درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف قرار دادن تغییر بافت چربی سفید (WAT)استراتژی مؤثری برای مبارزه با چاقی است. با توجه به نقش انکوستاتین M به عنوان یک سایتوکاین پیش التهابی مرتبط با چاقی و اثرات منفی آن بر فرایندهای متابولیک ازجمله قهوه ای شدن WAT، در این مطالعه به تعیین تأثیر هشت هفته تمرین ایروبیک بر نیمرخ لیپیدی، مقاومت به انسولین و سطوح سرمی OSM در زنان اضافه وزن و چاق پرداخته شد. مواد و روش ها: روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون بود که در آن 25 زن اضافه وزن و چاق به طور تصادفی به دو گروه کنترل (تعداد=13) و ایروبیک (تعداد=12) تقسیم شدند. دوره آماده سازی (دو هفته) و تمرین ایروبیک (هشت هفته) انجام شد. نمونه خون در دو مرحله قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون های t مستقل و t وابسته در س طح معن ا داری 0.05 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، تمرین ایروبیک به کاهش معنا دار مقادیر سرمی OSM (0.001>P)، وزن (0.001>P)، BMI (001/0>P)، درصد چربی بدن (0.001>P)، تری گلیسرید (0.007=P)، کلسترول تام (0.001>P)، LDL (0.001=P)، مقاومت به انسولین (0.001>P) و افزایش معنادار HDL (0.001=P) منجر شد. نتیجه گیری: براساس یافته ها، هم زمان با کاهش سطح سرمی OSM، بهبودهایی در ترکیب بدن، نیمرخ لیپیدی و مقاومت به انسولین در زنان اضافه وزن و چاق مشاهده شد. این هم زمانی می تواند نقش احتمالی OSM را در فرایندهای متابولیک مرتبط با چاقی برجسته کند؛ هرچند برای اثبات رابطه علیتی، به انجام مطالعات مداخله ای و مولکولی بیشتری نیاز است

مقدمه: هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر خودگفتاری راهبردی بر عملکرد و توجه دیداری والیبالیست هاست.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان، 54 والیبالیست مبتدی پسر بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی در پنج گروه خودگفتاری راهبردی از نوع  آموزشی (10 نفر)، خودگفتاری انگیزشی (11 نفر)، خودگفتاری آموزشی- انگیزشی (10 نفر)، خودگفتاری انگیزشی- آموزشی (11 نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. مداخله خودگفتاری به مدت 12 هفته و هر هفته سه جلسه انجام گرفت. در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون در حین اجرای تکلیف سرویس ساده، امتیازات سرویس توسط محقق ثبت شد و رفتار خیرگی شرکت کنندگان توسط دستگاه ردیاب چشم اندازه گیری شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد که خودگفتاری راهبردی بر عملکرد سرویس ساده (0/0001=P) و طول دوره چشم آرام تأثیر معناداری دارد (0/0001=P). نتایج آزمون بنفرونی نشان داد که خودگفتاری آموزشی سبب افزایش عملکرد حرکتی و افزایش طول دوره چشم آرام شده است. گروه های ترکیبی نیز که از این دستورالعمل استفاده کرده اند سبب افزایش عملکرد حرکتی و دوره طولانی تر چشم آرام شده اند. اما خودگفتاری انگیزشی بر عملکرد حرکتی و طول دوره چشم آرام تأثیری ندارد.نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت خودگفتاری آموزشی بر عملکرد و توجه دیداری والیبالیست های مبتدی تأکید دارد و از سازوکار توجهی خودگفتاری پشتیبانی می کند.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انتخاب شد. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل اساتید مدیریت ورزشی فعال در زمینه موضوع پژوهش، اساتید متخصص در زمینه معماری سازمانی، مدیران سازمان های ورزشی متولی در ورزش زنان (وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، رؤسای فدراسیون های ورزشی، ورزش کارگری، ورزش دانش آموزی و دانشجویی) که بیش از پنج سال سابقه مدیریتی داشتند می باشد که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند (20 نفر). ابزار پژوهش شامل مصاحبه اکتشافی (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل مضمون با روش پیشنهادی اترید-استرلینگ (2001) استفاده شد. تحلیل ها با استفاده از برنامه مکس کیودی ای نسخه پرو انجام شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده، 7 مضمون فراگیر ارتباطی، فناوری، زیرساخت ها، منابع انسانی، مدیریتی، ساختاری و معماری داده و 12 مضمون سازمان دهنده از جمله ابعاد تشکیل دهنده مدل معماری سازمانی مطلوب سازمان های ورزشی درروند توسعه ورزش زنان ایران می باشد. بر اساس یافته های پژوهش می توان بیان کرد که؛ با ایجاد برنامه های مؤثر در بهره برداری مطلوب تر از زیرساخت های ورزشی زنان، تمرکز بر توسعه کیفی ظرفیت ها و توزیع عادلانه امکانات در سطح کشور برای ورزش زنان و بهره گیری منطقی هر چه بیشتر از ظرفیت های موجود در ورزش زنان درروند توسعه ورزش زنان ایران کمک کرد.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل موانع مشارکت سالمندان در ورزش با تأکید بر فاکتورهای رفاه اجتماعی بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام مند انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران، سالمندان، پزشکان) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (17 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 5 مقوله اصلی و 42 کد باز بود. نتایج کدگذاری انتخابی نشان داد که موانع مشارکت سالمندان در ورزش با تأکید بر فاکتورهای رفاه اجتماعی شامل موانع اقتصادی (گرانی، اقتصاد کلان و بودجه سازمان ها)، موانع آموزشی، موانع مرتبط با تأمین اجتماعی، موانع سلامتی (جسمی و روانی) و دغدغه های فردی معیشتی سالمندان (شغلی، مسکن، خانوادگی) می باشد. بر اساس نتایج می توان گفت فاکتورهای رفاه اجتماعی می تواند موانع اصلی مشارکت سالمندان را در ورزش و برنامه های مرتبط با فعالیت های بدنی را نمایان سازد و لذا برای ارتقاء سطح مشارکت سالمندان در برنامه های ورزشی می بایست رفاه اجتماعی آنان موردتوجه قرار گیرد.

