درخت حوزه‌های تخصصی

برقراری ارتباط مؤثر یکی از مسائل کلیدی در محیط دانشگاه است و این ارتباط می تواند بر موفقیت تحصیلی و شغلی دانشجویان تأثیر زیادی داشته باشد. لذا هدف از انجام پژوهش حاضر پیش بینی ارتباط موثر براساس توانایی مقابله با استرس و توانایی حل مسئله در بین دانشجویان بود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در نیم سال دوم سال تحصیلی 1401-1402 تشکیل دادند که بر اساس فرمول فیدل و تاباچنیک (2007) و به روش نمونه گیری تصادفی 150 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه های مقابله با موقعیت استرس زا اندلر و پارر(۱۹۹۰)، حل مسئله هپنر (1982) و ارتباط موثر کوئین دام (2004) بود. فرضیه تحقیق به روش تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تجریه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد با توجه به میزان ضریب تعیین (0.43=R2) واریانس تبیین شده ارتباط موثر به عنوان متغیر ملاک توسط متغیر های پیش بین توانایی مقابله با استرس و توانایی حل مسئله در حد قوی می باشد و ابعاد اعتماد (β=0.154 p<0.01 ) و اشتیاق توانایی حل مسئله (β=-0.347, p<0.01) و بعد مساله مدار توانایی مقابله با استرس(β=0.239, p<0.01) با ضرایب مثبت، بیشترین تاثیر را در پیش بینی ارتباط موثر دانشجویان نشان دادند. با توجه به نتایج این پژوهش اعتماد و اشتیاق به حل مسئله و توانایی مقابله با استرس مسئله مدار باعث بهبود و تقویت ارتباط موثر در دانشجویان می گردد.

هدف: تفسیر موضوعی قرآن یکی از دروس معارف اسلامی در دانشگاههاست. هدف از انجام این پژوهش، معرفی راهبردهای آموزشی برای تدوین محتوای آموزشی مؤثر تفسیر موضوعی قرآن بر اساس انگاره های ذهنی دانشجویان نسبت به قرآن بود. روش: ابتدا با استفاده از روش مصاحبه کیفی ساختاریافته، دانسته های تعداد 500 نفر از دانشجویان پیرامون قرآن بر محور سؤالات مشخص و از قبل اعلام شده احصا شد و در معرض تبادل نظر دیگر دانشجویان قرار گرفت. در ادامه با استفاده از روش تحلیل علّی لایه ای، اطلاعات به دست آمده بر اساس موضوع در دسته های معناداری طبقه بندی و تحلیل شد. یافته ها: بررسی ها نشان داد با وجود اعتقاد نسبت به ساحت قدسی قرآن، سطح دانش دانشجویان نسبت به قرآن، عمق لازم را ندارد و آموزشهای رسمی نتوانسته اند امکان معرفتی لازم را برای انس با قرآن و پیوندآن با متن زندگی دانشجویان فراهم آورند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد به منظور تدریس مؤثر تفسیر موضوعی قرآن، باید محتوای آموزشی به گونه ای تنظیم و ارائه شود که منجر به تصحیح و تعمیق دانسته های پیشین دانشجویان نسبت به قرآن شود و امکان مواجهه مستقیم دانشجویان با قرآن را فراهم آورد. 40 پیشنهاد برای تدوین سرفصلهای آموزشی و 9 راهبرد برای ارائه مؤثر تفسیر موضوعی قرآن ارائه شد.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر شایستگی هیجانی- اجتماعی و کیفیت دوستی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر بیرجند بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش عبارت بود از تمامی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر بیرجند که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. از میان جامعه آماری تعداد ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، و همگی در قالب دو گروه آزمایش (۱۵) و گواه (۱۵) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۵۰ دقیقه ای تحت آموزش مثبت اندیشی قرار گرفتند. به منظور جمع آوری داده های پژوهش از پرسش نامه شایستگی هیجانی- اجتماعی دانش آموز (Zu & Jessi, 2012) و پرسش نامه کیفیت دوستی (Zohrevand & Hijazi, 2001) استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی بر شایستگی هیجانی – اجتماعی و کیفیت دوستی اثر معناداری داشته است (۰۵/۰p<). به بیان دیگر؛ شایستگی هیجانی – اجتماعی و کیفیت دوستی در نتیجه آموزش مثبت اندیشی بهبود معناداری پیدا نموده است. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت که از جمله رویکردهای آموزشی سازنده در جهت بهبود و تقویت متغیرهای هیجانی- اجتماعی و ارتباطی، رویکرد آموزشی مثبت اندیشی است

