درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش تاثیر ابعاد مقیاس ارزش های شغلی و خانوادگی بر خود کارآمدی دانشجویان رشته تربیت بدنی با در نظر گرفتن نقش میانجی خلاقیت و اوقات فراغت بود. پژوهش توصیفی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را دانشجویان رشته تربیت بدنی دانشگاههای آزاد شهر تهران تشکیل دادند (1800N=). حجم نمونه با استفاده از جدول نمونه گیری مورگان 360 نفر برآورد گردید. نمونه گیری به صورت خوشه ای تصادفی انجام شد. ابزار پژوهش چهار پرسشنامه مقیاس ارزش های شغلی و خانوادگی (فارمروبن،1970)، اوقات فراغت نظریان مادوانی و رمضانی (1392)، خلاقیت مقیمی (1388) و خود کارآمدی دارابی (1395) بود. روایی پرسشنامه ها به تایید 15 نفر از اساتید رسید. همچنین برای پایایی ابزار از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج بیانگر آن بود که اثر مقیاس ارزش های شغلی و خانوادگی بر خود کارآمدی از طریق خلاقیت و اوقات فراغت دانشجویان رشته تربیت بدنی مثبت و معنی داری است (05/0≥P). به عبارتی دیگر، بخشی از اثر متغیر مقیاس ارزش های خانواده و شغل به واسطه متغیرهای اواقات فراغت و خلاقیت بر خودکارآمدی دانشجویان رشته تربیت بدنی انتقال داده می شود. با توجه به یافته های پژوهش می توان اینگونه نتیجه گرفت که خانواده و اشتغال از جمله موارد مهم زندگی انسان محسوب می شوند که در صورت انطباق آن با شرایط و علاقه دانشجویان رشته تربیت بدنی، آثار مطلوبی برای جامعه به دنبال خواهد داشت. بعبارت دیگر خلاقیت باعث باعث توازن بین شغل و خانواده می شود و این امر موجب خودکارآمدی بالاتر در بین دانشجویان رشته تربیت بدنی می شود، افرادی که احساس خودکارآمدی بالاتری دارند با وجود موانع احتمالی مشارکت بیشتری در اوقات فراغت فعال دارند.

با توجه به اهمیت موضوع پاسخگویی در سازمان های ورزشی، پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع و محدودیت های اجرای نظام پاسخگویی در سازمان های ورزشی و ارائه راهکار در قالب یک الگو انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع ترکیبی بود که در بخش کیفی از 25 نفر از استادان و خبرگان حوزه ورزش به صورت هدفمند نظرخواهی شد و 9 عامل شامل موانع قانونی، کارکردی، محیطی، فرهنگی، سازمانی، مدیریتی، فردی، رفتاری و ساختاری به عنوان موانع اجرای نظام پاسخگویی در سازمان های ورزشی شناسایی شد. در بخش کمی نیز، 211 نفر از مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان به روش نمونه گیری در دسترس، به پرسشنامه پژوهش پاسخ دادند. روایی پرسشنامه با استفاده از نظر استادان مدیریت ورزشی و خبرگان بررسی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ 88/0 محاسبه شد. آزمون تحلیل عاملی اکتشافی نیز پرسشنامه محقق ساخته پژوهش حاضر را تأیید کرد. آزمون تحلیل مسیر الگوی پیشنهادی پژوهش نشان داد که به جز موانع محیطی، تمامی متغیرهای شناسایی شده در پژوهش، اثر مثبت و معناداری بر موانع پاسخگویی سازمان های ورزشی می گذارند و در این بین نیز بیشترین میزان اثر مربوط به موانع کارکردی با 47 درصد است. با توجه به یافته های پژوهش حاضر به مسئولان و مدیران سازمان های ورزشی کشور پیشنهاد می شود برای رفع موانع شناسایی شده تلاش کنند تا اثربخشی سازمان های ورزشی بهبود یابد.

تحقیق حاضر با هدف تعیین اثربخشی تبلیغات با استفاده از ورزش در شبکه های اجتماعی (مورد مطالعه: اینستاگرام) انجام گرفت. این تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی است. به این منظور، جامعه آماری تحقیق را کاربران ایرانی صفحات ورزشی اینستاگرام تشکیل دادند و کاربران صفحات پوستر فوتبال 1 و 2، چه جذاب، اخبار پرسپولیس، ساینس بیس فیت و دانشکده علوم ورزشی به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شدند. تجزیه وتحلیل آماری براساس 260 پرسشنامه انجام گرفت. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه تیلور، لوین و استروتون (2011) استفاده شد. پرسشنامه مذکور پس از طی فرایند سه مرحله ای ترجمه توسط هشت نفر از صاحب نظران مورد تأیید محتوایی و صوری قرار گرفت. همچنین از روش تحلیل عاملی تأییدی به منظور تعیین اعتبار سازه ابزار اندازه گیری استفاده شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی در حد مطلوب به دست آمد. داده ها از طریق نرم افزار اسمارت پی.ال.اس تجزیه وتحلیل شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. این تحقیق شامل هشت مؤلفه مستقل است که عبارت اند از: سرگرمی، اطلاع رسانی، تأثیر همتایان، انطباق برند با خود، تهاجم، نگرانی امنیتی، کیفیت زندگی و زمان سازمان یافته. نتایج آزمون نشان داد که از بین این مؤلفه ها پنج مورد اول روی مؤلفه وابسته- نگرش نسبت به تبلیغات شبکه اجتماعی- اثرگذارند. مؤلفه انطباق برند با خود (350/0) بیشترین تأثیر را بر نگرش نسبت به تبلیغات با استفاده از ورزش داشت. باور بر این است که ورزش همچنان به عنوان رسانه تأثیرگذار توجه کسب وکارهای مختلف را به خود جلب کرده است.

هدف پژوهش حاضر، تأثیر تحریک الکتریکی مستقیم مغز (تی.دی.سی.اس) بر خستگی ذهنی و عملکرد بسکتبالیست ها بود. بدین منظور، 18 بسکتبالیست پسر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل 9 نفره قرار گرفتند. ابتدا از شرکت کننده ها آزمون خستگی با مقیاس خودارزیابی خستگی ذهنی به عمل آمد و پس از ایجاد خستگی با نرم افزار استروپ و آزمون ریاضی، پیش آزمون های خستگی و عملکرد در شوت سه امتیازی ایفرد اجرا شد. سپس آزمودنی های گروه تجربی تحت تی.دی.سی.اس قرار گرفتند و برای شرکت کننده های گروه کنترل دستگاه در حالت شم قرار داده شد. بعد از انجام مداخله پس آزمون به عمل آمد. نتایج آزمون های تی برای گروه های همبسته و مستقل نشان داد یک جلسه تی.دی.سی.اس بر عملکرد بسکتبالیست ها تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ اما در مقایسه با گروه کنترل اثر معناداری بر خستگی ذهنی نداشت. نتایج پیشنهاد می کند جهت بهبود عملکرد می توان از یک جلسه  تی.دی.سی.اس استفاده نمود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثرات خودگفتاری اخباری و پرسشی بر ادراک تلاش، انگیزه و عملکرد توان بی هوازی انجام پذیرفت. بدین منظور 15 دانش آموز دختر در یک طرح درون گروهی شامل مراحل کنترل، خود گفتاری اخباری و خودگفتاری پرسشی مشارکت داشتند. به منظور سنجش توان بی هوازی، شرکت کنندگان پرش عمودی را در هر سه مرحله اجرا کردند و بعد از هر مرحله چک لیست خود گفتاری، فرم ادراک تلاش و فرم انگیزه را تکمیل نمودند. نتایج آزمون تحلیل واریانس اندازه های تکراری یک طرفه، برتری عملکرد توان بی هوازی و انگیزه را در مراحل خود گفتاری اخباری و پرسشی نسبت به مرحله کنترل نشان داد. به طور کلی این یافته ها از مزیت خودگفتاری اخباری و پرسشی در عملکرد ورزشی حمایت می کند که با مبانی نظری خودگفتاری مبنی بر سودمندی خودگفتاری بر عملکرد حرکتی و انگیزه همسو است.

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل شناسایی عوامل ترغیب کننده مشتریان در فروش شخصی محصولات ورزشی می باشد. این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی و به روش میدانی انجام شده است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه مصرف کنندگان کالای ورزشی در سطح شهر تهران بود. به صورت نمونه گیری تصادفی ساده 306 پرسشنامه جمع آوری گردید. ابزار اندازه گیری پرسشنامه بک ویل و میشل، 2003 و دیوید یان و همکاران، 2012 بود. روایی صوری و محتوایی توسط چند تن از اساتید و دانشجویان دکتری مدیریت ورزشی مورد بررسی قرار گرفت. مطلوبیت پایایی، روایی همگرایی و روایی واگرایی حاکی از برقراری روایی سازه ای مدل داشت. یافته ها نشان داد که بین نمونه های رایگان، تخفیف و عادات خرید اثر معنی داری وجود دارد همچنین بین محیط فیزیکی، محیط اجتماعی و ارتقاء فروش اثر معنی داری وجود دارد در نهایت بین ارتقاء فروش و عادات خرید رابطه معنی داری وجود داشت؛ بنابراین، درک و شناسایی عوامل ترغیب کننده مشتریان در فروش شخصی کلید موفقیت در برنامه ریزی و مدیریت بازاریابی در شرایط فعلی می باشد.

