درخت حوزه‌های تخصصی

در دنیای کنونی انرژی دیگر صرفاً یک نهاده تولیدی نیست، بلکه عاملی راهبردی در بهره وری و پایداری فعالیت های روستایی و کشاورزی به شمار می رود که مدیریت بهینه آن می تواند ساختار تولید را متحول سازد. ارتباط انرژی نهاده ها و ستاده های کشاورزی نه تنها بر کمیت و کیفیت تولید تأثیر می گذارد، بلکه نقش مهمی در پایداری منابع و سازگاری سامانه های زراعی با چالش های محیطی و تغییرات اقلیمی ایفا می کند. بدین ترتیب، هدف اصلی مطالعه حاضر تحلیل اقتصادی مصرف انرژی در تولید پیاز روستاهای دشت تبریز است. داده ها و اطلاعات مورد نیاز از طریق مصاحبه حضوری و تکمیل پرسش نامه از 140 کشاورز پیازکار مناطق روستایی دشت تبریز در سال زراعی 02- 1401 جمع آوری شد. تبدیل داده ها به میزان انرژی با استفاده از هم ارزهای استاندارد صورت گرفت. برای دست یابی به هدف تحقیق، انواع توابع تولید انعطاف پذیر برآورد شد و در نهایت تابع درجه دوم تعمیم یافته به عنوان مدل مطلوب انتخاب شد. نتایج نشان داد که انرژی تولیدی پیاز به طور معنی داری تحت تأثیر انرژی نهاده های بذر، نیروی کار، کود حیوانی و کود شیمیایی قرار دارد. بر اساس نتایج، مقادیر کشش های تولید نهاده های بذر و کود حیوانی به ترتیب0.81 و 0.2 به دست آمد که نشانگر استفاده اقتصادی از آنها است، در حالی که کشش نهاده های نیروی کار (1.02) و کود شیمیایی (1.16) بیانگر استفاده کمتر از حد مجاز (ناحیه اول) است. از آنجا که از نهاده های نیروی کار و کود شیمیایی کمتر از حد اقتصادی استفاده می شود، بهتر است کشاورزان ضمن رعایت ملاحظات زیست محیطی مصرف این دو نهاده را افزایش دهند. طبیعتاً مصرف بهینه نهاده ها نقش مؤثری در ارتقاء بهره وری عوامل ایفا می نماید.

تحقیق حاضر با هدف واکاوی وضعیت رضایت مندی روستاییان بخش ادیمی شهرستان نیمروز از اجرای طرح های هادی روستایی انجام شد. این پژوهش به لحاظ پارادایم، کمی، برمبنای هدف، کاربردی و از لحاظ کنترل متغیر های مورد مطالعه، غیر آزمایشی است که به صورت پیمایشی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق را تمامی روستاییان بخش ادیمی شهرستان نیمروز تشکیل می دهند. حجم نمونه با استفاده از جدول بارتلت و همکاران 200 نفر تعیین و برای نمونه گیری از روش تصادفی طبقه ای با انتساب متناسب (بر حسب روستاهای محل اجرای طرح) استفاده شد. باتوجه به شاخص های محاسبه شده، پایایی و روایی مدل تأیید شد. نتایج حاصل از رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری حاکی از آن است که متغیرهای اقتصادی (0.745=β)، کالبدی (0.638=β) و اجتماعی (0.594=β) تأثیر مثبت و معنی داری بر رضایت مندی روستاییان بخش ادیمی شهرستان نیمروز از اجرای طرح های هادی روستایی دارند و 0.56 از تغییرات متغیر وابسته رضایت مندی روستاییان بخش ادیمی شهرستان نیمروز از اجرای طرح های هادی روستایی توسط متغیرهای مستقل موصوف تبیین می شود. یافته های این تحقیق در راستای سیاستگذاری های اصولی به منظور ارتقای برنامه های توسعه روستایی و موفقیت در این زمینه می تواند به منظور اصلاح سیاست گذاری ها، بهبود فرآیندهای اجرایی و ارتقاء کیفیت زندگی در مناطق روستایی، توسط برنامه ریزان و سیاست گذاران مربوطه مورد استفاده قرار گیرد.

