درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از انجام این پژوهش، ارزیابی نقش عوامل سطوح کلان، میانی و خرد در توسعه ورزش قهرمانی است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، توسعه ای و بر اساس روش مطالعه از نوع پیمایش می باشد که گردآوری داده ها به صورت میدانی انجام شد. در بخش نظرسنجی، از پرسش نامه محقق ساخته استفاده گردید. این پرسشنامه شامل 56 سؤال پیرامون شاخص های توسعه در سطوح کلان، میانی و خرد و همین طور عوامل توسعه مرتبط با فدراسیون ها بود که روایی (صوری، محتوایی و غیره) آن با نظر اساتید و متخصصان و روایی سازه آن با تحلیل عامل تأییدی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ (872/0= ) تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های توصیفی، از تحلیل عاملی تأییدی برای تأیید گویه های پرسش نامه، از آزمون تی تک نمونه و آزمون فریدمن برای مقایسه میانگین و رتبه بندی عوامل استفاده گردید. مقایسه میانگین عوامل نشان داد که بیش ترین میانگین و اثرگذاری به ترتیب مربوط به سطح خرد، میانی، فدراسیون و سطح کلان می باشد. بخش عمده مشکلات توسعه ورزش قهرمانی مربوط به عوامل موجود در سطح خرد می باشد، اما در سطح میانی با توجه ویژه به ورزش مدارس و ورزش بانوان می توان به توسعه ورزش قهرمانی کمک کرد. فدراسیون های ورزشی نیز با انتخاب صحیح رئیس فدراسیون، ایجاد اماکن ورزشی استاندارد و... می توانند توسعه ورزش قهرمانی را یاری رسانند. لازم است به رفع مشکلات سطح کلان مثل نسبت  مدال آوری به جمعیت، توزیع صحیح بودجه در ورزش و... اهتمام ویژه شود.

مقدمه: رفتار غیراخلاقی در صنعت ورزش به سرعت در حال افزایش است، در نتیجه هدف از این تحقیق طراحی مدل تصمیم گیری اخلاقی بازیکنان فوتبال است.روش پژوهش: پژوهش حاضر از منظر پارادایم، تفسیری؛ از منظر شیوه، کیفی و از منظر راهبرد، نظریه داده بنیاد رهیافت گلیزر بود و در آن از مصاحبه برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. جامعه آماری پژوهش بازیکنان لیگ برتر فوتبال مردان و زنان بود. به منظور نمونه گیری از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد. بر این مبنا 15 مصاحبه انجام گرفت. به منظور بررسی کیفیت و اعتباربخشی به نتایج پژوهش از معیارهای ارزشیابی لینکلن و گابا (1985) شامل معیارهای اعتبار، انتقال، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری و به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از سه فرایند همپوش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری نظری استفاده شد.یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد تصمیم گیری اخلاقی در بین بازیکنان فوتبال یک فرایند هفت مرحله ای است که شروع آن با درک اخلاقی و پایان آن با پیامدهای تصمیم گیری است. همچنین مشخص شد عوامل فردی، شرایط موقعیتی و عوامل محیطی فرهنگی بر تصمیم گیری مؤثرند و سرانجام اینکه رابطه بین تصمیم و پیامد آن با کاربست راهبردهای مقتضی تعدیل می شود.نتیجه گیری: بر این اساس به مسئولان و مدیران سازمان لیگ، فدراسیون فوتبال، باشگاه های ورزشی و نهادهای فرهنگی مربوط پیشنهاد می شود که هم افزایی و شبکه سازی آموزش، ترویج اخلاق مداری، تنبیه و نهادینه سازی را به مثابه راهبردهای ارتقای تصمیم گیری اخلاقی در دستور کار خود قرار دهند.