زمینه و هدف: دیابت از عوامل خطر اصلی بیماری های قلبی عروقی هستند که منجر به اختلال در عمل کرد اندوتلیال و رگزایی معیوب می شوند .مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته مصرف عصاره کروستین همراه با تمرین هوازی بر بیان ژن VEGF و اندوتلین -1 بافت قلب موش های پیش دیابتی و دیابتی سالمند انجام گرفت روش بررسی: در این کارآزمایی تجربی، 25 سر موش نر c57bl6 ماده سالمند مبتلا به دیابت با سن 14-16 هفته و وزن 30-35 گرم به گروه های ((1)دیابتی (2)دیابتی+تمرین هوازی(3)دیابتی+کروستین(4)دیابتی+تمرین هوازی+کروستین و(5)کنترل سالم تقسیم شدند.. گروه ه تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته تمرین هوازی تناوبی انجام دادند و دوز mg/kg 40 استروپتوزتوسین (STZ) تزریق شد. همچنین کروستین را mg/kg/day 30 به صورت تزریق صفاقی دریافت کردند.م.جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0≥P). یافته ها: مقادیر بیان ژنی VEGF و اندوتلین 1 در گروه دیابت به طور معنی داری بالاتر از سایر گروهها بود (05/0≥P)؛ مقادیر بیان ژنی VEGF و اندوتلین 1 در گروه دیابتی+تمرین هوازی و دیابتی+کروستین و دیابتی+تمرین هوازی+کروستین به طور معنی داری پایین تر از گروه دیابتی بود (05/0≥P). نتیجه گیری: به نظر می رسد هوازی تناوبی و کروستین هم به تنهایی و هم به طور همزمان در بهبود آنژیوژنز در بافت قلب مبتلا به دیابت موثر باشند. لذا استفاده از هوازی تناوبی و کروستین در شرایط دیابتی سالمندی توصیه می شود.

