درخت حوزه‌های تخصصی

در این پژوهش تأثیر اعتبار برند بر متغیرهای رفتاری برند با بررسی نقش میانجی بازاریابی ویروسی در برندهای تنیس روی میز بررسی شد. روش تحقیق همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری و از نظر هدف کاربردی بود و گردآوری داده ها به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری، مصرف کنندگان برندهای تنیس روی میز استان های آذربایجان غربی و شرقی بودند. از آنجا که تعداد جامعه آماری نامعلوم بود، با احتساب ریزش تعداد 400 پرسشنامه به روش نمونه گیری تصادفی ساده در بین مشتریان توزیع شد که در نهایت 377 پرسشنامه سالم عودت داده شد. به منظور اندازه گیری اعتبار برند از پرسشنامه اردم و سوایت (1998) و بازاریابی ویروسی سویینی و سوایت (2008)، متغیرهای رفتاری برند فرودی و همکاران (2018) پس از اعمال اصلاحات لازم استفاده شد. به منظور ارائه مدل تحقیق و همچنین بررسی روایی همگرایی و واگرایی از نرم افزار اسمارت پی ال اس 3 استفاده شد. به طور کلی، نتایج نشان داد که اعتبار برند بر بازاریابی ویروسی و متغیرهای رفتاری برند تأثیر معنا داری دارد. نتایج این تحقیق نشان داد که مدیران برند به منظور بهبود متغیرهای رفتاری برند باید اعتبار برند خود را از طریق تخصص گرایی بر روی محصولات و به دست آوردن اعتماد مشتریان با بهبود کیفیت محصولات ارتقا دهند.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی راهبردهای تأمین مالی در ورزش حرفه ای کشور بود. روش پژوهش حاضر کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی بود و اطلاعات موردنیاز با استفاده از مطالعات اسنادی و مصاحبه نیمه ساخت یافته با خبرگان به دست آمد. جامعه آماری پژوهش اساتید دانشگاهی با تخصص در زمینه های مدیریت ورزشی، اقتصاد و کارآفرینی، مدیران ارشد و متصدیان ورزش حرفه ایران و مدیران ارشد شرکت ها و صندوق های تأمین سرمایه بودند. روش نمونه گیری به صورت غیر تصادفی و هدفمند بود و مصاحبه با خبرگان تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت (20 مصاحبه). در اثر تجزیه وتحلیل داده ها در خصوص راهبردهای تأمین مالی در ورزش حرفه ای ایران راهبردهای تأمین مالی مبتنی بر دارایی ها متشکل از تأمین مالی مبتنی بر اماکن، تأمین مالی مبتنی بر بدهی، تأمین مالی مبتنی بر سرمایه، تأمین مالی مبتنی بر مشارکت و تأمین مالی مبتنی بر هدایا و کمک ها؛ منابع درآمدی ورزشی متشکل از تبلیغات، حامیان مالی، حق پخش، روز بازی، مبتنی بر برند، مبتنی بر ورزشکاران و هواداران و مبتنی برکالا و خدمات و مؤلفه های عملیاتی متشکل از اقدامات اجرایی و مالکیت مطلوب نیز به عنوان مهم ترین مقوله های اصلی و فرعی تأمین مالی در ورزش حرفه ای ایران معرفی شدند. آگاهی از این راهبردها نقشه راه روشنی را برای پیاده سازی مدل مطلوب تأمین مالی در ورزش حرفه ای پیش روی متصدیان ورزش کشور قرار می دهد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازی های بومی-محلی بر جنبه های رشد اجتماعی و روانی دانش آموزان دختر بود. این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. دو کلاس آموزشی شامل سی و پنج دانش آموز 12-14 سال مدرسه اطهران شهر تبریز به صورت هدفمند انتخاب و سپس در دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (17 نفر) قرار گرفتند. گروه بازی های بومی-محلی فعالیت های خود را به مدت 12 هفته، هر هفته یک جلسه یک ونیم ساعته انجام دادند. در این مدت آزمودنی های گروه کنترل، فعالیت های رایج مدرسه را انجام دادند. به منظور تحلیل داده ها از آزمون یومن ویتنی و ویلکا کسون استفاده شد. نتایج نشان داد در رشد اجتماعی و اغلب خرده مقیاس های مربوط به آن، گروه بازی های بومی-محلی نسبت به گروه فعالیت های رایج مدرسه بهبود معناداری داشته است؛ اما در مقیاس سلامت روان، تنها در مقیاس فرعی علائم جسمانی تفاوت بین دو گروه معنادار بود. می توان نتیجه گرفت بازی های بومی-محلی می تواند روشی آسان و بومی برای بهبود برخی جنبه های رشد اجتماعی و مقیاس های فرعی سلامت روان در دانش آموزان باشد.

