درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این پژوهش بررسی اثر بازاریابی حسی بر ارتقاء برند اماکن ورزشی بود. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی- پیمایشی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مشتریان اماکن ورزشی منتخب شهر مشهد بود. نمونه پژوهش از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند (348 نفر). برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه بازاریابی حسی یوچارونکیت (2015) و ارتقاء برند رضوی (1395) استفاده شد. روایی محتوایی آن توسط 11 تن از صاحب نظران و اساتید دانشگاهی و پایایی آن نیز با آزمون آلفای کرونباخ (84/0) تأیید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها به روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار AMOS ورژن 24 و آزمون ضریب همبستگی پیرسون (SPSS 24) انجام شد. بر اساس نتایج تحقیق در مجموع، بازاریابی حسی و 5 مؤلفه آن (حواس، احساس، تفکر، عمل و رابطه) بر روی ارتقاء برند اماکن ورزشی منتخب شهر مشهد اثرگذار است. با توجه به این مؤلفه ها به مسئولین و مدیران اماکن ورزشی توصیه می شود جهت بهره مندی هر چه بیشتر از مزایای بازاریابی حسی بر روی برندهای ورزشی خود، استفاده از تکنیک های بازاریابی حسی را در برنامه های استراتژیک خود قرار دهند.

نیمه تمام و ناتمام ماندن پروژه های عمرانی مسئله ای است که ضرر و زیان فراوانی به منابع ملی وارد کرده است بنابراین برای حل این مسئله در تحقیق حاضر الگوی برای توسعه پروژه های عمرانی ورزشی کشور ارائه شده است. این تحقیق به لحاظ روش شناسی از نوع کیفی و نظریه داده بنیاد است و مشارکت کنندگان آن را صاحب نظران حوزه توسعه و ساخت پروژه های تشکیل می دادند که به صورت هدفمند و اشباع نظری 15 نفر از آن ها انتخاب شدند. در این تحقیق جهت گردآوری داده ها، از مصاحبه نیمه ساختار یافته و جهت تحلیل داده ها از سه فرایند کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. یافته های تحقیق حاضر حاکی از 82 مفهوم و 17مقوله فرعی بود که براساس منطق و ارتباط دادن آن با سایر مقوله ها در 5 عامل اصلی به نام های شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها تجمیع شدند. به نظر می رسد متولیان پروژه های عمرانی ورزشی به طور خاص شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور با در نظر گرفتن این عوامل در برنامه ریزی ها و سیاست های خود بتوانند زمینه کاهش تأخیر در پروژهای عمرانی و در نهایت توسعه ورزش و بهره مندی از مزایای آن در سطح جامعه فراهم آورند.

هویت تیمی و هواداری ورزشی جزو عوامل بسیار مهم در پیش بینی پرخاشگری هواداران فوتبال است که تاثیر آن ها با توجه به سن هواداران تغییر می کند. هدف این پژوهش بررسی نقش تعدیل گر سن در ارتباط هویت تیمی و هواداری ورزشی با پرخاشگری هواداران فوتبال است. پژوهش حاضر، توصیفی و ازنوع همبستگی بود که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش هواداران باشگاه استقلال بودند که از بین آن ها تعداد 211 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پنج پرسشنامه استاندارد هواداری ورزشی؛ هویت تیمی؛ پرخاشگری فیزیکی و پرخاشگری کلامی بود. در این تحقیق جهت تجزیه و تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری واریانس محور استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که هویت تیمی و هواداری ورزشی اثر مثبت و معنی داری بر خودگزارشی پرخاشگری، پرخاشگری کلامی و فیزیکی دارند. سن نیز اثر معناداری بر هویت تیمی، هواداری ورزشی، خودگزارشی پرخاشگری، پرخاشگری کلامی و فیزیکی دارد اما این تاثیرات منفی و معکوس می باشد. همچنین اثر هویت تیمی و هواداری ورزشی هواداران بر خودگزارشی پرخاشگری، پرخاشگری کلامی و فیزیکی هواداران در بین هواداران جوان بیشتر از هواداران میانسال و پیر بود و اثر هویت تیمی و هواداری ورزشی هواداران بر خودگزارشی پرخاشگری، پرخاشگری کلامی و فیزیکی هواداران در بین هواداران میانسال بیشتر از هواداران پیر بود. با توجه به نتایج به دست آمده برگزارکنندگان مسابقات فوتبال در کشور و کانون هواداران تیم ها می توانند از هواداران سن بالا برای کنترل احساسات هواداران سن پایین تر و کاهش پرخاشگری هوادان استفاده کنند.

