درخت حوزه‌های تخصصی

این پژوهش به بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر حمایت اجتماعی آنلاین و اضطراب اجتماعی پرداخته است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر حمایت اجتماعی آنلاین و اضطراب اجتماعی در دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرستان بوانات بود که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را همه دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی بوانات تشکیل دادند. از میان این دانشجویان تعداد 30 نفر به طور تصادفی با روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب و در 2 گروه 15 نفری (آزمایش دختر و پسر و گواه دختر و پسر) گمارده شدند.جهت ارزیابی میزان حمایت اجتماعی آنلاین و اضطراب اجتماعی از پرسش نامه حمایت اجتماعی آنلاین و پرسش نامه اضطراب اجتماعی استفاده شد. سپس برنامه آموزش هوش هیجانی به عنوان عامل آزمایشی در 8 جلسه 90 دقیقه ای به صورت 2 جلسه در هفته برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج حاصل از تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که دانشجویان گروه آزمایش از حمایت اجتماعی آنلاین بالاتر و اضطراب اجتماعی پایین تری نسبت به گروه کنترل پس از اتمام دوره آموزشی برخوردار بوده اند. بنابراین آموزش هوش هیجانی باعث افزایش حمایت اجتماعی آنلاین و کاهش اضطراب اجتماعی می شود.

هوش مصنوعی طی دهه های اخیر به یکی از فناوری های تحول آفرین در عرصه های گوناگون، به ویژه آموزش عالی، تبدیل شده است. ورود ابزارهایی مانند سیستم های یادگیری تطبیقی، چت بات های هوشمند و هوش مصنوعی مولد فرصت های متعددی برای ارتقای کیفیت آموزش، شخصی سازی یادگیری، کاهش بار کاری استادان و افزایش تعامل و انگیزش دانشجویان فراهم آورده است. این پژوهش با رویکرد مرور نظام مند و بر اساس چارچوب اوکولی و شابرام (Okoli & Schabram, 2010)  به بررسی ۲۴ مقاله منتخب از پایگاه های معتبر علمی پرداخته تا تصویری جامع از فرصت ها و چالش های هوش مصنوعی در آموزش عالی ارائه دهد. نتایج نشان می دهد که استفاده از ChatGPT   و فناوری های مشابه موجب بهبود معنادار در عملکرد تحصیلی، ارتقای مهارت های تفکر انتقادی و خلاقانه، افزایش رضایت و کاهش استرس دانشجویان شده است. همچنین، این ابزارها نقش مهمی در فراهم کردن آموزش شخصی سازی شده و دسترسی برابر به منابع یادگیری دارند. از سوی دیگر، پژوهش ها بیانگر ظرفیت هوش مصنوعی در تسهیل وظایف آموزشی و اداری استادان بوده و آن را به عاملی مؤثر در تحول ساختارهای سنتی آموزش بدل کرده اند. با این حال، چالش هایی همچون نگرانی های اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، خطر وابستگی بیش از حد دانشجویان به فناوری، کاهش یادگیری مستقل و کمبود زیرساخت ها و مهارت های لازم در میان استادان، موانعی جدی در مسیر بهره برداری مؤثر از این فناوری به شمار می روند. مرور مطالعات همچنین نشان می دهد که بیشتر تحقیقات در بستر کشورهای توسعه یافته انجام شده و جنبه های مدیریتی، فرهنگی و انسانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین، نتایج این پژوهش بر ضرورت انجام مطالعات جامع تر و بومی سازی کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش عالی تأکید می کند. به طور کلی، یافته ها حاکی از آن است که بهره گیری هوشمندانه و مسئولانه از هوش مصنوعی می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت یادگیری و آموزش دانشگاهی ایفا کند و مسیر تحول نظام های آموزشی مدرن را هموار سازد.

