درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی الگوی سنجش برخط مبتنی بر نظریه ارتباط گرایی در ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان در محیط های آموزش مجازی بود. پژوهش حاضر با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه اجرا شد که در آن ۴۰ دانش آموز پایه هفتم به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت تاثیر الگوی سنجش برخط قرار گرفتند و در نهایت عملکرد و میانگین نمرات آنها در پس آزمون مورد بررسی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل آزمون عملکردی و پرسشنامه یادگیری عمیق بودند که روایی و پایایی آن ها پیش تر تأیید شده بود. داده های کمّی با استفاده از آزمون کوواریانس تحلیل شدند و بخش کیفی که مربوط به طراحی الگوی سنجش برخط بود، با تحلیل مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان آموزشی انجام گرفت. نتایج نشان دادند که میانگین نمرات گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (73/13 در برابر 96/10) و ضریب اثر بالا (566/0) اثربخشی مدل را تأیید کرد. همچنین تحلیل کیفی داده ها، منجر به طراحی الگویی با چهار مؤلفه «مربی»، «فراگیر»، «روش ها» و «ابزارها» شد که تعامل میان آن ها یادگیری فرایندی را در حین سنجش ارتقاء می داد. انطباق الگوی طراحی شده با ابعاد یادگیری معنادار طبقه بندی فینک نیز مورد تأیید قرار گرفت. نظر سنجی دانش آموزان، نشان ازواقع گرایانه و منصفانه بودن نمره های کسب شده داشت. یافته ها مؤید آن است که مدل پیشنهادی با بازتعریف نقش های سنتی سنجش، می تواند مبنایی برای تحول در آموزش الکترونیکی و تحقق «سنجش به مثابه یادگیری» باشدکه مهم ترین مشخصه آن، همزمانی فرایند سنجش و تدریس است.

هدف از این پژوهش ارائه مدلی برای آموزش مجازی دوره ابتدایی با استفاده از روش پژوهش ترکیبی بود. جامعه پژوهش شامل معلمان شاغل مقطع ابتدایی بود. در مرحله کیفی،20 نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و در بخش کمّی 367 نفر در پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه بود. تحلیل مصاحبه ها با استفاده از روش استراس- کوربین و آزمون مدل، از طریق مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. عوامل علّی مدل عبارت هستند از: خلاء تئوریک، فقدان شایستگی های دیجیتال، وابستگی به الگوهای رایج. و عوامل مداخله گر: مشکلات زیرساختی، سخت افزاری و فنی، ساختار سنتی نظام آموزشی و پشتیبانی مدیران از معلمان. عوامل زمینه ای: همکاری، همفکری و هم افزایی بین معلمان، تدریس در کلاس شیشه ای، تدریس در مقابل آئینه، فضای آموزشی پرفشار و پرکار، تداخل کار و خانواده، فراخنای توجه شاگردان در فضای مجازی و نقش چندگانه والدین. راهبردها: تأکید بر محتوای معلم ساخته، دسترسی بیشتر به معلم و محتوا، عدالت توجه، سبک سازی تدریس، برپایی نمایشگاه دائمی و همگانی فعالیتها، زیباسازی فضای آموزش مجازی، گروه بندی، مدیریت اقتضایی فضای آموزشی مجازی. پیامدها: کاهش کیفیت فرایند یاددهی- یادگیری، کاهش اقتدار معلم، کاهش اعتبار ارزشیابی، کاهش روابط عاطفی- اجتماعی، کاهش اعتماد به نفس و افزایش وابستگی شاگردان، خستگی از آموزش مجازی، افزایش دانش و مهارت دیجیتال، تقویت مهارت تدریس توضیحی و افزایش فعالیت های عملی. «بازتولید راهبرد آموزشی مستقیم» به عنوان پدیده مرکزی انتخاب شد. همچنین تحلیل کمّی نشان داد که مدل از برازش مناسب و قابل قبول با داده ها برخوردار است. عمده ترین پیشنهاد تأکید بر «رویکرد تلفیقی کم اثر» با شرایط خاص نظام آموزشی ایران است.

