نوید آگند

هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر موفقیت و عملکرد ورزشی در نوجوانان فوتبالیست انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پژوهشی پیش آزمون–پس آزمون باگروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت دردسترس انتخاب شده و پس از همتاسازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و پرسشنامه های عملکرد ورزشی چاربونیو (۲۰۰۱) و مقیاس موفقیت ورزشی موسوی و واعظ موسوی (۱۳۹۳) به عنوان پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافت کننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقه ای، آموزش نوروفیدبک داده شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در عملکرد ورزشی به طورمعنادار بهتر است (001/0 P<). همچنین میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در تمامی مولفه ها و نمره کل موفقیت ورزشی به طورمعنادار بهتر بود (001/0P<). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر نوروفیدبک تأثیر قابل توجهی بر بهبود عملکرد و موفقیت ورزشی دارد. این روش، با تنظیم فرآیندهای عصبی و تقویت تمرکز، خودتنظیمی و مدیریت استرس، به ورزشکاران کمک می کند تا عملکرد خود را بهینه کنند. بافته ها تأکید می کند که نوروفیدبک می تواند به عنوان یک ابزار نوین در روانشناسی ورزشی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر پرخاشگری رقابتی، بدتنظیمی هیجانی بازیکنان فوتبال انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پژوهشی پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت در دسترس انتخاب شده و پس از همتا سازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و پرسشنامه های پرخاشگری رقابتی ماکسول و موریس(2007) و دشواری در تنظیم هیجان گرتز و روئمر(2004) به عنوان پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافت کننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقه ای، آموزش موج بتا ترینینگ داده شد. نتایج تحلیل نشان داد که تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گروه گواه در مرحله پس-آزمون در مؤلفه های خشم (001/0 P<) و پرخاشگری (001/0 P<) معنادار می باشد. تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گواه در مرحله پس آزمون بر نمره کل بدتنظیمی هیجانی معنادار بود (001/0P<). این سطوح معنادار در تمامی مؤلفه های بدتنظیمی هیجانی به استثنای فقدان آگاهی هیجانی (155/0 P>) معنادار تکرار شد. بنابراین می توان گفت آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر کاهش پرخاشگری رقابتی و بدتنظیمی هیحانی ورزشکاران فوتبالیست موثر بوده است.. به بیان دیگر پاداش دهی به امواج مطلوب مغز، باعث می شود که افراد بیاموزند چطور امواجی که منجر به عملکرد مطلوب می شود را تولید کند.