دانش پداگوژی محتوا، ترکیبی یکپارچه از دانش موضوعی و مهارت های تربیتی، نقش محوری در بهبود کیفیت آموزش عالی دارد. این پژوهش باهدف بررسی چالش ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای اجرای برنامه های درسی دانش پداگوژی محتوا با تأکید بر ادغام هوش مصنوعی در راهبردهای تدریس آموزش عالی و آموزش الکترونیکی، با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل 27 نفر (5 مدیر، 14 استاد، 8 دانشجو) از دانشگاه های پیام نور و فرهنگیان اصفهان بود که با نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با روش مثلثی برای تضمین روایی و پایایی تا اشباع نظری گردآوری و با تحلیل مضمون بررسی شدند. از مصاحبه ها 98 کدباز استخراج شد که در 7 مضمون قوت (دروس پداگوژی، انگیزه بخشی به استادان، حمایت از مولفان، جلسات تبادل نظر، کارورزی، جشنواره های تدریس، ادغام فناوری)، 7 مضمون ضعف (مشکلات استادان و دانشجویان، ضعف های سازمانی، محدودیت منابع، محدودیت های پژوهشی، پیچیدگی دروس، چالش های دیجیتال)، 4 مضمون تهدید (تضعیف جایگاه در نظام آموزش عالی، تغییر سبک آموزش در نظام آموزش و پرورش ، تهدیدهای فناوری، چالش های اخلاقی) و 6 مضمون فرصت (دروس بین رشته ای، جلب مشارکت، ارتقای شرایط، فناوری اطلاعات، دستاوردها، ادغام هوش مصنوعی) دسته بندی شدند. نتایج نشان داد هوش مصنوعی کیفیت یادگیری و تحلیل داده های آموزشی را در آموزش الکترونیکی بهبود می بخشد، اما کمبود زیرساخت های دیجیتال و دانش فنی بهره برداری را محدود می کند. پیشنهاد می شود با سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش استادان و تدوین سیاست های اخلاقی، از پتانسیل های هوش مصنوعی بهره برداری شود. این پژوهش مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی و تحقیقات آینده در ادغام فناوری های نوین در دانش پداگوژی محتوا فراهم می کند. 

پیشینه و اهداف: هدف تحقیق حاضر شناسایی الزامات و شایستگی های پایه به منظور اجرای فرآیند دروس صلاحیت های معلمی است. روش ها : این تحقیق با استفاده از روش تحقیق کیفی و با بهره گیری از گرندد تئوری (GT) که پس از مصاحبه با دانشجویان و اساتید دانشگاه مفاهیم و مقوله ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استخراج شد. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که در طراحی چارچوب توسعه صلاحیت های حرفه ایچهار مقوله اصلی به عنوان الزامات و شایستگی های پایه قرار داده شدند. مقوله اول قوانین و مقررات با 9 مفهوم، مقوله دوم کارایی اساتید با5 مفهوم، مقوله سوم منابع و امکانات با 6 مفهوم و مقوله چهارم فرآیند یاددهی و یادگیری با 3 مفهوم بود که این مقوله ها به عنوان علل توسعه صلاحیت حرفه ای در دانشگاه مطرح بودند. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، تمرکز بر چهار عامل اصلی و همچنین موانع و تسهیل کننده ها و اجرای درست فرآیند صلاحیت حرفه ای می تواند منابع انسانی و معلمانی توانمند تربیت کند که سرآغازی برای تغییر و تحول نظام آموزشی و هنرستان های سراسر کشور شود.

خودگردانی یادگیری به عنوان یک مهارت چندبُعدی، تأثیر بسزایی در موفقیت تحصیلی داوطلبان کنکور دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مفهوم خودگردانی یادگیری در میان دانش آموزان موفق و ناموفق در کنکور سراسری و شناسایی عوامل مؤثر بر آن انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی است که به بررسی تجربیات زیسته داوطلبان از فرآیند خودگردانی می پردازد. شرکت کنندگان شامل 20 دانش آموز از مدارس دولتی، غیردولتی و تیزهوشان شهر شیراز بود که به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری و با روش تحلیل مضمون (براون و کلارک، ۲۰۰۶) تحلیل شدند. طبق نتایج، برعکس دانش آموزان موفق که از راهبردهای مؤثر شناختی، فراشناختی و تنظیم هیجانی، از جمله مدیریت زمان، برنامه ریزی تحصیلی و مقابله با استرس بهره می برند، دانش آموزان ناموفق در این زمینه ها دچار نارسایی هستند. عوامل محیطی و حمایتی، شامل حمایت خانواده و نظام آموزشی، تأثیر بسزایی در گسترش خودگردانی داشتند. تفاوت های جنسیتی نیز در خودگردانی نقش بسزایی ایفا می کنند، به طوری که دختران بیشتر بر ابعاد هیجانی تمرکز دارند، در حالی که پسران بیشتر به جنبه های شناختی و رفتارهای مرتبط با یادگیری توجه می کنند. تقویت مهارت های خودگردانی از طریق آموزش مناسب، حمایت خانواده و مداخلات آموزشی هدفمند، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی داوطلبان کنکور کمک کند.