امروزه به دلیل نگرانی مصرف کنندگان از کیفیت و ایمنی مواد غذایی متداول، تقاضا برای محصولات سالم رو به افزایش است. بنابراین، شناسایی موانع و مشکلات تولید این نوع محصولات می تواند یک نقطه شروع مهم برای توسعه آن باشد. در این راستا، مطالعه حاضر نیز با هدف شناسایی و بررسی موانع کشت محصول سالم انجام شده است. جامعه مورد پژوهش باغداران سالم کار روستای بر آفتاب واقع در استان کهگیلویه و بویر احمد بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی 15 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده های مورد نیاز از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختار یافته جمع آوری و در قالب سه مرحله کد گذاری باز، محوری و انتخابی مورد تحلیل قرار گرفت. مطابق نتایج، موانع اقتصادی، فنی - تولیدی، فرهنگی - آموزشی و قانونی – نهادی از مهم ترین موانع کشت محصولات سالم بوده است. بنابراین، برای غلبه بر این موانع، ارائه راهکارهایی مانند حمایت از باغداران سالم کار با ایجاد انجمن ها و تشکل های تولیدکنندگان محصولات سالم، افزایش خدمات خرید تضمینی و بیمه محصولات سالم، ارائه تسهیلات با نرخ بهره پایین، تدوین و اجرای استانداردهای ملی برای تولید محصولات سالم، ایجاد و توسعه سیستم های گواهی دهی برای محصولات سالم و تسهیل بازاریابی با همکاری تمام ذی نفعان در بخش کشاورزی توصیه می شود. ------------------------------------------------------------------- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - --- -- -- - -- - -- -- - - -- -- -

این پژوهش به بررسی تاثیر تغییرات کاربری اراضی بر مورفولوژی مجرای رودخانه قره سو و پیامدهای ناشی از آن می پردازد. استخراج نقشه کاربری اراضی بر اساس تصاویر ماهواره ای Landsat (2005) و Sentinel-2 (2024) صورت گرفته است. در ادامه تاثیر این تغییرات بر عرض رودخانه، مساحت بستر رودخانه و نیز جابجایی خط مرکزی رودخانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که در طی 19 سال اخیر وسعت کاربری کشاورزی در محدوده دشت سیلابی رودخانه (برای مثال بازه اول 116 هکتار، بازه دوم 252 هکتار و بازه سوم 203 هکتار) افزایش داشته است که این موضوع نشان دهنده پیش روی فعالیت های کشاورزی به بخش های حریم و حتی بستر فعال رودخانه قره سو بوده است. همچنین نتایج بررسی تغییرات عرض رودخانه قره سو در 38 مقطع عرضی انتخابی در طول مسیر رودخانه، کاهش عرض رودخانه در طی 19 سال اخیر را به طور واضح نمایان ساخت. اندازه گیری های انجام شده بر روی این 38 مقطع عرضی نشان داد که بیشترین فراوانی عرض رودخانه قره سو در سال 2005 نزدیک 13 متر و همچنین بیشترین فراوانی عرض رودخانه در سال 2024 نزدیک 4 متر بوده است. براین اساس این تغییرات بیانگر وقوع تنگ شدگی شدید در بستر رودخانه بوده که پیامد آن، کاهش ظرفیت عبور جریان های سطحی است. در نتیجه، احتمال بروز سیلاب های مخرب و افزایش آسیب پذیری اراضی کشاورزی حاشیه رودخانه در آینده به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت. از این رو لزوم توجه به تغییرات کاربری اراضی در دشت سیلابی رودخانه قره سو و تدوین برنامه ای جامع برای مدیریت مداخلات انسانی در محدوده حریم و بستر این رودخانه، می بایست در زمره اولویت های اصلی نهادهای ذی ربط قرار گیرد.

مهاجرت و پناهندگی موضوعی جهانی است که تبعات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و امنیتی برای جامعه مقصد و مهاجران دارد. این پژوهش ورود، خروج و حضور اتباع عراقی و افغانی در استان های خراسان رضوی و کرمانشاه را بررسی می کند. داده ها شامل منابع کتابخانه ای و پرسشنامه میدانی از ۲۰ کارشناس و ۲۴۲ شهروند بود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با استفاده از استدلال استقرایی و آزمون تی مستقل است. نتایج نشان داد اتباع عراقی عمدتاً در دو دوره وارد ایران شده و پس از بازگشت به کشور خود، جمعیت محدود در کرمانشاه ذوب شده اند؛ در حالی که در خراسان رضوی، اتباع افغانی در چهار دوره به طور تدریجی وارد شده و در شهرها و مهمان شهرها سکونت یافته اند. آزمون تی مستقل تفاوت معناداری در تأثیر اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و امنیتی-سیاسی اتباع بین دو استان نشان داد (p<0.05)، به طوری که تأثیرات در خراسان رضوی چشمگیرتر است. علل این تفاوت ها شامل پایان پناهندگی اتباع عراقی، محدودیت سکونت افغانی ها در کرمانشاه و حل شدن جمعیت عراقی در جامعه محلی است.

