درخت حوزه‌های تخصصی

PRAS40 در انواع بافت های بدن بیان و در مسیر رشد عضلانی وجود دارد مطالعات نشان داده است که PRAS40در تنظیم رشد سلولی نقش دارد. هدف از این مطالعه تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی و مکمل یاری پروتئین whey بر PRAS40 و هایپرتروفی عضله دوقلو رت های نر نژاد ویستار بود. این مطالعه تجربی که از لحاظ هدف توسعه ای بود در سال 1401 انجام شد 23 سر رت نر نژاد ویستار هشت هفته ای با وزن 250 گرم به طور تصادفی در چهار گروه: تمرین مقاومتی، تمرین مقاومتی+مکمل، شم و کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی+مکمل دو هفته با تمرینات آشنا و شش هفته پنج روز در هفته به تمرین مقاومتی بالا رفتن از نردبان لدر پرداختند در گروه تمرین+مکمل بعد از تمرینات مکمل whey به میزان g/kg05/2 به صورت گاواژ داده شد. در پایان با خارج کردن خون از قلب بافت عضله دو قلو خارج و به تانک ازت منتقل و برای بررسی بیان ژن PRAS40 استفاده شد. شش هفته تمرین مقاومتی به همراه مکمل whey باعث کاهش معنی داری در بیان ژن PRAS40 و افزایش وزن عضله در گروه های تمرینی شد. پروتکل تمرین مقاومتی همراه با مکمل whey از طریق سرکوب مسیر PRAS40 می تواند منجر به هایپرتروفی عضلانی شود و مسیرهای آنابولیک در عضله بیشتر فعال کند.

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمّل سیر بر مقادیر عوامل رشدی GH و IGF-1 و همچنین هورمون جنسی استروژن سرمی زنان جوان دارای اضافه وزن بود. روش: تعداد 40 نفر از داوطلبان به عنوان نمونه آماری به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شده و سپس به صورت تصادفی به چهار گروه: گروه تمرین هوازی (10)، گروه مکمّل سیر (10)، گروه تمرین و مکمّل (10) و گروه کنترل (10) تقسیم شدند. معیارهای ورود به پژوهش شامل: زنان دارای عدم مصرف دارو یا مکمّل خاصی طی شش ماه اخیر، آمادگی برای انجام فعالیت ورزشی براساس پرسشنامه PAR-Q، BMI بین 25 تا 9/29، دامنه سنّی بین 20 تا 40 سال، عدم داشتن بیماری هایی نظیر دیابت، مشکلات مفصلی مانند آرتروز و عدم داشتن مشکلات تنفسی مزمن بود. برنامه تمرینی گروه هوازی شامل 24 جلسه تمرین بود.، مدت جلسه تمرینی در شروع 40 دقیقه و در طول 8 هفته به 55 دقیقه رسید. شدت تمرین 50 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه بود که در هفته هشتم به 65 الی 80 درصد ضربان قلب بیشینه رسید. همچنین هر روز و به مدت هشت هفته، به گروه های مصرف کننده مکمّل سیر500 میلی گرمی مکمّل سیر (به شکل کپسول)، و به گروه دارونما، کپسول های 500 میلی گرمی گلوکز مشابه کپسول های مکمّل، سیر داده شد. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از آزمون شاپیروویلک جهت بررسی توزیع بودن طبیعی داده ها و تجانس واریانس با استفاده از آزمون لوین بررسی شد. جهت آزمون فرضیه ها از آزمون t همبسته جهت بررسی تفاوتهای درون گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس جهت بررسی تفاوت های بین گروهی استفاده شد. همچنین سطح معنی داری نیز برای تمام محاسبات (α≤0/05) در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معنی داری در مقادیر پس آزمون هورمون رشد، عامل رشد شبه انسولینی-1 و استروژن، بین سه گروه مشاهده شد (P<0/01). نتایج t همبسته تفاوت معنی داری در مقادیر هورمون رشد، عامل رشد شبه انسولینی-1 و استروژن را در سه گروه تجربی به غیر از گروه کنترل نشان داد (P<0/05). نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمّل سیر، منجر به افزایش عوامل رشدی GH و  IGF-1و همچنین هورمون جنسی استروژن در زنان جوان دارای اضافه وزن می شود. لذا می توان تمرین هوازی و مصرف مکمّل سیر را به زنانی که دارای اضافه وزن می باشند، توصیه نمود.  