در پژوهش های مدیریت، یک روند رو به رشد به سمت اندازه گیری ترکیبی وجود دارد که در آن شاخص های اندازه گیری به عنوان علت سازه ها در نظر گرفته می شود. اندازه گیری ترکیبی می تواند جایگزین مناسبی برای اندازه گیری انعکاسی، که در آن سازه ها به عنوان علت شاخص های اندازه گیری در نظر گرفته می شود، باشد. استفاده نادرست از مدل های اندازه گیری ترکیبی و انعکاسی، روایی محتوای سازه را تضعیف می کند، روابط ساختاری بین سازه ها را مخدوش می کند و در نهایت سودمندی نظریه ها را برای حوزه عمل کاهش می دهد. بنابراین هدف از این تحقیق شامل: الف) بحث در مورد تمایز بین مدل های اندازه گیری ترکیبی و انعکاسی، ب) توسعه مجموعه ای از معیارهای مفهومی برای تعیین اینکه یک سازه باید به عنوان شاخص های ترکیبی یا انعکاسی مدل سازی شود، ج) توصیه هایی برای ساخت سازه های ترکیبی براساس ریه کورس و سازه های انعکاسی براساس پارادایم چرچیل، می باشد. این مقاله براساس ادبیات تحقیق چارچوبی را ارائه می دهد تا محققان مدل های اندازه گیری ترکیبی و انعکاسی را به درستی طراحی و آزمون نمایند، هرچند که برخی سازه ها ممکن است ذاتا ترکیبی یا انعکاسی باشند.

این پژوهش با هدف بررسی نقش ورزش الکترونیک در رفتار مصرف کنندگان کالای ورزشی در ایران انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری تحقیق افراد بالای 18سال در گروه های ورزشی و ورزش الکترونیک بود که از دو شهر تهران و اهواز به روش تصادفی نمونه گیری شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای براساس دو پرسشنامه بدرینارایانان و همکاران (2015) و عباسی، اسیف و همکاران (2020) در موضوع رفتار مصرف کننده بازار ورزش و ورزش الکترونیک بود. پرسشنامه با استفاده از ابزار الکترونیکی گوگل فرم توزیع شد که تعداد 229 پرسشنامه صحیح بدست آمد. داده ها توسط نرم افزار اسمارت پی ال اس و اس پی اس اس تحلیل شد. یافته ها نشان داد که گرایش به ورزش الکترونیک بر قصد خرید (515/0=β) و تبلیغات دهان به دهان (118/0=β) کالای ورزشی اثر معناداری دارد. همچنین بین گرایش به ورزش الکترونیک با قصد خرید مکمل-های خوراکی (185/0=r)، بلیط مسابقات (225/0=r)، نشریات ورزشی (179/0=r)، وب سایت های ورزشی (236/0=r)، برنامه های ورزشی رادیو (232/0=r) و برنامه های ورزشی تلویزیون (193/0=r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، اما رابطه معناداری با خرید کفش (123/0=r)، لباس (100/0=r)، وسایل (047/0=r)، عضویت باشگاه (005/0=r) و آموزش علوم ورزشی (003/0=r) دیده نشد. ورزش الکترونیک می تواند در بازاریابی کالای ورزشی نقش داشته و به عنوان عناصر مکان و ترویج در آمیخته بازاریابی مورد توجه باشد. توصیه می شود بازاریابان ورزشی با معرفی برندها در لحظات کلیدی، ارتباط با بازی ها و بازیکنان و ایجاد بستر ارتباط مجازی با بازیکنان ورزش الکترونیک برای پیشبرد روابط عمومی و تبلیغات دهان به دهان، بازار محصولات ورزشی خود را توسعه دهند.

هدف از تحقیق واکاوی میزان قدرت و منافع ذینفعان سیستم مدیریت استعداد در ورزش استان گیلان بر اساس ماتریس مندلو بود. این تحقیق کاربردی، توصیفی و به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل ورزشکاران، مربیان، مدیران و متخصصین ورزشی استان گیلان بود که نمونه های شرکت کننده به صورت در دسترس انتخاب شدند؛ در مجموع تعداد 203 پرسشنامه جمع آوری شد. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسشنامه محقق ساخته ای بود که میزان قدرت و منافع ذینفعان را در سیستم استعدادیابی بر اساس طیف پنج ارزشی لیکرت مشخص و مطابق با ماتریس مندلو (1981) تقسیم کرد که عدد 66/3 به عنوان یک سوم بالای مقیاس انتخاب گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به تایید 10 تن از اساتید مدیریت ورزشی رسید و پایایی با آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت که برای قدرت آلفا برابر با 86/0 و برای منافع برابر با 90/0 بدست آمد. همچنین از آزمون فریدمن برای رتبه -بندی میزان قدرت و منافع ذینفعان در سیستم استعدادیابی ورزش استان گیلان استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss16 انجام شد. یافته ها نشان داد میان ذینفعان مربیان بیشترین قدرت (28/4) و کارکنان پشتیبانی کم ترین قدرت (95/2) را دارا هستند. همچنین مدیران ورزش بیشترین منافع (14/4) و کارکنان پشتیبانی کم ترین منافع (06/3) را دارند. همچنین ماتریس مندلو جایگاه قدرت و منافع هر یک از ذینفعان را نشان داد. از نتایج تحقیق می توان برای به کارگیری استراتژی های ارتباطی و رفتارهای سازگارانه به منظور پاسخ گویی به تقاضاهای مختلف و متضاد در سیستم استعدادیابی ورزش استان گیلان استفاده کرد.

