درخت حوزه‌های تخصصی

بررسی کارپوشه تولید گفتاری زبان آموزان ایرانی در زبان فرانسه (از ارزشیابی تکوینی به خودارزشیابی) روح الله رحمتیان دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، تهران r_rahmatian@yahoo.com مرضیه مهرابی دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس،تهران marzieh_mehraby@yahoo.fr ژاله کهنمویی پور استاد دانشگاه تهران jkahnomi@ut.ac.ir تاریخ دریافت:28/11/1391 تاریخ پذیرش: 23/5/1392 امروزه متخصصان علم آموزش بر این باورند که ارزشیابی جزء لاینفک فرایند یاددهی/ یادگیری زبان هاست و باید با استفاده از ابزارهای مناسبی مانند کارپوشه تحقق یابد. هدف پژوهش حاضر، بررسی کاربرد و کارآمدی کار پوشه تولید گفتاری زبان آموزان ایرانی در کلاس فرانسه به عنوان زبان خارجی بوده است. به عبارت دقیق تر، مؤلفه های زبان گفتاری از جمله توانش دستوری، تلفظ و آهنگ کلام، توانش گفتمانی، روانی در کلام و تعامل میان زبان آموزان تحلیل شده است. در این جستار، ابتدا چارچوب نظری موضوع بررسی و سپس نتایج حاصل از تحقیقات مطالعه میدانی ارائه شده اند. جامعه آماری متشکل از یازده زبان آموز بزرگسال در سطح B1 زبان فرانسه می باشد. بر اساس دستاورد این تحقیق، زبان آموزان به کمک روش کار پوشه در تمام مؤلفه های تولید گفتاری پیشرفت داشته اند و توانسته اند توانایی خودارزشیابی خویش را رشد دهند. کلید واژگان: ارزشیابی، کار پوشه، تولید گفتاری، زبان آموزان ایرانی.

"با ترویج روش های برقراری ارتباط گرایش به ""واقعیت"" در آموزش زبان ابعاد گسترده تری یافته است. روش های یاد شده نه تنها تاکید بر استفاده از منابع واقعی زبان در کنار منابع آموزشی دارند بلکه استفاده ای واقعی و طبیعی از این منابع و همچنین استفاده از زبان در موقعیت طبیعی و غیرتصنعی را نیز مد نظر دارند. منابع واقعی زبان با وجود امتیازات فراوان (تنوع شکلی، اطلاعات غنی) نیاز مبرم به برنامه ریزی آموزشی و درسی با در نظر گرفتن مخاطبین زبان آموز دارند. این منابع از همان ابتدای آموزش و در سطوح مبتدی می توانند با طرح تمرینات و فعالیت های مناسب مورد استفاده قرار گرفته و زبان آموز را برای روبرویی با واقعیت زبان آماده سازد. گروهی بودن این تمرینات و فعالیت ها احساس امنیت خاطر به تک تک اعضای گروه داده، نتیجه کار را بهبود می بخشد و موقعیت طبیعی برای کاربرد زبان مورد آموزش را در تبادلات گروهی ایجاد می کند. بدین ترتیب بکارگیری زبان به گونه ای واقعی و طبیعی جایگزین مکالمات مصنوعی در موقعیت های تخیلی که توسط متدهای سمعی و بصری رایج شده و کم و بیش در آموزش ما با روش های برقراری ارتباط باقی مانده است خواهد شد.

This study investigated the comparative effect of teaching idiomatic expressions through practicing them in conversation and paragraph writing on intermediate EFL learners’ idiom learning. The participants were sorted out of a population of 134 intermediate students in Zabansara Language School in Khorramabad based on their scores on a Preliminary English Test (PET) and an idiom test piloted in advance. The selected 84 participants were divided randomly into three groups: two experimental groups, namely, conversation and paragraph writing groups, and one control group. The two experimental groups received different treatments. In one class, idioms were taught and learners were asked to make a conversation practicing the new idioms, and in the other class, they were asked to write short paragraphs using the idioms. In the third class, the control group, the new idioms were presented and then practiced through different written exercises. At the end of the treatment period, the researchers administered an idiom posttest. The analysis of the collected data revealed that using new idioms in conversation and paragraph writing helped students learn idioms more efficiently than just practicing them through different written exercises. Moreover, the use of idioms in conversation proved to be more effective than using them in paragraph writing. The findings can have implications in preparing materials, teaching/learning foreign languages, and designing syllabus.