هدف این پژوهش، طراحی مدل ساختاری توسعه ورزش دانش آموزی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی - تحلیلی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان معاونت تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش، ادارات کل استان ها، مناطق و شهرستان ها، فدراسیون ورزش های دانش آموزی و معلمان تربیت بدنی بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت مدل سازی معادلات ساختاری (249 نفر) انتخاب و نظرخواهی شدند. براساس مطالعه نظری و مصاحبه با متخصصان، پرسشنامه محقق ساخته ای تنظیم گردید و با استفاده از نظر متخصصان روایی (محتوایی)، پایایی (آلفای کرونباخ) و اعتبار عاملی (برازش مدل) تأیید شد. از روش مدل سازی معادلات ساختاری (نرم افزار PLS) جهت تحلیل یافته ها استفاد شد. نتایج پژوهش نشان داد که عوامل استراتژی ها، فرآیندها و مسیرها دارای اثر مستقیم و معنی داری بر پیامدهای توسعه می باشند و عامل ذینفعان نیز از طریق استراتژی ها بر پیامدهای توسعه اثر دارد. بر اساس نتایج پژوهش می توان بیان کرد که توسعه ورزش دانش آموزی فرآیندی پویا است و برای تحقق آن و حصول پیامدهای توسعه، ذینفعان، استراتژی ها، فرایندها و مسیرهای توسعه ورزش با هم عمل می کنند. از اینرو سیاست گذاران و برنامه ریزان باید به هنگام تدوین سیاست ها و برنامه های توسعه ورزش دانش آموزی به ذینفعان، استراتژی ها، فرایندها و مسیرهای توسعه ورزش توجه کنند و آنها را مد نظر قرار دهند.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی موانع توسعه اخلاق حرفه ای مدیران سازمان های ورزشی بود. روش تحقیق حاضر از نوع کیفی به شیوه نظریه داده بنیاد بود که جمع آوری داده ها از طریق بررسی مبانی نظری، پیشینه های تحقیق و مصاحبه انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل نخبگان دانشگاهی (اعضای هیات علمی دانشگاه های سراسر کشور با تخصص موضوعی اخلاق حرفه ای) و مدیران سازمان های ورزشی منتخب کشور بودند که نمونه تحقیق به صورت نظری و به تعداد 12 نفر تعیین گردید. لازم به ذکر است که تحلیل داده ها با استفاده از سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. بر اساس نتایج حاصل از پژوهش، 19 مؤلفه تحت عناوین (وجود فسادهای متنوع، رفتارهای ضد اخلاقی سازمانی، رفتارهای ضد اخلاقی فردی، مشکلات ناشی از شغل، عدم ثبات کاری و رفتاری، موانع فیزیکی و روانی محیط کار، موانع قانونی و اداری محیط کار، تحویلی نگری، سبک های مدیریتی نامناسب، عدم وجود برنامه ریزی، سیاست زدگی، بی اعتمادی، بی بصیرتی، عدم آگاهی از روابط سازنده، عدم آشنایی با سازمان، ترویج بی اخلاقی، بی اخلاقی در تعاملات سازمانی، بی اهمیتی به اخلاق مداری و قضاوت های غیراخلاقی) شناسایی و استخراج گردید. اولین گام در دستیابی به سازمان های اخلاق مدار، شناسایی و درک صحیح از مفهوم اخلاق حرفه ای مدیران و موانع موجود می باشد، زیرا شناخت موانع توسعه اخلاق حرفه ای مدیران سازمان های ورزشی موجب می گردد تا تصمیم گیران سازمانی دید بهتری پیدا کرده و با بینش بیشتری نسبت به کاهش اثر یا حذف این موانع اقدام نمایند.