اهداف: آنژیوژنزیز در عملکرد قلب نقش حیاتی ایفا می کند. آیریزین یک میانجی احتمالی برای اثرات ورزش می باشد. هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی سطح سرمی آیریزین و بیان ژن و پروتئین فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بافت قلب موش های نژاد NMRI به دنبال تمرین مقاومتی و تزریق آیریزین بود.مواد و روش ها: 21 عدد موش (NMRI، پنج هفته ای با وزن حدود 2±18 گرم) به صورت تصادفی به سه گروه کنترل، تمرین (مقاومتی) و آیریزین تقسیم شدند. پروتکل تمرین به مدت هشت هفته اجرا شد. وزنه ای معادل 30 درصد وزن موش ها به دم آن ها متصل و روی یک نردبان با ارتفاع یک متر بالا رفتند. وزنه به تدریج به دو برابر وزن موش می رسید. گروه آیریزین به مدت هشت هفته آیریزین با دوز 100 میکروگرم/کیلوگرم/هفته به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. بیان ژن VEGFدر قلب با روش real-time PCR، پروتئین VEGF با ایمونوهیستوشیمی و وسترن بلات و غلظت سرمی آیریزین با استفاده از الایزا بررسی شد. یافته ها: در مقایسه با گروه کنترل، سایر گروه های مورد مطالعه افزایش بیان ژن و پروتئین VEGF و همچنین افزایش سطوح سرمی آیریزین را نشان دادند .(P < 0.05) ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین پارامترهای مورد نظر در هر گروه رابطه ی معنی دار مثبتی وجود دارد(P < 0.05 , r > 0 ) .نتیجه گیری: احتمالا آیریزین واسطه ی برقراری ارتباط بین تمرین مقاومتی و آنژیوژنزیز در بافت قلب می باشد.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر تاثیر مصرف عناب بر ظرفیت ضد اکسایشی تام (TAC) و مالون دی آلدهید (MDA) زنان جوان پس از یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید بود. مواد و روش ها: در قالب یک طرح نیمه تجربی، 18 زن جوان به طور تصادفی در دو گروه شامل گروه مصرف میوه عناب + فعالیت مقاومتی شدید و گروه فعالیت مقاومتی شدید قرار گرفتند. گروه اول روزانه 0.4 گرم عناب به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن به مدت 3 هفته دریافت کردند؛ اما گروه دیگر در طول پروتکل از خوردن عناب منع شدند. افراد هر دو گروه در یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید متشکل از 5 حرکت با شدت 90 درصد یک تکرار بیشینه شرکت کردند. TAC و MDA به ترتیب با روش FRAP و TBARS اندازه گیری شدند. داده های جمع آوری شده به شکل میانگین وانحراف استاندارد بیان شدند، و برای استخراج نتایج از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی LSD در سطح 0.05≥p استفاده گردید. یافته ها: در گروهی که دریافت میوه عناب نداشتند، TAC پس از تمرین مقاومتی شدید به طور معنی دار کاهش یافت (0.02>p)، اما در گروه عناب + تمرین مقاومتی شدید، افزایش معنی دار TAC پس از دوره 3 هفته ای مصرف عناب مشاهده شد (0.03>p). از طرف دیگر، میزان MDA در هیچ کدام از دو گروه فوق، تغییر معنی داری در مراحل مختلف اندازه گیری نداشت (0.05<p). بحث و نتیجه گیری: یک جلسه تمرین مقاومتی شدید TAC را سرکوب می کند، اما مصرف 3 هفته عناب با دوز 0.4 گرم/کیلوگرم وزن بدن، می تواند اثرات منفی آن را کاهش دهد.

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر عوامل اقتصادی بر هزینه های ورزشی دولت و خانوار انجام شد. در این مقاله با استفاده از الگوی خود رگرسیون برداری(var) و توابع واکنش آنی(IRF) و تجزیه واریانس(VD) و همچنین آزمون انباشتگی، روابط کوتاه مدت و بلند مدت میان متعیر ها مورد توجه قرار گرفت وبا استفاده از آزمون تئوری های موجود در این زمینه، رابطه میان عوامل اقتصادی و هزینه های ورزشی دولت و خانوار در دوره 1363 تا 1400 تجزیه و تحلیل شدند. متغیرهای مورد استفاده در این تحقیق شامل تولید ناخالص داخلی، حجم نقدینگی، نرخ ارز، نرخ بهره، تراز تجاری، نرخ دلار، درآمد مالیاتی، وارادات کالاهای ورزشی و صادرات کالاهای ورزشی خانوار می باشد. نرم افزار مورد استفاده جهت تجلیل داده ها ایویوز نسخه 12 بود. مطابق یافته ها، از میان عوامل اقتصادی شناسایی شده عامل تولید ناخالص داخلی روی هزینه های ورزشی دولت و عامل تولید ناخالص داخلی و نرخ تورم روی هزینه های ورزشی خانوار تاثیر گذار می باشد. در نهایت بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود دولت با افزایش اعتبارات و همکاری با شرکت ها و حامیان مالی، حمایت مالی از ورزشکاران را افزایش دهد. این شامل تعیین حقوق و دستمزد مناسب برای ورزشکاران حرفه ای، پرداخت هزینه های آموزشی و تجهیزات، و همچنین حمایت درباره هزینه های سفر و مسابقات است. این اقدام می تواند هزینه های خانوارها برای حمایت از ورزشکاران را کاهش داده و امکان ادامه فعالیت ورزشی حرفه ای را برای ورزشکاران فراهم کند.

