درخت حوزه‌های تخصصی

در جوامع امروزی، ورزش پدیده مقبولی است که می تواند برای ایجاد تغییرات مثبت اجتماعی به کار گرفته شود. این پژوهش کاربردی، با هدف تبیین نقش ورزش در انسجام اجتماعی عراقی های مقیم استان قم انجام شد. جامعه آماری همه شهروندان عراقی مقیم استان قم با تعداد نامعلوم بودند که 210 نفر از آن ها به صورت تصادفی ساده به دو پرسش نامه پژوهش گرساخته مشارکت ورزشی و انسجام اجتماعی پاسخ دادند. روایی صوری و محتوایی این پرسش نامه ها به تأیید اساتید متخصص رسید. همچنین، پایایی پرسش نامه ها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 79/0 و 82/0 برای مشارکت ورزشی و انسجام اجتماعی محاسبه شد. فرضیه های پژوهش با استفاده از معادلات ساختاری تحلیل شدند و شاخص های برازش مدل تأیید شدند. نتایج نشان داد که مشارکت در ورزش تفریحی بر انسجام اجتماعی درونی عراقی های مقیم استان قم تأثیر مثبتی (310/0) دارد؛ مشارکت در ورزش تفریحی بر انسجام اجتماعی بیرونی عراقی های مقیم استان قم تأثیر مثبتی (334/0) دارد؛ مشارکت در ورزش رقابتی بر انسجام اجتماعی درونی عراقی های مقیم استان قم تأثیر مثبتی (540/0) دارد و مشارکت در ورزش رقابتی بر انسجام اجتماعی بیرونی عراقی های مقیم استان قم تأثیر مثبتی (419/0) دارد. همچنین، ضریب تعیین نشان داد مشارکت در ورزش درمجموع می تواند 2/55 درصد از واریانس انسجام درونی و 5/42 درصد از واریانس انسجام بیرونی را تبیین کند. به طورکلی، می توان گفت که مشارکت در ورزش تبیین کننده قوی تری برای انسجام درونی است.

هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر شدت تمرینات هوازی و بی هوازی بر میزان تکانشگری در مردان جوان ورزشکار بوده است. تعداد 66 ورزشکار با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و بر اساس شدت تمرینات هوازی و بی هوازی،37 ورزشکار در گروه بی هوازی و 29 ورزشکار در گروه هوازی قرار گرفتند. 35 فرد غیرورزشکار نیز به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. میزان تکانشگری همه شرکت کنندگان به واسطه پرسش نامه تکانش گری بارت، مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که شرکت کنندگان ورزشکار در همه عوامل پرسش نامه و نیز در نمره کل، اختلاف معناداری با غیر ورزشکاران دارند. در مقایسه ورزشکاران هوازی و بی هوازی نیز مشخص شد که عوامل مرتبه اول توجه و مداومت در ورزشکاران هوازی به میزان قابل توجهی کمتر از ورزشکاران بی هوازی می باشد. به طور خلاصه می توان گفت که ورزش های هوازی و بی هوازی در کاهش میزان تکانشگری نقش ایفا می کند.

بیش از نیمی از بازیکنان فوتبال را بازیکنان زیر 18 سال تشکیل می دهند. خطر بروز آسیب نیز در این بازیکنان بالا است اما مطالعات اندکی درزمینه اپیدمیولوژی و پیشگیری از این آسیب ها انجام شده است. هدف از این مطالعه مروری سیستماتیک، ارزیابی مطالعات علمی انجام شده در زمینه شیوع، بروز، مکانیسم و پیشگیری آسیب های کودکان و نوجوانان است. بدین منظور پایگاه های علمی MEDLINE، EMBASE و Scopus و magiran با استفاده از کلیدواژه های”football” یا“soccer”، ‘‘youth’’, ‘‘junior*’’ , ‘‘adolescent*’’ ‘‘pediatric,’’ ،‘‘child*’’ ‘‘injury*’’، “injury prevention” جستجوشد. درمجموع 989 تحقیق مرتبط شناسایی شد که از این میان 62 تحقیق معیارهای ورود به مطالعه ما را دارا بودند. نتایج نشان داد میزان بروز آسیب در تمرینات برای کودکان و نوجوانان از 1 تا 5 آسیب در هر 1000 ساعت تمرین متغیر بود. میزان بروز آسیب ها در مسابقه همراه با افزایش سن افزایش دارد. به طور میانگین این میزان حدود 15 تا 20 آسیب در هر 1000 ساعت مسابقه بود. 60 تا 90 درصد از آسیب های فوتبال حاد بودند. بیشتر آسیب ها اندام تحتانی را تحت تاثیر قرار می دادند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تجربیات دوران گذار ورزشکاران بازنشسته ایرانی، با تأکید بر دلایل بازنشستگی، مشکلاتی که در این دوران با آن روبه رو شده اند و برخی متغیرهای تأثیرگذار بر فرایند سازگاری آنان بود. شرکت کنندگان 106 ورزشکار سابق ایرانی بودند که در ده سال گذشته از ورزش قهرمانی بازنشسته شده بودند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه کناره گیری از ورزش قهرمانی که سسیک ارپیک و همکاران (2004) تهیه کرده اند، جمع آوری شد. نتایج نشان داد اغلب شرکت کنندگان در طول دوران کنار گذاشتن ورزش و پس از آن مشکلاتی داشته اند. تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد ورزشکارانی مشکلات کمتری را تجربه کرده و از زندگی رضایت بیشتری داشته اند که به طور کامل به اهداف ورزشی خود دست یافته اند. همچنین، آن دسته از ورزشکارانی که داوطلبانه و به تدریج بازنشسته شده اند، دوران گذار کم دردسرتری داشته اند. در پایان توصیه می شود بیش ازپیش به فرایند بازنشستگی ورزشکاران توجه شود

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل مسئولیت اجتماعی سلبریتی های ورزشی بود. روش پژوهش حاضر آمیخته اکتشافی (ترکیبی از روش کیفی و کمی) بود. در مرحله کیفی، از طریق مصاحبه با خبرگان آگاه از موضوع، گونه های مسئولیت اجتماعی سلبریتی های ورزشی با استفاده از روش تحلیل مضمون و تکنیک دلفی در قالب 53 عامل و 8 مولفه شناسایی و دسته بندی شدند. در مرحله کمی عوامل شناسایی شده در قالب پرسشنامه پنج ارزشی لیکرت تنظیم شدند و در اختیار نمونه آماری (سلبریتی های ورزشی) به تعداد 278 نفر قرار گرفتند. نتایج حاصل از آزمون تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که مدل مسئولیت اجتماعی سلبریتی های ورزشی شامل مسئولیت اجتماعی، مسئولیت بشردوستی، مسئولیت اخلاقی، مسئولیت قانونی، مسئولیت زیست محیطی، مسئولیت فرهنگی، مسئولیت اقتصادی و مسئولیت سیاسی از برازش مناسبی برخوردار بودند. نتایج این پژوهش نشان داد که با توجه به معروفیتی که سلبریتی های ورزشی در سطح جامعه دارند و به عنوان الگو در بخش زیادی از جامعه مطرح هستند و از دامنه نفوذ اجتماعی قابل توجهی نیز برخوردارند، مسئولیت پذیری آنها در حوزه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، بشردوستانه، زیست محیطی و غیره… باعث خواهد شد تا شرایط بسیار مناسبی برای جامعه ایجاد شود، و جامعه به سمت توسعه پایدار حرکت کند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اعتبار و پایایی پرسش نامه نقش تبلیغات در جذب نوجوانان به مدارس تکواندو بر اساس الگوی ""آیدا "" بود. جامعة آماری پژوهش را 360 نفر از تکواندو کاران پسر شهر زنجان که در محدوده سنی 18 12 سال قرار داشتند، تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونة آماری معادل 186 نفر انتخاب گردید. جهت گرد آوری داده ها از پرسش نامه 20 سؤالی پژوهشگرساخته که دارای چهار مؤلفه جلب توجه، علاقه مند سازی، تحریک تمایل و سوق دادن به خرید (جذب) بود، بهره گرفته شد و داده ها با استفاده از روش امتیاز گذاری پنج ارزشی لیکرت، مورد ارزیابی قرار گرفتند. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه نیز توسط 10 نفر از کارشناسان ورزشی رشته مربوطه و اساتید دانشگاه تأیید گشت. همچنین، از شاخص های آمار توصیفی برای توصیف داده ها استفاده شد، ضریب آلفای کرونباخ برای تعیین ثبات درونی پرسش نامه به کار رفت و تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی برای تعیین اعتبار سازه مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که از بین چهار مؤلفه الگوی آیدا، مؤلفه علاقه مند سازی دارای بیشترین نقش و مؤلفة جلب توجه دارای کمترین نقش در جذب نوجوانان به مدارس تکواندو می باشند. نتایج آلفای کرونباخ نیز بیانگر آن است که ثبات درونی پرسش نامه برابر با (80 /0) است و بین تمامی گویه ها و عوامل، ارتباط معنا داری مشاهده می شود. بر پایه یافته ها مشخص می شود که پرسش نامه نقش تبلیغات، ثبات درونی و برازش مناسبی دارد. با توجه به تأیید پرسش نامه مذکور در پژوهش حاضر، پژوهشگران می توانند جهت تعیین نقش تبلیغات بر جذب در سایر رشته های ورزشی، از این پرسش نامه استفاده نمایند.

