مطالب

توسعه های فناوری ابعاد تازه ای از یادگیری و انتقال دانش را به وجود آورده است. هوش مصنوعی (AI) نحوه جستجو را متحول کرده و روش های نوآورانه و کارآمدی را برای بررسی محتوا فراهم کرده است. این پژوهش به بررسی فرصت ها و تهدیدهای استفاده از فناوری هوش مصنوعی در آموزش عالی از دیدگاه اساتید و دانشجویان حوزه علوم ورزشی پرداخت. با استفاده از روش شناسی کیفی و تحلیل تماتیک با ۲6 نفر از اعضای هیئت علمی و دانشجویان مصاحبه شد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند دسترسی به اطلاعات، شخصی سازی یادگیری، و تقویت مهارت های خودآموزی را تسهیل کند. این فرصت ها به بهبود کیفیت آموزش و پژوهش کمک می کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی می تواند برای دانشجویان با انگیزه و پیشرفته مفید باشد؛ با این حال، تهدیدهای جدی نیز وجود دارد که باید به آن ها توجه شود. کاهش انگیزه و تنبلی، تکیه بر پاسخ های آماده، کاهش تفکر انتقادی و کاهش خلاقیت و نوآوری ازجمله این تهدیدها هستند که می توانند اثرات منفی بر فرایندهای آموزشی و پژوهشی بگذارند. از بین رفتن تعاملات انسانی، مشکلات اخلاقی و قانونی و افت کیفیت پژوهش ها نیز از دیگر چالش های درخورتوجه به شمار می روند؛ بنابراین برای موفقیت در ادغام هوش مصنوعی در آموزش به رویکردهای جامع و برنامه ریزی شده نیاز است که به این چالش ها و موانع پاسخ دهند. این پژوهش به دانشگاه ها کمک می کند تا رویکردهای جدیدی را برای بهره برداری مؤثر از فناوری های هوش مصنوعی در آموزش عالی پیاده سازی کنند. پیشنهاد می شود که دانشگاه ها به طور هم زمان به مزایا و تهدیدهای این فناوری بپردازند و برنامه های آموزشی و کارگاه های توانمندسازی برای اعضای هیئت علمی و دانشجویان برگزار کنند.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی راهبردهای الگوی کودکستان فوتبال با رویکرد سواد بدنی بود. امروزه بسیاری از کشورهای علاقمند به توسعه و پیشرفت در سطوح مختلف فوتبال، بیش از گذشته به پرورش بازیکنان با ساختاری جامع و برنامه ای سازمان یافته توجه نشان می دهند. این مطالعه یک پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی و هدف کاربردی است که در آن از روش تحلیل مضمون برای بررسی داده ها استفاده شده است. جامعه آماری متشکل از خبرگان و متخصصان دانشگاهی، مدیران و مربیان برجسته فوتبال (پایه) و متخصصان حوزه کودک بود. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، ۱۸ نفر انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. سپس از نرم افزار MAXQDA20 برای تجزیه و تحلیل استفاده شد. یافته های پژوهش شامل ۱۰۱ کد باز که در ۲۰ مضمون فرعی و ۶ مضمون اصلی قرار دارد به دست آمد که شامل: منابع انسانی (توسعه منابع انسانی، مهارت ها و قابلیت های کارکنان، نیروی کار)، مکان و فضا (فضای بازی مناسب، امکانات رفاهی، مکان مناسب)، محتوای آموزشی (اقدامات لازم در مورد آب و تغذیه در کار با کودکان، طراحی برنامه کودک با محوریت کسب لذت و شادی، فناوری، محتوای آموزش مربیان، مربوط به محتوا کلاس های کودکان)، تأسیس (مجوزها و مقررات)، اقدامات سازمانی (نظارت و ارزیابی، تبلیغات و بازاریابی، پژوهش و توسعه، تشکیل شبکه حامیان، تعریف سازمان، خدمات، مدیریت)، ابزار آموزش (امکانات و ملزومات). در نتیجه برای الگوی کودکستان فوتبال با رویکرد سواد بدنی، تعریف و اجرای راهبردهای به روز شده و جامع تر مهم است.

