درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات توسعه فرهنگ محیطزیست در سازمانهای ورزشی میباشد. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻈﺮ روش ﺗﺤﻘیﻖ توصیفی-تحلیلی از ﻧﻮع ﭘیﻤﺎیﺸی است که به لحاظ هدف جزو تحقیقات کاربردی محسوب می شود. در این تحقیق از روش دلفی به عنوان روش تحقیق کیفی برای تدوین عوامل اثر گذار بر توسعه فرهنگ محیط زیست در سازمان ها و تدوین پرسشنامه بخش کمی استفاده گردید. در بخش کمی نیز از نتایج روش دلفی پرسشنامه ای طراحی گردید تا میزان توسعه و بکارگیری فرهنگ محیط زیست در جامعه آماری را بررسی نمائیم. جامعه آماری در بخش کیفی شامل کلیه متخصصان در حوزه فرهنگ محیط زیست سازمانی است که تعداد 20 نفر از 6 سازمان با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری تحقیق شامل کارکنان ادارات ورزشی، اساتید و داﻧﺸﺠﻮیﺎن دکتری و ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد می باشد. براساس روش نمونه گیری تصادفی و جدول کرجسی و مورگان 297 نفر از جامعه آماری (1300 نفر) به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. یافته های تحقیق در بخش کیفی 43 گویه موثر بر توسعه فرهنگ محیط زیست سازمانی را شناسایی نمود که با انجام آزمون تحلیل عاملی اکتشافی این گویه های در قالب شش عامل اصلی توانستند 34/65 درصد از واریانس کل را تببین نمایند. همچنین نتایج نشان داد که کلیه این عامل ها بر توسعه فرهنگ محیط زیست موثر هستند. و در نهایت پیشنهاداتی برای توسعه هر چه بیشتر این عوامل در راستای توسعه فرهنگ محیط زیست ارائه گردید.

هدف این پژوهش بررسی اثر مدیریت دانش بر توانمندسازی و خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی، نقش میانجی جو اخلاقی بود. روش پژوهش توصیفی – پیمایشی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی معلمان تربیت بدنی استان اصفهان (1497:N) بودند؛ که بر اساس جدول کرجسی و مورگان حجم نمونه 320 نفر به صورت تصادفی در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد مدیریت دانش نیومن و کنراد (1999)، پرسشنامه استاندارد توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995)، پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی معلمان اسچان - موران و وولفوک (2001) و پرسشنامه استاندارد جو اخلاقی ویکتور و کولن (1988) استفاده شد، که روایی محتوایی و صوری پرسشنامه ها توسط صاحب نظران (12 نفر)، تأئید شدند. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (0.823) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای PLS3-SPSS24 استفاده شده است. نتایج نشان داد که اثر مدیریت دانش بر توانمندسازی (0.172) و خودکارآمدی (0.283) معلمان تربیت بدنی معنی دار بود، اما اثر آن بر جو اخلاقی (0.058) معلمان معنی دار نشد. همچنین اثر جواخلاقی بر توانمندسازی (0.410) و خودکارآمدی (0.267) معلمان تربیت بدنی معنی دار بود. در نهایت مدیریت دانش بر توانمندسازی (0.023) و خودکارآمدی (0.158) معلمان تربیت بدنی با میانجی گری جو اخلاقی اثر معنی داری نداشت. به صورت کلی بر اساس مدل، می توان گفت با اجرا و بهبود اقدامات مدیریت دانش که بی شک منجر به تمایل معلمان مبنی بر دانش محور شدن خواهد شد، می توان تمایل آن ها نسبت به افزایش روحیه توانمندسازی و خودکارآمدی را ارتقاء داد

هدف پژوهش، تعیین میزان رابطه سبک های رهبری مربیان با انگیزش موفقیت کشتی گیران رده های سنی مختلف بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از لحاظ استراتژی توصیفی و از ﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ بود و به روش میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کشتی گیران برتر آزادکار رده های سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان استان همدان در سال 1400 بود. نمونه آماری شامل 120 نفر بودند و با توجه به برابر بودن نمونه آماری با جامعه آماری، نمونه آماری به صورت تمام شمار در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه مقیاس رهبری در ورزش چلادورای (LSS) و پرسشنامه موفقیت ورزشی (SSS) بود. پایایی با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 0.75 و 0.89 بدست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 26 در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (جدول توزیع فراوانی، درصد فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد، آزمون کولموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری p≤0.05، آزمون F و آزمون Z فیشر) استفاده شد. نتایج نشان داد که سبک های رهبری مربیان بر انگیزش موفقیت کشتی گیران تاثیر مثبت معنی دار دارد. رفتار حمایت اجتماعی بیشترین و رفتار آمرانه کمترین رفتار استفاده شده توسط مربیان بود. بین رفتارهای آموزش و تمرین، بازخورد مثبت و دموکراتیک با انگیزش موفقیت ارتباط مثبت معنی دار؛ و بین رفتار آمرانه با انگیزش موفقیت رابطه منفی معنی داری وجود داشت. بنابراین به مربیان پیشنهاد می شود بیشتر از سبک حمایت اجتماعی و کمتر از سبک آمرانه استفاده کنند.

