درخت حوزه‌های تخصصی

پروتکل های سنجش شفاهی و غیرشفاهی دانش و رفتار تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال و کارآمدی آن ها یکی از چالش هایی است که پژوهشگران به تازگی به آن توجه کرده اند. به منظور بررسی این چالش مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه دانش تاکتیکی شفاهی با رفتار تاکتیکی و مهارت های تکنیکی بازیکنان مدارس فوتبال انجام شد. سی وشش بازیکن فوتبال (18 بازیکن باتجربه 48/0 ± 3/15 ساله و 18 بازیکن کم تجربه 51/0 ± 5/15 ساله) آزمون مهارت های فوتبال را اجرا کردند. دانش تاکتیکی شفاهی آن ها با پرسشنامه مهارت های تاکتیکی برای ورزش ها (الفرینک-گمسر و همکاران، 2004) ارزیابی شد. رفتار تاکتیکی آن ها نیز طی فیلم برداری از مسابقه 3 × 3 با یک دروازه بان در زمینی به ابعاد 30 × 40 متر ثبت شد و تحلیل توسط ابزار ارزیابی عملکرد بازی انجام شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه باتجربه و کم تجربه در مهارت های حرکتی پاس و دریبل، در شاخص های رفتار تاکتیکی اجرای مهارت، حمایت و عملکرد بازی تفاوت معنادار مشاهده شد ( 0.000 = P )، اما تفاوت معناداری در دانش های تاکتیکی حمله ای و دفاعی آن ها به دست نیامد (به ترتیب 0.23 = P  و 0.56 = P ). در بررسی همه بازیکنان با هم، بین دانش تاکتیکی حمله ای و دفاعی با رفتار تاکتیکی و مهارت های تکنیکی همبستگی معناداری مشاهده نشد ( 0.05 > P )، اما هنگام بررسی جداگانه گروه ها، در بازیکنان باتجربه رابطه دانش تاکتیکی حمله ای با رفتار تاکتیکی حمایت از هم تیمی معنادار بود ( 0.01 = P ). این نتایج ناکارآمدی ابزارهای گزارش شفاهی را در ارزیابی دانش تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال تأیید می کند و سطح تجربه را به عنوان یکی از عوامل مرتبط کننده دانش و رفتار تاکتیکی نشان می دهد.

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل عوامل فردی و سازمانی موثر در دادخواهی های ورزشی بود. جامعه آماری این تحقیق 72 پرونده مرتبط با فعالیت های ورزشی ثبت شده در مراکز و مراجع قضائی شهر تهران بود که با توجه به محدود بودن تعداد پرونده های ثبتی مربوط، از شیوه تمام شمار استفاده شد. روش تحقیق به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی بود. از پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختمند با کارشناسان رسمی دادگستری در امور ورزش، اساتید صاحبنظر و قضات دادگستری دارای تجربه بررسی این نوع از پرونده ها، جهت اجرای پژوهش استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط اساتید صاحبنظر در موضوع و کارشناسان رسمی دادگستری (امور ورزشی) مورد تایید قرار گرفت . پایایی نیز از طریق نرخ ناسازگاری روش تحلیل سلسله مراتبی(AHP)، کمتر از 1/0 تعیین شد که قابل قبول بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و اولویت بندی عوامل شناسایی شده، از نرم افزار خبره ، استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که عامل انسانی(فردی) با بیشترین وزن (688/0) در اولویت اول و عامل سازمانی با وزن (233/0) در اولویت دوم اثرگذاری در ایجاد دادخواهی های مرتبط با فعالیت های ورزشی قرار دارند. ضمنا در بررسی ها مشخص شد عامل فیزیکی (اماکن و تجهیزات) با وزن (079/0) در اولویت سوم این پژوهش قرار دارد. .