هدف:فعالیت ورزشی و عصاره گیاه گزنه باعث افزایش بیان ژن های درگیر در تبدیل بافت چربی سفید به بافت چربی قهوه ای می-شود اما اثر ترکیبی آنها در این مورد مشخص نیست. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر عصاره گیاه گزنه و تمرین هوازی بر غلظت سرمی آیریزین،FGF21 و بیان ژن PGC1α ،UCP1, در رت های دیابتی بود. روش شناسی:دریک کارآزمایی تجربی 70 سر رت نر نژاد ویستار (میانگین وزن؛ 52/18±35/227 گرم) به صورت تصادفی درهفت گروه شامل کنترل سالم، کنترل دیابتی، عصاره گزنه، مِتفورمین، تمرین، گزنه+تمرین و مِتفورمین+تمرین تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت چهارهفته، هرهفته 5 روز، هرروز از ۱۵ دقیقه (در هفته اول) تا۵۰ دقیقه (در هفته چهارم) شنا کردند. گروه-های گزنه و متفورمین به ترتیب روزانهmg/kg1/25 و mg/kg100از این دوماده را به صورت گاواژ دریافت کردند. پس از پایان مداخله نمونه خون، بافت های عضله پشت ران، پانکراس و چربی(احشایی) رت ها برای بررسی متغیرهای پژوهش گرفته شد. آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی با سطح معناداری 05/0، جهت بررسی تغییرات داده ها استفاده شد. یافته ها:غلظت آیریزین گروه مِتفورمین+تمرین در مقایسه با گروه کنترل دیابتی بطور معناداری بیشتر بود(001/0=P). تفاوت معناداری نیز در میزان غلظت FGF21سرم گروه ها مشاهده نشد. افزایش معنادار بیان ژنهای PGC1α و UCP1 در همه گروه های درمان نسبت به گروه کنترل سالم و کنترل دیابتی مشاهده گردید(05/0>P). نتیجه گیری:مصرف همزمان عصاره گزنه و تمرین شنا باعث کاهش گلوکز خون و همچنین فعال شدن بیان ژنهای PGC-1α و UCP1 می شود که در روند قهوه ای شدن بافت چربی نقش دارند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره آموزش الگوی صحیح فعالیتهای روزمره به آموزگاران و والدین برآگاهی آنها و وضعیت ستون فقرات دانش آموزان بود. نمونه آماری این تحقیق نیمه تجربی 100 نفر دانش آموز هشت تا ده سال، والدین و آموزگاران آنها بود که به سه گروه تجربی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. آگاهی توسط پرسشنامه و راستای ستون فقرات در قبل، پس و پیگیری شش ماهه ارزیابی شد. برنامه سه ماهه شامل شش جلسه 45 دقیقه ای بود. در تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش بر آگاهی و وضعیت ستون فقرات بین گروهها تفاوت معنادار دارد. اما تفاتهای درون گروهی معنادار نبود. در متغیر آگاهی، تفاوت بین گروه کنترل با سه گروه دیگر معنادار بود (کنترل/ آموزگاران0.01 =P، کنترل/ والدین0.07 =Pکنترل/ والدین-آموزگاران0.00 =P) همچنین در سر به جلو و کایفوز گروه کنترل با گروه آموزگاران(p= 0.00 سر به جلو، کایفوز p= 0.00)، گروه والدین با گروه آموزگاران p= 0.00) سر به جلو، کایفوز p= 0.00)، و والدین- آموزگاران p= 0.02) سر به جلو، کایفوز p= 0.04)، و گروه آموزگاران با گروه والدین-آموزگاران ( p= 0.05 سر به جلو، کایفوز p= 0.00)، تفاوت معنادار بود. در بررسی لوردوز آزمون تعقیبی نشان داد گروه کنترل علاوه برگروه آموزگاران(p=0.00) با گروه والدین (p=0.02) نیز تفاوت معنادار دارد. برنامه آموزشی بر سلامت ستون فقرات و آگاهی افراد اثر معنادار مثبت داشت که نشان از تاثیر آموزش بر پیشگیری میباشد. بنابراین جهت پیشگیری از ناراستایی های قامتی استفاده از برنامه آموزشی ممکن است موثر باشد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر ترویج تصویر برند شخصی در بین ورزشکاران قهرمان استان آذربایجان شرقی انجام گرفت. پژوهش به لحاظ هدف از تحقیقات کاربردی و به لحاظ روش اجرا از نوع تحقیقات توصیفی – تحلیلی می باشد. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته می باشد که با بررسی متون علمی و چند مصاحبه اولیه با پیشکسوتان و متخصصان ورزشی استان تدوین گردید. روایی سازه پرسشنامه از طریق تحلیل عاملی تاییدی و پایایی پرسشنامه، از طریق آزمون آلفای کرونباخ در یک نمونه اولیه 30 نفره مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی روایی محتوا پرسشنامه در اختیار 10 تن از متخصصان و اساتید مدیریت ورزشی قرار گرفت. جامعه آماری تحقیق شامل ورزشکاران، مربیان، داوران و پیشکسوتان ورزش قهرمانی استان آذربایجان شرقی بود. با توجه به عدم دسترسی آسان به کل جامعه تحقیق و نامشخص بودن دقیق تعداد جامعه، روش نمونه گیری مورد استفاده روش در دسترس بود که بر این اساس 210 نفر به عنوان نمونه درنظر گرفته شدند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای EXPERT CHOICE و SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد ویژگی های فردی و شخصیتی، مسئولیت پذیری اجتماعی، عملکرد ورزشی، سبک زندگی، ظاهر و پوشش فردی، رفتارهای شهروندی و ارتباطات، عوامل موثر بر ترویج تصویر برند شخصی ورزشکاران قهرمان استان آذربایجان شرقی هستند. نتایج حاصل از اولویت بندی نشان داد، بالاترین وزن مربوط به مسئولیت پذیری اجتماعی ورزشکاران قهرمان با وزن 297/0 و پایین ترین وزن مربوط به ظاهر و پوشش ورزشکاران قهرمان با وزن 065/0 بود.

هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر تمرینات مقاومتی بر تغییرات لپتین و برخی هورمون های مرتبط در دانشجویان دختر غیر ورزشکاراست. روش شناسی: در ابتدا 40 دانشجوی غیر ورزشکار( با میانگین و انحراف معیار سنی 2/1±21سال، وزن 6 ± 62 کیلوگرم، طول قد 3 ± 160 سانتیمتر، شاخص توده بدنی5/0± 7/24 کیلوگرم بر متر مربع و حداکثر اکسیژن مصرفی 7/1 ± 2/42 میلی لیتر بر کیلوگرم در هر دقیقه) داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها بعد از 20 دقیقه گرم کردن به مدت 45 دقیقه برنامه تمرین با وزنه داشتند (روش دلورم-واتکینز). برنامه تمرینی شامل 8 هفته و هر هفته سه جلسه بود. متغیرهای تحقیق در 5 مرتبه (قبل از شروع تمرینات ودر پایان هفته های دوم،چهارم،ششم و هشتم) اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد میزان لپتین و انسولین در دو هفته اول کمی افزایش دارد اما به مرور تا پایان تمرینات کاهش معنادار پیدا می کند (05/0(p < و (79/0=r). هم چنین مشخص گردید میزان کورتیزول،تیروکسین وتری یدوتیرونین افزایش پیدا کرده است اما این تغییرات معنادار نیست (05/0 p>). نتیجه گیری: مشخص گردید شدت و حجم برنامه تمرینی و سطح آمادگی آزمودنی ها می تواند منجر به ایجاد تغییرات معنادار در لپتین و انسولین شود. این تغییرات هورمونی به سمتی حرکت می کند که در نهایت منجر به افزایش انرژی قابل دسترس می شود. این موضوع باعث تقویت این فرضیه است که افزایش انرژی قابل دسترس منجر به کاهش تولید لپتین می گردد .

اهداف: نارسایی قلبی سندرم بالینی پیچیده ای است که آن را مرحله نهایی بیماری های قلبی عروقی می شناسند. استرس اکسایشی یکی از مهم ترین عوامل پاتولوژیکی موثر در توسعه نارسایی قلبی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان پروتئین SIRT3, FOXO3a, SOD2 و عملکرد قلبی بود.مواد و روش ها: ۲۴ سر موش صحرایی نژاد ویستار تصادفی به سه گروه کنترل سالم، نارسایی قلبی- کنترل و نارسایی قلبی- تمرین تناوبی خیلی شدید تقسیم شدند. القای نارسایی قلبی با تزریق ۱۳۰ میل گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن ایزوپروترنول به مدت چهار روز انجام شد. برنامه تمرینی شامل هشت هفته، سه جلسه در هفته و ۵ تناوب ۴ دقیقه ای با شدت ۸۵ تا ۹۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی با ۲ دقیقه بازیابی با شدت ۵۰ تا ۶۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی بود. ۴۸ ساعت پس از اخرین جلسه تمرینی بافت برداری انجام شد و بیان پروتئین ها به روش وسترن بلات انجام شد. .یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد، بیان پروتئین SIRT3 (P<0.001)، FOXO3a (P< 0.05) و SOD2 (P< 0.01) پس از مداخله تمرینی کاهش بارزی به همراه داشت. به علاوه، نشان داده شد فیبروز بینابینی پس از هشت هفته تمرین تناوبی خیلی شدید کاهش یافت که با افزایش کسر تزریقی، کسر کوتاه شدگی و کاهش قطر داخلی بطن چپ در سیستول همراه بود (P<0.001).نتیجه گیری: تمرین تناوبی خیلی شدید از راه مسیر سیگنالینگ SIRT3/FOXO3a/SOD2 به کاهش استرس اکسایشی و بهتر شدن عملکرد قلبی موش های صحرایی نر مبتلا به نارسایی قلبی منجر شد.