پژوهش حاضر با هدف پدیدارشناسی نشانه های برنامه درسی متراکم در دوره ابتدایی ایران انجام شد. رویکرد پژوهش کیفی و روش، پدیدارشناسی توصیفی بود. شرکت کنندگان شامل ۶۱ نفر از معلمان، دانش آموزان، والدین و متخصصان آموزش و پرورش دوره ابتدایی در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که با روش نمونه گیری هدفمند از نوع گلوله برفی انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و گردآوری تا مرحله اشباع داده ها ادامه یافت. جهت تحلیل، روش کدگذاری و مقوله بندی به کار گرفته شد. تحلیل یافته ها به شناسایی ۵ مضمون و ۱۳ مقوله منجر گردید. نتایج پژوهش حاکی از این بود که متراکم شدن محتوا از لحاظ حجم، چگالی، دشواری و ابهام، کمبود زمان ناشی از توزیع نامتوازن و کم بودن روزهای آموزش، قربانی شدن برخی دروس به بهای توجه به درس های دیگر، نتایج ضعیف پیشرفت تحصیلی و نارضایتی ذی نفعان در اثر فشار کاری، دلزدگی و تحمیل هزینه های آموزش بر والدین، نشانه هایی از وجود تراکم در برنامه درسی دوره ابتدایی ایران است.

مقاله حاضر در راستای هدف تبیین اهمیت شناخت مغالطات در تربیت اجتماعی و شکل گیری اخلاق شهروندی با نظر به پیامدهای ناشی از عدم شناخت آنها تدوین شده است. این مقاله با روش تبیینی- تحلیلی انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آگاهی از مقوله مغالطه در کسب شناخت صحیح از جریانات اجتماعی و دور شدن از نتیجه گیری های عجولانه و زمینه سازی تربیت اجتماعی مطلوب شهروندان نقش مهمی دارد؛ همچنین شناخت مغالطات می تواند به تقویت تفکر انتقادی و مستقل، بهبود ارتباطات و گفت وگوهای سازنده، و افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی منجر شود. با شناسایی و تحلیل مغالطات، افراد قادر خواهند بود استدلال های نادرست را شناسایی و از پذیرش اطلاعات نادرست پرهیز کنند که این امر به ارتقای آگاهی اجتماعی و بهبود کیفیت بحث ها کمک می کند. همچنین، با کاهش تعصبات و تقویت هم بستگی اجتماعی، جامعه ای آگاه تر و مسئول تر شکل می گیرد که در آن افراد با احترام به یکدیگر به حل مسائل مشترک می پردازند. در نهایت، این فرایند به ایجاد فضایی مثبت و سازنده در جامعه منجر می گردد. شناخت مغالطات و خطاهای شناختی ناشی از آن می تواند به بهبود رفتارهای اجتماعی و پیشگیری از سوءتفاهم ها کمک کند.

پیشینه و اهداف: آموزش چندپایه به عنوان راه حلی برای تحقق عدالت آموزشی در مناطق محروم با چالش های متعددی مواجه است. پژوهش های پیشین، بر کمبود امکانات، فقدان آموزش حرفه ای و نگرش منفی ذینفعان به عنوان موانع اصلی تأکید کرده اند. این پژوهش با هدف شناسایی راهکارهای مطلوب برای جذب و ارتقای اثربخشی عملکرد راهبران آموزشی و تربیتی در کلاس های چندپایه مناطق روستایی و عشایری استان لرستان انجام شد. روش: این مطالعه کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد، از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 22 مشارکت کننده (12 معلم و 3 راهبر) و 7 کارشناس حوزه آموزش عشابری و روستایی انجام گرفت. داده ها با کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شدند. روایی و پایایی تحلیل با بازبینی مشارکت کنندگان و مثلث بندی تأیید شد. یافته ها: اثربخشی راهبران به شایستگی ها (تجربه تدریس چندپایه، تحصیلات مرتبط) و انگیزه های مالی و معنوی وابسته است. چالش های زیرساختی (فاصله جغرافیایی، نبود امکانات)، فرهنگی (نگرش منفی به تحصیل دختران) و سازمانی (کمبود حمایت) موانع اصلی هستند. استراتژی های تدریس تلفیقی، همیار معلم و مشارکت جامعه محلی این چالش ها را تعدیل می کنند. راهبران به مسائل لجستیکی و دیجیتال حساس ترند، درحالی که معلمان بر امکانات اولیه و معیشت تمرکز دارند. نتیجه گیری: راهکارهای پیشنهادی شامل گزینش بومی، بهبود زیرساخت ها، دوره های آموزشی کاربردی، مشوق های مالی و مشارکت جامعه محلی است. این یافته ها می توانند سیاست گذاری آموزشی را برای تحقق عدالت آموزشی در مناطق محروم هدایت کنند.