علیرغم اینکه مفهوم سواد بدنی به تازگی در سطح جهانی مطرح شده و گسترش یافته است، تعاریف و ساختارهای ارائه شده در منابع مختلف از تنوع و تفاوت های قابل توجهی برخوردار است. این نبود یک چارچوب جامع و شفاف برای سواد بدنی، می تواند درک و مشارکت افراد در فعالیت های بدنی را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی توسعه سواد بدنی در جوانان شهر خرم آباد بر اساس چالش ها و فرصت ها بود. پژوهش حاضر به روش کیفی و با رویکرد نظریه داده بنیاد انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 25 نفر از اساتید و دبیران خبره آشنا به حوزه سواد بدنی در خرم آباد جمع آوری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA ویرایش 2020 تحلیل شدند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام و اشباع نظری در مصاحبه شانزدهم حاصل شد. تحلیل داده ها منجر به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه سواد بدنی در پنج دسته اصلی شامل: 1) عوامل علی (کمبود انگیزش و آگاهی، محدودیت های اقتصادی و زندگی مدرن)، 2) عوامل زمینه ای (فقدان زیرساخت ها و دسترسی، موانع آموزشی، اجتماعی، مالی و عدم کارایی)، 3) عوامل مداخله ای (محیط اجتماعی و فرهنگی ایده آل، منابع انسانی متخصص، برنامه های مشارکتی و بودجه ای)، 4) راهبردها (آگاهی بخشی ، نیروی انسانی متخصص، استفاده از فناوری، فراهم کردن زیرساخت ها و دسترسی، توسعه سیاست های حمایتی و مشارکت) و 5) پیامدها (جسمانی، روحی- روانی، اجتماعی، تحصیلی- شغلی) شد. این مطالعه یک الگوی جامع از عوامل مؤثر بر سواد بدنی ارائه می دهد که می تواند به متخصصان، محققان و سیاست گذاران در راستای توسعه سواد بدنی در جامعه کمک کند.

مسأله اساسی تحقیق حاضر عبارت است از این که در ایران تمایز ورزشی مبتنی بر کدام عوامل اجتماعی است. بر این اساس در تحقیق حاضر سعی گردید با بهره گیری منظومه ای از سازه های مفهومی/ نظریِ مرتبط از جمله مفاهیم سرمایه فرهنگی، سرمایه اقتصادی، سرمایه اجتماعی، عادتواره و میدان مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. در این تحقیق از روش تحلیل تماتیک بهره گرفته شد و داده ها با استفاده از تکنیک مصاحبه عمیق گردآوری شدند. مشارکت کنندگان تحقیق نیز نخبگان جامعه شناسی، جامعه شناسی ورزشی و مدیریت ورزشی بودند که با کمک روش نمونه گیری هدفمند با 17 نفر از آنها مصاحبه گردید. نهایتاً اطلاعات گردآوری شده در قالب 16 مقوله کدگذاری و تحلیل گردید و در نهایت 6 مضمون : پتانسیل های طبیعی متفاوت، تمایز در سرمایه، عادتواره متمایز، تعیّن میدانی، منطق فرهنگی-جنسیتی و تمایز ورزشی- قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که شکل گیری تمایز ورزشی در ایران از یک سو، امری فردی است و متأثر از عادتواره ورزشی و مالکیت اشکال مختلف سرمایه به ویژه سرمایه فرهنگی و سرمایه اقتصادی ورزشکاران است و از سوی دیگر، امری است اجتماعی-ساختاری که متأثر از منطق خاص میدان ورزش و تعیّن روابط میدانی از جمله تأثیر میدان های رسانه، آموزش، خانواده، قدرت، همسالان و میدان فرهنگ است. شایان ذکر است که نقش آفرینی میدان های مختلف رسانه، قدرت، فرهنگ، آموزش و همسالان در شکل گیری کنش و تمایز ورزشی از یک سو، وجوه فرهنگی و سیاسی منطق میدان ورزش از سوی دیگر، حکایت از استقلال نسبی ضعیف میدان ورزش در ایران دارد.

پژوهش حاضر به واکاوی راهکارهای کیفیت بخشی درس تربیت بدنی در مدارس مقاطع متوسطه منطقه کهریزک تهران می پردازد. روش تحقیق کیفی و با استفاده از رویه های تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) انجام گرفت. جامعه آماری را خبرگان حوزه آموزش و پرورش تشکیل داده بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و معیار محور بود. ابزار اندازه-گیری مصاحبههای نیمه ساختار یافته بود که محقق با 17 مصاحبه به اشباع نظری رسید و روند گرداوری اطلاعات با 17 نفر به اتمام رسید. جهت بررسی اعتبار یافته های کیفی از روش بازبینی اعضا استفاده شد. یافته ها نشان داد که راهکارهای کیفیتبخشی درس تربیتبدنی متشکل از: تربیت شهروندان و ارتقاء سلامت؛ طراحی و محتوای آموزشی؛ روش های یاددهی و یادگیری؛ آموزش و توسعه معلمان؛ فعالیت های فوق برنامه و رویدادهای ورزشی؛ تأمین امکانات و زیرساخت ها؛ و فناوری و فضای مجازی هستند. این راهکارها به منظور بهبود کیفیت آموزش و ارتقاء سطح یادگیری دانش آموزان در درس تربیت-بدنی طراحی شده اند. براین اساس ارتقاء کیفیت درس تربیتبدنی نیازمند یک رویکرد جامع و هماهنگ است که تمامی جنبه های آموزشی، اجتماعی و زیرساختی را در بر بگیرد. این رویکرد باید به گونه ای طراحی شود که همزمان با تربیت شهروندان سالم و فعال، به بهبود فرآیندهای آموزشی و مشارکت اجتماعی نیز توجه کند. در نهایت، با توجه به اهمیت روزافزون فناوری و فضای مجازی، باید به ایجاد بسترهای مناسب برای بهره برداری مؤثر از این فرصت ها در آموزش تربیت بدنی توصیه می شود زیرساخت های لازم فراهم گردد.

