درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این پژوهش بررسی اثرسه هفته بی تمرینی برآنزیمهای LDHوCPK سرم خون تکواندوکاران مرد رقابتی بود. به همین منظور 18تکواندو کار با سابقه ورزشی حداقل سه سال و با شرایط مطلوب بدنی از یک باشگاه ورزشی انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم گردیدند. جهت بررسی آنزیم های مربوطه٬ نمونه گیری خونی پیش آزمون٬ 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و 13-12 ساعت پس از آخرین وعده غذایی صورت گرفت.سپس گروه آزمایش به مدت سه هفته استراحت نمود در حالیکه گروه کنترل همچنان به تمرینات خود ادامه داد.در این مدت٬ سه بار دیگر از هردو گروه در روزهای 14٬7و21 نمونه گیری مجدد به عمل آمد. نتایج بیانگرآن بود که بی تمرینی برمیزان آنزیم های LDHو CPK سرم خون تکواندوکاران تاثیر منفی داشته است.

یکی از راه های بهینه سازی فعالیت های ورزشی، استفاده از فناوری نانو است. نانوذرات نقره و نانواکسید روی تأثیرات ارزشمندی در بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران دارند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر لباس های حاوی نانوذرات نقره و نانواکسید روی بر پاسخ های فیزیولوژیکی و عملکرد ورزشی ورزشکاران زن بود. جامعه آماری تحقیق، زنان فعال در ورزش های همگانی شهر ماکو بود. حجم نمونه، با روش تصادفی و به تعداد 10 نفر از ورزشکاران زن (با میانگین سنی 9/25، میانگین وزنی 60 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 49/25) انتخاب شد. تأثیر تیمارها (فعالیت ورزشی با و بدون لباس های نانو) بر میزان استقامت، میزان جذب رطوبت، میزان باکتری زدایی، میزان فشار خون سیستولی و دیاستولی و تعداد ضربان قلب ورزشکاران بررسی شد. نتایج نشان داد که استفاده از لباس های حاوی نانوذرات نقره و نانواکسید روی باعث افزایش استقامت آنها می شود. این لباس ها منجر به افزایش باکتری زدایی در آنها می گردد. لباس های حاوی این نانوذرات در کاهش فشار خون آنها مؤثر بود. بین ورزشکاران زن از نظر تعداد ضربان قلب بعد از تمرین اختلاف معنا دار بود و این لباس ها در کاهش تعداد ضربان قلب آنها تأثیر داشت. همچنین باعث بهبود جذب رطوبت ورزشکاران زن شد. به طورکلی، لباس های حاوی نانوذرات نقره و نانواکسید روی بر کاهش پاسخ های فیزیولوژیکی و عملکرد ورزشی ورزشکاران زن تأثیر دارد.

هدف: هدف از این پژوهش، ارائه چارچوب تحلیل ظرفیت تحول دیجیتال در فدراسیون فوتبال عراق بود.روش شناسی: روش پژوهش از نوع آمیخته کیفی (رویکرد تحلیل مضمون) و کمی (رویکرد توصیفی-تحلیلی) بود. در بخش کیفی از صاحب نظران علمی (اساتید و متخصصان) و اجرایی (مدیران و خبرگان اجرایی) نظرخواهی شد (15 نفر= نمونه گیری قضاوتی). در بخش کمی نیز بر مبنای تعداد قابل کفایت برای تحلیل راهبردی (20 تا 60 نفر) از مدیران و کارشناسان فدراسیون فوتبال عراق به روش هدفمند نمونه گیری شد (31 نفر). ابزار پژوهش در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه هدایت شده به همراه مطالعه کتابخانه ای ساختارمند بود. در بخش کمی نیز از پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی (43 سوال در مقیاس 10 گزینه ای ارزیابی) استفاده شد. روایی ابزار و یافته ها در بخش کیفی از طریق توافق بین مصصحان کدگذاری و در بخش کمی از طریق روایی محتوایی پرسشنامه (6 متخصص) و پنل دلفی تایید شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که چارچوب تحلیل ظرفیت تحول دیجیتال فدراسیون های ورزشی شامل 43 شاخص، 13 بُعد و 4 منظر کلی است. یافته های کمی نیز نشان داد که بیشترین شکاف ظرفیت تحول دیجیتال مربوط به خدمات و پشتیبانی دیجیتال (4/97) و کمترین شکاف مربوط به محیط کار دیجیتال (3/23) است.

