درخت حوزه‌های تخصصی

برابری، یک ساخت نظری پیچیده است که مورد توجه مکاتب آموزشی گوناگون بوده است و جنبه های مختلف آموزش را از این حیث مورد بررسی قرار داده اند. با این حال، موضوع بعد ارزشیابی در آموزش علیرغم ظرفیت های نظری فراوان و تأثیر زیادی بر زندگی آموزشی، شغلی و فردی افراد، از منظر برابری مورد توجه قرار نگرفته است. بر همین اساس، تحقیق حاضر با استخدام یک رویکرد چندفازی- چند روشی، انگاره نابرابری آموزشی را در آزمونه ای بسندگی دوره دکتری مورد بررسی قرار داده است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تعقیبی نشان داد که چهار عامل (مطابق ارزش ایگن) و 19 متغیر با بار عاملی قابل قبول، در برساخت نابرابری آموزشی در آزمونه ای بسندگی زبان دکتری نقش دارند که در بافت مطالعه دارای شاخص های انطباق بوده است. همچنین نتایج تحلیل ساختاری کیفی در ماتریس اثرات متقاطع نشان داد که این نابرابری در نظام آموزشی کشور پایدار و تغییر آن دشوار است. علاوه بر آن، تحلیل اثرات متوازن در ماتریس اثرات متوازن نشان داد که سازگارترین سناریو برای رفع این نارسایی ها متشکل از سه محور با ماهیت مطلوب است که شامل هدف گذاری آموزشی، نیازسنجی آموزشی، و جهانی-بومی سازی آزمون ها است. بر این اساس، توجه به مباحث معرفت-شناختی در تحقق روایی ساخت آزمون و لزوم حمایت نظری از آن، توجه به نیازهای فردی و ویژگی های بافتی و همچنین توجه به استانداردهای جهانی در ساخت آزمون پیشنهاد شده است.

هدف: استفاده از آموزش مجازی در تدریس طیف وسیعی از فرصت های آموزشی جدید را فراهم کرده است. اما ترکیب خطرات اخلاقی و قانونی مرتبط با دسترسی و تبادل اطلاعات در قالب مسائل اخلاقی در فضای دیجیتال این نوع آموزش را به چالش کشیده است. در این راستا در پژوهش حاضر سعی شده است تجربیات معلمان از چالش های آموزش مجازی بیان شود.   روش : در این پژوهش از روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی استفاده شد. مصاحبه شوندگان شامل 25 نفر از معلمان و متخصصین در حوزه آموزش و پرورش به روش نمونه گیری هدفمند و با لحاظ قاعده اشباع و حداکثر تنوع انتخاب گردید. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. یافته ها: کدگذای یافته های مصاحبه نشان داد که مقولاتی چون تضادنقشی ادراک شده و مسلط شدن آموزش برخط، انتقال یادگیری از کلاس به خانه ها، جبر و فرسودگی، تخصیص فضای خانه به امر یادگیری، عدم توازن و تناسب حجم فعالیت ها، مدیریت فضای مجازی، آموزش های مجازی و شکل گیری موزاییکی از آگاهی مسطح اجتماعی، دوگانگی آموزش آنلاین در تقابل با زندگی فرد و آموزش های مجازی تضادی از یکسره رهایی بخشی همراه با کژتابی های وهمناک) و مضمون فراگیر سازمان دهنده و پایه" فهم هرمونتیکی فرآیند تدیس معلمان در برابر مقاومت سنت"جای داد. نتایج پژوهش نشان داد که روش های آموزشی در راستای اهداف جدید آموزش که از حافظه محوری به آموزش سواد تغییریافته است، متحول شوند و از روش های نوین آموزشی دانش آموز محور، به جای معلم محور، در فرایند آموزش، استفاده شود و آموزش به شکلی کاربردی تری، تدریس شود. 