شهرهای امروزی به مثابه سامانه های پیچیده و پویا، نیازمند رویکردهای تحلیلی نوینی هستند که از محدودیت های مدل های خطی فراتر روند. پژوهش حاضر در ادامه مطالعه پیشین نویسندگان و با هدف کاربست نظریه آشوب-پیچیدگی در حکمروایی خوب شهری سنندج پرداخت. پرسش محوری این مطالعه آن بود که مؤلفه های کلیدی نظریه آشوب-پیچیدگی، از جمله خودسازمان دهی، پویایی های غیرخطی و حساسیت به شرایط اولیه ، چگونه می توانند در مواجهه با چالش های ملموس مدیریت شهری سنندج، به ابزارهای کارآمد سیاست گذاری تبدیل شوند؟ روش پژوهش سناریونویسی پویا و استفاده از مدل سازی تعاملات پیچیده نهادی بود، یافته ها نشان داد، شاخص های مدل الگوی پارادایم حکمروایی خوب شهری سنندج، ضمن پوشش شاخص های جهانی حکمروایی خوب شهری، دو مزیت کلیدی تناسب بیشتر با ویژگی های محلی و قابلیت مدیریت بهتر پویایی های غیرخطی شهری را داشتند. در این راستا با به کارگیری روش سناریونویسی، امکان سنجی و پیامدهای کاربرد این نظریه در حکمروایی خوب شهری تحلیل شده است. یافته ها نشان داد شاخص های مدل توسعه یافته برای سنندج، ضمن پوشش شاخص های جهانی حکمروایی خوب شهری، دو مزیت کلیدی تناسب بیشتر با ویژگی های محلی و قابلیت مدیریت بهتر پویایی های غیرخطی شهری را داشتند. نتایج نشان داد این پژوهش نه تنها الگویی پیشنهادی برای شهر سنندج ارائه می دهد، بلکه چارچوبی انعطاف پذیر برای شهرهای با شرایط مشابه طراحی می کند که می تواند تصمیم گیران شهری را با نوآوری در حل مسائل و مدیریت عدم قطعیت های ذاتی سامانه های شهری یاری رساند.

یکی از شیوه های فائق آمدن بر مشکلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی موجود در کلان شهرها طراحی، ایجاد و توسعه شهرهای جدید در حوالی آنهاست. در این راستا پرداختن به موضوع مسکن قابل استطاعت، با هدف بهبود زندگی خانواده های کم درآمد در دستور کار بسیاری از دولت ها قرار گرفته است. مسکن قابل استطاعت معمولا به مسکنی گفته می شود که برای خانواده های خاص واجد شرایط که درآمد آن ها برای دستیابی به مسکن شایسته در بازار کافی نیست، قابل دسترسی باشد شهر تبریز طی چند دهه اخیر به علت موقعیت خاص اجتماعی و اقتصادی همه ساله سرریزه های جمعیتی روستاها و شهرهای پیرامونی شده که مشکلاتی را در زمینه مسکن به وجود آورده است. قسمتی از این مشکل با مساکن قابل استطاعت مسکن مهر مرتفع شده است. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به بررسی وضع موجود فاز اول شهر سهند با استفاده از داده های کمی و کیفی طرح جامع شهر سهند پرداخته شده است. از ابزار های تجزیه و تحلیل داده ها شاخص موران در نرم افزار Arc GIS اشاره کرد. نتایج به دست آمده: وضعیت دسترسی به انواع خدمات شهری در محدوده فاز 1 شهر جدید سهند مطلوب بوده و ساکنان این فاز از دسترسی مناسب تری به انواع کاربری های خدماتی برخوردارند. همچنین در وضعیت توزیع انواع خدمات شهری نیز مشخص گردید که خدمات اداری انتظامی، پارک و فضای سبز و ورزشی از الگوی توزیع تصادفی برخوردار هستند و کاربری آموزشی نیز از الگوی خوشه ای با تمرکز پایین برخوردار است. کاربری درمانی به دلیل تعداد کمی که دارد از الگوی توزیع خاصی برخوردار نیست. لذا با استفاده از نتایج حاصله توجه بیشتر به مناطق نامناسب از جهت برخورداری از خدمات شهری را آشکار می سازد و بدیهی است که باید در برنامه ریزی های بهبود وضعیت مسکن و سایر برنامه ها مناطق نامناسب را در اولویت قرار داد تا بتوان به تعادل منطقی دست یافت.