زمینه و هدف: یادگیری ضمنی به عنوان یکی از روش های مؤثر در آموزش زبان شناخته می شود که بر مواجهه طبیعی و ناخودآ گاه فرد با زبان تأ کید دارد. با این وجود، مطالعات داخلی اندکی به بررسی اثر این رویکرد در بهبود مهارت های زبانی کودکان با اختلال زبان تکاملی پرداخته اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک برنامه آموزشی مبتنی بر یادگیری ضمنی بر ارتقای مهارت های زبانی یک کودک با اختلال زبان تکاملی بود. روش: این مطالعه در قالب طرح پژوهشی تک آزمودنی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان با اختلال زبان تکاملی در شهر گچساران، طی سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ بود. یک دانش آموز پسر با اختلال زبان تکاملی که توسط گفتاردرمانگر معرفی شده بود، به عنوان آزمودنی انتخاب شد. مداخله شامل 10 جلسه آموزش فردی با بهره گیری از یک بسته تمرینی ساخت یافته مبتنی بر یادگیری ضمنی بود که با تطبیق فرهنگی از محتوای انجمن گفتار - زبان - شنوایی آمریکا طراحی شد. مهارت های زبانی آزمودنی در 3 مرحله )خط پایه، مداخله و پیگیری( با استفاده از آزمون رشد زبان نیوکامر و هامیل مورد ارزیابی قرار گرفت و داده ها با روش تحلیل دیداری در قالب طرح مورد منفرد تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بسته تمرینی مبتنی بر یادگیری ضمنی موجب افزایش معنادار در نمره کلی مهارت های زبانی آزمودنی شد و این پیشرفت در مرحله پیگیری نیز حفظ گردید. شاخص های کمّّی )٪ PND =100 ( و )٪ POD =0 ( نیز اثربخشی و پایداری این مداخله را تأیید کردند. نتیجه گیری: یافته ها حا کی از آن است که برنامه های آموزشی مبتنی بر یادگیری ضمنی با تأ کید بر مواجهه طبیعی با زبان و طراحی ساختاریافته می توانند در ارتقای مهارت های زبانی کودکان با اختلال زبان تکاملی مؤثر باشند. بااین حال، به دلیل محدود بودن تعداد افراد مورد مداخله، انجام پژوهش های گسترده تر با طراحی کنترل شده پیشنهاد می شود.

هدف: فاصله نسلی از مهم ترین چالشهای خانواده های امروز است؛ پدیده ای که از تفاوتهای عمیق در نگرشها، ارزشها و رفتار نسلها سرچشمه می گیرد و موجب کاهش درک متقابل، افزایش تعارض، افت همدلی و احساس تنهایی می شود. نامه 31 نهج البلاغه، به عنوان منشوری تربیتی میان دو نسل پدر و فرزند، ظرفیت بالقوه ای برای ارائه راهکارهای مؤثر در کاهش این شکاف دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل محتوای نامه ۳۱ نهج البلاغه به منظور استخراج و معرفی تکنیکها و راهکارهای تربیتی متناظر با کاهش فاصله نسلی و ارائه الگوی تربیتی همدلانه بود. روش: این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و ابزار گردآوری اطلاعات کتابخانه ای-استنادی و با استفاده از تحلیل محتوای نامه 31 نهج البلاغه، به بررسی تکنیکهای تربیتی مؤثر در رفع شکاف نسلی پرداخت. یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از آن بود که نامه 31 نهج البلاغه نوعی ارتباط کلامی هدفمند برای اصلاح نگرش و رفتار نسلهاست. تکنیکهای تربیتی استخراج شده، شامل شناخت دقیق مؤلفه های نسلی پدر و فرزند، تنظیم چارچوب عاطفی متناسب با سن فرزند، ایجاد زبان مشترک بین نسلی، تعمیق مشترکات نسلی، بهره گیری از تجربه گرایی و عقلانیت معنوی، تمرکز بر معیارهای روابط اجتماعی نسل جوان و استفاده از واقعیت درمانی بود. نتیجه گیری: کاربست عملی این تکنیکها می تواند به کاهش فاصله نسلی، افزایش همدلی و تقویت ارتباط میان والدین و فرزندان منجر شود؛ و در نهایت، بنیان خانواده را در برابر آسیبهای نسلی مقاوم تر سازد.

