درخت حوزه‌های تخصصی

فعالیت های بدنی در دوران بارداری آثار مثبت متعددی برای مادر، جنین و طفل همراه دارند، اما درمورد نتایج آن از نظر پیامد هایی که در کودکان دارد، ابهام هایی وجود دارد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تمرین های هوازی، مقاومتی وترکیبی در دوران بارداری مادر بر رشد مهارت های حرکتی ظریف و درشت کودکان 12 ماهه بود. روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه گیری، هدفمند و شامل 60 نفر از زنان باردار سالم در دوره سه ماهه دوم باداری بود که داوطلبانه در مطالعه شرکت کردند. نمونه ها به طور تصادفی به چهار گروه 15 نفری شامل تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته در قالب 24 جلسه 60 دقیقه ای طبق برنامه مربوطه تمرین کردند. پس از زایمان، کودکان در 12 ماهگی توسط آزمون پی بادی-نسخه دوم سنجش شدند. تجزیه وتحلیل داده ها ازطریق آزمون آنوا و آزمون تعقیبی ال.اس.دی. و نرم افزار اس.پی.اس.اس. نسخه 22 انجام شد.یافته ها نشان داد که بین مهارت های حرکتی کودکان 12 ماهه ای که مادران آن ها تمرین بدنی داشتند، با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود داشت؛ به گونه ای که گروه تمرین هوازی بهترین عملکرد را داشتند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرین استقامتی تداومی بر بیان ژن کاسپاز-3 و متالوتیونئین - 2 بافت بطن چپ موش های صحرایی نر سالمند بود. تعداد 14 سر موش صحرایی     (26-24 ماهه و میانگین وزنی 20 ± 380 گرم)، به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین، تمرین استقامتی تداومی روی تردمیل را به مدت شش هفته انجام دادند ( 65 تا 70 درصد سرعت بیشینه). بیان ژن های کاسپاز-3 و متالوتیونئین- 2 بافت بطن چپ با تکنیک Real time PCR سنجیده شد و پس از کمی سازی مقادیر بیان ژن، با استفاده از فرمول 2-∆∆ct به وسیله روش آماری تی مستقل بررسی شد ( P < 0.05 ). نتایج نشان داد که شش هفته تمرین استقامتی تداومی به کاهش غیرمعنادار بیان ژن کاسپاز-3 ( P = 0.078 ) و افزایش غیرمعنا دار بیان ژن متالوتیونئین-2 ( P = 0.513 ) منجر شد. به نظر می رسد که انجام تمرین های استقامتی تداومی در سالمندان خطر آسیب های ناشی از آپوپتوز را القا نمی کند و می تواند در این جمعیت به کار گرفته شود.

هدف از انجام مطالعه حاضر، تأثیر شدت های مختلف تمرین مقاومتی و استقامتی بر بیان microRNA-133a ( mir-133a )، RUNX2 و گیرنده فعال کننده تکثیر پروکسی زوم گاما ( PPARγ ) در مغز اس تخوان موش های صحرایی نر سالمند نژاد ویستار بود. 40 سر موش صحرایی نر سالمند (میانگین سنی: 23 ماه، میانگین وزن: 27/438 گرم) نژاد ویستار به پنج گروه مساوی هشت تایی شامل تمرین های مقاومتی و استقامتی با شدت متوسط و شدید و گروه کنترل به طور تصادفی تقسیم شدند. تمرین های مقاومتی متوسط و شدید به ترتیب با شدت 60 درصد و 80 درصد حداکثر ظرفیت حمل ارادی با استفاده از نردبان مقاومتی، تمرین استقامتی با شدت متوسط 70-60 درصد سرعت بیشینه و تمرین استقامتی با شدت شدید 110-80 درصد سرعت بیشینه، با استفاده از تردمیل جوندگان انجام شدند و هر دو نوع تمرین پنج روز در هفته به مدت هشت هفته انجام شدند. بعد از پایان دوره تمرین، بیان mir-133a ، RUNX2 و PPARγ در بافت مغز استخوان تیبیا به روش RT–PCR اندازه گیری شد. تجزیه وتحلیل آماری با استفاده از آزمون کروسکال والیس در سطح P ≤ 0.05 انجام شد. این پژوهش نشان داد که میزان بیان mir-133a 0.197) = P )، Runx2 ( 0.960 = P ) و PPARγ 0.872) = P ) در گروه های تمرینی با شدت بالا و متوسط در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری نداشت؛ بنابراین، به نظر می رسد که تغییرات سلولی متابولیسم استخوان پس از انجام چنین تمرین هایی به دوره های طولانی تر تمرین ورزشی یا اندازه گیری های دیگری به ویژه در سطح پروتئومیکس نیاز دارد که باید در پژوهش های آینده بررسی شود.