سالمندی به عنوان یکی از چالش های اساسی چند دهه ی اخیر بروز پیدا کرده است و اندیشمندان و جامعه شناسان بزرگ از به صدا درآمدن زنگ خطر بحران سالمندی می گویند. آنها از پیش بینی افزایش چشمگیر تعداد افراد سالمند نسبت به سایر افراد در دهه های آینده خبر می دهند. سالمندان در این دوران دارای نیازهای و خواسته های متفاوتی با دوران قبل از سالمند شدن می باشند. از طرفی با پیشرفت فناوری و تکنولوژی های هوشمند شاهد طرح مفهوم شهر هوشمند و پس از آن شهر هوشمند پایدار هستیم و احتمالاً سالمندان نسل های آتی به مراتب بیشتر درگیر تکنولوژی های روز خواهند بود. بر این اساس این پژوهش در پی آن است تا به تبیین راهبردهای شهر هوشمند پایدار دوستدار سالمند در شهر سمنان بپردازد و اشتراکات احتمالی بین دو مفهوم شهر دوستدار سالمند و شهر هوشمند پایدار را استخراج نماید. این پژوهش که از نوع کاربردی می باشد و روش مورد استفاده در آن توصیفی-تحلیلی است؛ برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و مطالعه اسناد موجود بهره جسته شده است و همچنین جهت تحلیل داده های بدست آمده از نرم افزار MAXQDA استفاده نموده است. بدین صورت که اسناد بدست آمده از منابع مختلف پس از ارزیابی اولیه وارد نرم افزار شده اند تا کدگذاری بر آنها اعمال شود. پس از پایان کدگذاری چهار عامل با زیرمعیارهای متناظر آنها استخراج گردید که معیارهای مشترک میان دو مفهوم شهر دوستدار سالمند و شهر هوشمند پایدار می باشند. این معیارها عبارتند از: حمل و نقل هوشمند سالمندان، سلامت هوشمند سالمندان، مشارکت هوشمند سالمندان و زیرساخت های هوشمند و فضاهای دوستدار سالمند. این پژوهش به این نتیجه رسید که دو مفهوم شهر دوستدار سالمند و شهر هوشمند پایدار دو مفهوم کاملاً جدا از هم نیستند و دارای اشتراکاتی می باشند که این اشتراکات بیانگر مکمل بودن این دو مفهوم می باشد. در پایان پژوهش، راهبردها و سیاست هایی جهت اجرا در شهر سمنان پیشنهاد گردیده است.

پدیده های طبیعی همواره در تعیین کیفیت زندگی انسان نقشی بنیادین داشته اند و یکی از جلوه های مهم این پدیده ها، تغییر شکل و جابه جایی سطح زمین از جمله فرونشست است. با توجه به گستردگی پیامدهای تغییر اقلیم بر سامانه های طبیعی و جایگاه آن به عنوان یکی از مهم ترین چالش های جهانی، بررسی دقیق سازوکارهای اقلیمی ضرورتی اجتناب ناپذیر محسوب می شود. اقلیم به عنوان رکن محوری اکوسیستم ها، نسبت به تغییرات حتی اندک، حساسیت بالایی دارد و این تغییرات می توانند اثرات قابل توجهی بر مؤلفه های زیستی و محیطی برجای گذارند. در پژوهش حاضر، روند تغییرات ماهانه و سالانه عناصر اقلیمی شامل دمای حداقل، دمای حداکثر، دمای میانگین، رطوبت نسبی و بارش در ۱۳ ایستگاه سینوپتیک استان کرمانشاه طی یک دوره آماری ده ساله تحلیل شده است. به منظور پهنه بندی و برآورد مقادیر مکانی، از روش میان یابی وزن دهی معکوس (IDW) بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل نقشه های هم دما نشان می دهد که ایستگاه کنگاور، به دلیل ارتفاع بیشتر، کمترین مقدار دمای حداقل را تجربه می کند؛ در حالی که ایستگاه کم ارتفاع سومار بیشترین دمای حداقل را داراست. از نظر بارش ماهانه، ایستگاه جوانرود به عنوان پربارش ترین و ایستگاه سومار به عنوان کم بارش ترین نقطه در منطقه شناخته شدند. الگوی کلی بارش در استان روندی کاهشی از شمال به جنوب دارد و ایستگاه های روانسر و جوانرود به عنوان هسته های بارشی اصلی شناسایی شدند. همچنین رطوبت نسبی با کاهش عرض جغرافیایی، کاهش یافته و بیشترین مقدار آن در ایستگاه کنگاور و کمترین مقدار در ایستگاه سومار مشاهده شد که بیانگر نقش ارتفاعات و وجود منابع آبی در عرض های بالاتر است.