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی سیاست ها و رویه های ورزش تربیتی در زمان بروز بحران (نمونه موردی: شیوع ویروس کووید-19 در ایران) اجرا شد.روش شناسی: روش پژوهش حاضر پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بودند که بر اساس انتخاب گلوله برفی تعداد 21 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور اولویت بندی سیاست ها و رویه های اجرایی در خصوص ورزش تربیتی با توجه به شیوع ویروس کووید-19 از روش تاپسیس استفاده شد. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار BT TopSis SoLver انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد 18 سیاست و رویه اجرایی در خصوص ورزش تربیتی با توجه به شیوع ویروس کووید-19 شناسایی شد که سطح بندی آموزش های ورزشی ارائه شده در رسانه ها و فضای مجازی مهم ترین سیاست؛ و استفاده از ورزشکاران محبوب جهت آموزش و مطابقت آموزش های ورزشی با امکانات و فضاهای موجود ویژه تمامی گروه ها و افراد، دیگر سیاست و رویه های اجرایی مهم در این خصوص بودند.نتیجه گیری: به نظر می رسد سطح بندی آموزشی در ورزش تربیتی سبب کاربردی نمودن آموزش های مجازی می شود. ورزشکاران محبوب برای بسیاری از افراد نوجوان و جوان الگوهای مناسبی برای همانندسازی و درونی سازی محسوب می شوند و با توجه به نابرابری های امکاناتی دانش آموزان، مطابقت آموزش ها با شرایط و امکانات گروه های مختلف موجب تسهیل یادگیری خواهد شد. از این رو، توجه به این سیاست ها و رویه ها می تواند موفقیت آموزش های مجازی و از راه دور در ورزش تربیتی را هموار نماید.

در این پژوهش هدف مطالعه اول طراحی و ارزیابی پست های ورزشی اینستاگرامی با زیرنویس های فواید عاطفی و جسمانی ورزش همراه با تصاویر در هشت شرایط مجزا بود،که نتایج به دست آمده از مطالعه اول حاکی از آن بود که پست های طراحی شده برای هر شرایط مناسب است. مطالعه دوم نیز طرح آزمایشی 2 × 4 بود، که شرکت کنندگان در 8 شرایط مجزا به صورت آنلاین پست های ورزشی اینستاگرامی طراحی شده در مطالعه اول را مشاهده کردند. نتایج نیز حاکی از آن بود  که در قصد ورزشی پیگیری نسبت به پایه در شرایط آموزنده عاطفی (t(71) = -5.45, P < 0.001) و شرایط آموزنده جسمانی (t(55) = -3.26, P < 0.002)  افزایش معناداری وجود دارد. همچنین پست های ورزشی آموزنده عاطفی و جسمانی رضایت عاطفی و نمرات یادآوری بیشتری نسبت به پست های دیگر داشتند. بنابراین مشاهده پست های ورزشی اینستاگرام آموزنده با زیرنویس های جسمانی و عاطفی در مقایسه با پست های ورزشی خنثی، اغواکننده و متنی در ترغیب به فعالیت های ورزشی مؤثرتر بوده است. این مطالعه شواهدی را برای استفاده از محتوای تصویری عاطفی و جسمانی مرتبط با زیرنویس در پست های ورزشی اینستاگرامی در جهت ترغیب افراد به ورزش ارائه می کند.

پس از پیچ خوردگی جانبی مچ پا، حس موقعیت مفصل و توانایی سیستم عصبی مرکزی جهت کنترل عضلات اطراف مفصل مچ پا مختل می شود. تحقیقات گذشته تاثیر انواع کفی و ارتفاع پاشنه را بر تعادل و عملکرد ورزشکاران با ناپایداری مزمن مچ پا بررسی کرده اند، اما مطالعات کمی به بررسی تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات پرداخته اند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات اندام تحتانی ورزشکاران مرد با و بدون ناپایداری مزمن مچ پا در حین اجرای آزمون های تعادلی بود. در یک مطالعه نیمه تجربی تعداد 28 ورزشکار مرد (14 نفر با ناپایداری مزمن مچ پا، 14 نفر بدون ناپایداری مزمن مچ پا) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تشخیص ناپایداری مزمن مچ پا از پرسشنامه کامبرلند استفاده شد. فعالیت الکتریکی هشت عضله درشت نی قدامی، نازک نی طویل، دوقلو داخلی و خارجی، نعلی، پهن داخلی و خارجی و دو سر رانی در سه حالت با پای برهنه، با کفش ساق کوتاه و بلند در حین اجرای آزمون زمان ایستادن روی یک پا و آزمون تعادلی Y جهت محاسبه نسبت هم انقباضی اندازه گیری شد. نتایج مطالعه نشان داد که ارتفاع ساق کفش تاثیر معنا داری بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی ایستا دارد (P=0.001) همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد در حین اجرای آزمون تعادل ایستا نسبت هم انقباضی در وضعیت پای برهنه بیشتر از کفش ساق کوتاه و بلند بود و نسبت هم انقباضی در کفش ساق کوتاه بیشتر از کفش ساق بلند بود. علاوه بر این، نتایج نشان داد که تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی ایستا بین دو گروه متفاوت نبود (P=0.57). از طرف دیگر، ارتفاع ساق کفش تاثیر معنا داری بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی Y داشت (P= 0.001). همچنین نسبت هم انقباضی در جهت خلفی خارجی بیشتر از جهت خلفی داخلی و قدامی بود و نسبت هم انقباضی در جهت قدامی بیشتر از خلفی داخلی بود. علاوه بر این، تاثیر ارتفاع ساق کفش بر نسبت هم انقباضی عضلات در حین اجرای آزمون تعادلی Y بین دو گروه متفاوت نبود (P=0.31). با توجه به اینکه کفش ساق بلند باعث کاهش نسبت هم انقباضی در حین اجرای آزمون زمان ایستادن روی یک پا و آزمون تعادل Y شد، توصیه می گردد جهت کاهش خستگی و پیشگیری از آسیب های ورزشی از این نوع کفش ها در تمرین و مسابقه استفاده گردد.