یکی از موضوعات مورد علاقه پژوهشگران رفتار حرکتی، بررسی تأثیرات متفاوت راهبردهای توجهی بر رفتار حرکتی و فعالیت مغزی است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش دستورالعمل های توجهی بر تغییرات موج آلفا و تتا و دقت پرتاب دارت است. بدین منظور 20 دانشجوی پسر مبتدی در دارت (22-19 ساله) به طور داوطلبانه انتخاب شدند. پژوهش از نوع کاربردی است. ابتدا شرکت کنندگان 10 کوشش پرتاب دارت را در حالت پایه (بدون دستورالعمل توجهی) انجام دادند. سپس به صورت کانتربالانس در مجموع 20 کوشش تمرینی پرتاب دارت را در دو شرایط راهبردهای توجهی بیرونی و درونی اجرا کردند. در تمامی کوشش ها با استفاده از دستگاه بیوفیدبک موج آلفا و تتای مغزی آزمودنی ها ثبت شد و برای اندازه گیری دقت از فرمول خطای شعاعی استفاده شد. داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس درون گروهی با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 انجام گرفت. نتایج نشان داد که راهبرد توجه بیرونی در مقایسه با راهبرد توجه درونی سبب افزایش دقت پرتاب دارت (0001/0P=، افزایش طول موج آلفا (01/0P=) و کاهش موج تتا (01/0P=) می شود. این یافته ها، ضرورت استفاده از دستورالعمل های توجهی به خصوص توجه بیرونی را در تکلیف مهارت هدف گیری در سطح مبتدی نشان داد؛ بنابراین پیشنهاد می شود که مربیان از راهبرد توجه بیرونی برای بهبود دقت و اطلاعات مغزی در افراد مبتدی استفاده کنند

در این پژوهش، رفتارهای تصمیم گیری بازیکنان مرد نخبه فوتبال در موقعیت های مختلف با سه شدت تمرینی (استراحت، 40 درصد بیشینه و 80 درصد بیشینه) و سه موقعیت انگیزشی (پایین، متوسط و بالا) ارزیابی شدند. تعداد 14 بازیکن مرد نخبه فوتبال با حداقل هشت سال سابقه بازی در این پژوهش شرکت کردند (با میانگین سنی 07/23 سال). با استفاده از آزمون تحلیل واریانس عاملی و اندازه های مکرر در سطح آلفای 05/0P< داده های پژوهش تحلیل شدند. در زمانی که انگیختگی متوسط و بالا بود، افزایش شدت تمرین به افت دقت تصمیم گیری منجر شد. اما زمانی که انگیختگی پایین بود، تفاوتی در دقت تصمیم گیری در سه شدت تمرینی وجود نداشت. براین اساس، رفتار تصمیم گیری در فوتبالیست های نخبه تحت تأثیر تعاملات بازیکن با محدودیت های محیطی درحین تلاش برای دستیابی به هدف عملکردی خاصی قرار می گیرد.