هدف این پژوهش، شناسایی و تبیین عوامل کلیدی مدیریت راهبردی منابع انسانی و اخلاق حرفه ای بر عملکرد سازمانی ورزشی بود. روش تحقیق حاضر از نوع اکتشافی متوالی و کمی انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی خبرگان اداری و دانشگاهی که در حوزه مدیریت ورزشی استان مازندران دارای تجربه کاری و مشاوره بودند. با توجه به روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی انجام گرفت؛ ۲۰ نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و ابزار تحقیق پرسش نامه بسته (پرسش نامه سلسله مراتبی) که از روایی و پایایی مطلوبی(نرخ ناسازگاری کمتر از1/0 شد) برخوردار بود که بین افراد نمونه به صورت دلفی انجام گرفت. تجزیه وتحلیل فرضیه های تحقیق از تکنیک AHP و از نرم افزار expert choice11 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که از میان معیارهای متفاوت و گوناگون، چهار مؤلفه اصلی برای عوامل کلیدی مدیریت راهبردی منابع انسانی شامل: تفویض اختیار، مشارکت فعال، تسهیم اطلاعات و اعطای پاداش معین شدند، همچنین مولفه های کلیدی اخلاق حرفه ای مسئولیت پذیری، برتری جویی و رقابت طلبی، احترام به ارزش و هنجارهای اجتماعی معین شدند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش رسانه های جمعی بر توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان بود. روش پژوهش: پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 20 نفر از مدیران عالی و اجرایی سازمان های متولی فرهنگ، رسانه و ورزش، از قبیل اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما، خانه مطبوعات، خبرگزاری ها، سازمان تبلیغات اسلامی، اداره کل ورزش و جوانان، اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و از اعضای هیأت علمی بود. نمونه های تحقیق به روش نمونه گیری هدفمند و به شیوه گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود و نمونه پژوهش شامل 220 نفر از ورزشکاران حرفه ای زن، مربیان، مدیران ورزشی، جامعه شناسان ورزشی و متخصصان رسانه های ورزشی (مجریان ورزشی، خبرنگاران ورزشی) بود که به روش تصادفی طبقه بندی شده، انتخاب شدند. یافته ها: داده ها در مرحله کیفی به روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه وتحلیل و یافته ها در قالب 11 مفهوم طبقه بندی شدند. همچنین در بخش کمی از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS برای ارزیابی مدل پژوهش استفاده شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد رسانه ها از طریق مشارکت اجتماعی، اطلاع رسانی، تبلیغ، آموزش، عدالت در رسانه ها، استقلال رسانه ای، عینیت گرایی و واقعیت گرایی رسانه ها، قانونگذاری، مدیریت و امور اقتصادی نقش اساسی در توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان دارند. با توجه به یافته ها ضرورت دارد مدیران ورزشی به منظور توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان پتانسیل موجود در حوزه رسانه ها را شناسایی و راهکارهای عملی اجرا کنند.

تحقیق حاضر به صورت ترکیبی، آمیخته کیفی و کمی و باهدف شناسایی عوامل موثر و راهبردهای نظام جبران خدمات پیشکسوتان در ورزش صورت گرفت. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 20 نفر از معاونین وزیر، مدیران کل ستادی وزارت متبوع، رؤسای فدراسیون ها و دبیران، رؤسا و اعضاء هیت مدیره فدراسیون ها، اعضاء رسمی کمیته ها نظیر اعضاء کمیته ها ملی المپیک، پارالمپیک، شورای عالی ورزش و رؤسا، مدیران و معاونین ادارات کل ورزش و جوانان و در بخش کمی مربیان، داوران و بازیکنان پیشکسوت مطرح در حوزه ورزش استان های تهران، خراسان رضوی، خراسان شمالی و اصفهان به تعداد 3560 نفربود که از بین آنان 350 نفر با استفاده از نمونه گیری ترکیبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری در تحقیق حاضر، شامل پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از روش کیفی بود. پایایی تحقیق با استفاده از معیار آلفای کرونباخ در نرم افزار 23SPSS مورد بررسی و تایید شد. جهت برازش مدل مفهومی و تبیین راهبردهای تحقیق از معادلات ساختاری و نرم افزار Lisrel استفاده گردید. یافته های پژوهش نهایتا تعداد 4 عامل: فرهنگی، مالی، مدیریتی و عاطفی و تعداد 41 مقوله درخصوص موضوع پژوهش را مورد شناسایی قرارداد. در نتیجه حل مشکلات مالی، توسعه عوامل فرهنگی و ارتباطات اجتماعی پیشکسوتان در ورزش بهمراه مدیریت بکار گیری مجدد آنها و تکریم و احترام ایشان می تواند بعنوان بخشی ازراهبردهای جبران خدمات این عزیزات تلقی گردد