هدف از اجرای تحقیق حاضر بررسی رابطه بین ابعاد بازاریابی سبز و زبر مجموعه های معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان با وفاداری در مشتریان محصولات ورزشی می باشد. روش تحقیق توصیفی و از نوع تحقیقات همبستگی بوده است. نمونه آماری تحقیق حاضر، شامل 357 نفر مشتریان فروشگاه های ورزشی در استانهای شمالی کشور بودند که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها پرسشنامه آگاهی از بازاریابی سبز حبیبی ساروی (1395)، پرسشنامه وفاداری مصرف کننده به محصولات ورزشی رسول آبادی (۱۳۹۴) و پرسشنامه معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان سیدی و پاک نژاد (1394) با مقیاس پنج ارزشی لیکرت مورد استفاده قرار گرفت. برای تعیین طبیعی بودن توزیع دادههای تحقیق از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار 22SPSS در سطح 05/0≥α تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحقیق نشان داد بین بازاریابی سبز با ادارک از معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان محصولات ورزشی رابطه وجود دارد. همچنین بین معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان با وفاداری مشتریان محصولات ورزشی رابطه وجود دارد. بین مولفه های بازاریابی سبز (محصول سبز، تبلیغ سبز، قیمت سبز، سبک محصول سبز و کیفیت محصول سبز) با وفاداری مشتریان محصولات ورزشی رابطه وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که بازاریابی سبز به میزان (44/0=β) و ادارک از معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان به میزان (19/0=β) می توانند تغییرات وفاداری مشتریان محصولات ورزشی را پیش بینی کنند. به شرکت های تولیدی محصولات ورزشی پیشنهاد می شود با اتخاذ استراتژی های مناسب بازاریابی محصولات ورزشی سبز در بازارهای هدف به صورت همه جانبه به معرفی و ار ائه محصولات دوست دار محیط زیست اقدام نمایند.

هدف: هدف از این تحقیق، طراحی و تدوین برنامه راهبردی مدیریت تربیت بدنی نیروی دریایی راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران در افق چشم انداز 1404 بود. روش شناسی: تحقیق حاضر کاربردی و به صورت پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه افراد شاغل در حوزه تربیت بدنی نداجا در سطح مناطق و پایگاه ها بودند. شیوه گردآوری اطلاعات در این تحقیق، بررسى اسناد و مدارک در طى مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با خبرگان، مسئولین، متخصصین و مدیران حوزه ورزش نداجا و استفاده از پرسش نامه برای گردآوری داده ها بود. در این تحقیق از روش های آماری توصیفی و استنباطی در جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده گردید. کلیه داده ها در نرم افزار آماریSPSS  نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد مدیریت تربیت بدنی نداجا در وضعیت تغییر قرار دارد. براساس تحلیل SWOT،  در مجموع 34 استراتژی شامل 15 استراتژی SO، 5 استراتژی ST، 9 استراتژی WO و 5 استراتژی WT برای ورزش نداجا تدوین شد. نتیجه گیری: تربیت بدنی نداجا می تواند با بکارگیری و ارزیابی مجدد استراتژی ها مسیر تحقق اهداف آرمانی را هموار سازد و در نهایت با هدفمندکردن برنامه های سازمان موجبات توسعه هر چه بیشتر ورزش را فراهم سازد.