مقدمه: هدف از این پژوهش، تحلیل عوامل مؤثر بر طرد شدن دانش آموزان از محیط های ورزشی از دیدگاه معلمان آموزش و پرورش شهر بابل عراق بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر کمی، از نظر هدف کاربردی و از حیث نوع جزء مطالعات توصیفی– همبستگی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بوده که داده های آن به صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت بدنی شهر بابل در عراق بود و نمونه گیری به روش تمام شمار انجام شد (326N=). به منظور جمع آوری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد طردشدگی از ورزش (زارعی و همکاران، 2020) استفاده شد. روایی ابزار توسط 10 تن از استادان مدیریت ورزشی و پایایی (93/0a=) تأیید شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مدل معادلات ساختاری عوامل مؤثر بر طرد شدن از محیط های ورزشی از دیدگاه معلمان آموزش و پرورش شهر بابل، از برازش معناداری برخوردار است و بین آنها اولویت معناداری وجود دارد که بر این اساس، مهم ترین اولویت مربوط به مؤلفه ارتباطات ضعیف بوده و مؤلفه های توجه نکردن به روحیه تیمی، جمع گریزی، تفاوت فرهنگی، عدم حمایت، بی عدالتی، بی توجهی به شایستگی ها و وابستگی در اولویت های دوم تا هشتم قرار دارند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش مشخص می شود که تا چه اندازه بررسی و رفع دلایل طرد شدن از محیط ورزشی و کار می تواند اهمیت داشته باشد، زیرا تأثیری مستقیم بر عملکرد دانش آموزان در کلاس های تربیت بدنی، بازیکنان، ورزشکاران، کارکنان، محیط تیم یا سازمان دارد و بی توجهی به طردشدگی می تواند نتایج نامناسبی را رقم بزند.

زمینه و هدف: کودکان دارای سندروم داون در عوامل آمادگی جسمانی، مانند تعادل، قدرت و استقامت عضلانی؛ توانایی کمتری نسبت به افراد سالم دارند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات ریباند بر تعادل، قدرت و استقامت عضلانی کودکان سندروم داون بود. روش تحقیق: تعداد 30 کودک سندروم داون در  دامنه سنی 12-7 سال و ضریب هوشی بین ۵۰ تا ۷۰، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره شامل گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات ریباند را به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته، هر جلسه به مدت 45 دقیقه به اجرا درآوردند. به منظور ارزیابی تعادل ایستا و پویا، از آزمون بروئینینکس- اوزرتسکی، ارزیابی قدرت فلکشن چهارسر از روش سنجش دستی عملکرد عضلانی، و ارزیابی استقامت عضلانی از آزمون اسکوات؛ قبل و بعد از انجام تمرینات استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها، از آزمون های تحلیل واریانس دوراهه با اندازه گیری مکرر، در سطح معنی داری 05/0≥p استفاده شد. یافته ها: انجام هشت هفته تمرینات ریباند، موجب بهبود معنی داری در شاخص های تعادل ایستا (001/0>p) و پویا (001/0>p)، قدرت (001/0>p) و استقامت عضلانی (001/0>p) اندام تحتانی گردید. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، انجام تمرینات ریباند می تواند تعادل، قدرت و استقامت عضلانی را بهبود بخشیده و نهایتا موجب کاهش خطرات ناشی از سقوط در کودکان سندروم داون شود. لذا انجام این تمرینات به درمانگران توصیه می شود.

