کارگرفته شده، ولی در اعلامیه حقوق بشر اسلامی سخنی از دین و مذهب به میان نیامده که همین امر سبب ایجاد محدودیت هایی برای اصل آزادی ازدواج شده است.

پوشش خبری و رسانه ای مناسب، در ترویج و ارتقا کمی و کیفی ورزش بانوان برای عموم مردم، ورزشکاران و جذب حامیان مالی موثر است. براین اساس هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل پوشش خبری مناسب ورزش بانوان بود. این مطالعه به روش کیفی با رویکرد تئوری داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان و مدیران ورزشی، اساتید حوزه مدیریت رسانه و نخبگان ورزشی در استان آذربایجان شرقی بودند که تعداد 13نفر به عنوان مشارکت کنندگان پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داد ها مصاحبه نیمه ساختار یافته و عمیق بود. داده های استخراج شده از مصاحبه ها پس از پیاده سازی، با نرم افزار تحلیل داده های کیفی MAXQDA 2020 و با روش کدگذاری سه مرحله ای اشتراوس و کوربین مورد تحلیل قرار گرفتند. تحلیل داده ها منجر به شناسایی 105 کد اولیه، 37 کدمحوری و درنهایت 4 مقوله اصلی شد. یافته های پژوهش شامل مقوله های اصلی «مولفه های پوشش خبری ورزش بانوان»، «عوامل پوشش خبری ورزش بانوان»، «پیامدهای پوشش خبری ورزش بانوان»و «راهکارهای پوشش خبری ورزش بانوان» بودند که نتایج حاصله از این پژوهش می تواند مورد توجه و استفاده سازمان ها و نهادهای ورزشی قرارگرفته و در حوزه مدیریت رسانه، تبلیغات و بازاریابی ورزش بانوان موثر واقع گردد.

