درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: این پژوهش با هدف واکاوی پدیدارشناختی پیامدهای خطاهای شناختی مدیران ورزشی با کاربست مدل سه شاخگی است. روش شناسی : تحقیق حاضر از جمله تحقیقات کیفی بود که به صورت میدانی اجرایی شد. روش کیفی مورد استفاده در تحقیق حاضر از نوع پدیدارشناسی بر پایه مدل سه شاخگی بود. مشارکت کنندگان در تحقیق حاضر شامل افرادی بودند که در محیط سازمان ورزشی؛ پدیده خطاهای شناختی مدیران را درک و این مسئله را تجربه کرده اند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های کیفی، از تحلیل موضوعی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان می دهد در شاخه ساختاری مفاهیم اصلی شامل قوانین و مقررات، جنبه های تصمیم گیری، سیستم های اقتصادی و سیستم های مدیریتی شناسایی شد. به صورتی که 21 پیامد ناشی از خطاهای شناختی مدیران در سازمان های ورزشی در شاخه ساختاری شناسایی شد. نتایج نشان می دهد در شاخه محتوایی مفاهیم اصلی شامل جنبه های انگیزشی، جنبه های رفتاری، جنبه های روانی و ضعف محتوایی شناسایی شد. به صورتی که 16 پیامد ناشی از خطاهای شناختی مدیران در سازمان های ورزشی در شاخه محتوایی شناسایی شد. نتایج نشان داد در شاخه زمینه ای مفاهیم اصلی شامل جنبه های محیطی، جنبه های فرهنگی و جنبه های ارزشی شناسایی شد. به صورتی که 12 پیامد ناشی از خطاهای شناختی مدیران در سازمان های ورزشی در شاخه زمینه ای شناسایی شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر پیشنهاد می شود تا با ایجاد حمایت های تصمیم گیری در جهت کاهش آثار خطاهای شناختی و همچنین وجود برنامه های عملیاتی در سازمان های ورزشی به منظور کنترل خطاهای شناختی شرایطی جهت بهبود کنترل خطاهای شناختی مدیران ورزشی را فراهم کرد.

ورزش یکی از مؤلفه های مؤثر تربیتی و اخلاقی در جهان می باشد؛ و در دنیای معاصر نیز به دلایل مختلف علمی وپزشکی از پدیده های الویت دار بوده و جهان شاهد توسعه آن است، به طوری که هزاران نفر از سراسر دنیا مخاطب فعالیت های ورزشی، خصوصا مسابقات المپیک هستند و در این میان بروز حوادث و آسیب ها در جریان رویدادهای ورزشی امری طبیعی است، آن گونه که در المپیک 2020 در رشته های مختلف اتفاق افتاد بر همین اساس، وضع قوانین و مقررات مخصوص به آن نیز گریزناپذیر است ؛ برآیند این پژوهش آن است که قانونگذار، حوادث ورزشی را به شرط التزام ورزشکار به مقررات و قوانین ورزشی در زمره جرائم به شمار نیاورده و به واسطه برائت صادم با عنصر رضایت مصدوم، حاکمیت عرف و به دلیل عملکرد ورزش در بلندقدر شدن و تعالی اخلاق، برای آن مجازات جزایی در نظر نگرفته است اما در صورت مواجه با کمترین نقض مقررات ورزشی و مغایر شدن با موازین شرعی قائل به مسئولیت کیفری ورزشکار صادم شده است.