زمینه و هدف: در یادگیری اکتشافی، دانش ازطریق کشف روابط میان پدیده ها به دست می آید. در این نوشتار، این نوع یادگیری در کتاب فارسی ششم ابتدایی ازمنظر رویکرد شناختی مطالعه می شود تا مشخص شود که این کتاب تا چه میزان با این رویکرد همسوست. روش : جامعه آماری تحقیق، کتاب های فارسی دوره دوم ابت دایی و نمونه آماری کتاب فارسی ششم است. روش نمونه گیری این پژوهش، نظامند است و داده های این پژوهش توصیفی تحلیلی از طریق ابزار گردآوری اطلاعات که کاربرگی مبتنی بر 14مؤلفه، پنج راهبرد و سه بازنمایی این انگاره است استخراج و تحلیل شد. یافته ها: مؤلفه ها توزیع یکسانی ندارند. مؤلفه های ارجاع مکرربه مفاهیم قبلی، برجسته نمودن مفاهیم جدید، فراگیری ازطریق کشف تشابه، همسوبا رویکرد برونر هستند. راهبردهای شروع درس با پرسش، پرسش های غیرمتعارف در محتوا، تشویق به مسئله سازی، سازمان دهی محتوا از ساده به پیچیده، انگیزه فعال ، مشارکت در یادگیری، کار گروهی و خودراهبری و استقلال از کتب درسی ناهمسوبا این رویکرد هستند. مؤلفه های آغاز درس باتوجه به مفاهیم قبلی، کشف تضاد، تشویق به حدس زدن عملی و ایجاد تهییج و آگاهی به طور نسبی همسوبا این رویکرد هستند. راهبردهای تحلیل مفهومی، تداوم دانش، فعال بودن فراگیر، تفکر خلاق و مسئله سازی و برانگیختن کنجکاوی توزیع یکنواخت ندارند و ناهمسو با رویکرد فوق هستند. نتیجه: این کتاب باوجود بهره مندی از برخی مؤلفه ها و راهبردهای یادگیری اکتشافی، در تحقق کامل کاربست آن در رشد تفکرِ خودمختار و فعالِ دانش آموزان ناکآرمد است.

هدف از انجام این مقاله بررسی و آسیب شناسی برنامه درسی غیررسمی دانشگاه فرهنگیان در قالب نحوه اجرای ساعت فرهنگی در سطح دانشگاه فرهنگیان بود. پژوهش حاضر از نظر راهبرد اصلی از روش کیفی و از نظر هدف،کاربردی و از نوع توصیفی-تحلیلی می باشد.تکنیک جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته است، در این زمینه از تکنیک 5w1h بهره گرفته تا مسائل و چالش های نحوی اجرای ساعات فرهنگی شناسایی و احصاء شود. جامعه آماری شامل کارشناسان فرهنگی سراسر کشور و دانشجومعلمان فعال فرهنگی بوده که به صورت نمونه گیری هدفمند و به روش گلوله برفی انتخاب شده اند.داده های خام با استفاده از نرم افزارMaxQDA2020 تجزیه و تحلیل گردید.یافته های تحقیق بیانگر اینست که26مولفه فرعی در قالب6 مقوله اصلی در نحوه اجرای ساعت فرهنگی موثرند که عبارتند از: مکانیسم و سازوکار اجرای برنامه ساعت فرهنگی، مدت زمان و روز اجرای ساعت فرهنگی، بسترها و زیرساخت های سخت افزاری، بسترها و زیرساخت های نرم افزاری، موانع و چالش های پیش رو و همچنین پیشنهادات و راهکارهای عملیاتی می باشد.در این راستا هم 6پیشنهاد به منظور کیفیت بخشی و تعالی برنامه ساعت فرهنگی مطرح گردید ازجمله :1- تولید محتوا و برنامه های نیاز محور،تلاش برای جذب حداکثری دانشجومعلمان،تغییر و اصلاح رویکرد مدیران به حوزه فرهنگی ،کاهش بوروکراسی اداری و استفاده از ظرفیت سایر نهادها و موسسات فرهنگی.

استفاده از فناوری ها در کنار مزایا و جذابیت های خاص خود، در بسیاری از مواقع برای معلم ها با احساس مثبت همراه نبوده است. از جمله مهم ترین پیامدهای منفی استفاده از فناوری برای معلمان، استرس فناوری است. هدف پژوهش حاضر، پیش بینی میزان استرس فناوری بر اساس پدیدآورندگان آن در بین معلمان شهر شبانکاره در سال تحصیلی 1403-1402 بود. این پژوهش کمی و کاربردی از استراتژی پیمایش بهره جست. جامعه آماری پژوهش معلمان شهر شبانکاره (200 نفر) بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی، تعداد 132 معلم به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده های میدانی با استفاده از پرسشنامه های سنجش میزان استرس فناوری سالانووا و همکاران (2007) و سنجش میزان پدیدآورندگان استرس فناوری طرفدار و همکاران (2007) جمع آوری شد. نتایج نشان داد که میزان استرس فناوری، پدیدآورندگان استرس فناوری، پیچیدگی فناوری، تهاجم فناوری و نا امنی فناوری بیشتر از حد متوسط، میزان اضافه بار فناوری برابر حد متوسط و میزان عدم قطعیت فناوری کمتر از حد متوسط است. همچنین متغیرهای نا امنی فناوری، پیچیدگی فناوری و تهاجم فناوری به ترتیب بیشترین اهمیت را در بین پدیدآورندگان استرس فناوری داشتند. بر اساس الگوی پیش بین حاصل به ترتیب متغیرهای پیچیدگی فناوری، نا امنی فناوری و تهاجم فناوری قوی ترین پیش بینی کننده های استرس فناوری بودند. نتایج این پژوهش می تواند از طریق ارتقای آگاهی مدیران سازمان آموزش و پرورش زمینه ساز پیش بینی و اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه برای مواجهه با پدیدآورندگان استرس فناوری و نیز بهبود استفاده متوازن از فناوری در فعالیت های روزانه معلمان باشد.

