فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۶٬۶۴۱ تا ۱۶٬۶۶۰ مورد از کل ۲۸٬۸۷۷ مورد.
راه های ورود روزنامه قانون به ایران
منبع:
یاد ۱۳۸۵ شماره ۸۲
حوزههای تخصصی:
اقبال مکتب هنری تبریز
منبع:
گفتگو ۱۳۷۶ شماره ۱۸
حوزههای تخصصی:
خلاصهای از زندگی و آثار ابوالحسنی اقبال آذر(1350-1233) موسیقیدان معاصر کشور را تحریر میکند . نویسنده مقاله بر این است که میتوان به مجموعه آثار این هنرمند نام"" مکتب تبریز"" را در موسیقی داد . در ادامه، نویسنده به اهمیت این مکتب در مقایسه با سایر مکاتب مهم موسیقی ایرانی اشاره میکند و نیز به میراث هنری آثار هنریای که به وسیله اقبال آذر اجرا یا تدیون شده است میپردازد.
تاریخچه ایران شناسی در اتریش
حوزههای تخصصی:
طیب حاج رضایی و قیام 15 خرداد
حوزههای تخصصی:
گفت و گو با فیلمبردار مجموعه روایت فتح در باره شهید سیدمرتضی آوینی
منبع:
شاهد یاران ۱۳۸۷ شماره ۳۱
حوزههای تخصصی:
گوشه هایی از ماجرای قتل امیرکبیر
حوزههای تخصصی:
کودتای 1299
حوزههای تخصصی:
ساعات توپ سحر و توپ افطار
منبع:
گوهر شهریور ۱۳۵۲ شماره ۸
حوزههای تخصصی:
تجارت و سیاست در خلیج فارس؛ ماجرای شرکت ونک هاوس
حوزههای تخصصی:
بزنگاهی تاریخی از چشم یک آلمانی
حوزههای تخصصی:
اداب الحربه و الشجاعه
حوزههای تخصصی:
رویکرد عاطفی به واقعه ی کربلا در متون فارسی پیش از قرن نهم (مطالعه ی موردی: آثار حسن شیعی سبزواری)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
از زمان نگارش روضة الشهداء در907ق، تا حدود سده ی اخیر، رویکرد غالب در روایت شفاهی و کتبی واقعه ی کربلا در میان فارسی زبانان، رویکردی عاطفی و هماهنگ با ذائقه ی عمومی بوده است، اما بررسی برخی آثار فارسی به جا مانده از پیش از قرن دهم، از قدمت بیش تر این قرائت در میان فارسی زبانان، خبر می دهد.
حسن بن حسین شیعی سبزواری(زنده در 757ه)، از جمله مهم ترین نمایندگان قرائت مورد نظر از واقعه ی کربلاست که آثار خود را حدود دو قرن پیش از روضة الشهداء، به رشته ی تحریر در آورده است.
در مقاله ی حاضر، رویکرد سبزواری به واقعه ی کربلا در سه اثر به جا مانده ی او (راحة الارواح، مصابیح القلوب و بهجة المباهج) به شیوه ای توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. این بررسی نشان می دهد که غلبه ی رویکرد عاطفی در انعکاس واقعه ی کربلا در متون فارسی، نه تنها از قدمتی بیش از قرن نهم برخورداربوده، که قرائت مذکور در میان شیعیان خراسانی قرن هشتم (از مهم ترین مراکز شیعیان فارسی زبان در ادوار کهن)، از چنان پذیرشی بر خوردار بوده است که حتی حکومت شیعه مذهب سربداران نیز، آن را به عنوان قرائتی مقبول از واقعه ی کربلا تلقی می کرده است.