این پژوهش با هدف شناسایی و اعتبارسنجی عوامل تسهیل کننده و بازدارنده پیاده سازی تحول دیجیتال در آموزش مداوم دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد. روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) بود؛ در مرحله کیفی، با استفاده از تحلیل تماتیک، عوامل مؤثر شناسایی شدند و در مرحله کمی، با روش دلفی اعتبارسنجی و اجماع صورت گرفت. جامعه آماری شامل ۱۵ نفر از متخصصان و ذینفعان حوزه آموزش مداوم و تحول دیجیتال بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که الگوی مدیریت آموزش مداوم با رویکرد تحول دیجیتال از اعتبار بالایی برخوردار است. این یافته ها بینش های مهمی برای برنامه ریزی استراتژیک و مدیریت تغییر در جهت پیاده سازی موفق تحول دیجیتال فراهم می کند و می تواند سازمان های مختلف از جمله دانشگاه های علوم پزشکی را در مواجهه با چالش ها و بهره برداری از فرصت ها یاری دهد. بدین ترتیب، این پژوهش نقش کلیدی در ارتقاء کیفیت آموزش مداوم و توسعه فناوری های نوین در حوزه سلامت ایفا می کند.

پژوهش حاضر با هدف بازنمایی ادراک و تجارب زیسته اعضای هیات علمی دانشگاه از راهبرد تدریس مبتنی بر واقعیت در طرح فردای روشن آموزش عالی به روش کیفی و با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی انجام شد. از روش تحلیل مضمون یا تحلیل تماتیک برای تحلیل دادههای پژوهش استفاده شد. مشارکت کنندگان بالقوه پژوهش شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه اراک بود که تجربه تدریس در طرح فردای روشن آموزش دانشگاه آینده در دانشگاه اراک داشته و در دوره های آموزشی و توانمندسازی اجرای این طرح شرکت داشتند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و معیاری و براساس قاعده اشباع نظری تعداد 15 نفر از اعضای هیئت علمی دانشکده های فنی مهندسی، علوم پایه، علوم انسانی، کشاورزی و محیط زیست و علوم ورزشی به عنوان نمونه آماری انتخاب و اشباع نظری حاصل شد. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد. نتایج کدگذاری و تجزیه و تحلیل تماتیک نشان داد که تجربه زیسته اعضای هیات علمی در قالب 66 مضمون پایه ، 16 مضمون سازمان دهنده و 3 مضمون فراگیر تعریف می شود. مضامین فراگیر و سازمان دهنده شامل ادراک و تجارب زیسته اعضای هیات علمی دانشگاه از تدریس مبتنی بر واقعیت(طراحی سناریو های واقعی و درگیرسازی، تعامل و درگیرسازی فراگیران، توسعه مهارتهای نرم؛ شکل گیری نوآوری علمی در بستر واقعیت، کارآموزی شناختی و یادگیری موقعیتی، بازی وارسازی محیط یادگیری)؛ فرصت های رویکرد تدریس مبتنی بر واقعیت(یادگیری مبتنی بر مسئله؛ اشتغال ، کارآفرینی و سرمایه گذاری صنایع؛ امیدآفرینی در نسل جدید؛ یادگیری همتا به همتا و تحول از دانستی؛

باوهاوس به مثابه رویکردی تلفیقی میان هنر، زندگی و خلاقیت، الگویی الهام بخش برای آموزش هنری در اوان کودکی ارائه می دهد؛ الگویی که در آن کودک در مرکز تجربه، کاوش و خلقِ معنا قرار دارد. هدف این مطالعه، کاوش در درک و تجربه زمینه مند مربیان پیش دبستانی شهر سنندج از یادگیری تجربی با محوریت هنر و با بهره گیری از اصول باوهاوس بود. روش پژوهش، نظریه داده بنیاد با رهیافت ساختار گرای « چارمز» بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند 12 مربی براساس اشباع نظری دعوت به مصاحبه شدند. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی، به استخراج هشت مقوله ی انتخابی در دو بخش چالش ها و راهبردها انجامید. یافته ها نشان داد که سه مانع اصلی شامل «برنامه درسی بروکراتیک»، «فقدان حرفه گرایی مربیان» و «محدودیت های فرهنگی و سازمانی»، امکان تحقق یادگیری تجربی را محدود می سازند. با این حال، مربیان با اتخاذ پنج راهبرد خلاقانه شامل «پروژه محوری با محوریت کودک»، «یادگیری مشارکتی»، «کنش های اندیشه محور»، «کاربست امکانات ساده» و «تعامل با خانواده»، تلاش کرده اند بر این موانع فائق آیند. این پژوهش، ضمن گشودن افق های نو در آموزش اوان کودکی، نشان می دهد که حتی در بسترهای محدود و محافظه کار، امکان بازآفرینی یادگیری از دل تجربه، تخیل و مشارکت خلاق وجود دارد.