هدف اصلی این پژوهش ارزشیابی اثربخشی درس کارورزی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان بر اساس مدل چهارسطحی کرک پاتریک بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی-پیمایشی اجرا شد. جامعه آماری شامل 394دانشجو معلم شاغل به تحصیل در پردیس های دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی در سال تحصیلی 1404-1403بود که با استفاده از جدول کرجسی مورگان و نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۹۴ نفر به عنوان نمونه برگزیده شدند. داده ها در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار جمع آوری شدند. سطح چهارم به دلیل پیچیده بودن و زمان بر بودن انجام نشد. برای گردآوری داده ها در سطوح واکنش و رفتار از پرسش نامه استاندارد ارزشیابی دوره های آموزشی کرک پاتریک (2000) استفاده شد. برای جمع آوری داده در سطح یادگیری از آزمون عملکردی بهره گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون t همبسته تحلیل گردید. نتایج نشان داد میانگین نمره واکنش شرکت کنندگان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره بالا بوده و بیانگر رضایت بالا از دستیابی به اهداف، محتوا و مدرس است. در سطح یادگیری یافته های پژوهش نشان داد میانگین نمرات ارزشیابی یادگیری در پایان دوره کارورزی به طور معناداری (p<0/05) ارتقاءیافته است. در سطح رفتار نیز یافته ها حاکی از آن بود رفتار دانشجو معلمان در پایان دوره نسبت به ابتدای دوره به طور معناداری متفاوت بوده (p<0/05) و در پایان دوره کارورزی میانگین نمرات این سطح ارتقاءیافته است. به طورکلی نتایج نشان می دهد دوره کارورزیِ دانشجو معلمان ابتدایی در سه سطح واکنش، یادگیری و رفتار به طور معنادار اثربخش است و اجرای برنامه کارورزی، دانش و مهارت های تدریس فراگیران را بهبود می بخشد.

مقدمه: با گسترش آموزش های مجازی و چالش های پیش روی آموزش زبان انگلیسی در دوره اول متوسطه، از جمله کاهش انگیزه و تعامل دانش آموزان، این پژوهش با هدف طراحی الگویی برای تلفیق گیمیفیکیشن در آموزش مجازی زبان انگلیسی انجام شد. روش ها: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی-توسعه ای و از نظر گردآوری داده ها، کیفی بود که در چارچوب رویکرد نظریه داده بنیاد با الگوی نظام مند اشتراوس و کوربین (1998) انجام گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق با 15 نفر از صاحب نظران حوزه های آموزش زبان انگلیسی، فناوری آموزشی و معلمان مجرب گردآوری شد. مشارکت کنندگان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و فرآیند جمع آوری داده ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA و از طریق کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و انتخابی) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از تحلیل مصاحبه ها، 577 کد اولیه استخراج شد که در قالب 137 کد باز و 26 زیرمقوله سازماندهی گردید. الگوی نهایی پژوهش در شش بُعد اصلی طراحی شد: شرایط علّی: پاسخگویی به نیاز نسل جدید، سیاست های کلان آموزشی، وضعیت انگیزشی دانش آموزان و ویژگی های خاص مقطع اول متوسطه. پدیده محوری: یادگیری تعاملی و انگیزشی زبان انگلیسی در محیط مجازی گیمیفیه شده. راهبردها: طراحی آموزشی هدفمند، توانمندسازی معلمان، سیستم پاداش دهی هوشمند، بازخورد مؤثر و پشتیبانی فنی. زمینه: زیرساخت فنی، فرهنگ آموزشی و حمایت نهادی، عوامل مداخله گر: موانع فرهنگی، محدودیت های فنی و چالش های آموزشی و پیامدها: دستاوردهای شناختی، عاطفی، زبانی، اجتماعی و سیستمی. نتیجه گیری: الگوی طراحی شده چارچوبی جامع و بومی برای اجرای اثربخش گیمیفیکیشن در آموزش مجازی زبان انگلیسی ارائه می دهد. این الگو می تواند با ایجاد محیطی جذاب و تعاملی، به بهبود انگیزه، مشارکت و مهارت های زبانی دانش آموزان دوره اول متوسطه منجر شود. اجرای موفق این الگو مستلزم توجه همزمان به جنبه های فنی، آموزشی و فرهنگی است.

هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتباریابی الگویی برای آموزش کارآفرینی مبتنی بر فناوری برای مربیان رشته علوم تربیتی بوده است. روش پژوهش، آمیخته اکتشافی است. در ابتدا پژوهش کیفی با روش تحلیل محتوای کیفی و مصاحبه نیمه ساختاریافته اجرا شده است. در این بخش، الگوی آموزش کارآفرینی مبتنی بر فناوری طراحی شده است، سپس، در بخش کمّی، اعتبار محتوایی الگو بررسی و در ادامه برای اعتباریابی بیرونی طراحی بسته آموزشی برگرفته از الگو، روش پژوهش کمّی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل مورد استفاده قرار گرفته است. نمونه پژوهش در بخش کیفی، 11 متخصص در حوزه کارآفرینی آموزشی و طراحی آموزشی بود که به طور هدفمند و مبتنی بر قاعده اشباع نظری انتخاب شده اند. پس از پیاده سازی داده ها، با استفاده از نرم افزار MAXQDA 11 مؤلفه های الگوی آموزشی مشخص شده است. در بخش کمی، با محاسبه روایی محتوایی CVI و همچنین شاخص مناسبت کلی روایی محتوایی S-CVI، الگوی استخراج شده از نظر اعتبار محتوایی مورد تأیید قرار گرفته است. در بخش کمّی 30 دانشجوی رشته علوم تربیتی به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل قرار گرفتند. روش تحلیل شامل فراوانی، میانگین و تحلیل کوواریانس بود که بر این اساس بسته آموزشی برگرفته از الگو، دارای اعتبار بیرونی است.

درگیری تحصیلی از عوامل مهم جهت تعیین شکست یا پیشرفت دانش آموزان در مدارس می باشد و از طرفی روش های تدریس نیز می تواند بر این مورد تاثیر گذار باشد و میزان درگیری تحصیلی را تحت الشعاع خود قرار دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر درگیری تحصیلی است. این پژوهش کمی و از نوع آزمایشی بوده و نمونه به صورت تصادفی ساده به حجم 60 نفر از دانش آموزان پسر پایه ششم منطقه 14 شهر تهران انتخاب گردیده که در دو گروه مشارکتی و سنتی به مدت 4 هفته آموزش دیده اند. بعد از مقایسه پیش آزمون و پس آزمون به وسیله پرسشنامه درگیری تحصیلی در این دو گروه و انجام آزمون تحلیل کواریانس برای بررسی اثر پیش آزمون که سطح معناداری آن مورد تایید بوده است. و از آزمون های T پیوسته و گروه های مستقل جهت مقایسه هر دو گروه استفاده شده که در نتیجه مشخص شد تفاوت معناداری بین دانش آموزانی که با روش مشارکتی آموزش دیده اند نسبت به دانش آموزانی که به روش سنتی آموزش دیده اند وجود دارد

هدف تحقیق حاضر؛ مدل پارادایمی توانمندسازی معلمان مدارس دوره ابتدایی برای مدیریت برنامه های درسی با رویکرد فبک بوده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش، کیفی-نظریه داده بنیاد است. محیط تحقیق شامل کلیه معلمان آموزش و پرورش دوره ابتدایی شهر خرم آباد(1401-1400) بوده است که در کارگاههای آموزشی آموزش فلسفه برای کودکان(فبک) به تعداد 189 نفر شرکت داشتند شیوه نمونه گیری به روش نظری تا حد اشباع نظری(27 نفر) تداوم  یافت در این تحقیق نمونه به صورت هدفمند تا حد اشباع داده ها به تعداد 27 نفر ادامه یافت. ابزار تحقیق شامل مصاحبه عمیق و غیرساختار یافته بوده است.برای تأمین اعتبار از روش سه سویه سازی استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش کُد گذاری باز، کُد گذاری محوری و کُد گذاری انتخابی استفاده شده است.بطور کلی نتایج نشان داد،شرایط علّی توانمندسازی معلمان با رویکرد فبک مبتنی بر 6 کُد گزینشی(آموزش سازوکارهای یادگیری، آموزش بازنگری عناصربرنامه درسی، درگیری ذهنی،آموزش فراشناختی، تفکر ورزی،آموزش روح فلسفی) ، شرایط زمینه ای مبتنی بر 2 کُد گزینشی زمینه انگیرشی و زمینه یادگیری سازمانی ، شرایط راهبردی مبتنی بر 2 کُد گزینشی راهبردی آگاه سازی رویه های و راهبرد توانمندسازی، شرایط  مداخله ای مبتنی بر 2 کُد گزینشی ناتوانی شناختی و  ناتوانی روانشناختی ، پیامدهای توانمندسازی معلمان مبتنی بر 2 کُد گزینشی کارآمدی آموزشی و  رضایت از یادگیری بوده است.

