درخت حوزه‌های تخصصی

عوامل خطرزایی قلبی عروقی مکانیسم مهمی در بروز دیابت نوع دو و بیماری های قلبی-عروقی است، ازاین رو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی و مکمل اسپیرولینا بر برخی عوامل خطرزایی قلبی عروقی در زنان مبتلا به دیابت نوع دو دارای اضافه وزن بود. در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 28 نفر از زنان دیابتی نوع دو و دارای اضافه وزن با میانگین سن 7/7±5/49 سال به صورت تصادفی در گروه های هوازی+اسپیرولینا، هوازی+دارونما، اسپیرولینا و دارونما قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی شامل 6 هفته (هر هفته 3 جلسه) با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه انجام گرفت. گروه های دریافت کننده مکمل، روزانه سه کپسول 500 میلی گرمی اسپیرولینا قبل از هر وعده غذایی به مدت 6 هفته دریافت کردند. نمونه های خونی طی شرایط ناشتایی در مراحل پیش و پس آزمون جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس عاملی (4×2) و آزمون تی وابسته با سطح معناداری (05/0P ≤) با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج پژوهش کاهش کلسترول، LDL و VLDL در گروه های تمرین-اسپیرولینا، اسپیرولینا از مرحله پیش آزمون به پس آزمون نشان داد و کاهش  LDL/HDLو CHOLS/HDL صرفاً در گروه تمرین-اسپیرولینا مشاهده شد(به ترتیب (009/0p=) و(007/0p=))، همچنین HDL صرفاً در گروه تمرین-اسپیرولینا افزایش معنا داری نشان داد (007/0P=). همچنین تفاوت معنادار بین گروهی در هیچ یک از متغیر ها بین گروه های تحقیق مشاهده نشد. در مجموع یافته های پژوهش حاضر نشان داد که تمرین هوازی و مکمل اسپیرولینا تا حدودی می تواند سبب بهبود فاکتورهای نیم رخ لیپیدی شود. به عبارتی تمرین به عنوان عامل اصلی به همراه مکمل دهی اسپیرولینا توانسته است تأثیر بهتری بر بهبود عوامل خطرزایی قلبی عروقی در افراد دیابتی داشته باشد.

هدف: هدف از این پژوهش، طراحی آزمون اختصاصی برای سنجش آمادگی جسمانی نیروهای بسیج مستضعفان می باشد. روش شناسی: پژوهش از نوع پژوهش های آمیخته (کیفی- کمی) بوده و در دو مرحله انجام شد. مرحله اول از طریق مطالعات کتابخانه ای، انجام مصاحبه نیمه ساختار یافته با مدیران متخصص و تشکیل کارگروه تخصصی و مرحله دوم از طریق جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام گردید. نمونه اولیه پژوهش جهت بررسی روایی و پایایی آزمون آمادگی جسمانی شامل 40 نفر از نیروهای داوطلب عضو بسیج مستضعفان بود. در ادامه 522 نفر از نیروهای بسیج مستضعفان جهت تهیه هنجار به عنوان نمونه ارزیابی شدند. برای ارزیابی پایایی آزمون از روش آزمون- بازآزمون، روایی ملاکی از روش روایی ملاک همزمان و روایی ساختاری از روش مقایسه گروه مبتدی و نخبه استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. با مصاحبه های نیمه ساختار یافته و تشکیل کارگروه های تخصصی، نیازهای عملیاتی هر بخش تحلیل و مهم ترین فاکتورهای آمادگی جسمانی مورد نیاز نیروهای داوطلب بسیجی تعیین گردید. سپس آزمون اختصاصی مناسب این نیروها طراحی و روایی محتوایی و ظاهری آزمون در کارگروهی با حضور کارشناسان، مدیران نظامی و اساتید ورزشی تأیید شد. یافته ها: در بخش کمی، نتایج نشان داد که آزمون اختصاصی طراحی شده از روایی ساختاری (مقایسه گروه مبتدی و نخبه؛ 001/0=P) روایی ملاکی همزمان (مقایسه با آزمون های معیار؛ 9/0<r) و پایایی (همبستگی آزمون-بازآزمون؛ 89/0=r) برخوردار است. در نهایت، نرم استاندارد برای ارزش گذاری آزمون در سه گروه سنی (15 الی 19 سال، 20 الی 29 سال و بیش از 30 سال) با استفاده از منحنی نرمال و نقاط درصدی تدوین و در جداول جداگانه گزارش گردید. نتیجه گیری: آزمون طراحی شده می تواند آمادگی جسمانی نیروهای بسیج را متناسب با شرایط عملیاتی به شکل مطلوبی ارزیابی نماید.