استعدادیابی به کسب و تکرار موفقیت در بازی های پارالمپیک کمک و مسیر شرکت افراد با معلولیت در ورزش را هموارتر می کند. بنابراین هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی شاخص های استعدادیابی در فوتبال نابینایان بود. روش: در یک مطالعه دلفی (3 دور) به جمع آوری نظر گروه متخصصان، شامل استعدادیابان و مربیان فوتبال نابینایان، فوتبالیست های نابینا (B1) و اساتید، متخصصان و پژوهشگران در زمینه ورزش نابینایان، در مورد شاخص های مهم برای استعدادیابی در فوتبال نابینایان پرداخته شد. سپس درجه اهمیت شاخص های مورد توافق با روش تحلیل سلسله مراتبی مشخص شد. در این مرحله، گروه متخصصان شامل 7 نفر از استعدادیابان و مربیان فوتبال نابینایان بودند. برای تحلیل داده ها در این مرحله از نرم افزار اکسپرت چویس، نسخه 11، استفاده شد. نتایج: فهرست نهایی شاخص های مهم برای استعدادیابی در فوتبال نابینایان شامل 36 شاخص بود که در 6 گروه دسته بندی شدند. مهارت های تاکتیکی با وزن (254/0) به عنوان مهم ترین معیار استعدادیابی در فوتبال نابینایان انتخاب شد. مهارت های تکنیکی (207/0)، شاخص های فیزیولوژیکی/ آمادگی جسمانی (189/0)، شاخص های آنتروپومتریکی (170/0)، شاخص های روانشناسی اجتماعی (117/0) و عوامل مرتبط با معلولیت بینایی (063/0) به ترتیب در اولویت های بعدی قرار گرفتند. نتیجه گیری: فرآیند استعدادیابی در فوتبال نابینایان، یک فرآیند چندوجهی است و فوتبالیست های نابینا باید در همه شاخص های تعیین شده از سطح مناسبی برخوردار باشند تا بتوانند در این رشته پارالمپیکی به موفقیت دست یابند.

هدف: با توجه به اهمیت روزافزون انجام فعالیت های اجتماعی در ورزش، هدف پژوهش حاضر واکاوی " مسئولیت اجتماعی فوتبال " بود.روش شناسی: روش انجام پژوهش داده بنیاد با رویکرد گلیزری بود.  بدین منظور، طی نمونه گیری به روش هدفمند و گلوله برفی 13 نفر از خبرگان حوزه مطالعات مسائل اجتماعی فوتبال در ایران مشخص شدند که 13 مصاحبه عمیق تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. داده ها از طریق مقایسه مستمر در فرایند کدگذاری حقیقی و نظری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در تبیین مدل پژوهش پیرامون مقوله محوری، از مدل خانواده C6 در رویکرد ظاهرشونده، بهره گرفته شد.یافته ها:  192کد به دست آمد که در 29 مفهوم طبقه بندی شد. نتایج  نشان داد ارتقای ارزش های اجتماعی و فرهنگی، عدالت اجتماعی، الگوسازی، ترویج فرهنگ داوطلبی، برنامه محوری، قانون مداری، بسترسازی اخلاقی، اقدامات بشردوستانه و محیط زیست گرایی از مهم ترین عوامل تبیین کننده مسئولیت اجتماعی فوتبال هستند.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده بر توسعه فرهنگی- اجتماعی، آموزش ارزش های اجتماعی و موضوعات اخلاقی از طریق فوتبال، تاکید بیشتری داشتند. با شناسایی جنبه های مختلف مسئولیت اجتماعی از جمله امور فرهنگی، اقدامات زیست محیطی و فعالیت های بشردوستانه و بررسی آثار آن بر جامعه، مدیران ورزش کشور می توانند در مورد اهمیت مسئولیت اجتماعی برنامه های خود، درک و شناخت بهتری داشته و نیازهای جامعه و هواداران را با شیوه های بهتری پاسخ دهند. 

هدف پژوهش حاضر ساخت و اعتباریابی پرسشنامه تقویت کار تیمی برپایه فعالیت های ورزشی در سنین پایه بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع معادله ساختاری بود که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش در بخش مصاحبه و ساخت پرسشنامه متشکل از متخصصین و صاحب نظران علوم ورزشی و اجتماعی، جامعه شناسان علوم ورزشی و نخبگان ورزشی دارای مرتبه علمی و سابقه کار مطلوب و اعضای هیئت علمی مدیریت ورزشی آشنا به حوزه کار تیمی بود. در بخش کمی و اعتباز سنجی پرسشنامه، جامعه آماری شامل معلمان تربیت بدنی در مدارس ابتدایی و مربیان ورزشی در سنین پایه بود که در مجموع 240 پرسشنامه جمع آوری شد. برای شناسایی عوامل و دسته بندی هر سوال از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از نرم افزار SPSS22 و برای بررسی تحلیل عاملی تاییدی از مدلسازی معدلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SMART PLS3 استفاده شد. نتایج نشان داد که پرسشنامه تحقیق دارای 10 مولفه و 54 سوال است و پایایی کل پرسشنامه 0/833 به دست آمد. در مورد روایی سازه و براساس میزان روابط و سطح معناداری، تمامی سؤال ها رابطه معناداری با عامل ها داشتند و تمامی مولفه ها ارتباط معناداری با تقویت کار تیمی برپایه فعالیت های ورزشی داشتند؛ بنابراین هر 10 عامل توانسته اند پیشگوی خوبی برای پرسشنامه تحقیق باشند؛ در نتیجه اعتبار درونی و بیرونی مدل تایید شد. در نهایت می توان نتیجه گیری کرد که براساس یافته های به دست آمده، می توان از پرسشنامه حاضر برای ارزیابی، شناسایی و تقویت کار تیمی برمبنای فعالیت های ورزشی در سنین پایه استفاده نمود..

