درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی کودکان/نوجوانان ورزشکار بود . روش پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. کلیه دانش آموزان ورزشکار شهر رشت در سال تحصیلی 99-1398 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که از میان آنها 30 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) به صورت تصادفی جایگزین و تقسیم شدند و به پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2005) و مقیاس خودکارآمدی ورزشی (کرل و همکاران، 2007) پاسخ دادند. شرکت کنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه برنامه مهارت های زندگی را دریافت نمودند. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند . نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی دانش آموزان ورزشکار مناطق محروم، تأثیرگذار بود و آزمودنی های گروه آزمایش نسبت به آزمودنی های گروه کنترل در پس آزمون ، خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه بیشتر و تنظیم هیجان ناسازگارانه کمتری داشتند و از نظر آماری معنی دار بود . بنابراین استفاده از آموزش مهارت های زندگی می تواند موجب افزایش خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه و نیز کاهش تنظیم هیجان ناسازگارانه دانش آموزان ورزشکار شود.

تحقیق حاضر به منظور تدوین الگوی توسعه ورزش تربیتی درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران های بهداشتی همچون پاندمی کووید ۱۹ انجام گرفت. از نظر روش شناسی، از نوع مطالعات آمیخته (کمی و کیفی) است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصین مدیریت ورزشی آشنا به موضوع ورزش تربیتی در آموزش و پرورش با سابقه شغلی بیش از 10 سال بودند. از روش های نمونه گیری هدفمند و شاخص اشباع نظری نسبت به نمونه گیری اقدام شد و با 18 نفر از کارشناسان و خبرگان به صورت آنلاین و توسط نرم افزاهای ارتباطی مصاحبه انجام گرفت. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳی روایی در بخش کیفی، تکنیک دلفی سه مرحله ای بکار گرفته شد، بدین صورت که یافته های ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮای ﻣﺸﺎرکﺖ کﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮیﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ها و طی سه مرحله ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. برای تائید ﭘﺎیﺎیی از روش بازآزمایی استفاده و نتایج نشان داد رابطه درصد توافق درون موضوعی برابر است با 91/0 که مناسب می باشد. پس از شناسایی عوامل موثر بر توسعه ورزش تربیتی عوامل در جدولی ماتریسی به صورت پرسشنامه تنظیم و در اختیار نمونه تحقیق قرار گرفت و از آنان درخواست شد بر اساس روش آی.اس.ام پرسشنامه ها را تکمیل نمایند. برای تعیین روابط علی- معلولی شاخص ها، از روش مدل سازی ساختاری- تفسیری و از نرم افزار میک مک برای ترسیم مدل استفاده شد. در نهایت 7 مقوله عمده شامل نیازسنجی مجدد، تدوین راهبردها، ارتباطات دوسویه، اصلاح فرآیندهای آموزش مجازی، برنامه های عملیاتی، استفاده از الگوهای جهانی و عوامل موثر بر توسعه به عنوان شاخص های الگوی توسعه ورزش تربیتی درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران های بهداشتی شناسایی شدند.

هدف این پژوهش اثر بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مشتریان محصولات برندهای ورزشی با نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بود. این پژوهش برحسب هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع توصیفی- همبستگی است. در پژوهش حاضر جامعه آماری مشتریان برندهای ورزشی معتبر خارجی (آدیداس، نایکی، پوما و ...) بودند، که تعداد 360 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردیدند و از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. بدین منظور به جهت ارزیابی بازاریابی شبکه های اجتماعی از پرسشنامه سئوو پارک (2018)، که شامل 12 سوال می باشد، استفاده شد، برای سنجش قصد خرید از پرسشنامه هو و همکاران (2009)، که از 4 سوال تشکیل شده، استفاده شد. برای اندازه گیری متغیر میانجی تصویر ذهنی برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی(2012)، که از 6 سوال تشکیل شده و سنجش متغیر میانجی شیفتگی به برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی (2012)، متشکل از 7 سوال می باشد، استفاده شد. تحلیل عاملی تاییدی و بررسی اثرات و نقش میانجی تحقیق در سطح خطاء 5% و با استفاده از نرم افزارهای 25 SPSS و Smart PLS 3.2.9 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید، تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند اثرگذار بوده است، همچنین تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بر قصدخرید تاثیر گذار بوده و نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند در رابطه با بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مورد تایید قرار گرفت.