هدف:  هدف از این پژوهش طراحی مفهومی برای تحلیل بازاریابی اخلاقی در صنعت تولیدی ورزش کشور بود.روش شناسی: روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد بود. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (مدیران شرکت ها، اساتید دانشگاه و ...) و جامعه اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، صفحات رسانه ای و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت قضاوتی انجام شد (21 نفر، 44 سند). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه های اکتشافی نظامند بود. روایی ابزار براساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تایید گردید. جهت تحلیل داده ها از روش کدگذاری چندمرحله ای با رویکرد تحلیل ماتریسی و سیستمی استفاده شد.یافته ها: چارچوب پژوهش حاصل از کدگذاری شامل سه سطح بود. کدگذاری مرحله اول براساس ماهیت ساختاری مولفه ها انجام گرفت و شامل جامعه، بازار، مدیریت، تجاری، مصرف و تعامل بود. کدگذاری مرحله دوم براساس نقش بود و شامل محیط، شرکت و مشتری تعیین گردید. کدگذاری سطح سوم نیز براساس ماهیت پارادایمی مولفه ها انجام گرفت و شامل مفروضات و ارزش ها، مسئولیت ها و هنجارها، چالش ها و مسائل، استراتژی ها و راهکارها و نتایج و پیامدهای بازاریابی اخلاقی بود. نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش می توان گفت ترویج بازاریابی اخلاقی در صنعت تولیدات ورزشی در سطوح، ابعاد و مراحلی مختلفی قابل انجام است. از این رو با بازنگری ارزش ها و هنجارها بهتر می توان به اتخاذ استراتژی ها، رفع چالش ها و تشخیص ملاحظات پرداخت تا به پیامدهای مطلوب در هر سه حوزه مشتری، شرکت و محیط دست پیدا کرد.

هدف از این پژوهش تدوین چارچوب مفهومی برای توسعه حقوقی ورزش در ایران است. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل نظام مند است. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (تمامی خبرگان حقوق ورزشی شامل استادان دانشگاه، متخصصان و کارشناسان حقوقی، مدیران سازمان های ورزشی اجرایی و دولتی، رؤسای کمیته انضباطی، رؤسای دادگاه عمومی و تمام کسانی تشکیل می دادند که در زمینه پژوهش های حقوق ورزشی فعالیت داشتند) و جامعه اطلاعاتی (مقالات، کتاب، اسناد و رسانه) بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری به صورت هدفمند و در دسترس نمونه گیری و نظرخواهی شد (22 نفر و 64 سند). ابزارهای پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد (روایی محتوایی، ضریب کاپا). از روش کدگذاری و چارچوب بندی مفهومی برای تحلیل یافته ها استفاده شد. چارچوب تحلیلی ارائه شده شامل پنج سطح اصلی ارکان، ساختارها، راهبردها، فرایندها و کارکردها بود. اسناد حقوقی، ساختار و نهاد حقوقی، سیستم اجرایی حقوقی و حرفه و نقش حقوقی در ورزش به عنوان سطح ارکان، قرارداد و ثبت حقوقی، حقوق مالکیت فکری و حقوق تجارت در ورزش به عنوان سطح ساختارها، قوانین بازدارنده و تنبیهی و حمایتی در ورزش به عنوان سطح راهبردها، نظارت و بازرسی، فرهنگ حقوقی، آموزش و توانمندسازی و امور علمی و پژوهشی حقوقی در ورزش به عنوان سطح فرایندها و توسعه حقوقی و پیامدهای توسعه حقوقی در ورزش به عنوان سطح کارکردها را در برمی گیرد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که آموزش، فرهنگ سازی حقوقی در ورزش و توانمندسازی نیروی انسانی با توجه به مباحث علمی و پژوهشی و نظارت و بازرسی حقوقی از مهم ترین عوامل در توسعه حقوق ورزشی در کشور است.