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ۱۶ هفته تمرین هوازی بر نشانگرهای التهابی و عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده با گروه کنترل و طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی ۴۰ بیمار دیابتی نوع ۲ انجام گرفت. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (تمرین هوازی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل سه جلسه تمرین هوازی در هفته با شدت ۵۰-۷۰% ضربان قلب ذخیره بود که به مدت ۱۶ هفته اجرا شد. نشانگرهای التهابی (TNF-α، IL-6 و CRP) و عملکرد شناختی با استفاده از آزمون های استاندارد شده اندازه گیری شدند. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی منجر به کاهش معنی دار سطوح سرمی TNF-α (از ۳٫۸ به ۲٫۵ پیکوگرم در میلی لیتر)، IL-6 (از ۵٫۲ به ۳٫۴ پیکوگرم در میلی لیتر) و CRP (از ۴٫۵ به ۲٫۸ میلی گرم در لیتر) شد. همچنین بهبود قابل توجهی در عملکرد شناختی شامل حافظه کاری (افزایش ۱۲٫۴% در دقت آزمون n-back)، توجه انتخابی (کاهش ۱۷۷ میلی ثانیه در زمان واکنش آزمون استروپ) و عملکردهای اجرایی (کاهش ۳٫۳ حرکت در آزمون برج لندن) مشاهده شد. تحلیل داده ها نشان داد که کاهش سطوح IL-6 با ۳۸% از واریانس بهبود حافظه کاری مرتبط است.نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که تمرینات هوازی منظم می تواند به عنوان یک راهکار غیردارویی مؤثر برای کاهش التهاب سیستمیک و بهبود عملکرد شناختی در بیماران دیابتی نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد. مکانیسم های احتمالی این تأثیرات شامل کاهش التهاب، بهبود کنترل گلیسمی و تغییرات نوروپلاستیک در مغز می باشد.

هدف از پژوهش حاضر ارتباط بین توانمندی شناختی و اشتیاق با میانجی گری خودکارآمدی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم بود.روش پژوهشروش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم در سال 1403 تشکیل داد که تعداد آنها 356 گزارش شد که از بین آن ها به صورت در دسترس356 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه توانمندی شناختی (اسپریتزر و همکاران، 1997)، پرسشنامه خودکارآمدی بتز و همکاران (1996) و پرسشنامه اشتیاق سالواناوا و همکاران (2001) بود. پژوهش، از روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار AMOS-23 برای ارزیابی مدل پیشنهادی بررسی شد.یافته هایافته ها نشان داد ضریب مسیر توانمندی شناختی به اشتیاق 38/0 =β بدست آمد که در سطح 05/0=P معنی دار بود. ضریب مسیر خودکارآمدی به اشتیاق 47/0 =β، و توانمندی به خودکارآمدی نیز  67/0 =β بدست آمد که در سطح 05/0≥P معنی دار بود. نتایج نشان داد توانمندی با میانجیگری خودکارآمدی توانست اشتیاق در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم را پیش بینی می کند (44/0 =β، 05/0>P).نتیجه گیریبر اساس نتایج بدست آمده می توان اظهار داشت بین توانمندی شناختی و اشتیاق با میانجی گری خودکارآمدی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان قم رابطه وجود دارد و مدل از برازش مطلوبی برخوردار است.

هدف این مطالعه ارائه مدل تعامل بین اجزای رسانه های دیجیتال و توسعه ورزش همگانی بود. روش این پژوهش کیفی و رویکرد آن نظریه داده بنیاد رهیافت ظاهر شونده است. مشارکت کنندگان این پژوهش را کارشناسان رسانه، کارشناسان ورزش همگانی و اساتید دانشگاه با تخصص جانبی بازاریابی ورزشی و جامع ه شناسی ورزشی تشکیل می دادند. روش نمونه گیری هدفمند و بر حسب اشباع نظری 22 مصاحبه انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها سه مرحله یعنی کدگذاری اولیه، انتخابی و نظری انجام شد. از تجزیه و تحلیل داده های این مطالعه 69 کد اولیه و 16 مفهوم حاصل شد که زمینه ساز تولید این نظریه است که کارکردها (خبری، آگاه سازی، آموزشی، تبلیغی، همگن سازی)، ویژگی های رسانه های دیجیتال (سهولت استفاده، دسترسی، سفارشی سازی، تمرکززدایی) و محیط دیجیتال (سواد رسانه ای، انتخاب رسانه دیجیتال، سواد دیجیتال) تعامل رسانه و ورزش را به دنبال دارند و با شکل گیری آن نهادینه سازی و ترویج ورزش همگانی محتمل است.