زمینه و هدف: یک رویکرد با ارزش در افزایش سطح سالمت و کاهش آسیب های مغزی استفاده از ورزش و تمرین بدنی به عنوان پیش آماده سازی می باشد که منجر به ایجاد برخی تغییرات سلولی مولکولی و بهبود عملکردهای رفتاری می شود. مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، حیوانات به صورت تصادفی در سه گروه مساوی 10 سری، شامل گروه های تمرین استقامتی، سکته مغزی و کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی در گروه استقامتی شامل شنا در آب برای مدت سه هفته وهر هفته پنج روز و هر روز به مدت 30 دقیقه در دمای آب2±32 درجه سانتی گراد بود. رت ها در گروه کنترل و گروه سکته بدون هیچ تمرین سه هفته را پشت سر گذاشتند. برای ایجاد مدل ایسکمی شریان کاروتید مشترک(CCA )و ب ا گیره های آنوریسم به مدت 30 دقیقه مسدود شد. 24 ساعت پس از ایسکمی سطح آنزیم TrkB با استفاده از روشPcr Time Real و عملکردهای رفتاری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتیجه گیری: تمرین هوازی می تواند از طریق تغییر در بیان ژن TrkB تاثیرات محافظتی عصبی مثبتی را در ارتباط با نوروژنز ایجاد کند که این سودمندی در عملکردهای رفتاری نیز قابل مشاهده است.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین هوازی بر سطح پلاسمایی BDNF پروتئین فسفوریله تائو زنان سالمند با کاهش عملکرد شناخنی بود. . بدین منظور 24 زن سالمند 60 تا 70 ساله به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه تجربی و کنترل قرار داده شدند. گروه تجربی تمرینات هوازی را با شدت 60 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره، 3 جلسه در هفته را برای 60 دقیقه و به مدت 12 هفته به انجام رساندند. خون گیری در سه مرحله پیش آزمون، هفته هشتم و هفته دوازدهم انجام شد. سطح BDNF و پروتئین فسفوریله تائو با روش الایزا سنجیده شد. بین سطح پروتئین فسفوریله تائو در مراحل مختلف تحقیق در بین گروه تجربی و کنترل تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0<p)؛ همچنین نتایج برآمده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که با وجود کاهش سطح پروتئین فسفوریله تائو اما تفاوت معنی داری بین سطح این شاخص در مراحل مختلف پژوهش وجود نداشت (182/0=p). سطح BDNF پلاسما زنان سالمند در مرحله پس آزمون (12 هفته) در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری بالاتر بود (018/0=p). همچنین سطح BDNF پلاسما پس از 8 و 12 هفته در گروه تجربی نسبت به پیش آزمون به طور معنی داری بالاتر بود (مقادیر P به ترتیب 021/0 و 004/0). این نتایج پیشنهاد می دهد که اثرات مثبت احتمالی تمرینات ورزشی هوازی در افراد سالمند با کاهش عملکرد شناختی، ناشی از کاهش پروتئین فسفوریله تائو نمی باشد و مسیرهای نوروژنیک در این راه فعال می شوند.