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط قانونی بر بلوغ سازمانی در وزارت ورزش و جوانان بود. جامعه آماری تحقیق اعضای هیات علمی دانشگاه ها با سابقه مدیریت  در ورزش، مدیران وزارت ورزش و جوانان و کارشناسان خبره در واحدهای ستادی و تابعه و مدیران فدراسیون های ورزشی به تعداد 300 نفر بودند که همه آنها به صورت کل شمار برای نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای دست یابی به اهداف پژوهش از پرسشنامه های استاندارد بلوغ سازمانی سلطانی و همکاران (۱۳۸۹) و محیط قانونی نیک نژاد (1394) استفاده شد. روایی هر دو پرسشنامه به تایید 8 تن از متخصصین رسید و پایایی آن ها در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی به ترتیب 83/0 و 86/0 محاسبه شد. برای تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و معادلات ساختاری  با کمک دو نرم افزار SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین تمامی ابعاد محیط قانونی با ابعاد بلوغ در سازمان به جز بلوغ سازمانی با بُعد ثبات و اخلاق محوری از ابعاد محیط قانونی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین محیط قانونی می تواند تأثیر مثبت و معناداری برابر با 216/0 بر بلوغ در سازمان داشته باشد. در آخر محیط قانونی قابلیت پیش بینی  45 درصد از واریانس بلوغ در سازمان را دارد. 

مدیران سرمایه های راهبردی هر سازمان بشمار می آیند. انتخاب مدیران شایسته می تواند تمامی ارکان یک سازمان را تحت تاثیر خود قرار دهد. تحقیق حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی شاخص های انتخاب مدیران سازمان های ورزشی به روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) انجام شد. مطالعه حاضر به روش آمیخته اکتشافی و در دو فاز کیفی و کمی و به صورت پی در پی انجام شد؛ جامعه تحقیق را کلیه مدیران با تجربه (بیش از 15 سال مدیریت در ورزش) به تعداد 50 نفر و متخصصان مدیریت ورزشی (افراد دارای دکترای تخصصی مدیریت ورزشی) به تعداد 60 نفر تشکیل می دادند که از این تعداد 80 نفر به روش تصادفی طبقه ای طبقه ای (37 نفر مدیر و 43 نفر متخصص)  به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. در مرحله اول با روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی به 12 نفر از متخصصان و باتجربه های حوزه مدیریت سازمان های ورزشی مراجعه و از طریق مصاحبه عمیق به شناسایی شاخص های اصلی انتخاب مدیران سازمان های ورزشی پرداخته شد. سپس این شاخص ها در یک پرسشنامه تحلیل سلسله مراتبی در اختیار نمونه تحقیق قرار داده شد و شاخص های شناسایی شده به وسیله نرم افزار Expert Choice11 و بر مبنای روش AHP مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد تحصیلات متناسب با مدیریت ورزشی با میانگین وزن 0/277 بیشترین اولویت را داشت و پس ازآن قدرت ارتباطات سیاسی با میانگین وزن 0/299 قرار داشت . توجه به شاخص های اساسی در انتخاب مدیران سازمان های ورزشی کمک خواهد کرد تا این سازمان ها بهتر از قبل در جهت اهداف از پیش تعیین شده حرکت نمایند.

هدف پژوهش حاضر، مطالعه اثر مسئولیت اجتماعی و جو اخلاقی سازمان بر درگیر شدن در شغل کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان گلستان بود. تحقیق حاضر، توصیفی– پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان گلستان به تعداد 220 نفر بود که کل جامعه به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب گردید. برای جمع آوری داده های تحقیق، از پرسش نامه های مسئولیت اجتماعی لچوگا (2012)، جو اخلاقی آرنائود و همکاران (2002) و درگیر شدن در شغل اسکس (2006) استفاده شد. ضریب پایایی پرسش نامه ها به ترتیب 89/0، 81/0 و 85/0 محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها و شناسایی اثرات متغیرهای تحقیق، مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار پی ال اس استفاده شد. نتایج نشان داد که تعهد به کارکنان اثر معنی داری بر درگیر شدن در شغل کارکنان ندارد. اثر تعهد به جامعه بر درگیر شدن شغلی کارکنان مثبت و معنی دار بود. همچنین اثر مثبت تعهد به مشتریان بر درگیر شدن در شغل کارکنان تأیید گردید. در نهایت یافته های پژوهش نشان داد که جو اخلاقی سازمان اثری مثبت و معنی دار بر درگیر شدن در شغل کارکنان دارد. با توجه به نتایج تحقیق می توان چنین نتیجه گیری کرد که توسعه مسئولیت اجتماعی و ایجاد جو اخلاقی مثبت در ادارات ورزش و جوانان می تواند می تواند موجب افزایش درگیر شدن کارکنان در شغل گردد.

هدف پژوهش حاضر، تأثیر عوامل زیبایی شناختی و کیفیت خدمات بر ارزش ادراک شده، وفاداری و رضایت مشتریان استخرهای استان کرمانشاه بود. روش تحقیق به لحاظ ماهیت، توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری تحقیق را مشتریان استخرهای استان کرمانشاه تشکیل می دادند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. پس از توزیع پرسشنامه ها درنهایت 274 پرسشنامه عودت گردید. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه های زیبایی شناختی سلیمانی (1391)، کیفیت خدمات لیو (2008)، ارزش ادراک شده کیم و همکاران (2009)، وفاداری لیم (2006)، رضایت مشتری ویکتور (2002) استفاده گردید که روایی آن ها توسط استاد راهنما و صاحب نظران دانشگاهی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن ها نیز از طریق آزمون ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. به منظور تحلیل داده ها از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری Amos و نیز نرم افزار آماری Spss استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد زیباشناختی بر ارزش ادراک شده و وفاداری مشتریان تأثیر معنادار دارد، همچنین اثر مستقیم کیفیت خدمات بر وفاداری، کیفیت خدمات بر ارزش ادراک شده، ارزش ادراک شده بر رضایت مشتریان و رضایت مشتری بر وفاداری مثبت و معنادار بود. با توجه به مؤثربودن ابعاد زیبایی شناختی در جذب افراد به استخر ورزشی و تأثیر به سزای کیفیت خدمات در حفظ مشتریان، مدیران و برنامه ریزان استخرها با ارتقاء کیفیت خدمات و ارائه خدمات جانبی به مشتریان می توانند وفاداری آنها را حفظ و ارتقاء دهند تا خود مشتریان به عنوان تبلیغ کننده استخرها و جذب کننده مشتریان جدید به صورت ناخودآگاه عمل کنند.

هدف تحقیق حاضر ارائه مدل ارتباطی نوآوری رادیکال باشگاه های خصوصی لیگ برتر فوتبال ایران از طریق قابلیت اشتراک و تنوع دانش با بررسی نقش میانجی یادگیری سازمانی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه عوامل اجرایی باشگاه های خصوصی لیگ برتر فوتبال کشور در فصل97- 98 بود. تعداد نمونه های این تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تمام شمار (جامعه برابر نمونه) تعیین شد و 242 نفر به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه نوآوری رادیکال ترویلو و همکاران (2014)، پرسشنامه قابلیت تنوع و اشتراک دانش شادور و اسنل (2002) و پرسشنامه یادگیری سازمانی میس و سلس (2013) استفاده گردید. برای تحلیل داده های تحقیق از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار «اسمارت پی ال اس.3» استفاده شد. نتایج نشان داد که قابلیت های اشتراک دانش و تنوع دانش در باشگاه های فوتبال به طور مستقیم می تواند باعث ارتقای نوآوری رادیکال شود. ضمن اینکه یادگیری سازمانی نیز بر نوآوری رادیکال تاثیر مستقیم دارد. همچنین یادگیری سازمانی بر رابطه بین قابلیت های اشتراک و تنوع دانش با نوآوری رادیکال اثر میانجی دارد. در نتیجه باشگاه های فوتبال کشور باید به اشتراک و تنوع دانش توجه ویژه داشته باشند تا یادگیری و به دنبال آن نوآوری رادیکال در باشگاه توسعه یابد.

هدف از این پژوهش تدوین مدل ارتقای سیستم بیمه ورزشی در کشور بود. روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد اکتشافی و سیستماتیک بود. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (مدیران و استادان) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت قضاوتی انجام گرفت (17 نفر و 68 منبع). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار براساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه آماری، نظر خبرگان و ضریب توافق بین مصححان کدگذار ارزیابی و تأیید شد. به منظور تحلیل یافته ها از روش کدگذاری چندمرحله ای و رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. متغیرهای اصلی در مدل مفهومی شامل بهبود خسارت مشتری، بهبود حق بیمه، توسعه دامنه پوشش، ارتقای رضایت مشتریان، ترویج سواد بیمه ای ورزش، استانداردسازی کیفیت خدمات، کارامدسازی مدیریت راهبردی، ارتقای سیستم نظارت، روزامدسازی قوانین، ارتقای ضریب نفوذ بیمه، ظرفیت سازی شبکه ارتباطی، توسعه امکانات مراکز، توانمندسازی سرمایه انسانی، فراگیرسازی آموزش و فرهنگ سازی بیمه و بهینه سازی مدیریت مالی بیمه ورزشی بود. این متغیرها در پنج سطح متوالی، ساختار، قابلیت، فرایند، عملکرد و پیامد چارچوب بندی شدند. براساس مدل پژوهش می توان گفت که ارتقای سیستم بیمه ورزشی نیازمند تقویت مؤلفه های ساختاری، قابلیتی، فرایندی، عملکردی و پیامدی است و میزان تحقق توسعه آن به برایند اثر عوامل این سطوح وابسته است.