تحقیق حاضر به دنبال سنجش جنبه های حقوقی سواد رسانه ای مربیان، مدیران و ورزشکاران می باشد. این تحقیق از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر استراتژی پژوهشی از نوع تحقیقات پیمایشی با رویکرد مدل معادلات ساختاری بود که به صورت میدانی اجرا گردید. جامعه آماری تحقیق شامل در این پژوهش، کلیه مربیان، مدیران و ورزشکاران در سطح شهر مشهد بود که بر اساس برآورد اولیه تعداد 700 نفر محاسبه شد. در این تحقیق از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب استفاده شد؛ لذا برای هر گروه مربیان، مدیران و ورزشکاران 70 نفر در نظر گرفته شد (210 N=). در تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی برای طبقه بندی داده ها و در آزمون سوالات پژوهش از مدل های تحلیل عاملی تأییدی و اکتشافی در نرم افزار لیزرل و اس پی اس اس استفاده شد. در تجزیه توصیفی داده ها نتایج در قالب جداول فراوانی و درصدها استاندارد ارائه گردید و از روش های آماری استنباطی آزمون بارتلت و کیسر- می یر و معادلات ساختاری کلیه فعالیت های آماری انجام گردید. یافته های پژوهش نشان داد که جنبه های حقوقی سواد رسانه ای مربیان، مدیران و ورزشکاران شامل ابعاد مبتنی بر هدف، مبتنی بر محتوا، مبتنی بر مواد آموزشی، مبتنی بر جنبه های مدنی، مبتنی بر ارزشیابی، مبتنی بر زمان، مبتنی بر مکان و مبتنی بر صحت و درستی می باشد.. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل جنبه های حقوقی سواد رسانه ای از برازش کافی برخوردار است.