هدف: در دنیای امروز، توسعه کارآفرینی در ورزش نیازمند شناخت دقیق عوامل روان شناختی مؤثر بر رفتار و عملکرد ورزشکاران است. از این رو پژوهش حاضر باهدف مدل سازی عوامل روان شناختی مؤثر بر توسعه پایدار کارآفرینی ورزشی در میان ورزشکاران نخبه عراق انجام شده است. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد تحلیل مضمون بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۹ ورزشکار، مدیر و مربی ورزشی نخبه عراق که در حوزه کارآفرینی ورزشی فعال بودند، گردآوری شد. نمونه گیری به شیوه هدفمند و گلوله برفی انجام و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون در نرم افزار MAXQDA نسخه Pro صورت گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که توسعه پایدار کارآفرینی ورزشی تحت تأثیر هفت عامل روان شناختی کلیدی شامل انگیزش و تعهد شخصی، خودباوری و کنترل شخصی، تاب آوری و مقابله با چالش ها، خلاقیت و نوآوری، توانایی های ارتباطی و اجتماعی، ریسک پذیری و تصمیم گیری و برنامه ریزی و هدف گذاری قرار دارد. این عوامل در قالب ۱۵ مضمون سازمان دهنده و 48 مضمون پایه شناسایی و دسته بندی شدند. نتایج نشان داد که ورزشکاران کارآفرین از ویژگی هایی مانند انگیزه درونی، پشتکار، تحمل شکست، توانایی سازگاری با تغییرات، تفکر خلاق، مهارت های ارتباطی قوی، پذیرش ریسک و توانایی برنامه ریزی بلندمدت برخوردارند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران ورزشی، مربیان و نهادهای اقتصادی فعال در حوزه ورزش جهت تدوین راهکارهای حمایتی و توسعه ای مورداستفاده قرار گیرد.

هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر موفقیت و عملکرد ورزشی در نوجوانان فوتبالیست انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پژوهشی پیش آزمون–پس آزمون باگروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت دردسترس انتخاب شده و پس از همتاسازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و پرسشنامه های عملکرد ورزشی چاربونیو (۲۰۰۱) و مقیاس موفقیت ورزشی موسوی و واعظ موسوی (۱۳۹۳) به عنوان پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافت کننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقه ای، آموزش نوروفیدبک داده شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در عملکرد ورزشی به طورمعنادار بهتر است (001/0 P<). همچنین میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در تمامی مولفه ها و نمره کل موفقیت ورزشی به طورمعنادار بهتر بود (001/0P<). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر نوروفیدبک تأثیر قابل توجهی بر بهبود عملکرد و موفقیت ورزشی دارد. این روش، با تنظیم فرآیندهای عصبی و تقویت تمرکز، خودتنظیمی و مدیریت استرس، به ورزشکاران کمک می کند تا عملکرد خود را بهینه کنند. بافته ها تأکید می کند که نوروفیدبک می تواند به عنوان یک ابزار نوین در روانشناسی ورزشی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: هدف این پژوهش بررسی مکانیزم های شناختی مرتبط با نقض یکپارچگی در ورزش، به ویژه دوپینگ است. مواد و روش ها: این مطالعه در پی ترکیب و تعمیم تحقیقات مربوط به فرآیندهای شناختی تأثیرگذار بر رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزشکاران می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از جهت نوع پژوهش کیفی است و برای دسترسی به نمونه، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شده است. برای تحقق این هدف، دو پایگاه داده الکترونیکی تیلور و فرانسیس به عنوان مرجع استراتژی جست و جو انتخاب شد. برای هدایت نظامند، اطمینان از شفافیت و کامل بودن گزارش ها از دستورالعمل موارد گزارش برگزیده (P.R.I.S.M.A) برای بررسی های سیستماتیک و متاآنالیز استفاده شد. بعد از فرآیند تعدیل و غربالگری سنتژپژوهی، 31 سند به عنوان نمونه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تحلیل مضمون ادبیات علمی مرتبط با نقض یکپارچگی حاکمیت ورزش، 11 مکانیسم شناختی گسست اخلاقی را شناسایی کرد. این مکانیسم ها در چهار مقوله فراگیر 1). مکانیسم رفتاری " توجیه اخلاقی، توجیه عاطفی – روانی، توجیه اجتماعی، توجیه اقتصادی، مقایسه، زبان تعبیر"، 2). مکانیسم عاملیت بیرونی "جابه جایی مسئولیت، انتشار مسئولیت"، 3). مکانیسم تعدیل پیامدها و اثرات منفی" بی توجهی، تحریف، انکار پیامدها و معکوس سازی علیت"، 4). مکانیسم قربانی (انسان زدایی) دسته بندی شد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر به محققان و متخصصان مدیریت ورزشی امکان می دهد تا به نوعی عمیق تر به بررسی نقش مکانیسم های شناختی در تبیین رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزش بپردازند. این یافته ها همچنین به درک بهتر رفتارها و تصمیم گیری های غیرمعمول و چالش برانگیز در این حوزه کمک کرده و ابعاد جدیدی از این موضوع را نمایان می سازد.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر جهت گیری مقایسه اجتماعی بر عملکرد ورزشی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی و اضطراب رقابتی در ورزشکاران انجام شد. رویکرد اصلی این پژوهش مبتنی بر بررسی مدلی مفهومی بود که در آن نقش مستقیم و غیرمستقیم متغیرهای روان شناختی بر عملکرد ورزشی بررسی شد. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل 214 دانشجوی ورزشکار (123 مرد و 91 زن) شرکت کننده در شانزدهمین المپیاد فرهنگی-ورزشی دانشجویان کشور بود. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد جهت گیری مقایسه اجتماعی، خودکارآمدی عمومی، اضطراب رقابتی و عملکرد ورزشی بودند. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و آزمون سوبل تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که جهت گیری مقایسه اجتماعی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر عملکرد ورزشی دارد. نقش میانجی خودکارآمدی قوی تر از نقش اضطراب رقابتی بود؛ به این صورت که خودکارآمدی تأثیر مثبت و اضطراب رقابتی تأثیر منفی بر عملکرد ورزشی داشتند. همچنین، جهت گیری مقایسه اجتماعی به شکل مثبتی بر خودکارآمدی و به شکل منفی بر اضطراب رقابتی تأثیرگذار بود. نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که جهت گیری مقایسه اجتماعی می تواند ابزار مفیدی برای بهبود عملکرد ورزشی از طریق تقویت خودکارآمدی و کاهش اثرات منفی اضطراب رقابتی باشد. این پژوهش بر اهمیت مداخلات روان شناختی در مدیریت عوامل مرتبط با عملکرد ورزشی تأکید دارد. پیشنهاد می شود که مربیان و روانشناسان ورزشی از راهبردهایی برای تقویت خودکارآمدی و کاهش اضطراب رقابتی استفاده کنند. همچنین انجام پژوهش های طولی برای بررسی پایداری روابط میان متغیرها در سایر گروه های سنی و سطوح ورزشی توصیه می شود.

هدف: با توجه به نقش حیاتی ورزش مدارس در رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان، مدیریت فضای روان شناختی به منظور پیشگیری از به حاشیه رانده شدن آنان ضرورتی انکارناپذیر است. تحقیق حاضر باهدف ارائه مدل مدیریت فضای روان شناختی در جهت کنترل به حاشیه رانده شدن دانش آموزان در ورزش مدارس طراحی گردید. مواد و روش ها: تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات کیفی بود که به صورت میدانی اجرایی گردید. روش کیفی مورداستفاده در تحقیق حاضر از نوع گرانندتئوری با رویکرد اکتشافی نظام مند با استفاده از تحلیل مضمون بود. مشارکت کنندگان در تحقیق حاضر شامل دانش آموزانی بودند که پدیده به حاشیه رانده شدن در ورزش را تجربه کرده باشند. مشارکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از نمونه گیری هدفمند و با رویکرد انتخاب نمونه گیری همگون و درعین حال با رعایت حداکثر تنوع نمونه گیری شدند. این مسئله تا رسیدن به اشباع نظری شکل گرفت. درنهایت تعداد ۱۴ مصاحبه در این خصوص انجام گردید. این افراد شامل خبرگانی بودند که به موضوع پژوهش حاضر اشراف کامل داشتند. به عبارتی از منظر علمی و عملی سوابق ارزشمندی در این خصوص داشت. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته ها: مدل پیشنهادی در سه سطح طراحی شده است: سطح فردی (شامل ارزیابی توانایی ها و علایق دانش آموزان)، سطح تعاملی (شامل بهبود روابط معلم-دانش آموز و پیشگیری از قلدری) و سطح سازمانی (شامل توزیع عادلانه منابع و تجهیزات). یافته ها نشان داد این مدل می تواند از طریق راهکارهای کوتاه مدت (مانند طراحی تکالیف اختصاصی)، میان مدت (مانند آموزش معلمان) و بلندمدت (مانند استعدادیابی نظام مند) به ایجاد محیطی فراگیر در ورزش مدارس کمک کند. نتیجه گیری: این پژوهش مدلی برای مدیریت فضای روان شناختی ورزش مدارس ارائه می دهد که بر طراحی فعالیت های ورزشی انعطاف پذیر و غیررقابتی تأکید دارد. راهکار اصلی، آموزش معلمان برای استفاده از روش های مشارکتی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است.

هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش سیستم های مغزی رفتاری و عدم تقارن نیمکره ای بر خلاقیت حرکتی در نوجوان بود. موارد و روش ها: 239 دانش آموز دختر و پسر (با میانگین سنی0.6±15.4) به روش نمونه گیری هدفمند پرسشنامه های جمعیت شناختی، دست برتری ادینبرگ ویلیامز (1986) و سیستم های مغزی رفتاری کارو و وایت (1994) را تکمیل، سپس 207 نوجوان بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و با توجه به نمرات پرسشنامه های سیستم های مغزی رفتاری و دست برتری در گروه های راست برتر_فعال ساز (58 نوجوان)، راست برتر_ بازدارنده (64 نوجوان)، چپ برتر_ فعال ساز (37 نوجوان) و چپ برتر_ بازدارنده (48 نوجوان) قرار گرفتند. سپس آزمون خلاقیت حرکتی نوجوانان (مارتینز و فرنانندز ریو،2019) را اجرا کردند. یافته ها: یافته های تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد نوجوانان با سیستم فعال ساز رفتاری در مقایسه با سیستم بازداری رفتاری دارای میانگین بالاتری در مولفه های روانی (P= 0/03)، ابتکار (P= 0/001)، انعطاف پذیری (P= 0/01) و خلاقیت حرکتی ((P=0/001 هستند. همچنین نوجوانان چپ برتر دارای میانگین بالاتری در مولفه های روانی، ابتکار، تخیل و خلاقیت حرکتی در مقایسه با نواجوان راست برتر بودند. نتیجه گیری: افراد چپ برتر که نیمکره غالب آنها راست و دارای سیستم فعال ساز رفتاری می باشند دارای خلاقیت حرکتی بهتری نسبت به افراد راست برتر با سیستم مغزی رفتاری بازدار می باشند.

هدف: پرسشنامه تعهد به ورزش تفریحی ابزاری است که برای سنجش ابعاد مختلف تعهد ورزشی طراحی شده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی این پرسشنامه با ۲6 گویه در میان ورزشکاران بزرگسال ایرانی بود. مواد و روش ها: 300 ورزشکار (۲38 زن و 62 مرد) با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و نسخه فارسی پرسشنامه تعهد به ورزش تفریحی را تکمیل کردند. روایی صوری و صحت ترجمه پرسشنامه با استفاده از روش ترجمه-بازترجمه و تأیید متخصصان حوزه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزش به مورد بررسی و تائید قرار گرفت. روایی سازه عاملی ابزار با روش تحلیل عاملی تأییدی و با استفاده از نرم افزار لیزرل و ضریب آلفای کرونباخ، با استفاده از اس.پی.اس.اس مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل هفت بُعدی پرسشنامه دارای برازش مطلوب است (97/0CFI=، 97/0TLI=، 056/0RMSEA=، 93/1= χ²/df). ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 924/0 که بیانگر همسانی درونی مطلوب ابزار است و ضریب همبستگی درون طبقه ای (ICC) بین 75/0 تا 88/0 برای ابعاد مختلف محاسبه گردید. نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه تعهد به ورزش تفریحی ابزاری روا و پایا برای سنجش تعهد ورزشی در ورزشکاران بزرگسال ایرانی است و می تواند هم در پژوهش های علمی و هم در برنامه های عملی ارتقای فعالیت بدنی به کار رود. پیشنهاد می شود اعتبار این ابزار در جمعیت ها و رشته های ورزشی مختلف نیز بررسی شود.