هدف این مقاله بررسی صلاحیت ها و شایستگی های حرفه معلمی از دیدگاه دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان است. درک و شناختی که دانشجو معلمان از صلاحیت های حرفه معلمی دارند بر عملکرد حرفه ای و کنشگری آموزشی و تربیتی آنان در نظام تعلیم و تربیت اثر می گذارد. روش پژوهش در این مقاله روش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی است. نمونه آماری مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان البرز هستند. نمونه ها بر اساس نمونه گیری هدفمند از 19 نفر از دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان البرز انتخاب شدند. تعداد نمونه ها بر اساس اصل اشباع نظری تعیین شد. روش جمع آوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختار یافته و روش تحلیل اطلاعات، تحلیل مضمون است. پس از پیاده سازی مصاحبه های گردآوری شده، به کدگذاری روایتهای دانشجو معلمان از صلاحیت های حرفه معلمی پرداخته شد. کدهای استخراج شده در 6 مضمون اصلی: مهارت تدریس، مهارت اجتماعی، مهارت فردی، توان علمی و مهارت فناوری و ویژگی اخلاقی دسته بندی شدند. مهارتهای تدریس ،مهارتهای اجتماعی و ویژگی های اخلاقی از دیدگاه دانشجو معلمان به عنوان مهمترین صلاحیت های معلمی تلقی شدند.

مقدمه: محیط آموزش بالینی جایی برای پرورش مهارتهای بالینی دانشجویان جهت ورود به جامعه کاری آنها در آینده می باشد ، عوامل متعددی در رابطه با ناکارآمدی دوره کارآموزی مطرح شده است که یکی از این موارد کمبود مربی می باشد. از این رو این مطالعه با هدف بررسی میزان عملکرد و رضایت مندی دانشجویان کارشناسی اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1399 از دو شیوه آموزش سنتی مربی بالینی(مربی بالینی) و روش به کار گیری دانشجویان در آموزش تیم بالینی(طرح همتایان بالینی ) انجام گرفت. مواد وروش:پژوهش حاضر از نوع مداخله آموزشی می باشد که در سال1399 بر روی 82 نفر از دانشجویان کارشناسی اتاق عمل ترم 5و 7 دانشگاه علوم پزشکی البرز به صورت سرشماری انجام گرفت. داده ها از طریق پرسشنامه مجزای محقق ساخته جمع آوری شد که درسه بخش اطلاعات دموگرافیک، بخش ارزیابی عملکرد استاد مربوطه درکارآموزی در چهار حیطه(نظم وانضباط ومقررات، ارتباطات، انگیزش،آموزش وارزشیابی) به دست امد. در این مطالعه از آزمون های آمار توصیفی و آزمون های من ویتنی، کای دو، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تی استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری Spss نسخه 22 تجزیه و تحلیل شد. نتایج:نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که رضایت مندی دانشجویان از بخش کارآموزی مربوطه هنگامی که جهت آموزش از مربی استفاده شده، بیشتر از همتای بالینی بوده است. دانشجویان به صورت معناداری در 5حیطه ی مقررات، ارتباطات، انگیزش، ارزیابی از اساتید مربی خود بیشتر از اساتید همتار رضایت داشتند.( (p<0.001 نتیجه گیری:با توجه به عدم رضایتمندی دانشجویان اتاق عمل از توانمندی های اساتید همتا در چهار حیطه ی ارتباطات، انگیزش، آموزش و ارزیابی می توان نتیجه گرفت طرح همتایان بالینی در صورت اجرای صحیح بیشتر به عنوان تسهیل کننده آموزش می تواند مفید واقع شود.