هدف:  هدف از پژوهش حاضر، بررسی راهبردهای توسعه ورزش قهرمانی در استان خراسان جنوبی با رویکرد داده بنیاد بود.روش شناسی: این تحقیق از نوع تحقیقات کیفی بود که به شیوه نظریه داده بنیاد انجام شد و از لحاظ نتیجه از نوع تحقیقات کاربردی محسوب می شود. به منظور جمع آوری اطلاعات از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختار یافته استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را صاحب نظران، خبرگان و کارشناسان در زمینه ورزش قهرمانی در استان خراسان جنوبی تشکیل دادند. نمونه گیری به صورت هدفمند آغاز شد و براساس شیوه  نمونه گیری نظری تا اشباع داده ها ادامه یافت.یافته ها: نتایج نشان داد که مواردی چون مسائل مدیریتی و تشکیلاتی، حمایت، و منابع انسانی به عنوان شرایط علی، و از آن سو شرایط اجتماعی و بومی-جغرافیایی به عنوان عوامل زمینه ای با مداخله عامل انگیزش سبب ایجاد چالش های جدی در روند توسعه ورزش قهرمانی استان در بخش های اماکن و تجهیرات، مدیریت استعداد و قوانین و آیین نامه ها شده است؛ که برای برون رفت از شرایط حاضر راهکارهایی در بخش های مالی و تجهیزاتی، آموزشی و پژوهشی و همچنین در بخش ارتباطات و تعاملات ارائه گردید.نتیجه گیری: به نظر می رسد توسعه ورزش قهرمانی در استان با مسائل و چالش های فراوانی مواجه است که بسیاری از این چالش ها خارج از کنترل های سازمانی در درون استان است؛ از این رو تقویت راهکارهای انگیزشی به عنوان یک عامل مداخله گر و همچنین تمرکز بر توسعه مسیرهایی جهت افزایش تعاملات درون و برون سازمانی، توسعه مسیرهای جذب سرمایه و تمرکز بر آموزش و پژوهش های کاربردی به عنوان راهکارهای مؤثر پیشنهاد می گردد. 

جلب مشارکت دانشجویان در ورزش های تفریحی دانشگاه، مستلزم داشتن یک مدل و نقشه نظام مند است. هدف این تحقیق طراحی مدل فعالیت های ورزشی تفریحی دانشجویان بود. این پژوهش جهت گیری کاربردی دارد و از نظر ماهیت داده ها، تحقیق آمیخته است. در بخش کیفی، هدف این پژوهش اکتشافی و در بخش کمی، استراتژی آن پیمایشی می باشد. جامعه آماری بخش کیفی، مدیران و اعضای هیات علمی مرتبط با موضوع تحقیق بودند که 22 نفر به روش نمونه گیری هدفمند سهمیه ای انتخاب شدند. جامعه آماری بخش کمی، مدیران تربیت بدنی واحدهای دانشگاه آزاد به تعداد 381 نفر بودند که با توجه به شرط حجم نمونه قابل کفایت جهت تحلیل عاملی، 200 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. شیوه گردآوری داده های ﻣﺮﺣﻠه کیﻔﻰ، کتابخانه ای و ﻣﺼﺎﺣﺒه نیمه ساختار یافته تا حد رسیدن به اشباع نظری و مرحله کمی پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری آن توسط خبرگان تأیید گردید. جهت تحلیل کیفی متغیرهای پژوهش از روش دلفی و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، نیکویی برازش و فریدمن در نرم افزارهای SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج نشان داد مدل تحقیق دارای سه بعد رفتاری، سازمانی و محیطی با 12 مؤلفه می باشد. همچنین مدل دارای برازش مطلوب است. بین میانگین رتبه های ابعاد مدل (05/0P> , 5/891=x2) اختلاف معناداری وجود ندارد. مهم ترین مولفه بعد رفتاری، عوامل ساختاری؛ بعد سازمانی، سازماندهی و بعد محیطی، اقتصادی بود. این مدل بیانگر آنست که مشارکت دانشجویان در ورزش های تفریحی دانشگاه، از زمینه های گسترده ای اثر می پذیرد که می بایست در تدوین راهبردها و سیاست ها، مدنظر مدیران ذیربط قرار گیرد.