هدف از مقاله حاضر بررسی نقش مدیریت ویژگی های برند ورزشکار در تعهد روانی و وفاداری رفتاری نسبت به ورزشکار است. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود و کلیه دانشجویان طرفدار کریستیانو رونالدو در دانشگاه کردستان به عنوان جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه 30 سوالی تصویر برند ورزشکار از (آرایی و همکاران، 2013)، پرسشنامه 3 سوالی تعهد روانی از واتانین و دیکنسون (2018) و پرسشنامه 4 سوالی وفاداری رفتاری از بائر و همکاران(2008) بود. روایی صوری پرسشنامه ها به وسیله اساتید مجرب و همسانی درونی آنها از طریق آزمون آلفای کرونباخ تأیید شد. همچنین برای بررسی آزمون فرضیات از روش مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نشان داد؛ ویژگی های برند ورزشکار به ترتیب؛ خبرگی ورزشی(81/0)، روابط عمومی(75/0)، نقش الگو(70/0)، جوانمردی(71/0)، داستان زندگی(56/0)، جذابیت جسمانی(52/0)، سبک رقابت(44/0)، هماوردی(40/0)، سمبل(39/0) و تناسب اندام(32) بیشترین تأثیر را در تعهد روانی طرفداران به صورت مستقیم و همچنین بر وفاداری رفتاری آنان به صورت غیر مستقیم داشتند. همچنین تعهد روانی با ضریب رگرسیونی برابر با 71/0 بر وفاداری رفتاری اثر دارد. این پژوهش برای مدیران تیم های ورزشی، مدیران برنامه های ورزشکاران، بازاریابان ورزشی و خود ورزشکاران می توانند فراهم کننده دیدگاهی منسجم در مدیریت ویژگی های برند ورزشکار باشد و همچنین طیف وسیعی از اقدامات لازم مدیریتی را برای مدیریت هرچه بهتر برند ورزشکار، ساخت برند قوی، ایجاد تصویر مطلوب و تداعی مطلوب از آن، و نهایتاَ توسعه و گسترش تعهد روانی و وفاداری طرفداران نسبت ورزشکار و بهره مندی از مزایا و پیامدهای آن است.

ورزش تنها در ظاهر، غیرسیاسی معرفی می گردد؛ اما این امر اجتماعی از دیرباز پهنه و میدانِ ی برای رقابت بر سر قدرت در میدانِ سیاست بوده است. میدانِ اغواکننده ورزش در ایران، از نخستین روزهای ساختارمند شدن، به غیر از مقاطعی کوتاه، همواره شاهد حضور حکمرانانی از جنس دیگر میدانِ ها، بوده است. حال آنکه توسعه ورزش یک فرآیند نظام مند، درهم تنیده و کاملا تخصصی است که روزر به روز به پیچیدگی های آن اضافه می گردد؛ در چنین بستری، بی تردید سرمایه های انسانی میدانِ ورزش که دارای شناخت عمیق و تجربه مناسب از میدانِ ورزش اند، بهترین گزینه ها برای قرارگرفتن در رأس مدیریت کلان ورزش اند. از این رو، هدف از پژوهش حاضر تحلیل گزینه هایی از میان متخصصان مدیریت ورزشی برای پست وزارت ورزش و جوانان است. بدین منظور با استفاده از تکنیک تحلیل بازیگران و ابزار شبیه سازی برنامه ریزی استراتژیک به نام مک تور، میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری بازیگران کلیدی میدانِ ورزش بر یکدیگر و همچنین شناسایی موضع هر یک از بازیگران نسبت به اهداف، مورد بررسی قرار گرفت. 17 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی که بصورت کاملاً هدفمند انتخاب شده بودند، ماتریس های بازیگر–بازیگر و بازیگر–اهداف را تکمیل نمودند. پیامدهای بازیگران نسبت به اهداف، مقیاس رقابت پذیری بازیگران، همگرایی و واگرایی بازیگران و اهداف، همچنین فاصله خالص بین بازیگران کلیدی و اهداف، مورد بررسی دقیق، با نرم افزار قرار گرفت. هدف توسعه رفتار سیاسی، مورد توجه خاص همه بازیگران میدانِ ورزش قرار دارد. ساماندهی امور مربوط به جوانان و توسعه ورزش بانوان، نیاز به تغییرات اساسی در ساختار و نگاه بازیگران دارد.