هدف پژوهش حاضر، انطباق پذیری، تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسش نامه خودارائه گری در تمرین در جامعه ورزشکاران بود. تعداد 381 ورزشکار با سطوح مختلف مهارتی انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری استفاده شده در پژوهش حاضر، پرسش نامه 14 سؤالی خودارائه گری در تمرین (کونری و همکاران، 2000) بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، ضرایب آلفای کرونباخ و همبستگی درون طبقه ای نشان داد که پرسش نامه خودارائه گری در تمرین، از ساختار دوعاملی و 14 سؤالی پرسش نامه اصلی حمایت کرده است و روایی عاملی و  پایایی آن را تأیید کرده است؛ بنابراین، نسخه فارسی پرسش نامه خودارائه گری در تمرین دارای روایی و پایایی قابل قبولی در ورزشکاران ایرانی با سطوح مختلف مهارتی است و مربیان، ورزشکاران و پژوهشگران می توانند از این پرسش نامه استفاده کنند.

دانشجویان، قشر مهم جوانان شناخته می شوند و شرکت در رویداد های ورزشی با کیفیت بالا می تواند باعث افزایش رضایت از زندگی، سلامت روح و جسم آن ها شود؛ بنابراین، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ویژگی های کیفیت خدمات رویداد بر شادی و وفاداری ورزشکاران چهاردهمین المپیاد ورزشی دانشجویان کشور با نقش میانجی رضایتمندی است. تعداد 180 نفر از ورزشکاران حاضر در چهاردهمین دوره المپیاد ورزشی دانشجویان کشور، داوطلبانه به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مطالعه از پرسش نامه های کیفیت خدمات رویداد الکساندرس (2004)، مقیاس رضایتمندی برادی و همکاران (2006)، مقیاس وفاداری زیتسمال و همکاران (1996) و مقیاس شادی نیکلا (2009) استفاده شد. برای آزمون فرضیه ها از مدل معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی با استفاده از نرم افزار اسمارت پی. ال. اس. سه استفاده شد نتایج نشان داد که مدل اندازه گیری مناسب است؛ یعنی سازگاری درونی، روایی همگرا و روایی واگرا همه متغیرهای پژوهش تأیید شدند و در نتایج مدل ساختاری شاخص R2 متغیرهای رضایتمندی، وفاداری و شادی به ترتیب برابر با 630/0، 417/0 و 113/0 و شاخص Q2 متغیر رضایتمندی، وفاداری و شادی به ترتیب برابر با 465/0، 328/0 و 071/0 بودند. مدل ساختاری نشان داد که رضایتمندی تأثیر معناداری بر وفاداری و شادی داشت. وفاداری نیز بر شادی تأثیرگذار بود و درنهایت، کیفیت نتایج بر رضایتمندی تأثیرگذار بود. نتایج تحلیل اهمیت- عملکرد نشان داد که کیفیت نتایج بیشترین تأثیر را بر شادی داشت؛ بنابراین، پیشنهاد می شود که با ارائه رویدادی با کیفیت بالا می توان موجب افزایش شادی و متعاقب آن، رضایت از زندگی دانشجویان شد.