هدف: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات آموزشی منتخب یوگا بر مهارت های حرکتی و شناختی در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی (DCD) بود. روش: این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی است و برای رسیدن به هدف از روش نیمه آزمایشی استفاده شد. از بین افراد شناسایی شده، ۳۰ کودک به صورت تصادفی به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شد. متغیرهای پژوهش شامل مهارت های حرکتی درشت، مهارت های حرکتی ظریف، توانایی بازداری پاسخ، انعطاف پذیری شناختی و حافظه ی کاری بودند که به ترتیب با استفاده از آزمون تبحر حرکتی M-ABC-2، آزمون برو/نرو، آزمون استروپ و آزمون ان-بک ارزیابی شدند. پس از انجام پیش آزمون، نمونه ی آماری به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شد. گروه تجربی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، در یک برنامه ی تمرینی یوگا شرکت کرد. داده های به دست آمده با استفاده از آمار استنباطی و تحلیل واریانس (ANOVA) در نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند (05/0 P). یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات آموزشی منتخب یوگا تأثیر معناداری بر بهبود مهارت های حرکتی درشت و ظریف، توانایی بازداری پاسخ، انعطاف پذیری شناختی و حافظه ی کاری در دختران دارای اختلال هماهنگی رشدی دارد. نتیجه گیری: براساس یافته های این پژوهش می توان گفت گنجاندن تمرینات یوگا در برنامه های توان بخشی می تواند به عنوان روشی مؤثر برای بهبود مهارت های حرکتی و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلابه اختلال هماهنگی رشدی مورداستفاده قرار گیرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر متناسب سازی بازی و فعالیت ها براساس روش پاسخ کاملا فیزیکی و ارزیابی اثربخشی آن بر زبان بیانی و دریافتی کودکان اتیسم بود. روش: در این پژوهش از روش تحقیق ترکیبی و طرح متوالی اکتشافی با مدل تدوین ابزار استفاده شد. روش نمونه گیری به صورت متوالی و در دو مرحله کیفی و کمی صورت گرفت. در مرحله کیفی، یکسری بازی و فعالیت ها براساس روش پاسخ کاملا فیزیکی متناسب سازی و اعتبار یابی شد. و در مرحله کمی، پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. و جامعه آماری شامل همه کودکان اتیسم سنین 7 تا 12 سال شهر قم (62 کودک) بودند که از بین آنان 22 کودک به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به شیوه تصادفی به دو گروه آزمایش (11 کودک) و کنترل (11 کودک) تقسیم شدند. گروه آزمایش بازی و فعالیت های متناسب سازی شده براساس روش پاسخ کاملا فیزیکی را در طی 22 جلسه (هر جلسه یک ساعت) دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش، آزمون رشد زبان (TOLD-P:3) هامیل و نیوکامر (1997) بود. داده ها با آزمون تحلیل کواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS-27 تحلیل شدند. یافته ها: یافته های به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس، بعد از مداخله نشان داد که بین آزمودنی های گروه آزمایش و کنترل از نظر زبان بیانی و دریافتی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0> P). نتیجه گیری: نتایج نشان داد بازی و فعالیت های متناسب سازی شده براساس روش پاسخ کاملا فیزیکی، زبان بیانی و دریافتی کودکان اتیسم را بهبود می بخشد. واژه های کلیدی: اتیسم، روش پاسخ کاملا فیزیکی، زبان بیانی و دریافتی

اختلالات یادگیری ویژه اغلب با آسیبهای اجتماعی-هیجانی قابل توجه و چالشهای سلامت روان همراه هستند. کودکان دارای اختلال یادگیری ویژه از جمله دانش آموزانی هستند که پیوند با مدرسه و کیفیت روابط معلم کودک کمتری را تجربه می کنند. هدف پژوهش حاضر مطالعه اثربخشی آموزش برنامه اجتماعی- هیجانی کودکان قوی بر پیوند با مدرسه و کیفیت تعامل معلم-دانش آموز در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه بود. طرح پژوهشی از نوع نیمه آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه شهر تبریز در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. نمونه آماری پژوهش 30 دانش آموز دختر و پسر پایه سوم تا پنجم بودند که 15 نفر در گروه کنترل و 15 نفر در گروه آزمایش به صورت تصادفی قرار گرفتند. برنامه آموزشی اجتماعی - هیجانی کودکان قوی در 12 جلسه آموزشی برای گروه آزمایشی به اجرا درآمد. از مقیاسهای پیوند با مدرسه رضایی شریف و همکاران (1393) و رابطه معلم-شاگرد مورای و زوویچ (2011) برای گرد آوری داده ها در پیش و پس آزمون استفاده شد. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که برنامه آموزشی اجتماعی - هیجانی کودکان قوی بر پیوند با مدرسه و رابطه معلم-دانش آموز تأثیری معنادار داشته است. مهارتهای یادگیری اجتماعی و هیجانی سبب پیشرفت مثبت و کاهش رفتارهای مشکل ساز می شوند. از طریق آموزش این مهارتها عملکردهای تحصیلی، پیوند با مدرسه و تعامل معلم- دانش آموز بهبود می یابند. علاوه بر این، این مهارتها سبب پیامدهای مهم زندگی مانند تکمیل به موقع دبیرستان، دریافت مدرک دانشگاهی و تعامل مثبت با همسالان می شوند. به واسطه اثربخشی این برنامه، اجرای آن روی سایر گروههای نارساییهای تحولی نیز پیشنهاد می شود.