پژوهش حاضر با هدف تأثیرپذیری هویت سازمانی، تعهد سازمانی و تمایل به ترک خدمت از جو اخلاقی انجام گرفت. این پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و به لحاظ هدف از نوع توصیفی- تحلیلی و به لحاظ روش اجرا توصیفی_پیمایشی، از نظر محل جمع آوری داده ها میدانی-کتابخانه ای، از نظر نحوه انجام پژوهش، کمی بود. جامعه ی آماری پژوهش، کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بودند. نمونه آماری براساس جدول مورگان، 178 نفر بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش، پرسش نامه تعهد سازمانی آلن و مایر(1990)، تمایل ترک سازمان فلینت(2013)، جو اخلافی ویکتور و گالن (2013) و هویت سازمانی مائل و اشفورث (1992) بود. روایی صوری و محتوایی آن به تأیید 10 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی رسید؛ و پایایی پرسش نامه های هویت سازمانی، جو اخلاق کاری و تمایل به ترک و تعهد سازمانی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 0/89، 0/87، 0/92 و 0/88 به دست آمد برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار به وسیله ی نرم افزار SPSS نسخه 24 و در بخش آمار استنباطی جهت ارزیابی روابط علی بین متغیرها از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل نسخه3 استفاده شد. یافته ها نشان داد که جو اخلاقی بر تعهد سازمانی و هویت سازمانی تاثیرگذار بوده و ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد ولی تاثیر آن بر تمایل به ترک خدمت مورد تأیید قرار نگرفت. بنابراین مدیران اداره کل ورزش و جوانان باید عوامل موثر بر جو اخلاقی را شناسایی کرده تا از این طریق هویت سازمانی و تعهد سازمانی افزایش دهند و تمایل به ترک خدمت را تقلیل دهند.

مقدمه: هدف این پژوهش، مطالعه تجارب دانش آموختگان علوم ورزشیِ شاغل در باشگاه های ورزشی از منظر تجارب فردی به دست آمده، محیط و یادگیری در محیط آموزشی است. روش پژوهش: با توجه به ماهیت تحقیق از روش پدیدارشناسی استفاده شد. مشارکت کنندگان، دانش آموختگان علوم ورزشی بودند که کسب وکار ورزشی را راه اندازی کرده بودند. در این زمینه از نمونه گیری گلوله برفی و نیز مصاحبه عمیق استفاده شد که نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه داشت. از مشارکت کننده سیزدهم به بعد مفاهیم استخراج شده تکراری بود. یافته ها: بر این اساس، هشت درون مایه اصلی استخراج شد که عبارت بود از: نیاز به صبور بودن، تلاش برای کسب دانش و مهارت های فردی، نیاز به داشتن اعتمادبه نفس، سخت و طاقت فرسا بودن محیط کسب وکار (گرفتن انواع مجوز)، خلأ برنامه های درسی ارائه شده، کیفیت تعامل استادان با دانشجویان در فرایندهای آموزشی و نوآوری داشتن در فرایند کسب وکار و فرایندهای مدیریتی دانشکده های علوم ورزشی. نتیجه گیری: بررسی دیدگاه ها و ادراک دانش آموختگان علوم ورزشی در زمینه تجارب به دست آمده، آموزش های علوم ورزشی و محیط کسب وکار نشان می دهد نگرش دانش آموختگان برای مدیریت کسب وکار، داشتن مهارت های فردی و تلاش برای به دست آوردن دانش و نوآوری متناسب با تغییرات به روز ورزش بااهمیت است.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه تفکر استراتژیک و مدیریت دانش با عملکرد سازمانی هیات های ورزشی استان کرمان در سال 1398- 1397 می باشد. تحقیق حاضر از نوع توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی هیات های ورزشی استان کرمان تشکیل داده اند. در این پژوهش نمونه آماری را تمامی افراد مذکور در جامعه آماری مورد نظر تشکیل می دهند که تعداد آن ها 70 نفر است. این مدیران، به روش نمونه گیری تمام شماری انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. برای بررسی فرضیات تحقیق، از آزمون همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون الگویابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار LISREL استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد، بین تفکر استراتژیک و مدیریت دانش با عملکرد سازمانی هیات های ورزشی استان کرمان رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین بین مولفه های تفکر استراتژیک: تفکر سیستمی، چشم انداز ، فرصت طلبی هوشمندانه، فرضیه محور بودن، تفکر در طول زمان با عملکرد سازمانی و بین مولفه های مدیریت دانش: ایجاد دانش، حفظ و نگهداری دانش، تبدیل و انتقال دانش و بکارگیری دانش با عملکرد سازمانی هیات های ورزشی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد.