PRAS40 در انواع بافت های بدن بیان و در مسیر رشد عضلانی وجود دارد مطالعات نشان داده است که PRAS40در تنظیم رشد سلولی نقش دارد. هدف از این مطالعه تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی و مکمل یاری پروتئین whey بر PRAS40 و هایپرتروفی عضله دوقلو رت های نر نژاد ویستار بود. این مطالعه تجربی که از لحاظ هدف توسعه ای بود در سال 1401 انجام شد 23 سر رت نر نژاد ویستار هشت هفته ای با وزن 250 گرم به طور تصادفی در چهار گروه: تمرین مقاومتی، تمرین مقاومتی+مکمل، شم و کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی+مکمل دو هفته با تمرینات آشنا و شش هفته پنج روز در هفته به تمرین مقاومتی بالا رفتن از نردبان لدر پرداختند در گروه تمرین+مکمل بعد از تمرینات مکمل whey به میزان g/kg05/2 به صورت گاواژ داده شد. در پایان با خارج کردن خون از قلب بافت عضله دو قلو خارج و به تانک ازت منتقل و برای بررسی بیان ژن PRAS40 استفاده شد. شش هفته تمرین مقاومتی به همراه مکمل whey باعث کاهش معنی داری در بیان ژن PRAS40 و افزایش وزن عضله در گروه های تمرینی شد. پروتکل تمرین مقاومتی همراه با مکمل whey از طریق سرکوب مسیر PRAS40 می تواند منجر به هایپرتروفی عضلانی شود و مسیرهای آنابولیک در عضله بیشتر فعال کند.

مقدمه: منظور از فلج مغزی طبقه ای از اختلالات عصبی غیرپیشرونده است که دارای تأثیرات دائمی بر توانایی های حسی – حرکتی افراد می شود و در نوزادی یا اوایل کودکی ظاهر می شود. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر آموزش خطی و غیرخطی بر قابلیت تعادل ایستای کودکان فلج مغزی همی پلاژی بود. روش پژوهش: 20 پسر فلج مغزی همی پلاژی در دامنه سنی 7-12 سال به صورت در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمون شارپند رومبرگ برای اندازه گیری نمرات تعادل ایستا به کار گرفته شد. گروه های خطی و غیرخطی به مدت چهار هفته، سه روز در هفته و هر روز یک ساعت به انجام تمرینات مخصوص به هر گروه پرداختند. آزمون های تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در سطح 0/05> p اجرا شدند. یافته ها: بر اساس یافته های تحقیق، بین دو گروه روش آموزشی خطی و غیرخطی حداقل در یکی از متغیرهای تعادل ایستا تفاوت معناداری وجود داشت (0/001=p). همچنین با توجه به نمرات بالاتر گروه غیرخطی، این روش آموزشی در مقایسه با روش خطی سبب نمرات بهتر تعادل ایستا (با چشم باز و بسته) در کودکان فلج مغزی همی پلاژی شد. نتیجه گیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر بر اهمیت آموزش غیرخطی در بهبود تعادل ایستای کودکان فلج مغزی همی پلاژی تأکید دارد و نتایج تأییدی بر رویکرد قیودمحور است.