در عصر دیجیتال، پرورش رفتار کارآفرینانه در دانشجویان به عنوان یکی از مأموریت های اساسی نظام آموزش عالی مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر شایستگی های نوظهور یعنی یادگیری هوش مصنوعی و ارتقای سواد دیجیتال بر شکل گیری رفتار کارآفرینانه و تحلیل نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه، طراحی شد. روش کار به صورت مطالعه مقطعی و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) دنبال گردید. جامعه آماری شامل ۳۰۰ نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته های مهندسی و علوم کامپیوتر دانشگاه ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها با پرسشنامه های استاندارد یادگیری هوش مصنوعی (چای و همکاران، ۲۰۲۴)، سواد دیجیتال (مارتین، ۲۰۰۸)، خودکارآمدی کارآفرینانه (دی نابل و همکاران، ۱۹۹۹) و رفتار کارآفرینانه (گیور و همکاران، ۲۰۲۰) و پس از تأیید روایی و پایایی آن ها انجام شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه ۲۶ صورت گرفت. نتایج نشان داد که یادگیری هوش مصنوعی و سواد دیجیتال، به طور مستقیم و معنادار، تأثیر مثبتی بر رفتار کارآفرینانه دارند. افزون بر این، خودکارآمدی کارآفرینانه به عنوان یک عامل میانجی قوی، این رابطه مثبت را به طور معناداری تقویت می کند. بر اساس یافته ها، توصیه می شود آموزش و یادگیری مهارت های هوش مصنوعی و سواد دیجیتال همراه با تمرکز ویژه بر توسعه خودکارآمدی کارآفرینانه، در برنامه های آموزشی دانشگاهی گنجانده شود تا بستر مناسب برای رشد رفتارهای کارآفرینانه در دانشجویان تحصیلات تکمیلی فراهم گردد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین عوامل افزایش تعهد نو معلمان به تدریس در نظام آموزشی بعد از فراغت از تحصیل و ارتباط آن با بهروزی روان شناختی انجام شد. رویکرد تحقیق کیفی از نوع تحلیل محتوا با تاکید بر ماهیت استقرایی آن بود. مشارکت کنندگان دانشجو معلمان فارغ التحصیل شده بوده است که 16 نفر از آنان به صورت نمونه گیری هدفمند از نوع مطلوب مورد مطالعه قرار گرفتند. در ادامه مفهوم بهروزی روان شناختی با روش اسنادپژوهی مورد بررسی قرار گرفته و داده های مربوط به آن از طریق فیش برداری جمع آوری شد. برای روایی داده ها از روش خود بازبینی محقق، توصیف غنی و تحلیل های میان موردی و برای تعیین پایایی داده ها از روش تحلیل موازی و روندهای منظم در ثبت و نوشتن داده ها استفاده شد. یافته های این تحقیق با 137 کد اولیه و 21 کد محوری شامل 7 کد انتخابی آینده پژوهی، خود انگیختگی شغلی، فلسفه معلمی، عمل گرایی، همزیستی آموزشی، الگوشناسی تدریس و سنجش پذیری می شود که با توسعه یکپارچه این مولفه ها در چارچوب فرهنگ تعهدپذیری، زمینه برای خود فهمی و تنظیم رفتار از طریق بهروزی روان شناختی فراهم شده و شرایط برای شکل گیری تعامل متقابل بین تعهدپذیری و بهروزی روان شناختی در یک چرخه تکاملی رفتار در راستای فعالیت های تدریس ایجاد می شود. نتایج نشان می دهد که وزارت آموش و پرورش باید برای کارآمد ساختن فعالیت های آموزشی و رقابت در عرصه جهانی به کیفیت سنجی سیاست های آموزشی دانشگاه فرهنگیان بپردازد تا با فراهم کردن بسترهای توسعه مهارت های معلمی در تدریس، زمینه را برای فرایند تعهدپذیری معلمان آماده سازد.

