درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر فعالیت تناوبی بالاتنه و پایین تنه بر عوامل همورئولوژیک بود. تعداد 12 آزمودنی با شاخص توده بدنی 3 ± 30 کیلوگرم/ مترمربع و میانگین سنی 1/7 ± 9/32 سال، پس از تعیین حداکثر اکسیژن مصرفی برای بالاتنه و پایین تنه، فعالیت تناوبی بالاتنه و پایین تنه را در دو جلسه مجزا با فاصله یک هفته انجام دادند. فعالیت تناوبی شامل پنج تکرار بود که فعالیت به مدت دو دقیقه و با شدت 85 درصد اکسیژن مصرفی و ریکاوری چهار دقیقه با شدت 45 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی بود. نمونه های خونی قبل و بلافاصله بعد از فعالیت گرفته شدند و برای تعیین فاکتورهای موردنظر آنالیز شدند. نتایج نشان داد که صرف نظر از نوع فعالیت ورزشی، فعالیت تناوبی باعث افزایش معنادار هماتوکریت، ویسکوزیته پلاسما، تعداد گلبول های قرمز، لاکتات، شاخص خشکی Tk و کاهش معنادار فیبرینوژن شد ( 0.05 > P )؛ اما فعالیت بر ویسکوزیته خون، تجمع پذیری و انعطاف پذیری گلبول های قرمز، هموگلوبین، فراهمی اکسیژن بافتی و فشارخون سیستولی تأثیر معناداری نداشت ( 0.05 < P ). همچنین، بین پاسخ مقادیر ویسکوزیته خون، هماتوکریت، هموگلوبین، فراهمی اکسیژن بافتی، تجمع پذیری و انعطاف پذیری گلبول های قرمز، شاخص Tk ، لاکتات، فیبرینوژن و فشارخون سیستولی فعالیت تناوبی بالاتنه و پایین تنه در دو جلسه تفاوت معناداری وجود نداشت ( 0.05 < P )؛ اما تغییرات ویسکوزیته پلاسما در فعالیت پایین تنه و تعداد گلبول های قرمز در فعالیت بالاتنه تفاوت معناداری با جلسه دیگر داشتند ( 0.05 > P )؛ بنابراین، فعالیت تناوبی شدید به دلیل ریکاوری فعال تأثیر منفی بر متغیرهای همورئولوژیک ندارد. همچنین، فعالیت تناوبی بالاتنه و پایین تنه به طور مشابهی بر متغیرهای همورئولوژیک اثر می گذارند.

