شکل گیری تضاد منافع و اختلاف در سازمان ها و گروه های کاری امری طبیعی است. همچنین برخورد صحیح و علمی مدیران در مراحل مختلف شروع اختلاف تا پایان آن می تواند از بروز بحران و از هم پاشیدگی بنگاه ها و فعالیت های اقتصادی جلوگیری نماید.شرکت ها و مؤسسات تعاونی که هدف فعالیت آن ها تأمین نیاز اعضاء و اداره امور آن ها به صورت مردم سالار و با مشارکت اعضاء است. علی رغم شیوه مدیریت مردم سالار حاکم بر فعالیت آن ها به علت بروز تعارض در منافع بین اعضاء و مدیران، با اختلافات داخلی مواجه می گردند. این تعارضات علاوه بر ایجاد خسارات مادی برای طرفین اختلاف، به حیثیت معنوی تعاونی ها به عنوان مؤسسات اقتصادی و اجتماعی که به عدالت و توزیع عادلانه درآمد در جامعه معتقد است و در آن، ارتباط صحیح عضو با سازمان موجب به وجود آمدن پیوندی متین بین تأمین نیاز مشترک و حمایت متقابل می گردد، لطمه وارد می نماید. این مقاله بر مبنای اولین تحقیق انجام شده در زمینه عوامل بروز اختلاف در انواع تعاونی ها در ایران به بررسی و تجزیه و تحلیل 1253 شکایت مطرح شده در 224 شرکت تعاونی مسکن،مصرف، حمل و نقل، صنفی و اعتبار در سطح استان تهران می پردازد و پیشنهادهایی برای بهبود مدیریت تعارض در تعاونی ها و کاهش اختلاف و نحوه برخورد با آن ارایه می نماید.
این مقاله در باره نحوه اداره کردن سازمانهاست. بالاخص،در مورد اینکه چگونه مدیران می توانند بهترین کمک را به تدوین و تحقق اهداف سازمانشان بنمایند. تاکید بیشتر ما برروی آن چیزی خواهد بود که سازمانهای رسمی نامیده می شوند.
غالبا مدیران یا دانشجویان به دنبال بهترین راه برای آماده کردن یک موضوع یا مطالعه موردی جهت بحث و گفتگو می کردند. گر چه درباره یافتن بهترین روش، همواره بحث می شود ولی هیچ روش مشترکی به عنوان بهترین راه آماده سازی برای یک موضوع شناخته نشده است.
در گزارشات سالیانه از شرکت ها ادعا می شود که سرمایه های انسانی مهمترین منابع آنها محسوب می شوند. اما بررسی های جدید شرکت های بزرگ نشان می دهد که کانون اصلی توجه رهبران منابع انسانی بر محور اجرائیات، کنترل هزینه های پرسنلی، ایمنی و بهداشت موضوعاتی از این قبیل استوار است.
برخی شرکت های ژاپنی در یافتند که انطباق با استاندارد به ندرت معنی واقعی کیفیت را منعکس می کند و در نتیجه کیفیت را منعکس می کند و در نتیجه کیفیت را به عنوان تامین حداکثر رضایت مشتری تعریف نموده اند. د رحال حاضر در بین شرکتهای ژاپنی، روند جدیدی برای به وجد آوردن مشتری از طریق دادن امتیاز بیشتر به چشم می خورد.
هدف این تحقیق بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر تغییر رشته دانشجویان دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی می باشد. برای این منظور، از طریق پرسش نامه و مصاحبه با 157 دانشجو (ازکل 165 نفر متقاضی) در سطح کلیه دانشکده های دانشگاه (به جز دانشکده دامپزشکی)، داده ها و اطلاعات مورد نیاز، در مورد انگیزه، میزان و نوع تغییر رشته جمع آوری شده که پس از تجزیه و تحلیل و تفسیر، نتایجی استخراج گردید. نتایج به دست آمده عمومأ مؤید این حقیقت است که تغییر رشته، به عنوان یک معضل جدی و مهم تحصیلی، دارای یک روند رو به رشد و معنی داری است و باید مورد توجه برنامه ریزان آموزشی دانشگاه قرار گرفته، تدابیر و راه کارهای مناسبی برای پیش گیری از آن اتخاذ شود.