یادگیری مادام العمر، به عنوان فرایندی اساسی برای سازگاری با تغییرات سریع جهان معاصر، نیازمند الگویی جامع و کل نگر است که فراتر از رویکردهای ابزاری موجود رفته و به ابعاد وجودی و معنوی انسان نیز توجه کند. هدف این پژوهش، ارائه الگویی مفهومی نوین برای یادگیری مادام العمر بر اساس نظریه حکمت متعالیه ملاصدرا است. یافته ها نشان می دهد که اصول کلیدی فلسفی صدرایی—حرکت جوهری (الحَرَکَه الجوهریه)، اتحاد عاقل و معقول (اتحاد العاقل و المعقول)، و تشکیک وجود (تشکیک الوجود)—می توانند مبنای نظری نیرومندی برای طراحی الگوی یادگیری مادام العمر فراهم کنند. حرکت جوهری، یادگیری را به مثابه فرایندی بی پایان و تحول آفرین مفهوم سازی می کند که به رشد و تکامل وجودی انسان می انجامد. اتحاد عاقل و معقول نشان می دهد که یادگیری فراتر از انتقال صرف اطلاعات است و یک فرایند وجودشناختی است که در آن یادگیرنده با دانش متحد می شود. تشکیک وجود بر ماهیت سلسله مراتبی و تدریجی یادگیری در مسیر دستیابی به مراتب بالاتر فهم تأکید دارد. نوآوری این پژوهش در تلفیق خلاقانه سنت فلسفی اسلامی با چالش های آموزشی معاصر نهفته است و چارچوبی بومی برای یادگیری مادام العمر ارائه می دهد. چنین چارچوبی می تواند مبنایی برای طراحی نظام های آموزشی هم سو با ساختارهای فرهنگی و ارزشی جوامع اسلامی باشد و به غنای نظریه پردازی آموزشی در این حوزه کمک کند.

هدف پژوهش حاضر واکاوی تولیدات علمی مرتبط با کلاس های چندپایه جهت تبیین نقاط قوت و ضعف آن برای پژوهشگران و علاقمندان کلاس های چندپایه می باشد. روش ها : جامعه و نمونه پژوهشی تمام تولیدات علمی (اسناد) پایگاه استنادی اسکوپوس متعلق به کل کشورهای جهان از ابتدا تا پایان سال 2023 می باشند که به بررسی کلاس های چندپایه پرداخته اند. اطلاعات با روش پژوهش علم سنجی گردآوری و با نرم افزار علم سنجی وی-ا-اس ویوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بیشتر اسناد در قالب مقاله (Article)؛ برترین نشریه (SAE Technical Papers) (14 سند)؛ برترین سازمان حمایت کننده (National Natural Science Foundation of China)؛ پرتالیف ترین نویسنده «بارتز » (11 سند) و پراستنادترین نویسنده، «سجّاد و همکاران» (485 استناد)؛ پرکارترین مؤسسه/ (UCL Institute of Education)؛ برترین کشورها از نظر تعداد مقاله، ایالات متحده، بریتانیا و چین و پرتکرارترین واژگان در کل مقالات؛ (چندپایه)، (معلم) و (آموزش) می باشند. نتیجه گیری: حوزه پژوهشی کلاس های چندپایه، به توجّه بیشتری نیاز دارد. نبود نرم افزار فارسی و عدم امکان ارایه اطلاعات توسط پایگاه های فارسی از محدودیت ها می باشند.