برای آموزش مهارتهای زندگی مدلهایی معدود وجود دارد، که از جمله مشهورترین آنها میتوان به مدل ده گانه آموزش مهارتهای زندگی اشاره کرد که شامل مهارتهای 1- خودآگاهی 2- همدلی 3- روابط بین فردی 4- ارتباط موثر 5- مقابله با استرس 6- مدیریت بر هیجان 7- حل مسئله 8- تصمیم گیری 9- تفکر خلاق 10- تفکر نقادانه میباشد و همچنین میتوان از بین این مدلها به مدل 4H اشاره نمود که شامل سی و پنج مولفه میشود و نام آن برگرفته از چهار کلمه انگلیسی است که معانی آنها در فارسی به معنای سر، قلب، دستها و سلامتی میباشد و شباهتهای بسیاری با مدل TLS  معروف به مدل هدف گذاری دارد و میتوان گفت این دو مدل فقط در مواردی جزئی با هم تفاوت دارند و میتوان اذعان نمود که  کاربرد این مدلها در ایران مغفول مانده و بیشتر از مدل ده گانه در آموزش مهارتهای زندگی استفاده شده است، در این تحقیق سعی بر آن شده است تا این دو مدل بیشتر مورد بررسی قرار بگیرند.

هدف کلی آموزش و پرورش در هر جامعه ای این است که هر فرد را بر طبق الگوی اعتقادات و ارزشهای فرهنگی،دینی، اجتماعی و سیاسی خود تربیت کند و انسانهای شایسته ای را به جامعه تحویل دهد. با توجه به این مطلب رابطه مستقیم و هماهنگی میان جامعه و آموزش و پرورش وجود دارد. با تغییر جهان بینی ها، فرهنگ ها و اعتقادات گوناگون انسان، اهداف آموزش و پرورش نیز تغییر خواهد کرد. ماهیت قرن 21 ایجاب می کند که مشتریان انتظارات رو به تزاید داشته باشند چون قرن 21 به قرن انفجار دانش و اطلاعات مشهور است . اطلاعات اینترنت در هر 6 ساعت 2 برابر می شود . بیش از 3 هزار شبکه تلویزیونی ماهواره یی به امر اطلاع رسانی مشغول هستند. دانش اجتماعی و اطلاعات عمومی مردم بسیار بالا است. تقریباً تمام کسانی که به دنبال توسعه واصلاحات هستند در همه جای دنیا از آموزش و پرورش شروع می کنند و رویکردهای برآمده از عصر  جدید ارتباطات و فناوری ها در تعلیم و تربیت از جمله دیدگاه حداکثری مبتنی بر خود یادگیری و چگونگی یادگیری (فراشناخت)، یادگیری فرایندمدار و مستقل موجب حرکت تدریجی در باز تعریف مفاهیم اساسی تعلیم  و تربیت شده است.  علم، تدریس، معلم، شاگرد، محتوای  درسی و مدرسه در حال احراز تعاریف جدید  هستند.

این مطالعه در چارچوب سیاست گذاری عمومی در مدیریت منابع انسانی و با هدف ارائه چارچوب کمّی مبتنی بر تحلیل تعاملی متغیرهای «ساعات آموزش» و «کیفیت محتوا» در دوره های ضمن خدمت معلمان متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل ۵۰۰ معلم متوسطه در خرم آباد بود که ۲۰۰ نفر به طور تصادفی پرسش نامه ای حاوی این دو متغیر را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از طرح مرکب مرکزی و روش سطح پاسخ و مدل سازی رگرسیون درجه دوم تحلیل شدند. نتایج بیانگر آن بود که کیفیت محتوا تأثیری مثبت و معنادار بر رضایت شغلی دارد و ساعات آموزش رابطه ای غیرخطی با رضایت شغلی نشان می دهد؛ به طوری که عبور از حدود ۱۲۲ ساعت سالانه موجب کاهش رضایت می شود. مدل نهایی با ضریب تبیین 986/0 از قدرت پیش بینی بالایی برخوردار است. یافته ها چارچوب کمّی مبتنی بر تحلیل تعاملی اثرات متقابل کمّی و کیفی را برای تدوین سیاست های آموزش ضمن خدمت ارائه می کند و پیشنهاد می شود نهادهای خط مشی گذار، به ویژه وزارت آموزش وپرورش و سازمان اداری و استخدامی کشور، با بهره گیری از نتایج تحلیل غیرخطی، آستانه های بهینه ساعات و کیفیت محتوا را در بخشنامه های خود لحاظ نماین