دیابت به عنوان نوعی اختلال متابولیک مزمن با شیوع گسترده، اهمیت تحقیقات مداوم و نیاز به روش های نوین را برای پیشگیری و درمان این بیماری همه گیر برجسته می کند. هدف از تحقیق حاضر بررسی تغییرات فیبروزی و آپوپتوزی بافت قلبی در رت های دیابتی در پی اجرای دو شیوه تمرینی هوازی و اینتروال با مصرف مکمل آستاگزانتین بود. 35 سر موش صحرایی نر پس از القای دیابت به طور تصادفی در 7گروه شامل دیابتی کنترل، دیابتی شم، دیابت+ هوازی+ مکمل، دیابت + اینترول+ مکمل، دیابت+اینتروال، دیابت+ هوازی، دیابت+ مکمل قرار گرفتند.تمرینات اینتروال به مدت 8 هفته با 5 جلسه در هفته با شدت 80 درصد Vo2max و تمرینات هوازی با شدت 65 تا 75 درصد Vo2max روی نوار گردان اجرا شد. محتوای پروتئین Cas3، COL4a1 و فیبرونکتین با تکنیک وسترن بلات اندازه گیری شد. محتوای پروتئینCOL4a1  در هر دو گروه تمرینی و ترکیبی و گروه مکمل کاهش معناداری نسبت به گروه کنترل نشان داد. محتوای پروتئین Cas3 و فیبرونکتین گروه های ترکیبی و هوازی نیز نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت، اما در مقایسه محتوای این پروتئین ها بین گروه های مکمل و اینتروال نسبت به گروه کنترل اختلاف معناداری وجود نداشت. به نظر می رسد تأثیرات هم افزای تمرینات ورزشی با شدت های مختلف همراه با مکمل سازی آستاگزانتین از روند صعودی آپوپتوز و فیبروز در بافت قلبی رت های دیابتی و عوارض متعاقب آن همچون کاردیومیوپاتی دیابتی پیشگیری می کند.

حسی عمقی برای عملکرد مفصل ضروری است و از طریق آن فرد حرکت اجزاء بدن خود در فضا را درک می کند. یافتن تأثیر تمرین تعادلی بر روی سطح ناپایدار با جابجایی عمقی، افقی و ترکیبی بر حس وضعیت مفصل زانوی جوانان فعال سالم. 39 مرد فعال به سه گروه تمرینی و یک گروه کنترل (9 نفر) تقسیم شدند. سه گروه تمرین با جابجایی عمقی (10 نفر)، با جابجایی افقی (10 نفر) و تمرین ترکیبی (10 نفر)، به مدت هشت هفته، هفته ای سه جلسه تمرین داشتند. میزان خطای بازسازی فعال و غیرفعال موقعیت مفصل زانو در زوایای 30، 45 و 60 ⁰ با دستگاه بایودکس سیستم 3، قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شد. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه در سطح معنی داری P≤0.05 استفاده شد. میانگین میزان خطای بازسازی فعال و غیرفعال موقعیت مفصل زانو در زوایای مذکور پس از هشت هفته در گروه های تمرینی کاهش یافت اما این بهبود ازلحاظ آماری معنی دار نبود. به نظر می رسد تمرین تعادلی بر روی سطوح ناپایدار به تنهایی نتواند بر حس وضعیت زانوی مردان جوان فعال تأثیرگذار باشد.