روش تحقیق حاضر توصیفی- پیمایشی و مبتنی بر معادلات ساختاری بود. از پرسشنامه های استاندارد آگاهی از تبلیغات، آگاهی از برند و ارزش برند و تصویر برند استفاده شد. جامعه آماری کلیه مشتریان برند ورزشی مروژ در کشور ایران بود. روایی پرسشنامه ها توسط 5 تن از اساتید متخصص تایید گردید. پایایی پرسشنامه ها نیز بالاتر از 8/0 به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار  Smart-PLS استفاده شد. طبق نتایج، مدل تحقیق از برازش متوسط برخوردار است، آگاهی از تبلیغات بر متغیرهای آگاهی از برند، تصویر برند و ارزش ویژه برند به صورت مستقیم تاثیرگذار بود. هم چنین آگاهی از تبلیغات به طور غیرمستقیم از طریق آگاهی از برند و تصویر برند بر ارزش ویژه برند تاثیر داشت. مدیران برندهای ورزشی باید به این نکته، که برند شدن در یک صنعت راهی است؛ بی پایان و نیازمند تحقیق و به کارگیری علوم مربوطه می باشد، توجه کنند و با درک اهمیت ارزش برند و تاثیری که بر وفاداری مشتریان دارد به بررسی و سرمایه گذاری بر عوامل اثرگذار بر آن هم چون تبلیغات، ایجاد آگاهی از برند و تصویر برند بپردازند.

با توجه به اهمیت آماده سازی در پاسخ به دو محرک در موقعیت های گوناگون ورزشی، هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر زمان پیش دوره و فواصل زمانی بین دو محرک در دوره بی پاسخی روان شناختی در ورزشکاران بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح درون گروهی بود و از نظر هدف در حوزه پژوهش های بنیادی-کاربردی است. بدین منظور 50 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه شهید چمران اهواز با دامنه سنی 45/47±1/22 سال به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده لپ تاپ ایسوز با قدرت پردازش پنج هسته ای، پرسشنامه دست برتری ادینبورگ، نرم افزار و سخت افزار ابزار سنجش دوره بی پاسخی روان شناختی بود. شرکت کنندگان به دو محرک دیداری (انتخابی) که به فاصله زمانی کمی از هم ارائه می شدند، با سریع ترین شکل ممکن پاسخ می دادند. آزمون ها به صورت تکلیف دوگانه و تکلیف تکی در پیش دوره های 1، 2، 4 و8 ثانیه و فاصله های بین محرکی 100، 250، 500 و 800 میلی ثانیه به صورت تصادفی گرفته شد. داده ها با استفاده از میانگین، انحراف معیار و تحلیل واریانس درون گروهی در سطح معنا داری (05/0P <) تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد که اثر زمان پیش دوره و فاصله زمانی بین دو محرک معنادار بود. پیش دوره های 1 ثانیه و فاصله 100 میلی ثانیه بین دو محرک بیشترین دوره بی پاسخی روان شناختی و پیش دوره 8 ثانیه و فاصله بین دو محرک 800 میلی ثانیه کمترین دوره بی پاسخی روان شناختی را در پی داشت. این مطالعه نشان داد که الگوی دوره بی پاسخی روان شناختی در شناختن مراحل پردازش اطلاعات به وسیله دستکاری تجربی در فرایندهای آماده سازی، تحت تأثیر قرار می گیرد. در تقابل با تصور عمومی مبنی بر اینکه زمان آماده سازی روی فرایندهای پیش حرکتی عمل می کند، در پژوهش حاضر زمان آماده سازی در فرایندهای دیرهنگام حرکتی عمل کرده و وجود تنگنای پردازش را در تکالیف دوگانه تأیید می کند.

هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل ارتباطی مسئولیت اجتماعی و یادگیری سازمانی بر توسعه مشتریان (اعضاء و مخاطبان) فدراسیون ورزش سه گانه بود. روش تحقیق حاضر توصیفی- پیمایشی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه کارکنان فدراسیون ورزش سه گانه و هیات های استانی این فدراسیون بود (200=N) که نمونه گیری به روش تمام شمار انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه های استاندارد مسئولیت اجتماعی، یادگیری سازمانی و توسعه مشتریان بود که برای تایید روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از نظر 8 نفر از اساتید مدیریت ورزشی استفاده و برای تایید پایایی نیز با انجام مطالعه ای مقدماتی بر روی 30 نفر از جامعه، ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب مسئولیت اجتماعی 81/0، یادگیری سازمانی 88/0 و توسعه مشتری 85/0 محاسبه و تائید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های چولگی و کشیدگی، همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با استفاده از SPSS 23 و Smart PLS3 استفاده شد. یافته ها نشان داد که مسئولیت اجتماعی و یادگیری سازمانی اثر مثبت و معنی داری بر توسعه مشتریان فدراسیون سه گانه دارند و یادگیری سازمانی علاوه بر اثر مثبت و مستقیم بر توسعه مشتریان، از طریق مسئولیت اجتماعی نیز تاثیر غیرمستقیم و معناداری بر توسعه مشتریان دارد. درنهایت الگوی مسئولیت اجتماعی و یادگیری سازمانی بر توسعه مشتریان فدراسیون ورزش سه گانه طراحی و برازش آن نیز مورد تائید قرارگرفت.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و تدوین الگوی توسعه مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور بود که برای این منظور، 115 عضو هیئت علمی تربیت بدنی، مدیرکل، کارشناس اداره کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور کشور در دو بخش کمی و کیفی به صورت کل شمار انتخاب شدند و به پرسش نامه محقق ساخته 22 سؤالی پنج ارزشی لیکرت پاسخ دادند. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه بر اساس نظرات محققان مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (96%) به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از عاملی اکتشافی، آزمون رتبه بندی فریدمن و تحلیل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و اسمات پی ال اس استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل عوامل موثر بر ارتقا مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور متشکل از 5 بعد ذی نفعان، اجتماعی، توجه به محیط زیست، اقتصادی و داوطلبانه است که با توجه به نتیجه آزمون فریدمن مبنی بر اولویت معنادار میان آن ها (18/26=2χ، 01/0>P)، به ترتیب ابعاد اجتماعی، داوطلبانه، محیط زیستی، ذی نفعان و اقتصادی از اولویت برخوردارند. و شاخص های برازش مدل از مقدار قابل قبول و مطلوب برخوردار بوده و مدل تحقیق مورد تأیید است.