هدف از پژوهش حاضر نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در توسعه استارتاپ های ورزشی است. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای انجام مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش را اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در کارآفرینی و فناوری اطلاعات و ارتباطات، استارتاپ های برجسته ورزشی و همچنین کارآفرینان ورزشی تشکیل داده اند که این افراد، به صورت هدفمند برای مصاحبه ها انتخاب شدند (14 مصاحبه با 13 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). در بخش دوم (کمی) بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از بخش کیفی، پرسشنامه تهیه شد و این پرسشنامه (28 گویه، در قالب سه مؤلفه شکل گیری، اعتبارسنجی و رشد) در بین استارتاپ های ورزشی (تمامی کارکنان و مدیران آن ها) توزیع گردید (نمونه: 86 نفر). از شاخص های کشیدگی و چولگی به منظور بررسی توزیع داده ها (طبیعی و یا غیرطبیعی بودن) استفاده و برای بررسی و پاسخ به سؤالات پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس استفاده شد. نتایج نشان داد که فناوری اطلاعات و ارتباطات در توسعه استارتاپ های ورزشی در مرحله شکل گیری، اعتبارسنجی و رشد، تأثیرگذار است که بیشترین تأثیر را در مرحله رشد دارد.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی نقش رسانه های اجتماعی بر اصالت؛ تصویر و شخصیت برند فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران بود. تحقیق حاضر، به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، اساتید مدیریت ورزشی بودند و نمونه آماری برابر اعضای جامعه آماری و به صورت در دسترس انتخاب شد (160 نفر). ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رسانه های اجتماعی سیف الهی و همکاران (2021)، پرسشنامه استاندارد اصالت برند کادیرو (2010)، پرسشنامه استاندارد شخصیت برند تسیوتسو و همکاران (2009) و پرسشنامه محقق ساخته تصویر برند بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به وسیله 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 86/0، 88/0، 82/0 و 84/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 26 و PLS نسخه 3 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، رسانه های اجتماعی اثر مثبت و معناداری بر اصالت، تصویر و شخصیت برند فدراسیون دارد؛ بنابراین فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران می تواند از رسانه های اجتماعی به طور فعال تر و هدفمندتر استفاده کند تا با ایجاد فرصت های بیشتر برای تعامل و پاسخ به نظرات مخاطبان، حس تعلق دانشجویان به برند فدراسیون افزایش یابد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیسته ذینفعان کلیدی فدراسیون کبدی ایران در مسئله درک و کاربرد سواد ارتباطی بود که با یک روش کیفی و با استراتژی پدیدارشناسانه، صورت پذیرفت. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 17 نفر از ذینفعان اصلی به عنوان مشارکت کننده انتخاب گردیدند. شیوه جمع آ وری داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. این پژوهش دیدگاه پدیدارشناسی توصیفی هوسرل را به کار گرفت. برای تجزیه و تحلیل پاسخ به سؤالات باز از روش تحلیل داده های کولایزی (1978) استفاده شد. ذخیره سازی و مدیریت داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo 11.0 انجام شد. بر اساس تجزیه و تحلیل انجام شده، پنج دامنه یا مضمون اصلی بدست آمد که عبارتند از: 1. درک محدود از سواد ارتباطی؛ 2. وضع نه چندان مناسب شایستگی تکوینی؛ 3. وجود شکاف دیجیتالی؛ 4. تفکر محاسباتی پایین تر از انتظار و 5. شناخت محدود از سطوح ارتباط. مشخص گردید که ذینفعان اصلی ورزش کبدی، از لحاظ درک سواد ارتباطی در جایگاه خوبی می باشند، اما این درک درست، منجر به بکارگیری و کاربرد سواد ارتباطی در آنها نگردیده است. ایجاد برنامه های توسعه شایستگی های تکوینی مانند توسعه مهارت های تکوینی، تفکر انتقادی، حل مسائل، و تفکر الگوریتمی، ارتقاء اهمیت شایستگی های تکوینی از طریق ترویج، انتقال اطلاعات و آموزش به دیگر ذینفعان و افراد مرتبط، پیشنهاد گردید. این منابع باید برای تمام ذینفعان اصلی در دسترس باشند.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل درآمدزایی روز مسابقه در باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران با تأکید بر نقش رسانه بود. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی بود که با رویکرد پژوهش، آمیخته بود. در بخش کیفی از روش تحلیل تم و در بخش کمی از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. در بخش کیفی، مشارکت کنندگان شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران، متخصصان و ...) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (16 نفر). در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه مدیران و مسئولین بخش رسانه ای باشگاه های فوتبال ایران (تیم های حاضر در لیگ حرفه ای و دسته یک) بودند که به صورت تمام شمار در نظر گرفته شدند(68 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند و در بخش کمی شامل پرسشنامه برگرفته از بخش کیفی بود(25 سؤال).  براساس چارچوب مفهومی استخراج شده، در کدگذاری باز 25 کد مفهومی شناسایی شدند. در کدگذاری محوری، 5 کد محوری(آموزشی، آسیب شناسی، اطلاع رسانی، بلیط فروشی و تبلیغات) و در کدگذاری انتخابی مشخص شد که عوامل آموزشی بر اطلاع رسانی، آسیب شناسی، بلیط فروشی و تبلیغات تأثیرگذار است و عوامل اطلاع رسانی و تبلیغات بر بلیط فروشی تأثیرگذارند. در بخش کمی مشخص شد که رابطه تبلیغات بر بلیط فروشی (779/2)، اطلاع رسانی بر بلیط فروشی(003/4)، آموزشی بر تبلیغات(834/3) و بلیط فروشی(858/12) و اطلاع رسانی(699/8) و آسیب شناسی(887/8)، بیش از 96/1 است و تأیید می گردد. با توجه به نقش پررنگ رسانه های مختلف بر توسعه درآمدزایی در باشگاه های ورزشی، می بایست رفع چالش های آن، از اهداف اصلی برنامه های توسعه رسانه ها باشد که توصیه می شود رسانه های مختلف از نتایج پژوهش حاضر بهره گیرند.

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل توسعه منابع انسانی با رویکرد اسلامی-ایرانی پیشرفت در ادارات کل ورزش و جوانان، با بهره گیری از تکنیک ISM بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی بود و داده ها به صورت آمیخته اکتشافی متوالی با روش داده بنیاد جمع آوری شد. هم زمان با گردآوری داده های کیفی، داده ها با استفاده از مراحل سه گانه کدگذاری باز، محوری و گزینشی مورد تحلیل قرار گرفت. به منظور شناسایی عوامل از تکنیک تحلیل محتوا در نرم افزار Maxqda استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل مدیران و خبرگان منابع انسانی وزارت ورزش و جوانان و اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه بودند که به صورت غیرتصادفی و هدفمند تعداد 17 تن به عنوان نمونه انتخاب شدند و در بخش کمی مدیران، معاونان و کارشناسان ادارات کل ورزش و جوانان استان ها برابر با 1573 تن بود که به صورت تصادفی طبقه ای، بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 310 تن با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسش نامه محقق ساخته و فرم خودتعاملی ساختاری بود. برای ساختاردهی عوامل از تکنیک ISM و MICMAC استفاده شد. یافته ها مشتمل بر شناسایی 9 بعد، 23 مؤلفه و 92 شاخص بود. همچنین، ابعاد در شش سطح ساختاردهی شدند و عواملِ جذب و توسعه منابع انسانی منطبق با معیارهای اسلامی و ویژگی های رفتاری و شخصیتی مدیران با تأکید بر ارزش های دینی در پایین ترین سطح مدل قرار گرفتند. می توان گفت تعیین معیارهای گزینش افراد اصلح، توناسازی کارکنان و انتصاب افراد با تقوا و مجرب به توسعه منابع انسانی در ادارات کل ورزش و جوانان کمک خواهد کرد.