مقدمه وهدف: در مطالعه حاضر، اثر 10 ماه تمرین سی ایکس ورکس (CX) بر برخی شاخص های تعیین دیابت در زنان چاق پری دیابتی اندازه گیری شد. مواد و روش: نمونه آماری 24 زن چاق پری دیابتی هستند که به شیوه تصادفی به دو گروه CX و کنترل تقسیم شدند. گروه CX در یک برنامه تمرینات10 هفته ای CX به تعداد 3 جلسه در هفته شرکت کرده و گروه کنترل از شرکت در هر گونه فعالیت ورزشی منع شدند. سطوح ناشتایی گلوکز، انسولین، حساسیت انسولین و هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1C) و شاخص های آنتروپومتریکی در هر دو گروه در شرایط قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شدند. نمونه گیری های خون ناشتا نیز در شرایط قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی با هدف اندازه گیری متغیرهای وابسته در هر دو گروه انجام گرفت. نتایج: 10 هفته تمرین CX به کاهش معنی دار گلوکز، انسولین و هموگلوبین گلیکوزیله و افزایش معنی دار حساسیت انسولین در زنان چاق پری دیابتی در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. تمرینات CX همچنین به کاهش معنی دار درصد چربی بدن در مقایسه با گروه کنترل منجر نشد. نتیجه گیری: اجرای تمرینات CX به عنوان یکی از شیوه های جدید تمرین مقاومتی با بهبود شاخص های تعیین دیابت در زنان چاق پری دیابتی همراه است. از این رو، اجرای چنین تمریناتی برای یک دوره نسبتا طولانی با هدف بهبود نیمرخ گلایسمیک پیشنهاد می شود.

هدف پژوهش حاضر تحلیل هوشمندی رقابتی مدیران باشگاه های ورزشی شهر تهران است. جامعه آماری پژوهش کلیه مدیران و کارشناسان باشگاه های ورزشی شهر تهران بوده که با استناد به فرمول کوکران 384 نفر به عنوان نمونه تحقیق تعیین شد که به صورت دردسترس و احتمالی از بین جامعه آماری تحقیق انتخاب شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه بازنگری شده هوشمندی رقابتی بوده که روایی و پایایی آن مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. به منظور تحلیل داده ها از آزمون دوجمله ای و جهت بررسی معناداری ارتباط بین مؤلفه های پژوهش (هوشمندی بازار، هوشمندی اجتماعی و استراتژیک، هوشمندی رقبا، هوشمندی تکنولوژیک) و همچنین شدت رابطه ها از آزمون همبستگی اسپیرمن و یومن ویتنی و برای طراحی مدل از مدل حداقل مربعات جزئی (پی ال اس) استفاده شد. بررسی شدت همبستگی نشان داد که رابطه بین هوشمندی اجتماعی و استراتژیک و هوشمندی بازار و همچنین هوشمندی اجتماعی و استراتژیک و هوشمندی رقبا از شدت قوی برخوردار است و رابطه بین سایر مؤلفه ها در محدوده رابطه با شدت متوسط قرار دارد. با توجه به ضرایب مدل نهایی، هوشمندی رقبا بیشترین تأثیر و بعد از آن هوشمندی اجتماعی و استراتژیک، هوشمندی بازار و هوشمندی تکنولوژیک به ترتیب تأثیر داشتند. درنهایت با توجه به بالاتر بودن ضریب مسیر هوشمندی بازار در تحقیق حاضر، لازم است مدیران باشگاه های ورزشی برای حفظ و ارتقاء هرچه بیشتر هوشمندی رقابتی، با توزیع برگه های نظرسنجی دوره ای نسبت به کسب آگاهی هرچه بیشتر در مورد بازار هدف خود اقدام نمایند.

