درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، تحلیل عاملی موانع بازاریابی جذب و توسعه هواداران باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال ایران است. روش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی است. با توجه به ماهیت پژوهش، کلیه مدیران عامل و هیئت مدیره باشگاه های لیگ برتر فوتبال (90 نفر)، کارشناسان فوتبال (150 نفر) و برخی از استادان مدیریت ورزشی دانشگاه های کشور (120 نفر) که با موضوع پژوهش آشنایی کافی داشتند، جامعه آماری پژوهش را تشکیل می دادند. با استناد به جدول حجم نمونه مورگان، در گروه مدیران باشگاهی (63 نفر)، اعضای هیئت علمی دانشگاه (60 نفر) و کارشناسان فوتبال (98 نفر)، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری اولیه بر اساس مطالعه مبانی نظری و پیشینه پژوهش طراحی شد که پس از اظهار نظر 15 نفر از استادان دانشگاه و کارشناسان فوتبال، تعدیل شد. سپس، برای تعیین روایی سازه از روش آماری تحلیل عامل اکتشافی استفاده شد. مقدار معیار کایزر، مایر، الکین برای تعیین کفایت اندازه نمونه برابر 718/0 و سطح معنی داری آزمون کرویت بارتلت برای بیان همبستگی بین متغیرها 001/0 بود. همچنین ضریب آلفای کرونباخ آن در مطالعه راهنما 838/0 به دست آمد. یافته ها نشان می دهد هفت عامل مدیریت روابط عمومی، مکان، قیمت گذاری، کانال های توزیع، قدرت های فراسازمانی، محصول و مدیریت کیفیت و فرآیند به عنوان موانع مهم جذب و توسعه هواداران قابل شناسایی اند. این عوامل در مجموع 56/49 درصد واریانس موانع بازاریابی جذب و توسعه هواداران را تبیین می-کنند. بنا بر نتایج آزمون فریدمن، اولویت های موانع بر اساس میانگین رتبه به ترتیب عبارت اند از: محصول (16/4)، مکان (09/4)، قدرت های بازار (01/4)، قیمت گذاری (84/3)، روابط عمومی (72/3)، فرآیند (68/3) و کانال توزیع (26/3). توصیه می شود مدیران بازاریابی سطوح مختلف فوتبال ایران با در نظر گرفتن عوامل شناسایی شده و اولویت بندی آن ها برنامه ریزی مؤثری برای جذب و توسعه هواداران صنعت فوتبال ایران داشته باشند.

هدف از پژوهش حاضر ارزیابی عملکرد تیم های لیگ برتر فوتبال ایران است. برای این ارزیابی از مدل DEA و AHP استفاده شد. با مراجعه به پیشینه پژوهش و همچنین با در نظر گرفتن دسترسی به داده ها، دستمزد پرداختی به مربیان، بازیکنان و کارکنان و سرمایه های ثابت هر باشگاه به عنوان ورودی و میزان درآمد، امتیازات کسب شده و تعداد تماشاگر به عنوان خروجی در نظر گرفته شد. با استفاده از مدل AHP، وزن هر یک از این شاخص ها با نظرسنجی از 30 متخصص ورزشی تعیین شد و پس از به دست آوردن اطلاعات باشگاه ها در هر شاخص، با استفاده از مدل DEA-CCR عملکرد باشگاه ارزیابی شد و تیم ها بر مبنای نمرات کارآیی رده بندی شدند. نتایج نشان می دهد در فصل 1389-1388 میانگین نمرات کارآیی در لیگ برتر فوتبال ایران 704/0 است. بیشترین نمره کارآیی مربوط به تیم های شاهین، ابومسلم و استیل آذین است و تیم استقلال اهواز با نمره کارآیی 313/0 کمترین نمره کارآیی را به خود اختصاص داده است. همچنین نتایج نشان می دهد بین رتبه کارآیی تیم ها با رتبه آن ها در جدول مسابقات همخوانی وجود ندارد. به-طور کلی با عطف به نتایج پژوهش، می توان مهم ترین عامل ناکارآمدی در تیم های لیگ برتر ایران را رقم بزرگ دستمزدها و کسب درآمدهای کم بیان کرد. در این زمینه به مدیران تیم ها پیشنهاد می شود با کاهش هزینه ها و افزایش درآمدها در پی کسب نمره کارآیی بیشتری باشند. همچنین خصوصی سازی باشگاه ها به عنوان راه کاری کلی برای افزایش کارآیی در لیگ برتر فوتبال ایران پیشنهاد می شود.