مقدمه: این پژوهش باهدف تبیین رابطه میان رهبری تحول گرا و مسئولیت جمعی معلمان شهرستان خرم آباد با نقش میانجی تحریک فکری انجام شد. در بافت چالش های نظام آموزشی ایران (تمرکزگرایی، مقاومت در برابر نوآوری)، رهبری تحول گرا به عنوان پارادایمی کلیدی برای تقویت سرمایه اجتماعی و مسئولیت پذیری جمعی شناسایی شده است. پژوهش حاضر شکاف نظری در درک مکانیسم های اثرگذاری رهبری تحول گرا در نظام های سلسله مراتبی و نیاز به ارائه راهبردهای بومی را موردتوجه قرار می دهد. روش شناسی پژوهش: مطالعه از نوع کاربردی با رویکرد توصیفی-همبستگی و مبتنی بر معادلات ساختاری (PLS-SEM) بود. جامعه آماری شامل ۱۶۱۹ معلم مقطع ابتدایی خرم آباد در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، ۳۱۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های استانداردشده رهبری تحول گرا (یی و همکاران، ۲۰۱۹)، مسئولیت جمعی (لوگرفو و گادارد، ۲۰۰۸) و تحریک فکری (بوتاکی و همکاران، ۲۰۲۴) جمع آوری شد. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. روایی همگرا و واگرا (با روش فورنل-لارکر) مطلوب بود. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان می دهد که رهبری تحول گرا اثر مستقیم مثبت و معنادار بر مسئولیت جمعی معلمان دارد (141/0= β). رهبری تحول گرا اثر مستقیم مثبت بر تحریک فکری دارد (381/0= β). تحریک فکری اثر مستقیم مثبت بر مسئولیت جمعی دارد (470/0= β). تحریک فکری به عنوان متغیر میانجی، اثر غیرمستقیم رهبری تحول گرا بر مسئولیت جمعی را تسهیل می کند (185/0= β). شاخص برازش کلی مدل (323/0= GOF)مطلوب بود. بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد رهبران تحول گرا از طریق تحریک فکری (تشویق به بازاندیشی انتقادی، نوآوری و حل مسئله جمعی)، باور مشترک معلمان به تأثیرگذاری جمعی را تقویت و مسئولیت پذیری را از سطح فردی به تعهد گروهی ارتقا می دهند. این مکانیسم حتی در بافت سلسله مراتبی ایران با غلبه بر موانعی مانند تمرکزگرایی عمل می کند. به مدیران آموزشی توصیه می شود با طراحی کارگاه های حل مسئله، گفتگوهای حرفه ای و بازطراحی نظام ارزیابی (تأکید بر معیارهای گروهی)، تحریک فکری و مسئولیت جمعی را نهادینه کنند. محدودیت اصلی پژوهش، عدم تعمیم پذیری به سایر مقاطع تحصیلی و مناطق با بافت فرهنگی متفاوت است.

این پژوهش به بررسی رابطه بین سبک های رهبری و مهارت های ارتباطی مدیران با اثربخشی مدارس ابتدایی در شهر بابل پرداخته است. هدف این پژوهش، ارزیابی تأثیر سبک های رهبری و مهارت های ارتباطی مدیران بر اثربخشی مدارس است. این مطالعه توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل 125 نفر از مدیران مدارس ابتدایی بخش مرکزی بابل است که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 94 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند؛ اما تنها 90 پرسشنامه بازگشت داده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سبک رهبری باردنز و متزکاس، مهارت ارتباطی بارتون، و اثربخشی میسکل و همکاران استفاده شده است. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد که بین سبک های رهبری و مهارت های ارتباطی مدیران با اثربخشی مدارس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به طوری که با افزایش این متغیرها، اثربخشی مدارس نیز افزایش می یابد .

