تأویل تطبیقی آیات 9-7 سوره سجده در خصوص آفرینش انسان در تفاسیر المیزان و روح المعانی
حوزههای تخصصی:
این مقاله به تأویل تطبیقی آیات آفرینش انسان در سوره سجده در دو تفسیر معتبر، «المیزان» اثر علامه طباطبایی و «روح المعانی» اثر آلوسی پرداخته و به بررسی رویکردهای تأویلی این دو مفسر بزرگ به آیات خلقت انسان متمرکز است. در این پژوهش، تلاش شده است تا از طریق مقایسه تأویل های آیات «خلق من طین»، «سلاله من ماء مهین»، «سویته» و «نفخ الروح»، تفاوت ها و شباهت های رویکردهای فلسفی و انسان شناسانه این دو تفسیر برجسته روشن شود. روش تحقیق بر اساس تحلیل تطبیقی و استفاده از منابع تفسیری برای کشف ابعاد پنهان معانی آیات استوار است. ضرورت این تحقیق در نشان دادن تفاوت ها و هم سویی های تفسیری این دو مفسر به ویژه در ارتباط با مقولات فلسفی و انسان شناسی آفرینش انسان، نمود پیدا می کند. نتایج پژوهش نشان می دهند در حالی که علامه طباطبایی با تأکید بر سیر نزول و صعود انسان به سوی کمال الهی و تأویل های عرفانی، به ابعاد باطنی و هدفمند خلقت توجه دارد، آلوسی نیز به جنبه های فلسفی و تاریخی آیات پرداخته و مفهوم خلقت را در قالب های انسانی و مادی تحلیل کرده است.