مقدمه: مفهوم زیرساخت های شهری به دنبال افزایش سریع شهرنشینی و حفظ ارزش ها و عملکردهای اکوسیستم های طبیعی مطرح شد. هدف: مکان یابی زیرساخت های سبز شهری در اراضی رهاشده مسیرهای دکل های برق فشارقوی سیمین دشتِ فردیس کرج است. روش شناسی: مبتنی بر رویکرد توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است. برای گردآوری اطلاعات موردنیاز، از روش اسنادی و میدانی استفاده شده است. بعد از سنجش شاخص های تحقیق برای صحت داده ها با استفاده از نرم افزار SMART PLS به ارائه الگوی تحقیق پرداخته شده است و سپس عوامل در قالب نقشه ترسیم و مورد تحلیل قرار گرفتند. قلمرو جغرافیایی: شهر فردیس یکی از پرجمعیت ترین شهرستان های استان البرز است که در 10 کیلومتری جنوب غربی کرج و در نزدیکی تهران واقع شده است. یافته ها و بحث: بعد از سنجش شاخص های تحقیق برای صحت داده ها با استفاده از نرم افزار SMART PLS به ارائه الگوی تحقیق پرداخته شد. با توجه به نتیجه به دست آمده مقدار 116/0 به دست آمد که این مقدار بالاتر از 08/0 بود و برازش مدل با استفاده از آزمون SMRM مورد تائید قرار گرفت. سپس عوامل در قالب نقشه جهت مکان یابی زیرساخت های سبز شهری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. در سنجش بعد جمعیتی محدوده سیمین دشت کرج به دلیل وجود شهرک صنعتی جمعیت ناخالص آن متوسط رقم زده شد. در سنجش بعد اقتصادی با توجه به معیارهای مکان یابی زیرساخت های سبز شهری محله سیمین دشت و شهرک وحدت به دلیل ارزش قیمت بالاتر بهترین مورد برای حذف دکل ها و آزادسازی این فضاها برای بهره برداری از زمین های بلااستفاده شناخته شدند. در سنجش بعد کالبدی مکان هایی با تراکم ساختمانی بالا و ایجاد فضاهای سبز و عمومی نیز در همان محله سیمین دشت و شهرک وحدت بیشتر احساس شد. در سنجش بعد طبیعی منطقه سیمین دشت به دلیل اراضی مرتفع و محدوده وسیعی از اراضی این منطقه را مناطقی با شیب بیش از ۱۰ ٪ تشکیل می دهد که الزامات طراحانه خاص خود را طلب می کند. در سنجش بعد زیست محیطی محله سیمین دشت و شهرک وحدت به دلیل مسیر دکل های برق فشارقوی دارای آلودگی زیست محیطی بالایی بودند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد با بازطراحی و رعایت الزامات خاص و رویکردی راهبردی می توان به مکان یابی زیرساخت های سبز شهری در اراضی رهاشده محدوده پرداخت.

مقدمه: طی چند دهه گذشته شاهد تغییراتی در روابط شهری و روستایی بوده ایم به گونه ای که این روابط از حالت مکان محوری به شبکه ای تبدیل شده که ناشی از انواع جریان های فضایی از جمله جریان افراد، کالا و خدمات و سرمایه بوده است. این جریان ها موجب شکل گیری پیوندهای میان شهر و روستا شده و یک شبکه جریانی را بین نقاط و گره ها به وجود آورده است. هدف: تحقیق حاضر با توجه به ماهیت مسئله و موضوع مورد بررسی از نوع توصیفی تحلیلی می باشد. هدف از پژوهش حاضر تحلیل نقش جریان های فضایی شهرستان زنجان با توجه به پیشران های تشخیص داده شده با روش پورتر می باشد. روش شناسی: برای محاسبه روابط جریان ها از نرم افزار NodX و برای تحلیل و ترسیم نقشه از نرم افزار GIS استفاده گردیده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو پژوهش حاضر شهرستان زنجان می باشد. یافته ها و بحث: یافته ها نشان می دهد که با توجه به روش پورتر محصولات زراعی و باغی و دامی شهرستان زنجان جز محصولات و پتانسیل های مهم شهرستان زنجان می باشد که بیشترین جریان های درون و برون شهرستانی را در سطح شهرستان به وجود آورده است. نتیجه گیری: نتیجه به دست آمده از پژوهش نشان می دهد که شهرستان زنجان از جمله شهرستان هایی است که روابط و پیوندهای بین شهری و روستایی آن در گذر جریان های مختلف شگل گرفته منجر به ایجاد شبکه روابط بین شهری و روستایی به صورت قطبی به سمت شهر زنحان شده است و دلیل آن دارا بودن امکانات و خدمات شهر زنجان می باشد که بیشتر جریان ها را به سمت خود جذب کرده و یک حالت قطبی به وجود آورده است.