تحقیق حاضر از نوع فراتحلیل و با هدف بررسی دلایل وفاداری هواداران به باشگاههای فوتبال در ایران انجام شد. جامعه آماری شامل همه مطالعات داخلی انجام شده در بازه زمانی 1388 الی 1399 بود. از بین مطالعات گزارش شده تعداد 21 مطالعه که شرایط لازم برای ورود به فراتحلیل را داشتند به روش سرشماری انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای اس. پی. اس. اس و سی. ام.آ.2 انجام شد. نتایج نشان داد که میزان اندازه اثر ترکیبی مطالعات در مدل اثرات ثابت برابر 0.352 و در مدل اثرات تصادفی 0.362 برآورد شد که طبق طبقه بندی کوهن یک اندازه اثر متوسط محسوب می شود. نتایج آزمون کوکران نشان دهنده ناهمگنی تحقیقات بود و نتایج فرارگرسیون نشان داد که با افزایش سال انتشار تحقیقات، اندازه اثر آنها افزایش پیدا می کند و نتایج آزمون ایمن از خطای روزنتال، نمودار فانل، عرض از مبدا ایگر و ضریب همبستگی رتبه ای بگ و مزومدر نشان دهنده عدم خطای سوگیری انتشار بود. نتایج نشان داد که عوامل عشق به برند باشگاه، هویت تیمی، غرور اجتماعی و سرگرمی به ترتیب بیشترین اندازه اثر را در بین متغیرهای مستقل بر وفاداری هواداران به باشگاههای فوتبال دارند. پیشنهاد می شود به نحوه باشگاه داری مدیران، توسعه کانون های هواداری، تسهیل سازی حضور خانواده ها در ورزشگاه و در نهایت نیازسنجی از هواداران توجه جدی شود که این امر منجر به توسعه و جذب هواداران ثابت در مسابقات لیگ حرفه ای می شود و درآمد زیادی را برای باشگاه جذب خواهد کرد.

پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل پارادیمی برنامه استراتژیک اوقات فراغت ورزشی با تأکید بر الگوی ایرانی اسلامی با رویکرد ترکیبی اجرا گردید. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و شیوه گردآوری پیمایشی بود. جامعه آماری در بخش کیفی را اساتید مدیریت ورزشی متخصص در اوقات فراغت و برنامه ریزی استراتژیک و اساتید جامعه شناسی ورزشی شامل می شوند؛ که این افراد، به صورت هدفمند از نوع معیاری، برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (16 مصاحبه با 16 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ خبرگان اداره ورزش و جوانان استان فارس می باشند (80 نفر). ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که مقوله ها در قالب 16 مقوله و 62 کد مفهومی مشخص شد و در دل ابعاد ۶ گانه مدل پارادایمی به صورت موجبات علی (4 مقوله)، مقوله اصلی: برنامه استراتژیک اوقات فراغت ورزشی (1 مقوله)، راهبردها (4 مقوله)، شرایط زمینه ای (3 مقوله)، شرایط مداخله گر (3 مقوله) و پیامدها (1 مقوله) جای گرفتند. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر 6 مؤلفه ی اصلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است بنابراین مدل پژوهش از برازش کافی برخوردار می باشد.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل خصوصی سازی اماکن و فضاهای ورزشی سازمان ورزش شهرداری تهران با استفاده از آینده پژوهی است. نوع تحقیق، کاربردی و ازنظر ماهیت، تحلیلی- اکتشافی است. جامعه آماری شامل دو بخش اجرایی و نظری بود. در بخش اجرایی، مدیران مجموعه های ورزشی شهرداری تهران و همچنین مدیران سازمان ورزش شهرداری تهران را شامل می شود. در بخش نظری، اساتید مدیریت ورزشی متخصص در حوزه اماکن ورزشی، خصوصی سازی و اقتصادی ورزشی که در این زمینه ها، حداقل دو پژوهش در قالب تألیف و ترجمه کتاب، مقاله پژوهشی چاپ شده، سخنرانی ارائه شده در همایش های داخلی و خارجی، طرح پژوهشی انجام داده باشند. با استفاده از نمونه گیری هدفمند از نوع معیاری و تا رسیدن به اشباع نظری، مصاحبه ها با 22 نفر انجام شد. سپس 14 نفر از جامعه آماری بخش قبلی، جهت انجام تحلیل اثرات متقاطع اعلام آمادگی کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از روش های ترکیبی هیئت رئیسه خبرگان