سابقه افتادن یا نبود تعادل ممکن است موجب ترس از سقوط شود که این امر می تواند به اجتناب از انجام دادن فعالیت ها توسط فرد منجر شود. درنهایت این اجتناب از فعالیت می تواند چرخ ه ای معیوب از شرطی زدایی و افتادن های مکرر ایجاد کند؛ براین اساس، مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی پرسشنامه «رفتارهای اجتنابی ناشی از ترس از افتادن» در سالمندان شهر شیراز انجام شد. در این پژوهش، 532 سالمند با میانگین سنی 77/6 ± 25/69 با روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب و مطالعه شدند. برای بررسی روایی سازه از روش تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، به منظور بررسی روایی افتراقی از مقایسه بین دو گروه با و بدون سابقه افتادن، برای بررسی روایی همگرا ارتباط بین پرسشنامه «رفتارهای اجتنابی ناشی از ترس از افتادن» با مقیاس های «اعتماد به تعادل فعالیت های خاص»، «خودکارآمدی افتادن» و «آزمون زمان بلندشدن و رفتن» مطالعه شد. پایایی پرسشنامه نیز از روش پایایی بازآزمایی و تعیین همسانی درونی به دست آمد. براساس نتایج این پژوهش، روایی و پایایی پرسشنامه «رفتارهای اجتنابی ناشی از ترس از افتادن» در بین سالمندان شهر شیراز تأیید شد. علاوه براین، یافته های پژوهش این نظریه را تأیید می کنند که پرسشنامه «رفتارهای اجتنابی ناشی از ترس از افتادن» رفتار اجتنابی را به جای اطمینان به حفظ تعادل، خودکارآمدی یا ترس می سنجد. در حال حاضر، هیچ ابزار ارزیابی دیگری وجود ندارد که پسایندهای اختلال در تعادل و افتادن را به صورت مفید و عملی در فضای بالینی بررسی و ارزیابی کند.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر بازاریابی در رسانه های اجتماعی بر فرایند برندسازی و رفتار مصرف کننده بر اساس مدل پیوستار روان شناختی در باشگاه های فوتبال لیگ برتر ایران بود. جامعه آماری تحقیق را هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران (1397-1396) تشکیل می دادند که حداقل از یکی از رسانه های اجتماعی باشگاه استفاده کرده بودند. روش نمونه گیری طبقه ای بود و حداکثر حجم نمونه لازم 1155 نفر تعیین شد. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که پس از تأیید روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید حوزه بازاریابی و رسانه، روایی سازه با تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری با کمک نرم افزارLISREL، نسخه 8.8 استفاده شد. نتایج نشان داد که بازاریابی در رسانه-های اجتماعی باشگاه های فوتبال تأثیر معنی داری بر فرایند برندسازی (67/0r=) و رفتار مصرف کننده (28/0r=) دارند. علاوه بر این، نتایج نشان داد که فرایند برندسازی بطور قابل توجهی بر رفتار مصرف کننده تأثیر می گذارد (16/1r=). نتایج این مطالعه می تواند به عنوان داده های اساسی برای ادغام فعالیت های رسانه های اجتماعی در استراتژی های بازاریابی برندهای ورزشی و همچنین به عنوان یک اهرم و مزیت رقابتی برای تأثیر بر رفتار هواداران و برقراری پیوند عمیق تر با باشگاه ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

این پژوهش با هدف مطالعه پیامدهای اجتماعی مشارکت در ورزش؛ مبتنی بر نظریه داده بنیاد انجام شد. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام گرفته است و داده های مورد نیاز با به کارگیری مصاحبه های نیمه ساختار یافته، جمع آوری شد. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ایﻦ ﭘﮋوﻫﺶ کﻠیﻪ اﻓﺮاد ﻣﺘﺨﺼﺺ و ﺧﺒﺮه در زﻣیﻨﺔ مشارکت اجتماعی در ورزش، شامل: اساتید مدیریت ورزشی (6 نفر)، جامعه شناسی (6 نفر) و افراد خبره در ادارات ورزش و جوانان (5 نفر) بودند. روش انتخاب نمونه به شیوه گلوله برفی بود. روش ﺟﻤﻊ آوری اﻃﻼﻋﺎت، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ پژوهش های پیشین و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻋﻤیﻖ و ﺑﺎز بود. در جهت سنجش اعتبار، انتقال و تایید پذیری، یافته های ﭘﮋوﻫﺶ را ﺑﺮای ﻣﺸﺎرکﺖکﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮیﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ها ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. روش مورد استفاده برای قابلیت اعتماد، روش توافق درون موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون موضوعی 75/0 گزارش شد. نرم افزار مورد استفاده مکس کیودا نسخه 10 بود. بر اساس یافته های حاصل از مصاحبه های نیمه ساختار یافته، مهم ترین پیامدهای مشارکت اجتماعی در ورزش شامل مواردی نظیر انسجام اجتماعی، اعتماد اجتماعی، بعد سلامت، بعد پرورشی و اخلاقی، شور و نشاط، روابط اجتماعی، هویت اجتماعی و کاهش آسیب های اجتماعی است. راهبردهای پیشنهادی برخاسته از پژوهش شامل تهیه زیرساخت ها، جایابی ورزش در فرهنگ عمومی و وضع قوانین مربوط به مشارکت ورزشی است.