مقدمه و هدف: هدف از اجرای این تحقیق، نقش  مهارت های  مدیریت کوانتومی بر عملکرد و چابکی سازمانی کارکنان تربیت بدنی ارتش جمهوری اسلامی ایران می باشد.  روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر استراتژی همبستگی است که به روش میدانی اجرا گردید ه است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه کارکنان اداره تربیت بدنی آجا در سال 1397 که 169 نفر می باشد که به علت محدود بودن جامعه آماری، تعداد نمونه آنها با جامعه آماری برابر در نظر گرفته می شود. به منظور اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه های استاندارد مهارتهای مدیریت کوانتومی عظیمی ثانوی (1393 )، عملکرد سازمانی سرمد و همکاران(1390) و چابکی سازمانی ژانگ و شریفی (2000) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و pls  برای آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید. نتایج : یافته های تحقیق حاکی از آن است که بین مدیریت کوانتومی با عملکرد سازمانی (598/0 = r ) ارتباط معنادار وجود داشت، همچنین بالاترین همبستگی بین مولفه نگاه کوانتومی با  عملکرد سازمانی (582/0 = r ) از نظر آماری وجود داشت. بین مدیریت کوانتومی با چابکی سازمانی(710/0 = r ) ارتباط معنادار وجود داشت، همچنین بالاترین همبستگی بین مولفه تفکر کوانتومی با مولفه انعطاف پذیری (692/0 = r ) وجود دارد. علاوه بر این نتایج نشان داد که مدیریت کوانتومی بر عملکرد و چابکی سازمانی کارکنان تربیت بدنی از نظر آماری تاثیر مستقیم، مثبت و معنی داری داشت.      نتیجه گیری: مدیران تربیت بدنی اجا   برای رهبری مؤثرتر باید به مهارت های کوانتومی و بعد کاربردی این مهارت ها توجه ویژه ای داشته باشند. چرا که مهارت مدیریت کوانتومی، مدیران را قادر می سازد تا آگاهانه مقاصد و نیات خود را انتخاب کنند. همچنین از طریق رهبری ومدیریت کوانتومی مدیران می توانند تفکر و اعتماد را در میان کارکنان تربیت بدنی  بوجود آورند، که این مهم به نوبه خود موجب نگرش نو به مسائل ارتباطات متقابل، پیشرفت و در نهایت افزایش بهره وری و عملکرد بالاتر می شود.

این مطالعه به منظور بررسی تغییرات حس عمقی مفصل زانو در سالمندان مبتلا به استئوآرتریت زانو متعاقب یک دوره فعالیت کنترل شده هوازی انجام شد. جامعه آماری شامل مردان سالمند فعال مبتلا به استئوآرتریت زانو آذربایجان غربی است. که از بین آن ها 20 نفرحداقل 2 جلسه در هفته به فعالیت ورزشی می پرداختند، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفری (هوازی و کنترل) تقسیم شدند. آزمودنی ها به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته برنامه تمرین هوازی را اجرا نمودند. برای اندازه گیری حس عمقی زانو از الکتروگونیامتر استفاده گردید. از آزمون آماری t مستقل برای بررسی نتایج بین گروهی و آزمون t زوجی برای بررسی نتایج درون گروهی استفاده شد. یافته ها نشان داد حس عمقی، در مقایسه درون گروهی (0001/0p=) در گروه هوازی و در مقایسه بین گروهی (001/0p=) اختلاف معنی دار بود. به طورکلی نتایج نشان داد که به کارگیری هشت هفته تمرین هوازی می تواند عاملی اثرگذار بر بهبود حس عمقی زانو مردان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه علّی بهزیستی روانی و درگیری تحصیلی با میانجی گری اشتیاق ورزشی در دانش آموزان بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان بروجرد در سال تحصیلی 1401 – 1400 بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 450 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. داده های پژوهش به کمک پرسشنامه های بهزیسیتی روانی، درگیری تحصیلی و اشتیاق ورزشی گردآوری گردید. داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری مورد تحلیل قرارگرفت. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که بهزیستی روانی اثر مستقیم معناداری بر درگیری تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین بهزیستی روانی به طور غیر مستقیم و از طریق اشتیاق ورزشی اثر معناداری بر درگیری تحصیلی دارد. نتایج نشان می دهد با توجه داشتن به متغیرهای بهزیستی روانی و اشتیاق ورزشی می توان افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان را انتظار داشت.