هدف از انجام این پژوهش بکارگیری الگوی کرک پاتریک در ارزشیابی کارآمدی کارگاه های آموزش ضمن خدمت معلمان ورزش زن شهر مشهد بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و از دسته پژوهش های علی- پس رویدادی بوده که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش را معلمان ورزش زن شهر مشهد در سال تحصیلی 1404-1403 که بر اساس اعلان معاونت تربیت بدنی و سلامت اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی (540=N) می باشند تشکیل دادند. با استفاده از نرم افزار G-Power تعداد نمونه آماری برابر با 227 نفر برآورد شد که به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه ارزشیابی اثربخشی آموزش ساخته هومکلین (2014) مبتنی بر الگوی کرک پاتریک که مشتمل بر 20 سؤال بوده استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی و آزمون های آماری چولگی و کشیدگی، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک طرفه و تحلیل مسیر به روش حداقل مربعات جزئی در نرم افزارهای آماری SPSS و PLS استفاده گردید. نتایج نشان داد بین اثربخشی آموزش ضمن خدمت با سن و سابقه کار رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین تفاوت عملکرد اثربخشی آموزش بین مدرک تحصیلی لیسانس با فوق لیسانس معنادار بود. از طرفی مؤلفه های واکنش، یادگیری، رفتار و نتایج تأثیر مثبت و معناداری بر اثربخشی آموزش دارند. در نهایت اثربخشی کارگاه های آموزشی ضمن خدمت را می توان به افزایش درک و ایجاد دانش و نگرش مثبت معلمان ورزش نسبت به ضرورت و چگونگی اجرای فرآیند آموزش مرتبط دانست.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تغییرات تعادل ایستا و پویا و دقت حس عمقی مفاصل زانو و مچ پای تکواندوکاران نوجوان، قبل و بعد از اعمال خستگی است. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی است. آزمودنی های تحقیق را تعداد 20 نفر از تکواندو کاران پسر نوجوان (4/4±86/17 سال، 2/5±37/174 سانتی متر، 1/6±61/65 کیلوگرم) از بین جامعه آماری تشکیل داده است. متغیرهای تعادل ایستا و پویا به ترتیب بوسیله آزمون تعادل ایستای استورک و آزمون تعادل پویای Y و همچنین حس عمقی مفاصل مچ پا و زانو به ترتیب در زوایای 10 درجه دورسی فلکشن مچ پا و 30 درجه فلکشن زانو بوسیله روش عکس برداری مورد اندازه گیری قرار گرفت. سپس پروتکل خستگی عملکردی اعمال شد. پس از اتمام پروتکل خستگی، مجدداً تمامی متغیرها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون تی زوجی نشان داد که پس از اعمال پروتکل خستگی، بین میانگین امتیازات تعادل ایستا (028/0P=) و پویا در هر سه جهت قدامی (001/0P=)، خلفی-داخلی (012/0P=) و خلفی-خارجی (009/0P=) و همچنین دقت حس عمقی مفاصل زانو (003/0P=) و مچ پای (001/0P=) آزمودنی ها تفاوت معنی داری وجود دارد. به کلیه مربیان و ورزشکاران رشته تکواندو توصیه می شود نسبت به انجام تمرینات آماده سازی تخصصی رشته تکواندو و متناسب با سنین نوجوانی، اقدام نمایند.

مقدمه: چاقی با تجمع مفرط بافت چربی، التهاب و فیبروز همراه است و تمرین ورزشی به عنوان مداخله ای کارآمد در برابر آن شناخته می شود. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر بیان پروتئین-های PEDP و MMP14 بافت چربی احشایی موش های تحت تغذیه با غذای پرچرب و پرکربوهیدرات (HFD+HC) بود.روش پژوهش: بدین منظور 24 سر موش اسپراگ داولی به طور تصادفی به سه گروه هشت تایی شامل رژیم غذایی استاندارد (ND)، HFD+HC و HFD+HC+HIIT تقسیم شدند. موش های گروه HIIT در یک برنامه دارای 7 تناوب 4 دقیقه ای با 90 85 درصد حداکثر سرعت (Vmax) و تناوب های استراحتی 2 دقیقه ای با 50 درصد Vmax روی تردمیل دویدند. پس از القاء بی هوشی، نمونه های بافت چربی احشایی استخراج شد و برای ارزیابی بیان پروتئین PEDP و MMP14 از تکنیک وسترن بلات استفاده شد. تحلیل آماری توسط آزمون های ANOVAو تعقیبی توکی در سطح معنی داری (05/0p<) تجزیه وتحلیل شد.یافته ها: HFD+HC منجر به کاهش معنی دار (002/0=p) بیان پروتئینی PEDP و افزایش معنی دار (01/0=p) بیان پروتئینی MMP14 بافت چربی احشایی شد. در مقابل، تمرین HIIT افزایش معنی دار (03/0=p) بیان پروتئینی PEDP و کاهش غیرمعنی دار (26/0=p) بیان پروتئینی MMP14 را نشان داد.نتیجه گیری: چاقی با کاهش پروتئین های ضدفیبروزی و افزایش عوامل فیبروزی بافت چربی احشایی همراه است. در مقابل، تمرین HIIT در طول HFD+HC می تواند بیان پروتئین های ضدفیبروزی را به طور چشمگیری افزایش و بیان پروتئین های فیبروزی را تا حدی کاهش دهد. این تغییرات احتمالاً در مقابله/کاهش اختلال عملکرد بافت چربی (فیبروز) ناشی از HFD+HC مؤثر باشد و با کاهش التهاب و مقاومت انسولینی همراه باشند.