هدف تحقیق حاضر ارایه الگوی کیفی برای توسعه عدالت آموزشی در رشته علوم ورزشی بود که بصورت موردی در مورد رشته علوم ورزشی دانشگاه جهرم ارایه گردید. پژوهش حاضر یک پژوهش کیفی است که از نظر روش اجرای تحقیق، از رهیافت سیستماتیک گرندد تئوری در تحلیل داده ها بهره گرفته شد. با مرور پیشینه و مبانی نظری، فهرست مقدماتی به عنوان سؤالات مصاحبه و ابزار اولیه جمع آوری داده ها مدنظر و راهنمای مصاحبه تدوین گردید. سپس سه جلسه با 21 نفر از دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی رشته علوم ورزشی به عنوان گروه های کانونی دانشگاه برگزار گردید. سعی شد که در انتخاب نمونه رعایت سهم مساوی (حدود7 نفر) دانشجویان خوب، متوسط و ضعیف مد نظر قرار گیرد. همچنین 12 مصاحبه با اساتید گروه و نخبگان عدالت آموزشی در دانشگاه جهرم صورت گرفت تا اینکه داده ها به اشباع نظری رسید و به عبارتی داده ها، تکرار داده های قبلی بودند. در تحلیل داده ها پس از فرآیند کدگذاری باز و محوری و با استناد به تحلیل عوامل به دست آمده، فرآیند کدگذاری انتخابی انجام شد. نتایج در دو بعد کلی بسترهای بی عدالتی آموزشی و راهبردهای عدالت آموزشی، الگوی نهایی تحقیق را شکل داد. مفاهیم کلی بدست آمده در بستر های بی عدالتی شامل امکانات، منابع آموزشی، تبعیض تحصیلی، قوانین، ویژگیهای فردی، اساتید، محتوای درسی و مکان جفرافیایی است و راهبردهای عدالت آموزشی شامل شفافیت، توسعه ارزیابی ها، آموزش، توسعه محلی و تعامل است.

شناخت ویژگی های بستر مناسب برای جذب و رشد کارآفرینان، اولین قدم و مهم ترین مسئله سازمان های امروزی محسوب می شود. انجام مطالعات تلفیقی و ترکیبی از نتایج پژوهش های انجام شده درزمینه کارآفرینی سازمانی، می تواند رویکرد جدیدی برای شناسایی راهکارهای جامع، پیش روی پژوهشگران قرار دهد؛ بنابراین، هدف از این پژوهش، فراتحلیل مطالعات انجام شده در حوزه کارآفرینی در سازمان های ورزشی بود. شش پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد و پنج مقا له که در ده سال گذشته در زمینه دو عامل توانمندسازی و ساختار سازمانی در حوز ه کارآفرینی سازمانی در سازمان های ورزشی ایران انجام شده بوند، با استفاده از نرم افزار جامع فراتحلیل بررسی شدند. نتایج فراتحلیل نشان داد که طبق تحلیل کوهن، اندازه اثر متغیر ساختار سازمانی ضعیف و متغیر توانمندسازی متوسط بود. در تبیین نتایج می توان گفت که توجه به کارآفرینی موضوعی پویا است و نیازمند چیدمان مناسب از عواملی چون نیروی انسانی خلاق و توانمند، فرایندها و زیربنای ساختاری سازمان است .

هدف این پژوهش تأثیر ورزش ایروبیک بر ظرفیت حافظه بینایی دانشجویان کم تحرک با توجه به نقش سبک های شناختی است. نمونه آماری این پژوهش را 24 نفر از دانشجویان 20 تا 30 ساله دانشگاه تبریز تشکیل دادند که سابقه هیچ نوع فعالیت ورزشی نداشتند و در سه گروه سبک های شناختی جایگزین شدند. برای جمع آوری اطلاعات از آزمون های اشکال نهفته و آزمون حافظه بینایی کرسی بلاک استفاده شد. آموزش حرکات ورزشی ایروبیک به مدت 16 جلسه در هر سه گروه انجام گرفت. داده ها با روش آماری توصیفی و استنباطی تی وابسته و تحلیل واریانس یک طرفه و اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد فعالیت ورزشی باعث افزایش ظرفیت حافظه بینایی شد. اما تفاوت معناداری بین سبک های شناختی از لحاظ ظرفیت حافظه بینایی وجود ندارد. این نتایج نشان می دهد شرکت در فعالیت های ورزشی، ممکن است عملکردهای شناختی مانند حافظه کاری را بهبود بخشد.