هدف این پژوهش تحلیل محتوای مقالات مدیریت ورزشی نشریه پژوهش در علوم ورزشی است و ابعادی از جمله روش های تحقیق، میزان هم پژوهی نویسندگان، استنادات، حوزه های مطالعاتی، جوامع مطالعاتی و ... را بررسی کرده است. جامعه آماری تحقیق حاضر، تمام مقالات مدیریت ورزشی چاپ شده در نشریه پژوهش در علوم ورزشی از زمستان 1380 تا بهار 1390 بود. با توجه به حجم کم جامعه، نمونه آماری برابر با جامعه آماری در نظر گرفته شد (155N=). ابزار مورد استفاده در این تحقیق شامل چک لیست کدگذاری بود که روایی آن توسط شش نفر از استادان مدیریت ورزشی و متخصص در زمینه تحلیل محتوا سنجیده شد. با استفاده از آزمون اسکات، ضریب توافق بین کدگذاران بیشتر از 90 درصد به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون اسکات) استفاده شد. نتایج نشان می دهد روش تحقیق پیمایشی (1/46 درصد) در مقایسه با سایر روش ها بیشتر استفاده شده است. 9/92 درصد از مقالات چند نویسنده (بیش از یک نویسنده) دارند که 1/38 درصد از آن ها با سه نویسنده ارائه شده اند. همچنین، 1/67 درصد از مقالات مدیریت ورزشی این نشریه توسط پژوهشگران دارای تحصیلات مدیریت ورزشی و بقیه آن ها توسط پژوهشگران سایر گرایش های تربیت بدنی و رشته های غیرتربیت بدنی نگاشته شده اند. همچنین، یافته ها نشان می دهد بیشتر نویسندگان مقالات (46 درصد) درجه علمی استادیار دارند و 4/39 درصد مقالات مربوط به حوزه مطالعاتی رفتار سازمانی و روا ن شناسی مدیریت است. علاوه بر این، تعداد مقالاتی که روی جامعه آماری دانشجویان انجام شده اند، از مقالاتی که روی جوامع دیگر انجام شده اند، بیشتر است و حوزه آموزشی که دو بخش آموزش و پرورش و دانشگاه ها را در بر می گیرد، بیشترین تعداد مقالات را به خود اختصاص داده است. نتایج این تحلیل محتوا می تواند راهنمای مناسبی برای برنامه ریزی در حوزه نشریات علمی تخصصی پژوهشکده تربیت بدنی و سایر نهادهای علمی - پژوهشی باشد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر غنی سازی )ادراکی- حرکتی و موسیقی) محیط بر رشد حرکات درشت و ظریف اطفال بود. 32 طفل 8-5 ماهه سالم در این پژوهش شرکت داشتند که به صورت همگن در چهار گروه 8 نفری (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. اطفال گروه های آزمایش به مدت 36 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه در محیط های غنی ویژه خود تمرین کردند. اطفال گروه آزمایش اول در محیط غنی سازی شده به لحاظ «ادراکی- حرکتی و موسیقی»، گروه دوم در محیط غنی سازی شده «ادراکی- حرکتی» و گروه سوم در محیط غنی سازی شده «موسیقیایی» قرار گرفتند. برای ارزیابی مهارت های حرکتی درشت و ظریف از مقیاس رشد حرکتی پی بادی (نسخه دوم) استفاده شد . در تحلیل داده ها از متغیرهای معادل سنی این آزمون استفاده شد. داده های حاصل با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس یک راهه تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد، بین میانگین نمره های معادل سنی در حرکات درشت (001/0P=) و میانگین نمره های معادل سنی در حرکات ظریف (001/0P=) در گروه های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. یافته های حاصل نشان می دهد که تجربه ادراکی- حرکتی و موسیقی بر رشد حرکتی به طور کلی و بر معادل های سنی حرکات درشت و ظریف به طور اختصاصی تأثیر مثبت دارد. بنابراین، شرایط محیطی و تجربه عاملی مثبت در رشد مهارت های حرکتی پایه ای و بنیادی اطفال شرکت کننده در سه گروه تمرین بود.

هدف تحقیق حاضر مقایسه تأثیرات سه شیوه تمرینی تکلیف منفرد، تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و تکلیف دوگانه با اولویت متغیر بر تعادل افراد سالمند بود. شرکت کنندگان در این تحقیق 36 نفر از سالمندان بالای 65 سال واجد شرایط شهر کرمان بودند که بر اساس نمره پیش آزمون برگ به طور تصادفی به 3 گروه 12 نفری، تقسیم شدند. گروه های تمرینی شامل گروه تمرین تکلیف منفرد، گروه تمرین تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و گروه تمرین تکلیف دوگانه با اولویت متغیر بود. گروه تجربی تمرینات را به مدت 4 هفته و هفته ای 3 جلسه انجام دادند که مدت زمان هر جلسه تمرینی 45 دقیقه بود. از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنادار 05/0≥p برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که بین گروه های تمرینی تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و همچنین تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه با اولویت متغیر تفاوت معناداری وجود دارد (به ترتیب 008/0 P = و 000/0 P =)، ولی بین گروه های تمرینی تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و متغیر تفاوت معناداری مشاهده نشد (149/0=P). در مورد آزمون TUG در شرایط تکلیف دوگانه مشخص شد که بین گروه های تمرینی تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه با اولویت ثابت، تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه با اولویت متغیر و گروه های تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و متغیر تفاوت معناداری مشاهده شد (به ترتیب 035/0 P= و 033/0 P = و 000/0 P =). به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که تمرینات تعادلی تکلیف منفرد و دوگانه موجب بهبود عملکرد تعادلی در بین افراد سالمند شد، ولی افرادی که به روش تکلیف دوگانه تمرین کردند، در هر دو شرایط تکلیف منفرد و تکلیف دوگانه عملکرد بهتری داشتند.

هدف این تحقیق بررسی تأثیر خودگویی انگیزشی آشکار و نهان بر میزان درک فشار و عملکرد در فعالیت فزاینده تا حد واماندگی در کشتی گیران بود. جامعه آماری تحقیق کشتی گیران ارومیه بودند که پانزده کشتی گیر داوطلب انتخاب شدند. تحقیق در سه جلسه و در فاصله یک هفته انجام گرفت. در جلسه اول بدون خودگویی و در جلسات دوم و سوم خودگویی نهان و آشکار ارائه شد. همچنین از تست توان هوازی بروس استفاده شد. زمان خستگی به عنوان عملکرد در نظر گرفته شد. شاخص بورگ هر سه دقیقه برای سنجش واماندگی آزمودنی ها تعیین شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج نشان داد که تنها خودگویی نهان بر عملکرد آزمودنی ها تأثیر معناداری دارد (002/0=P). همچنین خودگویی انگیزشی آشکار (001/0=P) به طور معناداری میزان درک فشار را در آزمودنی ها نسبت به خودگویی نهان کاهش داد. تفاوت معناداری بین خودگویی نهان و بدون خودگویی مشاهده نشد (121/0=P). در نهایت، خودگویی انگیزشی آشکار موجب کاهش میزان درک فشار کشتی گیران در فعالیت فزاینده تا حد واماندگی شد، درحالی که خودگویی انگیزشی پنهان موجب افزایش استقامت آزمودنی ها شد.

فعالیت بدنی منظم می تواند تغییرات مطلوبی در سیستم فیبرینولیتیک ایجاد نماید و بهبود عملکرد آن را موجب شود. هدف از مطالعه ی حاضر تعیین تاثیر تمرین استقامتی همراه با روزه داری بر فاکتورهای فیبرینولیتیک می باشد. تعداد 24 مرد غیر ورزشکار به طور داوطلبانه در تحقیق شرکت نمودند و بطور تصادفی در دوگروه روزه داری (F) و تمرین استقامتی+روزه داری (ET+F) قرار داده شدند، اما در نهایت به خاطر افت آزمودنی در دو گروه تحقیق با 20 آزمودنی (10 نفر در هر گروه) خاتمه یافت. آزمودنی های گروه F (وزن، 2/16±4/77 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 5/4±7/25) طی ماه رمضان فقط روزه داری داشتند، در حالیکه گروه ET+F (وزن، 3/9±3/79 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 9/2±3/26) علاوه بر روزه داری، به مدت چهار هفته و هر هفته 3 جلسه تمرین استقامتی داشتند. دو نمونه خونی (6 میلی لیتر) برای اندازه گیری آنتی ژن فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (t-PA)، بازدارنده فعال کننده پلاسمینوژن (PAI-1) و D-Dimer در قبل و بعد از ماه رمضان گرفته شد و رژیم غذایی نیز قبل و در هفته دوم ماه رمضان اندازه گیری و ثبت شدند. میزان وزن، BMI و درصد چربی آزمودنی ها پس از ماه رمضان در هر دو گروه به طور معنی داری کاهش یافت (05/0>P)، با این حال کاهش وزن و BMI برای گروه ET+F بیشتر از گروه F بود (05/0>P). همچنین درصد چربی مصرفی رژیم غذایی هر دو گروه در ماه رمضان افزایش معنی داری یافت. آنتی ژن t-PA در گروه ET+F به طور معنی داری کاهش و در گروه F نیز تا مرز معنی داری کاهش یافت (06/0=P) اما مقایسه بین گروهی آنتی ژن t-PA، آنتی ژن PAI-1 و D-Dimer تفاوت معنا داری را نشان نداد. بر اساس یافته های تحقیق حاضر می توان نتیجه گیری نمود که احتمالا تمرین استقامتی همراه با روزه داری اسلامی از طریق کاهش وزن، BMI و آنتی ژن t-PA اثرات مطلوبی را بر سیستم فیبرینولیتیک ایجاد می نماید.

فلج مغزی اصطلاحی است که به طور رایج در خصوص شرایط دارای ویژگی اختلال حرکتی استفاده می شود و با آسیب مغزی غیر تدریجی در اوایل زندگی مرتبط است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر تواتر بازخورد خودکنترلی و آزمونگرکنترلی بر اکتساب، یادداری و انتقال مهارت پرتابی در کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک بود. از بین 1750 دانش آموز مبتلا به فلج مغزی در مدارس استثنایی شهر تهران، تعداد 30 نفر از کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک همی پلاژیک با دامنه سنی7-12 سال به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور همگن کردن آنها یک مرحله پیش آزمون 10 کوششی به عمل آمد. به منظور بررسی شرکت کنندگان در مراحل اکتساب ، یادداری و انتقال به طور تصادفی به 6 گروه 5 نفری شامل سه گروه بازخورد خودکنترلی(با تواترهای 25%، 50% و 75%) و سه گروه بازخورد آزمونگرکنترلی(با تواترهای 25%، 50% و 75%) تقسیم شدند. در مرحله اکتساب، آزمودنی ها در 10 بلوک 8 کوششی(مجموعاً 80 کوشش) به تکلیف پرتابی پرداختند. مرحله یادداری و انتقال با فاصله 24 ساعت از آزمون اکتساب و به میزان 10 کوشش بدون بازخورد اجرا گردید، با این تفاوت که آزمودنی ها مرحله انتقال را از فاصله 4 متری اجرا کردند(در مقابل فاصله 3 متری در مراحل اکتساب و یادداری). بر اساس نتایج آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، بین گروه های دریافت کننده تواتر یکسان(گروه های خودکنترلی و آزمونگرکنترلی) در مرحله اکتساب تفاوت معنی داری مشاهده نشد، گروه خودکنترلی عملکرد بهتری در مراحل یادداری و انتقال نشان دادند. علاوه بر این، گروه هایی که فراوانی بازخوردی بالاتری دریافت می کردند(گروه خودکنترلی یا آزمونگرکنترلی) عملکرد بهتری را نسبت به شرکت کنندگان در گروه های دریافت کننده بازخورد با فراوانی پایین تر در تمامی مراحل اکتساب، یادداری و انتقال نشان دادند. بنابراین، در حالیکه مزیت های بازخورد خودکنترلی در مقابل بازخورد آزمونگرکنترلی به هنگام دریافت تواتر بازخوردی یکسان مشاهده شد، به نظر می رسد که کودکان در طول فرایند یادگیری از بازخورد به شیوه ی متفاوتی نسبت به افراد بزرگسال استفاده می کنند و ممکن است کودکان به منظور بهینه سازی یادگیری حرکتی نیازمند فراوانی های بازخوردی بالاتری نسبت به افراد بزرگسال باشند.

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر یک دوره تمرین استقامتی شنا در دوران بارداری بر شاخص آپوپتوزی کبد نوزادان موشهای صحرایی انجام شده است. 022 گرم( به دو گروه )کنترل و تمرین( تقسیم شدند. گروه تمرین از روز اول بارداری تا روز زایمان در استخر ویژهای وادار ± 61 موش صحرایی باردار ) 02 به شنا شدند. نمونهبرداری از بافت کبد نوزادان روز دوم پس از تولد انجام و شاخص درصد آپوپتوزی کبد با استفاده از تست TUNEL تعیین شد. برای ≥ 2/ تجزیه و تحلیل یافتههای این پژوهش از آزمون تی مستقل یکنمونهای در سطح خطای 20 α استفاده شد. نتایج نشان داد میانگین شاخص آپوپتوزی کبد <2/ 1 درصد بود که حاکی از فقدان تفاوت معنیدار بین دو گروه بود ) 20 / 1 درصد و در گروه تمرین شنا 02 / نوزادان در گروه کنترل برابر با 02 p (. نوزادان گروه تمرین شنا افزایش <2/ غیرمعنیداری را در وزن هنگام تولد نشان دادند ) 20 p (. این نتایج نشان میدهند که فعالیت ورزشی استقامتی شنا در طی بارداری احتمالاً تأثیر منفی و نگرانکنندهای بر رشد و شاخص آپوپتوزی کبد نوزادان ندارد