هدف، مقایسه تناسب حامیان مالی تیم ملی والیبال با این تیم از دیدگاه تماشاچیان است.تحقیق از نوع پیمایشی و برای جمع آوری داده ها از روش نمونه گیری تصادفی استفاده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه زدراوکویچ و همکاران استفاده شد. آن ها، برای بررسی تناسب از نه بعد خرد و دو بعد کلان استفاده کردند. برای مقایسه از آزمون تحلیل واریانس چندگانه و برای آزمون های تعقیبی از آزمون شفه و برای تحلیل از نرم افزار STATISTICA استفاده شد. آزمون های اندازه گیری و معادلات ساختاری برای سه حامی مالی نیز با استفاده از نرم افزار M Plus مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمون تحلیل واریانس چندگانه نشان داد بین ابعاد مختلف خرد و کلان تناسب، بجز بعد جغرافی، اختلاف معناداری بین سه حامی مالی وجود دارد. اما آزمون تعقیبی نشان داد بین ابعاد مختلف تناسب بانک دی و همراه اول، تفاوت معناداری وجود ندارد و بین ابعاد مختلف تناسب مجید و همراه اول و همچنین مجید و بانک دی، به جز مقایسه بعد مشارکت بین برند مجید و همراه اول و مقایسه بعد مأموریت بین برند مجید و بانک دی، همه ابعاد تفاوت معناداری را نشان می دهند. آزمون های اندازه گیری و معادلات ساختاری برای سه حامی مالی، با توجه به شاخص های تعریف شده، نتایج قابل قبولی را نشان دادند.با توجه به نتایج این تحقیق، حامیان مالی و تیم ها برای افزایش رابطه برد-برد، بهتر است بر رابطه متناسبی تمرکز کرده و در صورتی که این رابطه حمایتی از منظر پاسخ دهندگان، متناسب به نظر نمی رسد، با اقداماتی موارد متناسب خودشان با مورد حمایت شده را روشن سازی کنند

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط محیط زمینه ای اجتماعی، انگیزش، احساس لذت از فعالیت بدنی و رضایت مندی دانشجویان در کلاس تربیت بدنی، بر اساس نظریه خودمختاری بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی می باشد. تعداد 393 دانشجو (200 مرد، 193 زن) از دانشجویانی که در نیم سال اول 94-95،  درس تربیت بدنی عمومی داشتند، به روش نمونه گیری خوشه ای، انتخاب و پرسش نامه های محیط حامی خودمختاری و کنترل کننده، جهت گیری انگیزشی، احساس لذت از فعالیت بدنی، و رضایت مندی از کلاس تربیت بدنی را تکمیل کردند. نتایج تحلیل همبستگی و تحلیل مسیر، نشان داد محیط حامی خودمختاری در کلاس تربیت بدنی پیش بین کننده جهت گیری انگیزشی خودمختار دانشجویان نیست و تنها ارتباط مستقیمی با احساس لذت و رضایت مندی از کلاس تربیت بدنی دارد. با این وجود، محیط کنترل کننده از طریق نقش واسطه ای شاخص خودمختاری انگیزش، احساس لذت از فعالیت های بدنی، و رضایت مندی از کلاس تربیت بدنی را به طور منفی پیش بینی می کند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر گرایش به مُدگرایی ورزشکاران حرفه ای طراحی و اجرا شد. پژوهش حاضر از نوع، پژوهش های توصیفی تحلیل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد خبره و آگاه در حوزه مُدگرایی و رفتارشناسی ورزشکاران بودند. این افراد شامل برخی اساتید دانشگاهی، مربیان تیم های ملی ایران و باشگاه های ورزشی و ورزشکاران باتجربه و سابقه دار تیم های ملی و باشگاه های کشور بودند.  ابزار پژوهش حاضر پرسش نامه محقق ساخته ای بود که در راستای اهداف تحقیق طراحی گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که عوامل موُثر بر گرایش به مُدگرایی ورزشکاران حرفه ای در چهار سطح تقسیم بندی گردید. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عوامل فرهنگی و عوامل شخصی به عنوان عوامل کلیدی در شکل گیری مُدگرایی می باشد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شدت تمرین ورزشی بر ظرفیت نوزایی قلبی در رت های مبتلا به آنفارکتوس میوکارد (MI) بود. به این منظور، ابتدا رت های نر نژاد ویستار تحت عمل جراحی بستن شریان کرونری LAD قرار گرفتند و سپس از طریق اکوکاردیوگرافی ایجاد MI تأیید شد. چهار هفته پس از جراحی، رت های مبتلا به MI به صورت تصادفی در گروه های تمرین ورزشی با شدت های کم (LIT)، متوسط (MIT)، بالا (HIT) و شم (Sham) به اضافه گروه کنترل سالم (Con) قرار گرفتند و پروتکل های تمرین ورزشی را به مدت 6 هفته و 5 جلسه در هفته اجرا کردند. پس از اتمام مداخله تمرین ورزشی رت ها تشریح شده و داده های حاصل از طریق آزمون ANOVA یکطرفه و آزمون LSD تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد بین گروه ها در مقادیر کسر تزریقی، کسر کوتاه شدگی، mRNA Gata4 و mRNA Tbx5 تفاوت معناداری وجود دارد (001/0P=). نتایج آزمون تعقیبی نشان داد در هر سه گروه تمرین ورزشی مقادیر کسر تزریقی و کسر کوتاه شدگی نسبت به گروه Sham افزایش معناداری داشته اند، اما با وجود این افزایش، مقادیر آنها در گروه Con به شکل معناداری بیشتر از گروه های مبتلا به MI بود. همچنین در مقادیر mRNA Gata4 گروه LIT نسبت به گروه های MIT، HIT، Sham و Con افزایش معناداری مشاهده شد. با وجود این، در مقادیر mRNA Tbx5 بین گروه های مبتلا به MI تغییرات معناداری مشاهده نشد و تنها مقادیر mRNA Tbx5 در گروه Con نسبت به گروه های مبتلا به MI به صورت معناداری بیشتر است. در نتیجه، تمرین ورزشی صرف نظر از شدت، عملکرد قلبی رت های مبتلا به MI را افزایش می دهد، اما به نظر می رسد تمرین ورزشی با شدت کم، عامل مؤثرتری در افزایش ظرفیت نوزایی قلبی رت های مبتلا به MI باشد.

قدرت و توان ازجمله مهم ترین عناصر مؤثر در شمشیربازی هستند، اما درحال حاضر چگونگی اندازه گیری درست آن ها در شمشیربازی شناخته شده نیست؛ براین اساس، هدف این پژوهش مقایسه کینتیک پرش و تعیین ارتباط آن با عملکرد لانج شمشیربازان ملی پوش و باشگاهی فلوره بود. در این مطالعه، هشت شمشیرباز زن، شامل چهار نفر ملی پوش و چهار نفر باشگاهی در اسلحه فلوره شرکت کردند. توان مفصلی، انرژی مکانیکی و نیروی عکس العمل در لحظه پوش آف شمشیربازان با استفاده از صفحه نیرو و سرعت لانج با استفاده از انتگرال گیری از نمودار نیروی عکس العمل افقی زمین به دست آمدند. یافته های پژوهش نشان دادند که بین توان اسکات جامپ و دراپ جامپ با سرعت لانج ارتباطی معنادار وجود داشت و این متغیرها در شمشیربازان تیم ملی بیشتر از شمشیربازان باشگاهی بودند (P < 0.05). همچنین، اسکات جامپ در ارزیابی قدرت کانسنتریک و دراپ جامپ در ارزیابی قدرت انفجاری اندام تحتانی شمشیربازان نسبت به سایر آزمون ها مؤثرتر عمل کردند. با توجه به اهمیت این متغیرها در شمشیربازی می توان از آن ها به عنوان آزمونی مناسب برای ارزیابی شمشیرباز استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی هشت هفته آموزش راهبردهای شناختی- رفتاری بر سطح کورتیزول بزاقی ورزشکاران مبتدی دو ومیدانی با پیگیری سه ماهه بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و طرح پیش آزمون-پس آزمون- پیگیری بود. 20 دونده استقامت مرد نوجوان با دامنه سنی 18- 16 سال، به طور تصادفی در دو گروه آموزش راهبردهای شناختی- رفتاری و کنترل قرار گرفتند. پروتکل مداخله گروه آزمایش شامل 8 جلسه و تکلیف خانگی روزانه به کمک روانشناس بالینیِ متخصص انجام شد. داده های پژوهش با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس مرکب تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد آموزش راهبردهای شناختی-رفتاری منجر به کاهش غلظت کورتیزول بزاقی مراحل پس آزمون و پیگیری در گروه آزمایش گردید. بر اساس یافته ها پیشنهاد می گردد آموزش راهبردهای شناختی- رفتاری به عنوان یک روش مؤثر در کاهش سطح کورتیزول بزاقی ورزشکاران مبتدی دو و میدانی مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: اطلاعات متفاوتی درباره تأثیر انواع فعالیت های ورزشی برعوامل انعقادی وجود دارد. از این رو، هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات ریووفلکس اکستریم بر برخی از شاخص های انعقادی در زنان بزرگسال بود. روش تحقیق: جامعه آماری این تحقیق زنان رده سنی 25 تا 40 سال شهرستان آزادشهر بودند که از بین داوطلبین، تعداد 30 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. این افراد به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری گروه کنترل و تمرین با دستگاه ریووفلکس اکستریم تقسیم شدند. گروه تجربی پروتکل تمرینی کششی و مقاومتی با استفاده از ریووفلکس اکستریم را به مدت 8 هفته و 3 جلسه در هر هفته انجام دادند. تمرینات هر جلسه به مدت 60 دقیقه (15 دقیقه گرم کردن، 40 دقیقه تمرین و 5 دقیقه سرد کردن) انجام شد. از آزمودنی های تحقیق 24 ساعت قبل از شروع تمرین و 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی (بعد از 8 هفته)، نمونه های خونی گرفته شد. متغیرهای زمان نسبی ترمبوپلاستین فعال شده و زمان پروترومبین با استفاده از دستگاه استاگو و سطوح فیبرینوژن پلاسما به روش انعقادی، اندازه گیری شدند. برای مقایسه اختلافات بین گروهی از آزمون t مستقل و برای بررسی تغییرات درون گروهی از آزمون t وابسته استفاده گردید و سطح معنی داری 0/05≥p در نظر گرفته شد. یافته ها: تمرینات ریووفلکس اکستریم موجب کاهش میزان فیبرین وژن نسب ت به گروه کنترل شد (0/02=p)؛ اما تفاوت معنی داری بین دو گ روه در مقادی ر نسب ی ترمبتوپلاستین فع ال ش ده (0/76=p) و زمان پروترومبین (0/24=p) مشاهده نگردید. نتیجه گیری: تمرین قدرتی و کششی با ریووفلکس اکستریم، احتمالاً عامل مؤثری در بهبود متغیرهای خونی مرتبط با عوامل خطرزای بیماری های قلبی- عروقی، به خصوص کاهش لخته خون در زنان بزرگسال است.

این پژوهش با هدف تحلیل وضعیت شبکه رادیویی ورزش، از دیدگاه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش در سال 1395 ، انجام شد. روش پژوهش ازنظر راهبرد، ترکیبی (کمی و کیفی)، ازحیث مسیر اجرا، مصاحبه عمیق و پیمایشی و ازلحاظ هدف، کاربردی بود. همه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش جمهوری اسلامی ایران در سال 1395 جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. با توجه به محدودبودن جامعه پژوهش، نمونه برابر با جامعه آماری بود و از روش نمونه گیری تمام شمار به تعداد 49 نفر برای نمونه گیری استفاده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه پژوهشگرساخته با 20 سؤال استفاده شد.روایی صوری و محتوایی پرسش نامه به تأیید اساتید تربیت بدنی رسید و پایایی پرسش نامه ازطریق ضریب آلفای کرونباخ (82/0= α) گزارش شد. علاوه بر سؤال های بسته پرسش نامه، از سؤال های نیمه ساختاریافته نیز استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف- اسمیرنوف و تی تک نمونه ای) با نرم افزاراس.پی.اس.