هدف: اهمیت انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران ازآنجایی مشخص می شود که بسیاری از آسیب های روانی و ناهنجاری های رفتاری ورزشکاران با آن ارتباط دارند و به این دلیل علاقه مندی برای اعمال مداخلات پذیرش و ذهن آگاهی در بین ورزشکاران افزایش می یابد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف برررسی روایی و پایایی پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران به منظور استانداردسازی این ابزار در داخل کشور انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر ازجمله پژوهش های کاربردی و توسعه ابزار محسوب می شود که به لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات، میدانی و از نظر کنترل متغیرها، غیرآزمایشی بود. تعداد 319 نفر از ورزشکاران رشته های مختلف ورزشی به صورت تصادفی ساده (دردسترس) انتخاب شدند و به تکمیل پرسش نامه پرداختند. بعد از تکنیک ترجمه-بازترجمه و تأیید روایی صوری پرسش نامه توسط سه متخصص، بررسی اولیه پرسش نامه برای رفع اشکالات جزئی انجام شد. به منظور تعیین روایی سازه عاملی پرسش نامه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ و به منظور تعیین ثبات آن از ضریب همبستگی با استفاده از آزمون-بازآزمون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پرسش نامه انعطاف پذیری روان شناختی با هشت عامل تأیید شد. همچنین پرسش نامه شاخص های برازندگی مطلق، همسانی درونی و ثبات قابل قبولی داشت که بیانگر روایی و پایایی مطلوبی بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه ابزاری مفید، روا و پایا رابرای اندازه گیری انعطاف پذیری روان شناختی در ورزشکاران برای پژوهشگران و روانشناسان ورزش ارائه می نماید.

هدف پژوهش شناسایی فرصت ها و چالش های ورزش دانش آموزان دختر بود. روش پژوهش حاضر کیفی است. جامعه آماری متخصصین مرتبط با موضوع بودند که از بین این افراد 13 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و بعد از رسیدن به اشباع نظری به عنوان نمونه انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل مضمون و نرم افزار مکس کیودا نسخه 18 انجام شد. جهت بررسی روایی و پایایی نتایج حاصل از بخش کیفی از معیارهای گوبا و لینکلن (1989) استفاده شد.  نتایج نشان داد که فرصت ها، چالش ها و راهکارهای ورزش دانش آموزان دختر دارای 227 مفهوم، 26 مضمون فرعی و سه مضمون اصلی شاملِ فرصت ها (9آیتم)، چالش ها (9آیتم) و راهکارها (8آیتم) می باشد. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود مدیران و معاونان آموزش و پرورش، کارشناسان، دبیران و آموزگاران تربیت بدنی جهت بهبود وضعیت ورزش دانش آموزان دختر از نتایج پژوهش جهت رفع چالش ها و بکارگیری فرصت ها استفاده نمایند.