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل عوامل موثر بر توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی بود. از این رو از نظر هدف پژوهش، کاربردی؛ از نظر ماهیت پژوهش اکتشافی-توصیفی و از نظر شیوه جمع آوری داده ها به صورت آمیخته بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد فعال در حوزه مطبوعات ورزشی، هوش مصنوعی، اساتید مدیریت ورزشی، روزنامه نگاران ورزشی و اصحاب رسانه بودند که در مجموع 16 مصاحبه انجام شد و در بخش کمی علاوه بر افراد خبره ذکر شده، دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته های مدیریت ورزشی و آشنا به هوش مصنوعی بود که 215 پرسشنامه به صورت الکترونیکی توزیع و جمع آوری شد. از رویکرد تحلیل مضمون برای تحلیل بخش کیفی و از مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار اسمارت پی.ال.اس نسخه 3 برای ارائه مدل کمی تحقیق استفاده شد. یافته ها نشان داد 54 کد باز در قالب 9 مضمون فرعی در 3 مضمون اصلی زمینه، کاربرد و توسعه به عنوان عوامل موثر بر توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی نقش دارد. همچنین نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که تمامی مسیرها مثبت و معنادار است دارای برازش مطلوبی است. در یک نتیجه گیری کلی باید ذکر کرد که توسعه هوش مصنوعی در رسانه های ورزشی در ابتدا به عوامل زمینه ای وابستگی شدیدی دارد، از آنجایی که مسیر آن بیشترین مقدار بود؛ نشان می دهد که باید زیرساخت های لازم از نظر تکنولوژی و امکاناتی را باید فراهم کرد، زیرا توسعه هوش مصنوعی در گام اول، شدیدا وابسته به امکانات است. البته عوامل کاربردی نیز معنادار بود که نشان می دهد نمی توان تنها به ایجاد شرایط زمینه ای اکتفا کرد.

هدف: هدف از این مطالعه، مدلسازی مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان بود. روش پژوهش: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردي و به لحاظ روش از نوع توصيفي بود که گردآوری داده ها به صورت پیمایشی انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مدیران و معاونین باشگاه های فوتبال خصوصی، کادر فنی، مربیان و بازیکنان باشگاه های فوتبال خصوصی، کارشناسان فوتبال و اساتید رشته مدیریت ورزشی آگاه به حیطه پژوهش بود. با توجه به مشخص نبودن تعداد دقیق اعضای جامعه آماری و با توجه به فرمول کوکران، حجم نمونه تحقیق 384 نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه مدیریت برند سانتوس-ویجنده (2013) بود. برای سنجش روایی صوری و محتوایی، پرسشنامه طراحی شده توسط 10 نفر از اساتيد مدیریت ورزشي مورد تایید قرار گرفت و برای سنجش پایایی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از افراد نمونه قرار گرفت که ضریب آلفای کرونباخ آن برابر 87/0 حاصل گردید. یافته ها: مدل نهایی پژوهش نشان داد که 16 شاخص پرسشنامه به عنوان متغیرهای آشکار از 6 متغیر مکنون عوامل «استراتژی های بازاریابی و تحلیل داده ها»، «مدیریت ارتباطات و ارتباط با هواداران»، «کیفیت عملکرد ورزشی»، «نوآوری و خلاقیت»، «مشارکت اجتماعی» و «همکاری با برندهای دیگر» که تشکیل دهنده مولفه مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان می باشند، حمایت می کنند و مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه گیری: مدیران و تصمیم گیرندگان باشگاه های فوتبال خصوصی باید با در نظر گرفتن عوامل تاثیرگذار بر مدیریت برند باشگاه ها، به تقویت و توسعه هر چه بیشتر آنها پرداخته و بدین ترتیب با بهبود جایگاه برند باشگاه، از مزایای ارزشمند، تاثیرگذار و مهم آن برخوردار شوند.