در فرایند تولید پادزهر، تغییرات هماتولوژیک در اسب ها مشاهده می شود که بر سلامت آن ها تأثیرگذار است. به کارگیری فعالیت های ورزشی به عنوان روش غیردارویی می تواند در حفظ و ارتقای سلامت دام نقش مهمی ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثرهای تمرین هوازی بر تعدیل تغییرات هماتولوژیک در اسب های تولیدکننده پادزهر منووالانبود. بدین منظور، 10 رأس اسب نژاد مخلوط بالغ پنج تا هشت ساله با میانگین وزنی 350-300 کیلوگرم، در چرخه تولید پادزهر به صورت تصادفی به دو گروه زهر (V) و گروه زهر + تمرین (TV) تقسیم شدند. گروه آزمایشی برنامه تمرینات هوازی را به مدت 22 هفته، سه جلسه در هفته و حداکثر زمان 30 دقیقه با شدت 50-60 درصد ماکزیمم ضربان قلب انجام دادند. از آزمودنی های هر دو گروه در دو نوبت قبل از شروع و پایان پروتکل، ازطریق سیاهرگ وداج برای ارزیابی فاکتورهای هماتولوژیک، خون گیری انجام شد. نتایجنشانداد که تعدادگلبول هایقرمز،هموگلوبین،هماتوکریت، تعداد پلاکت ها و تعداد گلبول های سفید، لنفوسیت و ائوزینوفیل ها، در هر دو گروه نسبت به سطوح پایه کاهش داشتند؛ اما تعداد مونوسیت ها، نوتروفیل ها، MCH و MCV MCHC در هر دو گروه افزایش یافتند؛اگرچه مقایسه نتایج بین دو گروه زهر و گروه زهر+ تمرین، در هیچ یک از فاکتورهای مذکور معنادار نبود (P ≥ 0.05). درمجموع، نتایجاینبررسینشانداد که بیشترین تغییرات هماتولوژیک تحت تأثیر عامل زهر قرار می گیرد و این شدت از تمرینات تأثیر معناداری در تعدیل تغییرات هماتولوژیک گروه TV ندارد.

هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر مشاهده عمل و تصویرسازی حرکتی بر تعادل و طول، سرعت و ریتم گام سالمندان مبتلا به سکته مغزی بود. 24 نفر از سالمندان مبتلا به سکته مغزی به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. از آزمون های لک لک، زمان برخاستن- راه رفتن و نرم افزار تحلیل دو بعدی کینوا استفاده شد. مرحله تمرین شامل 16 جلسه (3 جلسه در هفته و هر جلسه ، 45 دقیقه ) بود. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد که تعادل ایستا، سرعت و طول گام نسبت به پیش آزمون پیشرفت معناداری داشتند. تصویرسازی-حرکتی و مشاهده عمل منجر به بهبود تعادل پویا در مقایسه با گروه کنترل شد. سرعت گام گروه تصویرسازی-حرکتی بیشتر از گروه مشاهده عمل و کنترل بود، در نهایت، ریتم گام در گروه مشاهده عمل، نسبت به پیش آزمون پیشرفت داشت. یافته های پژوهش پیشنهاد می کنند که مشاهده و تصویرسازی حرکتی می توانند تعادل و پارامترهای راه رفتن را در سالمندان مبتلا به سکته مغزی بهبود بخشند.

