اثر پیش بینی کنندگی خوشبینی تحصیلی و ادراک شایستگی بر درگیری تحصیلی: بررسی نقش واسطه ای ثبات قدم(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
آموزش و ارزشیابی سال ۱۷ زمستان ۱۴۰۳ شماره ۶۸
179 - 214
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر پیش بینی کنندگی خوشبینی تحصیلی و ادراک شایستگی بر درگیری تحصیلی با نقش واسطه ای ثبات قدم در دانش آموزان انجام شد. طرح این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ی دوم متوسطه شهر تهران بود که در سال تحصیلی 1404-1403 مشغول به تحصیل بودند. 244 دانش آموز با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. پرسشنامه ثبات قدم - فرم کوتاه داکورث و کویین (2009)، پرسشنامه خوش بینی تحصیلی توسط اسچنن- موران و همکاران (2013)، مقیاس ادراک شایستگی توسط هارتر (1985) و درگیری تحصیلی اترخت کارمونا هالتی و همکاران (2019) جهت جمع آوری داده ها استفاده شد. بررسی و ارزیابی الگوی پیشنهاد شده با روش معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد بین درگیری تحصیلی و خوشبینی تحصیلی (001/0< P، 58/0 r =)، شایستگی ادراک شده (001/0< P، 58/0 r =)، ثبات قدم (001/0< P ، 54/0 r =) و بین خوشبینی تحصیلی و ثبات قدم (001/0< P ، 46/0 r =) و شایستگی ادراک شده و ثبات قدم (001/0< P، 59/0 r =) رابطه ی معنادار وجود دارد. نتایج نشان داد که در رابطه بین خوشبینی تحصیلی و شایستگی ادراک شده بر درگیری تحصیلی، ثبات قدم میانجی گری می کنند. نتایج نشان داد که در رابطه بین خوش بینی تحصیلی و شایستگی ادراک شده بر درگیری تحصیلی، ثبات قدم نقش واسطه ای ایفا می کند. یافته های این پژوهش نشان داد دانش آموزانی که خوش بینی تحصیلی و شایستگی ادراک شده بالا دارند، از درگیری تحصیلی بهتری برخوردار بودند و ثبات قدم بیشتری را در تحصیل تجربه کرده اند.