فعالیت های فیزیکی مداوم، بدن را در سطوح مختلف خستگی قرار می دهد. خستگی یکی از پیامدهای جدایی ناپذیر اکثر فعالیت های ورزشی بوده که ممکن است منجر به تغییراتی در عملکرد تولید و جذب نیرو در عضلات شود. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر دویدن در حالت واماندگی بر توان جذبی و کار عضلات زانو طی مرحله اتکای دویدن بود. 16دانشجوی مرد با میانگین سن 2/27 ± 22سال، قد 5/47 ± 177سانتی متر و جرم 8/4 ± 72/6 کیلوگرم به صورت داوطلبی شرکت داشتند. داده های سینماتیکی و سینتیکی با استفاده از دوربین ویدئویی و صفحه نیروسنج ثبت شد. توان و کار منفی و مثبت عضلات عمل کننده بر زانو، با استفاده از معادلات دینامیک معکوس در نرم افزار MATLAB 2010 محاسبه شد. آزمون فرضیات با استفاده از آزمون T زوجی(تی همبسته) انجام شد 0/05 ≥p. نتایج نشان داد، اوج توان منفی و کار منفی پس از خستگی به طور معناداری به ترتیب 33/78 % و 22/6% کاهش یافت. با وجود اینکه اوج توان مثبت به طور معناداری کاهش یافت 0/05 ≥p اما کار مثبت تغییر معناداری نداشت 0/644 =p. نتایج این پژوهش نشان داد که پس از خستگی، عملکرد جذب ضربه برخوردی در مرحله اتکای دویدن از سوی عضلات کاهش یافته، که این کاهش ممکن است منجر به افزایش خطر آسیب های دویدن شود.

استادیوم های فوتبال زیرساخت های اصلی این رشته ی ورزشی پرطرفدار در جامعه به شمار می رود. رعایت استانداردهای لازم در این استادیوم ها از جنبه های مختلفی نظیر ایمنی حائز اهمیت است. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت ایمنی ساخت و سازها و تأسیسات استادیوم های فوتبال لیگ برتر کشور در لیگ نهم بود. نمونه تحقیق برابر جامعه بوده و شامل تمامی 16 استادیوم میزبان لیگ برتر کشور در فصل مسابقات 89-88 بود. ابزار تحقیق چک لیست محقق ساخته با استفاده از استانداردهای کنفدراسیون فوتبال آسیا بود. پایایی چک لیست توسط آلفای کرونباخ (93/0 α =) تعیین شد. داده ها به صورت حضوری در استادیوم ها جمع آوری و برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، نمودار، درصد فراوانی) و استنباطی (تی یک گروهی) استفاده شد. یافته ها نشان داد که استادیوم های میزبان لیگ نهم برتر کشور در شاخص ساخت و سازها و تأسیسات استادیوم ها دارای 65% ایمنی بودند و استادیوم های فولادشهر اصفهان با میانگین 92% ایمنی دارای بیش ترین و تختی بندر انزلی با میانگین 36% ایمنی دارای کمترین ایمنی نسبت به سایر استادیوم ها بودند. همچنین به نظر می رسد بین میانگین ایمنی شاخص با میانگین جامعه، اختلاف معنی دار مثبتی وجود دارد. بر اساس نتایج مطالعه پیشنهاد می شود اولاً استادیوم های تخصصی فوتبال با توجه به استانداردهای بین المللی ساخته شود، ثانیاً به حداقل نیازهای سرمایه های اصلی فوتبال کشور یعنی تماشاچیان توجه خاص عنایت شود. همچنین، در بازسازی استادیوم-های موجود، برای احترام بیشتر به شخصیت تماشاچیان و همچنین دید مناسب آنان فنس های اطراف زمین های فوتبال، برداشته شوند.

هدف: تاثیر فعالیت های ورزشی به صورت مزمن و حاد به عنوان ادجوانت واکسن در برخی از مطالعات بررسی شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی ادجوانتی یک دوره تمرین ورزشی استقامتی کوتاه مدت بر فعال سازی سلول های T تنظیمی در مدل واکسن HSV-1 بود. مواد و روش ها: 24 موش نژاد بالبسی در سه گروه کنترل، گروه واکسن و گروه دریافت کننده واکسن و تمرین ورزشی استقامتی کوتاه مدت تقسیم شدند. فعال سازی سلول های T تنظیمی پس از کشت سلولی طحال توسط تکنیک الایزا سنجیده شد. برای بررسی متغیرهای پژوهش از روش آماری آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین گروه های پژوهش در مورد فعال سازی سلول های T تنظیمی تفاوت معناداری مشاهده می شود (P

هدف از اجرای پژوهش حاضر، تدوین مناظر و طراحی نقشه استراتژیک فدراسیون ورزش های ناشنوایان جمهوری اسلامی ایران با استفاده از کارت امتیازی متوازن و تکنیک ساختاری مقایسات زوجی دیمتل بود.پژوهش حاضر از نوع تحقیقات آمیخته وبه روش کمی وکیفی انجام شد. جامعه آماری پژوهش در بخش کمی ۹۰ نفر از کارشناسان، اعضای مجمع عمومی فدراسیون، بودند که ۷۳ نفر طبق جدول مورگان به صورت هدفمند انتخاب گردیدند ودر بخش کیفی از مشارکت12 نفر از اعضای شورای راهبردی بهره گرفته شد. ابزار مورداستفاده، پرسشنامه محقق ساخته تعیین مناظر بود که روایی آن به تائید 5 نفر از اساتید و پایایی ان با آزمون آلفای کرونباخ و ضریب 82/. مورد تابید قرار گرفت. آزمون فرضیه ها به وسیله آزمون خی دو وspss23 انجام شد و در ترسیم نقشه استراتژیک از تکنیک دیمتل و مدل اصلی نقشه استراتژیک طراحی شده توسط کاپلان و نورتون در سازمان های غیرانتفاعی بهره گرفته شد.در این پژوهش مناظر، نقشه استراتژیک فدراسیون ورزش های ناشنوایان، روابط علی و معلولی مستقیم و غیرمستقیم راهبردها، شدت میزان تأثیرگذاری هرکدام از استراتژی ها در دستیابی به برنامه های فدراسیون در افق در نظر گرفته شده و نیز تقدم و تأخر آن را در دستیابی به هدف ترسیم گردید.نتیجه گیری: نقشه طراحی شده تسهیلگر مسیر دستیابی به مأموریت و استراتژی های مشخص شده برای فدراسیون ورزش های ناشنوایان از مجرای جاری سازی و پیاده سازی استراتژی هاست

خودگفتاری، از عوامل روان شناختی مؤثر بر بهبود و موفقیت اجرای حرکتی فرد است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودگفتاری انگیزشی بر هماهنگی دودستی دانشجویان بود. به این منظور 24 دانشجوی رشته تربیت بدنی (12 دختر و 12 پسر با میانگین سنی 62/22 سال و انحراف استاندارد 081/2) به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون با دستگاه هماهنگی دودستی به صورت انتخابی به دو گروه همگن خودگفتاری انگیزشی و گروه بدون خودگفتاری تقسیم شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی مستقل و تی وابسته در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد خودگفتاری موجب بهبود معنادار عملکرد هماهنگی می شود (05/0>P). همچنین گروه دختران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری دقت بهتری داشتند (05/0>P). گروه پسران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری سرعت بهتری داشتند (05/0>P). اما در پس آزمون در گروه خودگفتاری بین دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت (05/0p <). با توجه به یافته های تحقیق حاضر پیشنهاد می شود که از خودگفتاری انگیزشی برای بهبود و ارتقای عملکرد هماهنگی دودستی استفاده شود.

امروزه استفاده از مکملها و نوشابه های ورزشی و انرژی زا در بین ورزشکاران شیوع زیادی یافته است. عقیده بر آن است که مصرف نوشابه های ورزشی به خاطر دارا بودن ترکیبات ارگوژنیکی مانند قندها، کافئین، کراتین سدیم، بی کربنات و تورین می تواند عملکرد آنها را حین تمرین و مسابقه افزایش می دهد. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر دو نوع نوشیدنی انرژی زا بر عملکرد هوازی، بی هوازی و شاخص خستگی ورزشکاران پسر فوتبالیست جوان می باشد. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی است و به صورت متقاطع اجرا شده است و 10 بازیکن جوان فوتبالیست با میانگین سنی 2±21 سال، قد 87/4 ±1/171 سانتی متر، وزن 91/3± 9/63 کیلوگرم پس از شرکت در یک جلسه آشنایی، در 3 جلسه آزمون تست هاف، تست رست با فاصله 4 روز از هم شرکت نمودند. نوشابه های ورزشی(ردبول و پاوراید) و دارونما، 40 دقیقه قبل از اجرای آزمون مصرف گردید. نتایج نشان داد که نوشیدنی پاورید باعث افزایش عملکرد استقامتی (5/5>P) می شود. بعلاوه، نوشیدنی انرژی زای ردبول باعث افزایش معنی دار توان حداقل، می شود (05/0 < P). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که نوشیدنی پاورید، باعث بهبود عملکرد هوازی نسبت به نوشیدنی دارونما می شود. بعلاوه در مورد مقایسه میانگین های توان اوج، توان حداقل نشان داد که توان حداقل در گروه ردبول نسبت به گروه دارونما افزایش معنی دار دارد.

از کامپلیانس و ضخامت اینتیما-مدیای شریان کاروتید به عنوان شاخص هایی تعیین کننده برای تشخیص مشکلات قلبی-عروقی نام برده می شود که تحت تأثیر عواملی چون سن، فعالیت بدنی و غیره قرار می گیرند؛ بنابراین، هدف از انجام مطالعه حاضر، مقایسه ویژگی های مکانیکی خون و شریان کاروتید بسکتبالیست های حرفه ای و افراد غیرفعال بود. با استفاده از دستگاه سونوگرافی داپلر، فیلم و تصویر از شریان کاروتید سمت راست 10 مرد جوان بسکتبالیست و 10 مرد جوان غیرورزشکار تهیه شد و باهم مقایسه شدند. نتایج نشان داد که بسکتبالیست ها نسبت به گروه غیرورزشکار تعداد ضربان قلب کمتر(8/15%) و ضخامت اینتیما-مدیا در مرحله دیاستول بیشتر (8/17%) داشتند، اما سرعت جریان خون در مرحله سیستول (6/18%)، دیاستول(7/26%) و کامپلیانس (32%) در گروه غیرورزشکار بیشتر بود.با توجه به یافته های پژوهش، به نظر می رسد افزایش سفتی شریان در بسکتبالیست ها می تواند سازگاری فیزیولوژیک با افزایش فشار خون درطی تمرین و مسابقه ها باشد.