برای ارزیابی عوامل مرتبط با کاربرد فناوری اطلاعات در سازمان های ورزشی، 176 مدیر ستادی سازمان های ورزشی با استفاده از نمونه گیری تصادفی و براساس جدول کرجسای، به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسش نامه محقق ساخته در این زمینه پاسخ دادند. برای تعیین روایی صوری و محتوایی، از نظرهای متخصصان و برای تعیین روایی سازه، از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و برای تعیین پایایی، از آلفای کرونباخ استفاده شد. آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چندمتغیری، تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل واریانس چندمتغیری) مناسب با استفاده از نرم افزار لیزرل نسخه 52/8 و اس.پی.اس.اس نسخه ۲۱ به کار برده شد. یافته ها نشان داد که سن، سابقه شغلی، مهارت در استفاده از رایانه و اینترنت، مهارت در زبان انگلیسی، عوامل فنی، محیطی، اقتصادی و نگرش با میزان استفاده از فناوری اطلاعات رابطه معناداری دارد. نتایج آزمون مانوا بین خرده مقیاس های موردنظر پژوهش در سازمان های ورزشی تفاوت معنا داری را نشان داد. تحلیل رگرسیون متغیرها نیز نشان داد که تمامی خرده مقیاس ها پیش بینی کننده های معنا داری برای کاربرد فناوری اطلاعات هستند. درنهایت، باید گفت که فناوری اطلاعات یکی از مهم ترین شاخص های پیشرفت سازمان ها به شمار می رود و بنابراین، فراهم آوردن شرایط مطلوب کاربرد آن باید جزو اولویت های سازمان ها قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر الگوسازی ورزشکاران در فضای مجازی طراحی و اجرا شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های توصیفی تحلیلی بود که به صورت میدانی انجام شد. همه خبرگان و اساتید دانشگاهی که در حوزه مسائل رسانه ای و الگوسازی تخصص کافی را داشتند، جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه پژوهشگر ساخته با توجه به الگوی سه شاخگی بود. به منظور رتبه بندی عوامل از روش الکتره استفاده شد. تمامی روند تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار الکتره انجام شد. در این پژوهش پس از بررسی های انجام شده، 17 عامل مؤثر بر بهبود الگوسازی ورزشکاران در فضای مجازی شناسایی شد. با توجه به نتایج مشخص شد که ایجاد بانک اطلاعاتی در ارتباط با ورزشکاران اخلاقی و ارزشی کشور با چیرگی 15، ایجاد برخی سیاست های تشویقی به منظور ترغیب ورزشکاران برای الگوسازی در فضای مجازی با چیرگی 14 و برگزاری همایش های ملی با حضور ورزشکاران اخلاقی و ارزشی با چیرگی 13، مهم ترین عوامل مؤثر بر الگوسازی ورزشکاران در فضای مجازی بودند. بنابراین مشخص شد که؛ الگوسازی ورزشکاران در فضای مجازی باید به صورت ویژه مورد بررسی قرار گیرد.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر ارائه رهنمودهای عملی اماکن آبی در دوران پاندمی کرونا و پساکرونا بود.روش پژوهش: گردآوری داده ها، توصیفی از نوع تحلیلی و از نظر زمانی مقطعی بود. در این تحقیق مقالات علمی پژوهشی نمایه شده در پایگاه های اطلاعاتی معتبر، مرتبط با اماکن آبی و کووید-19، به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شدند.یافته ها: ضدعفونی کردن صحیح آب استخرها مطابق با استانداردها، ویروس کرونا را غیرفعال می کند.نتیجه گیری: متولیان اماکن آبی با رعایت پروتکل های بهداشتی مانند رعایت استانداردهای میکروبیولوژیکی آب، استانداردهای سیستم تهویه و ضدعفونی کردن محیط و تجهیزات، و با گماردن ضابطان یا اپراتورهای اجرای شیوه نامه های بهداشتی و زیر نظر مراکز بهداشت، می توانند زمینه ای را فراهم آورند تا به فعالیت مجدد و ایمن استخرهای کشورمان در دوران پاندمی منجر شود.

پژوهش حاضر به بررسی تأثیر صادرات کالاهای ورزشی بر رشد اقتصادی ایران و برخی کشورهای در حال توسعه منتخب می پردازد. این تحقیق یک تحقیق کاربردی و به لحاظ روش جمع آوری آمار و اطلاعات، از نوع تحقیقات اسنادی است. داده های مربوط به صادرات کالاهای ورزشی و شاخص های رشد اقتصادی ایران و 9 کشور در حال توسعه منتخب در طی سال های 2016-1997 با استفاده از داده های بانک جهانی و مرکز تجارت بین الملل بر اساس طبقه بندی HS پنج گروه کفش، پوشاک، انواع توپ، قایق های تفریحی- ورزشی و کالاهای متفرقه استخراج شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های اقتصاد سنجی و پانل دیتا و آزمون های هم جمعی، لیمر، هاسمن، اثرات تصادفی، علیت گرنجری از نرم افزار Eviews استفاده شده است. نتایج نشان داد که شاخص های اشتغال، مخارج دولت، صادرات محصولات ورزشی، بازبودن اقتصاد، سرمایه انسانی و تحقیق و توسعه دارای ضریب مثبت و شاخص های نرخ تورم و نرخ ارز دارای ضریب منفی بر رشد اقتصادی هستند. به طور کلی و با توجه به یافته های پژوهش رشد صادرات محصولات ورزشی موجب بالا رفتن ظرفیت تولید، برخورداری از صرفه های اقتصادی، افزایش بهره وری و تخصیص کاراتر منابع و در نهایت رشد بالاتر در بخش غیر صادراتی می گردد.