مواد و روش ها:  این مطالعه به روش تحقیق کیفی انجام شد. به این منظور داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختارمند با 24 مصاحبه شونده شامل 12 ورزشکار پسر و 8 ورزشکار دختر نوجوان و 4 نفر از مربیان آن ها در شهر یزد جمع آوری شد. همه مصاحبه ها ضبط و سپس به صورت متن پیاده سازی شد و با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شد. یافته ها: نتایج تحقیق در سه سطح کدهای باز، تم های فرعی و تم های اصلی شناسایی شد که حاوی حمایت های اجتماعی و روان شناختی شامل تأثیر والدین (پشتیبانی روان شناختی، حمل و نقل، الگو بودن، حمایت مالی و تماشاگر بودن)، تأثیر مربیان (تخصص، اخلاق و شخصیت، تعامل با والدین)، تأثیر دوستان (دوستیابی، با دوستان بودن)، تأثیر رسانه و شبکه های اجتماعی (انگیزه دادن، الگوبرداری و یادگیری) بود. شایستگی حرکتی شامل شایستگی حرکتی واقعی (استعداد داشتن، پیشرفت کردن، فیزیک بدنی مناسب) و ادراک شده (باور به توانمندی های خود، تأیید مربی، آگاهی از نقاط ضعف و قوت خود) و انگیزش نیز شامل انگیزه درونی (علاقه، لذت و تفریح) و بیرونی (حرفه ای شدن و هدف داشتن، سلامتی و تناسب اندام) بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که پایبندی به فعالیت های ورزشی در نوجوانان به طیفی از عوامل اجتماعی و روان شناختی، شایستگی های حرکتی و انگیزش بستگی دارد که با در نظر گرفتن این عوامل می توان در راستای پایبندی نوجوانان به فعالیت های بدنی گام برداشت.

هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اکتشافی است؛ که به صورت کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین و به روش نظام مند صورت پذیرفت. جامعه آماری تحقیق متخصصان و صاحب نظران حوزه ورزش بانوان، مسئولین ورزش در حوزه بانوان و همچنین زنان شاغل و خانه-دار در مناطق مختلف شهر تهران بودند. روش نمونه گیری به صورت غیرتصادفی و هدفمند با استفاده از روش گلوله برفی بود و مصاحبه های عمیق تا رسیدن به اشباع نظری (پس از 36 مصاحبه) ادامه یافت. برای تجزیه و تحلیل داده های کیفی از روش کد گذاری باز، محوری و گزینشی بهره گرفته شد. در نتیجه تجزیه و تحلیل داده ها 714 کد باز شناسایی شد که پس از بررسی و تجزیه وتحلیل کدها، 161 مفهوم در 22 مقوله دسته بندی گردید. در نهایت به نهادها و سازمان های متولی در زمینه ترویج و توسعه ورزش و فعالیت بدنی پیشنهاد می شود با استفاده از نتایج این تحقیق با آگاهی از شرایط علی ، ایجاد شرایط زمینه ای ، تقویت عوامل مداخله گر مثبت و کنترل عوامل مداخله گر منفی و اجرای راهبردها ، مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران را عملیاتی کنند تا ورزش و بانوان شهر تهران از دستاوردهای آن بهره مند شوند .

 تصمیم گیری درباره ی موقعیت مکانی یک مرکز ورزشی تأثیر بسیاری در موفقیت یا شکست بالقوه آن دارد. عوامل موثر بر این گونه تصمیم ها باید به دقت مطالعه و اولویت بندی شوند. هدف این پژوهش، ارائه شیوه ای برای انتخاب بهترین محل برای اماکن ورزشی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع کاربردی است. برای جمع آوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و پرسش نامه استفاده شد. این پژوهش، یک چارچوب هفت مرحله ای را برای انتخاب یک موقعیت مکانی از بین چندین گزینه، ارائه می دهد. ابتدا با مرور پیشینه تحقیق، عوامل مؤثر بر انتخاب بهترین موقعیت مکانی تعیین شد. سپس با استفاده از مراحل تحلیل سلسله مراتبی و پرسش هدفمند از 4 تن از مدیران با تجربه کشور که در ساخت و مدیریت اماکن ورزشی سابقه بالای 10 سال داشتند، معیارهای با اهمیت ارزیابی شد. انتخاب این 4 مدیر با معرفی و پیشنهاد اساتید متخصص مدیریت ورزشی انجام شد. برای نشان دادن چارچوب استفاده از تحلیل سلسله مراتبی، سه مکان تصادفی در جنوب، مرکز و شمال شهر تهران به عنوان گزینه انتخاب شدند و بر اساس وزن معیارهای محاسبه شده به آنها امتیاز داده شد تا بهترین مکان شناسایی شود. این پژوهش، سرمایه گذارن خصوصی و سیاست گذاران دولتی در بخش اماکن ورزشی را در جهت انتخاب مکان مناسب، هدایت می کند. یافته های تحقیق، بیانگر این است که معیارهای اصلی و موثر در انتخاب بهترین موقعیت امکان ورزشی، (دسترسی آسان)، (ویژگی های مکان)، (مسائل مالی)، (همسایگی)، (بازار) و زیر معیارهای آنها می باشند.