کفش ورزشی مناسب، یکی از روش های موثر و دردسترس جهت تغییر الگوی بیومکانیکی دویدن و بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران می گردد. این مطالعه با هدف بررسی اثر افزایش جرم کفش بر منتخبی از مولفه های مکانیکی دویدن و کینماتیک مچ پای دوندگان تفریحی انجام شد. آزمودنی های این مطالعه را 12 نفر مرد جوان 19 تا 25 ساله تشکیل دادند که در شش ماه گذشته، حداقل هفته ای یک تا سه روز تمرین دویدن داشتند. برای شبیه سازی کفش سنگین، کیسه ی شن 250 گرمی به کفش آزمودنی ها متصل و پس از مارکرگذاری، از الگوی دویدن آنها روی تردمیل با سرعت 10 کیلومتر بر ساعت در دو مرحله (با و بدون بار اضافی) به صورت سه بعدی داده برداری شد. مولفه های مورد بررسی شامل جابجایی عمودی مرکز جرم، زاویه ساق با زمین، هیل وایپ، هیل کلرنس، زاویه پا با زمین، زاویه ی دورسی – پلانتار فلکشن، اورژن و سرعت پرونیشن پا بود. در مولفه ی هیل کلرنس 3/1 سانتیمتر و در مولفه ی زاویه ی دورسی پلانتار فلکشن مچ پا 1/1 درجه کفش سنگین نسبت به کفش سبک با یکدیگر اختلاف داشتند. بر اساس نتایج پژوهش، بنظر می رسد استفاده از کیسه های شنی برای افزایش جرم کفش، می تواند سبب افزایش اورژن در دوندگان تفریحی شود.

مقدمه و هدف: با افزایش سن، سازگاری های عصبی - عضلانی کاهش و میزان سقوط افراد افزایش می یابد. تجزیه و تحلیل الگوهای زمانی سینرژی عضلات می تواند چارچوب مفیدی را برای توصیف و تفسیر سازگاری سیستم عصبی - عضلانی فراهم آورد. لذا هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی ناپایدار همراه با محدودیت جریان خون بر الگوهای زمانی و تعداد سینرژی عضلانی سالمندان با سابقه افتادن درحین راه رفتن بود.مواد و روش ها: 27 مرد سالمند (1.5±62 سال) با سابقه افتادن به صورت تصادفی در سه گروه تمرین مقاومتی ناپایدار بدون محدودیت جریان خون، تمرین مقاومتی ناپایدار با محدودیت جریان خون و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی شامل 4 هفته و هر هفته سه جلسه تمرین اسکات با وزن بدن روی سطح ناپایدار بود. قبل و بعد از مداخله، سیگنال های الکترومیوگرافی از هشت عضله اندام تحتانی در حین راه رفتن برای استخراج تعداد سینرژی، میزان به کارگیری عضلات، مدت زمان به کارگیری عضلات و ثبات و پایداری فرمان های عصبی ثبت گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون کروسکال-والیس، آزمون جفت شده ویلکاکسون و تحلیل کوواریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد (0.05>P < span lang="FA">).یافته ها: نتایج نشان داد که اگرچه در تعداد سینرژی عضلانی بین گروه کنترل با گروه تمرین مقاومتی روی سطح ناپایدار با محدودیت جریان خون (0.002=P < span lang="FA">) و بدون محدودیت جریان خون (0.013=P < span lang="FA">) تفاوت معنادار آماری وجود دارد؛ ولیکن بین دو گروه تمرینی تفاوت معنی دار آماری مشاهده نشد (0.23=P < span lang="FA">). هم چنین میزان به کارگیری عضلات و مدت زمان به کارگیری عضلات در هر دو گروه تمرین با محدودیت جریان خون (0.0001=P < span lang="FA">) و بدون محدودیت جریان خون (0.0001=P < span lang="FA">) کاهش یافته است. تفاوت معنی دار آماری تنها در متغیر پایداری فرمان های عصبی بین دو گروه تمرین با و بدون محدودیت جریان خون  مشاهده شد (0.005=P < span lang="FA">).بحث و نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی ناپایدار همراه با محدودیت جریان خون تنها منجر به بهبود شاخص پایداری فرمان های عصبی حین راه رفتن نسبت به تمرینات مقاومتی ناپایدار بدون محدودیت جریان خون در افراد مسن با سابقه افتادن می گردد.