مطالعه حاضر با هدف شناسایی شایستگی های معلمان در به کارگیری واقعیت افزوده انجام شده است. بدین منظور از رویکرد کیفی و روش هفت مرحله ای سندولوسکی و همکاران (2007) استفاده شده است. با پیروی از راهنمای پریزما، کلیه اسناد علمی-پژوهشی منتشرشده در 8 سال اخیر، به تعداد 374 سند علمی که در پایگاه های خارجی و داخلی یافت شدند، جامعه پژوهش حاضر را شکل می دهند که پس از غربالگری و واکاوی براساس معیارهای تعیین شده، 23 سند علمی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل مقالات، از روش تحلیل مضمون استفاده شد. روایی توصیفی و تفسیری مورد بررسی و تائید قرار گرفت. براساس یافته ها، شایستگی های معلمان در به کارگیری واقعیت افزوده شامل شایستگی های پداگوژیک (راهبری فرآیند یاددهی-یادگیری با فناوری واقعیت افزوده، پرورش ذهنی-شناختی یادگیرندگان،دانش پداگوژی-تحولی واقعیت افزوده و شبکه سازی حرفه ای)، فناورانه (مهارت های فنی در کاربست فناوری واقعیت افزوده، نگرش مبتنی بر فناوری واقعیت افزوده و دانش سیستماتیک فنی) و اخلاقی-فردی (خودتوانمندسازی و اخلاق مبتنی بر واقعیت افزوده) مبتنی بر واقعیت افزوده می باشند.

این پژوهش به بررسی ابعاد مسئله جابجایی معلمان و مدیران مدارس در مناطق غیربرخوردار و کم برخوردار استان خوزستان می پردازد. با استفاده از روش کیفی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۰ معلم جابه جا شده و ۸ مدیر مدرسه، داده ها استخراج شدند. یافته های این پژوهش نشان داد که کمبود معلم در مناطق غیربرخوردار و کم برخوردار خوزستان پدیده ای پیچیده و چندبعدی است که ریشه در عوامل اقتصادی، محیطی و حرفه ای دارد. شرایط اقلیمی خاص، آلودگی های شیمیایی، حضور صنایع نفت و گاز، فرهنگ عشایری و موقعیت مرزی استان بر انگیزه جابجایی معلمان تأثیرگذار است. نتایج پژوهش آشکار کرد که معلمان اغلب به دلایل اقتصادی و نه علاقه واقعی، به این حرفه روی می آورند و بعضی آن را شغلی موقت می دانند. این رویکرد، تأثیر منفی قابل توجهی بر کیفیت آموزش در مناطق غیربرخوردار و کم برخوردارگذاشته و نابرابری های آموزشی را تشدید می کند. این پژوهش بر اهمیت اتخاذ رویکردی جامع برای حل این معضل و ارتقاء کیفیت آموزش در این مناطق تأکید می کند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روان شناختی انتظار- محور مبتنی بر آموزه های مهدویت بر میزان گرایش به خطرپذیری و تاب آوری دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز در سال تحصیلی 1402-1401 انجام یافته است. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با مرحله پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر اهواز بود. به منظور تعیین نمونه با به کارگیری روش نمونه گیری غیر تصادفی هدفمند از میان جامعه آماری، 32 دانش آموز انتخاب شدند و با گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (در هر گروه 16 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خطرپذیری زاده محمدی و همکاران (1390) و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (2003) بود. گروه آزمایش تحت آموزش بسته انتظار-محور مبتنی بر آموزه های مهدویت طی 12 جلسه 75دقیقه ای (هفته ای یک بار) قرار گرفتند، درحالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. برای تحلیل داده های پژوهش از روش تحلیل واریانس با اندازه گیریهای مکرر استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS26 صورت پذیرفت. نتایج تجزیه و تحلیل فرضیه پژوهش نشان داد که آموزش روان شناختی انتظار-محور مبتنی بر آموزه های مهدویت بر خطرپذیری و تاب آوری دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم مؤثر بود (0/05>p). از این رو، متخصصان فعال در حوزه کار با نوجوانان می توانند به منظور کاهش گرایش به خطرپذیری و افزایش تاب آوری در گروه نوجوانان در کنار سایر مداخلات روان شناختی از آموزش روان شناختی انتظار- محور مبتنی بر آموزه های مهدویت نیز بهره بگیرند.