در آغاز هزاره سوم، دنیای بازاریابی ورزشی شیوه های جدیدی را برای توسعه اقتصاد خود دنبال می کند. تبلیغات، یکی از چالش برانگیزترین موضوعات مدیریت است که بررسی عوامل مؤثر بر آن همواره دغدغه مدیران را به خود اختصاص داده است. بنابراین، هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر هواداری ورزشی  بر باورپذیری تبلیغات از طریق ورزش است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه رازی و  دانشگاه آزاد در سال 97 بود که  250 نفر  از آن ها به عنوان نمونه به پرسش نامه هواداری ورزشی، پرسش نامه باورپذیری تبلیغات از طریق ورزش و  پرسش نامه نگرش کلی به ورزش پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار اس. پی. اس. اس و ایموس جهت ارایه مدل استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین، تحلیل ضرایب مسیر نشان داد که هواداری ورزشی به طور مستقیم توانسته است بر نگرش هواداران نسبت به تبلیغات از طریق ورزش 47/0 اثر داشته باشد، همچنین به طور غیر مستقیم و در مجموع اثرات 36/0 از طریق نگرش به تبلیغات توانسته است اثرگذار باشد. این امر می تواند به بازاریان ورزشی به صرفه جویی در زمان و منابع کمک نماید تا در بخش هواداری ورزشی  تبلیغات اثرگذاری را برنامه ریزی نمایند.

کودکان با کم توانی ذهنی مشکلات عدیده ای در زندگی روزمره و مسائل آموزشی تجربه می کنند که یکی از این مشکلات تاثیرگذار در زمینه ادراک بینایی می باشد بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات دید ورزشی بر ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شهر اصفهان می باشد. از بین دانش آموز کم توان ذهنی آموزش پذیر 7 تا 11 سال 30 کودک بعنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری قرار گرفتند که شامل دو گروه کنترل و تجربی بودند جهت انتخاب نمونه ها قبل از شروع تمرین از کودکان کم توان ذهنی تست هوش وکسلر گرفته شد و کودکان آموزش پذیر وارد مطالعه شدند همچنین قبل از شروع تمرین، پیش آزمون ادراک بینایی TVPS-II از نمونه ها بعمل آمد و بعد از آن گروه تجربی تمرین خود را که شامل 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود انجام دادند. در آخرین مرحله، پس آزمون ادراک بینایی TVPS-II گرفته شد. براساس نتایج تحلیل مانکووا (با کنترل نمره های پیش آزمون) تمرین دید ورزشی در مرحله پس آزمون بر میانگین تمامی مولفه های ادراک بینایی به جز مولفه آزمون ثبات شکل اثر داشت (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد، تمرین های دید ورزشی می تواند باعث بهبود ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی شود بنابراین پیشنهاد می شود جهت درمان و توانبخشی اختصاصی این کودکان از تمرین های دید ورزشی نیز در فرایند بهبودی استفاده شود.

سابقه و اهداف: هدف کلی پژوهش حاضر طراحی و برازش الگوی ساختاری تاثیر عدالت سازمانی بر تعهد شغلی با نقش واسطه ای دلبستگی شغلی در کارکنان فدراسیون های ورزشی بود. موادو روش ها: این پژوهش به روش توصیفی- همبستگی در نمونه ای 410 نفری از کارکنان فدراسیون های ورزشی انجام شد. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های عدالت سازمانی کالکیت، دلبستگی شغلی ادواردز و تعهد شغلی آلن مایر استفاده شده است که همگی از حیث روایی صوری و پایایی مورد تایید قرار گرفتند. تحلیل داده ها بوسیله ضریب همبستگی، تحلیل عاملی تاییدی و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم-افزارهای SPSS و لیزرل، انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که عدالت سازمانی بطور معنی داری، تغییرات تعهد شغلی(68 درصد)، و دلبستگی شغلی(72 درصد) کارکنان را تبیین می کند(01/0>P) و همه ابعاد عدالت سازمانی شامل عدالت توزیعی، رویه ای و مراوده ای باعث افزایش دلبستگی شغلی کارکنان می شوند. همچنین، دلبستگی شغلی، بطور معنی داری تغییرات تعهد شغلی(74 درصد) را تبیین می کند(004/0=P). بعلاوه، نتایج مربوط به مدل ساختاری نشان داد که دلبستگی شغلی نقش واسطه ای معنی داری را در بین مؤلفه های عدالت سازمانی و تعهد شغلی کارکنان ایفا می کند(01/0>P). همچنین تحلیل شاخص های برازش مدل ساختاری تحقیق حاکی از این بود که مدل تحقیق دارای برازش مناسب و لذا توانایی بالایی در اندازه گیری متغیر اصلی تحقیق است. استنتاج: براساس نتایج پژوهش حاضر، تلاش روئسای فدراسیون ها در جهت برخورد یکسان با کارمندان (نظریه تساوی حقوق) و برقراری عدالت در محیط کاری می تواند آنان را به شغلشان دلبسته کرده و موجبات وفاداری کارمندان به سازمان و ارتقای تعهد شغلی آنان را فراهم نماید.

هدف این مطالعه، بررسی ارتباط بین حداکثر گشتاور مفاصل اندام تحتانی با حداکثر نیروی عکس العمل زمین در تکلیف فرود تک پا بود. 30 ورزشکار به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. متغیرهای کینتیکی و کینماتیکی اندام تحتانی طی فرود تک پا، توسط دستگاه تحلیل حرکت و صفحه نیرو جمع آوری شدند. نتایج آماری نشان داد که ارتباط معناداری بین حداکثر گشتاور فلکشن، اداکشن و روتشین هیپ و مفصل مچ پا با حداکثر نیروی عکس العمل زمین وجود ندارد ؛ اما ارتباط معنا داری بین حداکثر گشتاور مفصل زانو و مفصل تحت قاپی با حداکثر نیروی عکس العمل عمودی زمین وجود دارد. یافته ها نشان داد که بین نیروی عکس العمل عمودی زمین و گشتاور زانو و مفصل تحت قاپی ارتباط وجود دارد؛ بنابراین، هرچه میزان نیروی عکس العمل عمودی زمین بیشتر باشد، میزان باری که به این دو مفصل وارد می شود بیشتر است و می تواند این دو مفصل را درمعرض آسیب بیشتر قرار دهد.