زمینه و هدف: کنترل ساخت و سازهای شهری به منظور اداره بهینه شهر به کمک ضوابط ساخت وساز شهری صورت می گیرد، اما با وجود اقدامات گوناگون مدیریت شهری، سالانه موارد چشمگیری از تخلفات ساختمانی در شهرها گزارش می شود . درواقع می توان تخلفات ساختمانی را رعایت نکردن ضوابط و مقررات ساخت و ساز شهری تعریف کرد که کیفیات زندگی در شهرها را تهدید می کند . هدف از پژوهش حاضر ارزیابی نحوه توزیع فضایی تخلفات ساختمانی در شهر گردشگری سرعین بمنظور استفاده در حوزه های مدیریت شهری می باشد. روش شناسی: روش گردآوری اطلاعات و داده های مورد نیاز اسنادی ، کتابخانه ای و مشاهدات میدانی بوده و اطلاعات مکانی و جدول توصیفی از دبیرخانه کمیسیون ماده 100 شهرداری تهیه شده است. محدوده زمانی در یک دوره یکساله (سال 1401) و محدوده مکانی آن حوزه قانونی شهر سرعین می باشد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و کاربردی می باشد.که با استفاده از روش نزدیکترین فاصله همسایگی و تحلیل لکه های داغ در بستر نرم افزار Gis انجام پذیرفته است. نتایج و یافته ها: براساس تجزیه و تحلیل انجام شده بیشترین تعداد تخلفات در هسته مرکزی شهر و محدوده قهوه سویی و چالدران رخ داده است و تخلف مازاد بر پروانه نسبت به سایر تخلفات از نظر تعداد، چشمگیر و قابل ملاحظه می باشد وتعداد تخلفات بدون پروانه در ردیف بعدی قرار گرفته و این تخلف بیشتر در افزایش طبقات بدون پروانه اتفاق افتاده است وهرچه از هسته مرکزی شهر دور می شویم از میزان تخلفات ساختمانی کاسته می شود. طبق نتایج حاصل جهت اصلی تخلفات از سمت جنوب غربی به سمت شمال شرقی شهر می باشد و بیشترین تخلفات در فاصله 600 الی 900 متری از مرکز ثقل شهر رخ داده است.

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تقاطع بازاریابی دیجیتال و گردشگری پایدار شهری، با تمرکز بر شهر اردبیل به عنوان یک مطالعه موردی است. بازاریابی دیجیتال ابزارهای نوآورانه ای را برای ترویج مقاصد، همراه با ترویج شیوه های گردشگری مسئولانه، ارائه می دهد. گردشگری پایدار شهری نیز به دنبال ایجاد تعادل میان رشد اقتصادی، حفظ فرهنگ، و مدیریت زیست محیطی در فضاهای شهری است. روش شناسی: روش پژوهش حاضر، استقرایی و رویکرد کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد است. مشارکت کنندگان در فرایند پژوهش شامل متخصصان، اساتید دانشگاه و کارمندان باتجربه در زمینه گردشگری و بازاریابی هستند. همچنین از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شده و برای رسیدن به حد اشباع نظری و تکامل، با 12 نفر مصاحبه به عمل آمد، که با نرم افزار Max QDA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها و نتایج: براساس نتایج، عوامل علّی(ضعف در معرفی جاذبه های گردشگری پایدار، ضعف در اکوسیستم دیجیتال، عدم انطباق روش های بازاریابی موجود با انتظارات گردشگر نوین و چالش های فرهنگی و اجتماعی)؛ بستر حاکم(ویژگی های جغرافیایی و طبیعی، امکانات و زیرساخت ها و ساختار اقتصادی و اجتماعی جامعه محلی)؛ شرایط مداخله گر(عوامل سیاسی و مدیریتی، آموزش و تخصص نیروی انسانی و موانع فناوری و زیرساختی)؛ راهبردها (بهره مندی از عناصر بازاریابی دیجیتال، راهبردهای پلتفرمی یکپارچه و تعاملی و راهبردهای همکاری و هم افزایی)؛ پیامدها: (افزایش آگاهی و جذب گردشگران مسئول، توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی جامعه، برندینگ شهر اردبیل به عنوان مقصد پایدار و نتایج زیست محیطی).