و اثرات متقاطع میک مک استفاده شد. یافته ها نشان داد که مهم ترین پیشران های خصوصی سازی اماکن و فضاهای ورزشی سازمان ورزش شهرداری تهران، به ترتیب میزان تأثیرگذاری، عبارت اند از: تسهیلات بیشتر به پیمانکار، بازنگری و ایجاد چهارچوب قوانین و مقررات برای خصوصی سازی، ایجاد مشوق ها و برون سپاری. به مدیران ورزش شهرداری تهران توصیه می شود از پیشران های شناسایی شده در این پژوهش به منظور جذب پیمانکاران، تشکل های خصوصی و مردمی استفاده نمایند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه تأثیر تمرین های تصمیم گیری بر حافظه کاری، توجه انتخابی و دقت عملکرد است. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون است، جامعه آماری پژوهش دختران دانشگاه تبریز در دامنه سنی 19 تا 25 سال است، که از میان آن ها 45 نفر از بازیکنان والیبال مبتدی آموزش دیده به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شد. این بازیکنان به صورت تصادفی در سه گروه تمرینات تصمیم گیری با پیچیدگی زیاد، تمرینات تصمیم گیری با پیچیدگی کم و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به مدت 18 جلسه انجام شد و گروه ها تمرینات را بر اساس دستورالعمل تمرینی هر گروه در قالب 3 بلوک 20 تایی اجرا کردند. برای ارزیابی توجه انتخابی، حافظه کاری و دقت عملکرد به ترتیب از آزمون های استروپ، ظرفیت حافظه کاری و آزمون استاندارد شده والیبال استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک، نرمال بودن توزیع داده ها بررسی شد و در ادامه، از روش تحلیل واریانس عاملی بین و درون گروهی در سطح معناداری (05/0>P) با استفاده از نرم افزار اس پی اس نسخه 25 به آزمون فرضیه ها پرداخته شد. نتایج حاصل از این بررسی ها نشان دادند که گروه تمرین تصمیم گیری نسبت به گروه کنترل بهبود چشمگیری در متغیرهای پژوهش داشته است. این افزایش در گروه تصمیم گیری با پیچیدگی زیاد به مراتب بیشتر از گروه تصمیم گیری با پیچیدگی کم گزارش شد و در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد.

هدف این تحقیق تعیین ارتباط بین مدل های ذهنی و نیازهای روانی با مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی در فوتسال زنان بود. تحقیق حاضر میدانی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق، شامل تمامی ورزشکاران فوتسالیست زن بود که تعداد 333 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه تعیین شدند. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه مدل های ذهنی(RSMMM)، نیازهای روانی (UPEQ)، مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی (PSRQ) بود که روایی صوری پرسشنامه ها توسط اساتید و روایی همگرا و واگرای پرسشنامه ها نیز بررسی و تایید شد همچنین پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه شد و مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS نسخه سوم استفاده شد. نتایج نشان داد بین مدل های ذهنی با مسئولیت پذیری فردی، مدل های ذهنی با مسئولیت پذیری اجتماعی، نیازهای روانی با مسئولیت پذیری فردی، نیازهای روانی با مسئولیت پذیری اجتماعی و مدل های ذهنی با نیازهای روانی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد نیازهای روانی به عنوان یک میانجی در رابطه بین مدل های ذهنی و مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی معنی دار است. همچنین مدل تاثیر مدل های ذهنی و مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی با میانجی نیازهای روانی از برازش مناسبی برخوردار بود. در نهایت با توجه به اهمیت ورزش زنان به ویژه زنان فوتسالیست پیشنهاد می گردد در کنار توسعه حرفه ای بازیکنان با توسعه مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی از طریق مدل های ذهنی و نیازهای روانی به ارتقای فرهنگ ملی و اسلامی نیز پرداخته شود.