هوش هیجانی به عنوان یک عامل روانی، بر ارزیابی موقعیت های خاص پیش آمده در حین ورزش و تصمیم گیری مؤثر در رابطه با آنها، اثرگذار است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر تمرینات متفاوت فوتبال بر هوش هیجانی فوتبالیست ها بود. 22 فوتبالیست مرد جوان با میانگین سنی 5/14 سال به دو گروه 11 نفرِ تقسیم شدند (گروه تمرین سنتی و گروه بازی در زمین کوچک) و در 18 جلسه تمرینی متناسب با گروه خود شرکت نمودند. از پرسش نامه هوش هیجانی برادبری و گریور برای اندازه گیری هوش هیجانی در پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره تفاوت معناداری را بین دو گروه نشان نداد؛ اما نتایج آزمون تی وابسته تفاوت معناداری را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه تجربی نشان داد. نتایج این پژوهش نشان داد تمرینات ورزشی باعث بهبود هوش هیجانی در افراد می گردد؛ اما بازی های زمین کوچک با توجه به ماهیت خود، این امر را بیشتر تسهیل می نماید

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شدت تمرین ورزشی بر ظرفیت نوزایی قلبی در رت های مبتلا به آنفارکتوس میوکارد (MI) بود. به این منظور، ابتدا رت های نر نژاد ویستار تحت عمل جراحی بستن شریان کرونری LAD قرار گرفتند و سپس از طریق اکوکاردیوگرافی ایجاد MI تأیید شد. چهار هفته پس از جراحی، رت های مبتلا به MI به صورت تصادفی در گروه های تمرین ورزشی با شدت های کم (LIT)، متوسط (MIT)، بالا (HIT) و شم (Sham) به اضافه گروه کنترل سالم (Con) قرار گرفتند و پروتکل های تمرین ورزشی را به مدت 6 هفته و 5 جلسه در هفته اجرا کردند. پس از اتمام مداخله تمرین ورزشی رت ها تشریح شده و داده های حاصل از طریق آزمون ANOVA یکطرفه و آزمون LSD تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد بین گروه ها در مقادیر کسر تزریقی، کسر کوتاه شدگی، mRNA Gata4 و mRNA Tbx5 تفاوت معناداری وجود دارد (001/0P=). نتایج آزمون تعقیبی نشان داد در هر سه گروه تمرین ورزشی مقادیر کسر تزریقی و کسر کوتاه شدگی نسبت به گروه Sham افزایش معناداری داشته اند، اما با وجود این افزایش، مقادیر آنها در گروه Con به شکل معناداری بیشتر از گروه های مبتلا به MI بود. همچنین در مقادیر mRNA Gata4 گروه LIT نسبت به گروه های MIT، HIT، Sham و Con افزایش معناداری مشاهده شد. با وجود این، در مقادیر mRNA Tbx5 بین گروه های مبتلا به MI تغییرات معناداری مشاهده نشد و تنها مقادیر mRNA Tbx5 در گروه Con نسبت به گروه های مبتلا به MI به صورت معناداری بیشتر است. در نتیجه، تمرین ورزشی صرف نظر از شدت، عملکرد قلبی رت های مبتلا به MI را افزایش می دهد، اما به نظر می رسد تمرین ورزشی با شدت کم، عامل مؤثرتری در افزایش ظرفیت نوزایی قلبی رت های مبتلا به MI باشد.

مچ پا از شایع ترین نواحی وقوع آسیب دیدگی در ورزش است؛ به طوری که 25 درصد از کل آسیب های ورزشی را در برمی گیرد. ارتباط متغیرهای راستای آناتومیک با وقوع آسیب در این مفصل نامشخص است. تعداد 25 ورزشکار مبتلا به آسیب مچ پا و 25 ورزشکار سالم، به صورت تصادفی انتخاب شدند و داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. متغیرهای شاخص قوس کف پا، افت ناوی، تیبیاوار، هایپر اکستنشن زانو، پیچش درشت نی، دامنه حرکتی دورسی فلکشن، استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی و تعادل ایستا و پویا، در نمونه ها اندازه گیری شدند. مقایسه داده های دو گروه با استفاده از آزمون های تی مستقل و یومن ویتنی نشان داد که بین دو گروه در مقادیر شاخص قوس کف پا و تیبیاوارا تفاوت معناداری وجود دارد؛ درحالی که بین مقادیر متغیرهای افت ناوی، هایپراکستنشن زانو، پیچش درشت نی، دامنه حرکتی دورسی فلکشن، تعادل ایستا و پویا و استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی، تفاوتی بین دو گروه وجود ندارد؛ براین اساس، احتمالاً ناهنجاری های اندام تحتانی می توانند در بروز آسیب های مچ پا دخیل باشند.