در دهه گذشته، با افزایش چشمگیر دوره های آنلاین و به ویژه با شیوع کووید-19، آموزش آنلاین رشد بی سابقه ای یافت. بسیاری از دانشجویان و مدرسان آمادگی کافی برای این تغییر نداشتند، در حالی که موفقیت در این نوع آموزش مستلزم برخورداری از مهارت های یادگیری خودراهبر است. این مطالعه ی کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی، به بررسی استراتژی های یادگیری خودراهبر و رضایت دانشجویان تحصیلات تکمیلی از دوره های آنلاین پرداخت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ دانشجو گردآوری و با تحلیل مضمون بررسی شد. یافته ها نشان داد که انگیزه ی اولیه و راهبردهای انگیزشی، نقش مهمی در یادگیری خودراهبر دارند. همچنین دانشجویان از راهبردهای شناختی و فراشناختی برای نظارت بر یادگیری خود استفاده می کنند. مدیریت زمان و منابع نیز از دیگر استراتژی های کلیدی در این فرآیند بودند. در نهایت، میزان رضایت دانشجویان از دوره های آنلاین به طراحی دوره و شیوه های تدریس بستگی دارد. این نتایج می توانند در بهبود طراحی آموزشی و ارتقای رضایت یادگیرندگان در محیط های آموزش آنلاین مؤثر باشند.

هدف اصلی این مقاله ارائه مفهومی نو در حوزه مطالعات برنامه درسی با عنوان برنامه درسی تبلور یافته می باشد. این مفهوم آفرینی دارای دو کارکرد عمده می باشد: الف: کارکرد نظری که همان جلب توجه پژوهشگران و اندیشمندان به مبحث انتقال یادگیری در حوزه مطالعات برنامه درسی است، ب: کارکرد عملی که جلب توجه سیاست گذاران و تصمیم سازان به لایه های مهم برنامه درسی و توجه به تمامی آنها در اقدامات عملی می باشد. بدین منظور راهبرد توسعه مفهومی که در زمره پژوهش های فلسفی می باشد، مورد استفاده قرار گرفته است. جهت اعتبار سنجی تحلیل های صورت گرفته از معیار های تجویزی زیگر و نظرات خبرگان استفاده شده است. در نهایت نیز مفهوم برنامه درسی تبلور یافته در چارچوب پدیده انتقال یادگیری تبیین و واکاوی شده و ابعاد، جلوه ها و راهبرد های آن تشریح شده است.

هدف این مقاله، بررسی تجربیات تلفیق در برنامه درسی دوره دندانپزشکی عمومی در قرن بیست و یکم در دانشگاه های معتبر جهان و بهره گیری از آن برای بازنگری برنامه درسی در ایران است. روش پژوهش، کیفی از نوع تحقیق تاریخی است. ابتدا با مطالعات کتابخانه-ای و با تحلیل و تفسیر اطلاعات، انواع تلفیق در برنامه درسی دندانپزشکی برخی از دانشگاههای معتبر جهان بررسی وسپس تصویری از وضعیت ایران ارائه شد. در نهایت، راه های استفاده از تجربه جهانی برای بهسازی برنامه های درسی دوره دندانپزشکی ایران مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد دو نوع تلفیق در برنامه های درسی دوره دندانپزشکی طی دهه اول قرن بیست ویکم اعمال شده است: تلفیق افقی و تلفیق عمودی. به لحاظ تعداد، موارد اعمال تلفیق عمودی دارای تعداد بیشتری است. مزایای تلفیق در دوره طولانی شش-ساله دندانپزشکی، بسیار قابل توجه می باشد. این مزایا از نگاه آموزشی به سهولت یادگیری، استمرار یادداری، سرعت یادآوری و دقت بکارگیری مربوط هستند که هر یک از آنها برای بازنگری برنامه های درسی این رشته کافی می باشند. علاوه بر این،اینگونه دلایل تجربی به همراه فشار همسویی با برنامه های جهانی و پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و انطباق با شرایط بازار کار، سبب شده است بازنگری برنامه های درسی بر اساس معیارهای تلفیق، امری ضروری و ناگزیر جلوه کند