هدف این پژوهش، تبیین الگوی ارتباطی سلامت معنوی با اخلاق حرفه ای در مربیان ورزشی بود. 185 مربی (117 مرد و 68 زن ، میانگین سنی 57/41 سال و میانگین سابقه مربیگری 27/15 سال) از رشته های ورزشی مختلف با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و پرسش نامه سلامت معنوی (اله بخشیان و همکاران، 1389) و پرسش نامه اخلاق حرفه ای مربیان ورزشی را (عیدی و همکاران، 1395) تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و مدل یابی معادلات ساختاری در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ابعاد و سطح کلی سلامت معنوی دارای روابط دوسویه معنادار و مثبت با ابعاد و سطح کلی اخلاق حرفه ای بودند. مطابق نتایج تحلیل رگرسیون، به ترتیب فلسفه مربیگری (6/17 درصد)، قانون مداری (8/16 درصد)، استفاده از خرد جمعی (8/14 درصد)، احترام به ارزش ها و هنجارها (1/14 درصد)، روابط انسانی (3/13 درصد) و علاقه مندی به حرفه (6/11 درصد) توسط ابعاد سلامت معنوی تبیین شدند. ابعاد سلامت معنوی درمجموع 1/26 درصد از تغییرات سطح کلی اخلاق حرفه ای را در مربیان ورزشی تبیین کرد. درنهایت، نتایج مدل یابی معادلات ساختاری بیانگر وجود ارتباط چندگانه معنادار و مثبت بین ابعاد سلامت معنوی و اخلاق حرفه ای بود. یافته های پژوهش حاضر پیشنهاد می کند که ازطریق ارتقای سلامت معنوی می توان سطح اخلاق حرفه ای را در مربیان ورزشی بهبود بخشید.

هدف پژوهش حاضر، بررسی رویکردی نوین در طراحی پرسش نامه ارزیابی عملکرد منابع انسانی در سازمان های ورزشی با استفاده از تکنیک طراحی مبتنی بر بدیهیات بود. جامعه آماری این مطالعه را کلیه منابع انسانی وزارت ورزش و جوانان (مدیران، کارمندان و کارشناسان) در سال1396 تشکیل دادند (840= N) که بر اساس جدول کرجسای و مورگان 260 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند (260= n). ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه محقق ساخته ارزیابی عملکرد منابع انسانی می باشد. روش انجام پژوهش، روش آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و مبتنی بر طراحی یک پرسش نامه با بکارگیری اصل تکنیک طراحی مبتنی بر بدیهیات می باشد. به منظور تحلیل داده ها از آمار توصیفی و به منظور بررسی پرسش نامه های سازمان های ورزشی قبل و بعد از تکنیک طراحی مبتنی بر بدیهیات و مناسب بودن مؤلفه ها و شاخص های مربوط جمع آوری شده است، همچنین روایی ظاهری با توجه به نظر اساتید تعیین و از طرفی اصل اطلاعات تعیین کننده روایی-محتوا و اصل استقلال متناسب با روایی سازه می باشد و پایایی پرسش نامه ها بر اساس تکنیک آلفای کرونباخ محاسبه شده است. نتایج به دست آمده نشان دهنده تأیید برتری روایی پرسش-نامه های طراحی شده توسط تکنیک طراحی مبتنی بر بدیهیات در سطح 5/0 خطا می باشد همچنین در سطح اطمینان 95/0 پرسش نامه طراحی شده به وسیله تکنیک طراحی مبتنی بر بدیهیات از ضریب آلفای کرونباخ بالاتری برخوردار است. ارزیابی عملکرد جامع زمانی حاصل می شود که وزارت ورزش و جوانان در سه معیار کلی، یعنی گزینش کارمندان، شاخص های عملکردی منابع انسانی و حفظ کارمندان از کیفیت لازم برخوردار باشد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ترکیب تمرین مشاهده ای، سایه زنی و فیزیکی بر یادگیری مهارت پرتاب دارت بود. بدین منظور، 72 دانش آموز دختر دبیرستانی 17 تا 19سال به طور تصادفی در شش گروه 12 نفری (مشاهده ای، سایه زنی، فیزیکی، ترکیبی یک (مشاهده ای فیزیکی)، ترکیبی دو (مشاهده ای سایه زنی فیزیکی) و کنترل) قرار گرفتند. پس از پیش آزمون، در مرحله اکتساب هریک از گروه ها مهارت پرتاب دارت را براساس دستورالعمل ویژه هر گروه، 60 مرتبه تمرین کردند؛ اما گروه کنترل تمرینی را انجام نداد. 10 دقیقه پس از مرحله اکتساب، آزمون های یادداری/ انتقال فوری اجرا شد و پس از 24 ساعت بی تمرینی، آزمون های یادداری/ انتقال تأخیری انجام گرفت. نتایج تحلیل واریانس با اندازه های تکراری نشان می دهد (P=0.05) که گروه های تمرینی درمقایسه با گروه کنترل به طور معناداری عملکرد بهتری داشته اند (P=0.000). گروه فیزیکی و ترکیبی یک (مشاهده ای فیزیکی) نیز نسبت به گروه های مشاهده و سایه زنی به طور معناداری بهتر عمل کرده اند (P<0.05) و گروه ترکیبی دو (مشاهده ای سایه زنی فیزیکی) درمقایسه با تمام گروه ها به طور معناداری عملکرد بهتری داشته است (P=0.000). به طورکلی، نتایج این پژوهش نشان می دهد که ترکیب سه شیوه مشاهده ای، سایه زنی و فیزیکی درمقایسه با سایر روش های تمرینی منجر به حداکثر یادگیری می گردد.