هدف پژوهش حاضر، هنجاریابی پرسشنامه غرور ملی با تاکید بر ورزش بود است. جامعه آماری، تمامی اساتید و دانشجویان مقطع دکتری رشته های تربیت بدنی و سایر رشته ها در دانشگاه های دولتی گیلان، کرمان، اصفهان، شهرکرد، مشهد، سمنان و کرمانشاه بودند. از روش نمونه گیری خوشه ای بر مبنای توزیع جغرافیایی استفاده شد که در نهایت 325 نفر به پرسشنامه ها پاسخ دادند. از پرسشنامه محقق ساخته با مطالعه مبانی نظری، مصاحبه نیمه هدایت شده با اساتید مدیریت ورزشی و علوم اجتماعی در یک فرایند اکتشافی  تنظیم و با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی، 71 گویه در قالب هفت عامل غرور فرهنگی و ادبی(12گویه)، غرور ناشی از تمدن(8گویه)، غرورنظامی(14گویه)، غرورسیاسی(10گویه)، غرورعلمی(8 ویه)،غروراقصادی(5گویه)، غرور ورزشی(14گویه) طبقه بندی شدند. ثبات درونی در مطالعه مقدماتی با استفاده از نظرخواهی از 50 نفر از نمونه ها انجام و سپس آلفای کرونباخ 0/79=α برای پرسشنامه بدست آمد که پایایی پرسشنامه را تایید کرد. برای روایی سازه نیز از تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار لیزرل استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که پرسشنامه حاضر ابزار مناسبی برای سنجش غرور ملی با تاکید بر جایگاه ورزش می باشد. همچنین، مدل نهایی پژوهش نشان داد که غرور نظامی و علمی از دیدگاه پاسخگویان دارای اولویت اول و دوم، غرور ورزشی دارای اولویت پنجم و غرور اقتصادی دارای اولویت آخر بود. پیشنهاد می شود، پژوهشگران در پژوهش های آینده به استفاده از این پرسشنامه در نمونه های مختلف و بزرگتر بپردازند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تعادل رقابتی لیگ فوتسال ایران و مقایسه ی آن با لیگ های فوتسال پرتغال، ایتالیا، جمهوری چک، اسلونی، روسیه، فرانسه، اسپانیا، اکراین، هلند، رومانی و کرواسی در فصل 2013-2012 است. .داده ﻫﺎی ایﻦ ﺗﺤﻘیﻖ ﺛﺎﻧﻮیﻪ ﺑﻮده و از ﺟﺪاول پایانی لیگ های برتر فوتسال کﺸﻮرﻫﺎی ﻣﻨﺘﺨﺐ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه اﺳﺖ. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو شاخص نسبت تمرکز پنج باشگاه C5 و C5ICB استفاده شد. نتایج نشان داد که بر اساس شاخص C5ICB، بالاترین و پایین ترین تعادل رقابتی به ترتیب عبارتند از: اکراین (118/79)، ایتالیا (121/94)، کرواسی (128)، هلند (135/45)، ایران (144/69)، روسیه (145/46)، جمهوری چک (146/25)، رومانی (152/84)، اسپانیا (153) و پرتغال (156/39). بنابراین در این پژوهش، لیگ های اکراین و ایتالیا بالاترین تعادل رقابتی را دارند و لیگ پرتغال از کمترین میزان تعادل رقابتی در میان لیگ های مورد بررسی برخوردار است. وﻗﺘی کﻪ یک رﻗﺎﺑﺖ ﺟﺬاﺑﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼیﺎن ﺑﻠیﻂ ﺑیﺸﺘﺮی ﻣی ﺧﺮﻧﺪ، ﺑﺮ روی ﭘﺨﺶ ﺗﻠﻮیﺰیﻮﻧی ﺳﺮﻣﺎیﻪ ﮔﺬاری ﺑیﺸﺘﺮی ﺻﻮرت ﻣی ﮔیﺮد و اﺳﭙﺎﻧﺴﺮﻫﺎی ﺑیﺸﺘﺮ و ﺑﻬﺘﺮی ﺟﺬب ﻣیﺷﻮﻧﺪ. ﻫﻤﻪ ﻣﻮارد ﺑﺎﻻ ﺳﺒﺐ ﻣی ﺷﻮﻧﺪ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﻟیﮓ ﺑﺎ کیﻔیﺖ ﺑﺎﻻﺗﺮی ﺑﺮﮔﺰار ﮔﺮدﻧﺪ. سازمان های ﺑﺮﮔﺰاری ﻟیﮓ ﺑﺎیﺴﺘی ﺷﺮایﻄی را ﻓﺮاﻫﻢ آورﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻣیﺰان رﻗﺎﺑﺖ ﺑیﻦ ﺗیﻢﻫﺎی ﻟیﮓﺷﺎن را اﻓﺰایﺶ دﻫﻨﺪ.

هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی، وزن دهی و اولویت بندی شاخص های ارزیابی عملکرد باشگاه های ورزشی تهران بود.روش شناسی: فرایند انجام پژوهش در این مطالعه در دو مرحله صورت پذیرفته است. در مرحله اول، شاخص ها و زیرشاخص های ارزیابی عملکرد باشگاه های ورزشی از طریق مرور ادبیات و پیشینه پژوهش، با نظرخواهی از 15 خبره، شامل اساتید، متخصصان، کارشناسان و صاحبنظران در مدیریت ورزشی و به کمک روش تصمیم گیری دلفی شناسایی شده است. در این مرحله، 6 شاخص و 33 زیرشاخص تعیین گردیدند. در مرحله دوم، وزن نسبی و رتبه هریک از شاخص ها و زیرشاخص های شناسایی شده در مرحله قبل، از طریق تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و با نظرخواهی از 57 تن از اساتید مدیران باشگاه های شهر تهران به کمک نرم افزار Expert Choice محاسبه شده است. یافته ها: نتایج یافته های پژوهش نشان داد، مهمترین شاخص های ارزیابی عملکرد باشگاه های شهر تهران به ترتیب منابع انسانی، منابع مالی، منابع کالبدی و تجهیزاتی، محیط برنامه ریزی، سازماندهی و ارزیابی، امور فنی و ورزشی، و محیط حقوقی می باشند. همچنین مهمترین زیرشاخص های کلی نیز به ترتیب شامل ثبات مدیریتی، ثبات مربیگری، میزان دستمزد پرداختی به بازیکن، مربی و کارمندان، کمیت و کیفیت کادر تخصصی باشگاه و تعیین استانداردهای ارزیابی عملکرد بودند.نتیجه گیری: با توجه به اهمیت بالای منابع به عنوان مهمترین شاخص های ارزیابی عملکرد باشگاه های شهر تهران، توجه به منابع در این باشگاه ها باید در اواویت قرار گیرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تداوم قهرمانی مدال آوران نوجوان و جوان کشتی ایران در رده سنی بزرگ سالان از دیدگاه مدیران و مربیان این رشته است. روش شناسی: نمونه آماری پژوهش حاضر شامل190 نفر از رئیسان هیأت های کشتی استان ها و مربیان فعال درجه یک و دو ایران می باشد. ابزار اندازه گیری تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بود که شامل 34 سؤال در 5 حیطه تخصصی شامل حیطه های امکانات، مدیریت، آمادگی جسمانی، آسیب دیدگی و مسائل روانی بود. اعتبار صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 7 نفر از متخصصان رشته تربیت بدنی تأیید شد و پایایی آن در یک مطالعه راهنما روی 30 نفر از متخصصان با روش «آلفا کرونباخ» 80/0 به دست آمد. به منظور توصیف داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار  SPSSو در سطح معناداری 05/0≥p استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد امکانات، مدیریت فدراسیون کشتی، آمادگی جسمانی، آسیب دیدگی و مسائل روحی و روانی به ترتیب بر عدم تداوم قهرمانی مدال آوران نوجوان و جوان کشتی ایران رده بزرگ سالان کشتی از دیدگاه مدیران و مربیان تأثیرگذار هستند. نتیجه گیری: درنهایت، پیشنهاد می شود که مسئولان فدراسیون کشتی این حیطه ها را برای تداوم قهرمانی مدال آوران نوجوان و جوان کشتی ایران در رده سنی بزرگ سالان در اولویت قرار دهند.

هدف این پژوهش شناسایی راهبردها و پیامدهای همگانی شدن ورزش های تفریحی ایران بود؛ به این منظور از راهبرد پژوهشی نظریه برخاسته از داده ها به شیوه نظام مند استفاده شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و صاحب نظران حوزه اوقات فراغت و ورزش های تفریحی بودند. روش نمونه گیری هدفمند بود و از روش گلوله برفی و روش گروه کانونی استفاده شد. در مجموع با هفت صاحب نظر مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت و همچنین یک جلسه متمرکز گروه کانونی برگزار شد. در تجزیه وتحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها و گروه کانونی، سی کد محوری تعیین و سپس کدهای محوری در پنج دسته مجزا دسته بندی شدند که حاصل آن پنج راهبرد بود که عبارت اند از 1. توسعه کمی مشارکت در ورزش های تفریحی؛ 2. ترویج فرهنگ حرکت و پویایی در زندگی؛ 3. توسعه ورزش آموزشی در مراکز آموزش رسمی؛ 4. توسعه سازمانی ورزش های تفریحی و 5. توسعه اماکن و فضاهای تفریحی و ورزشی. هجده پیامد حاصل از اجرای راهبردها نیز در گروه های پنج گانه دسته بندی شدند. با توجه به راهبردها و پیامدهای ارائه شده می توان از فراهم شدن وجود فرصت های برابر برای تک تک افراد جامعه ایرانی، فارغ از سن، جنسیت، توانایی اقتصادی، طبقه اجتماعی، مهارت و معلولیت به منظور مشارکت مستمر در ورزش اطمینان حاصل کرد.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر کیفیت دوست ورزشی بر لذّت، و تعهد ورزشی نوجوانان فوتبالیست بود. نمونة آماری این پژوهش شامل 134 نوجوان (12 تا 16 ساله) شرکت کننده در مدارس فوتبال شهرستان شاهرود بود. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه های استاندارد کیفیت دوست ورزشی، لذت، و تعهد ورزشی استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود که تأثیر کیفیت دوست ورزشی، و تعارض ارتباطی، بر لذت ورزشی، معنا دار است اما بر تعهد ورزشی، تأثیر معنا داری دیده نشد؛ هم چنین لذت ورزشی تأثیر مثبت، و معنا داری بر تعهد ورزشی دارد. اثر کل نشان داد که بیشترین تأثیر بر لذت ورزشی مربوط به تعارض ارتباطی، و بیشترین تأثیر بر تعهد ورزشی مربوط به لذت ورزشی می باشد. ضریب تعیین متغیرهای درون زا تعیین کرد که 10 درصد از واریانس لذت ورزشی، و 70 درصد از واریانس تعهد ورزشی، توسط متغیرهای پیش بین تبیین شده است. کلیة شاخص های برازش نیز، نشان از برازش مطلوب مدل دارند.

هدف: هدف از این پژوهش تحلیل کانونی رابطه حمایت اجتماعی و بی انگیزگی دانش آموزان دوم و سوم متوسطه از مشارکت در فعالیت های تربیت بدنی مدارس بوده است.روش شناسی: این پژوهش توصیفی همبستگی و از نوع پیمایشی است که به شکل میدانی انجام شده است. 381 نفر از دانش آموزان کلاس های دوم و سوم مقطع متوسطه شهرستان بوکان به روش تصادفی، خوشه ای، چندمرحله ای به عنوان نمونه های آماری انتخاب شدند و مقیاس رفتار بین فردی پلیتر و همکاران (2008) با پایایی (81/0=α) و پرسشنامه بی انگیزگی در تربیت بدنی شن و همکاران (2010) با پایایی (78/0=α) را پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش همبستگی کانونی (بنیادی) استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که حمایت از استقلال با ارزشمند نبودن فعالیت ها (130/0=r؛ 05/0>p) و جذاب نبودن فعالیت ها (166/0=r؛ 05/0>p) رابطه منفی و معنی داری دارد. حمایت از شایستگی با کمبود توانایی (135/0=r؛ 05/0>p)، تلاش ناکافی (133/0=r؛ 05/0>p)، ارزشمند نبودن فعالیت ها (197/0=r؛ 01/0>p) و جذاب نبودن فعالیت ها (202/0=r؛ 01/0>p) رابطه منفی و معنی داری دارد و حمایت از تعلق با کمبود توانایی (110/0=r؛ 05/0>p)، تلاش ناکافی (108/0=r؛ 05/0>p)، ارزشمند نبودن فعالیت ها (157/0=r؛ 01/0>p) و جذاب نبودن فعالیت ها (178/0=r؛ 01/0>p) رابطه منفی و معنی داری دارد. همچنین، تحلیل کانونی یک مجموعه معنی دار را بین حمایت اجتماعی و بی انگیزگی دانش آموزان نشان داد که در آن، مجموعه حمایت اجتماعی 19 درصد از تغییرات مجموعه بی انگیزگی را تبیین می کند.نتیجه گیری: دبیران تربیت بدنی که محیط حمایتی برای دانش آموزان فراهم کنند، می توانند بر بی انگیزگی دانش آموزان تاثیر بگذارند و مشارکت آنان را در فعالیت های تربیت بدنی افزایش دهند.

هدف: امروزه کیفیت خدمات اماکن ورزشی برای کسب رضایت مشتری و تداوم حضور آنان از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، تعیین رابطه بین کیفیت خدمات استخرهای شنا با رضایت مندی و وفاداری مشتریان به قصد حضور آتی آن ها است. روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع همبستگی و به شکل میدانی صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی مشتریان استخرهای شنای استان مازندران با حداقل یک سال سابقه فعالیت ورزشی تشکیل داده اند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد کیفیت خدمات الکساندریا (1999)، وفاداری مشتری آلن (1990)، رضایت مشتری ویکتور (2002) و رفتار آتی مشتریان بریو (1996) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و آزمون کلموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان در سطح معناداری(05/0α=) استفاده شد. یافته ها:نتایج نشان داد که میانگین تمام متغیرهای وارد در پژوهش، بالاتر از سطح مطلوب قرار داشت که به ترتیب متغیر رضایت مندی (36/5M= ) بالاترین و متغیر وفاداری (49/4M=) کمترین میانگین مربوط را داشتند. همچنین نتایج نشان داد بین متغیر کیفیت خدمات با وفاداری، رضایت مندی و قصد حضور آتی، رضایت مندی با وفاداری و قصد حضور آتی مشتریان و در نهایت بین وفاداری با قصد حضور آتی مشتریان رابطه مثبت و معنی داری وجود داشت (05/0p≤). نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، متغیرهای پیش بین کیفیت خدمات، رضایت مندی و وفاداری، توانایی تبیین رفتار آتی مشتریان به استخرها را دارا می باشند، بنابراین مسئولان و مدیران استخرهای شنا علاوه بر افزایش کمی و کیفی نحوه ارائه خدمات باید در جهت حفظ مشتریان، وفاداری فعلی و جذب گروه های جدید اهتمام خاصی ورزند.