هدف: هدف اصلی در این مطالعه بررسی ارزش ویژه برند ورزشی در تیم های لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: هدف تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- پیمایشی بود. محدوده مطالعاتی پژوهش، هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران در استادیوم های آزادی تهران، امام رضا(ع) مشهد، یادگار امام(ره) تبریز، نقش جهان اصفهان، غدیر اهواز بر روی باشگاه های فوتبال با توزیع جغرافیایی (منطقه ای) در لیگ برتر 97-96 انجام شد و پرسشنامه ها در این استادیوم ها توزیع گردید. روش نمونه گیری سهمیه ای – غیر احتمالی بود. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه محقق ساخته، شامل 48 سوال بود، که روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید مدیریت ورزشی و اقتصاد تایید شد، و آلفای کرونباخ آن 0/927 به دست آمد. برای تحلیل داده ها از رگرسیون چندگانه گام به گام، آزمون  tتک نمونه ای و آزمون فریدمن استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد تاریخچه تیم و ستاره های باشگاه بیشترین اثرگذاری و مدیریت باشگاه ها در پایین ترین سطح اثرگذاری در میان عوامل تاثیر گذار در ارزش ویژه برند از نگاه هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق راهبردهای مختلف در خصوص توسعه ارزش ویژه برند، توانایی توسعه مناسب قدرت و اثربخشی برند را برای مدیران به منظور مدیریت بهتر و مؤثرتر برند تیم های تحت مدیریت شان ایجاد می نماید. به طور اخص، مدل پیشنهادی ارائه شده، چارچوبی روشن، دقیق و با جزئیات موردنیاز برای مدیران فراهم می آورد تا از آن طریق بتوانند تصمیمات راهبردی در حوزه مدیریتی و تصمیمات مربوط به برند باشگاه خود اتخاذ نمایند.

در پژوهش حاضر رابطه خودرهبری و سرمایه انسانی گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی استان کرمان با میانجیگری مدیریت راهبردی منابع انسانی بررسی شد. این پژوهش از نوع توصیفی –همبستگی است که به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی اعضای هیأت علمی و کارکنان گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی استان کرمان تشکیل دادند (175=N) که از بین آنها 120 نفر به روش طبقه ای تخصیصی به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها پس از تأیید روایی و پایایی از پرسشنامه های خودرهبری (ابیلی و مزاری، 1393)، سرمایه های انسانی (نادری،1390) و مدیریت راهبردی منابع انسانی تعدیل شده (هوانگ و چن، 2009) استفاده شد. داده ها به کمک روش حداقل مربعات جزئی و آزمون سوبل تحلیل شد. نتایج حاکی از آن است که رابطه خودرهبری و سرمایه انسانی گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی مثبت و معنا دار است و خودرهبری به واسطه مدیریت راهبردی منابع انسانی نتیجه مثبتی در افزایش سرمایه انسانی دارد. می توان نتیجه گرفت که ارتقای رفتارهای مبتنی بر خودرهبری، نه تنها موجبات رشد سرمایه انسانی را فراهم می کند، بلکه توانمندسازی سرمایه انسانی را به واسطه مدیریت راهبردی منابع انسانی تسهیل می کند. بنابراین خودرهبری با تحقق توسعه فردی در جنبه های مختلف مانند روان شناختی، شناختی و مهارتی سبب می شود که فرد با تسلط و توانمندی بیشتری در مواجهه با موقعیت های فردی، شغلی و سازمانی رفتار کند و در نتیجه توسعه پایدار و فزاینده سازمان را فراهم کند.

هدف: منابع و ظرفیت های فراوانی برای توسعه گردشگری ورزشی در ایران وجود دارد که ازنظر اجرایی و پژوهشی مغفول مانده است در همین راستا هدف پژوهش حاضر، توصیف و تحلیل محتوای پژوهش های گردشگری ورزشی ایران است.روش شناسی: جامعه آماری تحقیق شامل همه مقالات علمی پژوهشی حوزه گردشگری ورزشی طی سال های 1384 تا 139۷ بودند که از پایگاه اطلاعات علمی (جهاد دانشگاهی ایران) داخلی و خارجی و سامانه نشریات داخلی مرتبط گردآوری شد.یافته ها: مقالات در سه سطح کلان، میانی و خرد؛ 5 محور کلی و 17 موضوع تقسیم بندی شدند که بیشترین مقالات بر سطح کلان و محور توسعه گردشگری (45/45 %) و کمترین مقالات بر سطح خرد و روان شناختی (78/3 %)دتمرکز داشتند. در سطح میانی نیز دو موضوع اشتغال و درآمدزایی و کیفیت خدمات بیشتر موردتوجه محققان بوده است. یافته ها نشان داد از بین نشریات مدیریت ورزشی، بیشترین تعداد مقالات (28/10 %) در نشریه مطالعات راهبردی ورزش و جوانان وزارت ورزش و از میان نشریات غیر مدیریت ورزشی، بیشترین مقاله در فصلنامه فضای گردشگری (6/5 %) چاپ شده است. ازنظر روش شناسی، اکثر مقالات از روش کمی و از پرسشنامه محقق ساخته و استاندارد  و روش آماری توصیفی و تحلیل عاملی (66/41 %) استفاده کرده اند. نمونه غالب مطالعات شامل اساتید، مدیران و کارشناسان تربیت بدنی؛ و گردشگری (24/24 %) بودند. ازنظر توزیع جغرافیایی، بیشترین مقاله با موضوع ملی (48/23 % و سپس روی استان های تهران، اصفهان و مازندران (64/13 %) انجام گرفته است. ضمناً حدود 90 درصد از مقاله ها مربوط به دهه ۱۳90 است.نتیجه گیری: تحلیل روند مقالات حوزه گردشگری ورزشی نشان می دهد چالش اصلی محققان این حوزه، ابعاد استراتژیک و سپس عوامل طبیعی و اقلیمی در سطح کلان؛ کیفیت خدمات و اشتغال و کارآفرینی در سطح میانی است. در ادامه مسیر، پژوهش های آتی می توانند بر برنامه ریزی روی مناطق خاص گردشگری و برخی مسائل جامعه شناختی این حوزه متمرکز شوند. 