هدف این مقاله مروری، بررسی نظام مند تأثیر فعالیت بدنی منظم بر سایتوکین در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است. این مطالعه مروری نظام مند، براساس واژه های سیستم MeSH در پایگاه های اطلاعاتی پاب مد، گوگل اسکولار، ساینس دایرکت و اشپرینگر به زبان انگلیسی و پایگاه های اطلاعاتی مگ ایران و جهاد دانشگاهی به زبان فارسی انجام شد. معیار های انتخاب مقاله شامل فارسی یا انگلیسی بودن زبان مقاله، بازه زمانی 15 سال اخیر، صرفاً مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس، بررسی اثر فعالیت بدنی منظم در مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس به همراه ارزیابی فاکتورهای پیش التهابی و ضدالتهابی بود. روش کار مطالعات به وسیله مقیاس PEDro ارزیابی شد. ازبین 1320 مطالعه موردبررسی، 18 مطالعه شرایط موردنظر را داشتند. میانگین شاخص PEDro مطالعات مرور شده 12/1 ± 72/6 بود. مطالعات از تمرین های استقامتی (سه مطالعه)، مقاومتی (پنج مطالعه)، ترکیبی (شش مطالعه)، ویبریشن (یک مطالعه) و تمرین در آب (سه مطالعه) استفاده کرده بودند. پرکاربردترین سایتوکین در مطالعات مرورشده به ترتیب مربوط به اینترلوکین شش و 10 (به ترتیب 10 و نه مطالعه) بودند. مطالعات بیشتری لازم است؛ اما فعالیت بدنی منظم می تواند به عنوان یک روش درمانی کمکی در بیماری مولتیپل اسکلروزیس موردتوجه باشد و ازطریق تعدیل سایتوکین ها، بر روند بیماری مولتیپل اسکلروزیس مؤثر باشد.

امروزه حمایت ورزشی یک ابزار اثربخش بازاریابی برای شرکت های تجاری است، که برای صنعت ورزش نیز یک روش کسب درآمد محسوب می شود. هدف تحقیق پیش رو شناسایی عوامل مؤثر برجذب حامیان در ورزش قهرمانی استان خراسان شمالی بود، روش تحقیق آمیخته اکتشافی بود که در مرحله اول 30 نفر از خبرگان ورزش استان به صورت هدفمند و گلوله برفی مورد مصاحبه عمیق قرار گرفتند. با تحلیل تم داده های کیفی 100 کد مختلف در 15 تم فرعی و سه تم اصلی تولید شد. برای مرحله کمی پرسشنامه ای 100 سؤالی طراحی شد و با تأیید 7 نفر از خبرگان ورزش استان، روایی آن تأیید شد. جامعه آماری در مرحله کمی کلیه اعضای هیأت های ورزشی، باشگاه ها، شرکت های حامی، ورزشکاران و مربیان زبده، استادان رشته مدیریت ورزشی و رؤسای ادارات ورزش و جوانان شهرستان ها به تعداد 143 نفر بودند که به صورت تمام شمار جهت نمونه انتخاب شدند، تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و دوم داده های پرسشنامه نشان داد که شاخص های برازش مدل عوامل مؤثر بر جذب حامیان از توان بالایی برخوردار است و طبق نتایج از 100 سؤال اولیه 65 سؤال تأیید شد، سه عامل مؤثر برجذب حامیان ورزشی به ترتیب اهمیت عوامل داخلی (عوامل مدیریتی، منابع مالی، منابع انسانی، سیستم بازاریابی، سیستم اطلاعاتی، تولید یا عملیات حمایتی و تحقیق و توسعه)، عوامل خارجی خرد (مشتریان، رسانه ها، رقبای بالقوه و رقبای غیرمستقیم) و عوامل خارجی کلان (سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فناوری) بودند.