هدف از این تحقیق شناسایی و ارزیابی عوامل (درون و برون بخشی) موثر بر اکوسیستم فساد در ورزش است، لذا با شناسایی این شاخض ها به تحلیل فساد رقابتی پرداخته می شود. جامعه تحقیق، 23 نفر از اساتید دانشگاهی می-باشد که در زمینه فساد سابقه پژوهش و مطالعه داشته اند. بر اساس مرور ادبیات و پیشینهء پژوهش، 11 شاخص در 4 بُعد شناسایی و استخراج شد: الف) ماهیت ورزش معاصر ب) شاخص های اصلی حکمرانی ج) سطوح فرابخشی د) پیامد. برای تجزیه تحلیل داده ها از روش ترکیبی تئوری تصمیم گیری چند معیاره فازی شامل: ANP بر اساس DEMATEL استفاده شد. نتایج نشان داد که شاخص پیامد و سطوح فرابخشی، به ترتیب اثرگزارترین و همچنین شاخص های ماهیت ورزش معاصر و حکمرانی نیز به عنوان اثرپذیرترین عوامل در بروز فساد رقابتی هستند. نتایج اولویت بندی عوامل از دیدگاه مشارکت کنندگان نشان داد که شاخص های اصلی حکمرانی، بالاترین وزن نهایی را به خود اختصاص داده اند. هرچند پیامد در چرخهء وقوع فساد، آخرین مرحلهء این پدیده محسوب میشود، اما در چرخهء اثرگزاری، به عنوان نخستین و اثرگزارترین شاخص، سایر معیارها را تحت تاثیر قرار م دهد، زیرا به عنوان محرکهای اولیه، امکان ادراک ریسک های مربوط به مشارکت و همچنین شرایط سود و زیان فعالیت های مفسدانه را تبیین می کند. با متناسب سازی نظام جرم و مجازات، افزایش جرایم مالی و محرومیت های انضباطی سختِ مفسدان، محدودیت شدید در عفو مقامات فاسد و جلوگیری از ورود مجدد آنها، و برقرارسازی سیستم های پایش می تواند نقش تأثیرگذاری در کاهش فساد ورزشی ایفا کند.

مقدمه: درمان های افزاینده آنژیوژنز در کاهش آسیب عضوی ناشی از سکته مؤثر هستند. هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر یک دوره تمرین استقامتی با و بدون مصرف آدنوزین بر بیان برخی ژن های آنژیوژنیک در هیپوکامپ رت های مبتلا به آسیب ایسکمی رپرفیوژن بود. روش ها: پس از القای آسیب ایسکمی رپرفیوژن به 3گروه ایسکمی (گروه1)، ایسکمی با تمرین (گروه2) و ایسکمی با تمرین ودارو (گروه3) تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت 8هفته (5جلسه در هفته) با شدت 30 متر بر دقیقه به تمرینات استقامتی روی تردمیل پرداختند. دوز آدنوزین در گروه3 معادل 4/0 میلی گرم بر کیلوگرم بود. پس از تمرینات هیپوکامپ رت ها برای آنالیز بیان ژن جدا گردید. یافته ها: بین گروه های 1با3 و 2با3 تفاوت معنی داری در بیان ژن HIF1α وجود داشت (P=0/000)؛ در مورد بیان ژن HIF2α، بین همه گروه ها تفاوت معنی داری وجود داشت (P=0/000)؛ بیان ژن R4 بین گروه های 1با2 و 1با3 متفاوت بود (P=0/004)؛ بیان ژن S2 بین همه گروه ها متفاوت بود (P=0/000)؛ بیان ژن HMGB1 بین گروه های 1با2 (P=0/011)، 1با3 (P=0/000) و 2با3 (P=0/000) متفاوت بود و نیز تفاوت معنی داری بین همه گروه ها در بیان ژن AP1 مشاهده شد (P=0/000). نتیجه گیری: پس از آسیب ایسکمی رپرفیوژن، هشت هفته تمرین استقامتی از طریق افزایش بیان ژن های آنژیوژنیک HIF1α، HIF2α، S2، R4، HMGB1 و AP1 می تواند در توسعه روند آنژیوژنز مؤثر باشد و این اثر با مصرف آدنوزین تقویت می گردد.

مقدمه و هدف:مصرف مت آمفتامین منجر به آسیب های سلولی متعددی می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر شش هفته تمرین هوازی بر بیان ژن های پرو و آنتی آپوپتوتیک میوکارد رت ها پس از ترک مت آمفتامین انجام شد.مواد و روش ها: تعداد 32 سر رت نر نژاد ویستار بطور تصادفی به چهار گروه (گروه مت آمفتامین، گروه مت آمفتامین سپس ترک، گروه مت آمفتامین سپس ترک سپس تمرین و گروه مت آمفتامین سپس ترک سپس زندگی عادی و بدون مداخله (گروه کنترل)) تقسیم شدند. مت آمفتامین  بصورت درون صفاقی و در هفته اول مقدار 10 میلی گرم بر کیلوگرم و دو بار در روز به رت ها تزریق شد. از هفته دوم تا ششم، هر هفته، 1 میلی گرم بر کیلوگرم به دوز تزریقی اضافه شد. پروتکل ورزشی پژوهش حاضر اجرای 6 هفته تمرین هوازی روی تردمیل با شدت متوسط و به مدت 60 دقیقه در روز و 5 روز در هفته بود. سطوح بیان ژن های BAX و Bcl-2 در بافت میوکارد رت ها مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و در سطح معنی داری 0.05>P تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: مت آمفتامین باعث افزایش آپوپتوز از طریق افزایش بیان ژن BAX، کاهش بیان ژن Bcl-2 و نسبت BAX/Bcl-2 شد. ترک مصرف مت آمفتامین و تمرینات هوازی باعث کاهش معنی داری در بیان ژن BAX، نسبت BAX/Bcl-2 و افزایش در بیان ژن Bcl-2 شد (0.05>P).بحث و نتیجه گیری: مصرف مت آمفتامین می تواند بیان برخی ژن های پروآپوپتوتیک را افزایش و بیان ژن های ضدآپوپتوزی را در میوکارد کاهش دهد. از طرفی ترک مصرف مت آمفتامین و تمرینات هوازی می تواند روند آپوپتوز را در میوکارد رت ها کاهش دهد.