زمینه و هدف: این پژوهش به منظور سنجش ریسک های انتهایی و همبستگی های میان بانکی در نظام بانکی ایران و شناسایی ریشه های اصلی شکنندگی سیستمیک انجام شده است. تمرکز بر دوره طولانی پس از بحران مالی جهانی (از سال ۱۳۸۷ تا پایان ۱۴۰۳) قرار دارد؛ دوره ای که نظام بانکی تحت فشار شدید عوامل ساختاری مانند پرداخت سود ثابت علی الحساب، اضافه برداشت گسترده، ناترازی شدید ترازنامه بانک ها و شوک های کلان اقتصادی قرار گرفته است. هدف اصلی، ارزیابی وضعیت کنونی آسیب پذیری سیستمی و پیش بینی مسیرهای محتمل آینده با استفاده از رویکردهای ترکیبی پیشرفته است. روش شناسی: این مطالعه از یک مدل ترکیبی نوین استفاده کرده که شامل یادگیری عمیق، فرآیندهای گوسی، مدل خودرگرسیون برداری با ضرایب متغیر در زمان، تحلیل شبکه میان بانکی و شبیه سازی های گسترده مونت کارلو است. داده های فصلی دوازده متغیر کلیدی بانکی (شامل اضافه برداشت، مطالبات مشکوک الوصول، نسبت کفایت سرمایه، نقدینگی و ...) به همراه متغیرهای کلان اقتصادی (تورم، نرخ ارز، رشد اقتصادی و ...) در بازه زمانی ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۳ تحلیل شدند. شاخص آسیب پذیری سیستمی و میزان انتقال ریسک از طریق کانال های مختلف (به ویژه کانال اعتماد) محاسبه و با روش های مرسوم مقایسه گردید. نتایج و یافته ها: نتایج نشان می دهد نظام بانکی ایران از ابتدای سال ۱۳۸۷ وارد یک رژیم بحرانی و آشوبناک پایدار شده و تا پایان سال ۱۴۰۳ همچنان در این رژیم باقی مانده است. شاخص آسیب پذیری سیستمی در سال ۱۴۰۳ به بیش از ۰٫۹۶ رسیده که بیانگر وضعیت بسیار شکننده و نزدیک به نقطه بحرانی است. شوک های وارد بر نظام به طور بسیار نامتقارن عمل می کنند؛ به گونه ای که شوک های منفی تا حدود ده برابر قوی تر از شوک های مثبت هستند و تقریباً دائمی باقی می مانند. انتقال ریسک میان بانک ها تقریباً به طور کامل (نزدیک به صد درصد) از طریق کانال اعتماد و همبستگی های پنهان صورت می گیرد. ریشه اصلی این شکنندگی، ادامه سیاست پرداخت سود ثابت علی الحساب به سپرده گذاران (علی رغم ناترازی واقعی منابع و مصارف) و اضافه برداشت گسترده بانک ها از بانک مرکزی است که یک چرخه معیوب نقدینگی و افزایش مداوم ریسک سیستمی ایجاد کرده است. شبیه سازی ها احتمال وقوع فروپاشی سیستمی تا پایان سال ۱۴۰۶ را در صورت تداوم روند کنونی بیش از ۸۷ درصد برآورد کرده اند. در مقابل، اجرای اصلاحات ساختاری فوری و قاطع شامل حذف کامل سود ثابت علی الحساب، انحلال یا ادغام بانک های زیان ده و بازسازی جدی حاکمیت شرکتی می تواند نظام بانکی را به سمت یک رژیم پایدار و خودتقویت شونده هدایت کند. دقت پیش بینی مدل پیشنهادی به طور چشمگیری بالاتر از روش های سنتی است.