زنان به واسطه ارتقای توان عاملیتی و کاسته شدن از عوامل محدودیت زا نقش آفرینی روزافزون در جامعه مدرن دارند. اما در مسیر رشد و شکوفایی ظرفیت های شان، همچنان با چالش های جدی در زمینه نوع نگاه جامعه بازارمحور به بدن مواجه اند. در این جامعه بدن عرصه ای پررونق برای تعریف و پیشبرد جریان های جدید مصرف است. این پژوهش بر آن است تا از طریق واکاوی نظام مند تجارب زنان از زیست روزمره در باشگاه های ورزشی، به دریافتی روشن از نحوه مواجهه آنها با سه دغدغه فراگیر در دنیای مدرن شامل زیبایی، سلامتی و ورزش دست یابد. بدین منظور مبتنی بر رویکردی کیفی، مصاحبه هایی نیمه ساختاریافته با چهارده تن از بانوان مراجعه کننده و فعال در باشگاه های بدن سازی و ورزشی، صورت گرفت. تجزیه و تحلیل متن مصاحبه ها به کمک تکنیک تحلیل مضمون، منتج به صورت بندی مجموعه ای از مقوله های اصلی شامل"اهمیت یافتن پذیرش اجتماعی بدن"، "عملکرد چندگانه باشگاه ورزشی"، "تنوع در منابع و عوامل انگیزاننده"، "درک آمیخته از ورزش و سلامتی"، "درک آمیخته از ورزش و زیبایی" و "مرکزیت ایده بهبود در پیامدهای ورزش" شد. هر یک از این مضامین نیز خود دربرگیرنده مفاهیم معینی بوده اند. در بالاترین سطح انتزاعِ مفهومی نیز، کلان مقوله ای تحت عنوان "باشگاه بدن سازی به عنوان عرصه تحقق زیبایی سلامت محور" تعریف و صورت بندی شد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین عصبی- عضلانی بر عملکرد حرکتی و قدرت زنان فعال با نقص غلبه پا بود. 26 زن فعال دارای نقص غلبه پا (25-18سال) به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. حداکثر گشتاور اکستنسوری و فلکسوری زانوی برتر و غیربرتر با استفاده از دستگاه ایزوکینتیک به صورت کانسنتریک و اکسنتریک و با سرعت60 درجه بر ثانیه و عملکرد حرکتی به وسیله پرش تاک اندازه گیری شد. هر دو گروه پیش آزمون را پیش از شروع دوره تمرینی و پس آزمون را دو روز بعد از اتمام تمرینات در گروه تجربی انجام دادند. برای تحلیل آماری از آزمون های t همبسته و آنالیز کوواریانس در سطح معناداری 95/0 استفاده شد. در پیش آزمون عملکرد حرکتی و قدرت بین دو گروه تمرین و کنترل اختلاف معناداری مشاهده نشد (05/0<P). آزمون تی همبسته نشان از اختلاف معنادار عملکرد حرکتی و قدرت در گروه تمرین داشت (05/0>P). درحالی که نمرات عملکرد حرکتی و قدرت گروه کنترل اختلاف معناداری را نشان نداد (05/0<P). همچنین در پس آزمون، اختلاف معناداری بین امتیازهای دو گروه یافت شد (05/0>P). با توجه به تأثیر تمرینات نوروماسکولار بر بهبود عملکرد و قدرت اندام تحتانی زنان دارای غلبه پا، استفاده از این تمرینات در برنامه های پیشگیری و بازتوانی افراد پیشنهاد می شود.