هدف پژوهش بررسی شاخص ها و ابزارهای ارتباطات یکپارچه بازاریابی در صنعت پوشاک و تجهیزات ورزشی با استفاده از مدل سلسله مراتب اثر بود . روش تحقیق از نوع توصیفی پیمایشی داده ها با استفاده پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصین تأیید گردید و باتوجه به نرخ ناسازگاری پرسشنامه (کمتر از 1/0)، ابزار تحقیق از اعتبار و پایایی مناسب برخوردار بود. جامعه آماری شامل 38 نفر از صاحب نظران و متخصصین بازاریابی ورزشی بود، داده ها نیز از طریق روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و نرم افزار Expert Choice مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد، به ترتیب برای اهداف شناختی؛ ایجاد آگاهی و دانش با وزن نهایی (0.278) و (0.255)، اهداف احساسی؛ میل و تمایل با وزن نهایی(0.257) و(0.232) و اهداف رفتاری؛ اطمینان و عمل (خرید) با وزن نهایی (0.231) و (0.307) از اهمیت بالایی در صنعت پوشاک وتجهیزات ورزشی ایران برخوردار هستند. از دیگر نتایج این مطالعه در میان ابزارهای IMC در مدل ارتباطی HET، تبلیغات و روابط عمومی به ترتیب با داشتن وزن نهایی(0.313) و (0.260) برای ایجاد آگاهی، و با وزن نهایی (206/0) و (300/0) برای ایجاد دانش دارای اولویت اول بودند. لذا به تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک و تجهیزات ورزشی توصیه می گردد برای فروش اقلام ورزشی خود با استفاده از ابزارهای ارتباطات یکپارچه بازاریابی برای ایجاد آگاهی و دانش، میل و تمایل، و اطمینان و خرید مشتریان خود از طریق تبلیغات و روابط عمومی، پیشبرد فروش، فروش شخصی و بازاریابی مستقیم، اقدام نمایند.

هدف کلی این پژوهش ارائه مدل تأثیر بازاریابی در شبکه های اجتماعی بر جذب مخاطبان رشته ورزشی فیزیک بوده و پژوهش حاضر کاربردی، توصیفی و از نوع همبستگی است. همچنین جامعه آماری شامل ورزشکاران رشته ورزشی فیزیک که در باشگاه های بدن سازی شهر رشت حضور داشتند. تعداد حجم نمونه آماری با توجه به تعداد سوالات پرسشنامه 400 نفر تعیین گردید. روش گردآوری اطلاعات میدانی، ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه استاندارد و روش تجزیه و تحلیل داده ها، از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. پس از بررسی توصیفی متغیرها به منظور بررسی اهداف پژوهش، از تکنیک تحلیل ساختار های عاملی و تحلیل مسیر استفاده شد و با استفاده از نرم افزار PLS3 ضرایب مسیر برای متغیرها بررسی و مدل تأثیر بازاریابی در شبکه های اجتماعی بر جذب مخاطبان رشته ورزشی فیزیک ارائه گردید. نتایج تحقیق نشان داد اینستاگرام، فیسبوک و یوتیوب بر جذب مخاطبین تأثیر معنی داری دارند و وب سایت ها و توییتر (ایکس) بر جذب مخاطبین تأثیر ندارند؛ بنابراین پیشنهاد می شود به جای در نظر گرفتن معایب این شبکه ها، از مزایا و قابلیت های آنها در پیشبرد اهداف ورزشی (معرفی و تبلیغات) و اطلاع رسانی به تمام اقشار جامعه بدون هیچ محدودیتی استفاده شود.