این تحقیق به طراحی، ساخت و اعتباریابی دستگاه تناسب اندام خانگی بدون وزنه با تنظیم دیجیتال برای تمرینات عضلانی پرداخته است. رویکرد تحقیق، ترکیبی از روش های کمی و کیفی بوده و ارزیابی جامعی از عملکرد دستگاه ارائه می دهد. ابتدا تجهیزات موجود و روش های تمرین مقاومتی بررسی و اطلاعات لازم جهت طراحی اولیه دستگاه جمع آوری شد. سپس با نرم افزارهای Rhino Cross 6 و AutoCAD 2018 مدل های سه بعدی و نمونه های اولیه ساخته شدند. در مرحله اعتبارسنجی، مقاومت دستگاه با نیروسنج دیجیتال در هشت وضعیت مختلف بررسی شد و نتایج نشان دهنده روایی بالای دستگاه با ضریب همبستگی ۰.۹ بودند. همچنین پایایی دستگاه در سه حرکت مختلف (جلو پا نشسته، پرس سینه نشسته، و جلوبازو نشسته) با وزنه ۱۰ کیلوگرم، در پنج نوبت سنجیده شد و ضریب پایایی ۰.۸ را نشان داد. این نتایج نشانگر دقت بالا و مقاومت یکنواخت دستگاه است. دستگاه طراحی شده، با تنظیم دیجیتال دقیق و امکان اجرای تمرینات قدرتی متنوع، به ورزشکاران امکان تمرینات مؤثر و باکیفیت در خانه را می دهد و نقش مؤثری در تقویت عضلات و بهبود تناسب اندام ایفا می کند.

هدف از این پژوهش بررسی اثر مداخله اموزش تعادل انرژی و درمان شناختی رفتاری بر استرس ادراک شده، اختلال اضطراب فراگیر و شاخص توده بدن ورزشکاران ناشنوای استان سمنان بود. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی با طرح تحقیق پیش آزمون پس آزمون با گروه های تجربی و گواه می باشد. جامعه آماری تحقیق را ورزشکاران ناشنوای استان سمنان تشکیل دادند. روش نمونه گیری هدفمند بوده که براساس معیارهای ورود به تحقیق 24 نفر انتخاب شدند که به صورت تصادفی ساده به 2 گروه تقسیم شدند. پرسشنامه های تحقیق شامل استرس ادراک شده کوهن (1983)، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران (2006) بود. جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 با سطح معنی داری 05/0>P در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیرهای استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی معنادار است و میانگین نمره های گروه تعادل انرژی و درمان شناختی رفتاری در متغیرهای استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی نیز به طور معناداری کمتر از گروه تعادل انرژی است (001/0>p). بنابراین می توان گفت که بین تأثیر مداخله تعادل انرژی با ترکیب درمان شناختی رفتاری با تعادل انرژی بر استرس ادراک شده، اضطراب فراگیر و شاخص توده بدنی ورزشکاران ناشنوای استان سمنان تفاوت معناداری وجود دارد و درمان ترکیبی شناختی- رفتاری با تعادل انرژی اثربخشی بیشتری نسبت به درمان تعادل انرژی داشته است.

