فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۷٬۴۰۱ تا ۲۷٬۴۲۰ مورد از کل ۵۴٬۴۱۰ مورد.
شعر و حکمت ایران در ادبیات عرب
منبع:
وحید تیر ۱۳۴۶ شماره ۴۳
حوزههای تخصصی:
«تطبیق غنایی بیژن و منیژه در شاهنامه فردوسی و شاهنامه کردی الماس خان کندوله ای»(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
شاهنامه فردوسی که از دیدگاه تقسیمبندی جهانی محتوا در حوزه حماسی قرار میگیرد خالی از جنبه های غنایی نیست، بدون تردید توجّه به شاهنامه فردوسی و بالتّبع شاهنامهسرایی در میان اقوام مختلف ایرانی بدان حد اهمّیّت دارد که به فکر بازسرایی داستانهایی از شاهنامه به زبان خود برآمده اند، این انگیزه در میان قوم کرد به دلیل ویژگی های نزدیک زبانی و فرهنگی، جلوه ای خاص دارد. در این پژوهش سعی شدهاست داستان بیژن و منیژهاز شاهنامه کردی الماس خان کندوله ای که نمونه ای حماسی و به تقلید از بیژن و منیژه در شاهنامه فردوسی می باشد از دید غنایی و در دو حوز ه ی ابیات عاشقانه و احساسی - عاطفی«اعتذار، خمریّه، درخواست، شکواییّه، طنز و ریشخند، مدح، مرثیه، مفاخره و هجو» واکاوی گردد آنگاه با توجّه به مولّفه های فرهنگی دو زبان پارسی و کردی، علاوه بر بسامد موضوعات غنایی، وجوه اشتراک و افتراق آنها نیز مشخّص گردد.
شعر، نقد و شعر اجتماعی
حوزههای تخصصی:
بررسی محتوایی و سبکی نسخه خطّی «مجمره، رساله در عطرکشی» با نگاهی به تاریخچة عطر و عطرسازی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ایران شناسی در غرب/هرمان لندولت
حوزههای تخصصی:
تاریخ ادبیات
حوزههای تخصصی:
عاشقانه های « سوریاکانتا»
ایران و هند در گذر تاریخ
بررسی رابطه ی «حافظ و خدا» در ساحت همسخنی و گفت وگویی
حوزههای تخصصی:
یکی ازدستاوردهای ارزشمند میراث صوفیه در مقام مقایسه با فقه، فلسفه و کلام، تعریف و تلقی خاصی از رابطه ی انسان با خداست که آن را از رابطه ی انسان و خدا در نظام فقهی، فلسفی و کلامی متمایز می سازد و به رابطه ی عاشق و معشوق، تبدیل می کند و صمیمی ترین و ناب ترین گفت وگوها در قالب رابطه ی من و تویی بازتاب می یابد ؛ اما در این میان، برخی عارفان و شاعران کلاسیک، برخلاف گفتمان غالب صوفیانه که در آن، رابطه ی من و توییِ بنده و خدا تا مرز اتحاد و تسلیم و رضا در برابر خداوند پیش می رود؛ رابطه ی من و تویی بنده و خدا در قالب گستاخی، بی پروایی و من و تو کردن با خدا تبلور می یابد که تداعی گر استقلال دو طرف گفت وگو در عین صمیمت و پیوستگی در تلقی فلسفه ی همسخنی و گف وگویی مارتین بوبر است. در غزلیات حافظ، رابطه ی بنده و خدا از رابطه ی عاشق و معشوق در تلقی متعارف عارفانه بسی فراتر می رود و حافظ با خداوند در مقام دوست وارد گفت وگو می شود؛ گاه کبر و استغنا می ورزد و گاه به گونه های مختلف، با خداوند، نظام آفرینش و فلسفه ی خلقت، از درِ طعن و تعریض وارد می شود. این نوشتار، به تحلیل بیش تر رابطه ی من و تویی در ساحت همسخنی و گفت وگویی در اشعار حافظ پرداخته است..
ریلکه، تسوایک و هانتکه: تغییر حالت در مبحث اضطراب
حوزههای تخصصی:
یویوگی پارک (نمایشنامه به شعر)
حوزههای تخصصی:
ردیارد کیپلپنک
منبع:
مهرسال سوم ۱۳۱۴ شماره ۱۰
حوزههای تخصصی:
شمشیر فرهنگ جوهر دارد
شعر انقلابی پس از صدر اسلام
تابع بی اراده وسوسه نوگرایی نیستم
منبع:
بایا خرداد ۱۳۷۸ شماره ۳
حوزههای تخصصی:
کارگاه شعر
حوزههای تخصصی:
کیستی مولوی
حوزههای تخصصی: