فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱٬۰۸۱ تا ۱٬۱۰۰ مورد از کل ۷٬۱۹۵ مورد.
باغ آب
حوزههای تخصصی:
الهام
حوزههای تخصصی:
ساعتی با مولف تذکره خیر البیان و کتاب احیاء الملوک(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
این مقاله به معرفی ملک شاه حسین سیستانی و آثار او پرداخته است. ملک شاه حسین سیستانی یکی از شاهزادگان صفاری سیستان است که به گفته خود او نسبش به عمر و لیث صفاری می رسد. او در نیمه دوم سده دهم و نیمه اول قرن یازدهم می زیسته است. کتاب تذکره خیر البیان و کتاب احیاء الملوک دو اثر ارزنده به جا مانده از این شاهزاده سیستانی است. تذکره خیرالبیان تذکره ای است عمومی در شرح احوال ادیبان و شاعران از قدیم الایام تا زمان مولف. و ملک شاه حسین آن را در مقدمه و دو فصل و خاتمه و ختم خاتمه تالیف کرده است. بخش خاتمه آن به سبب احتوای بر شرح احوال معاصران مولف از اهمیت ویژه ای برخوردار است. و کتاب احیاء الملوک برای معرفی بزرگان تاریخ سیستان از قدیم ترین ازمنه تا زمان مولف است و در یک مقدمه و سه فصل و خاتمه تالیف شده است و بخش خاتمه آن به سبب حضور مولف در جریان حوادث و وقایع از ارزش بیشتری برخوردار است. در خاتمه مقاله مثنوی های مولف و دیوان او معرفی می شود.
منشور ادبیات
منبع:
شعر خرداد ۱۳۸۷ شماره ۵۷
حوزههای تخصصی:
تداعی های غیر منتظره
منبع:
شعر شهریور ۱۳۸۷ شماره ۶۰
حوزههای تخصصی:
چه می توان گفت
منبع:
شعر مهر ۱۳۸۷ شماره ۶۱
حوزههای تخصصی:
هنر و تعهد
منبع:
شعر آبان ۱۳۸۷ شماره ۶۲
حوزههای تخصصی:
بازگردان چند شعر از شمس لنگرودی به انگلیسی
حوزههای تخصصی:
شعرهایی که شمس لنگرودی دوست دارد
حوزههای تخصصی:
رؤیای بیدار شمس
حوزههای تخصصی:
پیاده روی برلبه های تاریکی
حوزههای تخصصی:
گریستن پشت یک لبخند
حوزههای تخصصی:
سنجش: مردی بزرگ، از سلاله ی نامداران ادب ایران
حوزههای تخصصی:
واژه: روند فرافکنی در ادبیات پارسی
حوزههای تخصصی:
شرح احوال و آثار خواجه یعقوب چرخی ، با نقد چاپ اخیر تفسیر او(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
اندرزهای سیاسی سنایی در مثنوی حدیقه و سرچشمه های آن(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
حدیقهسنایی گرایش های مختلف ادبیات اخلاقی و تعلیمی ما را در خود جلوه گر ساخته است. در این مثنوی در کنار تربیت باطنی که هدف اصلی است و در نقل آداب صوفیه جلوه گر میشود، شاهد نوع خاصی از ادب سیاسی هستیم که سرچشمه ای غیر از آداب صوفیه دارد و آن اندرزهای سیاسی است که ریشه در ادبیات پیش از اسلام دارد. اندرزهای سیاسی یک جریان تعلیمی را در مثنویهای فارسی پدید میآورد. این جریان در شاهنامه و گرشاسبنامه و بعضی آثار منثور چون نصیحه الملوک غزالی شکل گرفت و در حدیقهسنایی ادامه یافت. اندرزهای سیاسی در مثنویهای فارسی بر محور عدل و تشویق فرمانروا به عدالت استوار است.