هدف پژوهش حاضر آینده پژوهی شایستگی مدیران ورزشی ایران با مدیریت کلاس جهانی صنعت ورزش از طریق احصای روندهای محیطی در این حوزه بود. بدین منظور، با بهره گیری از رویکرد پویش محیطی (روش های دلفی، مطالعات گزارش ها، مقالات و کتاب های متعدد حوزه صنعت ورزش، مدیریت کلاس جهانی، دیگر علوم مرتبط و تحلیل سیاسی/ حقوقی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناورانه، زیست محیطی) روندهای مؤثر شناسایی و بر حسب اهمیت، توصیف شده اند. در نتیجه 89 روند محیطی مؤثر در پنج گروه اصلی (سیاسی/ حقوقی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناورانه، زیست محیطی) احصا و دسته بندی شده اند. در گام بعدی به منظور مقایسه داده های حاصل از توافق متخصصان، از تحلیل عاملی در محیط نرم افزار spss 22 استفاده شد که روندهای شناخته شده تأثیر مثبت و معناداری بر شکل گیری آینده شایستگی مدیران ورزشی با مدیریت کلاس جهانی دارند، سپس با آزمون فریدمن مهم ترین روندها شناسایی و اولویت بندی شدند. در نتیجه در بعد فناوری (رشد صنعت هولوگرام)، در بعد اقتصادی (کنترل معاملات و بازارهای مالی با کمک هوش مصنوعی)، در بعد سیاسی/ حقوقی (نفوذ قدرت نرم در محیط بین المللی ورزش)، در بعد اجتماعی (افزایش نقش مدیران زن در صحنه ورزش) و در بعد زیست محیطی (رشد مدیریت سبز) به عنوان مهم ترین روندها و تغییرات شناسایی شدند. در نهایت بعد فناوری با بار عاملی 881/0 و میانگین 36/4 بیشترین اهمیت را بر آینده شایستگی مدیران ورزشی با مدیریت کلاس جهانی در صنعت ورزش دارد. با توجه به شرایط پویای صنعت ورزش، کسب موفقیت در این حوزه نیازمند آینده پژوهی، تفکر راهبردی و برنامه ریزی بلندمدت است. تقویت برنامه ریزی و تفکر راهبردی نیازمند تصمیم های آینده نگرانه برای رسیدن به موفقیت در محیط رقابتی صنعت ورزش است و باید از آینده نگاری راهبردی به عنوان عامل مهمی در ایجاد، خلق و دست یافتن به مزیت رقابتی استفاده کرد. ازاین رو شناخت این روندها می تواند الگویی مناسب برای مدیران و سیاستگذاران ورزشی به منظور توسعه برنامه ریزی های راهبردی باشد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی توسعه ساختار حرفه ای برای سازمان های ورزشی مبنی بر نظریه داده بنیاد بود.روش شناسی: روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل سیستماتیک می باشد. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (مدیران سابق سازمان تربیت بدنی، مدیران و روسای حال حاضر و سابق کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان) و جامعه اطلاعاتی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری به صورت غیراحتمالی هدفمند و تکنیک گلوله برفی انتخاب گردید (17 نفر و 29 سند). روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد (روایی محتوایی، ضریب کاپا (792/0)). برای تحلیل داده ها از رویکرد سیستماتیک در طی سه مرحله کد گذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شده است.یافته ها: نهایتا 18 مقوله اصلی (محیط داخلی و خارجی، فرهنگ سازمانی، ساختار حرفه ای، دستورالعمل های اجرایی، بوروکراسی اداری، مداخله مدیران، میزان کنترل، منابع انسانی و مالی، فناوری، آمادگی کارکنان، زیرساخت ها، استانداردسازی امور، ابراز نظر ازادانه، بهبود کیفیت ارتباطات، تفویض اختیار، بهره وری، بهبود تصمیم گیری و بهبود عملکرد ورزشی) و 22 مفهوم استخراج شد.نتیجه گیری: مقوله ساختار حرفه ای در طراحی سازمان های ورزشی از اهمیت به سزایی برخوردار است و دارای جنبه های مختلفی می باشد. همچنین با استفاده از این مدل، می توان انتظار توسعه ساختار حرفه ای سازمان های ورزشی در ایران را داشت.