هدف: پژوهش حاضر به مقایسه کمالگرایی، سرسختی ذهنی و پرخاشگری رزمی کاران و تکاورانِ ارتش پرداخت. روش شناسی: شرکت کنندگان شامل 74 نفر از ورزشکاران مرد باشگاه های شهر تهران (منطقه 5، 9، 22) با بیش از 7 سال سابقه ورزشی در ده رشته رزمی (کاراته، تکواندو، ووشو، کیگ بوکسینگ، بوکس، جودو، کشتی، کیوکشین، هاپکیدو، کنگ فو) و 78 نفر از تکاورانِ نیروهای ویژه تیپ 65 ارتش ایران با بیش از 7 سال سابقه بود که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. پرسش نامه های استاندارد سرسختی ذهنی ورزشی (گلبی و شیرد)، کمالگرایی چندبعدی ورزشی ۲ (کالاتوس و همکاران) و خشم و پرخاشگری رقابتی (ماکسول و موریس) استفاده شدند. یافته ها: نتایج آزمون تی گروه های مستقل نشان داد دو گروه از لحاظ میانگین سنی و تجربه ورزشی تفاوت نداشتند. همچنین متغیرهای خشم، پرخاشگری و خشم کلی؛ و متغیرهای معیار شخصی، اهمیت به اشتباه، فشار مربی و کمالگرایی کلیِ گروه تکاوران بطور معناداری از گروه ورزشکاران رزمی بالاتر بود. اما سرسختی ذهنی ورزشی و خرده مقیاس های آن در دو گروه تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: یافته ها تأکید می کنند که احتمالا متغیرهای روانشناختی تحت تأثیر رشته های ورزشی رزمی قرار نگرفته اند، بلکه شاید محیط، نوع و شدت تمرینات یا ویژگیهای شخصیتی تکاوران موجب بالاتر بودن میزان پرخاشگری و کمالگرایی آنان شده است.

ثبات مرکزی واژه ای پرطرفدار محسوب می شود و اصول پایه ای بسیاری از برنامه های بازتوانی، آموزش عملکرد و برنامه های پیشگیری است. از این رو، هدف پژوهش حاضر؛ بررسی ارتباط استقامت و توان ثبات مرکزی با عملکرد ورزشکاران نوجوان می باشد. در این مطالعه 12 شناگر پسر شرکت کردند. برای اندازه گیری استقامت و توان ثبات مرکزی به ترتیب از پروتکل مک گیل و آزمون پرتاب توپ مدیسین بال و آزمون دراز و نشست استفاده شد. عملکرد آزمودنی ها به صورت عمومی (پرش طول، پرش عمودی، دو 9 مترسرعتی، دو 9×4 متر، آزمون انعطاف پذیری و پرتاب توپ مدیسین بال) و اختصاصی (تواتر استروک، و رکورد 100 متر کرال سینه) اندازه گیری شد. از روش همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط استقامت و توان ثبات مرکزی با عملکرد ورزشکاران استفاده شد. نتایج نشان داد تنها بین آزمون فلکشن تنه با پرش طول و پرتاب توپ مدیسین بال و بین امتیاز کلی توان ثبات مرکزی با انعطاف پذیری ارتباط وجود دارد. همچنین بین فلکشن جانبی سمت چپ با دو 9×4 متر و بین آزمون فلکشن تنه با تواتر استروک رابطه معکوس معنی داری یافت شد. نتایج این پژوهش بیانگر ارتباط ضعیف بین ناحیه ثبات مرکزی و عملکرد عمومی و اختصاصی شناگران است، که بر اساس این نتایج ضرورتی برای تمرکز روی این سبک از برنامه های تمرینی برای شناگران وجود ندارد.

کشتی ورزش پر برخوردی است که خطر بروز آسیب در آن بسیار بالا است. شناسایی عوامل خطر می تواند به پیشگیری از بروز آسیب کشتی گیران کمک نماید. اطلاعات اندکی درزمینه نقش حس عمقی و تعادل در پیش بینی آسیب های ورزشی وجود دارد. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه بین تعادل پویا و حس عمقی زانو و میزان بروز آسیب های کشتی گیران است. 72 نفر از کشتی گیران لیگ برتر جوانان استان تهران در این مطالعه شرکت کردند. قبل از شروع فصل، حس عمقی مفصل زانو در زاویه های هدف 30، 60 و90 درجه به صورت فعال اندازه گیری شد. برای اندازه گیری تعادل پویا از دستگاه تعادل سنج بایودکس استفاده شد. آسیب های کشتی گیران به مدت 9 ماه در فرم ثبت آسیب ثبت گردید. نتایج آزمون رگرسیون لجستیک رابطه معناداری میان حس عمقی مفصل زانو در زاویه های 30، 60 و 90 درجه و تعادل پویا و وقوع آسیب ها در کشتی گیران جوان را نشان نداد. استفاده از آزمون های تعادل و حس عمقی اجراشده در این مطالعه به عنوان آزمون های غربالگری برای پیش بینی آسیب های کشتی گیران جوان توصیه نمی گردد.