مقدمه : تحقیق حاضر با هدف سنجش تأثیرات مصرف یک ماهه مکمل امگا3، بر مهم ترین علائم DOMS در مردان سالم غیرفعال بررسی شد. روش پژوهش : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل مردان سالم غیرفعال شهر بوکان بود که از بین آنها 22 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آزمودنی ها، روزانه یک کپسول امگا- 3، 1000 میلی گرمی و دارونمای دکستروز 2 درصد به مدت یک ماه دریافت کردند. پس از تعیین (1RM)، آزمودنی ها با استفاده از دستگاه پرس پا با وزنه ای به میزان 80 درصد یک تکرار بیشینه، حرکت را در چهار نوبت و هر نوبت 20 تکرار اجرا کردند. هر انقباض 4 ثانیه طول کشید، میزان 2 سی سی خون سیاهرگی، پیش از شروع تحقیق 24، 48 و 72 ساعت پس از کوفتگی عضلانی توسط متخصص گرفته شد و اندازه گیری ها انجام گرفت. برای تحلیل آماری از آزمون های آماری تی مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. سطح معنا داری برابر 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها : مقایسه بین گروهی PGE 2 ، کورتیزول، احساس درک درد و دامنه حرکتی زانو در تمام مراحل پژوهش در هر دو گروه کنترل و مکمل تفاوت معنا داری داشت (P<0.001)؛ نتایج آزمون درون گروهی نشان داد میانگین PGE 2 ، کورتیزول و احساس درک درد، در گروه مکمل به ترتیب در تمامی مراحل بعد مداخله کاهش معنا داری داشت، درحالی که در گروه کنترل در تمامی مراحل افزایش بیشتر و معنا داری بود (P<0.05). نتیجه گیری : مصرف مکمل امگا3 می تواند سبب کاهش علائم ظاهری عملکردی و بیوشیمیایی کوفتگی عضلانی تأخیری در دوره پس از اتمام تمرینات برون گرا و درون گرا شود که می تواند به دلیل خواص ضدالتهابی قوی امگا3 و پاسخگویی بهتر آزمودنی های تحقیق حاضر به مصرف امگا3 و جذب گوارشی بهتر این مکمل باشد.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر شناسایی مؤلفه های اقتصادی تأثیرگذار بر برون سپاری ورزش ایران بود. روش پژوهش: روش پژوهش آمیخته اکتشافی و نحوه جمع آوری داده ها، میدانی بود که با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته با افراد خبره انجام گرفت. مشارکت کنندگان مصاحبه را همه خبرگان مرتبط با برون سپاری ورزش در کشور تشکیل دادند. روش نمونه گیری نظری به صورت هدفمند بود. در بخش کمی با توجه به نتایج به دست آمده از مرحله کیفی که شامل 38 فرصت و چالش اقتصادی برون سپاری بود؛ گویه ها در قالب پرسشنامه محقق ساخته ای در مقیاس پنج ارزشی لیکرت قرار گرفتند. روایی محتوایی پرسشنامه توسط 10 تن از استادان و صاحب نظران بررسی و تأیید شد. پایایی آلفای کرونباخ 926/0 در بخش فرصت ها و 948/0 در بخش چالش ها گزارش شد. به منظور تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری به وسیله نرم افزار PLS Smart 3 استفاده شد. یافته ها: مؤلفه های اقتصادی برون سپاری در بخش فرصت ها درآمدزایی، رشد اقتصادی کشور و تولید سرمایه ملی، ایجاد اصل رقابت پذیری، کاهش هزینه ها، بهبود عملکرد مالی، گسترش تنوع خدمات و محصولات همچنین و در بخش چالش تمایل دولت برای حفظ حوزه های درآمدزا و برون سپاری بخش هایی که چندان صرفه ای ندارند به بیرون، اقتصاد وابسته به نفت در دولت ایران، اختصاص نیافتن معافیت های مالیاتی و گمرکی به بخش خصوصی به ترتیب به عنوان مهم ترین مؤلفه های اقتصادی مؤثر بر برون سپاری شناسایی شدند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد مؤلفه های اقتصادی شناسایی شده بر ورزش ایران اثرگذار است، ازاین رو تمرکز روی مؤلفه های شناسایی شده و تدوین برنامه جامع و منسجم جهت انجام برون سپاری به پیشرفت اقتصادی در صنعت ورزش ایران منجر