هدف پژوهش، تبیین کاربردهای اینترنت اشیاء در صنعت ورزش ایران؛ رویکرد توسعه پایدار است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و از نظر روش اجرا، توصیفی - پیمایشی است. جهت وزن دهی معیارها و گزینه ها از روش تحلیل سلسله مراتبی در نرم افزار اکسپرت چویس استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگان آشنا با فناوری اینترنت اشیاء است که سابقه همکاری تجاری، ارائه خدمات یا مشاوره به مراکز ورزشی، استادیوم ها و باشگاه ها در زمینه استفاده از فناوری های نوین را داشتند، که 15 نفر از جامعه فوق به صورت هدفمند انتخاب شدند. نتایج حاصل از تحلیل سلسله مراتبی نشان می دهد که در بین کاربردهای فناوری اینترنت اشیاء در صنعت ورزش ایران بر اساس شاخص های توسعه پایدار، به ترتیب: ایمنی ورزشکاران با وزن نسبی (284/0)، ارزیابی عملکرد ورزشکاران با وزن نسبی (270/0)، تسهیل آموزش با وزن نسبی (207/0)، پیشرفت داوری در ورزش با وزن نسبی (148/0) و مشارکت و تعامل با هواداران با وزن نسبی (091/0)، بیشترین اهمیت را دارند. لذا در راستای توسعه پایدار صنعت ورزش از طریق اینترنت اشیاء باید به این عوامل توجه بسیاری داشت. چراکه استفاده از اینترنت اشیاء پیامدهای بسیار مطلوبی را به جای خواهد گذاشت.

قید شناختی از جمله قیود فردی است که می توان آن را با تصویرسازی ایجاد کرد و در بسیاری از تکالیف به عنوان عاملی اثرگذار بر عملکرد بررسی می شود. ازاین رو هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر قید شناختی بر مهارت پاس دقت و سرعت بود. بدین منظور 44 نفر از دانشجویان دختر دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران (با میانگین سنی 3/2±45/22 سال) به صورت در دسترس انتخاب شدند و در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون به صورت دو بلوک 10 کوششی از پاس دقت و سرعت بسکتبال، به صورت همگن در یکی از چهار گروه تصویرسازی پاس دقت، پاس سرعت، گروه کنترل دقت و سرعت قرار گرفتند. دو گروه تصویرسازی فایل صوتی تصویرسازی را سه روز به مدت 8 دقیقه گوش دادند؛ پس از آن پس آزمون و آزمون های یادداری، انتقال از آزمودنی ها گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب و در صورت مشاهده معناداری از آزمون تی مستقل برای مقایسه بین گروهی، همچنین آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری برای مقایسه درون گروهی و سنجش میزان پیشرفت آزمودنی ها در سطح معناداری (05/0=α) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس تفاوت معناداری را در پیش آزمون گروه های تصویرسازی و کنترل نشان نداد. اما بین گروه های تصویرسازی و گروه کنترل در پس آزمون، یادداری و انتقال تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0≥p ). همچنین تصویرسازی پتلپ پاس دقت و سرعت، به بهبود اجرای پاس دقت و سرعت آزمودنی ها از پیش آزمون تا یادداری منجر شد؛ اما این روند در آزمون انتقال دیده نشد (05/0≤p ).

هدف این مطالعه بررسی اثر سازگاری منشوری بر کنترل قامت و دقت پرتاب دارت بود. بدین منظور 17 شرکت کننده زن و مرد سالم با دامنه سنی 20 تا 41 سال، بر اساس دقت پرتاب در دو گروه تجربی و شاهد تقسیم شدند. هر شرکت کننده درمجموع 480 پرتاب دارت را در هشت روز متوالی انجام داد. گروه آزمایش در طول زمان پرتاب دارت، از عینک منشوری ای که باعث انحراف دید به سمت چپ می شد، استفاده کرد. قبل و بعد از دوره تمرینی، تعادل ایستا در حالت های چشم باز و بسته، توسط دستگاه صفحه نیرو ثبت شد؛ همچنین، دقت پرتاب ها نیز اندازه گیری شد. برای تجزیه وتحلیل اطلاعات از آنالیز واریانس مرکب و آنالیز کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد  جابه جایی و سرعت نوسان قدامی خلفی ( 0.002 = P ) و جابه جایی و سرعت نوسان کلی مرکز فشار ( 0.006 = P ) در گروه آزمایش کاهش یافت. در بین دو حالت چشم باز و چشم بسته تفاوت معناداری مشاهده نشد ( P≥0.05 ). همچنین، تعامل معناداری در فاکتورهای گروه و بینایی مشاهده نشد ( P≥0.05 ). شاخص دقت در پس آزمون تفاوتی را نشان نداد؛ اما در آزمون یادداری، متغیر دقت در گروه آزمایش به طور معناداری بهتر بود ( 0.02 = P ). نتایج بیان می کند که چالش حاصل از سازگاری بینایی، ضمن بهبود دقت پرتاب، ممکن است کنترل قامت افراد را نیز بهبود بخشد. <br /> <br />  

هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش تمرین کم خطا، پرخطا و تصادفی بر اکتساب و یادگیری زمان بندی نسبی یک تکلیف حرکتی بود. بدین منظور 51 دانشجوی پسر (4 ± 22) دانشگاه بوعلی سینا همدان انتخاب شدند و به صورت تصادفی در چهار گروه (کنترل، کم خطا، پرخطا و تصادفی) قرار گرفتند. این پژوهش در پنج مرحله شامل پیش آزمون، اکتساب، یادداری/انتقال 10 دقیقه و یادداری/انتقال 24 ساعته انجام گرفت. در مرحله اکتساب، تکلیف زمان بندی با سه درجه دشواری متفاوت (ساده، متوسط و دشوار) در سه جلسه 45 کوششی با دریافت بازخورد توسط گروه های آزمایشی، تمرین شد. به منظور تحلیل داده ها از تحلیل واریانس مرکب (دوعاملی) با اندازه های تکراری بر روی هر کدام از متغیرها در مراحل اکتساب و یادداری استفاده شد. همچنین از آزمون تحلیل واریانس یکراهه (آنوا) در سایر مراحل استفاده شد. نتایج در عامل زمان بندی نسبی نشان داد که در پیش آزمون تفاوت معناداری بین گروه ها وجود ندارد (5 0/0<P)، و در آزمون های یادداری و انتقال، گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به سه گروه پرخطا، تصادفی و کنترل داشت (5 0/0≥P). در آزمون انتقال تکلیف ثانویه (24 ساعته) گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به گروه تصادفی و پرخطا داشت (5 0/0≥P). این نتایج نشان می دهد که تمرین در شرایط کم خطا به یادگیری بهتر تکلیف و تعمیم آن به شرایط جدید منجر می شود که مطابق با نظریه های یادگیری ضمنی و بازپردازش آگاهانه است.

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی وضعیت هویت هواداری باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران بود که به صورت مطالعه موردی بر روی باشگاه فرهنگی ورزشی استقلال تهران انجام گرفت. . پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی و از نظر هدف کاربردی با پیروی از مطالعات موردی می باشد که از منظر جمع آوری داده ها به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه تحقیق را کلیه هواداران باشگاه استقلال تهران تشکیل می دادند که تعداد 346 نفر از آن ها با توجه به قلمروی مکانی و زمانی به عنوان نمونه نهایی تحقیق انتخاب شدند. به منظور سنجش میزان هویت هواداران از مقیاس هویت هواداران ورزشی ساخته شده توسط شجیع، سهرابی و فولادیان (2009) استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس یک طرفه نشان می دهد که بین خرده مقیاس های هویت خود و هویت اجتماعی به تفکیک تحصیلات هواداران ورزشی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون رتبه بندی فریدمن نشان داد که از میان عوامل تشکیل دهنده هویت هواداران، هویت خود رتبه اول و تأثیرپذیری و هویت اجتماعی رتبه های دوم و سوم را به دست آوردند. با توجه به نتایج پژوهش، شناخت مولفه های هویت هواداری، تشکیل نظام مدیریت هواداران، توجه به نیازهای هواداران، توجه اساسی به کانون های هواداری از جمله اقدامات عملیاتی است که اقدام به آن ها بیش از پیش ضروری جلوه می نماید..