برنامة درسی، یکی از مهم ترین ارکان مدیریت ورزشی در کشور محسوب می شود. در این پژوهش، به بررسی و مقایسة برنامة درسی مقطع کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی در ایران و دانشگاه های منتخب پرداخته شده است. روش این پژوهش، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی با رویکرد کیفی بود. برنامه های درسی رشتة (گرایش) مدیریت ورزشی کشور براساس برنامة درسی مصوب دفتر برنامه ریزی آموزش عالی از سایت وزارت علوم تحقیقات و فناوری (دفتر برنامه ریزی آموزش عالی) دریافت شدند و با برنامة درسی 16 دانشگاه منتخب تطبیق داده شدند و مقایسه شدند. بررسی عناوین درسی دانشگاه های منتخب جهان نشان می دهد که بیشترین شباهت عناوین درسی با دروس گرایش بازاریابی ورزشی بود و کمترین هم پوشانی با گرایش های مدیریت اوقات فراغت و مدیریت راهبردی در ورزش بود. برنامة آموزشی مدیریت ورزشی در ایران، دارای بیشترین تنوع در عناوین درس و تنوع در گرایش درزمینة مدیریت ورزشی نسبت به دانشگاه های منتخب بود. بیش از 90 درصد از همة عناوین درسی دانشگاه های منتخب، به 26 حیطة موضوعی تفکیک شدند که در آموزش مدیریت ورزشی در کشور، به 21 حیطه به تفکیک گرایش پرداخته شده است. دروس مقطع کارشناسی به صورت کلی و جامع تعریف شده اند و دروس مختص مدیریت ورزشی در مقایسه با دانشگاه های منتخب محدود بودند و برعکس، در مقطع کارشناسی ارشد گرایش های تخصصی تر و تفکیک شده تری نسبت به دانشگاه های موردمقایسه وجود داشتند؛ براین اساس، به نظر می رسد که دانش آموختگان مقطع کارشناسی فاقد مهارت های شناختی و تجربی کافی برای انتخاب و ورود به گرایش های تخصصی مدیریت ورزشی باشند.

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی ارزشیابی در درس تربیت بدنی دوره متوسطه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پیمایشی بود که با تکنیک دلفی (با دو هدف اکتشاف و تبیین روابط) انجام شد . جامعه آماری در بخش کیفی شامل اسناد و منابع کتابخانه ای و 16 نفر از متخصصان تربیت بدنی و در بخش کمی، معلمین تربیت بدنی دوره اول متوسطه کشور بود. نمونه پژوهش، 544 نفر از معلمین تربیت بدنی کشور بودند که با روش نمونه گیری طبقاتی از 32 استان انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. بر اساس نتایج پژوهش، " شرایط اجرای ارزشیابی در مدارس " دارای بیشترین آسیب و در حد ضعیف گزارش شد و " طراحی شیوه نامه ارزشیابی " و " سواد ارزشیابی معلمان " در حد متوسط گزارش شد. در بخش " شیوه نامه ارزشیابی " ، مؤلفه های هدف، محتوا، روش ارزشیابی و نمره گذاری بیشتر از میانگین فرضی، مؤلفه ارزیابان کمتر از میانگین فرضی و مؤلفه های اصول و ابزار ارزشیابی در محدوده میانگین فرضی قرار گرفت. در بخش " ا جرای ارزشیابی " ، مؤلفه های فضا و تجهیزات، همکاری و نظارت کمتر از میانگین فرضی و مؤلفه سازمان دهی بیشتر از میانگین فرضی قرار گرفت. همچنین در بخش " سواد ارزشیابی معلمان " مؤلفه های دانش، مهارت، تفسیر و تعامل انتقادی در محدوده میانگین فرضی قرار گرفت. یافته های این پژوهش به برنامه ریزان در رفع کاستی های تدوین شیوه نامه، به معلمان در ارتقای سواد ارزشیابی و به کارشناسان تربیت بدنی و مدیران مدارس در رفع کاستی ها و فراهم سازی شرایط مطلوب اجرای ارزشیابی کمک می کند.