سندروم حاد تنفسی جدید یعنی کروناویروس-دو (SARS-CoV2)، ایجادکننده بیماری کووید 19 (COVID-19) به عنوان یک بیماری همه گیر تهدیدکننده جوامع بشری از جنبه های متفاوت است. به نظر می رسد درحال حاضر، راهبرد اصلی مدیریت کروناویروس پیشگیری از ابتلا به آن است. فعالیت های ورزشی با شدت متوسط علاوه بر ارتقای آمادگی جسمانی، باعث تقویت پاسخ های سیستم ایمنی سلولی و هومورال به ویژه در افراد با ضعف سیستم ایمنی درمعرض خطر عوارض کروناویروس مانند افراد مسن، افراد چاق و دارای بیماری های مزمن می شوند؛ بنابراین، انجام دادن فعالیت های ورزشی به صورت منظم در طول عمر می تواند راهبردی مؤثر برای پیشگیری از بیماری ویروسی مانند کووید-19 باشد. ازطرفی، قرنطینه خانگی و استفاده نکردن از اماکن ورزشی عمومی باعث کاهش میزان آمادگی جسمانی، اختلال در ریتم شبانه روزی، اختلال در خواب، افسردگی، افزایش رفتارهای بی تحرکانه و برهم خوردن تعادل انرژی دریافتی و مصرفی می شوند که تمامی این موارد با ضعف سیستم ایمنی و خطر عوارض شدیدتر حاصل از بیماری کووید 19 همراه اند. فعالیت بدنی با شدت متوسط در خانه در زمان شیوع این بیماری می تواند راهبردی مؤثر در مقابله با این عوارض باشد. همچنین، فعالیت بدنی با شدت متوسط به صورت مستقیم از طریق تقویت سیستم ایمنی، ارتقای دفاع آنتی اکسیدانتی و تقویت پاسخ های ضدالتهابی و نیز به صورت غیرمستقیم از طریق کاهش اضطراب، بهبود خلق وخو، تعدیل نیم رخ چربی و حساسیت انسولینی، در ارتقای سیستم ایمنی و مقابله با عوارض کروناویروس مؤثر است.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و اعتباریابی پرسش نامه رضایت کارکنان از کیفیت خدمات داخلی اماکن ورزشی آبی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان استخرها و مراکز آبی شهر تهران تشکیل دادند. افراد نمونه نیز به شکل غیر تصادفی و با استفاده از روش غیرهدفمند و در دسترس انتخاب شدند و 284 نفر پرسش نامه را تکمیل نمودند. روش تحلیل داده ها استفاده از معادلات ساختاری، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و دوم بود. نتایج نشان دهنده پنج عامل اصلی تأثیرگذار بر رضایت کارکنان از کیفیت خدمات داخلی مراکز آبی می باشد که عبارت هستند از: رهبری، منابع، پاداش، ارتباطات و همکاران. همچنین، مشاهده می شود که عامل رهبری، بیشترین تأثیر را بر رضایت کارکنان داشته است؛ لذا، به مدیران مراکز ورزشی توصیه می شود که با سنجش دوره ای کیفیت خدمات داخلی موجب افزایش بهره وری و رضایت پرسنل خود شوند.

برحسب مطالعات متعدد صور تگرفته در حیطه روان شناسی ورزش می توان گفت که عملکرد مطلوب ورزشی به عواملروان شناختی بسیاری مرتبط است و ویژگی های شخصیتی و روان شناختی از عوامل تأثیرگذار بر پیشرفت ورزشی است.هدف این پژوهش مطالعه و مقایسه مایندفولنس، هوش هیجانی و سرسختی ذهنی در کارات هکاهای موفق و ناموفق سوپرلیگ کاراته مردان ایران بود. مطالعه حاضر از نوع علی مقایسه ای و جامعه آماری کاراته کاهای سوپر لیگ کاراته مردانایران در سال 1394 در بخش کومیته بودند. داده های اولیه به روش در دسترس از 70 نفر از ورزشکارانِ تمام تیم هایشرکت کننده_ به ویژه دو تیم بالا و سه تیم پایین جدول_ در سوپر لیگ کاراته جم عآوری شد. پس از ب هدست آوردناطلاعات مربوط به تعداد مبارزات و نتایج آن برای هر ورزشکار، عملکرد بهینه کاراته کاها محاسبه و دو گروه کاراته کایموفق و ناموفق تعیین شد (هر گروه 30 نفر). ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل فرم رضایت نامه و دموگرافیک،پرسشنامه مایندفولنس ورزشی، پرسشنامه هوش هیجانی شاته و پرسشنامه 48 سؤالی سرسختی ذهنی بود. پس ازو شاپیرو ویلک، نتایج آزمون تی دو گروه مستقل K-S بررسی نرمال بودن توزیع داده ها در دو گروه با استفاده از آزموننشان داد که تفاوت مایندفولنس بین کاراته کاهای موفق و ناموفق از لحاظ آماری معنادار نبود، اما تفاوت هوش هیجانی وسرسختی ذهنی بین دو گروه معنادار بود. در مجموع می توان گفت که بخش چشمگیری از یافته ها بر نقش ویژگ یهایروان شناختی در عملکرد و موفقیت ورزشی بین دو گروه کاراته کای نخبه که در بالاترین سطح از کاراته جهان و آسیاقرار دارند، تأکید می کند.