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل زمینه ای اثرات شیوع ویروس کرونا بر وضعیت ورزش ایران بود. روش پژوهش از نوع مطالعات کیفی براساس نظریه داده بنیاد بود. گردآوری داده ها با استفاده از مصاحبه و بررسی اسناد صورت گرفت. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 17 متخصص حوزه تربیت بدنی و مدیریت ورزشی، علم اقتصاد و مدیریت به عنوان مشارکت کننده انتخاب شدند و از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختار یافته تا حد اشباع نظری داده ها جمع آوری شدند. با استناد به کدگذاری باز از طریق بازبینی مصاحبه های انجام گرفته با افراد مشارکت کننده در پژوهش 98 کد باز شناسایی شد. در ادامه با توجه به نتایج کدبندی محوری و روابط بین مقوله های شناسایی شده 14 کد محوری تشکیل گردید. براساس نتایج حاصل از کدگذاری نظری سه مقوله اصلی تحت عناوین شرایط، کنش ها و پیامدها استنتاج شد. مقوله شرایط در سه بُعد مدیریتی، زمینه ای و رفتاری؛ مقوله کنش در سه بُعد سیاست های مقابله ای، همراه سازی و حمایتی؛ مقوله پیامدها در هشت بُعد عوارض جسمانی، اضطراب اجتماعی، عوارض روان شناختی، چالش های اقتصادی، مخاطرات شغلی، افزایش مشکلات جسمی، بهبود ارتباطات و تعاملات و گرایش به سمت کسب و کارهای نوپا دسته بندی شدند. با توجه به نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود در راستای کاهش اثرات ویروس کرونا در شرایط مشابه آینده یا ادامه این شرایط، مدیران و مسئولان مربوطه بر شرایط، کنش ها و پیامدهای شناسایی شده متمرکز شوند و سیاست های مدیریتی را در راستای این مؤلفه ها تدوین نمایند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تبیین وضعیت امنیت زیرساخت های ورزشگاه های فوتبال ایران با تأکید بر فناوری بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر کاربردی و از نظر روش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش، متخصصان و صاحب نظران برگزاری مسابقات لیگ برتر فوتبال کشور بودند که در مجموع 120 نفر به پرسشنامه تعدیل شده امنیت ورزشگاه های فوتبال فرجی (2014) پاسخ دادند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون تی تک نمونه ای و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد.یافته ها: طبق نتایج، زیرساختار ورزشگاه (05/0P< ,82/8 t=) از عوامل مهم تأمین امنیت استادیوم های فوتبال است و فناوری (05/0P< ,81/10 t=) و طراحی و ساخت ورزشگاه (05/0P< ,27/9 t=) به ترتیب با بارهای عاملی 84/0 و 75/0 دو عامل فرعی مربوط به زیرساختارند که در ایجاد امنیت استادیوم ها مؤثرند. طبق نتایج وضعیت زیرساختار و فناوری پایین تر از حد متوسط و عامل طراحی و ساخت در حد متوسط ارزیابی شدند.نتیجه گیری: براساس نتایج، زیرساختارهای ورزشگاه های فوتبال کشور به خصوص از نظر فناوری، از وضعیت مناسبی برخوردار نیست، بنابراین به مسئولان ورزش فوتبال پیشنهاد می شود به منظور ارتقای وضعیت امنیت ورزشگاه های فوتبال توجه به زیرساختارهای این رشته ورزشی را در اولویت قرار دهند و در بازسازی و یا ساخت ورزشگاه های جدید، به نحوه طراحی و ساخت ورزشگاه و نیز استفاده از فناوری های پیشرفته در ساخت، کنترل و اداره آنها توجه کنند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر آسیب شناسی فرایند آموزش اعضای هیأت علمی تربیت بدنی در دانشگاه های آزاد اسلامی است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی- پیمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای انجام مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش، خبرگان و استادان مدیریت آموزشی و متخصص در زمینه آموزش اعضای هیأت علمی دانشگاه ها بودند که این افراد، به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب شدند (18 مصاحبه با 18 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). در بخش دوم (کمی) پرسشنامه هشت گویه ای مقایسه وضعیت موجود و مطلوب، در بین نمونه آماری توزیع شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هریک از شاخص های نیازسنجی آموزشی، هدف گذاری آموزش اعضای هیأت علمی، تعیین محتوای آموزش اعضای هیأت علمی، روش ها و فنون آموزش اعضای هیأت علمی، مدرس دوره های آموزش اعضای هیأت علمی، فضای آموزش اعضای هیأت علمی، اجرای دوره های آموزش اعضای هیأت علمی و نظارت بر آموزش اعضای هیأت علمی از مؤلفه های فرایند آموزش اعضای هیأت علمی تربیت بدنی در دانشگاه های آزاد اسلامی است. نتیجه گیری : در هریک از مؤلفه های فرایند آموزش شکاف بین وضع موجود و مطلوب مشخص شد. روش ها و فنون آموزش دارای بیشترین شکاف (53 درصد) و نظارت بر آموزش عالی دارای کمترین شکاف (34 درصد) بود و میانگین شکاف کل فرایند آموزش 39 درصد بود

هدف پژوهش حاضر، تأثیر رضایت مندی با قصد خرید الکترونیک مشتریان فروشگاه های ورزشی با میانجیگری وفاداری مشتریان بود. جامعه آماری موردنظر شامل همه مشتریان استفاده کننده از کالاهای ورزشی به صورت الکترونیک در سراسر کشور بود. برای برآورد نمونه آماری از نرم افزار G-power استفاده شد. بدین منظور نمونه آماری مورداستفاده 479 نفر بودند. ابزار پژوهش حاضر پرسش نامه استفاده بود. بدین منظور از 3 پرسش نامه استاندارد شامل پرسش نامه رضایت مندی مشتریان درزی و بهات (2018)، پرسش نامه وفاداری مشتریان زهیر و همکاران (2011) و پرسش نامه قصد خرید الکترونیک چاتر و همکاران (2008) استفاده شد. روش انجام این پژوهش ارتباط علی بوده است که از نوع تحقیقات کاربردی می باشد. در این پژوهش از روش های آمار توصیفی شامل شاخص های گرایش مرکزی و شاخص های پراکندگی و از روش های آمار استنباطی شامل همبستگی پیرسون، معادلات ساختاری در سطح آلفای 05/0 استفاده شد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار SPSS26 و همچنین برای مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزار PLS3استفاده شد. نتایج حاکی از آن است که رضایتمندی مشتریان با قصد خرید مشتریان ارتباط علی معنی داری دارد. همچنین وفاداری به عنوان میانجی نقش مؤثرتری بر قصد خرید مشتریان دارد. درنهایت مدل ارتباطی رضایت مندی مشتریان قصد خرید مشتریان و وفاداری مشتریان از برازش مناسبی برخوردار است. با توجه به یافته های پژوهش مدیران فروشگاه های ورزشی که به صورت الکترونیک اقدام به خدمات رسانی می کنند می توانند ابتدا به دنبال رضایت مشتریان در جهت تبدیل به مشتریان وفادار کنند تا قصد خرید در بین مشتریان بیش ازپیش شود.

هدف این پژوهش تعیین عوامل انگیزاننده های شرکت کنندگان در رویدادهای ورزشی شنا توابع تهران بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش شناگران شرکت کننده در مسابقات شنا توابع تهران بودند. بدین منظور 230 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه گیل و همکاران بود. از شاخص های آمار توصیفی برای برآورد درصد فراوانی شرکت کنندگان استفاده شد. با انجام آزمون کلموگروف اسمیرونف، برای نرمال بودن داده ها و متعاقب آن آزمون های آماری دوجمله ای، یو من ویتنی، کروسکال والیس و آزمون فریدمن به منظور اولویت بندی عوامل انگیزنده های مشارکت کنندگان استفاده شده است. سطح معناداری در این پژوهش 05/0> p تعیین شد. بررسی یافته ها نشان داد که انگیزه مشارکت ورزشی شرکت کنندگان در رویدادهای شنا توابع تهران از وضعیت مطلوبی برخورداراست و هرچه سطح تحصیلات کمتر باشد مشارکت شناگران بیشتر خواهد بود. هم چنین نشان داد مؤلفه های انگیزه به عنوان عوامل مؤثر در مشارکت ورزشی شناگران نقش داشته است. بین انگیزه مشارکت ورزشی دختر و پسر تفاوت وجود دارد و انگیزه در بین شناگران دختر بیشتر از پسران است. میانگین انگیزه در گروه های سنی مختلف متفاوت است و بین انگیزه و مؤلفه آن در مشارکت شناگران بر حسب سطح سابقه تفاوت معنی دار مشاهده نشد. هم چنین در اولویت بندی مؤلفه ها به ترتیب سرگرمی و تفریح، آمادگی، عوامل موقعیتی، گروه گرایی، بهبود مهارت، موفقیت، تخلیه انرژی، و دوستیابی بوده است.