مقدمه و هدف: مزایای اثرات تمرینات اینتروال با شدت بالا بر شاخص های گلیسمی در افراد دارای اضافه وزن و چاق کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات اینتروال با شدت بالا بر سطوح انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین در مردان میانسال دارای اضافه وزن بود.روش شناسی: تعداد 20 نفر مرد میانسال غیر فعال دارای اضافه وزن به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین، تمرینات اینتروال با شدت بالا (90-80% ضربان قلب بیشینه) را برای 6 هفته انجام دادند. بعد از نمونه گیری خون، غلظت گلوکز به روش آنزیمی رنگ سنجی با فناوری گلوکز اکسیداز، انسولین سرم به روش الایزا و مقاومت به انسولین اندازه گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد که تمرینات اینتروال با شدت بالا تأثیر معنی داری بر کاهش سطوح انسولین (001/0=P) و گلوکز پلاسمایی (001/0=P) و مقاومت به انسولین (001/0=P) در مردان میانسال دارای اضافه وزن داشته است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده، می توان گفت که تمرینات اینتروال با شدت بالا، شاخص های گلیسیمی را در مردان میانسال دارای اضافه وزن بهبود می دهد و مقاومت به انسولین را در آنها کاهش می دهد.

شواهد حاکی از آن است که آلودگی هوا در جوامع صنعتی با مرگ ومیر ناشی از بیماری های قلبی تنفسی همراه است، اما اطلاعات اندکی در خصوص تأثیر وضعیت آمادگی بدنی و جنسیت وجود دارد. هدف مطالعه حاضر تعیین اثر وضعیت آمادگی بدنی و جنسیت بر شاخص های قلبی تنفسی شامل درصد اشباع هموگلوبین از اکسیژن (₂SPO)، حاصل ضرب دوگانه (DP) و شاخص های اسپیرومتری (FVC،₁FEV، FVC / ₁FEVوPEF) متعاقب فعالیت وامانده ساز در هوای آلوده بود. در یک طرح نیمه تجربی، 120 مرد و زن (هشت گروه) 40 تا 55 ساله، به طور تصادفی به چهار گروه تجربی (زن فعال، مرد فعال، زن غیرفعال و مرد غیرفعال) ساکن محیط آلوده و چهار گروه کنترل (زن فعال، مرد فعال، زن غیرفعال و مرد غیرفعال) ساکن محیط غیرآلوده تقسیم و با یکدیگر مقایسه شدند. آنوا دوطرفه نشان داد که آلودگی هوا موجب افزایش 5/29 درصدی DP می شود، درحالی که کاهش شدید FVC، ،₁FEV به ترتیب به مقدار 87/16و4/21 درصدی سطوح استراحتی را در پی دارد. در پی انجام فعالیت بدنی، افزایش 31/26 درصدی مقادیر DP در مردان و زنان غیرفعال محیط آلوده در مقایسه با گروه های کنترل رخ می دهد. علاوه بر این، جنسیت نیز به ترتیب افزایش 14/12و63/7 درصدی سطوح استراحتی DPو FVC / ₁FEVدر مردان را به دنبال دارد. براساس این یافته ها، قرارگیری در معرض آلودگی هوا بار وارده بر قلب و اکسیژن مصرفی میوکارد را افزایش می دهد و این وضعیت در زنان برجسته تر است. اگرچه، آمادگی بدنی موجب تعدیل این شاخص ها در محیط آلوده می شود، مهارکننده نیست.