یکی از مهم ترین مسائل هر جامعه بهداشت و رشد افراد آن جامعه است زیرا استواری و دوام یک جامعه پویا درگرو سلامت هریک از افراد جامعه است. تحقیق حاضر با هدف مقایسه ویژگی های آنتروپومتریک، بیومکانیک و روانی دانش آموزان و دانشجویان دختر غیرورزشکار انجام شد. آزمودنی های این تحقیق را 86 دختر 17-15 ساله و 113 دانشجوی 24-18 ساله تشکیل دادند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. در این تحقیق ویژگیهای آنتروپومتریکی، بیومکانیکی و ویژگی های روانی مانند سلامت عمومی (GHQ-28) و تیپ شخصیتی (NEO-FFI) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد بین درصد چربی و جرم بدون چربی از ویژگی های آنتروپومتریکی، بین تعادل (ایستا) و استقامت عضلانی از بین پارامترهای آمادگی جسمانی و تمام زیر فاکتورهای سلامت عمومی در دو گروه اختلاف معناداری وجود دارد. به طور کلی باتوجه به قرار گیری آزمودنی ها در مرز ابتلا به چاقی شکمی و نیز رده بالای خطرات مرتبط با سلامتی، اجرای برنامه های پیشگیرانه بسیار ضروری به نظر می رسد. برای بهبود فاکتورهای بررسی شده در این تحقیق لزوم انجام فعالیت بدنی و آمادگی جسمانی و داشتن برنامه های ورزش منظم یکی از مهم ترین اقدامات برای این گروه ها می باشد.

فوتبال، ورزشی تیمی و پیچیده ای است که در آن عملکرد به قابلیت های فیزیولوژیکی وابسته است. شناسایی و بررسی عوامل ژنتیکی تأثیرگذار می تواند گامی مهم در فرایند انتخاب مناسب و هدایت ورزشکاران با استعداد و فردی سازی تمرینات ورزشکاران باشد. هدف از این تحقیق ارزیابی و بررسی اهمیت احتمالی پلی مورفیسم ژن های ACTN3، PPARGC1A در بازیکنان حرفه ای فوتبال لیگ برتر ایران بود. برای انجام این تحقیق 30 نفر از بازیکنان حرفه ای یک تیم فوتبال که در حال حاضر در لیگ برتر حضور دارند، بررسی شدند.. همچنین گروه کنترل پژوهش حاضر متشکل از 100 مرد سالم غیرورزشکار بود. DNA ژنومیک هر دو گروه از بزاق استخراج شد. تعیین ژنوتیپ با روش PCR-RFLP برای شناسایی پلی مورفیسم ژن های ACTN3، PPARGC1A انجام گرفت. فراوانی این دو پلی مورفیسم بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل به وسیله آزمون آماری خی دو[1] ارزیابی شد. آنالیز آماری پژوهش حاضر تفاوت معناداری را در فراوانی ژنوتیپی XX در پلی مورفیسم ژن ACTN3 بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل نشان داد (022/0P=). اما در فراوانی ژنوتیپی RR بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل تفاوت معنا داری دیده نشد (022/0P=). همچنین نشان داده شد که فراوانی ژنوتیپی GG در پلی مورفیسم ژن PPARGC1A از لحاظ آماری معنادار بود (023/0P=) (در همه ژنوتیپ ها 05/0P<). نتایج نشان داد که احتمالاً پلی مورفیسم rs8192678 ژن PPARGC1A نشانگر ژنتیکی برای ورزش فوتبال و شناسایی افراد مستعد در این رشته در جمعیت ایرانی محسوب می شود. همچنین چندشکلیACTN3 ، می تواند با توجه به پیشینه پژوهش به عنوان ژن منتخب در فوتبال انتخاب شود. فوتبال، ورزشی تیمی و پیچیده ای است که در آن عملکرد به قابلیت های فیزیولوژیکی وابسته است. شناسایی و بررسی عوامل ژنتیکی تأثیرگذار می تواند گامی مهم در فرایند انتخاب مناسب و هدایت ورزشکاران با استعداد و فردی سازی تمرینات ورزشکاران باشد. هدف از این تحقیق ارزیابی و بررسی اهمیت احتمالی پلی مورفیسم ژن های ACTN3، PPARGC1A در بازیکنان حرفه ای فوتبال لیگ برتر ایران بود. برای انجام این تحقیق 30 نفر از بازیکنان حرفه ای یک تیم فوتبال که در حال حاضر در لیگ برتر حضور دارند، بررسی شدند.. همچنین گروه کنترل پژوهش حاضر متشکل از 100 مرد سالم غیرورزشکار بود. DNA ژنومیک هر دو گروه از بزاق استخراج شد. تعیین ژنوتیپ با روش PCR-RFLP برای شناسایی پلی مورفیسم ژن های ACTN3، PPARGC1A انجام گرفت. فراوانی این دو پلی مورفیسم بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل به وسیله آزمون آماری خی دو[1] ارزیابی شد. آنالیز آماری پژوهش حاضر تفاوت معناداری را در فراوانی ژنوتیپی XX در پلی مورفیسم ژن ACTN3 بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل نشان داد (022/0P=). اما در فراوانی ژنوتیپی RR بین بازیکنان فوتبال و گروه کنترل تفاوت معنا داری دیده نشد (022/0P=). همچنین نشان داده شد که فراوانی ژنوتیپی GG در پلی مورفیسم ژن PPARGC1A از لحاظ آماری معنادار بود (023/0P=) (در همه ژنوتیپ ها 05/0P<). نتایج نشان داد که احتمالاً پلی مورفیسم rs8192678 ژن PPARGC1A نشانگر ژنتیکی برای ورزش فوتبال و شناسایی افراد مستعد در این رشته در جمعیت ایرانی محسوب می شود. همچنین چندشکلیACTN3 ، می تواند با توجه به پیشینه پژوهش به عنوان ژن منتخب در فوتبال انتخاب شود.

هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر مداخله ذهن آگاهی بر پاسخ های اضطراب رقابتی، خودتنظیم گری و مقادیر آلفا آمیلاز بزاقی در ووشوکاران نخبه بود. 26 ووشوکار نخبه مرد در این پژوهش شرکت کردند که به شکل تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. در پیش آزمون، اضطراب رقابتی و خودتنظیم گری همچنین، سطح آلفا آمیلاز بزاقی در هر دو گروه سنجیده شد. گروه تجربی به مدت 6 جلسه پروتکل مورد نظر را انجام دادند و سپس پس آزمون و آزمون پیگیری به عمل آمد. نتایج نشان داد بعد از مداخله، اضطراب رقابتی و آلفا آمیلاز بزاقی کاهش داشته است و این کاهش تا آزمون پیگیری ادامه داشت. همچنین، نمرات خودتنظیم گری ووشوکاران بعد از مداخله افزایش پیدا کرد. به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که مداخله ذهن آگاهی می تواند راهبردی برای کاهش پاسخ های اضطراب رقابتی و بهبود خودتنظیم گری باشد.

از روش های ساده و بی خطر برای درمان دیابت اجرای تمرینات ورزشی منظم و مصرف داروهای گیاهی است که عوارض اندکی دارند. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا همراه با مکمل آلوئه ورا بر غلظت کاتپسین های سرم در مردان دیابتی نوع 2 بود. در این پژوهش نیمه تجربی، 44 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سن 25-40 سال تصادفی در چهار گروه کنترل، آلوئه ورا، تمرین و تمرین-آلوئه ورا قرار گرفتند. تمرین تناوبی خیلی شدید 3جلسه در هفته (حداکثر 60 سیکل در هر جلسهه 20 دقیقه ای) شامل رکاب زدن سرعتی به مدت 8 ثانیه (در حدود 80 درصد ضربان قلب حداکثر (HRmax)) و رکاب زدن آرام (20-30 دور در دقیقه) برای 12 ثانیه به مدت 12هفته انجام شد. آزمودنی ها یک کپسول آلوئه ورا حاوی 100 میلی گرم پودر ژل آلوئه ورا در صبح بلافاصله پس از بیدار شدن و یک کپسول پس از شام دریافت کردند. داده ها با استفاده از t همبسته، تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنا داری 05/0 P< تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که 12 هفته تمرین تناوبی شدید، مکمل یاری آلوورا و تمرین تناوبی شدید به همراه مکمل یاری آلوئه ورا موجب کاهش معنادار سطوح کاتپسین S، K، L در مردان دیابتی نوع 2 شد (001/0=P). به نظر می رسد که مصرف مکمل آلوورا می تواند تأثیرگذاری تمرین ورزشی را در کاهش سطوح آدیپوکاین ها بیشتر کند و مصرف آلوئه ورا به همراه تمرین تناوبی شدید  تأثیر هم افزایی داشته باشد.

هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر خستگی القاشده بر مؤلفه های نیروی عکس العمل و نرخ بارگذاری در حین فرود بود. ۱۵ نفر مرد سالم در این مطالعه شرکت کردند. نقاط اوج و فرود نیروی عکس العمل، زمان رسیدن به آن ها و نرخ بارگذاری در آزمودنی ها، قبل و بعد از خستگی با صفحه نیروی کیستلر استخراج شدند. نتایج مؤید کاهش حداقلی نیروی عمودی عکس العمل در تماس پنجه پا با زمین و افزایش حداقل نیروی عمودی عکس العمل در تماس پاشنه پا با زمین ( Fz4 ) بود. همچنین نتایج نشان داد در افرادی که در معرض خستگی قرار دارند، زمان رسیدن به حداقل نیروی عمودی عکس العمل در تماس پاشنه با زمین سریع تر است. تغییر مؤلفه های نیروی عکس العمل و زمان رسیدن سریع تر به نیروی عکس العمل عمودی هنگام تماس پا با زمین خود عاملی خطرزا در پرش یا فرودها تلقی می شوند. بنابراین ارائه راه کارهای پیشگیری از این عامل خطر می تواند نقشی بسیار مهم ایفا کنند. بنابراین، پیشنهاد می شود بازخورد حاصل از تغییرات این پارامترهای بیومکانیکی مکمل راه کارهای درمان و پیشگیری از این عوامل خطر در فعالیت و بازتوانی درمانگران، فیزیوتراپ ها و سایر گروه ها شود.

هدف از پژوهش حاضر آنالیز ویدیوئی آسیب های ورزشی لیگ برتر فوتبال ایران قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا در فصل 99-98 بود. فیلم ویدیوئی 143 مسابقه از 239 مسابقه این بازی ها، توسط محقق مورد بررسی قرار گرفت و میزان شیوع آسیب، مکانیسم وقوع آسیب، پست بازیکن آسیب دیده و منطقه بروز آسیب، ثبت شد. باتوجه به نتایج 219 آسیب قبل از شیوع ویروس کرونا و 276 آسیب بعد از شیوع ویروس کرونا رخ داد. در دوران قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا؛ برخورد و تصادم از عوامل بروز آسیب شناخته شد و بیشترین آسیب ها در منطقه پنالتی رخ داد. همچنین پست دروازه بان و مهاجم آسیب بیشتری دیدند. یافته های پژوهش نشان داد که علی رغم افزایش معنادار میزان آسیب در دوران کرونا نسبت به دوران قبل کرونا، تفاوت معناداری در زمینه مکانیسم وقوع آسیب، منطقه بروز آسیب و پست بازیکن آسیب دیده، در دوران قبل و بعد از شیوع ویروس کرونا وجود ندارد.

همراه با تغییرات هورمونی طی فرآیند یائسگی، نشان داده شده است که هورمون ریلکیسن در ارتباط با هورمون استروژن می تواند تغییراتی را در عملکرد سیستم های بدنی دارا باشد. لذا، هدف از تحقیق حاضر ارتباط سنجی بین سطوح ریلکسین و آسیب های عضلانی-اسکلتی در زنان تمرین کرده یائسه و جوان بود. این مطالعه از نوع تحقیقات تحلیلی - توصیفی بود که به صورت گذشته نگر انجام پذیرفت. این پژوهش شامل دو گروه متشکل از زنان تمرین کرده یائسه (تعداد 13 نفر زن یائسه با دامنه سنی60 – 45 سال) و جوان (تعداد 8 نفر زن جوان با دامنه سنی 30 – 18 سال) بود که پس از فراخوان عمومی طبق معیارهای ورود و خروج تحقیق انتخاب شدند. سپس، اندازه گیری های مربوط به سطح و سابقه فعالیت ورزشی، یائسگی، آسیب ها و اختلالات عضلانی-اسکلتی و نمونه گیری خونی انجام پذیرفت. پس از جمع آوری داده ها، از نرم افزاری آماری Stata نسخه 12 جهت تجزیه و تحلیل داده ها سطح معناداری 05/0 p< استفاده شد. نتایج بیانگر آن بود که سطح ریلکسین زنان تمرین کرده یائسه نسبت به زنان جوان به طور معناداری پایین تر بود(46/3= 19t و 003/0=P). همچنین، نتایج نشان داد که ارتباط بین ریلکسین و آسیب های عضلانی اسکلتی به لحاظ آماری معنادار نبود (05/0<p). مطالعه حاضر نشان داد که سطوح ریلکیسن زنان یائسه تمرین کرده نسبت به زنان جوان تمرین کرده پایینتر است و احتمالا تغییرات سن، بروز یائسگی و تغییرات هورمونی وابسته به آن و نه لزوما سابقه ورزشی عامل کاهش ریلکسین است.