اس. نسخه 22 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش جمهوری اسلامی ایران، شبکه رادیویی ورزش ازنظر برخورداری از هدف،عملکرد مدیر شبکه، عملکرد تهیه کنندگان شبکه، عملکرد گویندگان شبکه، عملکرد گزارشگران لحظه به لحظه شبکه و عملکرد کلی شبکه رادیویی ورزش، در مقایسه با سایر شبکه ها در وضعیتی مناسب قرار داشت؛ اما عملکرد گزارشگران میدانی شبکه در وضعیتی نامناسب گزارش شد. با توجه به نتیجه عملکرد ضعیف گزارشگران پیشنهاد می شود که شبکه رادیویی ورزش برای آموزش و توانمندسازی گزارشگران ورزشی اقدام کند.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش میانجی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی در رابطه بین محیط ادراک شده و مشارکت در فعالیت بدنی اوقات فراغت کارکنان بود. روش پژوهش، توصیفی ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه تمامی کارکنان منطقه 13 دانشگاه آزاد اسلامی در سال تحصیلی 97-1396 بودند (تعداد = 2050). براساس فرمول کوکران، حجم نمونه 324 نفر برآورد شد که به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه های محیط ادراک شده (روبرتسون- ویلسون و همکاران، 2007)، حمایت اجتماعی (سالیس و همکاران، 1987)، خودکارآمدی (شرر و همکاران، 1983) و مشارکت در فعالیت بدنی اوقات فراغت (پژوهشگران) جمع آوری شدند. ارزیابی الگوی پیشنهادی ازطریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار های ایموس و اس.پی.اس.اس. نسخه 24 انجام شد. نتایج نشان داد که مسیرهای مستقیم محیط ادراک شده به حمایت اجتماعی و خودکارآمدی، حمایت اجتماعی به خودکارآمدی و خودکارآمدی به مشارکت در فعالیت بدنی، معنا دار شدند. همچنین، نقش میانجی گر خودکارآمدی در رابطه بین محیط ادراک شده و حمایت اجتماعی با مشارکت در فعالیت بدنی تأیید شد؛ بنابراین، با توجه به یافته های پژوهش پیشنهاد می شود، شرایط محیطی مساعد و نیز حمایت های اجتماعی لازم فراهم شوند تا به این طریق بتوان میزان مشارکت کارکنان در فعالیت های بدنی را افزایش داد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین فراموشی سازمانی هدفمند و چابکی سازمانی با اثربخشی سازمانی کارکنان اداره کل ورزش وجوانان استان اصفهان انجام گردید. این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهشهمه کارکنان اداره کل ورزش وجوانان استان اصفهان در سال 1398 بودند. در این پژوهش از روش نمونه گیری سرشماری استفاده شد و حجم نمونه 140 نفر درنظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه استاندارد فراموشی سازمانی هدفمند صلواتی و همکاران (1392) با اقتباس از مدل هالن و فیلیپس (2004)، پرسش نامه چابکیسازمانیشریفیوژانگ(1999) و پرسش نامه اثربخشی سازمانی پارسونز (1969) بود که روایی آن ها به تأیید اساتید مدیریت ورزشی رسید و پایایی پرسش نامه ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ، برای فراموشی سازمانی هدفمند برابر با 86/0، چابکی سازمانی برابر با 89/0 و اثربخشی سازمانی برابر با 89/0 به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش آمار توصیفی و استنباطی با نرم افزارهای اس.پی.اس.اس. نسخه 22 و آموساستفاده شد. در بخش آمار توصیفی از فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در بخشی آمار استنباطی از آزمون کلموگروف- اسمیرنوف، ضریب همبستگی، ضریب کانونی و مدل سازی ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که همبستگی بین فراموشی سازمانی هدفمند با اثربخشی سازمانی کارکنان برابر با 32/0 و همبستگی بین فراموشی سازمانی هدفمند با چابکی سازمانی کارکنان برابر با 23/0 بود که در سطح 05/0 معنا دار بود. همچنین، طبق مدل برازشی، میزان تأثیر چابکی سازمانی بر اثربخشی سازمانی برابر با 32 درصد و