هدف: هدف اصلی در این مطالعه بررسی ارزش ویژه برند ورزشی در تیم های لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: هدف تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- پیمایشی بود. محدوده مطالعاتی پژوهش، هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران در استادیوم های آزادی تهران، امام رضا(ع) مشهد، یادگار امام(ره) تبریز، نقش جهان اصفهان، غدیر اهواز بر روی باشگاه های فوتبال با توزیع جغرافیایی (منطقه ای) در لیگ برتر 97-96 انجام شد و پرسشنامه ها در این استادیوم ها توزیع گردید. روش نمونه گیری سهمیه ای – غیر احتمالی بود. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه محقق ساخته، شامل 48 سوال بود، که روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید مدیریت ورزشی و اقتصاد تایید شد، و آلفای کرونباخ آن 0/927 به دست آمد. برای تحلیل داده ها از رگرسیون چندگانه گام به گام، آزمون  tتک نمونه ای و آزمون فریدمن استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد تاریخچه تیم و ستاره های باشگاه بیشترین اثرگذاری و مدیریت باشگاه ها در پایین ترین سطح اثرگذاری در میان عوامل تاثیر گذار در ارزش ویژه برند از نگاه هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق راهبردهای مختلف در خصوص توسعه ارزش ویژه برند، توانایی توسعه مناسب قدرت و اثربخشی برند را برای مدیران به منظور مدیریت بهتر و مؤثرتر برند تیم های تحت مدیریت شان ایجاد می نماید. به طور اخص، مدل پیشنهادی ارائه شده، چارچوبی روشن، دقیق و با جزئیات موردنیاز برای مدیران فراهم می آورد تا از آن طریق بتوانند تصمیمات راهبردی در حوزه مدیریتی و تصمیمات مربوط به برند باشگاه خود اتخاذ نمایند.

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی تاثیر رسانه های اجتماعی در توسعه کسب و کار های ورزشی انجام گرفته است.روش شناسی: پژوهش حاضر با روش آمیخته اکتشافی انجام و در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی از تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۱۷ نفر از اساتید و فعالان کسب وکارهای ورزشی (تا رسیدن به اشباع نظری) و در بخش کمی ۴۱۷ نفر از اساتید، دانشجویان و فارغ التحصیلان مدیریت و بازاریابی ورزشی بودند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته (کیفی) و پرسشنامه ۳۶ سوالی محقق ساخته (کمی) بود که روایی صوری و سازه آن تأیید شد و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ 91 درصد تعیین شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS نسخه 24 انجام گرفت.یافته ها: در مرحله کیفی، 116 کد باز استخراج شد که در 8 متغیر اصلی شامل، بازاریابی آنلاین، عامل مدیریتی، ماهیت رسانه های اجتماعی، عامل ساختاری، عامل حقوقی، عامل فرهنگی و اجتماعی، منابع مالی و منابع انسانی دسته بندی شدند. در بخش کمی، یافته ها نشان داد که به جز عامل حقوقی و منابع مالی، سایر متغیرها تأثیر معنی داری بر توسعه کسب وکارهای ورزشی دارند. اولویت بندی این متغیرهای مؤثر به ترتیب شامل ماهیت رسانه های اجتماعی، عامل ساختاری، بازاریابی آنلاین، عامل مدیریتی، عامل فرهنگی و اجتماعی و عامل منابع انسانی است.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که رسانه های اجتماعی به عنوان ابزاری قدرتمند، در توسعه کسب وکارهای ورزشی نقش کلیدی دارند. بر این اساس، توصیه می شود مدیران ورزشی و استارت آپ های این حوزه با تمرکز بر اولویت های شناسایی شده، استراتژی های دیجیتال خود را بازنگری و بهینه سازی کنند تا مزیت رقابتی پایدار به دست آورند.