هدف از این مطالعه موردی کیفی، بررسی ادراکات مربیان از موانع مشارکت والدین شهر اهواز در مراکز پیش دبستانی بود. سؤالات پژوهش بر شناسایی موانع مشارکت والدین از دیدگاه مربیان و پیشنهاد راه حلهای مناسب برای رفع این موانع ادراک شده، متمرکز بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی است که به شیوه مطالعه موردی چندگانه انجام شده است. در این پژوهش هشت مربی مراکز پیش دبستانی شهر اهواز شرکت کرده اند که به روش نمونه گیری هدفمند(از نوع موارد مطلوب) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از روش مصاحبه کانونی با مربیان، مصاحبه فردی، سؤالات پیگیری و بررسی اسناد استفاده شده است. تجزیه وتحلیل داده ها شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بوده است. بر اساس تجزیه وتحلیل داده ها، موانع مشارکت والدین در آموزش فرزندان، مضمونهای "درک مفهوم مشارکت و مداخله والدین از نگاه مربیان"، "تعاملات اولیاومربیان"، "انتظارات مربیان از اولیا"، "موانع مشارکت از نگاه مربیان"، "آگاهی مربیان و والدین از اهمیت مشارکت"، "سطح سواد و آگاهی والدین از مسائل آموزشی" و " نوع روابط و مشارکت والدین" استخراج شدند. مربیان نیز راه حلهایی در زمینه موانع مشارکت در قالب مضمونهای "افزایش ارتباط و تعامل مربیان با والدین"، "تشکیل جلسات و کارگاهها و گزارش ماهیانه مربیان به والدین در جلسات اولیا و مربیان"، "دریافت انتقادات والدین" و "تحقق خواسته های به حق آنها"، "مسئولیت پذیری والدین در قبال فرزندان"، "دقت والدین در توجه به زمان و شیوه حمایت از فرزندان خود" و "نقش مرکز پیش دبستانی در آموزش والدین" ارائه کردند. توجه به موارد فوق می تواند در بهبود وضعیت مشارکت والدین و در نهایت پیشرفت تحصیلی نوآموزان مفید باشد.

مقدمه: نظام ارزشیابی آموزش علوم پزشکی در راستای ارتقای آن، نیازمند الگویی است که بتواند مولفه های اصلی نظام آموزشی را مورد رصد و ارزشیابی قرار دهد. هدف از انجام این پژوهش ارائه الگوی ارتقاء نظام ارزشیابی آموزش پزشکی کشور بوده است. روش ها: پژوهش به شیوه ترکیبی و یا روش اکتشافی- متوالی انجام گرفت. بخش کیفی از مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته با 10 نفر از خبرگان در حدود یک ماه به روش اشباع نظری رسید. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از تحلیل مضمون استفاده شد. مقوله های اصلی و فرعی با استفاده از نرم افزار MAXQDA سازماندهی گردید. در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته برای مدلسازی ساختاری-تفسیری استفاده شد. جامعه آماری کمی کلیه دانشجویان، فارغ التحصیلان، اعضای هیات علمی و اساتید علوم پزشکی می باشند. در بخش کمی از روش حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. حجم نمونه 364 نفر انتخاب گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار (SPSS) نسخه 26 برای انجام پیش پردازش داده ها ازجمله محاسبه آماره های توصیفی و جهت آمار استنباطی در این تحقیق از مدل معادلات ساختاری یا همان نرم افزار Smart PLS استفاده شد. یافته ها: بر اساس یافته ها کدهای توصیفی حاصل از متون مصاحبه، 48 مضمون فرعی شناسایی و با توجه به شباهت و قرابت معنایی آنها، در 9 مضمون اصلی دسته بندی گردید. برای ارائه مدل اولیه ارتقای نظام ارزشیابی آموزش پزشکی از روش مدلسازی ساختاری-تفسیری استفاده شد. که 9 متغیر در مدل وجود داشته و تمامی آنها دارای رابطه معنادار با سایر متغیرهای مدل بودند. نتیجه گیری: . بر این اساس مؤلفه های مربوط به سیاست گذاری و جهت گیری های کلان و منابع و زیرساخت های برنامه آموزشی بیشترین تأثیرگذاری را بر ارتقای نظام ارزشیابی آموزش پزشکی و مدل حاضر دارا می باشند.