پژوهش حاضر با هدف تبیین روابط پویایی کلاس درس دانشجویان بر اساس ارتباط استاد و دانشجو با نقش میانجی خلاقیت تیمی و اعتمادبه نفس خلاق دانشجویان صورت گرفته است. این پژوهش با رویکرد کمی گرا و روش توصیفی – همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه سمنان به تعداد 12085 نفر در سال تحصیلی 1404 – 1403 بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی 373 نفر دانشجو انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از ابزارهای ارتباط استاد و دانشجو کوکلی و همکاران (2004)، خلاقیت تیمی جیانگ و ژانگ (2014)، اعتماد به نفس فیلان و یانگ (2003) و پویایی کلاس درس چانگ (2019) استفاده گردید. روایی صوری و محتوایی ابزارهای پژوهش مورد تایید قرار گرفت و پایایی ابزارهای پژوهش با استفاده از آلفای کرونباخ بالاتر از 0.7 بدست آمد و مورد تایید قرار گرفت. یافته ها حاصل از تحلیل داده های پژوهش با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد ارتباط استادان و دانشجویان و خرده مقیاس های آن اثر مثبت و معناداری بر پویایی کلاس درس دارد. مطابق یافته ها، دو متغیر اعتماد به نفس خلاق و خلاقیت تیمی و خرده مقیاس های آن در ارتباط با پویایی کلاس درس و ارتباط استادان و دانشجویان نقش میانجی مثبت داشت. افزون بر این، یافته های به دست آمده با استفاده از تحلیل مسیر نشان داد با توجه به شاخص های نیکویی برازش، الگوی تدوین شده از برازش مطلوبی برخوردار است. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت ارتباط استاد و دانشجو نه فقط یک تعامل اجتماعی ساده، بلکه یک فرآیند پیچیده روان شناختی و آموزشی است که می تواند با ایجاد اعتماد، امنیت روانی و احترام متقابل، بستر لازم برای شکل گیری خلاقیت های تیمی را فراهم و منجر به پویایی کلاس درس در دانشگاه ها شود.

هدف این مقاله بررسی عناصرالگوی برنامه درسی تربیت اخلاقی در آموزش عالی بر مبنای قرآن کریم بر اساس تفسیر المیزان است. بدین منظور از آیات قرآن کریم و تفاسیر مرتبط با تربیت اخلاقی تفسیر المیزان بهره گرفته شد. این نوشتار با رویکردکیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون به بررسی عناصر تربیت اخلاقی می پردازد. در این پژوهش با استفاده از تحلیل مضمون آیات قرآن کریم بر اساس تفسیر المیزان ، مضامین ذیل دو حیطه باورها و رفتارها استخراج ومقوله های مشابه و مقارن ذیل شش تم اصلی دسته بندی می شود به مقوله های اصلی عنوان "معیار" و به مقوله های فرعی مرتبط با آن ها عنوان "زیر معیارداده و آنگاه بین معیارها و زیرمعیارهای تولیدشده ارتباط مناسب برقرار شد. براین اساس عناصر الگوی برنامه درسی تربیت اخلاقی در آموزش عالی همسو با آموزه های اخلاقی قرآن کریم بر اساس تفسیر المیزان انتخاب که یک انسجام ، تناسب و هماهنگی درونی مناسب بین مبانی، اصول و عناصر انتخاب شده برنامه درسی پیشنهادی وجود دارد. سپس با مصاحبه نیمه ساختار یافته نظر متخصصان برنامه ریزی درسی در خصوص ویژگی عناصر تربیت اخلاقی در آموزش عالی اتخاذ والگوی تربیت اخلاقی متشکل از سه بخش مبانی، اصول و عناصر طراحی شد. هرکدام از بخش های الگو منطبق با مبانی قرآن کریم بر اساس تفسیر المیزان ارائه شد، بکارگیری الگوی ارائه شده در سطوح مختلف برنامه ریزی درسی اعم از طراحی و تدوین برنامه های درسی آموزش عالی و .. بستر مناسب را برای تربیت اخلاقی هرچه بهتردر محیط دانشگاه را فراهم می سازد.

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی کلاس های چندپایه در زیست بوم جدید در دوران پاندمی کرونا و شناسایی راهکارهای بهبود کیفیت آموزش آن در دوران پساکرونا انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها کیفی است که با روش پدیدارشناسی انجام شد. داده ها با استفاده از روش نمونه گیری زنجیره ای یا گلوله برفی و مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با چهارده نفر از آموزگاران سرآمد کلاس های چندپایه گردآوری و بر اساس الگوی کلایزی تحلیل گردید. در یازدهمین مصاحبه، اشباع نظری داده ها حاصل شد، اما به منظور اعتباربخشی یافته ها، مصاحبه تا چهاردهمین نفر ادامه یافت. تحلیل داده ها منجر به شناسایی دو مقوله، شش مضمون اصلی و بیست مضمون فرعی گردید. آسیب های شناسایی شده کلاس های چندپایه در زیست بوم جدید شامل عدم امکان تدریس تلفیقی، فقدان فنون مدیریت کلاس الکترونیکی، تشدید نابرابری و بی عدالتی آموزشی، دشواری برنامه ریزی درسی، دشواری مدیریت زمان (آسیب های آموزشی)، غفلت از تفاوت های فردی، مغفول ماندن دروس آزمایشگاهی و عملی، رشد اهمال کاری تحصیلی و تهدید سلامت روان (آسیب های فردی)، کاهش مشارکت خانواده ها و بدبینی به زیست بوم جدید (آسیب های خانوادگی) بود. راهکارهای بهبود کیفیت آموزش آن شامل بهره گیری از یادگیری ترکیبی، توانمندسازی آموزگاران، تلفیق محتوا در دروس چندپایه، توجه به دروس آزمایشگاهی، عملی و تربیتی و راه اندازی و تجهیز کتابخانه کلاسی (راهکارهای آموزشی)، تدوین و توزیع بسته یادگیری خودآموز و ارتقای بهداشت روان (راهکارهای فردی)، تقویت سواد فناورانه خانواده ها و تعالی تعامل خانواده و مدرسه (راهکارهای خانوادگی) بود. نتیجه گیری پایانی نشان داد؛ آموزش الکترونیکی به عنوان مکمل آموزش حضوری امکانات و قابلیت های کم نظیری برای بهبود کیفیت آموزش در کلاس های چندپایه دارد