خواهد شد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مدلسازی عوامل مؤثر بر برندسازی ویژگی های شخصیتی داوطلبان ورزشی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی ایران بود. تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر شیوه هدف توصیفی – تحلیلی و از نظر شیوه اجرا از نوع تحقیقات آمیخته اکتشافی (کمی و کیفی) است. روش پژوهش: فرایند مصاحبه ها تا رسیدن داده ها به اشباع نظری ادامه یافت و 15 مصاحبه از خبرگان از جمله برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی، افرادی که سابقه داوطلبی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی و استادانی که در زمینه برندسازی شخصی تجربه داشتند، انجام گرفت. جامعه آماری را در بخش کیفی خبرگان از جمله برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی، متخصصانی که سابقه داوطلبی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی داشتند و ارتقا پیدا کرده بودند و استادانی که در زمینه برندسازی شخصی فعالیت داشتند، تشکیل دادند. جامعه آماری در بخش کمی شامل همه افرادی که سابقه داوطلبی ورزشی داشتند و برگزارکنندگان و مسئولان کمیته های رویدادهای ورزشی بود. روش نمونه گیری به صورت در دسترس انتخاب شد و 216 پرسشنامه به صورت الکترونیکی توزیع شد. به منظور بررسی برازش مدل مسیری- ساختاری از نرم افزار PLS استفاده شد. یافته ها: نتایج مدل تحقیق نشان داد شرایط علی، شرایط زمینه ای و شرایط مداخله گر تأثیر مثبت و معناداری بر برندسازی شخصیتی داوطلبان ورزشی داشتند که سهم شرایط زمینه ای با ضریب اثر استاندارد 487/0 بیشتر از سایر عوامل بود. نتیجه گیری: با اجرای راهبردهای شناسایی شده از پژوهش حاضر می توان شاهد افزایش اعتمادبه نفس و ارتقای جایگاه داوطلبان ورزشی شد و همچنین بهبود و کارایی هرچه بیشتر را در برگزاری و مدیریت رویدادهای ورزشی شاهد بود.

مقدمه:  بحران به عنوان یک اختلال فوق العاده در عملیات استاندارد شناخته می شود که ایمنی و موفقیت یک سازمان را تهدید می کند. تا پیش از وقوع بحران، این فرصت وجود دارد که با پیش بینی و مدیریت بحران های احتمالی، از برخی آسیب های جدی، پیشگیری کرد. خلأ پیش بینی آگاهانه بحران ها در فوتبال حرفه ای ایران، به چشم می آید. ازاین رو هدف این تحقیق، ارائه مدل پیش بینی آگاهانه بحران در فوتبال حرفه ای ایران است. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع کیفی است و با انتخاب رویکرد ساخت گرا از راهبرد داده بنیاد انجام شد. داده های این پژوهش که ماهیتی اکتشافی- بنیادی داشت، از طریق نمونه گیری هدفمند با تکنیک گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 19 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی آشنا با بحث بحران در ورزش جمع آوری شد. یافته ها: اشباع نظری کدهای باز، شروع کدگذاری متمرکز است؛ پس از آن محورهای اصلی مشخص شدند. بدین صورت که پس از حدود 197 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، پس از حذف موارد تکراری، 121 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه،  سپس،  31 کد متمرکز به دست آمد و در نهایت در هفت کد محوری، مقوله های اصلی  ارائه شدند. نتیجه گیری: ریشه همه بحران های احتمالی که احتمال وقوعشان در فوتبال حرفه ای ایران وجود دارد، باید مشخص شود و پس از آن باید آسیب شناسی هر بحران با در نظر گرفتن اینکه دنیای امروزی، سرشار از عدم قطعیت های گوناگون، پیچیدگی فراوان، ابهامات بسیار و نوسان های کنترل نشدنی است، انجام گیرد. پس از آن با تفکر پیش بینی آگاهانه، سناریوهای مختلف و مربوط به هر بحران، طراحی شود.