هدف پژوهش حاضر، تبیین الگوی کمّی عوامل بروز فساد در صنعت فوتبال ایران با رویکرد نظریه داده بنیاد بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش انجام پژوهش کمّی و از نوع پژوهش های مُدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود که برای ساخت مُدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد (سیستماتیک) استفاده شد. جامعه آماری پژوهش را کلیّه مدیران ستادی وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال، صاحب نظران و اساتید دانشگاه، اصحاب رسانه، مدیران عامل باشگاه های فوتبال، مربیان، بازیکنان و داوران که حائز شرایط لازم بودند؛ تشکیل می دادند (165=N) که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که از طریق مصاحبه با خِبرگان و صاحب نظران تهیه و تدوین شده بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید و متخصصین بررسی و پایایی ابزار توسط ضریب آلفای کرونباخ بدست آمد (897/0=α). بمنظور بررسی ساختار عاملی پرسشنامه از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد که منجر به شناسایی 18 عامل با 71 گویه شد. داده های گردآوری شده توسط آزمون تحلیل عاملی تأییدی به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) مورد سنجش قرار گرفت که روایی سازه نیز مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به مقادیر ضرایب معناداری (t) بدست آمده با اطمینان 95% از مُدل ساختاری، کلیه عوامل علّی، زمینه ای، مداخله گر، راهبرد و پیامد بر پدیده محوری (فساد) دارای تأثیر معنادار و در جهت مثبت داشتند و تنها ارتباط بین مقوله های علّی، زمینه ای، مداخله گر و راهبرد بر پیامد اثر معنادار و در جهت معکوس (منفی) بود.

هدف کلی این تحقیق شناسایی فرصت های ناشی از پاندمی کوئید-19 در حوره ورزش بوده است. این تحقیق یک مطالعه کیفیِ اکتشافی بوده است که با استفاده از روش تحلیل تماتیک انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگان حوزه مدیریت ورزش و آینده پژوهی بوده و با توجه به ماهیت پژوهش تعداد 12 نفر به عنوان نمونه آماری و به صورت گلوله برفی تا رسیدن به مرحله اشباع نظری مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در فرایند تحقیق، مصاحبه نیمه ساختارمند بود. تحلیل تماتیک داده ها با روش برون و کلارک (2006) منجر به استخراج 76 کد، 12 تمِ فرعی و شش تمِ اصلی شد. یافته ها نشان داد که "آموزش الکترونیک"، "ورزش مجازی"، "فرهنگ جدید"، "مسئولیت اجتماعی"، "علم، فنّاوری و نوآوری"، و "کارآفرینی نوین" از جمله فرصت هایی می باشند که به واسطه پاندمی کوئید-19 در فراروی حوزه ورزش قرار گرفته اند. با توجه به یافته های تحقیق، علیرغم چالش هایی که شیوع کوئید-19 برای عرصه ورزش ایجاد کرده است، می توان از فرصت های موجود جهت تقویت و توسعه برخی از جنبه های ورزش بهره برد و از این طریق با بخشی از تهدیدات و چالش های حاصل از کرونا مقابله کرد.

هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی تصمیم گیری اخلاقی دبیران تربیت بدنی استان آذربایجان شرقی با تکیه بر ارزش های اجتماعی بود. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها توصیفی-تحلیلی به صورت پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دبیران تخصصی تربیت بدنی استان آذربایجان شرقی بودند. نمونه آماری بر اساس جدول کرجسی و مورگان 384 نفر بود که به روش خوشه ای-تصادفی انتخاب شدند. بر اساس اهداف از پرسش نامه تصمیم گیری اخلاقی و پرسش نامه ارزش های اجتماعی جهت جمع آوری اطلاعات استفاده شد. نتایج نشان داد ارزش های اجتماعی و مؤلفه های آن بر تصمیم گیری اخلاقی دبیران تربیت بدنی تأثیر مثبت و معناداری دارد. علی رغم عوامل متعددی که بر تصمیم گیری اخلاقی تأثیر می گذارند، متغیرهای مسئولیت پذیری، عدالت و انصاف و همدردی با دیگران از مسیر اخلاق حرفه ای می گذرند و هر چه دبیران تربیت بدنی حساسیت بیشتر به اخلاق حرفه ای داشته باشند، بهتر می توانند تصمیم های اخلاقی بگیرند