مقدمه: آموزش به معنای تدریس معلم در کلاس درس، پدیده ای چندعاملی و مرتبط به هم می باشد که از کیفیت زندگی تا عملکردهای شناختی–هیجانی معلمان را در بر می گیرد؛ بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه بین جهت گیری تدریس و مهارت های اجتماعی–هیجانی با کیفیت زندگی در معلمان زن دوره دوم متوسطه است. روش ها: این پژوهش توصیفی–همبستگی با استفاده از مدل های معادلات ساختاری، به بررسی روابط بین متغیرهای جهت گیری تدریس و مهارت های هیجانی–اجتماعی در میان 230 معلم زن مقطع دوم متوسطه تهران (مناطق 1 و 2) پرداخته است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های معتبر بوده و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و معادلات ساختاری در نرم افزارهای AMOS و SPSS انجام شده است. یافته ها: یافته های این پژوهش حاکی از آن است که رابطه بین جهت گیری هدف و کیفیت زندگی با ضریب رگرسیونی استاندارد 0/179 و مقدار p-value برابر با 0/316 معنادار نیست. در مقابل، یادگیری مهارت های اجتماعی با ضریب رگرسیونی استاندارد 0/189 و مقدار p-value برابر با 0/020 رابطه مثبت و معناداری با کیفیت زندگی معلمان دارد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش به وضوح نشان می دهد که در حالی که جهت گیری هدف رابطه معناداری با کیفیت زندگی ندارد، یادگیری مهارت های اجتماعی به طور مثبت و معناداری با کیفیت زندگی معلمان رابطه دارد. این یافته ها بر اهمیت یادگیری مهارت های اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی تأکید می کند.

مقدمه: مهارت های یادگیری خود راهبر در جهان امروز با توجه به انفجار اطلاعاتی موجود، نیازی ضروری دردانشجویان علوم پزشکی می باشد که منجر به رضایت بیشتر دانشجویان در حین تحصیل و عملکرد بهتر آنان در زمان اشتغال در بازار کار می شود. این مطالعه با هدف بررسی میزان آمادگی خودراهبری در یادگیری و تاثیر عوامل دموگرافیک شامل (جنس، تاهل، سن) و معدل در دانشجویان انجام شد. مواد و روش ها : این مطالعه ی مقطعی توصیفی- تحلیلی برروی 65 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران به روش سرشماری طی دو ماه در سال 1398 انجام گرفت. ابزار این مطالعه پرسشنامه ی آمادگی یادگیری خودراهبر فیشر می باشد. داده ها با استفاده از نرم افزار Spss22مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفتند. آزمون تی تست، ضریب همبستگی پیرسون ، ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون کروسکال والیس جهت آنالیز مورداستفاده قرار گرفت. یافته ها: میزان آمادگی خودراهبر در دانشجویان 156.5محاسبه شد. در حیطه ی خود مدیریتی میانگین نمرات کسب شده (5.4) 48.1 ، در حیطه رغبت به یادگیری (4.9)48.4 و در حیطه خود کنترلی (8.2)61.1 بدست آمد. میزان آمادگی خودراهبر دردانشجویان درسطح مطلوب می باشد و بین میزان آمادگی خودراهبر با سن ، جنس، تاهل و نمره ی معدل دانشجویان ارتباط معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: لزوم کنترل روش های تدریس اساتید و مدرسان و تقویت یادگیری خودراهبر و افزودن واحد برنامه ریزی درسی به کوریکولوم آموزشی تمامی رشته ها اعم از پزشکی و غیرپزشکی توصیه می گردد.

هدف: تحریک پذیری و خشم ازجمله نشانه های اصلی اختلالاتی چون نافرمانی مقابله ای است. برنامه Making Choices(MC) به منظور کاهش رفتار پرخاشگرانه و بر اساس مدل پردازش اطلاعات اجتماعی تدوین شده است. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی این روش مداخله ای بر کاهش خشم و تحریک پذیری در کودکان ODD بود. روش: در پژوهش حاضر که از نوع شبه آزمایشی است 24 کودک پسر سنین 9 تا 12 ساله در دو گروه مداخله شناختی رفتاری(8نفر) و مداخلMC (7نفر)و یک گروه شاهد(9) شرکت کردند، 12 جلسه مداخله انتخاب کردن و 12 جلسه مداخله شناختی رفتاری به صورت هفتگی برگزار شد. قبل و پس از جلسات درمانی، پرسشنامه تحریک پذیری استرینگر و خشم نلسون اجرا گردید. یافته ها: تحلیل واریانس مکرر برای بررسی اثربخش مداخله نشان داد که در هر دو متغیر، اثر اصلی عامل زمان معنی دار بود (001/0 > p). همچنین در اثر گروه نیز با توجه به مقادیر F و سطح معنی داری در نمره تحریک پذیری و خشم بین دو گروه آزمایش و گروه شاهد تفاوت معنی داری وجود داشت (001/0>p). بعلاوه بین گروه و زمان نیز تعامل وجود داشت (000/0>p). در مرحله پیش آزمون بین دو گروه در متغیر خشم (49/0p=)و تحریک پذیری (72/0p=) تفاوت معنی داری وجود نداشت. ولی در پس آزمون و پیگیری بین گروه های درمانی و گروه شاهد در خشم و تحریک پذیری تفاوت مشاهده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کودکان گروه مداخله در میزان خشم و تحریک پذیری کاهش چشمگیری نسبت به گروه شاهد داشتند. پیشنهاد می شود مداخلات مبتنی بر پردازش اطلاعات اجتماعی برای کاهش و درمان سایر اختلالات رفتاری و هیجانی کودکان مورد مطالعه قرار دهند.