مقدمه: دانشجویان در مقابل استرس ناشی از فقدان منابع لازم جهت انجام تکالیف تحصیلی ممکن است دچار دلزدگی تحصیلی شوند. عوامل بسیاری نقش مهمی در خطر افزایش دلزدگی تحصیلی دارند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی دلزدگی تحصیلی بر اساس سه گانه ی تاریک شخصیت و راهبردهای شناختی تنظیم هیجان انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری دانشجویان دختر کارشناسی دانشگاه لرستان در سال تحصیلی 98-99 بود که با روش نمونه گیری در دسترس تعداد 200 نفر انتخاب و با استفاده از پرسشنامه دلزدگی تحصیلی(ABQ)، مقیاس سه گانه شخصیت تاریک(DTPS)، و پرسش نامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان(CERQ) مورد آزمون قرار گرفتند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره به شیوه گام به گام تحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین شخصیت ماکیاولی (05/0P<) و شخصیت خودشیفته (01/0P<) با دلزدگی تحصیلی رابطه مثبت معنادار و بین شخصیت ضداجتماعی با دلزدگی تحصیلی (05/0P>) رابطه معناداری وجود ندارد. همچنین، بین راهبردهای مثبت تنظیم هیجان با دلزدگی تحصیلی رابطه مثبت معنادار (01/0P<) و بین راهبردهای منفی تنظیم هیجان و دلزدگی تحصیلی رابطه منفی معناداری(01/0P<) وجود دارد. در نهایت، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که راهبردهای منفی، راهبردهای مثبت تنظیم هیجان و شخصیت خودشیفته در مجموع 25 درصد از واریانس دلزدگی تحصیلی را تبیین می کنند. نتیجه گیری: به طور کلی، دانشجویان با بکارگیری راهبردهای تنطیم هیجان مثبت کمتر در معرض دلزدگی تحصیلی قرار دارند و دانشجویان با شخصیت خودشیفته بیشتر در معرض دلزدگی تحصیلی هستند.

مقدمه: تاب آوری تحصیلی به معنای دستیابی دانشجویان به نتایج آموزشی خوب با وجود شرایط نامساعد و چالش ها از طریق تغییر رفتارهای موجود یا ایجاد رفتارهای جدید می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تاب آوری تحصیلی و درگیری تحصیلی با میانجی گری خود کار آمدی تحصیلی انجام شده است. روش ها: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع معادلات ساختاری، جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم و فنون مازندران، 2600 نفر، که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای(بر اساس مقطع)، 335 نفر انتخاب شدند . ابزار مورد استفاده، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو، تاب آوری تحصیلی ساموئلز و مقیاس خود کارآمدی تحصیلی اون و فرامن بوده است .برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، همبستگی پیرسون،T-value ، سوبل، ضریب مسیر، مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS21 و Samartpls3 استفاده شده است. یافته ها: نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با درگیری تحصیلی، همچنین بین تاب آوری تحصیلی و خود کارآمدی تحصیلی در سطح اطمینان 99 درصد رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. نتیجه تحلیل مسیر نیز نشان داد که خود کارآمدی تحصیلی نقش واسطه ای در ارتباط بین تاب آوری تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشجویان دارد. نتیجه گیری: از یافته های این پژوهش می توان برای بهبود نظام های آموزشی خصوصا نظام های دانشگاهی و بهینه سازی فرآیند یاددهی- یادگیری و عملکرد تحصیلی دانشجویان که تعیین کننده جنبه های مهمی در زندگی آن ها از جمله موفقیت و ارتقای تحصیلی، کسب شغل و جایگاه اجتماعی مناسب و بهبود رضایت خاطر دانشجویان بهره جست. واژگان کلیدی: تاب آوری تحصیلی، درگیری تحصیلی، خود کارآمدی تحصیلی، دانشجویان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتباریابی الگوی آموزش الکترونیکی برای دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای بیماری های مزمن نیازمند مراجعه مکرر و بستری در بیمارستان بود روش بررسی: در پژوهش حاضر، برای حصول نتایج از روش تحقیق ترکیبی استفاده شد. ابتدا در بخش کیفی پژوهش با بهره گیری از روش تحلیل محتوای استقرایی، مولفه های الگوی یادگیری الکترونیکی شناسایی و الگو ترسیم شد. جامعه ی آماری در این بخش، تمامی مقالات منتشره مرتبط با موضوع در بازه زمانی 2001 تا 2019 مستخرج از پایگاه های اطلاعات علمی بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 49 مقاله استخراج و به لحاظ مضمون تحلیل محتوا شد در بخش کمی با بهره گیری از پرسشنامه نظرسنجی، الگوی حاصله اعتباریابی شد. جامعه آماری در این بخش شامل30 نفر از متخصصان در حوزه های تکنولوژی آموزشی، آموزش پزشکی و برنامه ریزی آموزش الکترونیکی بود. یافته ها: ابعاد الگوی یادگیری الکترونیکی با درنظرگرفتن 21 مرحله سیاست گذاری، نیازسنجی، امکان سنجی، تعیین اهداف، تحلیل، طراحی، شخصی سازی، طراحی رابط کاربر، تعیین محتوی، عوامل آموزشی، داربست سازی، تعامل و مشارکت، فناوری، عوامل انگیزشی، عوامل فنی و سازمانی، عوامل حمایتی، بروزرسانی، تولید و اجرا، مدیریت و پشتیبانی، ملاحظات اخلاقی، و ارزشیابی شناسایی شد. نتایج حاصل ازنظرسنجی متخصصان نشان داد که الگوی آموزش الکترونیکی طراحی شده، از اعتبار مناسبی برخوردار است و اثربخشی و کارایی لازم را برای آموزش به دانش آموزان بستری در بیمارستان دارد. نتیجه گیری: برمبنای نتایج حاصله پیشنهاد می شود مسئولان امر از تدابیر و راهکار مناسب یادگیری الکترونیکی برای پیشرفت دروس دانش آموزان بستری در بیمارستان استفاده نمایند.