هدف از مطالعه حاضر، ارائه یک مفهوم و نظریه جدید با عنوان "وابستگی (دلبستگی) حرکتی" برای گسترش بهتر ورزش بین مردم دنیا می باشد. به خاطر مزیت های روحی، جسمانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ورزش، قبلاً مفاهیمی چون تربیت بدنی، ورزش، بازی و سواد جسمانی ابداع شدند با این حال، این مفاهیم و راهکارهای آن نتوانسته اند، به اندازه کافی، به گسترش حرکت بین مردم کمک نماید. حلقه گمشده ای آن "سائق درونی" است. مفاهیم قبلی برای گسترش ورزش بین افراد، متکی به محرک های بیرونی است در حالی که بهتر است نگاه ها از محرک های محیطی به سائق های درونی معطوف شود. بهتر است انسان به انجام فعالیت های ورزشی دلبسته شود تا با اصرار درونی این فعالیت ها را در طول عمر پیگیری نمایند. مغز انسان، به خصوص در دوران کودکی، به محیط اطراف خود عادت می کند و در طول عمر به دنبال قرار گرفتن در چنین محیطی است. این عادت به تغییرات نوروترانسمیتری نسبت داده شده است. مطابق با مفهوم "وابستگی حرکتی" در صورتی که محیط رشد کودکان غنی از ورزش های مختلف باشند و کودکان ملزم به اجرای این فعالیت ها به مدت طولانی شوند، مغز آن ها به چنین محیطی عادت می کند طوری که آن ها گرایش پیدا می کنند تا در طول عمر به صورت مستمر به انجام فعالیت های حرکتی و ورزش بپردازند. در مقاله حاضر، ساز و کارهای نوروفیزیولوژیک عادت دادن مغز انسان به ورزش در سایه مفهوم وابستگی حرکتی ارائه خواهد شد و سپس از طریق دیدگاه نوروساینس حرکتی و با در نظر گرفتن مدل نوروترانسمیتری رفتارهای انسان مورد بحث قرار خواهد گرفت.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین راه رفتن  با محرک موزون شنیداری بر تعادل ایستا و پویای نابینایان بود. روش تحقیق، نیمه تجربی و به لحاظ هدف کاربردی بود. در این مطالعه 20 نوجوان نابینای مادرزاد به روش داوطلبانه و براساس معیارهای ورود به مطالعه، انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 18 جلسه و هر جلسه 20 دقیقه به تمرین با دستورالعمل توجه بیرونی با استفاده از محرک موزون شنیداری پرداخت. تعادل ایستا و پویا با استفاده از دستگاه فوت اسکن، قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش پارامتریک کوواریانس و روش ناپارامتریک بوت استرپ در سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج بین پیش آزمون و پس آزمون سطح مرکز فشار (629/0=P) و مسافت مرکز فشار (613/0=P) برای تعیین تعادل ایستا و دامنه مرکز فشار در مسیر قدامی-خلفی (063/0=P) و مسیر داخلی-خارجی (428/0P=) برای تعیین تعادل پویا در گروه ها، تفاوت معنا داری را نشان نداد؛ بااین حال، کاهش در نمرات سطح و مسافت مرکز فشار و افزایش در نمرات دامنه مرکز فشار در دو مسیر قدامی- خلفی و داخلی-خارجی، به ترتیب حاکی از بهبود تعادل ایستا و پویای افراد در گروه تجربی بود. نتایج نشان می دهد که شاید بتوان از این گونه مداخلات در بهبود تعادل نابینایان استفاده کرد؛ البته برای حمایت از این گونه مداخلات به مطالعات بیشتری در این زمینه نیاز است.

سوءاستفاده در ورزش یک مشکل غیر قابل انکار است و به روش های مختلفی اتفاق می افتد، از همین رو شناسایی عوامل تاثیرگذار در وقوع این معضل اجتماعی از اهداف اساسی مسئولان ورزشی در دنیا است. هدف از این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر شکل گیری سوءاستفاده در ورزش است که با روش کیفی انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. مشارکت کنندگان در این تحقیق 14 نفر بودند که شامل اساتید، متخصصین، کارشناسان و صاحب نظران در زمینه سوءاستفاده در ورزش بودند که بر اساس معیارهای تعیین شده انتخاب شدند. به منظور تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمونی براون و کلارک(2006) استفاده شد. در کل 28 کد استخراج شد که میزان اتکاپذیری آن ها بیش تر از 70 درصد است که وثوق پذیری کُدگذاری را تأیید می کند. نتایج تحقیق شش عامل را در شکل گیری سوءاستفاده موثر می داند که عبارتند از: 1) اجبار و تعدی به حریم ورزشکار، 2) سوء استفاده از قدرت، 3) اعتماد پوچ به سایرین، 4) وقوع غیرمنتظره و ناخواسته، 5) گرفتن نقطه ضعف از ورزشکار و 6) انکار آزار و اذیت. بر اساس نتایج این تحقیق آگاه بودن از عوامل موثر بر شکل گیری سوءاستفاده در ورزش باعث می شود این مسئله راحت تر درک شود و شناخت دقیقی از وقوع سوءاستفاده در دست باشد تا زمینه پیشگیری از این مسئله مهم ایجاد شود و مهم تر از همه ورزش را به یک محیط امن برای ورزشکاران تبدیل کرد.