پژوهش حاضر از نوع هدف بنیادی- کاربردی، رویکرد به کار گرفته شده کیفی و از نوع سنتز پژوهی و راهبرد مورد استفاده فراترکیب  بوده است که با هدف شناسایی ابعاد و مؤلفه های هنر معلمی به شیوه سنتزپژوهی و انجام تحلیل محتوایی استقرایی صورت پذیرفت. حوزه پژوهش برای این پژوهش شامل مقالات منتشر شده طی 20 ساله گذشته یعنی 2001 تا 2021 است. شیوه نمونه گیری هدفمند تاحد اشباع نظری ملاک محور تا حد کفایت داده ها (34 مقاله)ادامه یافت. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش، جداول محقق ساخته و فیش برداری از نتایج و یافته های مقالات منشترشده دررابطه با موضوع بود. برای تامین اعتبار داده های مستخرجه از مقالات از دو نفر استاد خبره ،استفاده گردید.همچنین برای  تأیید پایایی، از فرمول فرمول تعیین پایایی(گالوین ، 2015)استفاده شد. تحلیل داده ها به روش دسته بندی کردن مقوله ها مبتنی براساس مقوله های باز، مقوله محوری و  مقوله هسته ای صورت پذیرفت. بطور کلی نتایج پژوهش نشان داد که  ابعاد و مؤلفه های هنر معلمی در  ابعاد هفتگانه مشتمل بر 1. ابتکار معلمی 2. درگیری در یادگیری (درگیری شناختی، درگیری انگیزشی، و درگیری رفتاری ، 3. ساده سازی فهم مفاهیم 4. بازنگری الگوی یاددهی-یادگیری ، 5. پیاده سازی محتوای با قصه گویی 6.تبیین دلالت های محتوای و 7. رهبری حرفه ای یادگیری بود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مهارت های ارتباطی و سبک های مدیریتی در بین مدیران آموزشی آموزش و پرورش شهرستان رودان بوده است. روش تحقیق حاضر یه لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری این تحقیق کلیه مدیران آموزش و پرورش شهرستان رودان به تعداد 200 نفر بوده اند. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده می باشد . حجم نمونه مورد بررسی، از طریق جدول مورگان 132 تعیین شد. برای جمع آوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است؛ ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بوده است. در این تحقیق از دو پرسشنامه ی استاندارد استفاده شد، که شامل پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون جی. ای (1990) و پرسشنامه سبک های رهبری لوتانز (1985) بوده است. به منظور تعیین روایی محتوای پرسشنامه ها از نظرات اصلاحی متخصصان و اساتید راهنما استفاده گردید و پایایی پرسشنامه ها با محاسبه ی ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. پایایی به دست آمده برای پرسشنامه ی مهارت های ارتباطی برابر با 74/0 و برای پرسشنامه ی سبک های رهبری 92/0 بوده است، که نشان دهنده ی پایایی مناسب ابزار تحقیق می باشد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) استفاده شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد بین مهارت های ارتباطی مدیران و سبک های مدیریتی آنان در سازمان آموزش و پرورش شهرستان رودان، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بر اساس یافته های تحقیق هر 3 مولفه ی مهارت های ارتباطی یعنی (مهارت شنیدن، مهارت کلامی، مهارت بازخورد) رابطه ی معناداری با سبک های مدیریتی داشته و مهارت بازخورد دارای بیشترین ضریب همبستگی با متغیر ملاک "سبک مدیریتی" بوده است.

هدف تحقیق حاضر مقایسه انگیزه شغلی و مهارت های تدریس نومعلمان (دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان، ماده 28، سرباز معلم) بود. روش تحقیق از نوع پژوهش توصیفی- مقایسه ای و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نومعلمان شهرستان های مریوان و سروآباد در 3 سال اخیر به تعداد 745 نفر بودند. نمونه آماری پژوهش شامل 288 نفر از نومعلمان به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از 2 پرسشنامه استاندارد شایستگی های مدیریت کلاس نومعلمان هانگ، هانگ و لین (2022) و پرسشنامه انگیزه معلمان برای تدریس فرنت و همکاران (2008) و برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل واریانس چند راهه استفاده شد. نتایج نشان داد که بین انگیزه شغلی و همچنین بین مهارت های کلاس داری سه گروه پژوهش تفاوت معناداری وجود داشت(05/۰>p). نتایج آزمون تعقیبی شان داد که در متغیر انگیزه شغلی بین گروه دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان با گروه ماده 28 تفاوت معناداری وجود داشت (05/۰˂p)؛ اما بین گروه دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان و گروه سرباز معلم و بین گروه ماده 28 و گروه سرباز معلم تفاوت معناداری وجود نداشت (05/۰˃p). همچنین در متغیر مهارت های کلاس درس بین گروه دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان با گروه ماده 28 تفاوت معناداری وجود نداشت (05/۰˃p)؛ اما بین گروه دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان و گروه سرباز معلم و بین گروه ماده 28 و گروه سرباز معلم تفاوت معناداری وجود داشت (05/۰˂p). بر اساس نتایج بدست آمده دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان در متغیر انگیزه شغلی وضعیت بهتری از گروه ماده 28 دارند. همچنین دانش آموختگان دانشگاه فرهنگیان و ماده 28 در متغیر مهارت های کلاس درس وضعیت بهتری از گروه سرباز معلم دارند. نتایج این پژوهش نشان داد که انگیزه شغلی و مهارت های کلاس درس معلمان در مناطق مورد مطالعه با توجه به روش جذب متفاوت است. برای بهبود کیفیت آموزش وپرورش، لازم است برنامه های آموزشی و حمایتی متناسب با نیازهای هر گروه از معلمان طراحی و اجرا شود.