در طول چند دهه گذشته، نظریه ها و الگوهای آموزشی مختلفی بر اساس نظریه های رفتارگرایی، شناخت گرایی، و سازنده گرایی، برای تسهیل یادگیری توسعه داده شده است. با این وجود، انجام مطالعاتی برای بازنگری، جمع بندی، و ترکیب مولفه های راهبردی این نظریه ها و الگوهای آموزشی ضرورتی انکارناپذیر است. هدف از انجام این پژوهش، مطالعه نظام مند نظریه ها و الگوهای آموزشی با رویکردهای مختلف، به منظور جمع بندی و ارائه یک فراترکیب از مولفه های آموزشی راهبردی برای تسهیل یادگیری بوده است. روش پژوهش، رویکرد کیفی، و از تکنیک فراترکیب استفاده شده است. جامعه مورد مطالعه، کلیه نظریه های آموزشی، و الگوهای آموزشی بود که در طول 7 دهه اخیر توسعه داده شده اند. این نظریه و الگوها، از طریق واکاوی محتوایی دسته بندی و غربالگری شدند و نمونه ای در حدود 21 نظریه و الگو به صورت هدفمند انتخاب، کدگذاری و طبقه بندی شدند. بر اساس یافته های پژوهش، مولفه های تسهیل یادگیری در شش مولفه راهبردی اساسی استخراج و طبقه بندی شد. این مولفه های راهبردی شامل الف. مولفه های زمینه ای  با 7 خرد- مولفه، ب. مولفه های پایه با 13 خرد- مولفه، ج. مولفه های مولد شناختی با 15 خرد- مولفه، ه. مولفه های مولد شناختی -سازنده گرایی با 3 خرد- مولفه، د. مولفه های مولد سازنده گرایی با 5 خرد- مولفه، و ذ. مولفه های رسانه- پیام با 10 خرد- مولفه هستند. مدل ترکیبی مولفه های راهبردی تسهیل یادگیری، به عنوان یک جمع بندی و فراترکیب از راهبردهای آموزشی با رویکردهای مختلف رفتاری، شناختی، و سازنده گرایی، می تواند به عنوان راهنمای معلمان و طراحان برای تسهیل بخشیدن یادگیری دانش آموزان استفاده شود.

تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها پیمایشی و به روش تحقیق توصیفی انجام شده است. هدف تحقیق بررسی رابطه بین خودپنداری با خلاقیت مدیران مدارس دوره اول متوسطه میباشد که جامعه آماری کلیه مدیران دوره اول متوسطه ناحیه دو شهر قزوین در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 30 نفر بودند و به دلیل محدود بودن تعداد آن از روش تمام شماری استفاده شد. ابزار تحقیق پرسشنامه های استاندارد خودپنداره لمبرد و مان (2006) و  پرسشنامه  استاندارد خلاقیت مدیران لی و همکاران (2014) بود که ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه خودپنداره 89/0 و برای پرسشنامه خلاقیت 849/0 محاسبه شد. نتایج تحقیق نشان داد بین خودپنداری با خلاقیت مدیران مدارس دوره اول متوسطه ناحیه دو قزوین رابطه معنی دار وجود دارد. همچنین تغییرات متغیر خودپنداری با خلاقیت رابطه مستقیم دارد به ازاء یک واحد افزایش خودپنداری 484/1  خلاقیت افزایش و همچنین با افزایش خودپنداری میزان خلاقیت نیز افزایش می یابد.