هدف: هدف از این پژوهش بررسی برخی عوامل آمادگی جسمانی پس از هشت هفته تمرینات قدرتی و سرعتی در کاراته کاران جوان بود. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی، به صورت دوسو کور و با تعداد 33 کاراته کاران مرد، با میانگین سنی 2/2±2/22 سال به طور تصادفی در سه گروه مساوی(گروه تمرین مقاومتی، سرعتی و کنترل) تقسیم شدند. تمرینات قدرتی و سرعتی، سه جلسه در هفته، و به مدت هشت هفته بود. قبل و پس دوره تمرینی، از آزمودنی ها اندازه گیری انعطاف پذیری بر حسب سانتیمتر، قدرت عضله همسترینگ بر حسب کیلوگرم، به عمل آمد. برای توصیف آماری داده ها از میانگین و انحراف معیار استفاده شد. پس از تعیین نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنف، برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش t مستقل برای مقایسه متغیرهای یک گروه و از آزمون تحلیل واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. در سطح معناداری 05/0≥p تجزیه و تحلیل شد. نتایج: یافته ها تفاوت معنی داری بعد از تمرینات قدرتی و سرعتی در فاکتورهای انعطاف پذیری و قدرت را نشان داد (0036/0 =p) هم چنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین این دو نوع تمرین از نظر انعطاف پذیری اختلاف معنی داری وجود ندارد (75/0= p)، اما این تفاوت در قدرت معنی دار بود (0024/0 =p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، تمرینات قدرتی و سرعتی می توانند به بهبود انعطاف پذیری و قدرت عضلات همسترینگ کمک کنند. با این حال، به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی به عنوان یک روش مؤثرتر برای تقویت این عضلات عمل می کنند.

مقدمه و هدف: احتمالاً انجام تمرینات ورزشی به صورت وهله های مختلف، تاثیرات متفاوتی بر شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی ورزشکاران داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر چهار برنامه تمرینی مختلف کاراته بر برخی از شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی کاراته کاها انجام شد.مواد و روش ها: تعداد 32 آزمودنی در قالب 4 گروه 8 نفری به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه شامل تمرین با وهله کوتاه مدت، وهله بلندمدت، وهله متوسط مدت و تمرین معمول کاراته مورد آزمون قرار گرفتند. آزمودنی ها در هر چهار گروه تکنیک های کاراته را در 9 ایستگاه انجام دادند. ایستگاه ها در وهله های 10، 20، 30، 45، 60، 90 و 180 ثانیه تعریف شدند. در برنامه تمرین با وهله های کوتاه مدت، آزمودنی ها بیشتر از وهله های 10 و 20 ثانیه استفاده کردند. در برنامه میان مدت، از وهله های 30، 45 و 60 ثانیه و در برنامه طولانی مدت آزمودنی ها بیشتر از وهله های 90 و 180 ثانیه برای تمرین استفاده کردند. گروه چهارم هم از برنامه های معمول کاراته که غالبا ترکیب های متفاوتی از همین وهله های تمرینی بود استفاده نمودند. آزمودنی ها تمرینات را به مدت 8 هفته و دو بار در هفته انجام دادند. داده ها با روش های آماری آنووا یک طرفه، آنالیز کوواریانس و تی همبسته در سطح معنی داری 0.05>P مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که بین چهار برنامه تمرینی از لحاظ اثرگذاری بر چابکی، سرعت پا، تعادل پویا، توان بی هوازی و سرعت جابجایی دست تفاوت معنی داری وجود ندارد (0.05˃P) برنامه تمرینی با وهله های میان مدت از لحاظ اثرگذاری بر توان هوازی، توان انفجاری، استقامت عضلات شکم، زمان عکس العمل و قدرت ضربه دست نسبت به سه برنامه دیگر برتری داشت (0.05˂P). برنامه های تمرینی با وهله های میان مدت و کوتاه مدت از لحاظ اثرگذاری بر استقامت عضلانی بالاتنه، سرعت ضربه پا، سرعت ضربه دست و قدرت ضربه پا نسبت به دو برنامه سنتی و طولانی مدت برتری داشتند (0.05˂P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد که برنامه های تمرینی مختلف می تواند تأثیرات متفاوتی بر شاخص های آمادگی جسمانی و عملکردی در کاراته کاها داشته باشد، با این حال احتمالاً برنامه تمرینی با وهله های کوتاه و میان مدت نسبت به دو برنامه دیگر می تواند تأثیرگذاری بیشتری بر کاراته کاها داشته باشد.