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر بازی های حرکتی هدفمند انفرادی و گروهی بر مهارت های بینایی-حرکتی دختران هشت ساله بود. به این منظور، با بکارگیری روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون چند گروهی، 40 دختر با میانگین سن 53/8 سال به صورت تصادفی در گروه های بازی انفرادی (13 نفر)، بازی گروهی (12 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. آزمون مهارت های بینایی- حرکتی، قبل و بعد از دوره آزمایشی (هشت هفته ای، 16 جلسه 60 دقیقه ای) و نیز یک ماه پس از اتمام مداخلات برای سنجش متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد که مهارت های بینایی- فضایی (001/0 > p)، مهارت های تجزیه و تحلیل بینایی (001/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (001/0 > p) در هر دو شرایط آزمایشی، از پیش آزمون به پس آزمون به طور معنادار افزایش یافت و تا آزمون پیگیری بدون تغییر ماند (05/0 > p). براساس مقایسه گروه ها در پس آزمون و آزمون پیگیری، نمره مهارت های بینایی- فضایی (01/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (01/0 > p) در شرایط بازی های انفرادی به طور معناداری بالاتر از بازی های گروهی بود، در حالی که نمره مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی در شرایط بازی های گروهی به طور معناداری بالاتر از بازی های انفرادی قرار داشت (05/0 > p). براساس یافته ها، بازی های انفرادی طی یک دوره هشت هفته ای در بهبود مهارت های بینایی- فضایی و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی دختران هشت ساله اثربخش تر از بازی های گروهی و در مقابل، بازی های گروهی در بهبود مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی اثربخش تر از بازی های انفرادی هستند.

هدف از تحقیق حاضر شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر امنیت مجموعه های ورزشی بود. روش تحقیق آمیخته ترکیبی از روش های کیفی و کمی است. جامعه آماری این پژوهش شامل دو بخش کیفی و کمی بود. در بخش کیفی، خبرگان (اساتید دانشگاهی) مدیریت اماکن ورزشی بودند که تعداد 11 نفر اعضای پنل دلفی جامعه را تشکیل می دادند. در بخش کمی، جامعه آماری این پژوهش را مدیران و کارکنان مجموعه های ورزشی شهر کرج بودند (785N=). مراحل اجرای این تحقیق را می توان در قالب 2 مطالعه کلی تشریح کرد. در مطالعه اول، مهم ترین عوامل موثر بر امنیت مجموعه های ورزشی از دید خبرگان شناسایی شد که عبارتند از: کنترل محیطی، کنترل ورودی ها، بررسی صلاحیت و اعتبار نامه افراد، سیستم های حفاظت فیزیکی، مدیریت ریسک، مدیریت امور اضطراری، ارتباطات، پرسنل امنیتی، آموزش (الگو سازی و شبیه سازی)، محافظت در برابر مواد سمی، ساختار مکان ورزشی و اقدامات فرهنگی. در مطالعه دوم نیز، عوامل بدست آمده از مطالعه قبلی، در قالب پرسشنامه ای در میان اعضای نمونه آماری توزیع شد و با استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره، عوامل بدست آمده رتبه بندی شدند. نتایج این تحقیق نشان دادند که، سیستم های حفاظت فیزیکی مهم ترین عامل در تامین امنیت مجموعه های ورزشی می باشد و بعد از آن به ترتیب پرسنل امنیتی، ساختار مکان ورزشی، بررسی صلاحیت و اعتبارنامه افراد، کنترل ورودی ها، مدیریت امور اضطراری، کنترل محیطی، آموزش، مدیریت ریسک، ارتباطات، محافظت در برابر مواد سمی و اقدامات فرهنگی قرار دارند.