با توجه به ضرورت بازنگری و تحول در رویکردهای توسعه حرفه ای، مربی گری همتا به عنوان روشی تعاملی، اثربخش و مقرون به صرفه، در ادبیات جهانی مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ادراکات اعضای هیئت علمی دانشگاه مازندران نسبت به مربی گری همتا، به مثابه ابزاری برای نهادینه سازی توسعه حرفه ای انجام شده است. این مطالعه با روش توصیفی-پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد آدریبیگبه و آجاسا (2013)، دیدگاه های 120 نفر از اعضای هیئت علمی را گردآوری و تحلیل کرده است. نتایج حاصل از تحلیل داده ها با روش میانگین وزنی نشان می دهد مشارکت کنندگان، مربی گری همتا را سازوکاری مؤثر برای یادگیری تعاملی، ارتقای عملکرد حرفه ای و افزایش رضایت شغلی ارزیابی کرده اند. با این حال، چالش هایی همچون تفاوت در نگرش ها، محدودیت زمانی و نبود آموزش کافی نیز به عنوان موانع بالقوه مطرح شده اند. همچنین، نتایج نشان داد اعضای هیئت علمی ترجیح بیشتری به یادگیری از طریق دوره های رسمی آموزشی دارند، هرچند مربی گری همتا نیز در حال کسب جایگاهی روبه رشد در میان شیوه های یادگیری است.  

با توجه به اینکه هویت ملّی و هویت یابی از مسائل اساسی و ضروری هر جامعه است و کتاب های درسی تجلّی گاه سیاست های فرهنگی، دینی، سیاسی و اجتماعی کشورهاست، پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی کتاب درسی مطالعات اجتماعی پایه هفتم و کتاب های درسی تعلیمات اجتماعی (تاریخ، جغرافیا و تعلیمات اجتماعی) پایه اول راهنمایی تحصیلی (سابق) سال 1390از منظر هویت ملی مورد مطالعه وبررسی قرارگرفت .پژوهشگر در این تحقیق در حیطه پژوهش های توصیفی اقدام داشته است. جامعه مورد بررسی در این پژوهش کتاب های درسی مطالعات اجتماعی پایه هفتم سال 1393و کتاب های درسی تاریخ، جغرافیا و اجتماعی سال1390 است. با توجه به موضوع و هدف مورد بررسی ،کلیه دروس کتاب های درسی جامعه هدف مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از تکنیک تحلیل محتوا استفاده شد و برای پاسخ به فرضیه های پژوهش از آمار توصیفی و آزمون استنباطی خی دومورد استفاده قرار گرفت.نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که در محتوای نوشتاری کتاب های درسی تعلیمات اجتماعی نسبت به کتاب درسی مطالعات اجتماعی به ابعادهفتگانه هویت ملی توجه کمتری شده است .