اهداف: مداخلات تغذیه ای و فعالیت ورزشی از راهبردهای اصلی مقابله ای و درمان چاقی است. پژوهش حاضر با هدف یافتن جنبه جدیدی از تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و روزه داری متناوب (ADF) بر مقادیر پروتئین های مرتبط با قهوه ای شدن بافت چربی احشایی رت های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات (HFD+HC) انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع تجربی، با طرح پس آزمون با کنترل بود. بدین منظور 40 سر رت نر اسپراگ داولی به طور تصادفی به پنج گروه هشت تایی تقسیم شدند: 1) رژیم غذایی استاندارد (ND)، 2) HFD+HC، 3) HFD+HC+HIIT، 4) HFD+HC+ADF و 5) HFD+HC+HIIT+ADF. رت های HIIT پنج روز در هفته و در هفت تناوب چهار دقیقه ای با90 85 درصد حداکثر سرعت (Smax) و تناوب های استراحتی دو دقیقه ای با 50 درصد Smax دویدند. ADF به صورت یک روز در میان انجام می شد. مقادیر پروتئین PGC-1α و UCP-1 بافت چربی با تکنیک وسترن بلات ارزیابی شد. از t مستقل، ANOVA و آزمون توکی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: HFD+HC منجر به افزایش معنی دار وزن شد. مقادیر پروتئین های PGC-1α و UCP-1 در گروه HFD+HC کاهش معنی داری یافت (05/0p<). در گروه های HIIT، ADF و HIIT+ADF وزن کاهش معنی داری یافت. در گروه-های HIIT و HIIT+ADF مقادیر پروتئینی PGC-1α افزایش معنی داری یافت (05/0p<). با این حال، مقادیر پروتئینی UCP-1 تفاوت معنی داری بین گروه های مداخله نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: HFD+HC منجر به افزایش وزن می شود. در مقابل، HIIT، ADF و به ویژه HIIT+ADF علاوه بر کاهش وزن منجر به افزایش مقادیر پروتئین PGC-1α می شود که احتمالاً با بیوژنز میتوکندریایی و افزایش لیپولیز همراه است.

این مطالعه با هدف تأثیر تمرین و مکمل کوئرستین بر سطح مایواستاتین و فول استاتین در بافت قلب رت های دیابتی صورت گرفت. بدین منظور تعداد 50 سر موش نر ویستار 10 هفته ای با میانگین وزنی 33±237 گرم به طور تصادفی در پنج گروه 10 تایی شامل: کنترل سالم، دیابت، دیابت+مکمل، دیابت+تمرین و دیابت+مکمل+تمرین قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل پنج جلسه در هفته به مدت هشت هفته روی نوار گردان بدون شیب ویژه جوندگان به مدت 60 دقیقه و با سرعت 25 متر در دقیقه در هر جلسه دویدند و گروه های مکمل نیز به صورت گاواژ روزانه به مقدار 50 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن کوئرستین را دریافت کردند. تغییرات مایواستاتین و فول استاتین بافت قلب رت ها با استفاده از روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اختلاف سطوح مایواستاتین در میان گروه ها معنی دار است (001/0P=). سطوح مایواستاتین بین گروه تمرین+مکمل+دیابت با دیابت کاهش معنی داری داشت (002/0P=). میان گروه های مکمل+دیابت و تمرین+دیابت نیز تفاوت معنی داری وجود داشت (009/0P=). همچنین نتایج نشان داد که اختلاف سطوح فول استاتین در میان گروه ها معنی دار است (001/0P=). نتایج نشان داد سطوح فول استاتین بافت قلب میان گروه های دیابت، تمرین+دیابت، مکمل+دیابت و تمرین+مکمل+دیابت با گروه کنترل افزایش معنی داری داشت (به ترتیب: 005/0P=؛ 001/0P=؛ 001/0P=؛ 001/0P=). به نظر می رسد تمرین هوازی با شدت متوسط و مصرف مکمل کوئرستین تأثیر مثبت و مفیدی بر سطح میوستاتین و فول استاتین دارد.

زمینه: تنظیم مثبت نشانگرهای مرتبط با پیری در بافت چربی، اختلال در بافت چربی را به همراه دارد. به نظر می رسد فعالیت ورزشی، در بیان ژن های مرتبط با پیری اثرگذار است. هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر تمرین استقامتی و مقاومتی بر بیان ژن های مرتبط با پیری در بافت چربی احشایی موش های صحرایی چاق می باشد. روش پژوهش: در این پژوهش تجربی، 24 سر رت نر چاق، به سه گروه تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و پنج روز در هفته به فعالیت پرداختند. تمرین گروه استقامتی، شامل دویدن بر تردمیل به صورت مداوم و تمرین گروه مقاومتی شامل، بالا رفتن از نردبان مقاومتی بود. در همین زمان، گروه کنترل هیچگونه تمرینی نداشت. میزان بیان ژن های P53 ، P16وIL-6 در بافت احشایی موش های صحرایی چاق اندازه گیری شد و داده های به دست آمده با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰ ارزیابی شدند. یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد، مقادیر بیان ژن های P53 ، P16وIL-6 ، در گروه های تمرین استقامتی (001/0= p،006/0=p، 001/0=p) و تمرین مقاومتی (001/0= p،038/0=p، 001/0=p) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت. همچنین تفاوت معنی داری در میزان بیان ژن ها، بین گروه های تمرینی مشاهده نشد (439/0= p، 584/0= p،300/0=p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از مطالعه حاضر به نظر می رسد، تمرین استقامتی و مقاومتی در کاهش بیان ژن های مرتبط با پیری نقش دارند؛ که این اثرگذاری در تمرینات استقامتی و مقاومتی تفاوتی نداشت.