نهادهای تربیتی نقش اساسی در جامعه پذیری افراد، انتقال و نهادینه سازی ارزش ها و هنجارهای فرهنگی و اجتماعی دارند. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش نهادهای تربیتی در نهادینه سازی فرهنگ و آداب حضور در استادیوم های فوتبال ایران بود. پژوهش حاضر از نوع اکتشافی و روش آن کیفی از نوع تحلیل محتوای عرفی بود. 13 مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با متخصصان حوزه مدیریت ورزشی و جامعه شناسی که بر اساس نمونه گیری هدفمند ملاک مدار انتخاب شده بودند ، تا رسیدن به حد اشباع نظری، انجام شد. داده های به دست آمده با استفاده از کدگذاری باز و محوری تجزیه و تحلیل شدند. اعتبار کدگذاری ها نیز با بازبینی و کنترل صحت کدهای استخراج شده و کدگذاری مجدد مصاحبه ها توسط دو نفر متخصص همکار مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها نشان داد نهادهای تربیتی همچون خانواده، رسانه، آموزش و پرورش و آموزش عالی در قالب چهار تم اصلی و 13 مقوله شامل فرهنگ پذیری (آموزش فرزندان، خانواده ها، دانش آموزان، دانشجویان، معلمان و اساتید، شهروندان)، الگوسازی و انتقال الگوهای فرهنگی-هواداری (تولید محتوای فرهنگی، آگاهی بخشی و اطلاع رسانی، اشاعه و ترویج الگوهای فرهنگی)، ارتقا آکادمیک فرهنگ هواداری (توسعه مطالعات فرهنگی و غنی سازی محتوای کتب درسی) و هم اندیشی و شبکه سازی فرهنگی (تعامل و همکاری متقابل و زمینه سازی تحقق اهداف فرهنگی) در شکل گیری و نهادینه سازی فرهنگ و آداب حضور در استادیوم های فوتبال نقش دارند. به نظر می رسد توجه بیشتر نهادهای تربیتی به امر آموزش مخاطبین ورزشی، تلاش در جهت الگوسازی و انتقال الگوهای فرهنگی و هم چنین هم اندیشی و شبکه سازی این نهادها با یکدیگر بتواند به واسطه توسعه فرهنگ و آداب حضور افراد در استادیوم های فوتبال، سطح خشونت و پرخاشگری تماشاگران و سایر افراد حاضر در استادیوم ها را کاهش دهد و از وقوع حوادث امنیتی پیشگیری نماید.

بیماری آلزایمر شایع ترین شکل زوال عقل است. با وجود نبود درمان قطعی برای این بیماری، انجام دادن فعالیت ورزشی و مصرف فلاونوئیدها به عنوان نگرش های غیردارویی محتمل برای کاهش خطر بیماری آلزایمر مطرح شده است؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی همراه با مکمل گیری نارنژین بر سطح آدیپونکتین هیپوکمپی و اختلال حافظه در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر القاشده با تزریق Aβ 1-42 انجام شد؛ بر این اساس، 32 سر رت نر هشت هفته ای با میانگین وزن 26 ± 232 گرم به صورت تصادفی به چهار گروه بیماری آلزایمر (AD)، گروه AD + تمرین هوازی (ADET)، گروه AD + مکمل گیری نارنژین (ADN) و گروه AD + تمرین هوازی + مکمل گیری نارنژین (ADETN) تقسیم شدند. القای AD از طریق تزریق Aβ 1-42 به درون هیپوکمپ صورت پذیرفت. ده روز پس از جراحی، مداخله های تمرین هوازی (پنج روز در هفته به مدت چهار هفته) و/یا مکمل دهی نارنژین به روش گاواژ (با دوز 80 میلی گرم/کیلوگرم به صورت روزانه) شروع شد. سپس از حیوانات آزمون رفتاری گرفته شد. چهل وهشت ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین حیوانات بی هوش شدند و بافت هیپوکمپ برداشته شد. برای اندازه گیری میزان پروتئین آدیپونکتین از روش وسترن بلات استفاده شد. نتایج نشان داد که عملکرد یادگیری و حافظه فضایی در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری بهبود یافت (0.001 > P). میزان آدیپونکتین هیپوکمپ در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری افزایش یافت (0.001 > P). به علاوه، رت های گروه ADETN عملکرد حافظه فضایی بهتر و میزان آدیپونکتین هیپوکمپی بیشتری در مقایسه با گروه های ADET و ADN داشتند (0.05 > P). به طورکلی، نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد هم تمرین هوازی و هم مکمل دهی نارنژین احتمالاً از طریق تعدیل میزان آدیپونکتین هیپوکمپ موجب بهبود یادگیری و حافظه فضایی در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر می شوند. به علاوه، ترکیب این عوامل با یکدیگر اثر بیشتری بر بهبود حافظه دارد.