پیشینه و اهداف: نظام آموزشی کشور در حوزه مدیریت منابع انسانی با چالش های ساختاری و پراکندگی مقررات مواجه است. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل یکپارچه حکمرانی خوب در مدیریت منابع انسانی آموزش وپرورش و ارائه چارچوبی کاربردی برای بهبود کارایی سازمانی انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کیفی–کمی) اکتشافی متوالی اجرا گردید. در مرحله کیفی، با بهره گیری از تکنیک دلفی و نظر ۱۵ نفر از متخصصان دانشگاهی و اجرایی، مؤلفه های اولیه مدل شناسایی و اجماع نظری حاصل شد. در بخش کمی، جهت ارزیابی ساختار عاملی و روابط متغیرها، مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزار Smart PLS به کار رفت. داده ها از ۳۸۶ پرسش نامه معتبر گردآوری شد. در گام نهایی، برای رتبه بندی عوامل مؤثر از مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد مدل نهایی شامل چهار بعد اصلی نمادین، سیاسی، اداری و تجربی است. مؤلفه هایی مانند مقررات استخدامی رسمی، توسعه استانداردهای حرفه ای، سیاست گذاری مبتنی بر داده و ارزیابی عملکرد مبتنی بر شایستگی، ابعاد فوق را تبیین کردند. شاخص های روایی و پایایی مدل، از جمله GOF=0.65، اعتبار ساختاری آن را تأیید نمودند. نتیجه گیری: مدل پیشنهادی با تأکید بر بازنگری مقررات، توسعه زیرساخت های دیجیتال و یکپارچه سازی نظام منابع انسانی، زمینه دستیابی به حکمرانی خوب و ارتقای بهره وری در نظام آموزشی کشور را فراهم می سازد.

پیشینه و اهداف: دوره های کارآموزی در برنامه های کارشناسی مهندسی نقش مهمی در افزایش مهارت های عملی، شایستگی های حرفه ای و آشنایی دانشجویان با محیط های کاری واقعی دارند. با این حال، اجرای این دوره ها در دانشگاه ها با چالش های متعددی روبروست. بر این اساس این مطالعه کیفی با هدف تحلیل برنامه درسی کارآموزی و شناسایی الزامات ضروری برای اجرای مؤثر آن در دانشگاه تبریز انجام شد. روش ها : این پژوهش با رویکرد کیفی از نوع پدیدارشناسی و روش تحلیل مضمون بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 20 شرکت کننده شامل اعضای هیئت علمی، دانشجویان و نیروهای سازمانی و اجرایی در مرحله پدیدارشناسی در سؤال اول و 15 نفر از مدیران سازمان ها و کارفرمایان مرتبط با کارآموزی، استادان مجری کارآموزی و کارشناسان مرتبط در دانشگاه و جامعه در مرحله تحلیل موضوعی، با استفاده از نمونه گیری هدفمند جمع آوری شد. به طوری که در مرحله نخست گردآوری داده ها، از سه گروه اصلی مرتبط با دوره های کارآموزی شامل دانشجویان، استادان و متخصصان صنعتی، مجموعاً ۲۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ملاک انتخاب، داشتن تجربه مستقیم در فرآیند طراحی، اجرا یا حضور در دوره های کارآموزی در رشته های فنی-مهندسی بود. این افراد در قالب یک گروه مشارکتی ترکیبی قرار گرفتند تا با تلفیق دیدگاه های متنوع و مکمل، تصویری چندبُعدی از آسیب های موجود ترسیم شود. همچنین در سطح سؤال دوم گروه دیگری متشکّل از ۱۵ کارشناس خبره نیز به صورت مستقل مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نقاط ضعف قابل توجهی را در جنبه های مختلف برنامه درسی کارآموزی مانند منطق، اهداف، محتوا، فعالیت های یادگیری، نقش های استادان، منابع، مکان، زمان بندی و روش های ارزیابی نشان داد. چالش ها شامل ارتباط ناکافی با صنعت، محتوای غیرکاربردی، نظارت ناکافی و عدم هماهنگی با نیازهای بازار کار بود. این مطالعه همچنین الزامات کلیدی برای اجرای موفقیت آمیز، از جمله تدوین استانداردهای آموزشی، اصلاحات ساختاری، تقویت همکاری دانشگاه و صنعت، سرمایه گذاری های هدفمند، ایجاد سیستم ملی کارآموزی و برنامه های جهت گیری صنعت را شناسایی کرد. نتیجه گیری: نتایج تأکید می کند که بازنگری اساسی و همکاری نهادینه شده بین دانشگاه ها و صنایع، پیش نیاز دستیابی به اهداف واقعی برنامه های کارآموزی و ارتقای کیفیت آن ها است.