ورزش در حال حاضر یکی از جذاب ترین بازارها در حوزه سرمایه گذاری است. از همین رو، بخش ورزش ایران به طور کلی و استان البرز نیاز مبرمی به شناخت منابع سرمایه گذاری بخش خصوصی برای رهایی از وابستگی به منابع دولتی دارد. لذا هدف این پژوهش شناسایی فرصت های سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بود. در مرحله اول با 18 نفر مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و در مرحله دلفی فازی 14 نفر شرکت کردند. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی پس از انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته از تکنیک دلفی فازی جهت دستیابی به توافق گروهی بین خبرگان استفاده شد. نتایج دلفی فازی نشان داد هفت عامل فرصت سرمایه گذاری به ترتیب شامل شرکت های تولیدی کالاهای ورزشی، پزشکی ورزشی، شرکت های دانش بنیان ورزشی، استارت آپ های ورزشی، شرکت های تولیدی مکمل های ورزشی، اماکن ورزشی و گردشگری ورزشی وجود دارد. در بین فرصت های سرمایه گذاری در ورزش استان البرز، بالاترین رتبه مربوط به شرکت های تولیدی کالاهای ورزشی و پایین ترین رتبه مربوط به گردشگری ورزشی می باشد. در پایان، با شناسایی عوامل فرصت برای سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز می توان گفت فرصت های متنوعی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز وجود دارد که توجه به هر کدام می توان بستری مناسبی برای درآمدزایی از سوی سرمایه گذاران فراهم آورد.

مدیریت سبز در سازمان های ورزشی می تواند موجب تغییر رویه در تعامل با محیط زیست باشد. هدف از پژوهش حاضر نقش مدیریت سبز بر عملکرد فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران است. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی با رویکرد معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی مدیران و کارکنان فدراسیون فوتبال ایران بود که 157 نفر هستند و روش نمونه گیری به صورت تمام شمار بود که در نهایت 111 نفر در این مطالعه همکاری داشتند. نتایج نشان داد که پرسشنامه محقق ساخته مورد استفاده در این مطالعه روائی همگرا و واگرا داشته و پایایی آن با توجه به اعداد به دست آمده برای آلفای کرونباخ و همچنین پایایی ترکیبی در حد قابل قبولی و بالای 0.7 بوده است، همچنین نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان داد که تمامی بارهای عاملی شاخص ها بالای 4/0 می باشند و بارعاملی شاخص ها، مطلوب است. بر اساس نتایج به دست آمده از تحلیل مدل پژوهش مشخص گردید عوامل اجرایی مدیریت سبز بر اقدامات اجرایی مدیریت سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین تأثیر مثبت و معنادار اقدامات اجرایی مدیریت سبز بر نتایج مدیریت سبز مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به یافته های پژوهش می توان اذعان داشت که استفاده و به کارگیری مدیریت سبز در سازمان به خصوص در فدراسیون فوتبال می تواند آثار مفیدی بر حفظ ساختار محیط زیست داشته و موجب بهبود کارایی سازمان مربوطه نیز بشود.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی آسیب شناسی مدیریت راهبردی ورزش ژیمناستیک ایران بود. روش پژوهش: روش این پژوهش کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد رهیافت نظام مند بود. جامعه آماری تحقیق را خبرگان ورزش ژیمناستیک تشکیل می دادند که براساس اشباع نظری و نمونه گیری هدفمند 28 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی روایی صوری و محتوایی، یافته ها به مصاحبه کنندگان ارائه و پس از مطالعه نظریه، نظرهای آنها اعمال شد. روش بررسی پایایی، روش بازآزمون بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی 83/0 گزارش شد. برای تحلیل داده ها از رویکرد سیستماتیک؛ سه مرحله اصلی کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد مقوله های شرایط علّی (ضعف مدیریت و برنامه ریزی، اطلاع رسانی، تعدد سلایق و...)، عوامل زمینه ای (نبود نظام جانشین پروری، مسائل ساختاری و فرهنگی، ضعف مالی و امکانات)، عوامل مداخله گر (مسائل رفتاری، سیاست ورزی منفی، تعارضات سیاسی و...)، اقدامات و راهبردها (کاربست مدیریت مشارکتی، مدیریت استعداد، پایش برنامه ها، دانش افزایی، جبران خدمات و...) و پیامدها (تحقق اهداف، توسعه ژیمناستیک، افزایش همدلی سازمانی و...) بود. نتیجه گیری: براساس نتایج تحقیق استنباط می شود که رشد، توسعه و بالندگی ژیمناستیک تابع مدیریت راهبردی است که نوعی فرایند محسوب می شود، ازاین رو توجه به پیشران ها و ورودی های این فراگرد در تبیین کارایی برنامه های راهبردی ورزش ژیمناستیک می تواند مؤثر باشد.   