هدف: شناسایی عوامل موثر در عملکرد ورزشکاران کاراته کار، جهت طراحی بهتر برنامه هاى تمرینى، یکی از مهم ترین اهداف مربیان است. در این راستا، هدف مطالعه حاضر تعیین سهم نسبی فاکتورهای آمادگی جسمانی در موفقیت کاتاروهای سبک شوتوکان شهر کرمان بود. روش: 14 مرد جوان سبک شوتوکان که همگی دارای مدال ملی بودند، به صورت هدفمند انتخاب شده و براساس یک مسابقه رسمی (هدایت شده بوسیله محقق) و تعداد مدال های کسب شده در یک سال اخیر، به دو گروه موفق (5 = n) و ناموفق (9 = n) تقسیم شدند. هر آزمودنی به مدت سه جلسه در تحقیق حاضر شرکت کرد. جلسه اول شامل پر کردن پرسشنامه، سنجش ترکیب بدن، اندازه گیری قدرت پا و پنجه و استقامت عضلانی تنه بود. جلسه دوم شامل اندازه گیری تست های انعطاف، چابکی و توان بی هوازی و جلسه سوم شامل اندازه گیری تعادل، سرعت و توان هوازی بود. برای مقایسه فاکتورهای بین گروه های موفق و ناموفق، از آزمون تی استیودنت و جهت تعیین اینکه آیا عضویت گروهی براساس فاکتورهای جسمانی امکان پذیر هست یا نه، از آنالیز رگرسیون تشخیصی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که فاکتور استقامت عضلانی (کمربندشانه ای) (5 0/0>P)، استقامت عضلانی (شکم) (5 0/0>P) و فاکتور تعادل پویا (5 0/0>P) بین کاتاروی موفق و ناموفق تفاوت معنی دار داشت. این فاکتورها روی هم رفته 39 درصد از تغییرات واریانس عملکرد گروهی را تعریف نموده و در 76 درصد موارد عضویت گروهی را درست پیش بینی می کرد. نتیجه گیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر نشان داد که استقامت عضلانی بالاتنه و تعادل پویا، فاکتورهای جسمانی هستند که موفقیت در کاتاروهای سبک شوتوکان را تعریف می کند. لذا تاکید بر بهبود این فاکتورهای آمادگی جسمانی، به مربیان و ورزشکاران این سبک توصیه می شود.  

تحول هوش مصنوعی (AI) در ورزش به عنوان یک پیشرفت فناورانه، شیوه های تمرین، رقابت و تجربه تماشاگران را دگرگون کرده است. این مقاله به بررسی تأثیرات کلیدی AI بر عملکرد ورزشکاران، تحلیل داده ها و استراتژی های مربیگری می پردازد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی و تحلیل روندهای علمی مرتبط با هوش مصنوعی در ورزش از طریق روش های نوین تحلیل ابرکلمات است. با استفاده از داده های جمع آوری شده از پایگاه داده Web of Science، 143 مقاله مرتبط از سال 2020 تا 2024 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دهنده رشد چشمگیر تولید علمی در این حوزه و افزایش توجه به فناوری های مبتنی بر AI، از جمله یادگیری ماشین و تحلیل داده ها است. همچنین، الگوهای رایج در عناوین مقالات، شناسایی کلمات کلیدی و روندهای تحقیقاتی را به تصویر می کشد. این مطالعه همچنین به چالش ها و فرصت های موجود در پذیرش AI در ورزش پرداخته و پیشنهاداتی برای پژوهشگران و سیاست گذاران ارائه می دهد. در نهایت، با توجه به شکاف های پژوهشی در زمینه تأثیرات بلندمدت و چالش های اخلاقی، این تحقیق به دنبال پر کردن این شکاف ها و ارائه راهکارهای بهینه برای بهره برداری از هوش مصنوعی در صنعت ورزش است. نتایج این پژوهش می تواند به ارتقاء کیفیت رقابت ها و بهینه سازی روش های آموزشی در ورزش منجر شود.