هدف: ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ با هدف مقایسه اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرت ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎی ﺗﻔﮑﺮ ﺑﺮ نشاط اجتماعی داﻧﺶ آﻣﻮزان ﭘﺴﺮ ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اول شهر ﻫﺸﺘﺮود اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش پژوهش: روش ﭘﮋوﻫﺶ از ﻧﻮع نیمه آزمایشی ﺑﺎ ﻃﺮح پیش آزمون-پس آزمون ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل بود. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﭘﮋوﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻠﯿﻪ دانش آموزان ﻣﻘﻄﻊ ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اول ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻫﺸﺘﺮود در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ 1403-1402 بودند ﮐﻪ آﻣﺎرﺷﺎن ﻃﺒﻖ اﻋﻼم آموزش و پرورش ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻫﺸﺘﺮود 1786 ﻧﻔﺮ بودند. از جامعه حاضر تعداد 60 دانش آموز در 3 گروه 20 نفره به شیوه تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروه اول یک دوره آموزش مهارت های اجتماعی را در 8 جلسه دریافت کرد و گروه دوم 8 جلسه آموزش مهارت های تفکر را طی کرد و گروه سوم (کنترل) نیز هم زمان به برنامه های عادی کلاسی خود ادامه داد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه نشاط اجتماعی تمیزی فر و عزیزی مهر استفاده شد و همچنین ﺑﺮای ﺗﺤﻠﯿﻞ داده ها از نرم افزار SPSS و روش ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮوارﯾﺎﻧﺲ تک متغیره (آنکوا) و آزمون تعقیبی بونفرونی اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه است یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس (24/957=p≤ 0/001 ،F) و بونفرونی (0/653=p) نشان داد که آموزش مهارت های اجتماعی و آموزش مهارت های تفکر در افزایش نشاط اجتماعی تفاوت معناداری با هم نداشته و هر دو آموزش مؤثر و اثربخش بودند. نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت باوجود اثربخش بودن هر دو روش آموزشی، اما آموزش مهارت های تفکر در افزایش نشاط اجتماعی دانش آموزان اثربخش تر و قوی تر بود. پیشنهاد می شود در مدارس از این دو آموزش برای افزایش نشاط اجتماعی استفاده شود.

زمینه و هدف: نقص در شناخت هیجانات چهره ای از مؤلفه های مهم بدکارکردی شناخت اجتماعی است که احتمالاً با اختلال یادگیری ریاضی مرتبط است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه بازشناسی هیجان های چهره ای در دانش آموزان با اختلال ریاضی با دانش آموزان عادی انجام شد. روش : در این مطالعه از طرح علی_مقایسه ای استفاده شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر پایه دوم تا ششم ابتدایی شهر بیرجند در سال تحصیلی 1403 - 1402 بود. از این جامعه، 60 دانش آموز ) 30 نفر با اختلال ریاضی و 30 دانش آموز عادی( به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از فرم کوتاه آزمون هوش استنفورد-بینه- 5، پرسشنامه تشخیصی اختلال یادگیری ویژه و تکلیف تشخیص هیجان های چهره ای استفاده شد. داده ها با روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: برحسب نمره کلی، گروه اختلال ریاضی در تشخیص چهره ای 4 هیجان )خشم، غم، انزجار و تعجب( به طور معنا داری عملکرد ضعیفی داشت ) 05 / p>0 (. برحسب شدت هیجانات نیز گروه اختلال ریاضی نقص معناداری در تشخیص هیجانات با شدت کم و متوسط در تمام هیجانات اساسی نشان داد ) 01 / p>0 (؛ در حالی که تفاوت معناداری بین 2 گروه در تشخیص هیجان ها با شدت بالا و هیجان های ترس و شادی وجود نداشت ) 05 / .)p<0 نتیجه گیری: طبق یافته ها، دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی در تشخیص هیجانات با شدت کم و متوسط مشکل دارند که می تواند منجر به بدتر شدن عملکرد اجتماعی و تحصیلی شان شود. بنابراین، لازم است مداخلات و آموزش هایی برای بهبود پردازش هیجانی این گروه از دانش آموزان درنظر گرفته شود.

زمینه و هدف: اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی، فرد را با مسائل و مشکلات زیادی روبه رو می کند که زندگی او را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر، مروری بر پژوهش های صورت گرفته در زمینه مداخلات مبتنی بر پردازش اطلاعات هیجانی و کارکردهای اجرایی در دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی است. مواد و روش ها: بررسی داده ها در مطالعه فعلی به صورت مروری نظام مند صورت گرفته است. روش شناسی آن مبتنی بر جمع آوری، طبقه بندی و خلاصه کردن یافته های مقالات علمی- پژوهشی مرتبط با مداخلات مبتنی بر پردازش اطلاعات هیجانی و کارکردهای اجرایی در دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی که بین سال های 2010 تا 2024 میلادی برگرفته از پایگاه های اطلاعاتی اسکوپوس، گوگل اسکالر، پابمد، ابسکو، اریک، ساینس دایرکت و همچنین پایگاه های اطلاعاتی مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پورتال جامع علوم انسانی، ایران داک، مگیران، نورمگز با کلیدواژه های مداخلات پردازش اطلاعات هیجانی، کارکردهای اجرایی، دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی انجام شده است. در جستجوی اولیه 68 مقاله انتخاب شد و در ادامه 18 مقاله که عنوان آنها پردازش اطلاعات هیجانی، کارکردهای ا جرایی در ا فراد با ا ختلال نار سایی تو جه/ ب یش فعا لی بود، انت خاب شدند. نتیجه گیری: با بررسی پژوهش های انجام شده، می توان نتیجه گرفت که مداخلات مبتنی بر پردازش اطلاعات هیجانی یکی از درمان های مرتبط برای افراد با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی است و می تواند کارکردهای اجرایی این دانش آموزان را بهبود بخشد.