سرمایه اجتماعی و سرمایه فکری، یکی از عوامل محیطی تعیین کننده سطح سازگاری و سلامت جامعه محسوب می شوند. ورزش به عنوان یکی از مفاهیم اجتماعی و با توجه به کارکردهای خاص آن در زمینه های مختلف، مورد توجه بسیاری از دانشمندان و محققان قرار گرفته است. هدف از این پژوهش تعیین ارتباط بین سرمایه اجتماعی و سرمایه فکری با مشارکت ورزشی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه (متوسطه اول و متوسطه دوم) شهرستان ممسنی در سال تحصیلی 1402-1401 بود. ماهیت این تحقیق از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی می باشد و جمع آوری داده ها براساس مطالعات کتابخانه ای و میدانی بوده است و ابزار جمع آوری داده ها شامل، پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998)، پرسشنامه استاندارد سرمایه فکری بونتس(2002) و پرسشنامه استاندارد مشارکت ورزشی پارسامهر و همکاران (1392) بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه (متوسطه اول و متوسطه دوم) شهرستان ممسنی به تعداد 3491 نفر بوده است و از این میان به شکل تصادفی خوشه ای تعداد 341 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. نتایج حاکی از آن بود که بین سرمایه اجتماعی و سرمایه فکری با مشارکت ورزشی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان ممسنی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

هدف از تحقیق حاضر شناسایی الزامات و نقش سازمان ها در فرآیند سیاست گذاری نظام ورزش همگانی کشور بود. این تحقیق به شیوه کیفی و با رویکرد تحلیل تماتیک انجام شد که از لحاظ هدف کاربردی و با ماهیت اکتشافی بود. مشارکت کنندگان پژوهش را کلیه خبرگان در دو گروه علمی و اجرایی، آگاه با مسائل سیاست گذاری و مسائل مربوط به ورزش همگانی، تشکیل داده اند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد که با 14 مصاحبه، اشباع نظری صورت گرفت. از تجزیه و تحلیل داده های کیفی در بخش الزامات سیاست گذاری تعداد 59 مقوله بدست آمد که در 9 مفهوم تعاملات داخلی، تعاملات بین الملل، ملاحضات اقتصادی، ملاحضات فرهنگی، ملاحضات ورزشی، پژوهش های بنیادی، اماکن و تجهیزات، نیروی انسانی و سایر الزامات جای گرفتند. همچنین در بخش نقش سازمان های ذی ربط در فرآیند سیاست گذاری، تعداد 68 مقوله بدست آمد که در 7 مفهوم آموزشی_تحقیقاتی، استراتژیک، ارتباطی، اجرایی، نظارت و کنترل، مالی و امکان سنجی قرار گرفت. با توجه به نتایج، پیشنهاد به ایجاد وحدت رویه بین دستگاه های اجرایی، با محوریت وزارت ورزش و جوانان می شود. همچنین به سیاست گذاران توصیه می شود که هنگام وضع سیاست های ورزش همگانی، به سهم و نقش سازمان ها توجه ویژه کنند.