مقدمه و هدف: امروزه ورزش در اقتصاد به ویژه تولید و اشتغال برای تعالی جوانان، مساعد کردن محیط کسب وکار بسیار اثرگذار است. در این رابطه شناخت موانع کارآفرینی در ورزش به سیاست گذاری درست برای توسعه ی محیط کسب وکارهای ورزشی کمک می کند. با توجه به اهمیت موضوع هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی موانع کارآفرینی در ورزش می باشد. روش شناسی: در این تحقیق از نظرات 15 نفر از خبرگان ورزشی که با بهره گیری از روش گلوله برفی به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند، استفاده شد. بدین منظور در این پژوهش ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با خبرگان (روش دلفی) به شناسایی موانع کارآفرینی در ورزش پرداخته شده است. پس از شناسایی موانع کارآفرینی در ورزش با استفاده از روش دیمتل (DEMATEL)، روابط درونی بین موانع مشخص و مدل شبکه متناظر با آن ترسیم گردید. سپس بر اساس مدل شبکه ارائه شده، پرسشنامه خبرگان به منظور تعیین درجه اهمیت هر یک از موانع با استفاده از ANP طراحی گردید. نتایج: نتایج حاصل از رویکرد تلفیقی ANP و DEMATEL در خصوص تعیین وزن معیارها و اولویت بندی عوامل موثر بیانگر این است که در بین عوامل، موانع محیطی (با وزن 499/0) دارای بیشترین درجه اهمیت و موانع رفتاری (با وزن 119/0) دارای کمترین اهمیت می باشند.بحث و نتیجه گیری: باید موضوع کارآفرینی در ورزش به عنوان یک ارزش و یک ضرورت در جامعه مورد توجه همگانی قرار بگیرد.

هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی موانع مشارکت زنان معلول جسمی و حرکتی در برنامه های اوقات فراغت ورزشی در استان قم بود. این مطالعه ازنوع پژوهش های کاربردی بود که به صورت پیمایشی انجام شد. زنان معلول جسمی و حرکتی مراجعه کننده به مراکز بهزیستی و مددکاری (200 نفر) نمونه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، پرسش نامه تعدیل شده محمدپور رنجبر و همکاران (1393) در مقیاس لیکرت بود که روایی محتوایی و صوری آن با نظر خواهی از 10 نفر از متخصصان حوزه مدیریت ورزش و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون فریدمن برای رتبه بندی موانع و گویه های مربوط به آن) تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که موانع مشارکت زنان معلول جسمی و حرکتی، به ترتیب اولویت عبارت اند از: موانع اقتصادی، رسانه ای، ساختاری، فرهنگی و اجتماعی، شبکه های اجتماعی و موانع فردی. به نظر می رسد که توجه به محدودیت های مالی برای رفع این موانع و همچنین، اطلاع رسانی ازطریق رسانه ها بتواند تاحدودزیادی موانع اصلی افزایش مشارکت ورزشی بانوان معلول جسمی و حرکتی را برطرف کند.