مقدمه: هدف از این پژوهش، تدوین راهبردهای توسعه اقتصاد دیجیتال در ورزش ایران بود. روش پژوهش: این پژوهش به لحاظ روش گردآوری داده ها از نوع پژوهش های کیفی بود که با روش گراندد تئوری و رویکرد نظام مند استراوس و کوربین انجام گرفت و از مصاحبه کیفی نیمه ساختاریافته برای جمع آوری داده ها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل نخبگان علمی و اجرایی ورزش کشور بود که در حوزه های اقتصاد، فناوری، IT، تجارت الکترونیک، کسب وکارهای دیجیتال و اقتصاد دیجیتال تجربه داشتند و در مجموع 21 مصاحبه انجام گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها از سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد که در بخش راهبردها، 31 کد باز در 5 مقوله شناسایی شد. یافته ها: به کارگیری رسانه های نوین و دیجیتالی در ورزش، حمایت از هوشمندسازی خدمات و فرایندهای ورزشی، آموزش و به کارگیری نیروی انسانی ماهر در حوزه فناوری اطلاعات در ورزش، حمایت از طراحی پلتفرم ها و اپلیکشن های ورزشی و حمایت از کارآفرینان و استارتاپ های ورزشی از راهبردهای توسعه اقتصاد دیجیتال در ورزش ایران بودند. نتیجه گیری: با توجه به اینکه امروزه فضای بازار از شکل سنتی خود به سمت دیجیتالی شدن تغییر یافته است، ازاین رو سازمان ها، فدراسیون ها، باشگاه ها و مشاغل ورزشی باید ضمن سازگاری با این تغییرات، راهبردهای پیشنهادی را مطابق با شرایط خود عملیاتی کنند.

مقدمه و هدف: در این پژوهش تأثیر افزایش انتظارات عملکرد از طریق بازخورد مقایسه ای بر یادگیری مهارت هدف گیری پرتابی و لذت از فعالیت بدنی در نوجوانان 13 تا 15 ساله شهر کرج ارزیابی شد. روش شناسی: بدین منظور 60 دانش آموز پسر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره، بازخورد مثبت مقایسه ای، بازخورد منفی مقایسه ای و بازخورد واقعی از عملکرد مهارت هدف گیری را در شش بلوک شش کوششی تمرین کردند. تکلیف تمرینی، پرتاب کیسه 100 گرمی از فاصله سه متری بود؛ که آزمودنی ها در چهار مرحله پیش آزمون، اکتساب، یادداری و انتقال ارزیابی شدند. علاوه بر این میزان لذت آزمودنی ها از فعالیتشان با استفاده از پرسشنامه لذت از تربیت بدنی ارزیابی شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس یک راهه با اندازه-گیری مکرر، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد بین نمرات آزمون پرتابی گروه بازخورد مثبت در مراحل پیش آزمون با اکتساب، یادداری و انتقال تفاوت معناداری وجود دارد، این تفاوت ها در گروه بازخورد منفی و کنترل معنادار نبود. هم چنین نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد بین گروه بازخورد مثبت، گروه بازخورد منفی و کنترل در مراحل آزمون اکتساب، یادداری و انتقال تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج پرسشنامه لذت نیز تفاوت معنادار بین گروه ها را در پس آزمون نشان داد. نتیجه گیری: یافته ها بیانگر این موضوع است که بازخورد هنجاری مثبت در یادگیری حرکتی اثر تسهیل کننده ای و انگیزشی دارد. ازاین رو مربیان و تعلیم دهندگان می توانند برای تسریع در یادگیری فراگیران از آن بهره ببرند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین با خطای بینایی ابینگهاوسبر یادگیری مهارت هدف گیریدر افراد مستقل از زمینه و وابسته به زمینهبود.دراین راستا، آزمونگروهی تصاویر پنهان شده بین 300دانش آموز پسربا میانگین سنی 08/1 ± 86/13 سال توزیع شد. براساسنمره هایبه دست آمده از آزمون، 60نفر به صورتتصادفی در چهار گروه 15نفری مستقل از زمینه با ادراک هدف بزرگ ، وابسته به زمینه باادراک هدف کوچک ، مستقل از زمینه با ادراک هدف کوچک و وابسته به زمینه با ادراک هدف بزرگ ، به صورت همگنتقسیم شدند. برای اطمینان از تفاوت نداشتن گروه ها، پیش آزمون اجرا شد.شرکت کنندگان تکلیف شوت تیلهرا به مدت سه جلسه و هر جلسه، سهدسته کوشش پنجاه تایی را با خطای مربوطبه گروه خود تمرین کردند. با فاصله 24 ساعت بی تمرینی، آزمون یادداری و 72 ساعت بعد، آزمون انتقال (همانند یادداری یک دسته کوشش چهل تایی) اجرا شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون آنوای دوطرفه و برای بررسی اثر متقابل از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. مقایسه نتایج نشان دادکه اثر اصلی سبک شناختی در یادداری و اثرهای اصلی (سبک شناختی و خطای بینایی) و همچنین، اثر متقابل (خطای بینایی × سبک شناختی) در انتقال معنادار بودند (P < 0.05). یافته ها تفاوتیمعنادار بین گروه وابسته به زمینه با خطای بینایی ادراک بزرگ و سه گروه دیگر نشان داد.به طورکلی، این پژوهش نشان دادکه برای افراد وابسته به زمینه تمرین با هدف بزرگ درک شده،تأثیر منفیدارد وتمرین با هدف کوچک درک شده یک مزیت است.

