مطالب

شاهنامه با دست نویس های فراوانی که از آن در دست است، منبعی گران بها در زمینه های گوناگون زبان و ادب و فرهنگ ایران است. این اثر به لحاظ اهمّیّت چشم گیری که در میان سایر آثار زبان فارسی دارد، درخور حدّاکثر توجّه و تعمّق در راستای فراهم آوردن تصحیحی دقیق و هر چه نزدیک تر به کهن نسخه مادر همه نسخه های باقی مانده از آن است. از آن جاکه تصحیح های انجام شده اخیر راه را برای تمرکز و دقّت در جزءجزء این اثر گشوده اند، بر پژوهندگان این اثر فرض است که با ارائه نظرات خود در خصوص جزئیّات داستان ها و ابیات و مصرع ها و لغات، راه را برای تهیّه تصحیح نهایی آن فراهم کنند. در بخش نخست این نوشتار، در بیتی از پادشاهی گیومرت، واژه نیاز به معنای «محبوب و عزیز» به جای به نزد در تصحیح های پیشین نشانده شده است. در بخش دوم، به ارائه خوانش و برداشتی متفاوت از بیتی از داستان کین خواهی سیاوش پرداخته شده است. در بخش سوم، که مربوط به داستان گذرکردن کیخسرو و گیو و فریگیس از جیحون است، به مسأله اصالت قرائتی دشوار در بیتی از این داستان پرداخته شده و برداشتی متفاوت از آنچه پیش تر ارائه شده، پیشنهاد گردیده است و در بخش پایانی، با انگشت نهادن بر گونه خاصّی از افعال ماضی شرطی و نیز تمرکز بر معنای بیتی از داستان دوازده رخ، خوانش و معنایی دقیق تر از نظرات پیشین برای آن مطرح گردیده است. 

روان شناسان بر این باورند که انسان ها نیازهایی دارند و سلامت روانی هر فرد به چگونگی مواجهه با این نیازها در هنگام برانگیختگی آن ها بستگی دارد. یکی از ویژگی های متمایز انسان از دیگر حیوانات، از منظر اریش فروم، برانگیختگی نیاز به تعالی است. این نیاز یکی از نیازهای اساسی انسان به شمار می آید و از دیدگاه فروم، انسان بارور کسی است که از مسیر خلاقیت و آفرینندگی به این نیاز پاسخ دهد. کتاب های داستانی کودکان یکی از مهم ترین ابزارهای تربیتی و آموزشی به شمار می روند. این پژوهش به تحلیل شخصیت های اصلی و گاه فرعیِ ۱۹ داستان منتخبِ برگزیده در جشنواره های معتبر، بر پایه نوع مواجهه آن ها با برانگیختگی نیاز به تعالی می پردازد. یافته ها نشان داد، در 16 داستان، نیاز به تعالی، سبب سازندگی و ایجاد تأثیر مثبت در زندگی فرد و اطرافیان او و به تبع آن جهان هستی می شود. در بیشتر داستان ها شخصیت اصلی این نقش را ایفا می کنند و شخصیت های فرعی معمولاً نقش ویرانگری دارند و تلاش می کنند موانعی را بر سر راه شخصیت اصلی قرار دهند. نیاز به تعالی در شخصیت های اصلی و فرعی 3 داستان سبب ویرانگری می شود. در این داستان ها گاهی شخصیت اصلی ناخواسته  به ویرانگری روی می آورد؛ اما در نهایت برای اصلاح کردار خود می کوشد. 

در فهم مراد از آیاتِ حاوی مفاهیم پیچیده و واژگان دشوارفهم، اختلاف های جدی بین مفسران وجود دارد. به دلیل نقش پیش نیازی تفسیر برای ترجمه این آیات، ترجمه های متنوع و گاه ناسازگار با یکدیگر، در کارنامه مترجمان وجود دارد. واکاوی پشتوانه تفسیری ترجمه ها، راهکاری برای پی بردن به ترجمان مناسب از آیات و شناخت پیش فرض های نادرست در امر ترجمه است. برای این منظور، در نوشتار حاضر، دیدگاه تفسیری اهل بیت ، سنجه شناسایی ترجمه های درست از مفاهیم پیچیده قرآن قرار گرفته است. تلاش حاضر برای نشان دادن نقش روایات تفسیری، برای حل دشواری های ترجمه مفاهیم پیچیده، واژه های «عرش» و «استوی» را در آیه پنجم سوره طه بررسی کرده و ظرفیت های ترجمه این آیه بر اساس روایات تفسیری را واکاوی نموده است. بر اساس این پژوهش، می توان حداقل بیست ترجمه مورد قبول، متنوع و نو، برای آیه الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى، با استناد به روایات تفسیری ارائه نمود که کمتر مورد توجه مترجمان فارسی قرآن قرار گرفته اند؛ نظیر: «خدای رحمان در اوج آگاهی، نسبتش به هر چیزی مساوی است»، «خدای رحمان بر خرد و کلان موجودات احاطه یافت»، «خدای رحمان، تدبیر ویژگی ها و حالات اشیاء را پس از ایجاد آن ها در دست گرفت».

آیات متشابه قرآن، به دلیل ظرفیت چندمعنایی و پیوند با مباحث کلامی، از مهم ترین عرصه های بروز چالش های روش شناختی در تفسیر به شمار می آیند. یکی از این چالش ها، کاربست نادقیق روایات تفسیری ذیل این آیات و خلط میان تفسیر، تأویل، بطن، جری و تطبیق است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد انتقادی، به نقد روش شناختی کاربست روایات تفسیری در فهم آیات متشابه می پردازد و می کوشد نشان دهد که هر روایت واردشده ذیل آیه، الزاماً در مقام تفسیر لفظی و بیان مراد مستقیم آیه نیست؛ بلکه ممکن است ناظر به تأویل، بطن، جری، تطبیق، احتجاج یا بیان یکی از مصادیق باشد. بر این اساس، اعتبار کاربست روایت در آیات متشابه، افزون بر بررسی سند و منبع، نیازمند تشخیص مقام دلالی روایت، عرضه بر محکمات قرآن، سنجش با عقل قطعی و توجه به سیاق و قرائن زبانی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین خطاهای روش شناختی در این حوزه عبارت اند از حمل روایت تطبیقی بر تفسیر لفظی، بی توجهی به محکمات در فهم روایت، تقطیع روایت از سیاق آیه و تحمیل پیش فرض های کلامی یا مذهبی بر آیه و روایت. بررسی نمونه های روایی ذیل آیات متشابه نشان می دهد که روایت معتبر تنها در صورتی می تواند در تبیین این آیات نقش ایفا کند که در جایگاه واقعی خود و در پیوند با منظومه قرآن، سنت معتبر، عقل و قواعد فهم متن به کار گرفته شود.

  سواحل مکران در جنوب شرقی ایران به عنوان یکی از محورهای راهبردی توسعه ملی، از جایگاه ویژه ای در سیاست های کلان توسعه سرزمینی برخوردار است. با وجود ظرفیت های بالقوه در حوزه صید، فرآوری و صادرات محصولات شیلاتی، بهره برداری مؤثر از این توانمندی ها نیازمند اتخاذ رویکردهای نوین در برنامه ریزی منطقه ای است. یکی از راهکارهای اثربخش در این زمینه، توسعه خوشه های صنعتی به عنوان ابزار ارتقای مزیّت های منطقه ای و تقویت پیوندهای اقتصادی-فضایی میان کنشگران محلی است. هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی عوامل مؤثر بر توسعه خوشه های صنعتی شیلات در راستای توسعه پایدار سواحل مکران است. این مطالعه با بهره گیری از رویکرد آمیخته اکتشافی (کیفی – کمّی) انجام شده است. در مرحله نخست، با استفاده از تحلیل مضمون و مصاحبه با ۱۲ نفر از خبرگان محلی شامل: مدیران شیلات، فعالان صنعتی و اساتید دانشگاهی، شش تم اصلی شناسایی شد که عبارتند از: ظرفیت بهره برداری پایدار از منابع، پویایی بازار، توان رقابتی، زیرساخت های پشتیبان، تعاملات نهادی و سیاست گذاری حمایتی. روایی و پایایی تحلیل کیفی با استفاده از تأیید خبرگان و ضریب کاپای کوهن (0.81) مورد تأیید قرارگرفت. در گام دوم، با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، وزن و اولویت هر یک از عوامل با مشارکت ۱۵ خبره تعیین گردید. نتایج نشان داد که زیرساخت های پشتیبان و پویایی بازار بیشترین نقش را در تقویت خوشه های شیلاتی ایفا می کنند. یافته های تحقیق ضمن تأکید بر ضرورت برنامه ریزی مکانی یکپارچه، نشان می دهد که توسعه خوشه ای در منطقه مکران، نیازمند نگاهی ترکیبی به زیرساخت، سرمایه اجتماعی، سیاست های حمایتی و شبکه سازی محلی است. این مقاله تلاش دارد پیوندی مفهومی میان جغرافیای اقتصادی، برنامه ریزی منطقه ای و توسعه صنعتی ایجاد کند.

عدم قطعیت سیاست های جهانی، به شرایطی اشاره دارد که در آن، تصمیم گیری های اقتصادی با چالش های جدی روبرو می شوند و آینده اقتصاد به دلیل عوامل مختلف، همچون تغییرات جهانی و نوسانات سیاستی، نامشخص است. در این تحقیق، با استفاده از مدل رگرسیون آستانه ای گسسته، تأثیر کیفیت نهادی و عدم قطعیت سیاست های جهانی بر رشد اقتصادی کشور ایران طی دوره 1984 تا 2021 مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق، نشان می دهند که کشور ایران در دو رژیم متمایز نهادی با سطح آستانه 66/4 قرار دارد. در رژیم نخست، که کیفیت نهادی پایین تر از سطح آستانه است، افزایش عدم قطعیت سیاست های جهانی، تأثیر منفی و قابل توجهی بر رشد اقتصادی دارد. در مقابل، در رژیم دوم که کیفیت نهادی از سطح آستانه فراتر می رود، اثرات منفی عدم قطعیت سیاست های جهانی، تعدیل شده و رشد اقتصادی بهبود می یابد. نتایج همچنین نشان می دهند که تأثیر جهانی شدن و سرمایه گذاری فیزیکی بر رشد اقتصادی به سطح کیفیت نهادی وابسته است. در شرایط نهادی ضعیف، جهانی شدن و سرمایه گذاری فیزیکی، اثر مثبت و کیفیت نهادی اثر منفی بر رشد اقتصادی دارند؛ اما با عبور از آستانه کیفیت نهادی، اثرات مثبت کیفیت نهادی بر رشد تقویت شده و تأثیرات جهانی شدن و سرمایه گذاری فیزیکی بهبود می یابد. این یافته ها بر اهمیت اصلاحات نهادی و بهبود کیفیت نهادی برای کاهش آسیب پذیری اقتصادی و بهره برداری بهینه از فرصت های جهانی تأکید دارند.

توجه به دانشجویان در دوره بزرگسالی با تمرکز بر مؤلفه های کنش های اجرایی و پیشگیری از پیامدهای مرتبط با سلامت جسمانی و روان شناختی در این زمینه ضروری به نظر می رسد. پژوهش حاضر به بررسی همبستگی کانونی نارسایی کنش های اجرایی و مشکلات سلامت روان دانشجویان پرداخت. طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود و در سال 1402 با جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه ها و موسسات آموزشی عالی شهر مشهد انجام شد که از طریق شیوه نمونه گیری در دسترس 245 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از مقیاس نارسایی کنش های اجرایی بارکلی (BDEFS) و چک لیست اصلاح شده نشانه های اختلال های روانی  (SCL-90-R) صورت گرفت. داده های جمع آوری شده نیز با استفاده از یافته های توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل همبستگی کانونی برای بررسی روابط میان دو مجموعه متغیر پیش بین (نارسایی کنش های اجرایی) و ملاک (نشانه های اختلال های روانی) با نرم افزار SPSS نسخه 27 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد نارسایی کنش های اجرایی با اشکال متعدد آسیب شناسی روانی مرتبط هستند (0.01≥P). بنابراین کنش های اجرایی ممکن است یک هدف مهم برای برنامه ها و مداخلات پیشگیری از آسیب شناسی روانی باشد. 

هدف : هدف از این پژوهش شناسایی پیشران های کلیدی مؤثر بر آینده صنعت ورزش ایران با رویکرد آینده پژوهی بود. روش شناسی : روش پژوهش حاضر از نظر ماهیت جزء روش های آینده پژوهی و آینده نگاری، تحلیلی و اکتشافی است که با بکارگیری ترکیبی از روش های کمی و کیفی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر صاحب نظران (اساتید مدیریت ورزشی، کارشناسان ورزشی و ورزشکاران) در زمینه صنعت ورزش بودند. نمونه گیری به روش هدفمند بود که 11 نفر انتخاب شد. در این پژوهش از روش های مبتنی بر داده که حاصل مطالعات و جستجو در پژوهش ها و کتب حوزه صنعت ورزش و همچنین از روش های مبتنی بر نظر متخصصان و خبرگان به طور هم زمان استفاده شد. پس از گردآوری داده های مرحله نخست، 28 گویه که امتیاز بیشتری کسب کرده بودند در ماتریس قرار گرفتند و طبق نظرات پنل خبرگان تکمیل و مورد ارزیابی قرار گرفت و با استفاده از نرم افزار میک مک تجزیه وتحلیل شد. یافته ها : بر اساس نتایج پژوهش عوامل مختلفی بر آینده صنعت ورزش تأثیرگذار هستند که مهم ترین عوامل در آینده صنعت ورزش ایران عبارت از میزبانی مشترک رویدادهای بزرگ ورزشی، ثبات مدیریت، حمایت از کسب وکارهای نوین ورزشی، شایسته سالاری و تخصص، تولیدات و تجهیزات مدرن و فناوری، تشکیل شرکت های تولیدی چندملیتی، حمایت از خصوصی سازی باشگاه ها و تقویت جایگاه ایران در نمادها و کرسی های بین المللی بودند. نتیجه گیری : برای ساختن آینده ای روشن در پیش روی صنعت ورزش کشور، باید نگاهی ویژه به عوامل کلیدی شناسایی شده داشت.

در فقه اسلامی احکام خاصی برای منابع طبیعی بویژه جنگل ها و مراتع به دلیل اهمیتی که دراقتصاد یک کشور دارند،وضع شده است. بطور طبیعی روابط بین اشخاص و نظم مالکیتی در جامعه ایران براساس قواعد فقهی شکل گرفته و در دوره های زمانی مختلف مبنی بر امکان تملک وحیازت اراضی جنگلی و مرتعی وجود داشته و مورد تایید فقها و حاکمان بوده است و نتیجتاً اشخاص مبادرت به اعمال حقوق مالکانه و اقدام به انعقاد عقود متعدد از قبیل صلح،بیع می نمودند.مستند به حکم تحلیل استفاده از انفال در عصر غیبت امام معصوم(ع)برخی از اراضی جنگلی و مرتعی با دخالت انسان و اقداماتی از قبیل احیاء ،حیازت در تصرف مالکانه اشخاص قرار گرفته است و یا بعنوان حریم یک قریه یا آبادی برای گذران زندگی و امرار معاش و یا دامپروری وغیره استفاده مستمر از آن اجتناب ناپذیربوده و جزء لاینفک آبادی تلقی شده است لذا نظر به قواعد فقهی، حقوقی مرتبط با این مسئله نمی توان به سادگی به بهانه مصادیقی ازانفال بودن جنگل و مرتع ، مالکیت خصوصی بر این اموال ،که قبل از استقرار حکومت جمهوری اسلامی در ایران شکل گرفته رانادیده گرفت. بنابراین امکان تملک بر اراضی جنگلی و مرتعی و اساساً پاسخ به این پرسش بسیار حائز اهمیت است که آیا تصویبنامه ملی شدن جنگلها و مراتع مصوب 27/10/1341 حکم به ابطال مالکیت اشخاص در اراضی مدنظر داده است یا اینکه ضمن اعتبار و احترام به به مالکیت اشخاص صرفاًمقرره ای در راستای سلب مالکیت اشخاص در جهت تامین مصالح عمومی می باشد.