در شرایط کنونی اوضاع صنعت ورزش ایران، به کار بردن فعالیت های بازاریابی ازقبیل جذب حمایت های مالی با هدف پیشبرد پروژه های ورزشی ضروری است؛ بنابراین، هدف از انجام این پژوهش بررسی موانع دخیل در جذب سرمایه پروژه های ورزشی استان آذربایجان غربی بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی توسعه ای، از لحاظ ماهیت، توصیفی و ازحیث روش جمع آوری داده ها، میدانی بود. جامعه آماری پژوهش متناسب با اهداف تعیین شده مطالعه، متخصصان مدیریت ورزشی، مسئولان اداره کل ورزش وجوانان استان و متخصصان بازاریابی ورزشی بودند. درهمین راستا، 50 نفر انتخاب شدند و پس از توزیع پرسش نامه بین آن ها، 42 پرسش نامه جمع آوری شد. در این پژوهش، پرسش نامه ای محقق ساخته برگرفته از پرسش نامه عنصری (1392) به صورت بسته تدوین شد. ارزیابی مهم ترین عوامل نشان داد که معیار عوامل مدیریتی و سازمانی، به عنوان مهم ترین عامل جذب سرمایه برای پروژه های ورزشی استان بود. همچنین، عوامل اجتماعی و فرهنگی کمترین اهمیت را داشتند. نتایج حاصل از پژوهش لزوم اهتمام به جذب حمایت مالی را آشکار می سازد که با اثربخشی تبلیغات، افزایش میزان سرمایه گذاری بخش خصوصی و روی کارآمدن شرکت های مختلف تولیدی و خدماتی این امر محقق می شود.

هدف از تحقیق حاضر شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر فساد مالی در صنعت ورزش میباشد. تحقیق حاضر از منظر پارادایم از نوع تحقیقات تفسیری، رویکرد کیفی، استراتژی گرندد تئوری میباشد. روش جمع آوری داده ها در تحقیق به شکل مصاحبه عمیق با 15 نفر از خبرگان و مدیران اجرایی حوزه وزارت ورزش، اساتید حوزه قضا، و متخصصان حوزه مدیریت ورزشی می باشد. روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی و گلوله برفی بوده و مصاحبه ها تا جایی ادامه پیدا کرد که اشباع نظری در خصوص سوالات و اهداف تحقیق حاصل گردید. فرمت داده ها به دو صورت صوت و متن بوده و تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار MAXQDA18 انجام گردید. محقق پس از کدگذاری باز و فرایندی مصاحبه های انجام شده، عوامل احصاء شده را در قالب شرایط علی، زمینه ای، مداخله گر معرفی نمود. مقوله های عوامل مدیریتی، حقوقی و ماهیتی ورزش به عنوان مقولات شرایط علی، و عملکرد سیاسیون، دولت و حاکمیت و ساختار را به منزله شرایط بس تر و مقوله های«رانت، دلالی و لابیگری، رسانه و عوامل انگیزشی» به منزله شرایط مداخله گر به عنوان عوامل اثر گذار بر فساد مالی در صنعت ورزش در ایران هستند. با توجه به این نتایج پیشنهاد می شود که مدیران و دست-اندرکاران ورزش کشور با تعدیل و ارتقای وضعیت مدیریتی، تدوین برنامه های اصولی و علمی، اتخاذ بهترین تصمیمات برای ورزش کشور با کمک متخصصان و خبرگان امر و در نهایت با ارتقای کیفیت مدیریت منابع خود زمینه کاهش فساد مالی در این سازمانها را فراهم نمایند.

هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش تکنولوژی بر روی تأمین مالی ورزش بانوان شهر تهران است. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی است که به شکل میدانی انجام شد. همچنین پژوهش، از لحاظ هدف جزء پژوهش های توسعه ای-کاربردی است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه مدیران و مالکان باشگاه های ورزشی شهر تهران هستند. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت از اعضای جامعه آماری به نسبت بخش ها و تخصص های مختلف از روش هدفمند و در دسترس نمونه انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد و روایی پرسش نامه توسط صاحب نظران (12 نفر)، تأیید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (0/94) محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی وجهت مشخص کردن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف - اسمیرنف با استفاده از نرم افزار SPSS24 انجام شد. یافته ها نشان داد که بین شبکه های مجازی، شبکه های تلویزیونی ، شبکه های ماهواره ای، رسانه های دیجیتال، تبلیغات الکترونیکی و در نهایت بین تکنولوژی و جذب حامیان مالی در ورزش بانوان شهر تهران ارتباط معنادار وجود دارد.  با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که پوشش رسانه ای گوناگون در جذب بخش خصوصی جهت سرمایه گذاری در ورزش قهرمانی بانوان دارای اهمیت زیادی است و توجه رسانه ها به علائم تبلیغاتی حامیان مالی و تحت پوشش قرار دادن رویدادها و ورزش های مختلف در برگزاری رویداد نیز در جذب حامیان مالی مؤثر است.

هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر دو شیوه تمرین هوازى بر تعادل ایستا و پویاى زنان سالمند است. برای دستیابی به این هدف 36 زن سالمند 75-60 سال به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1. گروه تمرین پیاده روی یا دویدن (12 نفر)، 2. گروه تمرین در آب (12 نفر)، 3. گروه کنترل (12 نفر). سپس دو گروه 1و2 به مدت 8 هفته و هفته ای سه جلسه در برنامه تمرینی پیاده روی (دویدن نرم) و تمرین در آب شرکت کردند. گروه کنترل در طول اجرای طرح، به فعالیت های روزمره خود می پرداختند و در فعالیت ورزشی خاصی شرکت نمی کردند. برای اندازه گیری تعادل ایستا و پویا از آزمون های شارپند رومبرگ و چوب موازنه استفاده شد. برای بررسی فرضیه های پژوهش و همچنین تعیین تفاوت بین گروه ها، از آزمون تحلیل کوواریانس (SPSS21) بهره گرفته شد. نتایج آزمون های آماری تفاوت معناداری را در نمرات پس آزمون مابین گروه های آزمایش و کنترل نشان داد (05/0P˂). همچنین نتایج نشان داد که گروه اول (پیاده روی و دویدن) در تعادل ایستا و پویا امتیازهای بیشتری نسبت به گروه دوم (تمرین در آب) کسب کرده است. از نتایج به دست آمده چنین برداشت می شود که هردو برنامه تمرینی به ویژه تمرین پیاده روی و دویدن نرم به منظور کاهش مشکلات این گروه از افراد مناسب است و مراکز مربوطه می توانند از آن به عنوان برنامه تمرینی استفاده کنند.

همان طورکه ورزش مشهور و فراگیر می شود، به همان اندازه دخالت سیاستمداران و حکومت ها در ورزش افزایش می یابد. هدف تحقیق حاضر، تبیین و تحلیل علل و پیامدهای ورود سیاسیون به ورزش ایران بود. کل فرایند تحقیق شامل دو مرحله است، مرحله اول پژوهش، تحقیق کیفی از نوع نظریه برخاسته از داده ها (با استفاده از ابزار مصاحبه و مطالعه مقالات، اسناد و مدارک)، مرحله دوم پژوهش، تحقیق کمی از نوع توصیفی- تحلیلی (با استفاده از روش دلفی و AHP). جامعه آماری پژوهش عبارت بود از کلیه مدیران که سابقه حضور در هیأت رئیسه های وزارت ورزش و جوانان (سازمان تربیت بدنی سابق)، کمیته ملی المپیک، فدراسیون های ورزشی به همراه نخبگان دانشگاهی (حداقل در سطح مدیر کل ورزش و جوانان استان سابقه مدیریتی داشتند) را داشتند. در مرحله کیفی از نظرهای 18 نفر از افراد، در قالب 22 مصاحبه (برخی افراد بیش از یک بار مورد مصاحبه قرار گرفتند) استفاده شد و زمانی که موضوع به حد اشباع نظری رسید، فرایند جمع آوری یافته ها پایان یافت. پس از پایان مرحله اول پژوهش، 56 متغیر مربوط به هدف تحقیق شناسایی شد. نتایج نشان داد شهرت و انگیزه های انتخابی از دیدگاه نخبگان مهم ترین علل ورود مدیران سیاسی به عرصه ورزش ایران است. همچنین توسعه زیرساخت ها و افزایش هرج و مرج در ورزش از مهم ترین پیامدهای مثبت و منفی ورود مدیران سیاسی به عرصه ورزش ایران است.

