درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی جعبه ابزار والدگری کویست بر صمیمت در خانواده ، مهارت های تعاملی والدین، حل مسئله اجتماعی و نظم پذیری کودکان ناسازگار 8-12 ساله بود. مواد و روش ها: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و دوره پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه مادران دارای کودک ناسازگار 8 تا 12 ساله در بازه زمانی بهار1402 شهر اصفهان بود. نمونه پژوهش به صورت روش نمونه گیری در دسترس و به تعداد 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس درجه بندی مشکلات رفتاری کانرز (ویژه والدین) (1978)، پرسشنامه صمیمیت الکسیس و همکاران (1983)، پرسشنامه تعامل والد-کودک پیانتا (1394)، پرسشنامه حل مسئله اجتماعی دزوریلا و همکاران (2002) و مقیاس مهارتهای سازماندهی کودکان ، فرم والدین ابیکوف و گالاکر (2009) بود. برنامه جعبه ابزار والدگری کویست (2012) طی 12 جلسه 90 دقیقه ای به صورت دو جلسه در هفته بر روی گروه آزمایش اجرا شد؛ اما گروه گواه هیچ مداخله ای را دریافت نکرد. یافته ها: داده ها از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قررا گرفت. نتایج نشان داد که جعبه ابزار والدگری بر صمیمت در خانواده ، مهارت های تعاملی والدین ، حل مسئله اجتماعی و نظم پذیری کودکان ناسازگار 8-12 ساله موثر است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت این مداخله در افزایش صمیمت در خانواده، مهارت های تعاملی والدین، حل مسئله اجتماعی و نظم پذیری کودکان ناسازگار 8-12 ساله موثر است.

Despite research on the destructive consequences of toxic leadership, existing studies have predominantly focused on industrial settings and relied on quantitative, outcome-oriented approaches. Consequently, the processes through which toxic leadership emerges and persists within educational organizations, particularly from the perspective of employees’ lived experiences, remain insufficiently theorized. This research was conducted with the aim of addressing this gap. This study adopted a qualitative grounded theory approach following Strauss and Corbin’s (1998) procedures. Data were collected through semi-structured interviews with 24 employees and subject-matter experts who had direct experience with toxic leadership. Participants were selected using purposive and theoretical sampling, and data collection continued until theoretical saturation was reached. Data analysis involved open, axial, and selective coding. Trustworthiness was ensured through peer debriefing, member checking, and intra-coder consistency via re-analysis. Findings reveal that toxic leadership is not a static or purely behavioral phenomenon but a dynamic, multi-layered, and context-dependent process. It emerges and is sustained through the interaction of leaders’ motivations and power resources with dysfunctional organizational structures, toxic cultures, and employees’ cognitive–behavioral responses. The analysis generated 359 concepts, 55 components, and 16 core categories, which were integrated into a paradigmatic model encompassing causal, contextual, and intervening conditions, and action/interaction strategies and consequences. This study contributes by conceptualizing toxic leadership as a processual and institutionalized phenomenon embedded in the interplay between leaders, followers, and organizational contexts. The proposed model offers both theoretical advancement and practical insights for preventing, managing, and mitigating toxic leadership.