پژوهش حاضر با هدف واکاوی عمیق تجارب زیسته دانشجومعلمان از برنامه درسی مبتنی بر هوش مصنوعی و با تأکید ویژه بر مفهوم عاملیت یادگیرنده انجام شد. با توجه به ماهیت تفسیری، زمینه مند و تجربه محور موضوع، این مطالعه در چارچوب رویکرد کیفی و با بهره گیری از روش پدیدارشناسی طراحی گردید تا نحوه ادراک، معنا بخشی و کنش دانشجومعلمان در تعامل با برنامه های درسی هوشمند مورد فهم قرار گیرد. جامعه پژوهش را دانشجومعلمان مقطع کارشناسی دانشگاه فرهنگیان تشکیل دادند که تجربه استفاده از ابزارها و محیط های مبتنی بر هوش مصنوعی در فرایند یادگیری را داشتند. نمونه گیری به صورت هدفمند و مبتنی بر ملاک انجام شد و داده ها از طریق ۱۴ مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل مضمون کیفی و به کارگیری نرم افزار MAXQDA صورت گرفت. یافته های پژوهش منجر به شناسایی ۸ مضمون فراگیر شد که شامل عاملیت و خودتنظیمی یادگیرنده، کیفیت و الگوی تعامل با ابزارهای هوش مصنوعی، بازاندیشی در طراحی و ارزیابی برنامه درسی، تحول در هویت حرفه ای دانشجومعلمان، توسعه مهارت های شناختی و فناورانه، ملاحظات عدالت آموزشی و دسترسی، و نقش سیاست ها و پشتیبانی نهادی است. این مضامین نشان می دهد که برنامه درسی مبتنی بر هوش مصنوعی، در کنار ایجاد فرصت های نوین برای شخصی سازی یادگیری و تقویت عاملیت، چالش هایی جدی در سطوح آموزشی، اخلاقی و نهادی نیز به همراه دارد و مستلزم بازنگری آگاهانه در سیاست گذاری و طراحی برنامه های تربیت معلم است.

این پژوهش به منظور بررسی تأثیر آموزش ریاضی مبتنی بر مسائل باز پاسخ بر یادگیری و نگرش دانشجو معلمان انجام شده است . این پژوهش با توجه به هدف از نوع کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها به روش نیمه آزمایشی با دو گروه کنترل و آزمایش انجام گردید. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجو معلمان پسر رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی هرمزگان در سال 1401-1402 بود که نمون ه مورد آزمایش یک نمونه دردسترس از بین کلاس های درس آموزش ریاضی این پردیس بود که به روش تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند . ابزار اندازه گیری به منظور سنجش نگرش دانشجویان، مبتنی بر آزمون نگرش مربوط به ریاضیات، پرسشنامه پالاسیوس و آریاس و آریاس (2014) جهت سنجش نگرش ریاضی و ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته برای ارزیابی دانش ریاض ی و ی ادگیری ریاض ی و توانایی دانشجو معلمان در استراتژی های حل مسئله های باز پاسخ استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره بااستفاده از نرم افزار SPSS18 بررسی شد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر مسائل باز پاسخ در کنار روش های سنتی یاددهی- یادگیری می تواند بر یادگیری و نگرش ریاضی دانشجو معلمان پردیس شهید بهشتی هرمزگان تأثیرگذار است.

هدف تحقیق طراحی مدل سواد برنامه ریزی درسی معلمان دوره ابتدایی برمبنای نظریه داده بنیاد بود. روش تحقیق کیفی از نوع داده بنیاد بود. حوزه مورد مطالعه کلیه معلمان دوره ابتدایی شهرستان امیدیه در سال تحصیلی1401-1402 بود. روش نمونه گیری نظریه ای و تارسیدن به اشباع نظری حجم نمونه 15نفر انتخاب شد. روش گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. تحلیل داده ها بر اساس فرایند کدگذاری باز، محوری و گزینشی مبتنی بر روش داده بنیاد با استفاده از نرم افزار مکس کیودا نسخه 2020 انجام شد. یافته ها شامل شرایط علی (زیرساختهای سیستمی، شایستگیهای حرفه معلمی، انسانی وآکادمیک)، شرایط زمینه ای (شرایط فنی و دینامیک آموزشی، شرایط حرفه ای معلم، شرایط یادگیری فراگیران، شرایط کارکنان مدرسه، شرایط مالی جامعه، حمایت همه جانبه والدین)، شرایط مداخله گر (محیط آموزشی بسته، عدم تفاهم والدین، منفعل بودن فراگیران، ضعف زیرساختهای مالی و آموزشی، مشکلات همه جانبه معلم)، راهبردها (کاربرد روشهای بدیع آموزشی، آموزش تفکرمحوری، آموزش آنلاین و از راه دور، یادگیری متقابل از همکاران، ارتقا برنامه ریزی آموزشی معلمان، بکارگیری منابع یادگیری، خلق برنامه های کمک درسی، طراحی برنامه آموزشی، تعامل درست با دانش آموزان، ارتقا سطح علمی معلم، بهبود تعامل با والدین، تخصیص بودجه و امکانات مالی، سنجش نظام مند عملکرد معلم، تجلیل از منزلت معلم، ایجاد فضای آموزشی متعالی ، ارتقا بلوغ عاطفی معلم ،ارتقا اخلاق مداری،مدیریت تفویض اختیار،تبیین نقش فرهنگ سازی معلم،نظارت بر استخدام معلمان)، پیامدها (تغییر نقش یادگیری و یادگیرنده، ارتقای آموزش علمی، بهبود نگرش معلم، کیفیت زندگی معلم)، پدیده اصلی( توانایی تدوین مسیر، توانایی نیازسنجی، توانایی اجرا) بدست آمد که به صورت مدلی می تواند مبنای سواد برنامه ریزی درسی معلمان دوره ابتدایی قرار گیرد.