هدف این پژوهش شناسایی پست های بازیکنان تیم ملی فوتبال در ایجاد حمله و تحلیل شبکه های آن ها بود. سه مسابقه رسمی تیم ملی در جام جهانی تحلیل و کدگذاری شدند. پاس بین هم تیمی ها به عنوان یک معیار ارتباطی تعریف شده است. پس از هر مسابقه، یک ماتریس مجاور کلی ساخته شد. سپس، برای تحلیل به نرم افزار تحلیل شبکه های اجتماعی وارد شد. تحلیل شبک ه بازی ها با استفاده از دو مقیاس درجه مرکزیت و درجه اعتبار انجام شد. مقادیر درجه مرکزیت نشان داد که مدافعان کناری، 2/12 درصد و هافبک ها 03/12 درصد ، مشارکت بیشتری در گردش توپ و ایجاد حمله داشتند. همچنین، مقادیر درجه اعتبار نشان داد که هافبک ها، 65/12 درصد و مهاجم، 90/11 درصد هدف های هم تیمی ها برای پاس دادن توپ طی توالی پاس بودند. این مطالعه نشان داد که چگونه معیارهای مرکزیت شبکه می توانند اطلاعات مفیدی را برای مربیان و نیز برای مطالعه مشارکت فردی بازیکنان برای فرایند حمله فراهم کنند.

هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان اثربخشی رفتارهای حمایتی و غیر حمایتی مربیان بر خودکارآمدی و رفاه ذهنی ورزشکاران رشته ووشو بود. لذا روش تحقیق از نوع توصیفی – همبستگی بود که داده های آن به شیوه میدانی و با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی ورزشکاران رشته ووشو بر اساس آمار ارائه شده توسط هیئت ووشو استان کردستان در سال 99 که در لیگ استان شرکت کردند و تعداد آن ها 110 نفر است. نمونه آماری این تحقیق بر اساس جدول مورگان و کرجسی برابر با تعداد 86 نفر می باشد که به شیوه تصادفی ساده انتخاب گردیده اند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد. روایی پرسشنامه ها مورد تأیید اساتید بوده و پایایی پرسشنامه ها و خرده مقیاس های آن ها در آزمون ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب بوده است. شاخص های آماری نظیر فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار در تحلیل توصیفی داده ها استفاده شد. جهت آزمون فرضیه های تحقیق در بخش آمار استنباطی از آزمون های کلموگروف اسمیرنف و آزمون تحلیل واریانس ANOVA با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 22 انجام شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که: 2/47 درصد نمونه آماری دارای مدرک تحصیلی فوق دیپلم، 8/34 درصد در دامنه سنی 26 تا 30 سال سن قرار داشتند. نتایج آمار استنباطی نشان داد که رفتارحمایتی مربیان (05/0P≤، 96/2=F) و رفتار غیرحمایتی مربیان (05/0P≤، 59/4=F) بر خودکارآمدی ورزشکاران تأثیر دارند. همچنین رفتار حمایتی مربیان (05/0P≤، 58/3=F) و رفتار غیرحمایتی مربیان (05/0P≤، 34/10=F) بر رفاه ذهنی ورزشکاران تأثیر دارند.