امروزه در تحقیقات بسیاری نشان داده شده است که تمرینات ورزشی به سلامت و بهبود عملکرد مغز منجر می شود. همچنین ممکن است مسیرهای عصبی و نورولوژیکی را در مغز افزایش دهند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۸ هفته تمرین تناوبی با شدت ۸۰ درصد سرعت بیشینه در هفته اول تا ۱۱۰ درصد سرعت بیشینه در هفته آخر بر میزان کلوتو،  PLPو TNF-α بافت مخچه موش های سالم بود. بدین منظور، تعداد ۲۰ سر موش ماده به طور تصادفی به دو گروه تمرین (۱۰=n) و کنترل (۱۰=n) تقسیم شدند. در گروه تمرین، حیوانات ۸ هفته تمرین تناوبی بر تردمیل را اجرا کردند. ابتدا به مدت ۳ دقیقه با سرعت ۶ متر بر دقیقه دویدند و هر ۳ دقیقه یک بار، ۳ متر بر دقیقه به سرعت تردمیل اضافه شد تا زمانی که قادر به حفظ این شدت نباشند. آخرین تلاش هر موش به عنوان حداکثر سرعت درنظر گرفته شد. در نهایت، پروتکل تمرینی به مدت ۸ هفته ۵ جلسه در هفته اجرا شد. از روش وسترن بلات به منظور اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل در سطح معناداری 05/0 P≤ تجزیه تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد، تمرین تناوبی به افزایش میزان کلوتو (01/0P≤) , PLP (05/0P≤) و کاهش میزان TNF-α (05/0P≤) در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. در نهایت می توان گفت ۸ هفته تمرین تناوبی میزان پروتئین های میلین ساز را افزایش و میزان TNF-α را کاهش داد. به نظر می رسد تمرین ورزشی با افزایش در بیومارکرهای میلین ساز، نقش مهمی در حفاظت از سیستم اعصاب مرکزی دارد.

هدف تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی گروه های مؤثر در نهادینه کردن ورزش همگانی در ایران بود. روش تحقیق آمیخته اکتشافی بود که در دو مرحله کیفی و کمی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق در مرحله کیفی کلیه افراد صاحب نظر در ارتباط با موضوع ورزش همگانی و نهادینه کردن بود که تا رسیدن به نقطه اشباع نظری افراد برای انجام مصاحبه به روش نمونه گیری هدفمند قضاوتی و گلوله برفی انتخاب شدند (15 نفر). در بخش کمی جامعه آماری متشکل از مدیران و کارشناسان مسئول ورزش همگانی بودند که به روش نمونه گیری تمام شمار افراد به عنوان نمونه انتخاب شدند (306 نفر). در مرحله کیفی ابزار تحقیق مصاحبه نیمه ساختارمند و در مرحله کمی پرسشنامه بود. روایی مصاحبه و پرسشنامه با استفاده ازنظر اساتید و متخصصین (10 نفر) بررسی شد و پایایی مصاحبه ها از طریق باز آزمون 83/0 و پایایی پرسشنامه از طریق آزمون ضریب آلفای کرونباخ 91/0 محاسبه گردید. در مرحله کیفی تحقیق از کدگذاری باز، محوری و گزینشی برای تحلیل و دسته بندی داده ها استفاده گردید. در مرحله کمی تحقیق نیز از آزمون کلموگروف اسمیرنف و تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول برای اولویت بندی گروه های مؤثر در نهادینه کردن ورزش همگانی در ایران استفاده گردید. نتایج تحقیق مرحله اول و دوم نشان داد هفت گروه به ترتیب اولویت شامل مدرسه، رسانه های جمعی، گروه های مرجع، خانواده، دولت، نهادهای مذهبی و دوستان و همسالان، در نهادینه کردن ورزش همگانی در ایران مؤثر بودند.