هدف این مطالعه بررسی این بود که آیا یک مداخله تمرین شناختی منجر به بهبود تعادل و راه رفتن بیماران اسکیزوفرنی مرد با اختلال افسردگی می شود. این کارآزمایی بالینی غیر تصادفی با گروه کنترل، تاثیر 12 هفته بسته توانبخشی شناختی آرام را بر تعادل و راه رفتن 20 بیمار اسکیزوفرنی مرد با اختلال افسردگی را بررسی کرد. بیماران به طور همگن(بر اساس سن و نمره MMSE، و نمره افسردگی) در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. بیماران در گروه مداخله در جلسات توانبخشی شناختی حافظه و توجه (آرام) به مدت 45 تا 60 دقیقه، سه بار در هفته در طول 12 هفته(در مجموع 36 جلسه) شرکت کردند. داده های پیش آزمون و پس آزمون به دست آمده از طریق آزمون ایستادن روی پای برتر با چشمان باز و بسته، آزمون سرعت راه رفتن 10 متر، اجرای آزمون سرعت راه رفتن در شرایط اجرای تکلیف دوگانه راه رفتن- شناختی دیداری فضایی، اجرای آزمون سرعت راه رفتن 10 متر در شرایط اجرای تکلیف دوگانه حرکتی- راه رفتن با استفاده از آزمون t همبسته و مقایسه پس آزمون دو گروه با استفاده از t مستقل تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد گروه مداخله شناختی بهبود معناداری در تعادل ایستا با چشم باز و بسته و سرعت راه رفتن در شرایط ساده و دوگانه از پیش آزمون به پس آزمون داشتند. (0.05≥P). گروه مداخله شناختی افزایش معناداری در تعادل ایستا با چشم باز و بسته، سرعت راه رفتن در شرایط ساده و دوگانه نسبت به گروه کنترل داشتند. ا

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر استراحت های مغزی بر پیشرفت تحصیلی، خودکارامدی و علاقه به فعالیت بدنی دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل دانش آموزان دختر پایه چهارم، پنجم و ششم ابتدایی بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، 127 نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودکارامدی کودکان و نوجوانان موریس (2001) و فعالیت بدنی برای کودکان رز و همکاران (2009) و پیشرفت تحصیلی شرکت کنندگان استفاده شد. گروه مداخله به مدت چهار ماه، دو بار در روز و سه بار در هفته مجموعه فعالیت های بدنی استراحت مغزی را انجام دادند، درحالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل ارزیابی شدند. یافته ها تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که پس از مداخله (استراحت مغزی) میانگین گروه آزمایش در سه متغیر پیشرفت تحصیلی (57/3F= ، 001/0 P=)، خودکارامدی (65/7F= ، 001/0 P=) و علاقه به فعالیت بدنی (72/10F= ، 001/0 P=) نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا داری دارد. نتیجه گیری: این یافته ها می تواند ضرورت توجه برنامه ریزان و مسئولان آموزشی را به اهمیت نقش فعالیت های استراحت مغزی در بهبود پیشرفت تحصیلی، خودکارامدی و تأثیر آن بر میزان علاقه به فعالیت بدنی دانش آموزان دختر ابتدایی به دنبال داشته باشد.

مقدمه و هدف: الگو های حرکتی نقش مهمی در بروز صدمات غیر برخوردی آسیب ACL ایفا می کنند. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر برنامه +11 بر خطای پرش- فرود بازیکنان زن فوتبال هست. روش شناسی: 30 زن فوتبالیست غیرحرفه ای به طور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. به مدت 16 هفته و هفته ای 3 جلسه گروه تجربی برنامه +11 را انجام دادند درحالی که گروه کنترل در طول تحقیق روش گرم کردن معمول خود را حفظ کردند. خطای پرش- فرود بازیکنان به وسیله آزمون تکلیف پرش- فرود ویژه فوتبال و با استفاده از سیستم نمره دهی خطای فرود موردبررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد اجرای 16 هفته برنامه +11 سبب بهبود معنی داری در نمرات خطای پرش- فرود بازیکنان گروه تجربی شده بود. هم چنین، مقایسه نتایج بین دو گروه تجربی و کنترل نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، برنامه +11 می تواند باعث بهبود الگوی پرش- فرود در بازیکنان زن فوتبالیست در شرایط نزدیک به مسابقه شود؛ بنابراین، به مربیان پیشنهاد می شود از این برنامه به عنوان جایگزین گرم کردن معمولی در جهت پیشگیری از آسیب استفاده شود.