میزان تأثیر فراموشی سازمانی بر اثربخشی سازمانی برابر با 37 درصد بود. همبستگی بین فراموشی سازمانی هدفمند با اثربخشی سازمانی کارکنان برابر با 38/0 و بین چابکی سازمانی با اثربخشی سازمانی کارکنان برابر با 31/0 بود. ضریب تأثیر فراموشی بر انطباق برابر با 82/0، بر کسب هدف برابر با 62/0، بر یگانگی برابر با 71/0 و بر حفظ الگو برابر با 80/0 بود. همچنین، میزان تأثیر چابکی بر انطباق برابر با 92/0، بر کسب هدف برابر با 49/0، بر یگانگی برابر با 49/0 و بر حفظ الگو برابر با 46/0 بود. با توجه به نتایج پژوهش می توان گفتکهمدیرانوزارتورزش وجوانانباید توجهخاصیبه عاملفراموشی سازمانیوچابکی سازمانیو ارائهشیوه هایخلاقبرایاصلاح ساختارسازماندرجهتنیلبه اثربخشی سازمانیداشته باشند.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر جو تبحرگرا و معلم محور بر سطح فعالیت بدنی دانش آموزان دختر زیر 8 سال شهرکرد بود. راهبرد این تحقیق نیمه تجربی و از لحاظ هدف کاربردی می باشد که با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. تعداد 60 دانش آموز دختر به روش نمونه گیری در دسترس از مدارس ابتدایی شهرستان شهرکرد انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه جوانگیزشی تبحرگرا، رویکرد معلم محور و گروه کنترل قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون میزان فعالیت بدنی کودکان با استفاده از گام شمار ثبت شد. برنامه مداخله در طی 12 جلسه صورت گرفت. بعد از اتمام دوره مداخله، پس آزمون گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل واریانس مرکب جهت مقایسه اثرات درون گروهی و بین گروهی استفاده شد. نتایج نشان داد که در مرحله پیش آزمون بین گروه ها تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0

هدف از تحقیق حاضر، طراحی برنامه راهبردی اداره کل تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان بر اساس سند چشم انداز افق 1404 بود. این تحقیق از نوع زمینه یابی است که به روش توصیفی-تحلیلی و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری را 84 روسای پردیس های دانشگاه فرهنگیان، کارشناسان شامل مدیر کل تربیت بدنی و معاونین و کارشناسان اداره کل و متخصصان و نخبگان رشته تربیت بدنی در دانشگاه فرهنگیان، تشکیل می دادند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل مصاحبه و پرسشنامه باز و بسته بود که روایی و پایایی پرسشنامه توسط اساتید و صاحب نظران مدیریت ورزشی تایید گردید. اطلاعات بدست آمده بر اساس نقطه نظرات شورای راهبردی 12 قوت، 11 ضعف، 12 فرصت و 11 تهدید نهایی گردید. به منظور بررسی توزیع نرمال داده ها، از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف و برای تجزیه و تحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های توصیفی از آزمون فریدمن و ماتربس ارزیابی درونی و بیرونی استفاده گردید. بر اساس نمره نهایی 56/2 ماتریس عوامل داخلی و نمره 57/2 ماتریس عوامل خارجی و محاسیات لازم موقعیت استراتژیک اداره کل تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان تهاجمی شناسایی شد. با بهره مندی از تحلیل اس دبیلو او تی، 3 استراتژی در برابر نقاط قوت داخلی و فرصت های بیرونی، 3 استراتژی در برابر نقاط قوت داخلی و تهدیدات بیرونی، 3 استراتژی در برابر نقاط ضعف داخلی و فرصت های بیرونی و 2 استراتژی در برابر نقاط ضعف داخلی و تهدیدات بیرونی و در مجموع 11 استراتژی شناسایی و بر اساس ماتریس کمی برنامه ریزی استراتژیک در سه بخش استراتژی های قوت داخلی و فرصت های بیرونی اولویت بندی شدند.