امروزه در مقاصد گردشگرپذیر روستایی جهان، فراهم نمودن زمینه های توسعه کارآفرینی، به یک ضرورت چندمتغیره جهت رفع گردشگری ناپایدار تبدیل شده است زیرا کارآفرینی می تواند با فراهم نمودن منابع کاربردی لازم، در ایجاد تعادل بین گردشگری و پایداری اثرداشته و گام های مؤثری به سوی بازآفرینی توسعه روستایی بردارد؛ از این رو، هدف از مطالعه حاضر، ارائه الگویی مطلوب برای توسعه کارآفرینی گردشگری پایدار روستایی در شهرستان رشت می باشد. روش تحقیق، ترکیبی از روش های کیفی و کمّی جهت بررسی دیدگاه های متنوع است. همچنین رویکرد متوالی اکتشافی است؛ بدین صورت که ابتدا از روش کیفی و سپس از روش کمّی استفاده شده است. جامعه آماری بخش کیفی 19 نفر از خبرگان دانشگاهی، کارشناسان، مدیران گردشگری و کارآفرینی بودند. داده ها به دو روش کتابخانه ای و میدانی گردآوری شد و ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه باز و مصاحبه نیمه ساختاریافته از طریق رویکرد نظریه زمینه ای یا داده بنیاد بوده است.  همچنین نمونه گیری به روش هدفمند  صورت گرفت و تجزیه وتحلیل داده ها در سه مرحله؛ کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. سپس برای تحلیل دقیق تر از نرم افزار« MAXQDA » استفاده شد و در نهایت الگوی کیفی پژوهش ارائه گردید.  در بخش کمّی، جامعه آماری متشکل از 24 نفر از کارآفرینان و فعالان گردشگری و صنایع دستی منطقه بوده است. ابزار گردآوری داده ها نیز پرسش نامه محقق ساخته و نمونه گیری به روش نظری و هدفمند بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از مدل   « ISM » صورت گرفت و با تحلیل « MICMAC » ، نوع مؤلفه ها مشخص شد. تلفیق نتایج دو بخش کمّی و کیفی به روش« Connecting » و الگوی پژوهش ترکیبی یا متوالی است. نتیجه ادغام یافته های پژوهش ترکیبی حاضر، نشان می دهد که موانع بازدارنده C16,C13,C10,C2,C1 ، از طریق اجرای صحیح راهبرد آموزشی و ترویجی، مانع بازدارنده C12 ، از طریق اجرای راهبرد روان شناختی، موانع بازدارنده C6,C11 ، از طریق استفاده و فراگیرنمودن راهبرد مشارکتی، موانع C7,C8,C9,C14 ، از طریق اجرای صحیح و تداوم راهبرد حمایتی و کاتالیزوری، موانع C3,C15,C17,C18 ، از طریق اجرای صحیح راهبرد تحقیق و توسعه و در نهایت موانع C4,C5,C19,C20 ، از طریق اجرای راهبرد اصلاح قوانین و مقررات بازدارنده جهت توسعه کارآفرینی گردشگری پایدار روستایی در سکونتگاه های روستایی شهرستان رشت و پایداری سبک زندگی محلی تأثیرگذار خواهند بود .

بحث تاب آوری بافت های فرسوده از بحث های مهم در برنامه ریزی شهری است. بافت های فرسوده بخشی از شهر هستند که موجب کاهش سطح تاب آوری می شود و سیاست های به کارگرفته شده در این گونه بافت ها که دارای آثار قدیمی نیز هستند نمود بیشتری پیدا می کند. هدف پژوهش، تحلیل وضعیت تاب آوری در بافت های فرسوده منطقه ۴ شهرداری تهران است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از نظر ماهیت، اکتشافی و از نظر روش، کیفی کمی است. روش جمع آوری داده ها کتابخانه ای است. جامعه آماری را ۸۰ نفر از کارشناسان شهرداری منطقه ۴، اساتید شهرسازی و دانشجویان دکتری تشکیل می دهند. روش نمونه گیری مورد استفاده در پژوهش غیر احتمالی و از نوع گلوله برفی بوده است. ا بزار گردآوری داده ها پرسشنامه از نوع بسته است. برای تحلیل داده ها از تیم پانل دلفی استفاده شده است. بر این اساس، کارشناسان به شاخص های کالبدی و محیطی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی استخراج شده از مبانی نظری و اسناد محدوده مورد مطالعه امتیاز می دهند. نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد وضعیت ۲۰ معیار مدیریتی سیاسی در ۳ شاخص قوانین و مقررات، آموزش و حمایت و نظارت نامطلوب است. وضعیت ۲۰ معیار اقتصادی در ۴ شاخص امکانات و زیرساخت ها، فعالیت و اشتغال، توانایی جبران خسارت و توانایی برگشت به شرایط مناسب نامطلوب است. وضعیت ۲۰ معیار کالبدی محیطی در ۴ شاخص فرسودگی، دسترسی، آسیب پذیری و مقاومت نامطلوب است. وضعیت ۲۵ معیار اجتماعی فرهنگی در ۵ شاخص امنیت، خدمات، سنت و فرهنگ، مشارکت و همبستگی و آگاهی و آموزش نامطلوب است. می توان نتیجه گرفت که سطح تاب آوری در بافت های فرسوده منطقه ۴ شهرداری تهران در تمام ابعاد یادشده پایین است.