آسیب های وارد به نخاع یکی از جدی ترین آسیب های جسمانی است . افراد دچار آسیب نخاعی عموماً دردهای متفاوتی را تجربه می کنند. درد نوروپاتیک شایع ترین آن هاست و ازآنجا که با از دست دادن تحرک همراه است به ناتوانی عملکردی منجر می شود. مطالعه حاضر باهدف تأثیر ماساژبازتابی و واقعیت مجازی بر بهبود عملکرد افراد پاراپلژی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را مردان ورزشکار پاراپلژی فعال در هیئت جانبازان و معلولان استان تهران تشکیل می دادند. 45 نفر ورزشکار پاراپلژی به صورت تصادفی و بر مینای حروف الفبا در پرونده پزشکی به سه گروه کنترل، واقعیت مجازی و ماساژبازتابی تقسیم شدند. در هر گروه 15 آزمودنی حضور داشتند. دو گروه تجربی سه جلسه مداخله در هفته را به مدت شش هفته انجام دادند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. متغیرهای قدرت و دامنه حرکتی کمربند شانه مرتبط با عملکرد به ترتیب با استفاده از دینامومتر دستی دیجیتال و الکتروگونیامتر ارزیابی شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 23 و در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته های آزمون های آماری نشان داد متغیرهای مرتبط با قدرت و دامنه حرکتی کمربند شانه در حرکات مختلف چرخش داخلی، چرخش خارجی، اکستنشن و فلکشن پس از انتخاب شش هفته تمرین در هر دو گروه ماساژ و واقعیت مجازی افزایش یافته بود (003/0 , P = 02/0= P , 001/0= P ,003/0= P ). همچنین افزایش قدرت و دامنه حرکتی در گروه واقعیت مجازی با توجه به میانگین های تغییرات معنادارتر بود. نتایج نشان داد اعمال ماساژ بازتابی و همچنین تمرین واقعیت مجازی در بهبود دامنه حرکتی و قدرت ایزومتریک کمربند شانه در افراد پاراپلژی مؤثر بوده است ؛ بنابراین، افراد پاراپلژی و مربیان و پرستارانی که با این افراد کار می کنند، می توانند از مزایای این مداخلات برای بهبود عملکرد این افراد استفاده کنند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر همه گیری کووید 19 و عدم حضور تماشاگران بر نتایج تیم های پرهوادار فوتبال در لیگ برتر خلیج فارس بود. در این پژوهش نتایج تیم های استقلال، پرسپولیس، سپاهان، تراکتور و فولاد خوزستان در نیم فصل اول لیگ نوزدهم (با حضور تماشاگران) و نیم فصل اول لیگ بیستم (بدون حضور تماشاگران) با استفاده از آزمون تی مقایسه شد. تحلیل یافته ها نشان داد که نتایج تیم های میزبان بدون حضور تماشاگران تفاوت معناداری با نتایج آنها با حضور تماشاگران در ورزشگاه ندارد. این عدم معناداری در تعداد بردهای خانگی تیم های میزبان، تعداد گل های زده تیم های میزبان و تعداد کارت های قرمز داوران به تیم های میزبان مشاهده شد. این در حالی است که در تعداد کارت های زرد داوران به تیم های میزبان تفاوت معنادار بود. هرچند تماشاگران همواره نقش مؤثری در موفقیت تیم های میزبان داشته اند، اما تقویت توانایی های تاکتیکی و تکنیکی بازیکنان و تیم ها، کنترل هیجانات و استرس و فشارهای روانی بازیکنان و از همه مهم تر آشنایی با جو و محیط مسابقه و عادت کردن بازیکنان به حضور تماشاگران در ورزشگاه ها سبب شده است تا تیم ها و بازیکنان مهارت لازم به منظور کنترل فشار تماشاگران را فرا گیرند و حضور تماشاگران بر نتایج و عملکرد آنها بسیار کمرنگ شود.