زمینه و هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی بازآفرینی شهری و ارزیابی سکونتگاه های غیررسمی با مطالعه موردی محله قنات ناصری در شهر اراک بود. محله قنات ناصری یکی از سکونتگاه های غیررسمی است که با چالش های متعددی در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی مواجه می باشد. به همین دلیل ضروری بود که نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای محله مشخص شده و راهکارهایی برای ساماندهی آن ارائه گردد. روش شناسی: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و هدف آن کاربردی بود. برای جمع آوری داده ها و اطلاعات از شیوه پیمایشی و اسنادی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش ساکنین محله قنات ناصری در شمال شرق اراک بود. برای انتخاب نمونه از روش نمونه در دسترس استفاده شد. به این منظور 37 نفر از ساکنان تحصیلکرده محدوده و 21 نفر از کارشناسان و متخصصین شرکت مشاور و سازمان عمران و بازآفرینی اراک برگزیده شده و به سوالات پرسشنامه پاسخ گفتند. پرسشنامه مورد استفاده از نوع محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن با نظر متخصصان و آلفای کرونباخ تایید اعتبار گردید. داده های گردآوری شده با استفاده از آماره های توصیفی و استنباطی و مدلهای SWOT و QSPM، تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که مشارکت مردمی، بهبود زیرساخت های کالبدی، رفع مشکلات زیست محیطی و توانمندسازی اقتصادی از جمله عوامل کلیدی در بازآفرینی این محله هستند. تحلیل های انجام شده نشان داد که محله قنات ناصری در ماتریس SWOT در بخش WO (راهبردهای محافظه کارانه) قرار دارد که بر استفاده از فرصت های خارجی برای کاهش نقاط ضعف داخلی متکی است. بر همین اساس، بهره گیری از معادله ساماندهی بافت های حاشیه ای ضرورت دارد. در صورت عدم مدیریت دقیق و نظارت کامل، کسانی که قدرت بیشتری دارند، تمام منابع را کنترل می کنند و کار را برای دیگران دشوارتر می کنند. گاهی اوقات، خود دولت با اعمال محدودیت ها یا اخراج های اجباری، به حاشیه نشینان ظلم می کند. در چنین شرایطی، باید وضعیت هر یک از مناطق حاشیه ای به طور جداگانه تحلیل و بر اساس آن راهکاری ارائه شود. بر اساس یافته های این مطالعه، محله های حاشیه ای با تنگناهای متعددی روبرو هستند. روش های مورد استفاده برای ساماندهی تاکنون چندان موفق نبوده اند. بر اساس این مطالعه، استفاده از معادله ساماندهی بافت های حاشیه ای، این کاستی های روش های قبلی را ندارد. مرحله دوم به آماده سازی و دگرگونی شرایط انسانی اختصاص دارد. در نهایت، با تغییر وضعیت اجتماعی، تغییرات مثبت و پایداری در این منطقه رخ خواهد داد.

مقدمه: برنامه آمایش سرزمین در ایران، به عنوان یک برنامه توسعه ای کلیدی، نقش مهمی در ساماندهی فضایی و تخصیص منابع دارد. اما، این برنامه همواره تحت تأثیر تغییرات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بوده و با موانع ساختاری و اجرایی مواجه شده است ازین رو شناسایی و تحلیل دقیق این موانع، برای تسهیل تحقق اهداف آمایش سرزمین ضروری می باشد. هدف: پژوهش حاضر، با اتخاذ رویکردی آسیب شناسانه و تحلیلی، به دنبال شناسایی و اولویت بندی مهم ترین موانع پیش روی سند امایش سرزمین و ارایه راهبرد هایی جهت تحقق پذیری بهتر این سند در استان لرستان است. روش شناسی: این پژوهش از نظر روش، یک مطالعه توصیفی-تحلیلی است که داده های نظری مورد نیاز پژوهش از طریق مطالعه اسناد و متون مرتبط گردآوری شده و داده های تجربی از طریق روش پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه جمع آوری شده اند. جامعه آماری پژوهش شامل 50 نفر از خبرگان و متخصصان برجسته در حوزه های برنامه ریزی منطقه ای، برنامه ریزی فضایی و آمایش سرزمین است که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. به منظور تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از آزمون آماری فریدمن با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل راهبردی SWOT-QSPM استفاده شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: محدوده مورد مطالعه این پژوهش استان لرستان بوده که با مساحتی حدود 28306 کیلومتر مربع در ناحیه جنوب غربی ایران واقع شده است. یافته ها و بحث: یافته های این پژوهش نشان می دهد که در میان موانع تحقق پذیری و اجرای سند آمایش سرزمین استان لرستان، عوامل اقتصادی با امتیاز 92/19 و ساختاری با امتیاز 18/19 دارای بیشترین اهمیت و اثرگذاری هستند. همچنین، نتایج حاصل از مدل سوات نشان می دهد که اتخاذ و پیاده سازی راهبردهای تهاجمی (SO) با امتیاز 57/3 مهم ترین اولویت برای تحقق برنامه های آمایش سرزمین استان لرستان است. نتیجه گیری: در فرایند اجرایی شدن برنامه های آمایش سرزمین ضمن توجه به بخش اقتصادی، تقویت بخش ساختاری و مولفه های مربوط به آن مهمترین اولویت ما برای به عمل رساندن برنامه های آمایشی می باشد.