پیشینه و اهداف: بازی یکی از قدیمی ترین و اساسی ترین فعالیت های انسانی است که نقش مهمی در رشد و توسعه فردی و اجتماعی دارد. بازی ها علاوه بر ایجاد لذت و سرگرمی، بستری برای یادگیری و انتقال مهارت های متنوع فراهم می کنند. ماهیت بازی ها، قوانین و شیوه های تعامل با آنها در جوامع گوناگون به شدت تحت تأثیر ساختارهای فرهنگی است و بازتاب دهنده زبان، باورها و نظام های ارزشی آن جوامع محسوب می شود. یادگیری از طریق بازی به عنوان رویکردی نوآورانه در نظام های آموزشی معاصر مورد توجه قرار گرفته است. روش ها : در این مطالعه، به روش مرور روایتی و با جستجوی کلید واژه هایی مانند تمرین آموزش، فراهم کردن بازی مناسب، یادگیری، فرهنگ در پایگاه های اطلاعاتی اقدام و مقالات معتبر در این حوزه شناسایی و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بازی ها ابزاری برای تقویت مهارت های شناختی، اجتماعی و حرکتی بوده و به عنوان بستری برای انتقال ارزش ها، هنجارها و باورهای فرهنگی عمل می کنند. ضمناً مشخص شد که عوامل فرهنگی نظیر زبان، باورهای اجتماعی، ساختارهای خانوادگی و ارزش های قومی تأثیر مستقیمی بر انواع بازی ها و نحوه تعامل افراد با این بازی ها دارند. نتیجه گیری: این تحقیق بر ضرورت توجه به ابعاد فرهنگی در توسعه بازی های آموزشی تأکید دارد و پیشنهاد می کند که بازی ها به عنوان ابزارهایی انعطاف پذیر در خدمت انتقال فرهنگ و ارتقای یادگیری اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند. یافته های این تحقیق می تواند زمینه ساز توسعه راهبردهای آموزشی نوآورانه باشد.

پیشینه و اهداف: با گسترش روزبه روز رسانه های اجتماعی، جوانان به ویژه دانشجویان، شناخت و بهره برداری بیشتری از رسانه های اجتماعی کرده و با اهداف مختلفی چون آموزش، سرگرمی و تفریح، بخش مهمی از اوقات خود را در این رسانه ها میگذرانند. از آنجایی که دانشجومعلمان نیز از این قاعده مستثنی نیستند؛ بررسی و تحلیل پیامدها و یا آسیب های عضویت ایشان در رسانه های اجتماعی، لازم و ضروری خواهد بود. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که اثرگذاری زیست دانشجومعلمان در بستر رسانه های اجتماعی بر کیفیت تدریس ایشان چیست؟ روش: جهت پاسخگویی به این پرسش، از روش کیفی استفاده شده است. جمع آوری داده ها از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته و تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه پژوهش دانشجومعلمان پردیس امیرکبیر دانشگاه فرهنگیان هستند که از میان آنها 14 نفر از دانشجومعلمان به روش نمونه گیری هدفمند تا اشباع نظری داده ها انتخاب شدند. یافته ها: با عملیات کدگذاری باز مجموعاً 729 کد باز از مصاحبه ها استخراج و مقوله بندی شدند. نتیجه گیری: این نتیجه حاصل شد که زیست دانشجو معلمان در بستر رسانه های اجتماعی علاوه بر اثرگذاری مستقیم، به واسطه شاخص هایی چون چالش های وابستگی به رسانه های اجتماعی، الگوهای مصرف رسانه ای، انگیزه ها و علایق استفاده از شبکه های اجتماعی، اثرگذاری غیرمستقیم نیز بر کیفیت تدریس ایشان دارد.