محتوا بعد اصلی در هر برنامه درسی است. در حوزه یادگیری الکترونیکی نیز به علت وجود ابزارها و فناوری های متنوع تولید محتوا، هنوز چارچوب و دستورالعمل جامعی بر اساس علم آموزش وجود ندارد تا به کمک آن به تولید و یا انتخاب محتوای متناسب با اهداف یادگیری پرداخت. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تدوین استانداردهای آموزشی و شاخص های آن ها بوده است تا بر این اساس بتوان برای هر نوع هدف آموزشی با به کارگیری فناوری مناسب، محتوای مناسب و مؤثر را انتخاب و یا طراحی نمود. رویکرد پژوهش کیفی و از استراتژی طرح پدیدارشناسی بهره گرفته شده است. جامعه مورد پژوهش کلیه مدرسین مراکز یادگیری الکترونیکی دانشگاهی هستند که تعداد 12 نفر از آن ها بر اساس طرح نمونه گیری گلوله برفی به شکل هدفمند تا رسیدن به اشباع داده، انتخاب شده اند. برای جمع آوری اطلاعات از شیوه مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شده است. تحلیل داده ها و تعیین مقوله ها و استانداردها با تکنیک کدگذاری کوربین و اشتراوس و با استفاده از نرم افزار ماکس کیودا انجام گردید. نتایج حاصل از پژوهش به تدوین 2 استاندارد آموزشی و 21 شاخص ضروری بر اساس طبقه بندی بلوم – اندرسون، برای طراحی و یا انتخاب محتوای مؤثر و مناسب در حوزه یادگیری مجازی محور انجامید. نتایج پژوهش می تواند طراحان و تکنولوژیست های آموزشی را در طراحی محیط های یادگیری و مدیران و ارزیابان برنامه های یادگیری الکترونیک را در ارزیابی از محیط های یادگیری الکترونیکی کمک نماید.

امروزه موفقیت تحصیلی دانش آموزان موضوعی مهم برای والدین، نظام آموزشی و همه افراد علاقه مند به رشد و شکوفایی جامعه است. موفقیت دانش آموزان در امور درسی، به میزان اشتیاق آنان به تحصیل بستگی دارد. دانش آموزان مشتاق در کلاس درس مشارکت بیشتری دارند و علاقه و انگیزش بیشتری از خود نشان می دهند. تأثیرات مثبت اشتیاق تحصیلی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان و افزایش میزان تلاش آن ها، ضرورت مطالعه اشتیاق تحصیلی و شناخت عوامل مؤثر بر آن را ایجاب می کند. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی اشتیاق تحصیلی بر اساس باورهای هوشی و انگیزش پیشرفت با توجه به نقش میانجی تاب آوری تحصیلی می باشد. جامعه آماری این پژوهش عبارت بود از کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه. حجم نمونه شامل 160 نفر از دانش آموزان که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های انگیزش پیشرفت هرمنس (1970)، باورهای هوشی دوپیرات و مارین (2005)، اشتیاق تحصیلی فردریکز و بلومنفیلد (2004) و تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (2006) پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش مدل یابی ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. با توجه به یافته ها نقش میانجی گری تاب آوری تحصیلی در رابطه بین باورهای هوشی و انگیزش پیشرفت با اشتیاق تحصیلی تأیید شد. با توجه به روابط بین این متغیرها پیشنهاد می شود معلمان محیط آموزشی را به گونه ای سازمان دهند که باورهای هوشی افزایشی، انگیزش پیشرفت و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان مورد توجه و تقویت قرار گیرد.