مقدمه و هدف: مطالعات پیشین اغلب به شناسایی ابعاد و عوامل اثرگذار بر برندسازی پرداخته اند و کمتر به بررسی جامع و عمیق پیشران های کلیدی متناسب با ساختار خاص مدارس غیرانتفاعی پرداخته اند و از سوی دیگر، اغلب پژوهش های پیشین فاقد رویکرد تلفیقی برای ارائه یک تصویر جامع از پیشران های کلیدی برندسازی در مدارس بودند. ازاین رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی پیشران های کلیدی مؤثر بر برندسازی مدارس غیرانتفاعی بود. روش شناسی پژوهش: این پژوهش با استفاده از رویکرد کیفی و بر مبنای روش فراترکیب با تکیه بر الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و بارسو (2006) انجام شده است. جامعه موردمطالعه شامل کلیه مقالات علمی منتشرشده، گزارش ها و پایان نامه های داخلی و خارجی در زمینه برندسازی مؤسسات آموزشی بود که در بازه زمانی سال های 2010 تا 2025 میلادی به چاپ رسیده بودند. یافته ها: پس از مرور و بررسی یافته های پژوهش های پیشین و انجام فرایند کدگذاری و مقوله بندی، پیشران های کلیدی مؤثر بر برندسازی مدارس غیرانتفاعی شناسایی شدند. این پیشران ها در دو مقوله اصلی «ادراکی» و «ساختاری» و هفت زیرمقوله فرعی شامل: تصویرسازمانی قوی، تجربه مثبت مشتری، روابط عمومی و تبلیغات مؤثر، کیفیت بالای خدمات آموزشی، منابع انسانی توانمند، زیرساخت های فیزیکی و فناوری به روز و مدیریت و رهبری راهبردی) دسته بندی شدند. بحث و نتیجه گیری: نتایج کلی پژوهش حاضر نشان داد که مدارس غیرانتفاعی در ایران برای موفقیت در برندسازی نیازمند توجه به عوامل ادراکی و ساختاری هستند. با در نظر گرفتن اهمیت عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در انتخاب مدارس غیرانتفاعی توسط خانواده های ایرانی، رویکردی متعادل که شامل کیفیت آموزشی و امکانات فیزیکی، همراه با ایجاد اعتماد و وفاداری است، حیاتی است. تمرکز بر این عوامل کلیدی، می تواند موقعیت رقابتی مدارس غیرانتفاعی را بهبود بخشیده و آن ها را به نهادهایی پیشرو و قابل اعتماد در سیستم آموزشی تبدیل کند.

این پژوهش با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی و عملکرد سازمانی با نقش میانجی رضایت شغلی معلمان مقطع ابتدایی منطقه جواد آباد انجام شد. روش انجام تحقیق توصیفی از نوع همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی منطقه جواد آباد بوده  که تعداد 113 نفر برحسب جدول مورگان به عنوان  حجم نمونه تعیین شد. نمونه گیری با روش نمونه گیری داوطلبانه صورت گرفت و داده ها به صورت حضوری با استفاده از پرسشنامه های گلمن (2006)، یوسفی (1396) و  پرسشنامه عملکرد سازمانی فتحی (1396) جمع آوری گردید. . برای تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد  بر اساس ضریب مسیر 792/0 و آماره t بدست آمده می توان گفت هوش هیجانی در سطح اطمینان 99 درصد بر عملکرد سازمانی تاثیر معنی دار دارد.  بر اساس ضریب مسیر 820/0 و آماره t بدست آمده رضایت شغلی در سطح اطمینان 99 درصد بر عملکرد سازمانی تاثیر معنی دار دارد. بر اساس ضریب مسیر 252/0 و آماره t بدست آمده می توان گفت هوش هیجانی در سطح اطمینان 99 درصد بر رضایت شغلی تاثیر معنی دار دارد.