با توجه به جایگاه والای ورزش در جامعه؛، انتظار می رود که مبحث اخلاق و مدیریت اخلاقی در سازمان های ورزشی مورد تأکید باشد. هدف از پژوهش حاضر شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش کشور براساس نظریه داده بنیاد و ارائه مدل بود. هدف تحقیق حاضر از نوع کاربردی و جست وجوی داده ها از نوع کیفی و براساس نظریه داده بنیان و روش تجزیه وتحلیل داده ها از نوع تحلیلی-اکتشافی و زمان انجام تحقیق از نوع حال نگر است که جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی و پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه خبرگان ورزش کشور را شامل می شود و نمونه آماری با توجه به حجم جامعه در سال 1398، به صورت هدفمند انتخاب و در نهایت با 35 نفر مصاحبه نیمه سازمان یافته و اکتشافی انجام گرفت و از روش تحلیل داده بنیاد استفاده شد. نتایج نشان داد که مفاهیم به دست آمده از کدگذاری نشانه ها در مقوله های پدیده، شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدهای پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش کشور تقسیم شدند. مدیران ورزش کشور می توانند مدل به دست آمده را در جهت پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش به کار گیرند.

هدف تحقیق حاضر، ارائه مدل پارادایمی مربیگری حرفه ای ورزش ایران بود. روش تحقیق از نوع داده بنیاد، و مشارکت کنندگان، بیست نفر از مربیان و ورزشکاران رشته های فوتبال، فوتسال، والیبال، هندبال، دوومیدانی، بدمینتون، بدنسازی، پرورش اندام، ژیمناستیک، کاراته و شنا بودند. مربیان دارای مدارک بین المللی و از نظر هم ردیفان سرآمد بودند و ورزشکارانی انتخاب شدند که در سطح ملی و بین المللی فعالیت داشتند. آنها به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های عمیق و اکتشافی انتخاب شدند. مصاحبه ها تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. اعتبار یافته ها از طریق استفاده از افراد آگاه و منابع مکتوب، انتقال پذیری نتایج پژوهش، استخراج حداکثری و غیرتکراری داده ها انجام گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که تعداد 590 کد مفهومی با تعداد 153 مؤلفه و 45 مقوله اصلی در قالب ابعاد شش گانه شامل عوامل علّی (9)، عوامل زمینه ای (8)، مقوله مرکزی (1)، راهبردها (7)، شرایط مداخله گر (13) و پیامدها (7) استخراج شد. می توان نتیجه گرفت مربی باید علاوه بر توسعه عوامل فردی، به عوامل بین فردی و بافتی هم توجه کند و از دانش و هنر خود برای اجرای نقش ها، وظایف و فعالیت های متعددی که به عهده دارد، به نحو مطلوب استفاده کند.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر شخصیت، نگرش، اعتماد و ارزش ویژه برند بر قصد خرید کالاهای ورزشی برند بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مصرف کنندگان کالاهای ورزشی برند شهر تهران تشکیل دادند. 386 نفر از مصرف کنندگان کالاهای ورزشی برند با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس مقیاس های شخصیت برند جونز و همکاران (2009)، اعتماد به برند دلگادوبالستر (2004)، نگرش به برند چانگ و لیو (2009)، ارزش ویژه برند آکر (1991) و قصد خرید دورواسولا (2004) را تکمیل کردند. روایی صوری ابزار اندازه گیری با استفاده از نظر متخصصان مدیریت ورزشی (7 نفر)، پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ (83/0=α) و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی ارزیابی و تایید گردید. بمنظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد شخصیت برند بر اعتماد، نگرش، ارزش ویژه و قصد خرید برند تاثیر مثبت و معناداری دارد. اعتماد به برند نیز بر نگرش، ارزش ویژه و قصد خرید تاثیر گذار بود. همچنین متغیر نگرش نسبت به برند تاثیر مثبت و معناداری بر ارزش ویژه و قصد خرید برند داشت. در نهایت نیز ارزش ویژه برند بر قصد خرید برند تاثیر مثبت و معناداری داشت. مدل پیشنهادی تحقیق نیز از برازش مطلوبی (GOF=0.605) در جامعه مورد نظر برخوردار بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد مدل حاضر میتواند به عنوان معیاری برای مدیران و بازاریابان ورزشی مورد استفاده قرار گیرد تا از این طریق بتوانند به صورت بهتری بر قصد خرید مصرف کنندگان ورزشی تاثیر بگذارند.