هدف از این پژوهش، ارائه و آزمون مدل همگراسازی منطقه ای و همسوسازی فرابخشی توسعه ورزش به صورت مطالعه موردی برای حوزه ورزش همگانی و قهرمانی در استان های حاشیه دریای خزر بود. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی، از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان اجرایی مدیریت و توسعه ورزش در استان های گیلان، مازندران و گلستان بود. نمونه آماری 143 نفر برآورد و به روش هدفمند و قابل دسترس نمونه گیری شد. ابزار پژوهش پرسشنامه مستخرج از مرحله کیفی نظام مند بود. روایی ابزار در دو بخش؛ روایی محتوایی (با نظر 11 متخصص) و روایی سازه (شاخص های برازش مدل) به همراه پایایی (آلفای کرونباخ و ترکیبی) تأیید گردید. چارچوب مفهومی شامل 4 سطح، 9 منظر، 36 بُعد و 86 مؤلفه کلیدی بود. نتایج مدلسازی در نرم افزار پی ال اس وایی سازه (مطلوب بودن شاخص های برازش) و روابط متغیرهای مدل (معنی داری روابط بین متغیرها) را مورد تأیید قرار داد. براساس نتایج روابط تعریف شده در مدل به ترتیب شامل سطوح؛ ظرفیت محیطی، راهبری سیستم توسعه، همگرایی ورزش همگانی و قهرمانی و کارکردهای همگرایی توسعه است. بر اساس نتایج به سازمان های متولی توسعه ورزش در استان های شمال کشور پیشنهاد می شود با توجه به اکوسیستم مشترک و مشابه سه استان، راهبرد همگرایی بین استانی و منطقه ای در توسعه ورزش همگانی و قهرمانی را در اولویت قرار دهند و از الگوهای علمی مانند نتایج این پژوهش استفاده نمایند.

هدف این پژوهش کیفی، تدوین الگوی طراحی برنامه درسی برای واحد درسی کارورزی رشته آموزش تربیت بدنی در دانشگاه فرهنگیان بود. در طراحی مطالعه، از راهبرد تثلیث و شاخص های اعتبارپذیری، اعتمادپذیری، تأییدپذیری و انتقال پذیری به منظور افزایش اطمینان پذیری یافته های پژوهش استفاده شد. اطلاعات از طریق مصاحبه های نیمه ساختارمند با ذینفعان دوره های کارورزی (13 استاد راهنما، 17 معلّم راهنما، 21 دانشجو معلّم) و تحلیل محتوای اسناد بالادستی و تحولی گردآوری شد. شرکت کنندگان با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه داشت. مصاحبه های ضبط شده پس از تبدیل به نوشتار با استفاده از تحلیل محتوای کیفی با رویکرد قیاسی براساس مضامین مدل مبناء (اهداف، محتوا، فعالیت های یادگیری و روش های ارزشیابی) تحلیل شدند. کدگذاری باز و مقوله بندی میانی در فرایند تحلیل محتوا، به استخراج 59 مفهوم اولیه و 11 مضمون میانی منتهی شد که این مضامین در قالب چهار عنصر اهداف (دانشی، نگرشی و رفتاری)، محتوا (پیش نیازها، محتوای مبتنی بر دانشگاه و مدرسه)، فعالیت های یادگیری (دانشگاه محور و مدرسه محور) و روش های ارزشیابی (زمان، روش و مرجع ارزشیابی) طبقه بندی و تشریح شدند. علاوه براین، عوامل اثرگذار بر اثربخشی دوره های کارورزی براساس یک پرسش فرعی مورد شناسایی و بحث قرار گرفت (30 مفهوم اولیه در قالب 7 مضمون میانی و 3 مضمون نهایی). یافته های پژوهش حاضر بر لزوم کاهش شکاف بین تئوری و عمل، توجه به نیازهای عملی تدریس در کلاس های تربیت بدنی و همکاری نزدیک بین مدرسه و دانشگاه در طراحی برنامه درسی کارورزی تأکید دارد.