هدف: شناسایی عوامل پیشگیرانه در برابر فرسودگی ورزشی در سالهای اخیر مورد توجه بسیاری از محققین قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سرسختی ذهنی و فرسودگی ورزشی با نقش تعدیلگر شایستگی ادراک شده می باشد. مواد و روش ها: این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان ورزشکار شهرستان بجنورد در مقطع متوسطه اول و دوم بود. برای برآورد حجم نمونه از روش تعیین حجم نمونه در مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد که بین 160 تا 280 نفر برآورد شد و داده های حاصل از 273 پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ابزار مورد استفاده پرسشنامه های سرسختی ذهنی ورزشی، فرسودگی ورزشی و شایستگی ادراک شده بودند که روایی و پایایی همه آنها تایید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای آماری SPSS (نسخه 23) و Smart-PLS 3.2.8 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین سرسختی ذهنی و فرسودگی ورزشی، و نیز بین شایستگی ادراک شده و فرسودگی ورزشی یک رابطه منفی معنی دار وجود دارد. یک رابطه بسیار قوی، مثبت و معنی دار نیز بین فرسودگی ورزشی و فرسودگی هیجانی بدنی، بین فرسودگی ورزشی و کاهش احساس، بین فرسودگی ورزشی و کاهش ارزش وجود دارد. شایستگی ادراک شده نیز اثر تعدیلی معناداری بر رابطه بین فرسودگی ورزشی و سرسختی ذهنی دارد. نتیجه گیری: فرسودگی ورزشی یک مشکل چندوجهی است که بر جنبه های مختلف سلامت روان و روابط اجتماعی ورزشکاران تأثیر می گذارد. همچنین این تحقیق به اهمیت شایستگی ادراک شده به عنوان یک عامل محافظتی و تعدیل کننده تأکید دارد. طراحی برنامه های کاربردی، بهبود محیط ورزشی، ارائه آموزش به مربیان و معلمان، ایجاد سیستم های حمایتی و ارزیابی منظم از جمله توصیه های عملی این تحقیق هستند.

برندسازی دانشگاه ها موضوع جدیدی است که به تازگی توجه محققان و دانشگاه ها را به خود جلب کرده است. برندسازی رشته های تحصیلی دانشگاهی به عنوان مقدمه برندسازی دانشگاه ها حائز اهمیت است. در این راستا، هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و اولویت بندی چالش های برندسازی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی در ایران بود. روش پژوهش حاضر به زصورت آمیخته و از نوع طرح متوالی اکتشافی است. در فاز کیفی از روش تحلیل مضمون و نرم افزار NVivo و در فاز کمی از روش تحلیل سلسله مراتبی و نرم افزار Expert choice استفاده گردید. مشارکت کنندگان در مرحله کیفی شامل 12 نفر از متخصصان حوزه برندسازی ورزشی و در بخش کمی نیز شامل 8 نفر از همین افراد بودند. یافته نشان داد چالش های برندسازی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی در 11 مضمون فرعی به ترتیب اولویت؛ فقدان معیار مناسب در قبولی (126/0)، ضعف استادان و دانشجویان (110/0)، عدم تضمین شغلی (106/0)، فقدان جایگاه درس تربیت بدنی در کنکور (105/0)، دانش پایین جامعه نسبت به رشته (094/0)، عدم ترویج صحیح (086/0)، پذیرش غیرمعقول (080/0)، ضعف مدیریتی (078/0)، اهمیت پایین درس تربیت بدنی (076/0)، آگاهی پایین جامعه نسبت به درس تربیت بدنی (074/0) و امکانات و آموزش ضعیف (071/0) دسته بندی شده اند. پژوهش حاضر بینش جدید و دیدگاه منسجمی از چالش های پیشروی بستر برندسازی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی را مشخص و برنامه استراتژیکی در اختیار مدیران و مسئولان ذی ربط قرار داده تا با تدوین راهکارها و اقدامات لازم بتوانند تعداد و میزان این چالش ها را کاهش و شرایط و زمینه برند شدن این رشته را تسهیل نمایند.

توسعه زیرساخت های ورزش از اهمیت بالایی برخوردار است و می تواند به بهبود سلامت جامعه، ایجاد فرصت های شغلی و تأثیرگذاری در تحقق توسعه پایدار کمک کند. یکی از منابع مهم تأمین مالی توسعه زیرساخت ها، بهره گیری از ظرفیت خیرین و سرمایه گذاران بخش خصوصی است. هدف پژوهش حاضر شناسایی پیامدهای استفاده از ظرفیت خیرین در توسعه زیرساخت های ورزش کشور می باشد. این پژوهش به شیوه کیفی انجام شد و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای کیفی با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون استفاده گردید که ماهیت اکتشافی دارد. جامعه آماری در این پژوهش را تمامی متخصصان و مدیران ورزشی و کسانی که در حوزه خیرین ورزش فعالیت داشتند، تشکیل داده بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی انجام شد که با 22 مصاحبه به اشباع نظری رسید. به منظور گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد که به صورت ارتباط مستقیم و به صورت تماس تلفنی انجام شد. برای سنجش روایی و پایایی از مقبولیت، قابلیت انتقال، تأییدپذیری و باز آزمون استفاده شد. از تجزیه و تحلیل داده ها 49 کد باز استخراج شد که در 9 مضمون فرعی قرار گرفت. در نهایت مضامین فرعی نیز در چهار مضمون اصلی شامل توسعه اقتصادی، توسعه اجتماعی، توسعه سلامت و توسعه ورزش دسته بندی شدند. یافته های حاضر بیانگر اهمیت استفاده از ظرفیت خیرین در سازمان های ورزشی می باشد و راهنمای مناسبی برای خیرین ورزشیِ آتی است تا بتوانند مشارکت های خود را به گونه ای سامان دهند که بیشترین بازدهی را داشته باشد.

هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی ارزیابی عملکرد باشگاه های بدنسازی (مطالعه موردی: استان همدان) بود. روش پژوهش آمیخته و طرح آن ترکیبی اکتشافی متوالی (کیفی–کمی) بود. مشارکت کنندگان در بخش کیفی شامل 13 نفر از آگاهان به موضوع و در بخش کمی شامل 455 نفر از مربیان و ورزشکاران رشته بدن سازی که به صورت نمونه گیری تصادفی-خوشه ای چند مرحله انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه عمیق و پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی مورد تأیید گردآوری شدند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزارهای  SPSS 26 و PLS 3-Smart تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که شاخص های الگوی ارزیابی عملکرد باشگاه های بدن سازی به ترتیب ضریب اثر عبارت اند از: (1) اصول بهداشتی و سلامت، (2) خدمات، تسهیلات و امکانات رفاهی، (3) رعایت استاندارها و تنوع وسایل، تأسیسات و کیفیت محیط، (4) امنیت و ایمنی، (5) مدیریت، برنامه ریزی و هماهنگی، (6) مسائل اجتماعی و رعایت قوانین و دستورالعمل ها، (7) دستاوردهای ورزشی، (8) نیروی انسانی و (9) بازاریابی و تبلیغات بودند. نتایج نشان داد تنها در شاخص بازاریابی و تبلیغات تفاوت میان زنان و مردان و نیز مربیان و ورزشکاران مشاهده شد (01/0>P). لذا پیشنهاد می شود که مدیران و مسئولان اداره کل ورزش و جوانان استان همدان و هیئت بدن سازی و نیز مالکان باشگاه های بدن سازی استان همدان از عوامل شناسایی شده و اولویت های به دست آمده در این مطالعه به منظور ارزیابی عملکرد، رشد، توسعه و افزایش میزان رضایت مندی ورزشکاران و مربیان بدن سازی استفاده نمایند.

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی مدارس بود. این مطالعه به روش کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون شش مرحله ای براون و کلارک (2006) انجام گرفت. نمونه گیری به شیوه هدفمند و از میان مطلعان کلیدی تا حد اشباع نظری انجام شد. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با 17 نفر از اساتید دانشگاهی و معلمان برجسته تربیت بدنی دارای فعالیت پژوهشی و اجرایی در زمینه آموزش تربیت بدنی مدارس استفاده شد. همچنین برای تضمین دقت و اعتماد در هر مرحله از تحقیق، چهار معیار اصلی شامل اعتبار، اطمینان پذیری، تأییدپذیری و انتقال پذیری بررسی شدند. براساس تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه، الگوی آموزش ترکیبی درس تربیت بدنی مدارس شامل 129 کد اولیه، 23 مضمون فرعی و 8 مضمون اصلی شامل توسعه حرفه ای معلمان، درگیرسازی دانش آموزان، برنامه درسی و آموزشی، زیرساخت های فناوری، سیاست گذاری و آمادگی راهبردی، مدیریت و اجرای محلی، فرهنگ سازی اجتماعی و چالش ها و عوامل خارجی بود. این مطالعه با تأکید بر آموزش ترکیبی در تربیت بدنی، یک پایه نظری قوی ارائه می دهد که متخصصان و سیاست گذاران را درمورد بهترین شیوه های فعلی آگاه می سازد و راه را برای مطالعات دیگر هموار می کند تا دامنه آموزش ترکیبی در تربیت بدنی اصلاح و گسترش یابد.

توجه به توسعه وگسترش فضاهای ورزشی استاندارد برای اجرای درس تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی در مدارس ضروری است؛ ازاین رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه های مؤثر بر اثربخشی طرح شهید سردار سلیمانی (طراحی، ایجاد، متناسب سازی و بهینه سازی 2100 فضای ورزشی) در آموزش و پرورش انجام شد. روش انجام تحقیق آمیخته از نوع اکتشافی بود که در دو بخش کیفی و کمی و به روش میدانی اجرا شد. جامعه آماری در دو بخش کیفی و کمی، تمامی افراد متخصص و مجرب در حوزه تربیت بدنی آموزش و پرورش بودند که با 15 نفر به روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری در بخش کیفی مصاحبه شد. همچنین طبق جدول مورگان، 423 نفر برای اجرای بخش کمی به صورت هدفمند و دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار تحقیق در بخش کیفی، مصاحبه و در بخش کمی، پرسشنامه حاصل از مصاحبه بود که روایی و پایایی آن (95/0=α) تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SmartPLS نسخه 4 و SPSS نسخه 26 و از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و روش های آمار استنباطی (ضریب همبستگی، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم) استفاده شد. نتایج نشان داد، عوامل دانش آموزمحور (891/0)، مدرسه محور (883/0)، سازمان محور (868/0)، استانداردسازی محور (799/0)، جامعه محور (792/0) و معلم محور (750/0) به ترتیب اولویت در بخش اثربخشی بیشترین نقش را داشتند؛ بنابراین شاخص های به دست آمده می تواند برای ارزیابی اثربخشی طرح های مرتبط با اماکن فضاهای ورزشی وزارت آموزش و پرورش شود.