هدف پژوهش طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم (مطالعه موردی شهر تهران) بود، روش پژوهش از نوع آمیخته و اکتشافی می باشد که در بخش کیفی جهت شناسایی عوامل مؤثر در رویکرد پیشگیری از جرم مصاحبه به صورت هدفمند با کلیه صاحب نظران در رشته های جغرافیا و برنامه ریزی شهری، عمران، محیط زیست، معماری و مدیریت ورزشی و شهرسازی و حقوق کیفری و جرم شناسی و مدیران اماکن ورزشی بود که با 18 نفر به اشباع نظری رسید و پرسشنامه محقق ساخته با 8 عامل (بعد مکان یابی، بعد پایداری اجتماعی، بعد پایداری زیست محیطی، بعد پایداری اقتصادی، بعد محوطه سازی بیرونی، بعد ایمنی، بعد زیبایی شناسی، بعد شاداب سازی محیط ورزشی) طراحی شد. جامعه آماری در بخش کمی شامل کلیه مدیران اماکن ورزشی شهر تهران بود که با توجه به گزارش شهرداری تهران تعداد 2800 مکان ورزشی دولتی و خصوصی فعال هستند و براساس فرمول کوکران تعداد 337 نفر به صورت تصادفی نمونه گیری شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه برگرفته شده از مطالعات ادبیات پژوهش و مصاحبه با صاحب نظران که با رسیدن به اشباع نظری پرسشنامه 96 سؤالی تنظیم گردید. با توجه به نتایج مجموع درصد واریانس تجمعی عامل ها 763/63 درصد به دست آمد که نشان دهنده توان پیشگویی این مدل است با توجه به نتایج آزمون آلفای کرانباخ پایایی پرسشنامه طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم، (82/0) و در حد قابل قبول است. با مقایسه میانگین فرضی و میانگین مشاهده شد (3≤018/5) مشخص گردید که وضعیت طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم در نمونه پژوهش از وضعیت فرضی آن مطلوب تر است. نتیجه آزمون فریدمن نشان داد بالاترین میانگین رتبه مربوط به مؤلفه زیبایی شناسی (43/5) و پایین ترین رتبه مربوط به مؤلفه ایمنی (95/3) است. با توجه به این نتایج پیشنهاد می شود رویکرد طراحی و ساخت وسازهای مدرن و پیشرفته در کشور با توجه به تلاش مسئولین مبنی بر پیشگیری از جرم در بخش زیرساخت های ورزشی از جمله اماکن و فضاهای ورزشی استاندارد و به روز بسیار مهم و حیاتی به نظر می رسد.

تحقیق حاضر باهدف تحلیلی بر روابط تعاملی راهبردهای فدراسیون بدمینتون جمهوری اسلامی ایران در جهت کسب مدال در بازی های آسیایی 2026 در بخش زنان و مردان، طراحی و اجرا گردید. تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات آمیخته می باشد که به صورت روش های کیفی و کمی انجام گردید و با توجه به کاربرد آن در محیط های ورزشی ازجمله تحقیقات کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل خبرگان مدیریت ورزشی و متخصص در حوزه برنامه ریزی استراتژیک(نگارش حداقل دو مقاله پژوهشی در زمینه برنامه استراتژیک)، خبرگان ورزش بدمینتون کشور(مربیان(درجه 1 و بین المللی)، داوران(درجه 1 و بین المللی)، مدیران تیم ها(باسابقه بیش از 10 سال تیم داری) و ورزشکاران نخبه(دارای مدال در مسابقات بین المللی) بدمینتون با حداقل تحصیلات کارشناسی) و مدیران فدراسیون بدمینتون و رؤسای هیئت های استانی بدمینتون که دارای تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری بودند. ابزار گردآوری تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. در قسمت تجزیه وتحلیل کمی تحقیق، از روش دیمتل استفاده شد. پس از اتمام راندهای دلفی، شاخص های باقیمانده در قالب 10 بعد و 36 زیر مؤلفه دسته بندی گردیدند. در ادامه جهت انجام روش دیمتل از 10 مؤلفه ساختار سازمانی و تشکیلات، زیرساخت ها و امکانات، منابع انسانی، اقتصادی، ارتباطی، آموزشی، استعدادیابی، رویدادهای ورزشی، باشگاه های بدمینتون و برنامه ریزی استفاده شد. با روابط مشخص گردید که نقش ساختار سازمانی و تشکیلات، زیرساخت ها و امکانات، منابع انسانی، اقتصادی، ارتباطی، آموزشی و برنامه ریزی در بروز و شکل گیری سایر عوامل در جهت کسب مدال در بازی های آسیایی 2026 در بخش زنان و مردان فدراسیون بدمینتون جمهوری اسلامی ایران مهم و مشخص می باشد.