 مقدمه: آستانه بی هوازی بعنوان شدت کار یا میزان اکسیژن مصرفی (VO2) تعریف شده است که با تغییرات در تبادل گازهای تنفسی به دنبال شروع اسیدوز سوخت و سازی همراه است. هدف: پژوهش حاضر برای ارزیابی تاثیر تغییر الگوی بار دهی در دو پروتکل درمانده ساز برای تعیین آستانه بی هوازی در دختران جوان غیرفعال انجام شد. روش شناسی: به همین منظور، تعداد 15 نفر از دانشجویان دختر غیر فعال با میانگین و انحراف استاندارد سنی 12/1±42/20 سال، قد 8/5±64/161 سانتی متر، وزن 48/5±92/54 کیلوگرم و حداکثر اکسیژن مصرفی 43/3±23/26 میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه به صورت در دسترس انتخاب شدند. آستانه بی هوازی آز مودنی ها با استفاده از نقطه جبران تنفس در دو پروتکل درمانده ساز محاسبه شد.پروتکل اول با شیب 10% و سرعت 5/2 کیلومتر بر ساعت آغاز و در هر سه دقیقه شیب 2% و سرعت 1 کیلومتر برساعت تا مرحله بازماندگی آزمودنی افزوده می شد؛ در حالی که در پروتکل دوم، آزمون با 75 درصد ضربان قلب بیشینه آزمودنی آغاز و به مدت یک دقیقه ادامه می یافت. در هر دقیقه سرعت نوارگردان به میزان 2 کیلومتر بر ساعت تا مرحله بازماندگی آزمودنی افزوده شد. در طول اجرای هر دو پروتکل، گازهای تنفسی آزمودنی ها توسط دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از دو مدل آماری مختلف استفاده شد. برای ارزیابی همگرایی بین دو پروتکل، از مدل گرافیکی بلاند- آلتمن و روش آماری ICC و برای مقایسه آستانه بی هوازی برآورد شده در دو پروتکل از آزمون تی همبسته استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد گرچه تغییر نوع پروتکل در مانده ساز، با استفاده از آزمون تی همبسته تفاوت معنی داری را در آستانه بی هوازی برآورد شده نشان نمی دهد؛ با این حال، با استفاده از مدل گرافیکی بلاند- آلتمن و روش آماری ICC ، همگرایی متوسطی در دو پروتکل مشاهده شد (2/20+ تا 8/21- CI= 95% ،96/1± ؛ 4399/0 =ICC ). نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان نتیجه گیری نمود که با توجه به همگرایی نه چندان قابل اعتماد بین آستانه بی هوازی برآورد شده در دو پروتکل، با افزایش مدت اجرای آزمون درمانده ساز، آستانه بی هوازی برآورد شده تحت تاثیر قرار می گیرد که با استفاده از آزمون تی همبسته قابل تشخیص نیست و از این رو، نه تنها در استفاده از این نوع پروتکل ها برای برآورد آستانه بی هوازی باید تردید نمود، بلکه باید از روش های آماری قوی تر برای تفسیر نتایج بهره جست.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل راهبردهای شبکه سازی رسانه ای در نظام اطلاع رسانی آموزش وپرورش به منظور رشد بالندگی حرفه ای دبیران تربیت بدنی می باشد. روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگان آشنا با شبکه سازی رسانه ای، نظام اطلاع رسانی آموزش وپرورش و بالندگی حرفه ای دبیران تربیت بدنی است که شامل اساتید دانشگاهی (حداقل دو پژوهش در زمینه موضوع پژوهش و اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه فرهنگیان)، مدیران حال حاضر و سابق روابط عمومی وزارت آموزش وپرورش و ادارات آن (با سابقه مدیریتی بیش از 5 سال) و همچنین دبیران نخبه تربیت بدنی کشوری که دارای تحصیلات دکتری بودند. نمونه آماری بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت روش هدفمند برآورد و نمونه گیری شد (16 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. نتایج حاصل از تجزیه وتحلیل و تفسیر مصاحبه خبرگان نشان داد که راهبردهای شبکه سازی رسانه ای در نظام اطلاع رسانی آموزش وپرورش به منظور رشد بالندگی حرفه ای دبیران تربیت بدنی شامل فعالیت های رسانه ای، اطلاع رسانی، انگیزشی، پژوهشی، درون سازمانی، میان سازمانی و برون سازمانی می باشد. در همین راستا پیشنهاد می شود که مدیران آموزش وپرورش بااهمیت اهداف و روش های بالندگی دبیران تربیت بدنی آشنا شوند و با برگزاری جلسات آموزشی ضمن خدمت و با در اختیار قرار دادن امکانات و تجهیزات آموزشی و نظارتی برای اجرای برنامه در جریان مشکلات و موانع و نیازهای موجود دبیران تربیت بدنی قرار گیرند.