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تدوین الگوی مدیریت امنیت گردشگری ورزشی در کشور بود.روش شناسی: روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با رویکرد سیستماتیک است. جامعه آماری این پژوهش شامل صاحب نظران، اساتید و پژوهشگران، برگزارکنندگان ، تأمین کنندگان امنیت ، ورزشکاران و تماشاگران رویدادهای ورزشی بود که نمونه گیری با استفاده از روش هدفمند مبتنی بر رویکرد نظری صورت گرفت. جمع آوری اطلاعات تا اشباع نظری داده ها ادامه یافت و تعداد 17 مصاحبه فردی نیمه ساختاریافته انجام گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از روش سیستماتیک شامل کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی استفاده شد.یافته ها:در مجموع 146 کد اولیه ایجاد شد؛ سپس تمامی کدهای مشابه در گروه خاص خود قرار گرفتند و به 19 مقوله فرعی تقلیل یافتند و نهایتاً بر اساس کدهای باز ثانویه، 7 مقوله اصلی ایجاد شد که شامل ارتقای مدیریت امنیت گردشگری ورزشی، مدیریت منابع انسانی، زیرساخت ها، حفاظت فیزیکی، تدوین برنامه مدیریت امنیت، شرایط میزبانی رویداد و پیامدهای فردی و سازمانی می باشند. در ادامه و طی فرایند کدگذاری محوری و انتخابی مقوله های شناسایی شده در الگوی پارادایمی قرار گرفته و روابط بین آن ها تعیین شد؛ این الگوی پارادایمی شامل پدیده محوری، شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. بدین ترتیب الگوی مدیریت امنیت گردشگری ورزشی تدوین گردید.نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان بیان کرد مدیران و متصدیان زمینه گردشگری ورزشی می توانند با تمرکز بر توسعه عوامل مدیریت منابع انسانی، تدوین برنامه مدیریت امنیت، حفاظت فیزیکی، زیرساخت ها، بهبود شرایط میزبانی رویدادها باعث افزایش امنیت روانی گردشگران ورزشی و برگزاری هر چه بهتر رویدادهای ورزشی شوند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رفتارهای شناختی و اجتماعی هواداران و تأثیر این رفتارها بر میزان اشتیاق آن ها برای حضور در ورزشگاه بود. روش پژوهش، به لحاظ هدف کاربردی و از حیث نوع در دسته پژوهش های توصیفی- همبستگی قرار دارد و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. در این خصوص، 384 نفر از تماشاگران تیم های ورزشی لیگ های برتر رشته های تیمی و انفرادی ایران، براساس حجم جامعه ی نامعلوم و با استفاده از جدول مورگان و به طور تصادفی، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش، از 3 پرسشنامه استاندارد اشتیاق هواداران (یوشیدا و همکاران، 2014)، رفتارهای اجتماعی (تریل و همکاران، 2005)، و رفتارهای شناختی (عواطف مثبت، مازودیر و همکاران، 2011؛ بروز احساسات، تریل و همکاران، 2012) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که بین رفتارهای شناختی و مؤلفه های آن با اشتیاق هواداران و بین رفتارهای اجتماعی با اشتیاق هواداران رابطه ی مثبت و معنی داری (05/0P<)، وجود دارد. همچنین، مشخص شد که رفتارهای شناختی و اجتماعی به ترتیب به میزان 36/0 و 46/0 توانایی پیش بینی اشتیاق هواداران را دارند. در نهایت، مدل معادلات ساختاری متغیرهای پژوهش نشان داد که رفتارهای شناختی و اجتماعی، بر اشتیاق هواداران برای حضور در ورزشگاه تأثیرگذار بوده و مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. در نهایت، با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که رفتارهای شناختی و اجتماعی هواداران بر اشتیاق آن ها برای حضور در ورزشگاه تأثیر داشته و موجب بازگشت و حضور مجدد این افراد برای تماشای مسابقات ورزشی در ورزشگاه، می شوند.