هدف: انتخاب مربیان زبده مستلزم شناسایی معیارهای اساسی مربیگری است تا با استفاده از آن ها مناسب ترین فرد برای هدایت یک تیم برگزیده شود. لذا هدف پژوهش حاضر حول دو محور یعنی تعیین معیارهای اساسی گزینش مربی و انتخاب بهترین مربی برای تیم های ورزشی قرار گرفت. روش شناسی: جهت دستیابی به اهداف پژوهش؛ ابتدا با مطالعات کتابخانه ای، بیست معیار به عنوان معیارهای انتخاب مربی شناسایی گردید و سپس با استفاده از روش دلفی فازی و نظرخواهی از طریق پرسشنامه ای با طیف پنج گانه ی لیکرت از 32 نفر از اعضای هیأت علمی و دانشجویان دکتری تربیت بدنی دانشگاه گیلان و بر اساس قانون پارتو، یازده معیار که نمره بالای 80/0 کسب کردند به عنوان معیارهای اساسی تعیین شدند؛ سپس پرسشنامه ای تخصصی بر اساس معیارهای اساسی و 3 گزینه موردنظر مربیگری از سوی باشگاه داماش گیلان تهیه و میان 5 نفر از تصمیم گیران اصلی انتخاب مربی باشگاه توزیع و پس از جمع آوری با استفاده از تکنیک تاپسیس (TOPSIS) مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در پژوهش حاضر پس از شناسایی معیارهای گزینش مربی و تعیین معیارهای اساسی نظیر مهارت های فنی، مدیریتی و رهبری، ذهنی- روانی، اجتماعی، ارتباطی، ورزشی، انگیزشی، توانایی برنامه ریزی، ابتکار و خلاقیت و هوش، سوابق و ویژگی های شخصیتی؛ ساختار تصمیمی در سه سطح طراحی شد و بر اساس آن فرایند گزینش مربی با بهره گیری از تکینک تصمیم گیری چند معیاره تاپسیس توسعه یافته انجام گرفت و نتایج نشان داد که گزینه مربیگری اول باشگاه (A1) به عنوان بهترین مربی انتخاب گردید. نتیجه گیری: از ویژگی های رویکرد پیشنهادی به حداقل رساندن دخالت قضاوت های ذهنی در گزینش مربی می باشد؛ همچنین این رویکرد می تواند تصمیم گیران و مدیران باشگاه را در شناسایی و تعیین معیارهای اساسی پیش از گزینش مربی یاری رساند و اتخاذ تصمیم جهت گزینش بهترین مربیِ ورزشی بر اساس معیارها و گزینه های چندگانه را، میسر نماید. همچنین روش پژوهش پیشنهادی را می توان در سایر تیم های ورزشی نیز به کار گرفت.

هدف از این پژوهش، ارائه شاخص های مورد نیاز به منظور ارزیابی مسیر توسعه ورزش استان فارس بود. به این منظور پژوهشگر با استفاده از منابع موجود، به بررسی شیوه های جمع آوری شاخص های مورد نیاز پرداخت و سپس با توجه به منابع و داده های در دسترس، به شیوه توصیفی و با مرور منابع مختلف، شاخص های بالقوه در زمینه ارزیابی توسعه یافتگی ورزش استان فارس را ارائه کرد. سپس با استفاده از روش کیفی و با بررسی سند توسعه ورزش استان فارس، از طریق بررسی اهداف کلان اداره کل ورزش و جوانان استان فارس، 20 شاخص به منظور بررسی فرایند توسعه ورزش این استان، انتخاب شد و از طریق تحلیل اطلاعات به دست آمده، مشخص شد سیاستگذاران ورزش این استان، بر مؤلفه مشارکت اجتماعی بیش از دیگر مؤلفه ها تأکید دارند. مؤلفه های دیگر نیز به ترتیب شامل اطلاع رسانی، دسترسی، مشارکت بانوان، داوطلبی، آموزشی-علمی و ساختاری-سیاسی اند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین انگیزه های مشارکت ورزشی و تعهد ورزشی ورزشکاران جانباز و معلول بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه ورزشکاران شرکت کننده (250 نفر) در مسابقات دو و میدانی قهرمانی کشور جانبازان و معلولان تشکیل دادند که 122 نفر به عنوان نمونه آماری تصادفی انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های ویژگی های جمعیت شناختی، انگیزه های مشارکت ورزشی گیل و همکاران (1983) و تعهد ورزشی اسکانلن و همکاران (1993) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره، t مستقل و برای تعیین روابط بین متغیرها در قالب مدل علّی از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین تمام زیرمقیاس های انگیزه های مشارکت ورزشی و تعهد ورزشی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد و انگیزه های کسب سلامتی و شهرت قوی ترین پیش بینی کننده تعهد ورزشی اند. همچنین انگیزه های مشارکت ورزشی تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد ورزشی دارند و توانسته اند 34 درصد از واریانس تعهد ورزشی را تبیین کنند. کلیه شاخص ها نیز نشان دهنده برازش مطلوب مدل بودند. به طور کلی نتایج بیان می کند که مسئولان و مربیان باید به منظور تقویت تعهد ورزشی در جانبازان و معلولان به انگیزه های آنها به ویژه انگیزه کسب سلامتی توجه بیشتری داشته باشند.