مقدمه و هدف: عوارض ناشی از ابتلا به بیماری کرونا شامل طیف گسترده ای از مشکلات جسمانی و روانی می باشد که این عوارض در برخی موارد ممکن است هفته ها یا ماه ها پس از بهبودی ادامه داشته باشد. بنابراین تحقیق حاضر با هدف تعیین تأثیر یک دوره تمرین هوازی بر برخی شاخص های متابولیک، کیفیت زندگی و سلامت عمومی زنان بهبودیافته از بیماری کرونا انجام گرفت.مواد و روش ها: جامعه آماری تحقیق حاضر را زنان 30 الی 45 ساله شهرستان بناب تشکیل دادند که از میان آن ها به روش نمونه گیری هدفمند، نمونه ای به حجم 30 نفر انتخاب شد که 15 نفر آن ها در گروه کنترل و 15 نفر در گروه آزمایش قرار گرفتند. پروتکل تمرینی گروه آزمایش به مدت 12 هفته شامل 15 دقیقه گرم کردن، 30 دقیقه تمرین روی تردمیل و 15 دقیقه تمرینات تنفسی به صورت کششی انجام گرفت. شاخص های چاقی، فشارخون، حداکثر توان هوازی، پرسشنامه کیفیت زندگی، شاخص های متابولیک و سلامت عمومی مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: تمرینات هوازی در بهبود شاخص های متابولیک، کیفیت زندگی و سلامت عمومی گروه آزمایش نقش چشمگیری دارند. شاخص های کلسترول تام، LDL، گلوکز ناشتا، مقاومت انسولین، سلامت عمومی، کیفیت زندگی، توده چربی بدن، توده بدون چربی، توده بدنی، توان هوازی و سطح اشباع اکسیژن شریانی با گروه کنترل تفاوت معنی دار وجود دارد (0.05>P < span lang="FA">). همچنین بر اساس نتایج بین شاخص های HDL، درصد چربی، فشارخون استراحتی، ضربان قلب استراحتی در مرحله پس آزمون با گروه کنترل تفاوت معنی دار مشاهده نشد (0.05 ). بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که اجرای تمرینات هوازی در زنان بهبود یافته از کرونا، باعث بهبود شاخص های متابولیکی، سلامت عمومی و کیفیت زندگی می گردد.

هدف از این پژوهش مدل یابی ساختاری نقش عوامل محیطی بر توسعه استعداد ورزشی بود. روش تحقیق در این پژوهش از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را تمام مربیان استان خوزستان بود که 200 نفر به عنوان نمونه به طور تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی صوری، محتوایی و سازه پرسشنامه مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب همبستگی آلفای کرونباخ، مورد تأیید قرار گرفت. از روش های آمار توصیفی برای بررسی ویژگی های جمعیت شناسی و تعیین میزان اهمیت متغیرها و آزمون نرمال بودن توزیع داده ها استفاده شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی قرار گرفت. نرم افزارهای مورد استفاده اس پی اس اس و لیزرل بود. یافته های تحقیق نشان داد به ترتیب آموزش و برنامه های حمایتی، عوامل اقتصادی و جمعیتی، نقش اطرافیان و عوامل فرهنگی و سیاسی به عنوان شاخص های محیطی بر پیشرفت استعدادهای ورزشی اثر گذار هستند. بنابراین در راستای پیشرفت توسعه استعدادهای ورزشی بر این عوامل تاکید می شود.

هدف از این پژوهش بررسی سازوکارهای زیربنایی تفاوت های وابسته به سن در کنترل قامت دختران 7-18 ساله از طریق تعیین تفاوت های بین رده های سنی مختلف و بزرگسالان در اولویت های حسی آنها برای پاسخ های جبرانی بود. تعداد 118 دختر غیرورزشکار 7 تا 18 ساله به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به چهار گروه سنی 7- 9 (31 نفر)، 10- 12 (32 نفر)، 13-15 (28 نفر) و 16-18 (27 نفر) تقسیم شدند. همچنین، یک گروه مرجع از بزرگسالان (28 نفر، میانگین سنی 9/27 سال) به منظور مقایسه بررسی شد. برای دستکاری دروندادهای حسی از آزمون سازماندهی حسی (SOT) با دستگاه پاسچروگرافی پویای کامپیوتری استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی تفاوت معنی دار بین تمام گروه های سنی در 6 شرایط آزمون را نشان داد (05/0>P). استفاده از دروندادهای حسی پیکری و دهلیزی برای حفظ تعادل در گروه های سنی مختلف تقریبا یکسان بود اما، در استفاده از دروندادهای بینایی تفاوت های معنی داری مشاهده شد. عملکرد کنترل قامت دختران از 13 سالگی به بعد مشابه با افراد بزرگسال می شود که این می تواند به دلیل رشد تأخیری دستگاه بینایی باشد. به طور کلی، ظاهرا برای کنترل بهینه قامت، ابتدا دستگاه حسی پیکری و پس از آن، به ترتیب دستگاه های دهلیزی و بینایی بالیده می شوند.