مقدمه: داوران ورزشی در دوران شغلی خودشان تحت تأثیر عوامل مختلف درونی و بیرونی قرار می گیرند و تجارب زیسته متفاوت و متنوعی دارند که می تواند بر عملکرد آنها تأثیرگذار باشد. از این رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی تجارب روانی – اجتماعی داوران ورزشی بود. روش پژوهش: به لحاظ روش شناختی، این پژوهش در دامنه مطالعات کیفی از نوع پدیدارشناسی قرار می گیرد. شرکت کنندگان در پژوهش داوران زن و مرد در رشته های تیمی ورزشی مختلف در سال 1400- 1401 بودند که سابقه حداقل سه سال قضاوت در لیگ های استانی تا لیگ ها حرفه ای کشور را داشتند. شرکت کنندگان در پژوهش به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نمونه گیری تا مرحله رسیدن به اشباع ادامه یافت و در نهایت 20 داور از رشته های مختلف در پژوهش شرکت داشتند. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای تجزیه وتحلیل داده های کیفی از روش هفت مرحله ای کُلایزی استفاده شد. همچنین برای عدم سوگیری و همگرایی از چندسویه سازی (داده ها، محقق) استفاده شد. یافته ها: بر اساس تحلیل یافته های پژوهش حاضر سه مضمون اصلی مربوط به تجارب خوشایند شامل راهبردهای مقابله ای مسئله مدار، به کارگیری مهارت های روانی و تاب آوری /سرسختی ذهنی، و سه مضمون اصلی مربوط به تجارب ناخوشایند شامل استرس شغلی، اضطراب شناختی و افسردگی به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که شغل داوری آثار خوشایند و ناخوشایندی روانی و اجتماعی بر روی داوران ایرانی داشته است. از این رو آگاهی و درک متقابل از این تجارب می تواند زمینه ساز تصمیم گیری های لازم توسط مدیران و مسئولان ورزشی کشور باشد.

مقدمه: هدف اصلی از این تحقیق، تدوین مدلی است که بر اساس آن بتوان به حضور کوتاه مدت حامیان مالی در فوتبال ایران پایان داده و آنها را به شرکای مالی در لیگ برتر فوتبال ایران تبدیل کرد.روش پژوهش: پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی داده بنیاد همراه با رویکرد استراوس-کوربین انجام گرفته است. این تحقیق از مصاحبه نیمه ساختاریافته با کارشناسان ورزشی، اساتید دانشگاه و مدیران بازاریابی شرکت های حامی و لیگ برتر فوتبال ایران استفاده کرده و این تحقیق از نظر اجرا کیفی و روش نمونه گیری در آن هدفمند بوده و مصاحبه با 13 خبره تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای تحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد .یافته ها: در مجموع 12 مقوله اصلی، 30 زیرمجموعه و 107 مفهوم از مصاحبه ها استخراج شد. مولفه های اصلی حاصل از بررسی کیفی شامل: ابعاد مدیریتی، فرهنگی-اجتماعی، قوانین و مقررات، توسعه و پژوهش، محیطی، اقتصادی، ساختاری، رسانه ای، فناوری، بازاریابی، اصل مشارکت و شراکت بود و هر کدام در مضمون مرتبط قرار داده شدند.نتیجه گیری: برای این که اسپانسرها بتوانند سال ها در لیگ برتر فوتبال ایران دوام بیاورند و تبدیل به شریک مالی شوند جنبه های مختلفی را باید مد نظر قرار داد. اما شرکت های حامی و لیگ برتر فوتبال ایران (باشگاه ها، سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال ایران)، باید مراحل حمایت را یک فرآیند مشارکتی در نظر گرفته و از ابتدا همکاری متقابل با اعتماد و تعهد را مد نظر قرار دهند.