هدف از انجام این پژوهش، طراحی مدل مفهومی صنعت ورزش ایران بود. روش شناسی پژوهش ازنوع کیفی و نظریه سازی داده بنیاد بود. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و بررسی ادبیات پژوهش بود. روش نمونه گیری ازنوع روش نمونه گیری نظری بود و بعد از بررسی بیش از 300 متن مقاله، کتاب، خبرگزاری، وب سایت، روزنامه و مجله و اجرای 16 مصاحبه با متخصصان مدیریت بازاریابی ورزشی و مسئولان ارشد ورزش کشور، اشباع نظری حاصل شد. روش تحلیل داده ها پرسش و مقایسه مستمر درحین مراحل کدگذاری باز، محوری و گزینشی بود. در انتها، بعد از انجام مراحل مخلتف پژوهش، یک مدل دوبخشی از صنعت ورزش ایران طراحی شد که در این مدل، خلق فعالیت های ورزشی به عنوان مقوله محوری و بخش اصلی و هشت مقوله اصلی دیگر نیز به عنوان مقوله های بخش پشتیبان شناسایی و تعیین شدند. این مقوله ها عبارت اند از: 1- نهادهای حاکمیتی؛ 2- مشاوران؛ 3- مراکز آموزشی؛ 4- حمایت کنندگان درآمدزا؛ 5- فرهنگ سازان؛ 6- اماکن و تأسیسات ورزشی؛ 7- کالاها و تجهیزات ورزشی؛ 8- رسانه ها. مشاوران پدیده نوظهوری هستند که با اقتصاد دانش بنیان متناسب هستند و روزبه روز به اهمیت و حجم فعالیت های آنان افزوده می شود. مقوله قابل توجه دیگر، فرهنگ سازان هستند که تاکنون کمتر به آن ها و مسئولیتی که درزمینه ترویج فرهنگ ورزش در کشور دارند، پرداخته شده است.

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر فواصل استراحتی بین دوره ها متعاقب دو فعالیت مقاومتی با حجم و شدت برابر بر تغییرات ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما و آنزیم کراتین کیناز بود. به همین منظور 20 آزمودنی تمرین نکرده داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به طور تصادفی در یکی از دو گروه فعالیت مقاومتی با فاصله استراحتی دو دقیقه و دیگری فعالیت مقاومتی با فاصله استراحتی چهار دقیقه قرار گرفتند. فعالیت مقاومتی با شدت حداکثر شش تکرار بیشینه در چهار دوره انجام گرفت. نمونه گیری قبل از شروع پروتکل فعالیت، بلافاصله بعد از اتمام، 6، 24 و 48 ساعت بعد از آن نیز دنبال شد. نتایج نشان داد که هر دو فعالیت مقاومتی با فواصل استراحتی متفاوت موجب تغییر سطوح ظرفیت آنتی اکسیدان پلاسما و تغییرات آنزیم کراتین کیناز شدند (05/0≥ P). با وجود این، بین دو گروه در هیچ کدام از مراحل اندازه گیری تفاوت معنا داری در CK و TAC دیده نشد (05/0< P). به طور کلی می توان گفت فاصله استراحتی بین دوره ها در فعالیت مقاومتی نمی تواند متغیر تأثیرگذار مهمی بر تغییرات ردوکس و نیز آسیب سلولی باشد و آنچه اهمیت بیشتری دارد، شدت فعالیت مقاومتی است.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه هویت سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی هوش هیجانی در کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان خراسان رضوی بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، و از نوع همبستگی است که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بود، که به دلیل محدودیت در تعداد، کلیه کارکنان (تمام شمار) به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شدند (N=n). برای جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه استاندارد استفاده شد. نتایج نشان داد که، بین هویت سازمانی و مؤلفه های آن با رفتار شهروندی سازمانی (001/0 ≥ P، 52/0 = r)، بین هویت سازمانی و مؤلفه های آن با هوش هیجانی (041/0 ≥ P، 207/0 = r)، و بین هوش هیجانی و مؤلفه های آن با رفتار شهروندی سازمانی (001/0 ≥ P، 487/0 = r) رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد، اما هوش هیجانی نمی تواند نقش میانجی را در رابطه بین هویت سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی (29/0*44/0= 127/0 ≤ 21/0) داشته باشد. بنابراین می توان گفت که بین دو متغیر هویت سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی به طور طبیعی رابطه ای معنادار وجود دارد، و نیازی به نقش میانجی هوش هیجانی برای برقراری این ارتباط نیست.