هدف تحقیق حاضر، تدوین چارچوب توسعه ویژگی های رفتاری برای سطوح مربیگری در ایران است. روش تحقیق اکتشافی و از لحاظ جمع آوری داده ها از روش آمیخته کمی و کیفی استفاده شده است. جامعه آماری شامل تمام متخصصان حوزه آموزش در فدراسیون های ورزشی و وزارت ورزش و جوانان به تعداد 300 نفر بودند. در بخش کیفی با توجه به روش نمونه گیری گلوله برفی و هدفمند 18 نفر انتخاب و مصاحبه تا دستیابی به اشباع نظری انجام شد. در بخش کمی نیز بر اساس جدول مورگان 217 نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته حاصل از مصاحبه بخش کیفی تحقیق بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصین مربوطه رسید و روایی سازه آن با روش تحلیل عاملی اکتشافی تائید شد. پایایی آن نیز در یک مطالعه مقدماتی بر روی 30 نفر از  اعضای جامعه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ تائید شد. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و استنباطی به کمک بسته های آماری SPSS و AMOS نسخه 23 انجام شد. یافته ها نشان داد 11 عامل مؤثر بر توسعه دانش و مهارت های کاربردی برای سطوح مربیگری در ایران شامل عوامل آموزشی، مدیریتی، دانش افزایی، ساختاری، نظارت و کنترل، تجهیزات و تکنولوژی، حقوقی، فردی، بومی سازی، تبلیغات و رسانه و استعدادیابی و پایه وجود دارد که همگی از نقش معناداری در توسعه ویژگی های رفتاری برای سطوح مربیگری برخوردار بودند. همچنین، مدل توسعه دانش و مهارت های کاربردی برای سطوح مربیگری در ایران از برازش مناسبی برخوردار بود و می تواند مورد استفاده دست اندرکاران مربیگری در ایران قرار گیرد.

تجربیات سایر کشورها در زمینه نوع رشته و اهداف متصور شده برای آن، می تواند وسعتی از تفکرات راهبردی در برنامه های آموزشی به منظور کاربردی سازی علوم را کشف و تحلیل کند. هدف پژوهش حاضر مطالعه تطبیقی رشته های علوم ورزشی در دانشگاه های ایران و جهان از منظر تنوع رشته ای در راستای کاربردی سازی این رشته بود. روش تحقیق کیفی و در این راستا از الگوی بردی استفاده شد. نمونه آماری، برنامه آموزشی رشته-های علوم ورزشی دانشگاه های برتر در علوم ورزشی بود. در انتخاب دانشگاه های مطرح علوم ورزشی از رتبه بندی شانگهای (2018) استفاده شد. مطالعه 100 دانشگاه مختلف در زمینه ورزش نشان داد بیش از 84 رشته مختلف از علوم ورزشی در مقطع کارشناسی آموزش داده می شود، در حالی که در ایران 16 رشته از علوم ورزشی آموزش داده می شود. نوع مدارک (کارشناسی علوم، کارشناسی هنر و ...)، تنوع رشته و نوع موسسه (گروه، دانشکده، مدرسه، دانشگاه) در دوره کارشناسی در دانشگاه های ایران و جهان متفاوت است. تنوع رشته ای در راستای ایجاد رویکردهای میان رشته ای باید مورد توجه قرار گیرد و پیشنهاد می شود گستره ای از رشته های علوم ورزشی متناسب با نیازهای جامعه و فرهنگ ایرانی اسلامی به منظور توسعه رویکردهای چند رشته ای و میان رشته ای ایجاد شود. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که توسعه رشته های علوم ورزشی می-تواند به عنوان ابزاری برای کاربردی تر کردن علوم ورزشی در جامعه باشد.