هدف پژوهش حاضر ساختاردهی عوامل مؤثر بر بزرگ نمایی فعالیت های انجام شده در ورزش همگانی بود. این پژوهش از نوع، تحقیقات توصیفی است که به صورت میدانی انجام گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی خبرگان آگاه به ورزش همگانی بودند. این افراد شامل مدیران و کارکنان فدراسیون ورزش های همگانی که در حوزه سیاست گذاری اطلاعات کاملی را دارا می باشند و همچنین  اساتید مدیریت ورزشی آگاه به حوزه ورزش همگانی بودند. بر اساس انتخاب گلوله برفی تا حد رسیدن به اشباع نظری تعداد 54 نفر (12 نفر از فدراسیون ورزش های همگانی و همچنین 42 نفر از اساتید مدیریت ورزشی آگاه به ورزش های همگانی) به عنوان نمونه پژوهش مشخص نمودیم. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش حاضر از روش های آماری کلوموگراف اسمیرنف و آزمون تی تک نمونه ای با استفاده از نرم افزار اس. پی. اس. اس. و همچنین روش مدل سازی ساختاری تفسیری با استفاده از نرم افزار میک مک استفاده شد. نتایج نشان داد که کمبود منابع مالی در ورزش همگانی، انتصاب مدیران به دور از بررسی تجارب آنان در ورزش همگانی، ابهام در خصوص کارکردها و نقش متولیان ورزش همگانی در کشور و نبود ثبات مدیریتی در سازمان های ورزشی جزو عوامل مستقل کلیدی است که بر اساس روش مدل سازی ساختاری تفسیری این عوامل خود سبب تأثیرگذاری بر سایر عوامل موجود بر بزرگ نمایی فعالیت های انجام شده در ورزش همگانی است. به عبارتی در جهت مدیریت بزرگ نمایی فعالیت های انجام شده در ورزش همگانی می بایستی به عوامل مستقل کلیدی شناسایی شده توجه جدی نمود و سعی در رفع این عوامل دشت.

هدف این پژوهش الگوی توسعه قابلیت های سازمانی ادارات کل ورزش و جوانان کشور با تأکید بر نظریه نقاط مرجع استراتژیک بود. پژوهش حاضر به لحاظ فلسفه از نوع تفسیرگرایانه، به لحاظ رویکرد از نوع استقرایی، به لحاظ راهبرد از نوع نظریه داده بنیاد، به لحاظ انتخاب پژوهش از نوع تحقیق کیفی و به لحاظ بازه زمانی از نوع مقطعی است و برای گردآوری داده های آن از ابزار مصاحبه استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را مدیران و معاونان وابسته به ادارات کل ورزش و جوانان در سطح کشور تشکیل می دادند. جهت نمونه گیری از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد، براین مبنا تعداد 17 مصاحبه انجام گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از سه فرایند همپوش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری نظری استفاده شد. تحلیل داده ها نشان داد توسعه قابلیت های سازمانی در ادارات کل ورزش و جوانان تابع 72 شاخص فرعی، 15 مقوله فرعی تحت عناوین هماهنگی راهبردی، فناوری اطلاعات، ساختارسازی، معلومات نظری، مهارت و توانایی، یادگیری سازمانی، شایستگی، زیرساخت دانش، مدیریت دانش، هم رقابتی سازمانی، چابکی استراتژیک، هوش فرهنگی، ارزش های سازمانی، تحول سازمانی و نوآوری و هفت مقوله اصلی تحت عناوین قابلیت های انطباقی، قابلیت های فردی، قابلیت های محوری، قابلیت های دانشی، قابلیت های رقابتی، قابلیت های فرهنگی و قابلیت های پویا دسته بندی شده است. در نتیجه برای عملیاتی شدن استراتژی توسعه قابلیت های سازمانی در ادارات کل ورزش و جوانان هم افزایی شبکه ای مبتنی بر قابلیت های موصوف پیشنهاد می شود.