هدف از پژوهش حاضر، تأثیر تمرین ریتمیک ایروبیک با موسیقی بر تبحر حرکتی، اضطراب و افسردگی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش 60 کودک (30 پسر و 30 دختر) با اختلال هماهنگی رشدی بودند که به روش خوشه ای هدفمند انتخاب شدند. برای تشخیص اختلال از پرسش نامه تشخیص اختلال هماهنگی رشدی، از مقیاس مارچ و همکاران برای اضطراب، از مقیاس افسردگی دوران کودکی لانگ و تیشر برای سنجش افسردگی و از آزمون برونینکس اوزرتسکی دو برای تبحر حرکتی استفاده شد. ورزش ایروبیک طی هشت هفته آموزش داده شد. برای بررسی اثرات تمرین ایروبیک بر متغیرهای وابسته، از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر سه فاکتور اضطراب، افسردگی و تبحر حرکتی، گروه تجربی در پس آزمون پیشرفت داشته است ( P<0.001 ) ؛ اما در گروه کنترل پیشرفت معنادار نیست ( 0.05 > P ). همچنین گروه آزمایش دختران نسبت به گروه آزمایش پسران پیشرفت بیشتری داشته است. در تفسیر این نتایج می توان گفت تأثیر ورزش ایروبیک بر تبحر حرکتی، اضطراب و افسردگی به دلیل مهیج بودن، شادبودن و به چالش کشاندن کودک از طریق ترکیب حرکات است؛ بنابراین پیشنهاد می شود برای ارﺗﻘﺎی ﻣﻬﺎرت ﺣﺮﮐﺘﯽ و همچنین کاهش اضطراب و افسردگی ﮐﻮدﮐﺎن در ﻣﺪارس از ﺑﺮﻧﺎﻣه تمرینی ایروبیک در ﺳﺎﻋﺎت تربیت بدنی و ورزش اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر شاخص های فروش شخصی بر رفتار خرید جوانان نسبت به کالای ورزشی بود. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف، کاربردی و ازلحاظ جمع آوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی پیمایشی قرار داشت. جامعه آماری همه مصرف کنندگان جوان در سطح کشور بودند. تعداد 232 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسش نامه به صورت آنلاین پخش و جمع آوری شد. ابزار اندازه گیری پرسش نامه اقتباس شده از یوسف (2016) بود که پژوهشگران اصلاحاتی را در آن انجام دادند. برای ارائه مدل، برقراری روایی همگرایی و واگرایی از نرم افزار اسمارت پی.ال.اس. دو استفاده شد. یافته ها نشان داد که ویژگی های شخصی، ویژگی های فروشگاهی، ارائه کالا و ترویج ارائه شده توسط فروشندگان بر رفتار خرید جوانان تأثیر معناداری دارند. به طورکلی، برای میزان افزایش فروش، صداقت فروشنده، مهارت و توانایی، کیفیت مناسب کالای ارائه شده درکنار فضای مطبوع و مناسب فروشگاه درحین فروش باید رکن اصلی فروشندگان باشند.