امروزه تاب آوری شهرها و محلات آن ها در مواجهه با بحران ها و بلایا از اصولی است که به طور معمول در فرآیند توسعه شهری، نادیده یا کم اهمیّت تلقی شده است. در این میان، برنامه ریزی کاربری زمین به عنوان ابزاری کلیدی، می تواند به بهینه سازی فضایی و ایجاد جوامع پایدار و تاب آور کمک نماید. طوری که با ایجاد تنوع و انعطاف پذیری در کاربری ها، هم جواری مناسب، طراحی فضاهای عمومی، سبز و غیره در محلات، می توان موجبات تقویت تاب آوری و کاهش آسیب پذیری آن ها در برابر بلایا را فراهم نمود. به همین منظور، پژوهش حاضر در راستای بررسی نقش برنامه ریزی کاربری زمین در سطح محله آبکوه شهر مشهد در راستای تاب آوری آن انجام شده است. در این پژوهش، با روش کمّی-کیفی، ماهیت توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر چهارچوب سنجشی، پرسش نامه هایی محقق ساخته براساس «طیف لیکرت» و با استفاده از فرمول «کوکران» بین 385 نفر از ساکنان محله آبکوه و همچنین با استفاده از روش «گلوله برفی» بین 20 نفر از متخصصان و نخبگان آشنا به این محله توزیع شده و برونداد آن ها با استفاده از آزمون «تی تک نمونه ای»، آزمون «همبستگی پیرسون» و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که بین مؤلفه های سازنده برنامه ریزی کاربری زمین محله آبکوه (شامل مؤلفه های اجتماعی، اقتصادی، کالبدی- زیرساختی و نهادی) و تاب آوری آن، رابطه ای معنادار، مستقیم و قوی وجود دارد که این امر نشانگر آن است که الگوی بهینه کاربری زمین در سطح این محله در عمل می تواند در ارتقای تاب آوری آن مثمرثمر باشد. همچنین با توجه به سطح معناداری و ضریب رگرسیون استانداردشده، مؤلفه کالبدی- زیرساختی (با ضریب 296/0) در قیاس با سایر مؤلفه ها، می تواند تأثیر بیشتری بر ارتقای تاب آوری در سطح محله آبکوه شهر مشهد داشته باشد اما با این وجود، برنامه ریزی کاربری زمین محله (پایین بودن میانگین آن از 3) از تاب آوری لازم برخوردار نیست.

بلاک چین با ارائهٔ زیرساختی نوین، موجب تحول در سازوکارهای سنتی بیمهٔ دریایی شده است. ثبت توزیع شده و تغییرناپذیر داده ها، شفافیت و کارآمدی را افزایش داده و وابستگی به اسناد کاغذی را به طور درخور توجهی کاهش داده است. علاوه براین، استفاده از قراردادهای هوشمند امکان اجرای خودکار تعهدات بیمه ای را فراهم کرده و درنتیجه، اختلافات حقوقی را به حداقل رسانده است. بااین حال، پیاده سازی این فناوری در بیمهٔ دریایی با چالش های حقوقی چشمگیری در سطوح ملی و بین المللی مواجه است. از مهم ترین این چالش ها، می توان به نبود هماهنگی میان نظام های حقوقی، ابهامات و خلأهای تقنینی در تنظیم روابط میان ذی نفعان اشاره کرد. این پژوهش با رویکرد تطبیقی و توصیفی تحلیلی، چهارچوب های حقوقی حاکم بر استفاده از بلاک چین در بیمهٔ دریایی را بررسی کرده و با تحلیل چالش های اجرایی و ابعاد حقوقی آن در سطح بین المللی، امکان انطباق این فناوری با مقررات موجود را ارزیابی می کند. علاوه بر مطالعهٔ تطبیقی استانداردهای بین المللی ارائه شده توسط نهادهایی همچون سازمان بین المللی دریانوردی و آنسیترال، نظام حقوقی ایران نیز بررسی شده است تا میزان سازگاری چهارچوب های داخلی با تحولات فناورانه در این زمینه ارزیابی شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که با اتخاذ تفسیری موسع و تطبیق پذیر از مقررات موجود و تدوین چهارچوب های حقوقی منسجم و هماهنگ، می توان شرایط لازم برای بهره برداری کارآمد از این فناوری را فراهم کرد. همچنین، هماهنگی میان نظام های حقوقی ملی و بین المللی، توسعهٔ استانداردهای قانونی و تقویت زیرساخت های تقنینی و فنی، در تسهیل پذیرش و بهره برداری از بلاک چین در صنعت بیمهٔ دریایی نقش اساسی خواهد داشت.