این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین چالش های راهبردی و پیامدهای آنها در برگزاری رویدادهای ملی ورزشی با رویکرد ساختگرا انجام شده است. پژوهش حاضر جزو تحقیقات کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد بود. شرکت کنندگان در این پژوهش روسای هیئت های ورزشی رشته های مختلف، مدیران اماکن و تأسیسات ورزشی استان و اعضای هیئت علمی رشته مدیریت ورزشی بودند. انتخاب مصاحبه شوندگان به روش نمونه گیری گلوله برفی صورت گرفت. مصاحبه های انجام شده به روش کدگذاری نظریه مبنایی با رویکرد ساختگرا، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش حاضر نشان داد برگزاری رویدادهای ورزشی در کشور با چالش های راهبردی متعددی در سطوح کلان و خرد مواجه است. این چالش ها شامل زیرساختی، اقتصادی، فرهنگی- اجتماعی، مدیریتی، حقوقی- قانونی و امنیتی در کنار مشکلات زیست محیطی در سطح کلان و چالش های سیاست زدگی، انحصارگرایی، بازاریابی و جذب سرمایه در سطح خرد می باشد. همچنین روندهایی همچون: تغییر قوانین و مقررات مرتبط با رویدادهای ورزشی، تغییر سلیقه های مردم و کاهش علاقه به برخی رشته های ورزشی، تغییرات آب و هوایی و افزایش شرایط حادثه خیز، تحولات فناوری و نیاز به تجهیزات پیشرفته تر، افزایش الزامات ایمنی و بهداشتی رویدادها، افزایش هزینه های برگزاری رویدادهای ورزشی و کاهش بودجه های دولتی برای ورزش این چالش ها را تشدید می کند. بروز این چالش ها می تواند پیامدهایی نظیر کاهش کیفیت برگزاری رویداد، نارضایتی ذی نفعان، کاهش مشارکت و حضور تماشاگران و افت سطح رقابت ها را به همراه داشته باشد. بنابراین، ضروری است تمهیداتی برای کاهش این چالش ها از طریق بهبود بسترهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی- فرهنگی، زیرساختی، امنیتی و فرهنگ ورزش اندیشیده شود. با شناسایی این چالش ها و برنامه ریزی دقیق و هدفمند می توان بستر لازم برای برگزاری رویدادهای ورزشی موفق و باکیفیت را فراهم نمود.

از ام اس به عنوان یکی از شایع ترین بیماری های مزمن و خود ایمنی در سیستم عصبی مرکزی یاد می شود. از مهم ترین مشکلات این بیماران، نقص های تعادلی و مشکلات مربوط به ضعف های عضلانی و خستگی است؛ ازاین رو هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین پیلاتس بر تعادل، قدرت عضلانی و خستگی در بیماران مبتلا به ام اس بود. در پژوهش نیمه تجربی حاضر، 22 زن و مرد مراجعه کننده به انجمن ام اس استان فارس به صورت تصادفی و هدفمند به دو گروه مساوی یازده نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. اندازه گیری تعادل در این تحقیق به وسیله آزمون برگ، اندازه گیری خستگی با دستگاه الکترومیوگرافی و اندازه گیری قدرت عضلانی به وسیله دینامومتر دستی قبل و بعد از انجام تمرینات پیلاتس صورت گرفت. تحلیل داده ها با آزمون های تی مستقل و وابسته انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که تمرینات پیلاتس به طور معناداری به کاهش خستگی عضلانی، بهبود شاخص های تعادلی و بهبود قدرت عضلانی مبتلایان به ام اس منجر شده است. پیشنهاد نهایی محقق به این صورت بیان می شود که این روش تمرینی می تواند برای بهبود تعادل، قدرت عضلانی و کاهش خستگی در این بیماران مناسب باشد.

مقدمه و اهداف: والیبال یک ورزش تیمی است که نیازمند آمادگی جسمانی و ادراکی-شناختی بالایی است، از این رو در حین رقابت تغییرپذیری عملکرد ورزشی در بین بازیکنان مشاهده می شود. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تاثیر سرسختی دهنی بر ورزشکاران والیبالیست در مسابقات لیگ می باشد.مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران والیبال تیم ایفا و چادرملو شهر اردکان در سال 1401 بودند که عملکرد ورزشی آن ها در طول یک فصل مسابقاتی درقسمت های مختلف سنجیده می شوند. تعداد این افراد 42 نفر بود. این 42 ورزشکار از 2 تیم لیگ برتر شرکت کننده در فصل مسابقات 1401 ایران بودند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برآورد شد. بر اساس فرمول کوکران برای جامعه محدود با 42 نفر تعداد 38 نفر نمونه لازم و برآورد می شود. که با احتمال افت آزمودنی لذا، هر42 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روش نمونه گیری به شیوه در دسترس صورت گرفت. ابزار پژوهش مقیاس سرسختی و سیاهه عملکرد ورزشی بود. در نهایت داده ها به روش کای اسکوئر پیرسون به وسیله نرم افزار spss27 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بین سرسختی روانشناختی با عملکرد ورزشی همبستگی رابطه معنادار وجود دارد. همچنین مشخص شد بین همه مولفه های سرسختی شامل تعهد، کنترل و مبارزه جویی با تمامی سطوح عملکرد ورزشی رابطه وجود دارد. نتیجه گیری: سرسختی ذهنی رابطه معناداری بر عملکرد ورزشی دارد؛ با توجه به یافته های پژوهش حاضر به مسئولان و مربیان تیمهای دانشجویی توصیه میشود از نقش مهارتهای روان شناختی در کسب نتایج مطلوب غافل نشوند و در راستای بهبود عملکرد ورزشی از آموزش و تمرین این مهارت ها بهره گیرند.

مقدمه و اهداف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مدرسه محور بر کاهش باورهای فراشناختی و علائم بالینی کودکان مضطرب بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات تک آزمودنی با چند خط پایه و جامعه آماری آن دربرگیرنده ی تمامی کودکان 13-9 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهر قم بود که از این تعداد و متناسب با ادبیات پژوهش در زمینه طرح های تک آزمودنی، تعداد 3 آزمودنی برای اجرای پروتکل درمانی در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از مصاحبه ی تشخیصی نیمه ساختاریافته ی اختلالات خلقی و اسکیزوفرنیا برای کودکان و نوجوانان، پرسشنامه فراشناخت ها در کودکان، مقیاس اضطراب کودکان اسپنس و پرسشنامه نگرانی کودک و نوجوان ایالت پنسیلوانیا به دست آمد. پروتکل درمانی نیز شامل 8 جلسه انفرادی هفتگی با کودکان و 2 جلسه با والدین بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل دیداری، درصد بهبودی و اندازه اثر(d کوهن)، انجام گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که هر سه آزمودنی در هر سه متغیر، روند تغییرات کاهشی داشته اند، به نحوی که درمان شناختی رفتاری مدرسه محور با اندازه اثر(73/3=d)، درمانی اثربخش در کاهش باورهای فراشناختی کودکان بود. همچنین این درمان به صورتی اثربخش، قابلیت کاهش نگرانی با اندازه اثر(17/4=d) و علائم اضطرابی کودکان با اندازه اثر(73/3=d) را داشت. نتیجه گیری: براساس نتایج این پژوهش، درمان شناختی رفتاری مدرسه محور می تواند به عنوان درمانی مؤثر در کاهش باورهای فراشناختی و علائم اضطرابی کودکان مضطرب باشد.

تحقیق حاضر باهدف شناسایی عوامل مؤثر بر کنترل سندروم هوبریس در سازمان های ورزشی ایران انجام گرفت. روش تحقیق حاضر آمیخته بود. نمونه آماری بخش کیفی شامل متخصصان آگاه به موضوع تحقیق بودند. به منظور شناسایی این نمونه ها، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده گردید. این نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و درنهایت تعداد ۱۴ نفر به عنوان نمونه در بخش کیفی مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری بخش کمی شامل کارمندان وزارت ورزش و جوانان بود که تعداد آنان شامل ۱۲۰۰ نفر بود. برحسب انتخاب تصادفی و با توجه به جدول حجم نمونه مورگان تعداد ۲۹۱ نفر به عنوان نمونه تحقیق در بخش کمی مشخص شدند. ابزار جمع آوری داده ها در تحقیق حاضر شامل پرسشنامه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته می باشد. به منظور تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر از کدگذاری و همچنین آزمون معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه روند تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر در نرم افزارهای SPSS، PLS و Maxqda انجام شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تعداد ۴۱ کد به عنوان عوامل مؤثر بر کنترل سندروم هوبریس در سازمان های ورزشی ایران مشخص گردید که این کدها در ۷ دسته شامل تعالی سازمانی، فعالیت های مشارکتی، فرایندهای نظارتی، کنترل محیطی، جنبه های فردی، فعالیت های آموزشی و شفافیت سازمانی تقسیم شدند. به عبارتی نتایج نشان داد که عوامل مؤثر بر کنترل سندروم هوبریس در سازمان های ورزشی ایران شامل عواملی ازجمله تعالی سازمانی، فعالیت های مشارکتی، فرایندهای نظارتی، کنترل محیطی، جنبه های فردی، فعالیت های آموزشی و شفافیت سازمانی بود.